Sébastien Charles

Acteur

Sébastien Charles is acteur.
Er zijn 4 films gevonden.

Les terres froides

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Sébastien Lifshitz. Met o.a. Yasmine Belmadi, Bernard Verley, Sébastien Charles, Valérie Donzelli en Florence Giorgetti.

In opdracht van tv-zender Arte lieten enkele filmmakers zich inspireren door de politieke en maatschappelijk verschuivingen die Frankrijk de laatste twintig jaar hebben vormgegeven. In het verhaal van schrijver-regisseur Lifshitz (1968) - die een jaar eerder met Les corps ouverts zijn speelfilmdebuut had gemaakt en later internationaal succes zou hebben met Presque rien - komt de jonge Djamel (Belmadi) in een fabriek in Grenoble terecht. Daar komt hij al gauw in de problemen. (IdH/VPRO Gids)

Les passagers

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Jean-Claude Guiguet. Met o.a. Fabienne Babe, Philippe Garziano, Bruno Putzulu, Stéphane Rideau en Gwenaëlle Simon.

Twee voorsteden van Parijs, Saint-Denis en Bobigny, zijn verbonden door een moderne sneltram. Deze verbinding vormt het decor voor een serie schetsen, de een beter dan de ander, over seks, seksualiteit, AIDS, maatschappij, milieu, relaties, fantasie[KA3]en, enz. Iedere gebeurtenis wordt afgewisseld door een monoloog van `de reiziger` (Bouvet). Zijn onderwerpen vari[KA3]eren van mannelijkheid en biseksualiteit tot zelfbevrediging. Wiskundeprof David (Putzulu) geeft student Marco (Rideau) een college statistiek over AIDS, terwijl verpleegster Anna (Babe) speculeert over de afloop van haar relatie met nachtwaker Pierre (Garziano), een verbintenis, die nog niet eens begonnen is. Tegelijkertijd verborgen referenties voor uitsluitend cinefielen over beroemde films als L`ATALANTE van Jean Vigo uit 1934 en vergelijkingen tussen LES NUIT FAUVES (1992) van de jong gestorven Cyril Collard over een seropositieve jongeman en LA MAMAN ET LA PUTAIN, de autobiografische film van Jean Eustace (1973). Guiguet's film, waarin direct in de camera gepaat wordt, is uitsluitend interessant voor kenners van de Franse cinema, terwijl gewone kijkers algauw de indruk hebben dat het geheel ontspoord is. In de originele versie met de stem van Bruno Masure, een voormalige anchorman van de Franse televisie. Het scenario is van regisseur Guiguet en Haydée Caillot. De monoloog is van Gwenaëlle Simon van het toneelstuk C'était bien. Het camerawerk is van Philippe Bottiglione en hij toont de kijker prachtige, sfeervolle beelden.

Sitcom

1998 | Komedie, Drama

Frankrijk 1998. Komedie van François Ozon. Met o.a. Evelyne Dandry, Fraçois Marthouret, Marina de Van, Adrien De Van en Stéphane Rideau.

Deze halfgare en zwarte komedie speelt zich af in een bourgeois gezin en ontwikkelt zich tot een zeer uitdagende sitcom. Het gezinshoofd, Jean (Marthouret), brengt een rat mee naar huis. De volwassen kinderen, Sophie (Marina de Van) en Nicolas (Adrien de Van), kijken hiervan op, maar de echte verrassing wacht hen nog als de nieuwe werkster Maria (Sanchez) `s avonds komt eten. Ze is in het gezelschap van haar zwarte vriend Abdu (Eyoum Deido), die tussen de lakens glijdt met Nicolas omdat die zegt homo te zijn. H[KA1]el[KA2]ene (Dandry), de moeder, besluit hierop Nicolas te ontmaagden en haalt hem in haar bed. Het hele gezin gaat naar de psychiater (Doucet), behalve Jean, die zich probeert te ontdoen van de rat. Hij komt op het lumineuze idee om het beest in de pot te stoppen en op te eten, maar hierdoor wordt hij zelf een kolossale rat, die zijn gezin wil verdelgen. Deze film is het provocerende tegenwicht van de dagelijkse sitcom, die de kijker afstompt. Hij neemt met de werkelijkeid een loopje en probeert met perverse ideeën opzettelijk te schokken. De draak steken met het abnormale gedrag van mensen is een dankbaar onderwerp tot algeheel vermaak en dat is in heel wat opzichten best gelukt, maar er zitten ook afmattende stukken in deze rolprent. Erger nog, de jonge rolverdeling speelt slecht en is niet geloofwaardig. Het idiote scenario van regisseur Ozon, die zijn naam alle eer aan doet, heeft hen natuurlijk niet alle ruimte geboden, want daar is het te bizar voor. Het camerawerk is van Yorik Le Saux. 35mm, Dolby SR.

Une robe d'été

1996 | Erotiek, Korte film

Frankrijk 1996. Erotiek van François Ozon. Met o.a. Frédéric Mangenot, Sébastien Charles, Lucia Sanchez, Sebastian Charles en Fréderic Mangenot.

Tijdens een vakantie aan de Azurenkust ontmoet een jong homoseksueel koppel (Mangenot en Charles) een jonge dame (Sanchez). Een alledaagse ontmoeting die echter onverwachte gevolgen heeft. Met een knipoogje brengt Ozon in deze korte film de dubbelzinnige seksuele ontluiking van adolescenten in beeld, maar dan op zijn eigen, erg persoonlijke manier. Qua sfeer doet dit debuut van de maker van SITCOM denken aan de jonge Roman Polanski en ook in zijn hieropvolgende lange speelfilms bewees hij onvoorspelbaar te zijn in het uittekenen van menselijke relaties. Soms is hij choquerend, dan weer gematigd vriendelijk, maar zelden volgt hij de belevenissen van doodgewone personages. Ondanks het feit dat de film minder pervers en luchthartig van toon is en begeleid wordt door het vlotte Bang Bang van Sheila is het toch een goede introductie tot het latere werk van Ozon, die ook nu zelf het scenario schreef. Achter de camera treffen we al wel zijn vaste huisfotograaf Yorick Le Saux aan. Na Ozons doorbraak met SITCOM werd deze korte film in de zalen uitgebracht, gekoppeld aan zijn middellange film REGARDE LA MER.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Sébastien Charles op televisie komt.

Reageer