André Mergenthaler

Componist

André Mergenthaler is componist.
Er zijn 4 films gevonden.

Hannah Arendt

2012 | Biografie, Drama

Duitsland/Luxemburg/Frankrijk 2012. Biografie van Margarethe von Trotta. Met o.a. Barbara Sukowa, Axel Milberg, Janet McTeer, Julia Jentsch en Ulrich Noethen.

Het kwaad presenteert zich vaak niet groots en overweldigend, maar eerder banaal. Dat concludeert filosofe Hannah Arendt wanneer zij voor The New Yorker verslag doet van het proces tegen Adolf Eichmann. Haar typering van de nazi als nietszeggend mannetje, in plaats van gruwelijk monster, schiet veel lezers in het verkeerde keelgat. Rustige, tikje afstandelijke biopic richt zich vooral op de ontwikkeling van Arendts bekendste theorie. Regisseur en coscenarist Von Trotta laat haar personages ampel oreren en discussiëren, met een intelligente grotemensenfilm als gevolg.

Pourquoi se marier le jour de la fin du monde ?

2000 | Drama

België/Luxemburg 2000. Drama van Harry Cleven. Met o.a. Jean-Henri Compère, Elina Löwensohn, Pascal Greggory, Lofti Yahya Jeddi en Sabrina Leurquin.

Op de vlucht voor haar bezitterige minnaar Guido (Greggory) wordt Juliette (Löwensohn) door een auto gegrepen. Haar gezicht in het maanlicht is zo bleek dat je zou zweren dat ze dood is, maar als ze weer bijkomt kijkt ze in de ogen van Gaspard (Compère), de bestuurder van de ambulance. Juliette is bang. Ze vreest dat de nachtmerrie nog niet voorbij is. Ze klampt zich vast aan Gaspard als een drenkeling aan een reddingsboei. Het gevaar ligt nog steeds op de loer. Guido wil haar terug, maar zijn liefde is voor haar verstikkend. In haar strijd om vrij te ademen sleurt ze Gaspard mee in een dramatische draaikolk, waarin ze beiden dreigen ten onder te gaan. Een perverse, maar boeiende lovestory over een allesvernietigende liefde. Regisseur/ scenarioschrijver Cleven neemt geen genoegen met het rechttoe rechtaan vertellen van zijn verhaal, maar hij laat droom en werkelijkheid naadloos in elkaar overvloeien. Hij maakt het de toeschouwer niet gemakkelijk, maar toch werken de personages fascinerend zodat je niet onder hun betovering uit kunt komen. Je moet wel even moeite doen om het spel mee te spelen. De oorspronkelijke versie van anderhalf uur werd ingekort voordat de film uitkwam. Het camerawerk is van Zvonock C.L.

Black Dju

1996 | Komedie, Mysterie

België/Portugal/Luxemburg 1996. Komedie van Pol Cruchten. Met o.a. Philippe Léotard, Richard Courcet, Patrice-Flora Praxo, Adama Kouaté en Paul Minthe.

Joseph Tour[KA1]e (Kouyat[KA1]e) vertrok van de Kaap Verdische Eilanden (wat in de Atlantische Oceaan ter hoogte van het West-Afrikaanse Senegal ligt, dat tot 1975 bij Portugal behoorde en tegenwoordig Kaapverdi[KA3]e heet) naar Luxemburg om er werk te vinden, terwijl zijn gezin achterbleef. Al die jaren onderhoudt hij regelmatig contact met zijn familie, maar de laatste drie maanden is er thuis niets meer van hem gehoord. Zijn zoon Dju D[KA1]el[KA1]e Dibonga (Courcet) verlaat zijn geboorteland om in het verre Europa zijn vader op te sporen. Hij wordt bij aankomst abusievelijk vastgehouden, maar zijn papieren blijken in orde en hij wordt algauw vrijgelaten door de vreemdelingenpolitie. Zijn jeugdvriendin Zeca (Praxo) die naar Luxemburg ging om een verpleegstersopleiding te volgen is er gebleven, ontvangt hem koeltjes en met het nodige wantrouwen dat eigen is aan een inwoner, die geboren en getogen is in het Groot- Hertogdom. Dju besluit echter in het kleinste EU-land te blijven vanwege Zeca. Een kleine sympathieke, menselijke fabel die pleit voor interraciale verdraagzaamheid. Het geheel oogt eerder amateuristisch, maar zit vol goede bedoelingen en de dialogen zijn soms erg geestig. Léotard als de opdringerige geschorste inspecteur Plettschette, die hem de helpende hand reikt, steelt moeiteloos de show. Cruchten schreef het scenario samen met Frank Feitler. Fotografie is van Daniel Barrau. Manu Dibango, die de muziek voor de film schreef is te zien als zichzelf.

Hochzäitsnuecht

1992 | Drama

Luxemburg 1992. Drama van Pol Cruchten. Met o.a. Myriam Müller, Thierry Van Werveke, Ender Frings, Paul Scheuer en Marja-Leena Junker.

Christian (Van Werveke) is vaderloos en komt uit een benepen arbeidersmilieu. Zijn moeder (Von Roesgen) domineert hem. Catherine (Muller) is de dochter van een groot ondernemer. Haar vader (Scheuer) is een potentaat. Zowel Christian als Catherine zijn verslaafd aan drugs. Ze willen trouwen, wat Christians moeder ziet als een welkome gelegenheid om zich te verrijken (ze vervalst een levensverzekering op Catherine), terwijl Catherine`s vader niet bij machte is het huwelijk tegen te houden. Tijdens het bruiloftsmaal moet Christian aan de coca[KA3]ine om te overleven - een duistere dealer, Tony (Frings) belooft het spul 's nachts te leveren. Als Christian er in de bruidsnacht op uit trekt, keert hij later te onverrichter zake terug. Nu is Catherine aan de beurt. Tegen het ochtendgloren is zij nog niet terug, waarop Christian haar gaat zoeken. Het eindigt in een tragedie - volgens regisseur Cruchten, een Shakesperiaans rock 'n' roll treurspel. Hoewel de film iets aparts heeft en bekroond werd in 1993 met een Max Ophühlsprijs om zijn veelbelovendheid, is dit droefgeestige literaire werk een regelrechte afrader, die vooral het beroep doet op het geduld van gewone mensen van vlees en bloed. Scenario van regisseur Cruchten en Marc Giraud naar het toneelstuk van Ernst M. Binder. Camerawerk van Daniel Barrau. Eastmancolor.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer André Mergenthaler op televisie komt.

Reageer