Valérie Vogt

Acteur

Valérie Vogt is acteur.
Er zijn 19 films gevonden.

La nourrice

2004 | Drama

Frankrijk 2004. Drama van Renaud Bertrand. Met o.a. Sophie Quinton, Jérémie Elkaïm, Marthe Keller, Valérie Vogt en Emilie Lafarge.

Eind 19de eeuw verlaat Madeleine (Quinton) haar boerderij en de man met wie ze gedwongen was te trouwen, om werk en haar oude vlam Mathieu (Elkaïm) in Parijs op te zoeken. Werk vindt ze als voedster, maar haar kind moet ze afstaan, ze moet zich helemaal richten op het kind van haar werkgever. Mathieu ontmoet ze in het geheim. Tv-film La nourrice is goed aangekleed en gedetailleerd in de historische context en knappe jongelui Quinton en Elkaïm doen als acteurs niet onder voor de gelouterde Keller als bazin.

Ligne 208

2001 | Drama

Frankrijk 2001. Drama van Bernard Dumont. Met o.a. Patrick Dell'Isola, Nozha Khouadra, Pierre Martot, Nicolas Duvauchelle en Serge Riaboukine.

Zo`n typische Franse film die laat zien dat de sudderende `melting pot` op het punt staat te exploderen, door een vermeende ruk naar rechts, maar het Le Pen-isme leed zijn vernietigende nederlaag bij de presidenti[KA3]ele- en kamerverkiezingen in 2002, derhalve is dit thema aardig achterhaald. Bruno (Dell`Isola) valt voor de oogverblindende Djamila (Khouadra), die uit de Maghreblanden afkomstig is. Jean (Martot) is zijn vriend, die bij de politie zit. Dan maakt Bruno kennis met racisme en geweld, waartegen hij niet is opgewassen. Hij is zo teleurgesteld dat hij zich in extreem-rechtse kringen gaat begeven. Het scenario van Sylvie Bailly en regisseur Dumont houdt een waarschuwing in en die kun je nooit genoeg geven van ultra-rechts is nooit dood. Buiten Frankrijk toch lastiger te volgen. De film deed niet veel in eigen land om daarna algauw op de tv op te duiken. Het camerawerk is van Pierre Milon. Ook bekend als L'AGRESSION.

Le Secret

2000 | Romantiek, Drama

Frankrijk 2000. Romantiek van Virginie Wagon. Met o.a. Anne Coesens, Michel Bompoil, Tony Todd, Quentin Rossi en Jacqueline Jehanneuf.

Dertiger Marie (Anne Coesens) is gelukkig getrouwd met François (Michel Bompoil). Ze hebben een leuk kindje, een leuk huis en allebei een leuke baan. Schone schijn want Marie gaat steeds meer gruwen van alle voorspelbaarheid. François is zich van geen kwaad bewust en stuurt aan op een tweede kind. Dat is de druppel voor Marie die haar leven niet in 'een definitieve plooi wil leggen'. Ze zoekt een uitweg die zich voordoet in de persoon van zwarte Amerikaan Bill West (Tony Todd) die ze tegen het lijf loopt tijdens haar encyclopedieëncolportage. Bill past op een huis van een vriend. Hij doet de hele dag niets en Marie zoekt een man die haar niets te bieden heeft. Ze laat haar echtgenoot in het ongewisse maar de uitbundige buitenechtelijke seks laat sporen na die François niet over het hoofd kan zien. Een platgetreden verhaal dat in handen van Virginie Wagon zeer goed uit de verf komt.

Julien l'apprenti

2000 | Drama, Oorlogsfilm

België/Frankrijk 2000. Drama van Jacques Otmezguine. Met o.a. Francis Huster, Marianne Basler, François Morel, Benjamin Rolland en Gaspard Ulliel.

Tegen het einde van WO I sneuvelt Charles Chevalier. Zijn vrouw Lucienne (Basler) blijft alleen achter met de kleine Julien. Na de oorlog hertrouwt Lucienne met Doinot (Morel), een weduwnaar met drie kinderen. Julien (Ulliel als puber, later Rolland) voelt zich niet thuis in dit nieuwe gezin. Op jonge leeftijd verlaat hij de school en gaat als leerjongen in dienst in de pelterij van Delhomme (Dauphin) om er het beroep van bontbewerker te leren. Zo komt hij terecht bij bonthandelaar Rosmer (Huster) en wordt verliefd op de knappe Marianne (Prassinos). Deel twee, dat de ondertitel [KL]Tout l`avenir du monde[KLE] meekreeg, begint met het uitbreken van WO II. Julien moet naar het front. Alvorens te vertrekken verneemt hij nog dat Marianne zwanger is en dat ze gaat trouwen. Na de capitulatie keert hij terug om te vernemen dat Rosmer en zijn vrouw (Sébastien) als joden hun zaak moesten sluiten. Een deel van het gezin, w.o. Marianne, werd gedeporteerd. Julien tracht hen terug te vinden. Tevens probeert hij het dochtertje van Marianne op het platteland in veiligheid te brengen. Uitstekende recreatie van de sfeer in het Frankrijk tussen de twee oorlogen en tijdens WO II. In het eerste deel wordt veel aandacht besteed aan de gevaren die uitgaan van extreem rechts, terwijl het tweede deel zich meer concentreert op het lot van de joden onder de nazistische bezetting. De jonge Rolland, die de rol speelt van de volwassen Julien, zet een knap uitgetekend dramatisch personage neer. Ongetwijfeld een van de betere Franse tv-films, geschreven door regisseur Otmezguine en Jean-Claude Grumberg. Fraaie, sfeervolle fotografie van Alain Marcoen. Dolby Surround.

La vérité vraie

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Fabrice Cazeneuve. Met o.a. Béatrice Dalle, Julien Rochefort, Christiane Cohendy, Mathias Labelle en Ariane Séguillon.

Cathy (Dalle) is een alleenstaande moeder van rond de dertig. Ze heeft een hechte band met haar negenjarig zoontje Lucien (Labelle), genaamd Lulu. Cathy is prostituée, maar de jongen lijkt niet te lijden onder de beroepsmatige bedrijvigheden van zijn moeder. Hij weet wat ze doet, maar niemand van de buren is ervan op de hoogte. Maar als dan door een stom toeval de waarheid bekend raakt dreigt Cathy het voogdij over Lulu te verliezen. Ze slaagt erin het kinderwelzijn te overtuigen en Lulu mag bij haar blijven. Dan krijgt Cathy te horen dat ze een tumor heeft en er haar nog slechts een drietal maanden resten. Ze tracht Lulu voor te bereiden op het afscheid. Een drama dat bol staat van de problemen. Je zou er een soap van honderd afleveringen van kunnen maken, maar scenarist Jean-Luc Seigle perst alles in een oversentimentele prent van anderhalf uur. Dalle levert een knappe prestatie, maar kan het verhaaltje toch niet boeiend maken. Weinig opbeurende ontspanning voor een koude winteravond in de reeks 'de ziekte van de week'. Fotografie is van Pierre Novion en Pierre-Laurent Chenieux.

Joséphine, ange gardien : Une mauvaise passe

1999 | Komedie, Drama

België/Frankrijk 1999. Komedie van Pierre Joasson. Met o.a. Mimie Mathy, Olivia Brunaux, Valérie Vogt, Patrick Catafilo en Laura Martel.

Aan de Belgisch-Franse grens verschijnt beschermengel Jos[KA1]ephine (Mathy) eensklaps in een vrachtwagen. Ze heeft een opdracht te vervullen in Brussel. Hier zit V[KA1]eronique Maillard (Brunaux) in de problemen. De zaak van haar man ging op de fles en hij verdween met de noorderzon. Daar ze zijn schulden niet kan betalen legt de deurwaarder beslag op haar meubelen. Dit wordt haar ten zeerste kwalijk genomen door haar dochtertjes Vanessa (Martel) en Chlo[KA1]e (Coesens). Tot overmaat van ramp wordt ze op haar werk op diefstal betrapt en aan de deur gezet. Heel wat werk aan de winkel voor Jos[KA1]ephine, maar door al haar tegenslagen staat V[KA1]eronique erg sceptisch t.o.v. deze mysterieuze beschermengel. Dank zij het ontwapenende spel van Mathy wordt ook deze in wezen in droeve sentimentele prent een plezier om naar te kijken. Ze staat in schrik contrast met alle ellende die hier getoond wordt (Véronique's vriendin is verplicht met prostitutie haar karig inkomen rond te maken) en zorgt ervoor dat er ook wat gelachen kan worden. Ontspanning zonder veel pretentie, geschreven door Joassin, Christine Miller, Sylvie Chauvet, Laurence Dubois en Quentin Lemaire. Fotografie is van Patrice Payen en Pierre Mertens.

Joséphine, ange gardien - Une mauvaise passe

1999 |

1999. Pierre Joassin. Met o.a. Olivia Bruneaux, Mimie Mathy en Valérie Vogt.

Aan de Belgisch-Franse grens verschijnt beschermengel Jos[KA1]ephine (Mathy) eensklaps in een vrachtwagen. Ze heeft een opdracht te vervullen in Brussel. Hier zit V[KA1]eronique Maillard (Brunaux) in de problemen. De zaak van haar man ging op de fles en hij verdween met de noorderzon. Daar ze zijn schulden niet kan betalen legt de deurwaarder beslag op haar meubelen. Dit wordt haar ten zeerste kwalijk genomen door haar dochtertjes Vanessa (Martel) en Chlo[KA1]e (Coesens). Tot overmaat van ramp wordt ze op haar werk op diefstal betrapt en aan de deur gezet. Heel wat werk aan de winkel voor Jos[KA1]ephine, maar door al haar tegenslagen staat V[KA1]eronique erg sceptisch t.o.v. deze mysterieuze beschermengel. Dank zij het ontwapenende spel van Mathy wordt ook deze in wezen in droeve sentimentele prent een plezier om naar te kijken. Ze staat in schrik contrast met alle ellende die hier getoond wordt (Véronique's vriendin is verplicht met prostitutie haar karig inkomen rond te maken) en zorgt ervoor dat er ook wat gelachen kan worden. Ontspanning zonder veel pretentie, geschreven door Joassin, Christine Miller, Sylvie Chauvet, Laurence Dubois en Quentin Lemaire. Fotografie is van Patrice Payen en Pierre Mertens.

Dessine-moi un jouet

1999 |

Frankrijk 1999. Hervé Baslé. Met o.a. Roland Blanche, Catherine Frot, Christoph Waltz, Jacques Spiesser en Olivier Saladin.

Frankrijk, begin 20e eeuw. De 12-jarige Louis woont met zijn ouders op het platteland. Zijn vader is behalve lanbouwer ook ambachtelijk draaier. Op een dag moet Louis' vriendinnetje Marie opgenomen worden in het ziekenhuis omdat ze tuberculose heeft. Louis heeft van zijn vader de grondbeginselen van het draaien geleerd en een Duitse collega van zijn vader laat het verfijnde houten speelgoed uit Duitsland zien. Op een reis naar Duitsland krijgt Louis een magische houten pop die uiteindelijk voor de genezing van Marie zorgt

C'est pas ma faute

1999 | Komedie, Familiefilm, Drama

Frankrijk 1999. Komedie van Jacques Monnet en Jacques Monet. Met o.a. Gautier Kusnierek, Jérôme Hardelay, Giulia Demont, Eugénie Gendron en Arielle Dombasle.

Martin (Kusnierek) mag ook dit jaar wee mee met de ouders van zijn vriend Vincent (Hardelay) op vakantie aan zee. Het vast honk is hotel Nautilus. In de buurt staat een oude boom met een hut erin, waar zij heel wat aangename avonturen beleefd hebben met andere kinderen die er ook altijd tijdens de zomer zijn. Dit jaar ontdekken Vincent en Martin dat kinderen uit een naburig vakantiekamp 'hun' boomhut hebben bezet. Ze bedenken een plan om de kinderen die er niet horen te verdrijven, maar daarbij komt Martin tussen de wal en het schip terecht. Bovendien wil de eigenaar van het hotel de boom laten kappen. De vakantie dreigt bijna in het water te vallen, maar het loopt gelukkig nog goed af. Vrolijke film, die voor de gehele familie bedoeld is, maar door het tamelijk kinderachtige scenario van Jean-Patrick Benes en Laurent Molinaro eigenlijk alleen maar de hele prille jeugd kan bekoren. Lhermitte was een der producenten, en Frankrijks belangrijkste commerciële omroep TF1 de belangrijkste financier in ruil voor uitzendrechten. Was nog even in de bioscoop te zien binnen de landsgrenzen. Het camerawerk van Bruno de Keyser is dik in orde, beter dan de regie en het spel. Veel moeite voor weinig. Dolby Digital.

Bonnes vacances

1998 | Komedie, Drama, Familiefilm

Frankrijk 1998. Komedie van Pierre Badel. Met o.a. Rosy Varte, Gérard Hernandez, Valérie Vogt, Alexia Portal en Patrick Raynal.

Voor Blanche Dumont-Farel (Varte) kan er geen sprake van zijn om de jaarlijkse zomervakantie te annuleren. Zelfs niet nu het haar gezin financieel minder goed gaat. Blanche wil geen gezichtsverlies lijden tegenover haar buren. Dus besluit zij met het hele gezin gedurende de hele maand juli hun intrek te nemen in hun kelder. Door scenaristen Chantal Rémy en regisseur Badel geïnspireerd op een waar gebeurd Luxemburgs fait divers. Hoewel in de vorm van een tragi-komedie met financiële en sociale achtergronden primeren de gekke kelderverdieping-toestanden en de slagvaardigheid van Varte.

Nini

1997 | Komedie, Familiefilm

Frankrijk 1997. Komedie van Myriam Touzé. Met o.a. Laura Saglio, Diane Dassigny, Annick Blancheteau, Jacques Boudet en Paulette Dubost.

1969 in La Fert[KA1]e-Saint-Aubin. Het enige waarvoor jongens ge[KA3]interesseerd zijn in Nini (Saglio) is om haar te pesten. Met het lelijke, schele meisje wordt maar al te graag de draak gestoken. Enkel bij haar grootmoeder vindt ze troost. Op een dag gaat Nini naar Parijs om zich aan de ogen te laten opereren. Als ze terugkomt heeft ze een ware metamorfose ondergaan en is ze verloofd, althans volgens de regionale pers, met de bekende zanger Ricky Gordon (Tinivelli). In werkelijkheid heeft Nini de man enkel gekruist in de gang van de kliniek, maar ze besluit het spelletje mee te spelen. Pretentieloze tienerkomedie die de mythomanie en de massa-hysterie op de korrel neemt. Ontspannend, maar zonder veel persoonlijkheid gemaakt. Saglio is hartveroverend als het lelijke eendje dat uitgroeit tot een mooie zwaan. Touzé schreef zelf het scenario. Achter de camera stond Laurent Bares.

Messieurs les enfants

1997 | Komedie, Familiefilm

Frankrijk 1997. Komedie van Pierre Boutron. Met o.a. Pierre Arditi, François Morel, Zinedine Soualeme, Catherine Jacob en Jean-Louis Richard.

Drie kinderen, Pope (Arditi), Pierre (Morel) en Isma[KA3]el (Soualeme) zijn de drijfveren van deze grapjesfilm. Ze vormen samen met hun leraar Crastaing (Richard) een explosief kwartet. Om hen uit te dagen geeft Crastaing hen op een opstel te schrijven met als onderwerp: als je wakker wordt, merk je dat je ouders kinderen zijn geworden. De volgende morgen worden de opstellen ingeleverd en wat blijkt: de ouders zijn weer kinderen en hun kinderen zijn volwassen. Het wordt nog veel zotter als Crastaing bij een van de leerlingen komt en zelf ook een kind blijkt te zijn. Er verschijnt een deurwaarder die beslag wil leggen op de meubelen, maar de kinderen die nu volwassenen zijn geworden, zetten een val en ontwijken de zaak met een list: ze verplichten Crastaing een nieuw onderwerp op te geven zodat ze weer terug kunnen in hun eigen omhulsel. Scenarioschrijver Daniel Pennac is specialist in een dergelijk genre en het lijkt allemaal zeer veelbelovend en hij haalt ons een wereld binnen, waarin alles op zijn kop staat. Helaas steunt de regie veel teveel op het overdreven en afwijkende gedrag, waardoor de verveling algauw toeslaat. Die eerder genoemde regie heeft namelijk het zwakke spel niet goed in de hand, terwijl de hoofdrollen toch spelers van formaat zijn. Waarschijnlijk heeft men zich blind gestaard op de speciale effecten en is men blijven steken in de enscènering; dat is heel erg jammer, want normaal gesproken maak je met een goed idee, een goede film. De fotografie is van François Cantonné.

Le vol de la colombe

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Michel Sibra. Met o.a. Danièle Arditi, Christian Charmettant, Olivier Pajots, Patachou en Nils Tavernier.

Het dorpje Saint-Hilaire zou een onbetekenende vlek op de landkaart zijn gebleven als het restaurant van Bernard Lapouge niet zo`n een geweldige reputatie gehad zou hebben. Garagehouder Fran[KA10]cois (Charmettant) wordt door bijna iedereen als een rare vogel beschouwd, want hij heeft ooit gezeten in Baumettes. Het is echter Fran[KA10]cois, die iedereen in beweging brengt als het restaurant in financi[KA3]ele moeilijkheden komt. Juist als Fran[KA10]cois onder de druk dreigt te bezwijken, komt Sabine (Arditi) op de proppen en stelt hem voor een handje te helpen. Typische Franse kroniek van het platteland.

Julie Lescaut : Mort d'un petit soldat

1997 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland 1997. Misdaad van Charlotte Brandstrom. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

Een geheimzinnig, gemaskerd commando overvalt het politiecommissariaat in Clairi[KA2]eres. Ze doden een clochard die in een reflex het masker een van hen aftrok. Het enige dat ze meenemen is een partij administratieve documenten zonder veel belang. Deze actie roept bij commissaris Julie Lescaut (Genest) herinneringen op aan een gelijkaardige inbraak, enkele dagen geleden, waarbij de dieven een aantal telefoontoestellen vernietigden. Kort daarop wordt een jonge militair gedood in een naburige kazerne. Volgens Julie is dit alles het werk van dezelfde bende. Een onderhoudende politiefilm zonder veel pretenties, niet slecht maar evenmin opvallend goed. Wat wel opvalt is dat het personage van Babou (Serré), de jongste dochter van Julie, steeds meer belang krijgt in het geheel. Eric Kristy en Natalie David-Weill schreven het scenario dat door Jean-Claude Larrieu gefilmd werd.

Lulu, roi de France

1995 | Komedie, Drama

Frankrijk 1995. Komedie van Bernard Uzan. Met o.a. Richard Bohringer, Corinne Touzet, Claire Nadeau, Vanessa Guedj en Maka Kotto.

Lulu Hastier (Bohringer) is een eenvoudige, tevreden slotenmaker, die behoorlijk de kost verdient en samen met zijn achttien-jarige dochter Sylvie (Guedj) in La Courneuve woont. Zijn vrouw heeft hem tien jaar geleden verlaten. Het grootste deel van zijn vrijetijd besteedt hij aan p[KA1]etanque, terwijl hij tevens actief lid van de plaatselijke communistische partij is. Zijn gezapige leventje komt heftig in beroering als notaris Pouilloux (Mirmont) hem vertelt dat hij een kasteel heeft geërfd in de Touraine. Aardige, maar volstrekt onwerkelijke satire over een eenvoudig mens die in de adelstand wordt verheven, wat eigenlijk tegen zijn verwachtingspatroon indruist. Hoewel het gebodene niet altijd even leuk is, blijft de film overwegend sympathiek met geloofwaardig spel van Bohringer. Het scenario is van Uzan en Nathalie Cartier. Het camerawerk is van Jimmy Glasberg. 16/9.

Madame le proviseur : Fantasio

1994 | Drama, Familiefilm

Frankrijk 1994. Drama van José Pinheiro. Met o.a. Danièle Delorme, Alexis Derlon, Aurelia Alcais, Renaud Menager en Daniel Gélin.

Valentine Rougon (Delorme), directrice van de scholengemeenschap `Belgrand` maakt zich zorgen over een leerling (Derlon) bijgenaamd de 'dichter'. Hij is een grensgeval en heeft anarchistische neigingen, maar dat is slechts een imago. In werkelijkheid is hij een nihilist, die zich achter een masker verschuilt en gaat van kwaad tot erger. Hij laat zich niet meer zien in de klas, hangt rond op de beroemde Parijse begraafplaats Père Lachaise en verkeert in het gezelschap van het ruigste uitschot van Les Halles. Schoolhoofd Rougon wil er iets aan doen. Gevoelig portret van een jongen die tegen het dagelijkse leven niet is opgewassen met een mooie rol van Derlon. Het scenario van Hervé Hamon en Chantal De Rudder is geïnspireerd op de romans Madame le proviseur en La cause des élèves van Marguerite Gentzbittel. Het camerawerk is van Jacques Guérin. Stereo.

Madame le proviseur : Boycott

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van José Pinheiro. Met o.a. Danièle Delorme, Alice Béat, Maxime Mansion, Barbara Schulz en Daniel Gélin.

Madame Valentine Rougon (Delorme) heeft de leiding over het chique lyceum Eug[KA2]ene Belgrand. Meester Lepape (Bénichou) is hier een strenge leraar, die toch erg geliefd is bij de laatstejaars. Hun slagingskansen voor de eindexamens zijn voor een belangrijk deel van hem afhankelijk. Bij het begin van het schooljaar wordt echter slechts een van de twee eindejaarsklassen aan Lepape toevertrouwd, terwijl de andere klas een nieuwe, jonge lerares krijgt. Directrice Rougon beseft niet dat die beslissing in de loop van het schooljaar voor ernstige moeilijkheden zal zorgen. Knap gespeeld schooldrama dat niet erg veel om het lijf heeft. In een school waar financiëel winstbejag boven opvoeding gesteld wordt loopt het verkeerd af, maar gelukkig is er nog de intelligente directrice die uiteindelijk alles toch nog in goede banen zal leiden. Stofferig scenario van Hervé Hamon en Chantal De Rudder naar de romans Madame le proviseur en La cause des élèves van Marguerite Guentzbittel. Inspiratieloze fotografie van Jacques Guerin.

Les cinq dernières minutes : Saisie noire

1994 | Misdaad

Frankrijk 1994. Misdaad van Alain Wermus. Met o.a. Pierre Santini, Pierre Hoden, Roland Bertin, Véronique Silver en Claude Evrard.

Fran[KA10]cois (Darroussin) is deurwaarder. Sedert de Franse revolutie van 1789 is dit beroep familietraditie. Hij werkt op het deurwaarderskantoor van zijn vader, maar hij heeft moeite met diens hardvochtige praktijken. Zijn bevallige assistente Sophie (Brunaux) heeft duidelijk minder scrupules dan hijzelf. Fran[KA10]cois is gescheiden en hij heeft na heel wat juridisch getouwtrek de voogdij over zijn tien-jarige dochtertje Am[KA1]elie (Martel) gekregen. Op een ochtend is Am[KA1]elie spoorloos verdwenen. Commissaris Massard (Santini) neemt de zaak ter harte. Doordeweekse politiefilm met zorg gemaakt door Warmus, die twintig jaar lang de assistent van Claude Chabrol was. Het scenario van Michelle O'Glor kabbelt rustig voort zonder echte verrassingen. Het camerawerk is Cyril Lathus. Aflevering nummer 76 van 81. Mono.

Maigret et les plaisirs de la nuit

1991 | Misdaad

België/Frankrijk/Zwitserland 1991. Misdaad van José Pinheiro. Met o.a. Bruno Cremer, Jacqueline Danno, Jean-Louis Foulquier, Serge Beauvois en Marina Golovine.

Lili (Golovine), striptiseuse in de nachtclub Le Plaisir`s, legt op het politiebureau een verklaring af over een gesprek dat ze toevallig opving: een zekere Oscar vertelde over zijn plan een gravin om te brengen. De volgende dag wordt Lili dood aangetroffen, en iets later hoort commissaris Maigret (Cremer) dat er een gravin is gewurgd. Uiteraard leidt het onderzoek naar de club van Fred (Foulquier) en diens vrouw Rose (Danno). Naar de in 1951 verschenen roman Maigret au Picratt's. Een tv- film met klasse, mede dankzij kleurrijk spel van Danno. Scenario van Jacques Cortal en regisseur Pinheiro.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Valérie Vogt op televisie komt.

Reageer