Lucien Jérôme

Acteur

Lucien Jérôme is acteur.
Er zijn 10 films gevonden.

Véga : Anouchka

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Laurent Heynemann. Met o.a. Claude Brasseur, Brigitte Roüan, Clotilde Baudon, Anne-Marie Polster en Christophe Raûlt.

Zoals elk jaar biedt circusdirecteur Charles V[KA1]ega (Brasseur) zich aan in het stadje St. Andr[KA1]e om er zijn tenten op te slaan op de Place de la Mairie. Maar het stadje heeft een nieuwe, extreem rechtse, burgemeester (Clavier) en die weigert hen een vergunning te geven. Ze werden gesteund door de oude gemeenteraad, dus moeten ze maar verdwijnen. Charles beslist het circus op te zetten op de weiden rond het stadje. Het gezelschap wordt vergroot met de komst van het trapeze-duo Anouchka (Polster) en Ivan (Ra[KA4]ult) van het Circus van Moskou, maar Charles moet de transfer op het einde van het weekend betalen en de tegenwerking van het stadsbestuur neemt extreme vormen aan, zeker wanneer Charles de schoolkinderen voor een voorstelling uitnodigt. De vroegere burgemeester Baldini (Burgel) besluit Charles te helpen. Onder het mom van een dramatische komedie rond een circus wordt de dreiging van een extreem-rechts stadsbestuur voelbaar gedemonstreerd. Waag het niet hen tegen te werken, want ze schrikken zelfs niet terug voor moord. Het geheel wordt vanzelfsprekend opgefleurd met heel wat schitterende circusnummers, gemaakt in samenwerking met het Circus Joseph Bouglione. Patrick Chêne en Gérard Carré schreven het scenario. Fotografie van Mathieu Poirot- Delpech.

Je règle mon pas sur le pas de mon père

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Rémi Waterhouse. Met o.a. Jean Yanne, Guillaume Canet, Laurence Côte, Yves Rénier en Philippe Laudenbach.

Azijnhumor ligt Waterhouse, auteur van de door Patrice Leconte verfilmde vileine roman Ridicule, wel. Zijn regiebuut is een aangenaam stekelige roadmovie waarin Sauveur (Canet) er na zijn moeders overlijden achterkomt dat zijn vader de reizende oplichter Bertrand (Yanne) is. Pa heeft geen boodschap aan zoonlief, maar de laatste laat het er niet bij zitten. Je règle..., dat herinnert aan Lecontes geweldige Tandem (1987), bevat twee omzwervingen voor de prijs van één: die door hedendaags Frankrijk en door een vader-zoonrelatie te elfder ure. Fijne bijrol van de intense Côte.

De père en fils

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Jérôme Foulon. Met o.a. Rufus, Thibault de Montalembert, Anne Coesens, Erick Demaretz en Catherine Salviat.

De jonge ingenieur Romain (De Montalembert) werkt voor een belangrijke industi[KA3]ele multinational. Hij staat bekend als crisis-manager en wanneer er een sociale strijd ontstaat in een van de provinciale afdelingen van de firma, wordt Serge aangesteld als directeur. Dit filiaal bevindt zich in zijn geboortestad en er werken driehonderd mensen. Een van deze arbeiders is Serge (Rufus), de vader van Romain, die hij niet meer gezien heeft sinds de dood van zijn moeder twee jaar geleden. De ontmoeting verloopt erg moeizaam, zeker wanneer Romain kennis maakt met Myl[KA2]ene (Salviat), de nieuwe levensgezellin van zijn vader. De liefde-haat relatie tussen vader en zoon wordt nog aangesterkt door de sociaal uiteenlopende positie waarin ze tegenover elkaar komen te staan. Dank zij de schitterende prestatie van Rufus wordt de film, die hoofdzakelijk uit eindeloze dialogen bestaat, dragelijk. Pascale Bréton en Pierre Schoeffer schreven het voorspelbare scenario. Fotografie is van Valéry Martynov.

Ciel d'orage

1998 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 1998. Romantiek van Paolo Barzman. Met o.a. Nils Tavernier, Carmen Chaplin, Michel Albertini, Jean Barney en Jean-Pierre Malignon.

Val[KA1]erie (Chaplin) is persattachee van een groot, welvarend uitgeversbedrijf. Sinds kort is ze gehuwd met Arnaud (Tavernier). Wanneer schrijver Martin Vilefaux (Albertini) een tournee maakt door Frankrijk en het buitenland om zijn nieuw boek te promoten, moet Valérie mee. Ze grijpt deze unieke kans met beide handen aan, maar het is niet naar de zin van haar echtgenoot, een oude vriend van Martin, die maar al te zeer diens invloed op vrouwen kent. Voor de eerste keer maakt Valérie kennis met de jaloerse kant van Arnauds karakter en ze vraagt zich af of ze de rest van haar leven wel met hem wil delen. Een drama van jaloezie binnen het huwelijk. Als het vertrouwen in elkaar stuk is, kan een huwelijk dan nog blijven bestaan? Een weinig origineel verhaal dat echter met veel zin voor dramatiek in beeld gebracht werd, gesteund door twee schitterende hoofdacteurs, die voordien reeds samen te zien waren in POST- COÏTUM, ANIMAL TRISTE. Regisseur Barzman schreef het scenario samen met Jacques Labib, die het verhaal bedacht. Achter de camera nam Elso Roque plaats.

Une femme d'honneur : La grotte

1997 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 1997. Thriller van Marion Sarraut. Met o.a. Corinne Touzet, Yves Beneyton, Romaric Perche, Pierre-Marie Escourrou en Franck Capillery.

Isabelle Florent (Touzet), onderofficier bij de rijkswacht, zit zwaar in de problemen. Haar zoontje Nicholas zit, samen met een vriendje, klem in een galerij van een geklasseerde grot. De uitgang werd versperd door een misdadige bomaanslag. Er rest de jongens nog maar weinig zuurstof, dus dient er vlug gehandeld te worden. Enkele speologen van de rijkswacht helpen haar, evenals een vuurwerkexpert die gaat trachten de versperring op te blazen. Ondertussen moet Isabelle ook nog zien uit te vinden wie verantwoordelijk was voor de explosie. Routine-politie-thriller, goed gemaakt zonder opvallend te zijn. De acteurs leveren goede prestaties zonder meer. Francis Nief en Fabien Suarez schreven het scenario dat door Jean-Pierre Aliphat in beelden werd vertaald.

Le juge est une femme : Drôle de jeu

1997 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1997. Drama van Daniel Vigne. Met o.a. Florence Pernel, Jean-Pierre Kalfon, Frédéric Diefenthal, Dominique Guillo en Delphine Zentout.

In de buurt van Versailles wordt het afschuwelijk verminkte lijk gevonden van een adolescent, afgemaakt met messteken. Het lichaam ligt vlakbij de verblijfplaats van Fran[KA10]cois Gerbault (Kalfon), een aan lager wal geraakte leraar filosofie. Onderzoeksrechter Florence Larrieu neemt het onderzoek ter harte, temeer daar Gerbault vroeger haar leraar was en deze een belangirjke rol heeft gespeeld in haar beroepskeuze. Ook al is er geen enkele andere verdachte, toch kan ze moeilijk aannemen dat deze man zover gezakt kan zijn in het leven. Goedgemaakte dramatische politiefilm zonder veel inspiratie of diepgang. Kalfon steelt moeiteloos de show als de intelligente clochard. Daniel Saint Hamont en Thierry Jonquet schreven het scenario en achter de camera werd plaatsgenomen door Flore Thulliez. Geschikt voor een avondje tv-(ont)spanning voor wie niet wil nadenken. Stereo.

La dernière fête

1996 | Historische film

Duitsland/Frankrijk 1996. Historische film van Pierre Granier-Deferre en Denys Granier-Deferre. Met o.a. Charlotte Rampling, Stéphane Freiss, Manfred Andrae, Thomas Kretschmann en Célia Granier-Deferre.

De markiezin, Madame De Prie (Rampling) was jarenlang de favoriete minnares van de Franse regent. Bij zijn aantreden laat Lodewijk XV haar echter resoluut verbannen uit het slot van Versailles. Ze is genoodzaakt zich terug te trekken op haar kasteel in Courbe-Épine. Daar smeedt ze plannen om haar machtspositie te heroveren. Een spel van macht en corruptie aan het Franse hof, terwijl het land geleidelijk afstevent op de revolutie. Ondanks de schitterende decors en dito kostuums en het zeer behoorlijke spel van de hoofdrollen blijft het geheel erg oppervlakkig. Het scenario van Madeleine Chapsal en Granier- Deferre evenaart op geen enkel punt de symboliek en dubbele bodems van de novelle van Stefan Zweig die in het Frans is verschenen onder de titel Histoire d'une échéance waarop de film gebaseerd is. Het resultaat lijkt op LIAISONS DANGEREUSES, maar met het niveau van treinlektuur. Mooie fotografie van Robert Alazraki.

Les grandes personnes

1995 | Komedie

Frankrijk 1995. Komedie van Daniel Moosmann. Met o.a. Caroline Tresca, Marc Duret, Bernard Crombey, Liliane Rovère en Sonia Vollereaux.

Lou (Tresca) en haar vriend Bertrand (Crombey) zijn uit elkaar. Lou denkt dat ze het nu wel alleen kan. Ze stort zich volledig in haar beroep, dat tevens haar hobby is. Ze mist slechts [KA1]e[KA1]en klein ding om echt gelukkig te zijn: een baby, maar dan voor haar alleen. Ze plaatst een advertentie in een huis-aan-huisblad voor een geschikte vader. Na heel wat interviews blijkt antiquair Antoine (Duret) de gelukkige. Hij komt een week per maand bij haar hokken als ze haar ovulatie heeft; net zo lang tot de zaak rond is. Maar dan staat Bertrand ineens voor de deur. Een komedie die het B.O.M-schap (Bewust Ongehuwde Moeder) op de korrel neemt. De grappen zijn langs de flauwe kant en de situaties voorspelbaar. Alleen Tresca slaagt erin om stralend over te komen. Olivier Dutaillis baseerde het scenario op zijn toneelstuk en schreef dat samen met Pierre Aknine. De camera werd gehanteerd door Jean-Claude Saillier.

Madame le proviseur : Fantasio

1994 | Drama, Familiefilm

Frankrijk 1994. Drama van José Pinheiro. Met o.a. Danièle Delorme, Alexis Derlon, Aurelia Alcais, Renaud Menager en Daniel Gélin.

Valentine Rougon (Delorme), directrice van de scholengemeenschap `Belgrand` maakt zich zorgen over een leerling (Derlon) bijgenaamd de 'dichter'. Hij is een grensgeval en heeft anarchistische neigingen, maar dat is slechts een imago. In werkelijkheid is hij een nihilist, die zich achter een masker verschuilt en gaat van kwaad tot erger. Hij laat zich niet meer zien in de klas, hangt rond op de beroemde Parijse begraafplaats Père Lachaise en verkeert in het gezelschap van het ruigste uitschot van Les Halles. Schoolhoofd Rougon wil er iets aan doen. Gevoelig portret van een jongen die tegen het dagelijkse leven niet is opgewassen met een mooie rol van Derlon. Het scenario van Hervé Hamon en Chantal De Rudder is geïnspireerd op de romans Madame le proviseur en La cause des élèves van Marguerite Gentzbittel. Het camerawerk is van Jacques Guérin. Stereo.

La famille Fontaine

1990 |

Frankrijk 1990. Jean-Jacques Goron. Met o.a. Lucien Jérôme, Agnès Garreau, Valérie Siclay, Ludivine Sagnier en Anne Huart.

Het leven van dag tot dag van een `moderne dynamische` (sic) familie, die maar in [KA1]e[KA1]en ding afwijkt van het normale, namelijk dat er vijf kinderen zijn, vandaag de dag niet gebruikelijk onder de Fransen. Voor de rest een reeks clich[KA1]e`s, nietszeggendheden, zeldzaam flauwe dialogen, en met de regie is het al niet beter gesteld. Wat betreft de humor en de spot van de buren, die komt ook helemaal niet over. Een portret van vreselijk doorsnee (?) Fransen voor vreselijk gemiddelde Franse lelevisiekijkers. Of is dit soms een publiciteitscampagne van maar liefst 600 minuten om het geboortecijfer omhoog te brengen?

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Lucien Jérôme op televisie komt.

Reageer