Jean-Claude Leguay

Acteur

Jean-Claude Leguay is acteur.
Er zijn 17 films gevonden.

Robinson Crusoë

2003 | Avonturenfilm, Familiefilm

Frankrijk/Canada/Verenigd Koninkrijk 2003. Avonturenfilm van Thierry Chabert. Met o.a. Pierre Richard, Nicolas Cazalé, Jean-Claude Leguay, Marie Béraud en Michel Perron.

Precies driehonderd jaar geleden werd Alexander Selkirk alleen op een onbewoond eilandje gezet. Zijn overlevingsverhaal inspireerde Daniel Defoë tot het schrijven van Robinson Crusoë in 1719. In het eerste deel (L'île de Robinson) van Chaberts Franse versie (oorspronkelijk werd deze tv-film in twee keer uitgezonden), wordt Crusoë (Richard) door slavenhandelaren vlak bij Venezuela uitgezet. In deel twee (Robinson et Vendredi) redt hij een inboorling (Cazalé) die hij Vrijdag noemt en ontstaat er tussen de mannen een strijd om de betekenis van het woord beschaving. Een uitstekende, op Cuba gefilmde, Crusoë-versie.

Madame la proviseur : Ce que Mathilde veut

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Sébastien Grall. Met o.a. Charlotte de Turckheim, Anne Malraux, Hubert Saint-Macary, Josiane Levèque en Rebecca Potok.

Oktober. Het is nu een maand sinds Alice Vandeleur (De Turckheim) het vaandel heeft overgenomen van haar voorgangster Valentine als directrice van het Belgrand-lyceum. Ze begint zich er al goed thuis te voelen, maar ze beseft maar al te goed dat het lerarenkorps zich tegen elke verandering zal verzetten. In afwachting stellen deze zich defensief op, de lof zingend van Valentine. Filosofieleraar Lequier (Saint Macary) heeft een boek geschreven dat in aanmerking komt voor een prestigieuze literaire onderscheiding. Ondertussen weigert leerlinge Mathilde (Malraux) zich neer te leggen bij de leerrichting die haar op het einde van vorig schooljaar werd opgelegd. Een andere directrice, maar duidelijk dezelfde elementen van de reeks waarin Danièle Delorme lange tijd schitterde. De problemen zijn de kleine schoolproblemen van elke dag, geen sensationele drama's. De Turckheim zal nog wel heel wat moeten bijschaven aan haar personage om het een even groot impact te geven als Delorme, maar ze kan zich toch al wel aanvaardbaar uit de slag trekken. Het is natuurlijk ondankbaar om in de voetsporen van een instituut als Delorme te moeten treden, maar De Turckheim verdient wel aanmoediging. Chantal De Rudder en Hervé Hamon schreven het scenario. Fotografie is van Richard Andry. Stereo.

Mort d'un conquérant

1998 | Misdaad, Film noir

Frankrijk 1998. Misdaad van Thierry Chabert. Met o.a. Patrick Catalifo, Élise Tielrooy, Jean-Marie Winling, Catherine Rich en Aladin Reibel.

Journalist Fran[KA10]cois Dorval (Catalifo) besluit het een tijdje kalm aan te doen en wat rond te zwerven. Hij heeft zijn oog laten vallen op Vicky Felton (Tielrooy), celliste en kleindochter van de steenrijke Frans-Amerikaanse persbaron Max Laroche (Mac-Moy). Deze laatste wordt sinds geruime tijd van nabij gevolgd door het ministerie van Binnenlandse Zaken daar hij te kennen heeft gegeven de persgroep 'Liberté Presse' te willen opkopen. Zo zou hij de regionale pers volledig in handen krijgen. Maar dan sterft Laroche onder mysterieuze omstandigheden en erft Vicky zijn imperium. François wil uitzoeken wat er hier eigenlijk juist aan de hand is. Een onhullende blik achter de schermen van 'le 4e pouvoir', het perswereldje op zijn Frans. Een minder geslaagde poging om de 'film noir' nieuw leven in te blazen, daarvoor is Tielrooy te weinig 'femme fatale'. Leuk om naar te kijken, maar wie denkt dat er heilige huisjes omver geworpen zullen worden komt toch bedrogen uit. Philippe Donzelot en Yves Ramonet baseerden het scenario op de roman Dernier film à Deauville van Antoine Delaferre. Fotografie is van Marc Koninckx.

Messieurs les enfants

1997 | Komedie, Familiefilm

Frankrijk 1997. Komedie van Pierre Boutron. Met o.a. Pierre Arditi, François Morel, Zinedine Soualeme, Catherine Jacob en Jean-Louis Richard.

Drie kinderen, Pope (Arditi), Pierre (Morel) en Isma[KA3]el (Soualeme) zijn de drijfveren van deze grapjesfilm. Ze vormen samen met hun leraar Crastaing (Richard) een explosief kwartet. Om hen uit te dagen geeft Crastaing hen op een opstel te schrijven met als onderwerp: als je wakker wordt, merk je dat je ouders kinderen zijn geworden. De volgende morgen worden de opstellen ingeleverd en wat blijkt: de ouders zijn weer kinderen en hun kinderen zijn volwassen. Het wordt nog veel zotter als Crastaing bij een van de leerlingen komt en zelf ook een kind blijkt te zijn. Er verschijnt een deurwaarder die beslag wil leggen op de meubelen, maar de kinderen die nu volwassenen zijn geworden, zetten een val en ontwijken de zaak met een list: ze verplichten Crastaing een nieuw onderwerp op te geven zodat ze weer terug kunnen in hun eigen omhulsel. Scenarioschrijver Daniel Pennac is specialist in een dergelijk genre en het lijkt allemaal zeer veelbelovend en hij haalt ons een wereld binnen, waarin alles op zijn kop staat. Helaas steunt de regie veel teveel op het overdreven en afwijkende gedrag, waardoor de verveling algauw toeslaat. Die eerder genoemde regie heeft namelijk het zwakke spel niet goed in de hand, terwijl de hoofdrollen toch spelers van formaat zijn. Waarschijnlijk heeft men zich blind gestaard op de speciale effecten en is men blijven steken in de enscènering; dat is heel erg jammer, want normaal gesproken maak je met een goed idee, een goede film. De fotografie is van François Cantonné.

Le sujet

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Christian Rouaud. Met o.a. Liliane Rovère, Eric Elmosnino, Maria Pitarresi, Jean-Claude Leguay en Martine Audrain.

Antoine (Elmosnino), een jonge filmregisseur, is op zoek naar een vrouw die het onderwerp moet worden van zijn volgende film. In een caf[KA1]e ontmoet hij haar in de persoon van Stella (Rovere), een zestigjarige vrouw met een rijk maar triest verleden. Ze verwacht niets meer van het leven en aanvankelijk stelt ze zich erg arrogant op. Langzaam maar zeker wint hij haar vertrouwen. De vrouw fascineert hem. Hij wil alles over haar te weten komen. Zo krijgt hij een heel ander beeld van deze eenvoudige volksvrouw. Indrukwekkende korte film die aantoont dat de façade niet steeds toont wie een mens eigenlijk is. Het einde van de film is onvoorspelbaar, maar des te aangrijpender. Rouaud, die tevens het scenario schreef, reveleerde zich met deze meermaals bekroonde korte film als een beloftevol talent voor de toekomst. Pierre Milon stond achter de camera.

D'or et de safran

1997 | Misdaad, Avonturenfilm

Spanje/Frankrijk/Duitsland 1997. Misdaad van Marco Pico. Met o.a. Corinne Touzet, Lucie Phan, Santha Leng, Wu Hai en Jean-Marie Winling.

Alex (Touzet), een persfotografe, arriveert in Myanmar, Birma, om haar jeugdvriendin Soon Yi (Phan) te zoeken die verdwenen is in de hel van de Birmaanse jungle. Soon Yi, die een bekende advocate is in haar land, werd na een schijnproces waarbij haar cli[KA3]ent ter dood veroordeeld werd, een geduchte tegenstandster van de militaire junta. Alex maakt kennis met Tong Chen (Hai), leider van de verzetsbeweging en vriend van Soon Yi. Ze slaagt erin exclusieve foto's te maken die, samen met de foto's en documenten die Soon Yi bezit, de dictatuur wereldwijd aan de kaak moeten stellen. Maar door haar toedoen wordt Tong Chen gearresteerd. Spannende politieke thriller met een schitterende Touzet in de hoofdrol. Dit is het soort politieke aanklacht die je verwacht van een Costa-Gavras, recht voor de raap en met het noemen van namen, maar de sentimentele trekjes die meegegeven worden in het verhaal zwakken het allemaal wat af. Toch ligt het ver boven de middelmaat van de typische Franse tv- film. Dominique Lancelot, Philippe Madral, Claude-Michel Rome, Fina Torres en regisseur Pico schreven het scenario. Knappe fotografie van François Lartigue.

Noces cruelles

1996 | Thriller

Frankrijk 1996. Thriller van Bertrand Van Effenterre. Met o.a. Annie Girardot, Mathilde May, François-Régis Marchasson, Ann-Gisel Glass en Philippe Volter.

May is halsoverkop getrouwd met een dynamische zakenman. Ze krijgen echter niet de tijd om van hun geluk te genieten, want diezelfde avond wordt de kersverse echtgenoot vermoord. Tijdens het onderzoek beseft de jonge vrouw dat ze eigenlijk niets weet over het verleden van haar man. Ze hoopt dat schoonmama Girardot een tipje van de sluier zal oplichten, maar die heeft het moeilijk om over haar zoon te praten. Een jonge vrouw duikt in het verleden van haar overleden man en wordt geconfronteerd met de meest onverwachte zaken. Goed gespeelde, maar bepaald niet originele, suspensfilm die als 'tijdverdrijver' nog best te pruimen is. Victor Haïm en van Effenterre schreven het scenario. Cameraman was Pierre-Laurent Chenieux. Formaat 16/9.

Une femme dans la tempête

1995 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1995. Drama van Bertrand Van Effenterre. Met o.a. Véronique Jannot, François Dunoyer, Philippe Volter, Jean-Claude Leguay en Carine Noury.

Om vijf uur `s ochtends wordt burgemeester Catherine (Jannot) uit haar bed gehaald door de hoofdcommissaris van politie. Hij vraagt haar met spoed naar de chemische fabriek te komen. Hij wordt bezet gehouden door drie jonge zigeuners, die zich gebarricadeerd hebben in een opslagruimte. Ze dreigen het hele zaakje de lucht in te laten vliegen als de schuldigen van een verkeersongeval niet binnen 24 uur worden opgepakt, waarbij een jonge zigeunerin zwaar gewond werd. De jonge snaken hebben niets te verliezen, terwijl Catherine voor de schier onmogelijke taak staat om de verkeerszondaars te pakken. Een race tegen de tijd, die routineus in beeld gebracht werd. Het scenario van Alain Krief, Paul Berthier, Vivian Zingg, Christian Biegalski en Eric Kristy over vooroordeel, racisme en stedelijk geweld staat bol van de clichés. Het camerawerk is van Yorgos Arvanitis.

Double peine

1995 | Thriller

Frankrijk 1995. Thriller van Thomas Gilou. Met o.a. Laura Favali, Jean-Claude Leguay, Michel Galabru, Pascale Roberts en Pascale Pouzadoux.

De vijfendertigjarige Leguay is scenarist met schrijversblok. Hij wordt door zijn producenten de laan uitgestuurd. Op zijn zwerftocht ontmoet hij de vijfentwintigjarige Favali, die achtenveertig uur penitentiair verlof kreeg. Ze heeft reeds vijf jaar gevangenis achter de rug en nog twee jaar te gaan. Aanvankelijk heeft Leguay medelijden met het meisje, dat echter stapelverliefd op hem wordt. Ze laat hem niet meer los, steelt zijn brieventas, achtervolgt hem overal en valt uiteindelijk zijn vrienden lastig. Conventionele suspense-film die misschien iets had kunnen worden indien een Polanski aan het roer had gestaan, maar in de handen van Gilou ontbreekt alle innerlijke spanning die zou moeten ontstaan tussen beide hoofdpersonages. Favali is een pittige meid, maar Leguays acteerprestatie is erg zwak. Gilou en Philippe David schreven het scenario. Dominique Gentil stond achter de camera. Formaat 16/9. Stereo.

Rendez-vous au tas de sable

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Didier Grousset. Met o.a. Richard Gotainer, Thierry Fortineau, Jean-Claude Leguay en Muriel Combeau.

'Rendez-vous au tas de sable' is een uitdrukking die afkomstig is uit de muziekwereld en zoiets betekent als 'Laten we gaan', we zien wel, alles komt toch altijd weer op z'n pootjes terecht'. Uiteindelijk een onschuldige komedie die uit goede en minder goede grappen bestaat en die het zichtbaar aan een gestructureerd scenario ontbreekt. En bovendien komt de regie wel erg matig over.

Les fortifs

1989 | Oorlogsfilm

Frankrijk 1989. Oorlogsfilm van Marco Pico. Met o.a. Christine Dejoux, Hélène Surgère, Paul Crauchet, Jean-Claude Leguay en Anouk Grinberg.

Pico`s zeer eigen talent voor amusement is ook weer te vinden in deze geschiedenis rond een netwerk van geheime inlichtingendiensten, in 1943 aangelegd in de Parijse buitenwijken, die nog altijd worden omsloten door een netwerk van oude vestingswerken (LES FORTIFS is jargon). De sfeer van die tijd is opmerkelijk goed weergegeven en de figuren doen zeer realistisch aan.

L'étudiante

1988 | Romantiek, Komedie

Frankrijk/Italië 1988. Romantiek van Claude Pinoteau. Met o.a. Sophie Marceau, Vincent Lindon, Elisabeth Vitali, Jean-Claude Leguay en Elena Pompei.

Een studente geeft cursussen op twee instellingen buiten de stad om te kunnen rondkomen. Zij is systematisch, nauwgezet en pietluttig en 'kan haar tijd niet verdoen'. Een chaotische en spontane student met een ongeregelde levenswijze wordt verliefd op haar. Deze bekwaam gemaakte, ontspannende maar oppervlakkige film ligt geheel in de lijn van de voorgaande films van Pinoteau zoals LA BOUM. Een aardige cadeauverpakking plus één origineel idee: de moderne toepassing van tekst van Molière. Scenario van regisseur Pinoteau en Danièle Thompson.

Le moustachu

1986 | Komedie

Frankrijk 1986. Komedie van Dominique Chaussois. Met o.a. Jean Rochefort, Grace de Capitani, Jean-Claude Brialy, Jean-Claude Trintignant en Jean-Claude Leguay.

In vakjargon is een 'Snorrebaard' een geheim agent die de vuile karweitjes mag opknappen. Jean Rochefort slaat zich hier door een aardige hoeveelheid problemen heen, waarvan niemand iets begrijpt en de kijker evenmin. Maar dat aspect is van weinig belang, want het gaat om een satire in een beurtelings wat zware en lachwekkende stijl met talloze soms nagenoeg surrealistische grappen: doet sterk denken aan de Marx Brothers! Ongetwijfeld niet van constante kwaliteit, maar doet soms zeer weldadig aan in een tijd dat de Franse lachfilm zelden iets goeds inhoudt. Scenario van de regisseur.

Association de malfaiteurs

1986 | Komedie, Drama

Frankrijk 1986. Komedie van Claude Zidi. Met o.a. François Cluzet, Christophe Malavoy, Jean-Pierre Bisson, Claire Nebout en Jean-Claude Leguay.

Komische variaties rond een attractiepark, een vervalste loterij, lachwekkende misdadigers, agenten, onbetrouwbare bankiers, etc. Kortom, een intrigestuk in de stijl van Jan Klaassen, een specialisme van Zidi. Hoewel zijn humor niet het niveau van die van Jacques Tati en Pierre Étaix haalt, staat deze toch ver boven die van Gérard Oury en andere 'typisch Franse' grappenmakers. Een komisch, maar niet al te kunstzinnig anarchisme is de verdienste van deze komedie, die levendig is ondanks het feit dat zo nu en dan de spanning wegvalt. Scenario van regisseur Zidi, Michel Fabre, Simon Michael en Didier Kaminka. Camerawerk van Jean-Jacques Tarbes.

Scout toujours

1985 | Komedie, Drama

Frankrijk 1985. Komedie van Gérard Jugnot. Met o.a. Gérard Jugnot, Jean-Claude Leguay, Jean Rougerie, Jean-Paul Comart en Agnès Blanchot.

Een groep idioten probeert hun tijdelijke hopman gek te maken. Het vindt immers plaats bij de padvinders (voor de ongelovigen zij gezegd dat de film nogal duistere bedoelingen heeft). Zulke padvinders zijn er gewoon niet in het echt. Er is niet eens sprake van subversie van de regisseur-schrijver- scenarioschrijver-vertolker omdat de film getuigt van een zeldzame poverheid op alle gebieden. Een waardeloze verzameling van grove, afgezaagde, duistere en vuile moppen. Scenario van regisseur Jugnot, Pierre Geller en Christian Biegalski. Camerawerk van Gérard De Battista.

Cycle Gérard Jugnot: Scout toujours

1985 | Komedie

Frankrijk 1985. Komedie van Gérard Jugnot. Met o.a. Jean Rougerie, Jean-Claude Leguay en Gérard Jugnot.

Een groep idioten probeert hun tijdelijke hopman gek te maken. Het vindt immers plaats bij de padvinders (voor de ongelovigen zij gezegd dat de film nogal duistere bedoelingen heeft). Zulke padvinders zijn er gewoon niet in het echt. Er is niet eens sprake van subversie van de regisseur-schrijver- scenarioschrijver-vertolker omdat de film getuigt van een zeldzame poverheid op alle gebieden. Een waardeloze verzameling van grove, afgezaagde, duistere en vuile moppen. Scenario van regisseur Jugnot, Pierre Geller en Christian Biegalski. Camerawerk van Gérard De Battista.

La Belle Captive

1983 | Experimenteel, Horror, Sciencefiction

Frankrijk 1983. Experimenteel van Alain Robbe-Grillet. Met o.a. Daniel Mesguich, Gabrielle Lazure, Cyrielle Claire, Daniel Emilfork en Roland Dubillard.

Zoals altijd bij het filmwerk van Robbe-Grillet is dit een ludiek labyrinth van oppervlakkige verhalen, nachtmerries, voorspellingen, mentale beelden en bewegende vormen in een wereld van zinsbedrog, dit keer ontleend aan Magritte. Het schitterende camerawerk van Henri Alekan is echter niet genoeg om dit 'prachtige juweel van welluidende nietigheid' te redden van de leegte.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Jean-Claude Leguay op televisie komt.

Reageer