Michel Piccoli

1925 Regisseur, Acteur, Scenarist, Producer

Michel Piccoli (1925) is regisseur, acteur, scenarist en producer.
Er zijn 181 films gevonden.

Holy Motors

2012 | Drama, Fantasy

Frankrijk/Duitsland 2012. Drama van Leos Carax. Met o.a. Denis Lavant, Edith Scob, Eva Mendes, Kylie Minogue en Michel Piccoli.

Een vreemde snuiter stapt ’s ochtends in een stretched limousine, die hem naar diverse fraaie locaties in Parijs vervoert, waar hij de ene na de andere rol aanneemt - van een oude bedelares en een bezorgde vader tot een huurmoordenaar en diens slachtoffer. Holy Motors is een krankzinnige trip, vol bespiegelingen over cinema en cinefiele knipogen, met mooie liedjes en sprekende limousines. Denis Lavant is geweldig als de transformatiekunstenaar, Eva Mendes en Kylie Minogue zijn leuk in de bijrollen. Regie en scenario van Leos Carax, vooral bekend van Les amants du Pont-Neuf (1991).

Vous n'avez encore rien vu

2012 | Drama

Frankrijk 2012. Drama van Alain Resnais. Met o.a. Mathieu Amalric, Michel Piccoli, Lambert Wilson, Anne Consigny en Sabine Azéma.

In dit drama van oudgediende Alain Resnais komt een groep acteurs samen in het huis van een overleden toneelregisseur om zijn testament door te nemen en herinneringen op te halen.

Habemus Papam

2011 | Komedie, Drama

Italië/Frankrijk 2011. Komedie van Nanni Moretti. Met o.a. Michel Piccoli, Nanni Moretti, Jerzy Stuhr, Renato Scarpa en Margherita Buy.

Wanneer kardinaal Melville wordt verkozen tot nieuwe paus raakt hij in ernstige paniek. Een toppsychiater (Moretti) moet uitkomst bieden. Anoniem in de straten van Rome heeft Melville vervolgens de tijd van zijn leven en herinnert hij zich wat hij ooit wilde worden: acteur. Warmbloedige film zoals we dat gewend zijn van Moretti (La stanza del figlio) heeft een fraaie hoofdrol van de 86-jarige, energieke Piccoli, is licht van toon en houdt toch het instituut Vaticaan overeind. In Cannes genomineerd voor een Gouden Palm.

Trilogia II: I skoni tou hronou

2008 | Drama

Griekenland/Italië/Duitsland/Rusland 2008. Drama van Theodoros Angelopoulos. Met o.a. Willem Dafoe, Michel Piccoli, Bruno Ganz, Irène Jacob en Christiane Paul.

Tegen de achtergrond van verschillende continenten schetst de Griekse filmnestor Angelopoulos de familiegeschiedenis van A (Dafoe), een Amerikaanse filmregisseur met Griekse voorouders. Terwijl hij een film opneemt in Rome, raakt in Berlijn A's dochter vermist. Angelopoulos houdt afstand van zijn personages en vraagt met zijn losse verhaalstructuur enig geduld van de kijker: die ziet een mooie verzameling acteurs, een tikje verdwaald in een visueel poëtische film. Angelopoulos (1935) overleed in 2012 tijdens de productie van het derde deel van dit drieluik dat met The Weeping Meadow was begonnen.

Ne touchez pas la hache

2007 | Drama

Frankrijk/Italië 2007. Drama van Jacques Rivette. Met o.a. Jeanne Balibar, Guillaume Depardieu, Michel Piccoli, Bulle Ogier en Barbet Schroeder.

Zoals in Honoré de Balzacs semi-autobiografische roman La duchesse de Langeais (1834) hertogin Antoinette haar aanbidder markies de Montriveau listig op afstand houdt, zo houdt Rivette in zijn verfilming de kijker op afstand. Deze platonische anti-liefde tussen twee aristocraten in Restauratie-Frankrijk wordt verteld met strikte terughoudendheid, tussentitels en dialogen als degenduels. Scenaristen Rivette, Pascal Bonitzer en Christine Laurent verwoorden, trouw aan de oorspronkelijke tekst, welhaast perverse afgronden van vruchteloze passie. De immer intrigerende Balibar piekt als hertogin Kwelgeest, Depardieu junior als gekwelde generaal. Streng en stijlvast en wellicht juist daardoor ongeschikt voor niet-Rivetters. Bijrol van regisseur Barbet Schroeder.

Jardins en automne

2006 | Komedie

Italië/Frankrijk/Rusland 2006. Komedie van Otar Iosseliani. Met o.a. Séverin Blanchet, Otar Iosseliani en Michel Piccoli.

Absurdistische komedie in de traditie van Jacques Tati over minister die in kraakpand gaat wonen.

Belle toujours

2006 | Drama

Portugal/Frankrijk 2006. Drama van Manoel de Oliveira. Met o.a. Michel Piccoli, Bulle Ogier, Ricardo Trepa en Leonor Baldaque.

Manuel de Oliveira's eerbetoon aan Belle de jour, de klassieker van Luis Buñuel. De Oliveira geeft zijn eigen draai aan de geschiedenis. Een toevallige ontmoeting tussen Henri Husson (opnieuw gespeeld door Michel Piccoli) en Severine Serizy (niet Catherine Deneuve, maar Bulle Ogier) levert stof op voor een plagerig spel tussen de twee oude bekenden.

C'est pas tout à fait la vie dont j'avais rêvé

2005 | Drama, Komedie

Frankrijk 2005. Drama van Met o.a. Roger Jendly, Michèle Gleizer en Elisabeth Margoni.

In de derde regie van acteur Piccoli houdt een bourgeois schavuit op leeftijd (Jendly) er twee identieke appartementen op na: eentje waarin hij samenleeft met zijn echtgenote (Gleizer) en eentje waarin hij flierefluit met zijn volslanke maîtresse (Margoni). Dit Simenon-achtige gegeven - bedacht door Piccoli en echtgenote Ludivine Clerc - dient als basis voor een fijnzinnig humoristische Spielerei met een literaire theatersfeer. Geen wonder, dus, dat de kleine cast bestaat uit toneelveteranen die veel plezier hebben in hun rol. De prachtig uitgelichte decors werden gefotografeerd door Sabine Lancelin, cameravrouw voor meerdere films van Manuel de Oliveira.

La Plage Noire

2001 |

2001. Michel Piccoli.

Tweede door Michel Piccoli geregisseerde speelfilm, waarin een voormalige politiek activist terugkeert in zijn land na een lange periode van ballingschap. Zijn nationaliteit blijft raadselachtig. Wanneer zijn vrouw naar Frankrijk reist, besluit hij zich met zijn dochtertje in het huis van zijn jeugd te isoleren. Piccoli en zijn crew creëerden een sterke gothic sfeer.
Vooraf de door Michel Piccoli geregisseerde korte film Train de nuit, waarin een treinreiziger (Piccoli) zich verliest in zijn herinneringen.

Je rentre à la maison

2001 | Drama, Komedie

Portugal/Frankrijk 2001. Drama van Manoel de Oliveira. Met o.a. Michel Piccoli, Antoine Chappey, Catherine Deneuve, John Malkovich en Leonor Baldaque.

De theateracteur Gilbert Valence (Michel Piccoli) krijgt na een voorstelling te horen dat zijn vrouw, dochter en schoonzoon bij een auto-ongeluk om het leven zijn gekomen. Gilbert blijft verslagen achter met zijn kleinzoon. Na van de ergste schok bekomen te zijn hervat hij zijn dagelijks leven. Hij blijkt een man van gewoonten; op vaste tijden koopt hij zijn krant bij de kiosk, bezoekt zijn café en wandelt door de straten van Parijs. De teruggetrokken levende acteur verdeelt zijn tijd tussen zijn kleinzoon en het theater, waarvoor hij nog steeds een passie koestert. Wanneer hem een rol in een hedendaagse televisieserie wordt aangeboden, gelardeerd met veel seks en geweld, wijst hij het aanbod verontwaardigd van de hand. Een rol in de verfilming van de literaire klassieker 'Ulysses' accepteert hij wel. Tijdens de opnamen heeft hij echter zichtbaar moeite met de Engelse dialogen; als zijn geheugen hem in de steek laat verlaat Gilbert de set met de woorden 'Je rentre à la maison'.

Tout va bien, on s'en va

2000 | Drama, Komedie

Frankrijk 2000. Drama van Claude Mouriéras. Met o.a. Miou-Miou, Sandrine Kiberlain, Natacha Régnier, Michel Piccoli en Caroline Pilli.

De drie zussen in Tout va bien, on s'en va hebben het best met elkaar getroffen. Natuurlijk zijn er af en toe wat wrijvingen; zo wordt de jongste (Régnier) tegen haar zin bemoederd, en speelt er tussen de andere twee (Miou-Miou en Kiberlain) een milde machtsstrijd over wie het meeste geld en de beste baan heeft. Als op een dag hun vader (Piccoli) na een afwezigheid van vijftien jaar voor de deur staat zijn de gevoelens gemengd. Tout va bien is een intelligent familieportret, vol realistische details over de soms hartverwarmende, soms tenenkrommende relaties die familieleden met elkaar kunnen hebben.

A propos de Buñuel

2000 | Documentaire, Biografie

Spanje/Frankrijk 2000. Documentaire van José Luis López-Linares en Javier Rioyo. Met o.a. Manuel Mindan, Pepín Bello, Conchita Buñuel, Margarita Buñuel en Román Gularn.

Schitterende documentaire over de Spaanse cineast Luis Bu[KA6]nuel (1900-1983), gemaakt ter gelegenheid van diens honderdste geboortedag. Een opeenvolging van zeldzame beelden uit de jaren 1920, toen de cineast in de intellectuele kringen van Madrid en Parijs in het gezelschap verkeerde van mensen als Lorca en Dali. Het was trouwens samen met deze laatste dat hij zijn eerste twee films zou draaien, UN CHIEN ANDALOU (1928) en L`AGE D`OR (1930), waarmee hij de goegemeente tegen zich in het harnas zou jagen. Na nog een documentaire in Spanje, LAS HURDES (1932), zou het vijftien jaar duren alvorens zijn carri[KA2]ere als cineast goed op dreef zou komen in Mexico. Naast fragmenten uit klassiekers als LOS OLIVADOS (1950), EL (1953), NAZARIN (1959), VIRIDIANA (1961), EL ANGEL EXTERMINADOR (1962), SIMON DEL DESIERTO (1965) en de reeks Franse films die hij maakte met scenarist Jean-Claude Carrière, volgen we gesprekken met tientallen mensen die met hem gewerkt of hem persoonlijk gekend hebben, zodat we een uitstekend beeld krijgen van Buñuel als mens en als cineast. Knap scenario van Agustín Sánchez Vidal. Montage is van Fidel Collados, terwijl regisseur López-Linares de camera bediende. Een must voor filmstudenten.

Rien sur Robert

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Pascal Bonitzer. Met o.a. Fabrice Luchini, Sandrine Kiberlain, Valentina Cervi, Michel Piccoli en Bernadette Lafont.

Zonder hem gezien te hebben sabelt filmrecensent Didier (Luchini) een Bosnische film neer als zijnde 'fascistische propaganda'. Het wordt hem niet in dank afgenomen door de Parijse semi-intellectuele kliek waarin hij verkeert. Met ex Juliette (Kiberlain) in de buurt als constante herinnering aan zijn mannelijk falen ziet Didier machteloos toe hoe zijn wereldje ineenstort. Zijn verwarring wordt compleet wanneer een bevallige jongedame (Cervi) hem uit het niets verleidt. Rake typeringen van intellectuele navelstaarderij en onbeholpen seksuele driften volgen elkaar in hoog tempo op met vlijmscherpe dialogen als aanjager. Sterk spel van Luchini en Kiberlain.

Paris-Tombuctu

1999 | Komedie

Spanje 1999. Komedie van Luís Garcia Berlanga. Met o.a. Amparo Soler Leal, Concha Velasco en Michel Piccoli.

Zonder hem gezien te hebben sabelt filmrecensent Didier (Luchini) een Bosnische film neer als zijnde 'fascistische propaganda'. Het wordt hem niet in dank afgenomen door de Parijse semi-intellectuele kliek waarin hij verkeert. Met ex Juliette (Kiberlain) in de buurt als constante herinnering aan zijn mannelijk falen ziet Didier machteloos toe hoe zijn wereldje ineenstort. Zijn verwarring wordt compleet wanneer een bevallige jongedame (Cervi) hem uit het niets verleidt. Rake typeringen van intellectuele navelstaarderij en onbeholpen seksuele driften volgen elkaar in hoog tempo op met vlijmscherpe dialogen als aanjager. Sterk spel van Luchini en Kiberlain.

Les Acteurs

1999 | Drama

Verenigde Staten 1999. Drama van Bertrand Blier. Met o.a. Pierre Arditi, Josiane Balasko, Jean-Paul Belmondo, François Berléand en Dominique Blanc.

In deze bijna plotloze film die aaneengeregen is met min of meer in elkaar overgaande episoden krijgen een keur van Franse acteurs en actrices de kans zichzelf te spelen, te parodiëren of andere te imiteren in scène's uit bekende of beroemde films. Wie niet op de hoogte is met de Franse cinema, ontgaat veel. Wie denkt dat hij flink wat af te lachen krijgt, wordt teleurgesteld omdat de spelers eindeloos lang over hun vak, hun angsten voor de toekomst en andere zaken praten. Sommige fragmenten duren veel te lang en herhalen zich. Toch moet gesteld worden dat de rolverdeling zijn uiterste best gedaan heeft, waardoor er hele boeiende stukken in de film zitten. Soms staat de fijnzinnige humor op een hoog niveau. Kortom een film voor echte cinefielen met een gedegen kennis van de Franse film. Het scenario is van regisseur Blier. Het camerawerk is van François Catonné. Hoe je het wendt of keert, het resultaat is een originele en verbluffende Blier.

Legenden - Romy Schneider

1998 | Documentaire, Biografie

Duitsland 1998. Documentaire van Michael Strauven. Met o.a. Sarah Biasini, Karlheinz Böhm, Oswalt Kolle, Helmut Lohner en Jean-Claude Brialy.

Romy Schneider werd in 1938 geboren als Rosemarie Albach- Retty, de dochter Magda Schneider en Wolf Albach-Retty, die zowel op het toneel als voor de camera stonden. Deze documentaire volgt Romy vanaf haar prille begin, in 1952, over haar SISSI-trilogie, tot haar verloving met Alain Delon, waardoor ze in Frankrijk terecht kwam. Hier kreeg ze een nieuw imago van Coco Chanel. Na haar mislukte Hollywood-avontuur kwam ze weer naar Europa, waar haar carrière gered werd dank zijn LA PISCINE, waarin ze als tegenspeler niemand minder had dan Alain Delon, ook al was hun relatie al lang voorbij. In Frankrijk bouwde ze haar loopbaan verder uit en werd een van de belangrijkste sterren van de Franse film. Haar privé-leven was echter een puinhoop. De wanhoop die zo dikwijls uit haar films sprak was echt. Haar leven brak helemaal wanneer in 1981 haar zoon David bij een ongeval de dood vond. Minder dan een jaar later, op 29 mei 1982, stierf ook zij, aan een dodelijke cocktail van medicijnen en alcohol. De liefde- haat verhouding van Romy met haar moeder Magda wordt eveneens gedetailleerd uit de doeken gedaan. Een boeiend portret met commentaar van Patrick Blank, Frank Sieckel, Conny Wolter en Käthe Koch. Montage was van Katrin Ewald en nieuw beeldmateriaal werd gefilmd door Bernd Höhne.

Passion in the Desert

1997 | Romantiek, Avonturenfilm, Familiefilm

Verenigde Staten 1997. Romantiek van Lavinia Currier. Met o.a. Ben Daniels, Michel Piccoli, Paul Meston, Kenneth Collard en Nadi Odeh.

De film speelt in 1798 tijdens de Egyptische veldtocht van keizer Napoleon toen zijn troepen op o.a. de Sphinx schoten en het immense beeld voor de volgende generaties definitief verminkten. Jean-Michel Venture de Paradis (Piccoli) is een kunstenaar die de veldslagen en monumenten van het land in beeld moet brengen en vereeuwigen. Jean-Michel raakt met Augustin Robert (Daniels), een legerkapitein, door het strijdgewoel gescheiden van de troepen. Ze belanden in een zandstorm in de woestijn en verdwalen. Ze moeten vechten tegen het natuurgeweld om te overleven. Ze komen bijna om van de dorst en de kolder slaat in de kop van Jean-Michel, die tenslotte de hand aan zichzelf slaat, door terpentijn uit zijn schildersbenodigdheden te drinken. Augustin bevindt zich in een uitgestorven stad, waar hij een luipaard ontmoet, die hem naar zijn bron leidt en zelfs bereid is zijn prooien met hem te delen. Tussen mens en dier ontstaat een bijzondere vorm van communicatie en een bepaalde verstandhouding. Augustin noemt het beest Simoon. In haar scenario dat regisseuse Currier met Martin Edmunds schreef naar een novelle van Honoré de Balzac, heeft zij de natuur gesteld tegenover de mens die met behulp van de techniek het maagdelijke onteert en geen oog heeft voor het mystieke. Hoewel de film bedoeld is voor alle leeftijden, ontgaan deze filosofische beschouwingen de jonge kijker en vinden zij de relatie tussen het roofdier en de man naar alle waarschijnlijkheid maar gek, net zoals sommige conservatieve ouders. Daniels, een Britse acteur speelt zijn rol met grote moed en veteraan Piccoli is uitstekend. Het camerawerk is van Alexei Ridionov die filmde in Jordanië, nabij Petra en in Utah in de V.S. Het luipaard wordt in werkelijheid door een drietal gespeeld en ze zijn afkomstig van Rick Glassey en Judy Glassey, die met hun Jungle Bookings al heel wat roofdieren hebben laten optreden in de film. Deze film van debuterende Currier, heeft iets fascinerends en een schoonheid die doet denken aan THE ENGLISH PATIENT. Ook bekend als SIMOOM.

Le prince des imposteurs

1997 | Drama, Historische film

Frankrijk/Tsjechië 1997. Drama van Jean-Pierre Prévost. Met o.a. Michel Piccoli, Thierry Fortineau, Bulle Ogier, Sabina Laurinova en Jiri Holy.

1866. Professor Michel Chasles (Piccoli) is een illustere mathematicus en een van de briljantste geesten van zijn tijd. Hij leeft samen met Jeanne (Ogier), de vrouw die voor zowat alles in zijn leven zorgt. Hij heeft een grote passie: het verzamelen van authentieke geschriften. Op een dag ontmoet hij Denis Vrain- Lucas, een doodgewone notarisklerk, die beweert in het bezit te zijn van documenten afkomstig van Lodewijk XVI. In zijn enthousiasme koopt Chasles de hele collectie zonder de authenticiteit ervan na te gaan. Verzorgd kammerspiel met uitstekende vertolkingen. Het geheel is erg koel en afstandelijk door een literaire aanpak, waardoor de beelden zeer mooi ogen, maar waarmee het moeilijk is voor de kijker om zich te identificeren. Technisch is er weinig op aan te merken, maar een beetje humor had het scenario van Michel De Decker, Françoise Bourdin en regisseur Prévost wat lichter kunnen maken. Knappe fotografie van Emil Sirotek.

Généalogies d'un crime

1997 | Drama, Misdaad

Frankrijk/Portugal 1997. Drama van Raoul Ruiz. Met o.a. Catherine Deneuve, Melvil Poupaud, Michel Piccoli, Mathieu Amalric en Bernadette Lafont.

Eens te meer trakteert de Chileens-Franse magiër Ruiz op een staaltje fantastisch cineraffinement. Wanneer rouwende advocate Solange (Deneuve) de verdediging van de moordverdachte jongeling René (Poupaud) op zich neemt, begeeft zij zich in een bizar identiteitenspel waarvan de bloedlijnen naar het verleden lopen. Dwalend in dit barokke spiegellabyrint wacht de toeschouwer surprises, desoriëntatie en zonderlinge ontmoetingen. Briljante mise en scène vervloeit met surreële beelden en decors, verfijnd literair zijn de dialogen (coauteur is Pascal Bonitzer). Curiosum in deze breinmassage: de gastrol-met-zonnebril van Parijs-romancier Patrick Modiano.

Alors voilà

1997 | Komedie

Duitsland/Frankrijk 1997. Komedie van Michel Piccoli. Met o.a. Maurice Garrel, Roland Amstutz, Audrey Guillaume, Dominique Blanc en Arno.

Regiedebuut uit 1997 van toen 72-jarige Piccoli is een bij vlagen hilarische vertelling over een neurotische familie die uit picknicken gaat. Typische acteursfilm waarin veel gepraat, gevloekt en gedronken wordt - oftewel een kwaadaardige komedie à la manière Piccoli.

Tykho Moon

1996 | Fantasy

Frankrijk/Duitsland 1996. Fantasy van Enki Bilal. Met o.a. Julie Delpy, Richard Bohringer, Michel Piccoli, Marie Laforêt en Jean-Louis Trintignant.

Dictator MacBee (Piccoli) regeert met ijzeren hand over een chaotisch Parijs dat bedekt is met een grijze stoflaag en dat van de rest van het land afgescheiden is door een hoge betonnen muur. Toch blijkt de macht van MacBee niet zo onaantastbaar. Iemand is bezig zijn familie uit te moorden. Dan bereikt hem het bericht dat Tykho Moon (Leysen) nog in leven is. Tykho was twintig jaar geleden de enige persoon, waarvan de organen niet door het lichaam van de tiran werden afgestoten. Met de cellen van Tykho Moon kon MacBee het verouderingsproces tegenhouden. Toen Tykho Moon op de vlucht sloeg voor MacBee, is hij zijn geheugen kwijt geraakt. Hij leeft nu in de catacomben onder de stad. Hij maakt kennis met Lena (Delphy), een raadselachtige jonge vrouw die voor MacBee werkt. Een sfeervolle, maar oersaaie reis naar het totalitaire, post-apocalyptische stripwereldje van Bilal, dat we reeds kennen uit zijn vorige film BUNKER PALACE HOTEL. Toch is deze film warmer en optimistischer dan de voorgaande, maar het intrigerende heeft wel plaats gemaakt voor verveling. Hij schreef het scenario samen met Dan Franck. Stijlvol gefilmd door Eric Gautier. Dolby Stereo.

Compagna di viaggio

1996 | Drama

Italië 1996. Drama van Peter Del Monte. Met o.a. Michel Piccoli, Asia Argento, Silvia Cohen, Lino Capolicchio en Max Malatesta.

Twintigjarige Cora leeft in haar eentje in Rome zonder vast adres. Af en toe heeft ze een baantje en om de haverklap wisselt ze van vriendje. Op een dag vraagt de vrouw voor wie Cora de hond uitlaat of zij haar vader (Piccoli) in de gaten wil houden. De man lijdt aan geheugenverlies en vindt na ´t wandelen de weg naar huis niet meer terug. Cora accepteert de job en volgt hem als hij de trein neemt. Het is begin van een odyssey door Italië. Met deze `roadmovie´ verhaalt Del Monte, evenals in veel van zijn voorgaande films (Julia and Julia, 1987, Etoile 1988, Tracce di Vita Amorosa, 1990) over de eenzaamheid in het leven van alledag. Mooie zwijgzame rol van Michel Piccoli. (RdL/VPRO Gids)