Arnaud Desplechin

Regisseur, Scenarist

Arnaud Desplechin is regisseur en scenarist.
Er zijn 11 films gevonden.

Les fantômes d'Ismaël

2017 | Drama

Frankrijk 2017. Drama van Arnaud Desplechin. Met o.a. Mathieu Amalric, Marion Cotillard, Charlotte Gainsbourg, Louis Garrel en Alba Rohrwacher.

Het leven van filmmaker Ismaël (Amalric, voor de zoveelste keer als regisseur Desplechins alter ego) komt danig op zijn kop te staan als doodgewaande ex (Cotillard) na jaren voor zijn deur staat. Een deur die hij inmiddels deelt met Sylvia (Gainsbourg), een nogal in zichzelf gekeerd type, dat ineens zal moeten vechten voor haar man. Tikje hysterisch romantisch drama zit vol aardige momenten - waaronder een leuk dansje van Cotillard op Bob Dylans 'It Ain't Me Babe’ - maar die vormen nooit een geheel.

Trois souvenirs de ma jeunesse

2015 | Drama

Frankrijk 2015. Drama van Arnaud Desplechin. Met o.a. Quentin Dolmaire, Lou Roy-Lecollinet en Mathieu Amalric.

Arnaud Desplechins melancholische hommage aan de jeugd, met de onvermijdelijke seks, sigaretten en Mathieu Amalric, is een fascinerende zwerftocht langs drie herinneringen die het leven van hoofdpersoon Paul Dedaleus bepaalden (die ook centraal stond in Comment je me suis disputé... (ma vie sexuelle) uit 1996). Helaas kan Desplechins voortreffelijke verteltechniek niet voorkomen dat Trois souvenirs in het erg lange derde deel vaart verliest en als een herhaling van zetten gaat voelen. Jeugdliefdes, de mist van duizend Gauloises en de vraag wat onze identiteit bepaalt, we hebben het al vaker gezien. Zeker op z’n Frans.

La forêt

2014 | Drama

Frankrijk 2014. Drama van Arnaud Desplechin. Met o.a. Denis Podalydès, Martine Chevallier en Michel Vuillermoz.

Rusland, medio negentiende eeuw. Welgestelde weduwe Raisa Goermyjskaja neemt, niet louter uit mededogen, de berooide jongeling Aleksej op. In het drama dat zich vervolgens ontrolt, verkoopt zij stukje bij beetje de bospercelen van het landgoed dat toekomt aan spoorloze neef Gennadi. Die, verrassing, ineens aanklopt. Fameus theaterstuk van Aleksandr Ostrowski (1823-1886), over het verval van de adel, werd door Desplechin (Trois souvenirs de ma jeunesse) in zijn eerste tv-film vernuftig geënsceneerd als een prikkelende melange van toneel en cinema. De cast van deze Arte-productie in de Théatre-reeks bestaat uit acteurs van de Comédie Française.

Jimmy P.

2013 | Drama

Verenigde Staten/Frankrijk 2013. Drama van Arnaud Desplechin. Met o.a. Benicio Del Toro, Mathieu Amalric en Gina McKee.

Ondanks de aanwezigheid van topacteurs Del Toro en Amalric wil dit drama over de eigenzinnige Franse psychotherapeut Georges Devereux (Amalric) en een Indiaanse WO II-soldaat (Del Toro) met de toen nog onbekende posttraumatische stressstoornis maar niet boeiend worden. Schuld van de continu fronsende en mompelende Del Toro en het humorloze en veel te therapeutisch-technische script, dat werd gebaseerd op Devereux' boek 'Reality and Dream: Psychotherapy of a Plains Indian'.

Un conte de Noël

2008 | Drama, Komedie

Frankrijk 2008. Drama van Arnaud Desplechin. Met o.a. Catherine Deneuve, Jean-Paul Roussillon, Mathieu Amalric, Anne Consigny en Melvil Poupaud.

De rebelse oplichter Henri (Amalric) leeft al jaren verbannen van zijn gemankeerde familie, maar als zijn moeder ernstig ziek blijkt te zijn schuift hij toch onverwachts aan bij het kerstdiner. Al het oud zeer komt onder het genot van veel te veel drank weer naar boven: zijn moeder (een ijzige Deneuve) heeft nooit van hem gehouden en zijn zus haat hem, maar Henri snapt zelf niet waarom. Een fraaie, ietwat hoogdravende kerstvertelling die zowel warm als pijnlijk durft te zijn.

Rois et reine

2004 | Drama, Komedie

Frankrijk 2004. Drama van Arnaud Desplechin. Met o.a. Emmanuelle Devos, Mathieu Amalric en Catherine Deneuve.

De rebelse oplichter Henri (Amalric) leeft al jaren verbannen van zijn gemankeerde familie, maar als zijn moeder ernstig ziek blijkt te zijn schuift hij toch onverwachts aan bij het kerstdiner. Al het oud zeer komt onder het genot van veel te veel drank weer naar boven: zijn moeder (een ijzige Deneuve) heeft nooit van hem gehouden en zijn zus haat hem, maar Henri snapt zelf niet waarom. Een fraaie, ietwat hoogdravende kerstvertelling die zowel warm als pijnlijk durft te zijn.

En jouant 'Dans la compagnie des hommes'

2003 | Drama

Frankrijk 2003. Drama van Arnaud Desplechin. Met o.a. Sami Bouajila, Jean-Paul Roussillon en Wladimir Yordanoff.

De rebelse oplichter Henri (Amalric) leeft al jaren verbannen van zijn gemankeerde familie, maar als zijn moeder ernstig ziek blijkt te zijn schuift hij toch onverwachts aan bij het kerstdiner. Al het oud zeer komt onder het genot van veel te veel drank weer naar boven: zijn moeder (een ijzige Deneuve) heeft nooit van hem gehouden en zijn zus haat hem, maar Henri snapt zelf niet waarom. Een fraaie, ietwat hoogdravende kerstvertelling die zowel warm als pijnlijk durft te zijn.

Esther Kahn

2000 | Biografie, Historische film

Verenigd Koninkrijk/Frankrijk 2000. Biografie van Arnaud Desplechin. Met o.a. Summer Phoenix, Ian Holm, Fabrice Desplechin, Frances Barber en László Szabó.

Rond 1890 is Esther (Deda) een stil kind uit een talrijk, joods kleermakersgezin in de Londense East End. Haar ouders, broers en zusters denken dat Esther een beetje achterlijk is. Ze kan nauwelijks lezen en schrijven. Ze gaat `s avonds mee met haar broers en zusters naar het theater omdat zij hard hebben gewerkt in het naai-atelier. Esthers eenvoudige taak bestaat uit strijken. Ze raakt onder de indruk van het toneel en wil actrice worden. Als ze een jonge vrouw is - we zijn dan een aantal jaren verder en Esther wordt nu gespeeld door Phoenix - maakt ze kennis met een oude acteur die op zijn retour is, Nathan Quellen (Holm). Hij wordt haar mentor en leert haar de kneepjes van het vak. Als hij ontdekt dat ze nog maagd is, zegt hij dat ze nodig een vriend moet hebben. De uitverkorene is Philippe Haygard (Fabrice Desplechin), een rokkenjager, toneelschrijver en theatercriticus. Zo brengt hij haar beschaving bij en als hij van Esther de Noorse uitgave van Ibsen's toneelstuk Hedda Gabler krijgt, vertaalt hij het, weet het onder te brengen, met natuurlijk Esther in de hoofdrol. Het stuk heeft succes en daarmee is de weg geopend voor Esther. Ze wordt een gevierd actrice. Regisseur Desplechin heeft geprobeerd een film over het theater en de toneelspelers te brengen. Hij probeert de kijker te laten zien wat een een jonge vrouw drijft om actrice te worden en hoe zij de top bereikt. In theorie klinkt dit heel goed en er zijn illustere filmvoorbeelden te bedenken, die het bekijken waard zijn. Helaas is Desplechin's film veel te lang en komt eigenlijk niet tot leven. Desplechin is een Franse regisseur en misschien nam hij teveel hooi op zijn vork door een Engelstalige film te draaien. Phoenix doet haar best, ze is een schatje, maar haar resultaat is niet stralend. Het is niet duidelijk of dit nu aan haar ligt of aan haar regisseur. Het scenario is van regisseur Desplechin en Emmanuel Bourdieu naar novelle van Arhtur Symons, die bekender is als dichter dan als schrijver. Het camerawerk is van Eric Gautier.

Comment je me suis disputé... (ma vie sexuelle)

1996 |

Frankrijk 1996. Arnaud Desplechin.

Rond 1890 is Esther (Deda) een stil kind uit een talrijk, joods kleermakersgezin in de Londense East End. Haar ouders, broers en zusters denken dat Esther een beetje achterlijk is. Ze kan nauwelijks lezen en schrijven. Ze gaat `s avonds mee met haar broers en zusters naar het theater omdat zij hard hebben gewerkt in het naai-atelier. Esthers eenvoudige taak bestaat uit strijken. Ze raakt onder de indruk van het toneel en wil actrice worden. Als ze een jonge vrouw is - we zijn dan een aantal jaren verder en Esther wordt nu gespeeld door Phoenix - maakt ze kennis met een oude acteur die op zijn retour is, Nathan Quellen (Holm). Hij wordt haar mentor en leert haar de kneepjes van het vak. Als hij ontdekt dat ze nog maagd is, zegt hij dat ze nodig een vriend moet hebben. De uitverkorene is Philippe Haygard (Fabrice Desplechin), een rokkenjager, toneelschrijver en theatercriticus. Zo brengt hij haar beschaving bij en als hij van Esther de Noorse uitgave van Ibsen's toneelstuk Hedda Gabler krijgt, vertaalt hij het, weet het onder te brengen, met natuurlijk Esther in de hoofdrol. Het stuk heeft succes en daarmee is de weg geopend voor Esther. Ze wordt een gevierd actrice. Regisseur Desplechin heeft geprobeerd een film over het theater en de toneelspelers te brengen. Hij probeert de kijker te laten zien wat een een jonge vrouw drijft om actrice te worden en hoe zij de top bereikt. In theorie klinkt dit heel goed en er zijn illustere filmvoorbeelden te bedenken, die het bekijken waard zijn. Helaas is Desplechin's film veel te lang en komt eigenlijk niet tot leven. Desplechin is een Franse regisseur en misschien nam hij teveel hooi op zijn vork door een Engelstalige film te draaien. Phoenix doet haar best, ze is een schatje, maar haar resultaat is niet stralend. Het is niet duidelijk of dit nu aan haar ligt of aan haar regisseur. Het scenario is van regisseur Desplechin en Emmanuel Bourdieu naar novelle van Arhtur Symons, die bekender is als dichter dan als schrijver. Het camerawerk is van Eric Gautier.

La sentinelle

1992 | Thriller

Frankrijk 1992. Thriller van Arnaud Desplechin. Met o.a. Emmanuel Salinger, Thibault de Montalembert, Jean-Louis Richard, Valérie Dréville en Marianne Denicourt.

In het stervensuur van de Koude Oorlog wordt aankomend student forensische pathologie Mathias opgescheept met een gemummificeerd mensenhoofd. Terwijl hij de identiteit van de eigenaar tracht te achterhalen blijken schimmige organisaties geïnteresseerd in Mathias en zijn nieuwe artefact. Bizar thrillerverhaal wordt door debuterend regisseur Desplechin vervormd tot diffuus portret van een solitaire figuur met obsessie voor het verleden. Evenals Bring me the Head of Alfredo Garcia, die andere film met een levenloze kop in de hoofdrol, contra-mainstream, morbide en fascinerend. Bijrol Emmanuelle Devos, César 1993 voor Salinger.

La vie des morts

1991 | Drama

Frankrijk 1991. Drama van Arnaud Desplechin. Met o.a. Marianne Denicourt, Thibault de Montalembert, Roch Leibovici, Suzel Goffre en Laurence Côte.

In het Noorden van Frankrijk vindt een familiereünie plaats omdat een wat oudere jongen een zelfmoordpoging heeft gedaan en in levensgevaar verkeert. Neven, nichten en jong en oud houden de wacht en reconstrueren beetje bij beetje het voor hen intussen zo ondoorgrondelijke karakter van de jongeman. De regisseur brengt die uren zeer dramatisch in beeld en creëert een gespannen sfeer met behulp van een zeer originele enscenering die ons soms doet denken aan de intimistische drama's van Ingmar Bergman. Hoewel de film niet echt avondvullend is, zou het toch jammer zijn hem buiten beschouwing te laten omdat er meer dan genoeg expressie en suggestie van uit gaat. Camerawerk van Éric Gautier.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Arnaud Desplechin op televisie komt.

Reageer