Gregory Calpakis

1972 Acteur

Gregory Calpakis (1972) is acteur.
Er zijn 8 films gevonden.

Liberty Stands Still

2002 | Thriller

Canada/Duitsland 2002. Thriller van Kari Skogland. Met o.a. Linda Fiorentino, Wesley Snipes, Oliver Platt, Martin Cummins en Tanya Allen.

Snipes speelt de vader van een doodgeschoten kind, die uit frustratie een hoge pief van de wapenlobby gijzelt. De manier waarop doet sterk denken aan de thriller Phonebooth. Liberty Stands Still is een moralistische film in de lijn van John Q en The Life of David Gale, waarbij de kijker het volstrekt acceptabel dient te vinden dat de getroebleerde hoofdpersoon het recht in eigen hand neemt. Wie geen moeite heeft met de hypocrisie en prekerige toon, kan misschien nog wel genieten van de spannende momenten en het aardige acteerwerk.

Ricky Nelson: Original Teen Idol

1999 | Biografie, Muziek

Canada/Verenigde Staten 1999. Biografie van Sturla Gunnarson. Met o.a. Gregory Calpakis, Jamey Sheridan, Sara Botsford, Anthony Lemke en Nicky Guadagni.

Ricky Nelson (Calpakis) werd op 8 mei 1940 geboren in Teaneck, New Jersey. Zijn vader Ozzie (Sheridan) was de leider van een big band. Zijn moeder Harriet (Botsford) zong in Ozzie`s band. Het orkest en de zangeres waren heel populair, zodat ze in de beginjaren 1950 na de film HERE COME THE NELSONS een eigen tv- show kregen, een soort sitcom, waarin hun kinderen David en Ricky meededen, inmiddels tieners. Ricky kon hierdoor de sprong maken als zanger toen hij zestien was. Hij had gelijk een hit met de song `I`m Walking` van Fats Domino. Tussen 1957 en 1964 zat hij voortdurend in de Amerikaanse toptien en verkocht 35 miljoen platen. Hij was een geduchte concurrent van Elvis Presley (Fenton). Hij speelde aardig op de gitaar en met 'Hello Mary Lou' in 1961 zette hij de eerste schreden naar het C & W genre. Tegen het einde van de jaren 1960 kwam Ricky terecht in de Stone Canyon Band, waarvan hij de leider werd. In de beginjaren 1970 gaf hij veel concerten, maar zijn elpee Intakes 1977 werd een teleurstelling en daarna begon zijn carrière te tanen. Hij vloog van concert naar concert en in 1985 kwam hij om bij een vliegtuigongeluk in Texas. Ricky leefde snel, snuifde en fuifde. Deze biopic die in flashbacks gefilmd is, is voor ware Ricky Nelson fans te oppervlakkig en onnauwkeurig. Anderzijds speelt Calpakis beter als acteur dan Ricky ooit gedaan heeft, maar als rock 'n' roll-idool, kan hij zijn personage toch moeilijk evenaren. Goed zijn Sheridan als Ricky's vader, Botsford als zijn moeder en Openshaw als zijn vrouw. Een aardig beeld van de Amerikaanse rockwereld dat zo verschillend is van het Europese popwereldje. Het scenario is van Arlene Sarner. Het camerawerk is van Tony Westman.

Ricky Nelson - Original teen idol

1999 | Biografie

Verenigde Staten/Canada 1999. Biografie van Sturla Gunnarsson. Met o.a. Sara Botsford, Jamey Sheridan, Gregory Calpakis, Nicky Guadagni en Anthony Lemke.

Soap-achtige documentaire over het wel en wee van Ricky Nelson, de zanger die in de jaren '50 groot werd met gelikte pop-rockabilly. Geplugd door de 'real life' tv-show Ozzie & Harriet - met papa, mama, Ricky zelf en zijn broer - scoorde zijn witgewaste R&B welhaast even goed als het dito materiaal van tijdgenoot Presley maar de tijdsgeest decimeerde zijn carrière, met een vliegtuigcrash in 1985 als tragische uitsmijter. Volgens kenners van het heerschap klopt de film van geen kant.

Ladies Room

1998 | Drama, Fantasy, Komedie

Verenigd Koninkrijk/Canada 1998. Drama van Gabriella Cristiani. Met o.a. Greta Scacchi, Lorraine Bracco, Veronica Ferres, John Malkovich en Nanette Workman.

Als de film begint, zien we de hoofdpersonages in het voorportaal van de hel. Ze zijn om het leven gekomen bij een ongeluk met de motor. Nu moeten ze zich verantwoorden en op monitoren zien we wat er in hun leven gebeurd is. Het zijn in feite twee verhalen, die zich op het damestoilet afspelen. Het eerste verhaal gaat over twee toneelspeelsters die door een overstroming van de kleedkamers, een badkamer met toilet moeten delen. Gemma (Bracco), een ervaren actrice krijgt woorden met haar jongere collega Julia (Parker). Gemma heeft niet in de gaten dat haar vriend, die de stukken schrijft en ze produceert een relatie heeft aangeknoopt met Julia, die op die manier grotere rollen dan Gemma hoopt te krijgen. Het tweede verhaal is gesitueerd in de opera. Na[KA3]ieve Lauren (Ferres) die bij een telefonische hulpdienst werkt, wacht op haar minnaar Roberto (Malkovich), die haar had verteld dat hij gescheiden was. Zijn hoogzwangere vrouw Lucia (Scacchi) verschijnt en dat komt heel erg ongelegen. In het toilet botst de huilende Lauren op Lucia. Het scenario van Natalina Di Leandro, Charlotte Pitts, Adrianna Plitz, Leila Basen, Andrée Pelletier, Geneviève Lefebvre en Amanda Roberts naar een idee van Tony Roman is hopeloos broddelwerk. Het spel is verschrikkelijk toneelmatig en geen moment boeiend. Zonde van de hoofdrollen, hun talent is verspild en Malkovich moet een zeer slechte dag gehad hebben. Het camerawerk is van Pierre Mignot.

Armistead Maupin's More Tales of the City

1998 | Drama

Canada/Frankrijk/Verenigd Koninkrijk/Verenigde Staten 1998. Drama van Pierre Gang. Met o.a. Olympia Dukakis, Laura Linney, Colin Ferguson, Swoosie Kurtz en Domini Blythe.

Naar de roman van Armistead Maupin, die zelf even te zien is als priester, over het olijke en bewogen leven in de jaren 1970 in San Francisco. Het betreft zes tamelijk onafhankelijke verhalen, die evenwel aan elkaar verbonden zijn. Zo er is de geschiedenis van Mary Ann (Linney) die met Michael (Hopkins) een reis naar Mexico maakt en dan weer een verhaal over Mona (Siemaszko) die een nieuw begin maakt met werken bij `Mother Mucca` (Burroughs). In een andere vertelling ontmoet Michael die homo is, zijn vlam van vroeger (Campbell) en ze gaan elkaar opnieuw beminnen. Ook is er een beschuldiging van moord, enz., enz. Het scenario van Nicholas Wright rammelt behoorlijk, het is tergend traag en slap, maar het spel is heel goed. Het camerawerk is van Serge Ladouceur. Producent Kevin Tierney is even te zien als fotograaf en de vrouw bij de luiken is uitvoerend producente Suzanne Girard. Deze mini die gebaseerd is op de oorspronkelijke tv-serie, wordt meestal in zes delen uitgezonden en is afhankelijk van de omroep soms ruim een half uur korter of datzelfde aantal minuten langer.

The Hunger: The Sloan Men

1997 | Horror

Canada 1997. Horror van Darrell Wasyk. Met o.a. Margot Kidder, Clare Sims, Gregory Calpakis, Donovan Reiter en Jean-Claude Bordes.

Kort na hun huwelijk neemt Herman Sloan (Calpakis) zijn kersverse vrouw Judith (Sims) mee naar zijn ouderlijk huis. Zijn moeder Helen (Kidder) schildert geen erg positief beeld van de mannen uit de Sloan-familie. Ze laten zich niet binden en geen vrouw kan hen weerstaan. Judith gelooft er geen woord van, maar Helen weet waar de Sloans hun kracht vandaan halen en ze wil dat Judith haar helpt om die krachtbron te vernietigen. Niet erg overtuigend verhaal dat maar niet kan beslissen of het nu komisch of huiveringwekkend bedoeld is. Het einde is erg zwak. Kidder was duidelijk niet in haar beste dag. Bruce M. Smith baseerde het scenario op een kort verhaal van David Nickle. Treffende fotografie van François Protat.

The Girl Next Door

1997 | Thriller, Romantiek

Canada 1997. Thriller van David Greene. Met o.a. Tracey Gold, Tom Irwin, Sharon Gless, Michael Dorn en Mark Comacho.

Volkomen ontredderd betreedt Annie Nolan (Gold) een politiebureau. Ze stamelt iets over nare steeds terugkerende dromen en een afschuwelijke moord om dan weer te verdwijnen. Lt. Driscoll (Dorn) weet niet goed wat hij hiermee aan moet. Psychiater Gayle Bennett (Gless) legt bij Annie thuis een bezoekje af en hoort haar verhaal aan. Het begon allemaal twee jaar geleden toen Annie de hulp van de politie moest inroepen om haar te verlossen van haar aan de drank geraakte, agressieve vriend. Zo leerde ze smeris Craig Mitchell (Irwin) kennen. Ondanks het feit dat hij getrouwd was, begon ze met hem een relatie. Craig overlaadde haar met dure geschenken die hij onmogelijk kon betalen van zijn karige salaris als politieman. Langzaam maar zeker belandde Annie in een nachtmerrieachtige draaikolk. De film over de naïeve, aantrekkelijke jonge vrouw, die door een doortrapte kerel tot een gruwelijke misdaad wordt aangezet, is heel voorspelbaar. Alles wordt in flashback verteld zodat je maar één kant van het verhaal te horen krijgt. Vlot gefilmd en spannend gemaakt, maar met weinig persoonlijkheid. Gezien en zo weer vergeten. Mel Frohman baseerde zijn scenario op een verhaal van hemzelf en Russ Firestone. Fotografie van Thomas Burstyn.

Demon House

1996 | Horror

Canada 1996. Horror van Jimmy Kaufman. Met o.a. Amelia Kinkade, Kris Holdenreid, Gregory Calpakis, Patricia Rodriguez en Stephanie Bauder.

Na een uit de hand gelopen halloweengrap zijn enkele jongeren op de vlucht, ervan overtuigd dat ze een politieman gedood hebben. De man werd echter zelfs niet gewond, maar Lt. Dewhurst (Vrana) is vastbesloten het groepje ongeregeld nog voor zijn pensioen, binnen twee uur, achter de tralies te hebben. In hun paniek verschuilen de daders zich in Hull House, een oud huis dat de faam geniet de poort naar de hel te zijn. Maar toch nemen ze er hun intrek en lang duurt het niet of er verschijnt een mysterieuze vrouw en de poppen gaan aan het dansen. Ze krijgen alle duivels uit de hel achter zich aan. Doordeweekse griezelfilm gemaakt volgens aloud recept. De grotendeels onbekende cast staat totaal ondergeschikt aan de effecten, waarvan er wel enkele uitstekend geslaagd zijn. Het scenario van Kevin S. Tenney wijkt echter geen enkel ogenblik af van bekende paden, zelfs de onontbeerlijke grappen werden gestolen uit betere en populairdere films. Op het einde wordt beloofd dat ze volgende halloween weer van de partij zullen zijn. Arme duivels! Fotografie is van Walter Bal. Ultra Stereo.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Gregory Calpakis op televisie komt.

Reageer