François Cluzet

Acteur

François Cluzet is acteur.
Er zijn 59 films gevonden.

Une rencontre

2014 |

Frankrijk 2014. Lisa Azuelos. Met o.a. Sophie Marceau, François Cluzet en Lisa Azuelos.

Pierre is vijftien jaar gelukkig getrouwd en vader van twee kinderen. Dan ontmoet hij op een avond Elsa, met wie het gelijk goed klikt. Maar Elsa wil geen relatie met een getrouwde man en Pierre wil trouw blijven aan zijn vrouw.

Do Not Disturb

2012 | Komedie

Frankrijk 2012. Komedie van Yvan Attal. Met o.a. François Cluzet, Yvan Attal en Charlotte Gainsbourg.

Do not disturb, dat staat er op het bordje dat oude vrienden Jeff (Cluzet, in zijn eerste film na wereldhit Intouchables) en Ben (Attal) op de deur van hun hotelkamer hebben gehangen. Ze zijn daar om een gay pornofilm op te nemen. Een kunstproject, verzonnen in een dronken bui, want beiden zijn helemaal niet gay. Geloofwaardige, en behoorlijk intelligente film is remake van het Amerikaanse Humpday (2009), maar voegt daar weinig aan toe. Te weinig, eigenlijk. En is daarmee zoete wraak voor al die zinloze Hollywoodremakes van Europese films.

Intouchables

2011 | Drama

Frankrijk 2011. Drama van Olivier Nakache en Eric Toledano. Met o.a. François Cluzet, Omar Sy, Anne Le Ny en Audrey Fleurot.

Philippe, een Parijse miljonair met een dwarslaesie, neemt de jonge, brutale Senegalees Driss aan als persoonlijke verzorger. Twee volslagen tegenpolen die het met elkaar moeten rooien: het recept voor een traditionele buddy-komedie. In Nederland (en in Frankrijk) was Intouchables een ongeëvenaarde hit, wat vooral te maken moet hebben met het aanstekelijke spel van de hoofdrolspelers. Hoewel gebaseerd op een waargebeurd verhaal is de film een sprookje waarin zware fysieke handicaps en serieuze gettoproblemen worden overwonnen met een lekker nummertje Earth, Wind & Fire, en een jointje op z’n tijd.

L'art d'aimer

2011 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 2011. Komedie van Emmanuel Mouret. Met o.a. François Cluzet, Julie Depardieu, Judith Godrèche, Ariane Ascaride en Emmanuel Mouret.

Vier hedendaagse Parijse stellen hannesen met de liefde. Thema's als verliefdheid, trouw en overspel komen voorbij in deze hedendaagse zedenschets. Cluzet heeft een leuke rol als een naar liefde hunkerende man die graag iets wil met een vrouw die vindt dat liefde boven alles natúúrlijk moet verlopen - wat dat ook moge betekenen. Visueel aantrekkelijke, aangename komedie kijkt gezellig weg, maar regisseur-scenarist-acteur Mouret (Un baiser s'il vous plaît) houdt het oppervlakkiger dan de meester in het genre die hij duidelijk bewondert, Eric Rohmer (Le rayon vert).

Les petits mouchoirs

2010 | Komedie, Drama

Frankrijk 2010. Komedie van Guillaume Canet. Met o.a. François Cluzet, Marion Cotillard, Benoît Magimel, Gilles Lellouche en Jean Dujardin.

Terwijl één van hen na een verkeersongeluk in coma ligt, brengt een vriendengroep toch zoals elk jaar enkele zomerweken door in het tweede huis van restaurateur Max (Cluzet). Gaandeweg gaan de maskers af in dit tergend lange, met popdeuntjes behangen melodrama dat welbeschouwd even leeg en onaangenaam is als zijn hoofdfiguren. Regisseur Canet verwerkte autobiografische zaken in het script, maar mist pijnlijk de subtiliteit van zijn voorbeeld Claude Sautet. Het verzameld acteertalent in de kapitale strandvilla te Cap Ferret werd niettemin gadegeslagen door meer dan vijf miljoen Franse bioscoopbezoekers.

À l’origine

2009 | Drama

Frankrijk 2009. Drama van Xavier Giannoli. Met o.a. François Cluzet, Emmanuelle Devos, Gérard Depardieu, Sökö Kaukoranta en Vincent Rottiers.

In een klein, ingedut noord Frans plaatsje krijgt oplichter Paul (Cluzet) voet aan de grond door zich voor te doen als een grote ondernemer die er een weg gaat aanleggen. Ook de burgemeester (Devos) krijgt hij enthousiast. Sterker, de twee beginnen een affaire. Krachtig drama, gebaseerd op heuse gebeurtenissen, combineert observaties over sociale klasseverschillen, de worstelingen van het Franse platteland en een onwaarschijnlijke liefde. Film kreeg een Gouden Palm-nominatie en werd voor elf Franse Césars genomineerd, waarvan die voor Devos voor beste vrouwelijke bijrol werd verzilverd.

Paris

2008 | Romantische komedie

Frankrijk 2008. Romantische komedie van Cédric Klapisch. Met o.a. Juliette Binoche, Romain Duris, Fabrice Luchini, Albert Dupontel en Mélanie Laurent.

Danser Pierre (Duris) heeft vanwege een hartprobleem misschien niet lang meer te leven. De enige die hij het vertelt is zijn zus (Binoche), alleenstaande moeder Élise, die bij hem intrekt. Terwijl hij wacht op een operatie hangt hij rond en bestudeert zijn mede-Parijzenaars. Broer en zus vormen de kapstok waaraan regisseur Klapisch (Chacun cherche son chat, L'auberge espagnole) zijn verhalen ophangt over een aantal inwoners van de Franse hoofdstad, waaronder academici, kooplieden en een illegaal. Dat alles verweeft Klapisch tot een knappe liefdesverklaring aan zijn stad, en aan het leven.

Les liens du sang

2008 |

Frankrijk 2008. Jacques Maillot. Met o.a. Guillaume Canet, François Cluzet en Marie Denarnaud.

Lyon, eind van de jaren zeventig. Een meedogenloze crimineel komt na tien jaar cel vrij en belooft zijn broer - een toegewijde politieman - dat hij zijn leven zal beteren. Hij gaat echter al weer snel in de fout.

La vérité ou presque

2007 | Romantische komedie

Frankrijk 2007. Romantische komedie van Sam Karmann. Met o.a. Karin Viard, André Dussollier en François Cluzet.

Lyon, eind van de jaren zeventig. Een meedogenloze crimineel komt na tien jaar cel vrij en belooft zijn broer - een toegewijde politieman - dat hij zijn leven zal beteren. Hij gaat echter al weer snel in de fout.

Ne le dis à personne

2006 | Misdaad, Drama, Mysterie

Frankrijk 2006. Misdaad van Guillaume Canet. Met o.a. François Cluzet, Kristin Scott Thomas, André Dussollier en Marie-Josée Croze.

Op deze adaptatie van Harlan Cobens roman Tell No One is het doorgaans inflationair gebruikte adjectief 'Hitchcockiaans' nu eens ten volle van toepassing. Waarin arts Alexandre Beck acht jaar na de moord op zijn echtgenote een mysterieuze e-mail ontvangt. Is zijn betreurde Margot wellicht nog in leven? Dit is slechts de opmaat tot het Coben-wervelwindverhaal, door Canet en Philippe Lefèbvre voortreffelijk tot filmscenario omgetoverd. Cluzet vlamt als manische waarheidszoeker annex opgejaagd wild. Topcast, gedreven regie, dynamische 'Scope-fotografie, TGV-tempo: superieure genrecinema met stijl. Vier Césars.

France Boutique

2003 | Komedie

Frankrijk 2003. Komedie van Tonie Marshall. Met o.a. Karin Viard, François Cluzet, Judith Godrèche en Nathalie Baye.

'Ik houd ontzettend van teleshop-programma's,' zei cineaste Marshall aangaande France Boutique, 'want ze beloven altijd een simpeler leven.' In France Boutique doen de getrouwde Olivier en France samen een teleshopprogramma. De zaken en het huwelijk gaan niet best. Marshall, bekend van filmhuishit Vénus Beauté (Institut), vroeg Cluzet de mannelijke hoofdrol te spelen omdat hij lijkt op een jonge Pierre Bellemare, de man die teleshopping invoerde in Frankrijk. Cluzet en zijn tegenspeelster Viard zijn sterren die nogal wat te bieden hebben aan gelaagdheid en nuance. Het scenario van France Boutique vereist echter niet meer dan simpele (best leuke) parodie en farce.

L'adversaire

2002 | Drama, Misdaad

Frankrijk/Zwitserland/Spanje 2002. Drama van Nicole Garcia. Met o.a. Daniel Auteuil, Géraldine Pailhas, François Cluzet, Emmanuelle Devos en Bernard Fresson.

Het is een ongelofelijk verhaal. Na zo'n twintig jaar zijn ouders, vrouw en kinderen te hebben voorgelogen besluit een man een einde te maken aan zijn bedrog door... zijn naasten dood te schieten. Actrice-regisseuse Garcia, die een paar jaar eerder een mooie rol creëerde voor Catherine Deneuve in Place Vendôme, betoont zich opnieuw een begaafd acteursregisseur met dit zware, sombere drama. Voor een César genomineerde Auteuil speelt de man met een omineus ingehouden woede die tot niets anders dan ellende kan leiden. Het gelijknamige, op ware gebeurtenissen gebaseerde boek van Emmanuel Carrère werd eerder verfilmd als L'emploi du temps.

Les enfants du printemps : Les feuilles mortes

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Marco Pico. Met o.a. Pierre Arditi, Dominique Labourier, Michel Aumont, François Cluzet en Jean-Claude Dreyfus.

Na de beurscrash van 1987 wordt Jean (Arditi) verraden door zijn vennoot Fr[KA1]ed[KA1]eric Jiminez (Chatelais), die verliefd is op Virginie (Labourier), maar door haar werd afgewezen. Jean wordt beschuldigd van corruptie en belandt in de gevangenis. Ondertussen heeft ook het koor van Virginie te kampen met problemen te wijten aan ideologische meningsverschillen. Philippe (Simonet), het enige kind van Jean en Virginie, kan zijn draai niet meer vinden in de maatschappij die rond hem lijkt af te brokkelen. Al zijn zekerheden verdwijnen een voor een. Het derde en laatste deel van een schitterende trilogie die gelijktijdig een balans opmaakt van het culturele en financiële milieu in Frankrijk in de jaren 1980. De bekende componist van filmmuziek Jean-Marie Sénia speelt in deze mini-reeks de rol van de dirigent van het koor van 'de Lentekinderen'. Een serie die het verdient om er rustig bij neer te zitten en van te genieten. Naast de uitstekende vertolkingen zijn er het intelligent in elkaar gestoken scenario van Jean-Michel Gaillard en Jacques Kirshner en de prachtige decors en kostuums waar je in weg kan dromen. François Lartigue stond ook ditmaal achter de camera. Stereo.

Les enfants du printemps : Les copains d'abord

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Marco Pico. Met o.a. Pierre Arditi, Dominique Labourier, Michel Aumont, François Cluzet en Jean-Claude Dreyfus.

1989. De twintigjarige Philippe (Simonet) wordt naar het ziekenhuis gebracht. De jongeman heeft zelfmoord gepleegd. Het gaat om de zoon van Jean Charlet (Arditi), een bankier die wegens corruptie achter de tralies zit en Virginie (Labourier), de stuwende kracht achter een zangkoor in Evry. Arlette Brissac (Br[KA3]ucher), een journaliste wiens dochter de vriendin was van Philippe, tracht diens motieven te achterhalen. Ze neemt contact op met Commissaris Francis Gluckstein (Coutteure) en samen verdiepen ze zich in de geschiedenis van de Charlets en het koor. Dit voert hen terug naar het jaar 1981. Het eerste deel van een drieluik over de mannen en de vrouwen van uiteenlopende standen en rassen die verbonden zijn door een grote liefde voor het lied. In flashback zijn we getuige van de oprichting van het koor en hun eerste repetities. Dit gegeven is doorweven met het dramatische thema van menselijke relaties. De schitterende vertolkingen maken de film een lust voor oog en oor. Jean-Michel Gaillard en Jacques Kirshner schreven het scenario. Fotografie is van François Lartigue. Het tweede deel heeft als ondertitel EN HAUT DE L'AFFICHE. Stereo.

Les enfants du printemps : En haut de l'affiche

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Marco Pico. Met o.a. Pierre Arditi, Dominique Labourier, Michel Aumont, François Cluzet en Jean-Claude Dreyfus.

Arlette Brissac (Br[KA3]ucher) verdiept zich, samen met Commissaris Gluckstein (Coutteure), verder in de geschiedenis van de familie Charlet in de jaren 1980. Vader Jean (Arditi) heeft een nieuwe vennootschap opgericht en is opgeklommen tot een vooraanstaande, machtige zakenleider in de financi[KA3]ele sector. Zijn vrouw Virginie (Labourier) wordt volledig opgeslorpt door de activiteiten van haar koor. Geen van beiden bekommert zich om hun zoon Philippe (Simonet) en ze beseffen niet dat hij een kwetsbare, labiele persoonlijkheid ontwikkelt. Het tweede deel van de trilogie over de financiële en culturele werelden van het Frankrijk in de jaren 1980. Een strakke regie en schitterende acteerprestaties zorgen ervoor dat de film blijft boeien en dat de personages steeds weer verrassend uit de hoek komen. Vooral de Vlaming Coutteure, in zijn laatste rol, is aangrijpend goed. Ook nu weer werd het scenario geschreven door Jean-Michel Gaillard en Jacques Kirshner. Fotografie is van François Lartigue. Het derde deel kreeg als ondertitel LES FEUILLES MORTES. Stereo.

Dolce farniente

1999 | Drama, Avonturenfilm, Historische film

Roemenië/Frankrijk/België/Italië 1999. Drama van Nicolae Caranfil. Met o.a. François Cluzet, Isabella Ferrari, Margherita Buy, Giancarlo Giannini en Pierfrancesco Favino.

De Franse schrijver Stendahl (Cluzet), die in werkelijkheid Marie Henri Beyle heet, reist door het uit onafhankelijke koninkrijkjes, stadsstaten en kerkelijke domeinen bestaande Itali[KA3]e dat sedert 1815 in oorlogen verwikkeld is om de nationale vrijheid en eenheid. De rijkjes vallen om, maar de strijd zal pas in 1870 voorbij zijn. Stendahl wordt verliefd op de mooie Jos[KA1]ephina (Ferrari) met wie hij per diligence onderweg is. Vlakbij de grens van het koninkrijk Napels gaan ze logeren bij haar getrouwde nicht Gabriella (Buy), die later in het gezelschap van de componist Gioacchino Rossini (Favino) met hen meegaat. Rossini en Stendahl kunnen goed met elkaar overweg en zij geven voorstellingen, waarbij de een declameert en de ander musiceert. Ondertussen woedt de strijd in alle hevigheid, maar het tweetal interesseert zich meer voor het veroveren van mooie vrouwen dan met politieke ideeën en geweerschoten. De romanticus Stendahl wordt gearresteerd wegens het voorlezen van 'ondermijnende' lectuur, terwijl Rossini zich nog net uit de voeten kon maken met Gabriella. Het scenario van regisseur Caranfil naar de roman La Comédie de Terracina van Frédéric Vitoux rammelt historisch behoorlijk, maar de film ziet er als kostuumstuk gelikt uit en wie van de avontuurlijke romantiek houdt, komt aan zijn trekken. Het spel dat rijk aan dialoog is, is genietbaar. Om kosten te besparen werd er gefilmd in Roemenië. Het camerawerk is van Cristian Comeaga. Bekroond op het filmfestival van Namen.

L'examen de minuit

1998 | Romantiek, Drama

Frankrijk 1998. Romantiek van Danièle Dubroux. Met o.a. François Cluzet, Serge Riaboukine, Julie Depardieu, Danièle Dubroux en Jean-Christophe Bouvet.

Scenariste-regisseuse Danièle Dubroux (Après vous) heeft een modern sprookje verfilmd dat ze geschreven lijkt te hebben om het plezier van het vertellen. In romantisch mooie kaders reist de stadse Séréna (Depardieu, dochter van Gérard) naar het middeleeuws aandoende Dieulefit. Een oude edelman aldaar heeft gereageerd op haar contactadvertentie. Met hem wordt het niks, maar Séréna gaat wel in op de avances van stille boer Roland (Riaboukine), die een bank voor haar berooft. Maar hiermee is de film nog lang niet toe aan het 'En zij leefden nog lang en gelukkig'.

Fin août, début septembre

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Olivier Assayas. Met o.a. Mathieu Amalric, François Cluzet, Virginie Ledoyen, Jeanne Balibar en Alex Descas.

Literatuurcriticus Adrien (Almaric) is ten dode opgeschreven. De ziekte die hem al zo lang sloopt, kan hij niet langer verborgen houden voor de buitenwereld. De leegte die Adrien zal achterlaten wordt door niemand beter gevoeld dan schrijver Gabriel (Cluzet) voor wie Adrien steeds het grote voorbeeld was. Tot overmaat van ramp is het ogenblik slecht gekozen: Gabriel heeft juist een punt gezet achter een relatie van tien jaar. Hij leeft nu samen met een andere vriendin en bovendien is hij er eindelijk in geslaagd een vaste betrekking te vinden. Kan de leegte dan niet gevuld worden door alledaagse beslommeringen? Een oervervelende filosofische beschouwing over het leven, de liefde en de vriendschap, gevuld met opgeklopte lucht en een hoop niet ter zake doende details. De acteurs leveren goed werk, maar het eindeloze geleuter werkt iedereen op de zenuwen en niemand zal een traan laten als Adrien uiteindelijk zijn laatste adem uitblaast. Assayas die meer in zijn mars heeft, schreef zelf het scenario. Het camerawerk is van Denis Lenoir.

Dolce far niente

1998 | Historische film, Drama

Frankrijk/Italië 1998. Historische film van Nicolae Caranfil. Met o.a. Margherita Buy, Isabella Ferrari en François Cluzet.

Fransoos Henri Beyle moet tijdens zijn levensgevaarlijke omzwervingen in het 19e-eeuwse Italië noodgedwongen in het kleine stadje Terracina aanhouden, waar hij onderdak vindt bij graaf Nencini, een neef van reisgezel Josephina. Hoewel Henri duidelijk een oogje op de aantrekkelijke weduwe heeft laten vallen, moet hij lijdzaam toezien hoe ze haar eigen neef het hof maakt...

Rien ne va plus

1997 | Komedie, Misdaad, Experimenteel

Zwitserland/Frankrijk 1997. Komedie van Claude Chabrol. Met o.a. Isabelle Huppert, Michel Serrault, François Cluzet, Jean-François Balmer en Jackie Berroyer.

Huppert en Serrault spelen oplichters die zich wagen aan hun grootste zaak ooit: de beroving van een Zwitserse zakenman. Maar is hij slachtoffer of een derde partner? Knap gemaakte thriller met fraaie hoofdrollen laat veel in het midden. Wat zijn bijvoorbeeld Serrault en Huppert nu van elkaar: zakenpartners, vader en dochter, minnaars? Chabrol en Huppert maakten samen onder meer Violette Nozière, Madame Bovary en La cérémonie. (IdH/VPRO Gids)

Le déménagement

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Olivier Doran. Met o.a. Danyboon, Emmanuelle Devos, François Cluzet, Sami Bouajila en Marine Delterme.

Alain (Dabyboon) werkt als redacteur op een uitgeverij. Hij krijgt de kans om sitcoms voor de tv te gaan schrijven en gaat veel meer verdienen. Nu kan hij met zijn vrouw Tina (Devos), die in verwachting is, chiquer gaan wonen. Hij besluit te verhuizen. Hij bestelt een stel illegaal in het land verblijvende Roemenen, die het klusje zwart en tegen contant geld zullen klaren, maar ze komen niet alleen een halve dag te vroeg, ze raken ook nog eens betrokken bij een knokpartijtje, waardoor ze de verhuiswagen die dubbel geparkeerd staat, laten staan als ze zich uit de voeten maken. Er zit voor Alain niets anders op dat zijn vrienden op te trommelen. Er komt een bont gezelschap: Jean (Bouajila), een advocaat, die graag een poets bakt; Franck (Hazanavicius) een documentairemaker, die van de coke snoept; L[KA1]ea (Delterme) een sexy verschijning, waarin alle kerels wel zin hebben; de sombere Sam (Dieudonn[KA1]e) en zijn van hem vervreemde vrouw Claire (Jouai). Van verhuizen komt natuurlijk niks en Alain wordt ondertussen bij zijn nieuwe baas geroepen voor een gewichtige bespreking. Evenwel eind goed, al goed. Een enthousiast gespeelde film, die een half uur korter had mogen zijn en dan zouden de grappen en grollen niet zijn opgevallen door hun cursorische karakter, maar gewoon leuk geweest zijn. Het voorspelbare scenario is van Pierre Amzallag, Didier Sidbon en de regisseur Doran. Het camerawerk is van William Watterlot. Dit niemendalletje is het regiedebuut van regisseur Doran.

La voie est libre

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Stéphane Clavier. Met o.a. François Cluzet, Philippine Leroy-Beaulieu, Emma de Caunes, Éric Caravaca en Jean-Paul Muel.

`De Franse spoorwegen - ja, dat kan`; of: hoe kom je aan vijftig miljoen Franse Francs als je werkloos bent. Jules (Cluzet in een prima rol) is op de keien gezet door de Franse spoorwegen. Hij neemt de passagiers in gijzeling van een trein die een Parijze voorstad verbindt met het centrum, omdat hij response wil van de Minister van Verkeer, die zeventien brieven van hem onbeantwoord liet. In de lange nacht die de gijzeling duurt, ontstaan er banden van medeplichtigheid en amoureuze betrekkingen tussen inzittenden van de treinwagon en het eindigt met een onverwachte ontknoping in de finale. Het regiedebuut van Clavier, de broer van de andere, is een aardige en levendig gemonteerde komedie, die adequaat ondersteund wordt door de muziek van Michel Hardy. Enkele zwakheden in de film worden ruimschoots goed gemaakt door het enthouisiasme van de rolverdeling, in bijzonder de frisse en verleidelijke De Caunes.

Les enfants de salaud

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Tonie Marshall. Met o.a. Claudia Cardinale, Jean Yanne, Molly Ringwald, Danielle Darrieux en François Cluzet.

Smakelijke zedenkomedie over drie (half)zusters en een (half)broer die elkaar pas (echt) leren kennen na arrestatie en voorgeleiding van hun criminele vader (Yanne). Suzanne (Anemone) is beslist de opvliegendste van het toch al temperamentvolle stel: een van de felste meningsverschillen wordt door haar krachtig afgesloten met het plaatsen van een keukenmes in de eerste de beste deurpost. De ongeremd hilarische begrafenisscene aan het slot van de film wordt breed uitgemeten en stijlvast gelardeerd met beelden in slow motion.

Les apprentis

1995 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1995. Komedie van Pierre Salvadori. Met o.a. François Cluzet, Guillaume Depardieu, Judith Henry, Claire Laroche en Marie Trintignant.

Vrolijke buddy-komedie over twee zeer verschillende mannen die met elkaar opgescheept zitten in een Parijs' appartement waar beiden 'tijdelijk' verblijven. Prima dialogen en charmante hoofdrollen van Cluzet als neurotische schrijver zonder inspiratie en Depardieu als ongecompliceerde, rokkenjagende jongeling. Gedreven door geldnood organiseren ze samen een overval. De in 1971 geboren zoon van Gérard Depardieu was eerder te zien in regisseur Salvadori's debuut Cible émouvante. Voor zijn rol in Les apprentis werd hij onderscheiden met een César voor meest veelbelovende jonge acteur.

Le hussard sur le toit

1995 | Historische film, Avonturenfilm, Drama, Romantiek

Frankrijk 1995. Historische film van Jean-Paul Rappeneau. Met o.a. Olivier Martinez, Juliette Binoche, Pierre Arditi, François Cluzet en Gérard Depardieu.

Ten tijde van de release de duurste film ooit gemaakt in Frankrijk, dit historische melodrama van Cyrano de Bergerac-regisseur Rappeneau. De film speelt zich af in 1832. Napoleon is van het toneel en er heerst een machtsvacuüm in Frankrijk, dat bovendien geteisterd wordt door verschrikkelijke cholera-epidemieën. Dit is het decor van een onmogelijke liefdesgeschiedenis tussen een Italiaanse avonturier (Martinez) en een getrouwde Franse adellijke dame (Binoche). Mooie mensen, fraaie kostuums, prachtige landschappen, aangrijpende beelden van de cholera-patiënten en -slachtoffers, maar Martinez slaagt er niet in om de film een ziel te geven.

French Kiss

1995 | Romantische komedie

Verenigde Staten/Verenigd Koninkrijk 1995. Romantische komedie van Lawrence Kasdan. Met o.a. Meg Ryan, Kevin Kline, Timothy Hutton, Jean Reno en Susan Anbeh.

Doorsnee romantische komedie van de doorgaans zo solide Kasdan speelt goeddeels in Frankrijk. Maar hoe kom je daar als Canadese huisvrouw Kate (Ryan) met vliegangst? Daar heb je een man (Hutton) voor nodig die in Parijs een Franse schone in de armen sluit. Dan word je boos, dan zet je je over je angst heen, dan neem je het vliegtuig. De aardigste rol is toebedeeld aan Kate's 'Franse' medepassagier (Kline). Hij legt uit dat haar vliegangst au fond angst is voor de vrijheid, voor de seks. Voor ze het weet zijn ze van de grond, en kan de vlucht naar het echte leven beginnen.

Enfants de salaud

1995 | Komedie

Frankrijk/België/Zwitserland 1995. Komedie van Tonie Marshall. Met o.a. Anémone, Nathalie Baye, François Cluzet, Molly Ringwald en Jean Yanne.

Drie halfzusters en een halfbroer weten niet van elkaars bestaan af. Ze groeiden op bij hun resp. moeder of resp. grootouders. Ze werden allen door hun vader Julius Mandenne (Yanne) erkend, maar die verdween om nooit meer iets van zich te laten horen. De tijd vliegt voorbij tot op een kwade dag hun vader in Brussel terecht moet staan wegens een gruwelijke moord.

Le vent du Wyoming

1994 | Komedie

Frankrijk/Canada 1994. Komedie van André Forcier. Met o.a. François Cluzet, Sarah-Jeanne Salvy, Michel Côté, Marc Messier en France Castel.

L[KA1]ea Mentha`s (Salvy) hart wordt gebroken als haar vriendje R[KA1]eo, een aankomende bokser, in de armen van haar moeder valt, waardoor haar vader, die zijn trainer is, tot wanhoop wordt gedreven. L[KA1]ea zoekt Albert Mouton op, die met zijn hypnotische gave het nieuwbakken stel uit elkaar moet drijven, maar zijn betovering schijnt niet te werken. Dan ontmoet L[KA1]ea haar zusters nieuwe vlam, Chester Celine (Cluzet), een zweverige schrijver van New Age literatuur.

L'enfer

1994 | Drama, Thriller

Frankrijk 1994. Drama van Claude Chabrol. Met o.a. Emmanuelle Béart, François Cluzet, Marc Lavoine, Nathalie Cardone en André Wilms.

Jaloezie is een ziekte en herbergier Paul Prieur patiënt in vergevorderde paranoiastaat: overal ziet hij mannen die azen op bloedmooie echtgenote Nelly. Meester Chabrol hernam het scenario van een roemrucht gezeept filmproject waarover Serge Bromberg en Ruxandra Medrea in 2009 de briljante documentaire L'enfer de Henri-Georges Clouzot draaiden. Clouzots gesjochten psychedelische visuelen zijn vervangen door suggestieve, sluipende fotografie. Béart knapt van heetheid bijkans uit haar kleertjes en Cluzet is op z'n ongezond-manische briljantst. Verstikkende sfeer, puike regie en karakterbijrollen van onder anderen Marc Lavoine en André Wilms.

À demain

1992 | Familiefilm

Frankrijk 1992. Familiefilm van Didier Martiny. Met o.a. Jeanne Moreau, François Cluzet, François Perrot, Yasmina Reza en Margot Capelier.

Martiny dook in zijn verleden om details uit zijn kindertijd te doen herleven en over het familieleven van Pierre te vertellen, in 1963 acht jaar oud. Die kleine wereld, waargenomen door de ogen van een jongetje, wordt opgevrolijkt door allerlei malligheden, zodat het dagelijks leven een ander aanzien krijgt. De film is weliswaar verwant aan TOTO LE HÉROS maar bezit niet diens kracht en magie, is een stuk conformistischer en veel minder poëtisch. Desalniettemin de moeite waard, alleen al vanwege de perfecte rol van Moreau als grootmoeder.

Sexes faibles !

1992 | Komedie

Frankrijk 1992. Komedie van Serge Meynard. Met o.a. Valérie Lemercier, François Cluzet, André Wilms, Michel Aumont en Isabelle Nanty.

Als het waar is wat in de titel beweerd wordt, dan gaat dit beslist ook op voor de idee[KA3]en voor deze lachwekkende film. Regisseur Meynard schreef zelf het ong[KA3]inspireerde scenario naar de roman van Tom Sharpe [KL]Blott on the Landscape[KLE]. Hij heeft het verhaal dat oorspronkelijk in Engeland speelt, verplaatst naar Frankrijk en zo vereenvoudigd dat er bijna niets meer van overbleef. Het gaat over een adellijk stel, dat tien jaar getrouwd is, maar dat nog niet een keer met elkaar naar bed is geweest. Gaat mevrouw scheiden, dan erft meneer alles. Nu wordt de TGV vlak langs het kasteel (oorspronkelijk van mevrouw) getrokken en meneer wil best wel verkopen om een bom duiten te verdienen. Mevrouw wil alles bijeenhouden en besluit dan maar voor één keer haar verleidingskunsten te vertonen en op haar rug te gaan liggen. Zelfs de Hickcockachtige filmmelodie van Alexandre Desplat valt uit de toon. Het camerawerk is van Henri Habans en Jean-Paul Meurisse.

Olivier Olivier

1992 | Drama

Frankrijk 1992. Drama van Agnieszka Holland. Met o.a. François Cluzet, Brigitte Roüan, Grégoire Colin, Marina Golovine en Jean-François Stévenin.

Holland gebruikt als uitgangspunt een ware gebeurtenis om te kunnen vertellen over welk drama zich afspeelt als een kind wordt vermist. Zij vertelt de roerende geschiedenis over een familie die uit elkaar valt, over de hoop en de enorme wilskracht van de moeder om te blijven geloven in een oplossing. Holland bracht hier en daar wat mooie esthetisch-lyrische momenten in de film aan maar vanaf het moment dat zij op de suspense overgaat - vanaf het moment dat haar camera de gangen van het politiebureau betreedt - verliest zij de greep op haar film en krijgt de kijker banaliteiten voorgeschoteld. Deze film, waarin de prestaties van Roüan, Cluzet en de jonge Colin, de ontdekking van L'ANNÉE DE L'ÉVEIL, alle lof verdienen, is, kortom, deels wel en deels niet geslaagd te noemen. Scenario van regisseur Holland en Régis Debray. Camerawerk van Bernard Zitzermann.

Lucas

1992 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1992. Drama van Nadine Trintignant. Met o.a. Evelyne Bouix, Jean-Claude Brialy, Danièle Lebrun, Robinson Stévenin en Serge Marquand.

Bouix is verkoopster in een kledingzaak. Ze wordt niet verwend door het leven en voedt haar zoontje Stévenin alleen op. Het kind wordt elf en wil dolgraag een bepaalde jas, die ze niet kan betalen. Ze gaat over tot diefstal en wordt betrapt. Ze weigert voor de rechtbank te verschijnen en wordt bij verstek veroordeeld tot drie maanden. Stévenin wordt ondergebracht bij zijn grootvader, Marquand, maar vlucht weg, op zoek naar zijn moeder. Brialy, de echtgenoot van een beroemde zangeres, vangt hem op. Het is allemaal even erg als het klinkt. Het stroopvaatje wordt flink opengetrokken en de kijker kan de tranen rijkelijk laten stromen. De sterke cast slaagt er niet in het drama verteerbaar te maken. Trintignant schreef het scenario samen met Emmanuelle Bernheim, naar de roman van Alain Leblanc. Charlie Gaëta zette het op film, met op de soundtrack uitsluitend klassieke muziek. Enkel voor de ongeneeslijke liefhebbers.

L'instinct de l'ange

1992 | Oorlogsfilm

België/Zwitserland/Frankrijk 1992. Oorlogsfilm van Richard Dembo. Met o.a. Lambert Wilson, François Cluzet, Jean-Louis Trintignant, Hélène Vincent en Marie Trintignant.

Het bijzondere van Diagonale du fou ontbreekt in deze, vaag gebleven film van Dembo. De film doet verslag van de levenswandel van een jongeman uit een keurige familie die, om zichzelf te leren kennen en zijn perfectionisme bot te vieren, in WO I in dienst treedt als piloot. Dembo laat zijn camera meer dan eens de lucht in gaan en ontvlucht zo het eigenlijke thema van zijn film: de psychologie van zijn hoofdpersoon en diens problematische relatie met zijn wapenbroeders. Wilson doet wat in zijn vermogen ligt maar blijft een held waar niet veel van uitgaat.

A demain

1992 | Drama, Komedie

Frankrijk 1992. Drama van Didier Martiny. Met o.a. François Perrot, Yasmina Reza, François Cluzet en Jeanne Moreau.

Parijs 1963. In een ruim appartement wonen drie huisartsen: het oude echtpaar Bouddha en Tete en hun zoon Gilles. Gilles en zijn vrouw Helène hebben twee kinderen: de 8-jarige Pierre en zijn zusje Isabelle. Met drie dokters in huis is het geen wonder dat er de hele dag patiënten in en uit lopen. Nog meer drukte in huis wordt veroorzaakt door onderlinge haat en nijd en door vreemde hobbies en obsessies. Kleine Pierre denkt veel aan oorlogen. Hij is altijd bang of er wel een dag van morgen zal zijn. 's Avonds in bed probeert hij die angst te bestrijden door steeds maar A demain (Tot morgen) te roepen, vaker dan zijn ouders lief is. Hij heeft een speciale band met zijn grootmoeder, die hem leert dat ook dokters dood kunnen gaan. Deze kennis is een stap naar volwassenheid, maar het maakt er het 'Tot morgen' alleen maar vragender door

Oliver Oliver

1991 | Drama

Frankrijk 1991. Drama van Agnieszka Holland. Met o.a. Jean-François Stévenin, Grégoire Colin, Brigitte Roüan en François Cluzet.

Parijs 1963. In een ruim appartement wonen drie huisartsen: het oude echtpaar Bouddha en Tete en hun zoon Gilles. Gilles en zijn vrouw Helène hebben twee kinderen: de 8-jarige Pierre en zijn zusje Isabelle. Met drie dokters in huis is het geen wonder dat er de hele dag patiënten in en uit lopen. Nog meer drukte in huis wordt veroorzaakt door onderlinge haat en nijd en door vreemde hobbies en obsessies. Kleine Pierre denkt veel aan oorlogen. Hij is altijd bang of er wel een dag van morgen zal zijn. 's Avonds in bed probeert hij die angst te bestrijden door steeds maar A demain (Tot morgen) te roepen, vaker dan zijn ouders lief is. Hij heeft een speciale band met zijn grootmoeder, die hem leert dat ook dokters dood kunnen gaan. Deze kennis is een stap naar volwassenheid, maar het maakt er het 'Tot morgen' alleen maar vragender door

Perpète

1990 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1990. Misdaad van Jean-Pierre Decourt. Met o.a. Jacques Morel, François Cluzet, Sophie Renoir, Marcel Cuvelier en Jacques Rosney.

Het woord 'perpète' is Frans argot voor 'levenslang'. Julien Fontanes, magistrat, gespeeld door Morel, wordt namelijk op zijn kantoor in het Paleis van Justitie gegijzeld door een gevangene die tijdens het verhoor bij de rechter- commissaris is ontsnapt. Een goedkoop thema, maar Jean Cosmos slooft zich echt niet uit om fatsoenlijke scenario's te schrijven! Een banale film met een doorsneeregie van de hand de dienstdoende televisieregisseur die ambtshalve wordt aangewezen voor dergelijke series.

Un tour de manège

1989 | Drama

Frankrijk 1989. Drama van Pierre Pradinas. Met o.a. Juliette Binoche, François Cluzet, Thierry Gimenez, Daniel Jégou en Jean-Chrétien Sibertin-Blanc.

In een trieste Parijse buitenwijk proberen jongeren er bovenuit te groeien, zowel in materieel als moreel opzicht. Sommigen proberen een bedrijf op te zetten, anderen raken op drift of maken kans op een rol in een film, zoals Elza. Er zit wel iets van waarheid in deze schets van innerlijke zieleroerselen, maar als geheel is het zwak en onsamenhangend. De maker was een nieuweling in het vak en kan nooit het complexe filmmilieu beschrijven zoals het echt is. Juliette Binoche is te overduidelijk de leidende persoonlijkheid, aangezien er verder een hele reeks onbekende spelers mee aan deze miskleun meedoen.

Trop belle pour toi

1989 | Romantisch drama

Frankrijk 1989. Romantisch drama van Bertrand Blier. Met o.a. Gérard Depardieu, Carole Bouquet, Josiane Balasko, François Cluzet en Roland Blanche.

Onconventioneel relatiedrama waarin Gérard Depardieu een succesvolle man speelt met een beeldschone vrouw (Bouquet) en twee kinderen. Dan wandelt de alledaags ogende uitzendkracht Colette (Balasko) zijn kantoor binnen. De twee worden verliefd, maar de echtgenote is niet van plan zich te laten verdrijven. Regisseur Blier weet het verhaal prachtig op de rails te houden met uitgediepte personages en levensechte dialogen. Bijzonder fraaie beelden van cinematograaf Philippe Rousselot (L'ours, Dangerous Liaisons). Césars voor beste film, voor Depardieu en voor Bouquet.

Les années terribles

1989 | Historische film, Drama

Frankrijk/Italië/Duitsland/Canada/Verenigd Koninkrijk 1989. Historische film van Richard T. Heffron. Met o.a. Christopher Lee, Klaus-Maria Brandauer, Jane Seymour, François Cluzet en Andrzej Seweryn.

Een groots spektakelstuk waarin vooral de tijd van het schrikbewind en de val van Robespierre wordt beschreven. Wel heeft de film te lijden onder alle gebreken van een praalzieke internationale co-productie, zoals ook bij Les années lumière al het geval was. De acteurs die Danton, Marat en Saint-Just spelen zijn respectievelijk Duits, Italiaans en Angelsaksisch! Lee speelt daarentegen een perfecte rol (geen wonder) als de beul Sanson. Deze film is beter dan die van Robert Enrico vawege zowel de dramatische intensiteit als de intelligente filmstijl. Zeer goede dialogen van Daniel Boulanger. Tweede deel van het tweeluik La Révolution Française. Deel 1: Les années lumière werd geregisseerd door Robert Enrico.

Les années lumière

1989 | Historische film, Biografie, Drama

Frankrijk/Italië/Duitsland/Canada/Verenigd Koninkrijk 1989. Historische film van Robert Enrico. Met o.a. Klaus-Maria Brandauer, Jane Seymour, François Cluzet, Jean-François Balmer en Andrzej Seweryn.

Een ambitieus fresco met een veelvoud aan personages, gemaakt met de beschikking over een enorme hoeveelheid geld. Het gaat over de eerste jaren van de Franse Revolutie, de periode die voorafgaat aan de Rode Terreur. Dit alles bewerkt door een nauwgezette en conformistische Robert Enrico. Bovendien gaat het om de 'officiële' versie onder een socialistisch bewind. Een goede geschiedenisles die met enige behoedzaamheid gevolgd moet worden. Deze reconstructie bezit alle gebreken van een internationale productie: Peter Ustinov als Mirambeau, Sam Neill als La Fayette, etc. Kortom, de berg heeft een muis gebaard. Eerste deel van het tweeluik La Révolution Française. Deel 2: Les années terribles werd geregisseerd door Richard T. Heffron.

Force Majeure

1989 | Drama, Thriller

Frankrijk 1989. Drama van Pierre Jolivet. Met o.a. Patrick Bruel, François Cluzet, Kristin Scott Thomas, Alan Bates en Sabine Haudepin.

Drie jongemannen ontmoeten elkaar tijdens een vakantie in Azië en raken bevriend. Alvorens naar Frankrijk terug te keren geven twee van hen aan Hans, die achterblijft, de rest van de hashies die zij als toeristen hebben gekocht. Enige maanden later laat een advocaat van Amnesty hen weten dat Hans ter dood is veroordeeld wegens drugshandel, tenzij ze voor hun aandeel in de zaak uitkomen. Rond dit serieuze thema heeft Jolivet een harde, heldere, wrange en compromisloze film gemaakt. Soms wat eentonig maar het boeiende spel weet dit ingehouden werk niettemin een behoorlijke dosis gevoeligheid mee te geven.

Deux

1989 | Drama, Komedie

Frankrijk 1989. Drama van Claude Zidi. Met o.a. Gérard Depardieu, Maruschka Detmers, Michelle Goddet, Philippine Leroy-Beaulieu en Beata Tyszkiewicz.

Na uitsluitend komedies geregisseerd te hebben, maakte Zidi verrassend genoeg deze film over een moeizame, stormachtige en nogal sadomasochistische relatie tussen een wispelturige man, Marc Lambert (Depardieu) en een ordelijke vrouw, H[KA1]el[KA2]ene Muller (Detmers). De dialogen zijn van de romanschrijfster Catherine Rihoit, die samen met Zidi het scenario schreef. Er wordt ontzettend veel gepraat in deze film. Niet dat feit is irritant, maar wel de slordige wijze waarop de film in elkaar is gezet. Camerawerk van Jean-Jacques Tarbes.

Une affaire de femmes

1988 | Drama, Oorlogsfilm, Historische film

Frankrijk 1988. Drama van Claude Chabrol. Met o.a. Isabelle Huppert, François Cluzet, Marie Trintignant, Nils Tavernier en Marie Bunel.

Bewierookt drama van cineast Chabrol (1930-2010) met Isabelle Huppert in een glansrol als Marie Latour, een eigenzinnige burgervrouw die tijdens de Duitse bezetting een goed belegde boterham verdient met abortussen en kamerverhuur voor prostituees. Ze betaalt voor deze 'vrouwenzaken' uiteindelijk een hoge prijs. De werkzaamheden en het lot van Latour berusten op feiten. Indringende materie, verfijnd gepresenteerd door Chabrol en zijn immer redigerende vrouw Aurore met kalme cameravoering, minimale duiding en soepele enscenering. Winnaar in de categorie beste film en beste actrice op het filmfestival van Venetië.

Jaune revolver

1988 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1988. Misdaad van Olivier Langlois. Met o.a. Sandrine Bonnaire, François Cluzet, Laura Favali, Philippe Polet en Olivier Cruvelier.

Een alledaags misdaad-scenario met een verhaal over een overval en de verduistering van het spaargeld door een bankemployé, die in gijzeling wordt genomen. Je kan werkelijk niet stellen dat deze behoorlijk opgenomen film, waarin redelijk gespeeld wordt, grensverleggend is. Het gaat echter om een debuutfilm, die teveel lijkt op een stijloefening en een al honderd keer eerder uitgebroed scenario bevat. Bovendien zou het beter zijn als deze kort geleden opgedoken, maar hinderlijke knutselaar ermee ophield zich tot voor de hand liggende zaken te beperken. Scenario van Pierre Fabre. Camerawerk van Jean-Yves Escoffier.

Chocolat

1988 | Drama

Frankrijk/Duitsland/Kameroen 1988. Drama van Claire Denis. Met o.a. Mireille Perrier, Isaach de Bankolé, Giulia Boschi, François Cluzet en Cécile Ducasse.

Een jonge Française keert terug naar de plek in Kameroen waar ze als klein meisje woonde en een band opbouwde met de huisbediende, Protée. In flashbacks zien we wat er zich destijds afspeelde tussen haar moeder en de man, in een tijdperk waarin rassenscheiding pijnlijk vanzelfsprekend was. Claire Denis, de latere internationaal gewaardeerde maakster van films als Beau Travail en Vendredi Soir, creëert in haar gevoelige regiedebuut een liefdevolle blik op het land waar ze zelf opgroeide. Ze kreeg er een Gouden Palmnominatie voor.

États d'âme

1986 | Drama

Frankrijk 1986. Drama van Jacques Fansten. Met o.a. Robin Renucci, Jean-Pierre Bacri, François Cluzet, Tchéky Karyo en Xavier Deluc.

Het moeilijke onderwerp heeft te veel met de Franse actualiteit (van toen) te maken om een publiek buiten de landsgrenzen te interesseren. Hoewel regisseur Fansten professioneel te werk is gegaan, is dat niet voldoende. Vijf linkse intellectuelen zijn vijf jaar na de overwinning van François Mitterrand als president van Frankrijk in 1981, in de politiek terechtgekomen. Ze komen aan het woord; weinig overtuigend omdat de personages stereotypes zijn. Om de kroon te spannen wordt aan het einde van de film verteld dat 'ze niet eens bestaan'. Er is veel talent verspild aan deze zinloze onderneming. Overigens werd Mitterand in 1988 herkozen en heerste hij als een Machiavelli nog eens zeven jaar over zijn land, terwijl hij tekenen van seniliteit vertoonde door zijn tijdperk niet meer te begrijpen: hij maakte een volledig inschatting over de betekenis van het instorten van het commumisme dat met de val van de Muur van Berlijn begonnen was. Het scenario is van regisseur Fansten.

Rue du départ

1986 | Drama

Frankrijk 1986. Drama van Tony Gatlif. Met o.a. François Cluzet, Christine Boisson, Ann-Gisel Glass, Jean-Pierre Bacri en Maurice Barrier.

Een intiem beeld van de gewone mensen in het armoedige milieu van de Parijse buitenwijken. Een erg precies uitgewerke regie maar met in een vreemde omgeving geplaatste decors, overdadige belichting en veel pittoreske beelden. Jammer genoeg is het een mooie film over vieze buurten en een brave film over randfiguren. Onsamenhangend scenario en onduidelijke personnages die nooit overtuigen, met uitzondering van Boisson. Na LES PRINCES een teleurstellende film van Gatlif.

Autour de minuit

1986 | Muziek, Biografie, Drama

Verenigde Staten/Frankrijk 1986. Muziek van Bertrand Tavernier. Met o.a. Dexter Gordon, François Cluzet, Gabrielle Haker, Sandra Reaves-Phillips en Lonette McKee.

Tavernier heeft als eigenschap zich keer op keer te vernieuwen. Voor deze film laat hij zich inspireren door het leven van de jazzrecensent Francis Paudras en zijn vriend Bud Powell. Puur impressionistische mengeling van fictie en werkelijkheid, zonder intrige, over het leven van zwarte muzikanten die in Parijs en New York wonen. Met een volledige vrijheid van opbouw en een zeldzame beheersing van het tijdselement in de film. Ook de kunst van de tijdelijke overschakeling binnen een opname zelf en het maken van fantasiebeelden wordt verstaan. Ondanks de overvloedige muziek is er een tragische toon. Via de jazz kunnen de personages spreken en hun gevoelens uiten. Beslist een artistiek hoogstandje.

Association de malfaiteurs

1986 | Komedie, Drama

Frankrijk 1986. Komedie van Claude Zidi. Met o.a. François Cluzet, Christophe Malavoy, Jean-Pierre Bisson, Claire Nebout en Jean-Claude Leguay.

Komische variaties rond een attractiepark, een vervalste loterij, lachwekkende misdadigers, agenten, onbetrouwbare bankiers, etc. Kortom, een intrigestuk in de stijl van Jan Klaassen, een specialisme van Zidi. Hoewel zijn humor niet het niveau van die van Jacques Tati en Pierre Étaix haalt, staat deze toch ver boven die van Gérard Oury en andere 'typisch Franse' grappenmakers. Een komisch, maar niet al te kunstzinnig anarchisme is de verdienste van deze komedie, die levendig is ondanks het feit dat zo nu en dan de spanning wegvalt. Scenario van regisseur Zidi, Michel Fabre, Simon Michael en Didier Kaminka. Camerawerk van Jean-Jacques Tarbes.

Aveugle, que veux-tu?

1985 | Misdaad, Film noir

Frankrijk 1985. Misdaad van Juan Luis Buñuel. Met o.a. François Cluzet, David Giardinelli, Sylvie Orcier en Dora Doll.

Een hele trieste geschiedenis rond moord, ontvoering en wraak, naar een roman uit de 'Série Noire' van Gallimard. Meer dan het plot is het de duistere, schemerige, broeierige en zeer onheilspellende sfeer die het hem doet en die gepaard gaat aan een barokke en afstandelijke stijl, waarbij de kijker vrijgelaten wordt in zijn interpretatie. Bevindt zich hier en daar op de grens van de surrealistische 'krampachtige schoonheid', hoewel het beter zou zijn wanneer Buñuel terugkeerde naar het bioscoopscherm. GOED .

Les Enragés

1984 | Drama

Frankrijk 1984. Drama van Pierre-William Glenn. Met o.a. Fanny Ardant, François Cluzet, Jean-Roger Milo, Marie-Christine Rousseau en François Lauzon.

Twee boeven, Marc en Laurent, dringen een huis binnen en komen er achter dat de eigenares niemand minder is dan Jessica Melrose waarvan Marc een grote fan is. Zij dwingen haar om een liefdesspel met Marc te spelen. Zij stemt uiteindelijk, na een mislukte vluchtpoging, toe. Zij speelt haar rol zo goed dat het haar uiteindelijk lukt om de twee mannen te verslaan. Dit is de eerste film van deze cameraman; het is een auteursfilm waarin diverse kwaliteiten schuil gaan (bespottelijkheid, overdrijvingen, complexe en verwarde karaktertypes) evenals diverse minpunten (het scenario van Gérard Brach is banaal en er zijn wat melodramatische overdrijvingen)

Elsa Elsa

1984 | Komedie

Frankrijk 1984. Komedie van Didier Haudepin. Met o.a. François Cluzet, Catherine Frot, Lio en Tom Novembre.

Film van een voormalige kinderster over zijn jeugd, zonder franje maar ook zonder conformisme. Deze autobiografie gaat ook over de hedendaagse filmindustrie. Geen intrige, maar portretten van boeiende personages; weliswaar niet diepgaand, maar een geslaagde komedie, vandaag de dag bijzonder zeldzaam.

Vive la sociale!

1983 | Drama, Komedie

Frankrijk 1983. Drama van Gérard Mordillat. Met o.a. François Cluzet, Robin Renucci, Elizabeth Bourgine, Jean-Yves Dubois en Yves Robert.

Een in een communistisch gezin opgegroeide jongeman begint een catering service en wordt steeds meer besmet met bourgeois- idealen. Deze half satirische tragikomedie laat de proletarische anti-held naadloos door heden en recent verleden bewegen in een groeiend besef van middelmaat en is een van de zeldzame Franse films die het arbeidersmilieu laat zien. De humoristische observaties van de in het Sovjet-communisme gestagneerde oudere generatie, maar ook van mei 1968 als een middenstandsrevolte maken deze film met goed spel en een flitsende vormgeving, tot een meer dan veelbelovend debuut.

L'été meurtrier

1983 | Film noir, Thriller

Frankrijk 1983. Film noir van Jean Becker. Met o.a. Isabelle Adjani, Alain Souchon, Maria Machado, Michel Galabru en Suzanne Flon.

In deze broeierige noir-tragedie, geschreven door cultauteur/co-scenarist Sébastien Japrisot (alias Jean-Baptiste Rossi; 1931-2003), is Adjani vrijgeviger met haar fysiek dan ooit. Ze excelleert als de verleidster Eliane, bijgenaamd 'Elle', die met haar Duitse moeder en invalide stiefvader in de lente van 1976 verhuist naar een dorp in de Franse Alpen. Dat met de jonge schone een zeer getroebleerde wraakengel is gearriveerd, vermoedt geen dorpeling. Ook niet de beminnelijke garagehouder-brandweerman Florimond, alias Pin Pon (chansonnier Souchon), op wie 'Elle' duidelijk haar zinnen heeft gezet. Met de compositie van het complexe, provocerende personage oogstte Adjani na Possession haar tweede César.

Les fantômes du chapelier

1982 | Thriller

Frankrijk 1982. Thriller van Claude Chabrol. Met o.a. Michel Serrault, Charles Aznavour, Monique Chaumette, François Cluzet en Isabelle Sadoyan.

Een hoedenmaker heeft zijn verlamde vrouw vermoord en brengt daarna ook één voor één haar oude schoolvriendinnen om. Zijn status als dorpsnotabele plaatst hem boven iedere verdenking, maar is ook onderwerp van nieuwsgierigheid van zijn buurman die als emigrant altijd buitenstaander is gebleven. Deze betrapt hem bij een moord, maar weet dat zijn beschuldiging niet geloofd zal worden zodat er een troebele medeplichtigheid tussen beide mannen ontstaat. Deze vrije verfilming naar een verhaal van Simenon wordt in Chabrols gestileerde aanpak meer een Fantastische Vertelling dan een regelrechte thriller, met naast zijn sarcastische kritiek op de bourgeois-respectabiliteit uiterst complex getekende - en briljant geacteerde - personages. Camerawerk van Jean Rabier.

Le cheval d'orgeuil

1980 | Drama

Frankrijk 1980. Drama van Claude Chabrol. Met o.a. François Cluzet, Bernadette Le Saché, Jacques Dufilho, Arnel Hubert en Ronan Hubert.

Apocriefe en minst bekende titel van Chabrol, die in het boekje 'Pensées, répliques et anecdotes' er met gortdroge ironie over opmerkt: 'Er zitten enkele van de beste dingen in die ik ooit heb gedaan, maar ze zijn zo subtiel dat ik de enige ben die ze heeft opgemerkt.' Inderdaad: de nogal vrije bewerking van Pierre-Jakez Hélias' succesroman over straatarme Bretonse boeren aan het begin van de twintigste eeuw flopte genadeloos. Aan de acteurs en het 'postkalenderrealisme' van Jean Rabiers fotografie heeft het niet gelegen, volgens de regisseur, die achteraf berouwde te hebben verzuimd om in het Bretonse dialect te draaien.

Le journal

1979 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1979. Misdaad van Philippe Lefebvre. Met o.a. Philippe Léotard, Alain Cuny, Béatrice Agentin en François Cluzet.

Een spannend verhaal over de kidnapping van een vrouw in Parijs, en de gebeurtenissen die daarop volgen. Het thema is minder van belang dan de aanpak. Ofwel de pechvogel Lefebvre (LE JUGE) heeft tenminste een deel van zijn kwaliteiten naar de beeldbuis meegenomen. Geloofwaardige suspense, scherpzinnige beschrijving van doorgestoken kaart en allerlei onderling gekonkel bij de politie. Raadselachtige personages.

Cocktail molotov

1979 | Drama, Komedie

Frankrijk 1979. Drama van Diane Kurys. Met o.a. Elise Caron, Philippe Lebas, François Cluzet, Geneviève Fontanel en Henri Garcin.

17-jarigen zijn verliefd op elkaar, over het verzet van hun ouders en de sociale verschillen heen. Samen met een vriend vluchten ze naar Venetië, om van daaruit naar Israël te vertrekken, maar de jongen schrikt terug voor deze stap. Ze liften terug naar Parijs - mei 1968 - en het meisje laat zich aborteren. Soort vervolg - in periode en leeftijd van de personages - op Kurys' debuut DIABOLO MENTHE stelt ietwat teleur, omdat het scenario en een nietszeggende dialoog zeer aan de oppervlakte van de geschetste omstandigheden blijven, waardoor de conflicten nietsbeduidend worden. Spontaan acteren houdt de aandacht vast bij doelloze personages in doelloze tragikomedie.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer François Cluzet op televisie komt.

Reageer