Philippe Pavans de Ceccatty

Cameraman

Philippe Pavans de Ceccatty is cameraman.
Er zijn 10 films gevonden.

L'escalier de fer

2013 | Thriller

Frankrijk 2013. Thriller van Denis Malleval. Met o.a. Laurent Gerra, Annelise Hesme en Nicolas Marié.

Na Les innocents (2006) en Jusqu'à l'enfer (2013) draaide telefilmroutinier Malleval voor France 3 zijn derde Georges Simenon-romanadaptatie. Parijs 1963. Étienne Lomel, die met echtgenote Louise een drukkerij-papierhandel drijft, heeft na het eten telkens maagpijn. Terwijl hij zich herinnert hoe hij en Louise na de dood van haar vorige wederhelft officieel een koppel werden, nestelt zich in Étienne de verdenking dat zij hem stukje bij beetje vergiftigt. Zijn meerwaarde dankt deze vakmatige psychothriller aan de atypische dramahoofdrol van Gerra, in Frankrijk een beroemd imitator, humorist en radiomaker.

Peau d'ange

2002 | Komedie, Romantiek, Drama

Frankrijk 2002. Komedie van Vincent Perez. Met o.a. Morgane Moré, Guillaume Depardieu, Magali Woch, Karine Silla en Valeria Bruni Tedeschi.

Als Angèle Grégoire ontmoet, is ze helemaal verliefd. Na een onenightstand laat hij haar in de steek. Toch blijft Angèle in hem geloven, zelfs als hij een verstandshuwelijk aangaat met een rijke vrouw.

La boîte

2001 | Komedie

Frankrijk 2001. Komedie van Claude Zidi. Met o.a. Quentin Baillot, Jean-Marie Bigard, Jean-Christophe Bouvet, Alexandre Caumartin en Gérald Dahan.

De 67-jarige koning der kluchten heeft weer toegeslagen met een lamme komedie over zeven onafscheidelijke kameraden, die met elkaar bevriend zijn sedert de kleuterschool. Het zijn o.a. vuilnisman William (Kinganga), magazijnknecht Nassim (Iazouguen), snackbarhouder Rom[KA1]eo (Escala), lokettist Didier, ambulancechauffeur Mr. Propre (Dahan), automonteur St[KA1]ephane en zijn broer Patrick. Op zaterdagavond gaan zij altijd uit naar de enige disco in het stadje, La Makumba. De eigenaar van La Makumba, Roger (Bigard), wil de garage van de gepensioneerde vader van St[KA1]ephane en Patrick kopen om daarin nog een club onder te brengen, maar hun vader denkt er niet aan. Als zij `s avonds weer eens in La Makumba zitten, ontstaat er bij het verlaten van de zaak onenigheid met Roger, dat eindigt in een knokpartijtje, waaraan de politie te pas komt. Het resulteert erin dat onze vrienden een jaar lang geen disco`s meer mogen bezoeken in de wijde omtrek. Een ramp. Dan beginnen de jongens hun eigen disco in de garage, want er is geen verbod op het ondernemen. Een doorn in het oog van Roger, die er alles aan doet om zijn concurrent met de hulp van inspecteur van politie Bloret (Bouvet), dwars te zitten. In het voorspelbare scenario met clichépersonages van regisseur Zidi en Simon Mickael met dialogen van Didier Kaminka, is ook nog een liefdesgeschiedenis verwerkt. De rollen doen precies wat men van hen mag verwachten. In het geheel niets nieuws onder de zon, beschamend stereotiep en buitengewoon flauw. Het camerawerk is van Philippe Pavans de Ceccatty.

Deuxième vie

2000 | Komedie, Fantasy

Frankrijk 2000. Komedie van Patrick Braoudé. Met o.a. Isabelle Candelier, Patrick Braoudé, Daniel Russo, Gad Elmaleh en Elie Semoun.

De dertig-jarige Vincent (Braoudé) is in 1982 een overjarige hippie, die ondanks zijn idealen en grote woorden, nooit iets doet, bang is voor zijn eigen schaduw en ademhalen een grote inspanning vindt. Hij krijgt een verkeersongeluk en wordt zestien jaar verder in de toekomst gekatapulteerd. Hij slaat om als een blad aan een boom en ontpopt zich als een slagvaardige, kapitalistisch ingestelde ondernemer zonder scrupules. Hij belandt aan de top op het moment dat Frankrijk in 1998 wereldkampioen voetballen wordt. Je krijgt de indruk dat de rollen niet goed weten wat ze moeten doen, inclusief hoofdrol- regisseur Braoudé, die samen met Francis Palluau het scenario pleegde. De Medeiros is een capabele actrice, maar haar rol is veel te klein en Lhermitte doet duidelijk mee voor het geld en niet voor zijn carrière. Wie de film leuk vindt, mag opstaan en het zeggen. Het camerawerk is van Philippe Pavans de Ceccatty. Ook bekend als LE 11ÈME COMMANDEMENT en MON FUTUR ET MOI.

Le plus beau pays du monde

1999 | Komedie, Oorlogsfilm

Zwitserland/Frankrijk/Duitsland 1999. Komedie van Marcel Bluwal. Met o.a. Claude Brasseur, Marianne Denicourt, Jean-Claude Adelin, Jacques Bonnaffé en Didier Bezace.

In 1942 draaide Louis Cuny ten tijde van de Vichy-regering de film MERMOZ over de Franse legendarische vlieger Mermoz, bijgenaamd l`Archange, die de luchtpost in Zuid-Amerika op touw zette en als eerste over de hoogste piek van de Andes vloog. Toen de film, die geheel in een studio werd opgenomen zijn voltooiing naderde, pakte de Gestapo de hoofdrolspeler Robert Hughes-Lambert op. Hij kwam in het doorgangskamp Drancy terecht. Hij overleed op 7 maart 1945 in het concentratiekamp Flossenburg. De redenen waarom hij werd opgepakt zijn obscuur, hoewel er vermoedens zijn dat homoseksualiteit in het spel was. Regisseur Cuny zat met de handen in het haar, want Hughes-Lambert zat zo`n beetje in iedere sc[KA2]ene. Hij moest hem vervangen voor de laatste sc[KA2]ene`s door Henry Vidal en Cuny zond geluidstechnici naar Drancy die de dialogen met microfoons door het prikkeldraad opnamen van Hughes- Lambert. Een weinig bekende, waargebeurde droevige geschiedenis uit het schaamteloze tijdperk van de met Duitse nazibezetter collaborerende Franse Vichy-regering tijdens WO II (1939-44). Regisseur Bluwal, die van joodse afkomst is, en 74 jaar oud is, kende de gebeurtenis en besloot nadat hij in 1964 zijn laatste film had gedraaid, hierover een speelfilm te maken. Na de Franse capitulatie in 1940 mochten joden niet meer aan het maken van films meewerken, en moesten would-be producenten genoegen nemen met mindere talenten. Kolonel Valogne (Lhermitte) van de Nationale Revolutionaire Beweging (een soort NSB) heeft de juiste connecties en laat een avontuurlijke, vaderlandse heldengeschiedenis die de bezetter niet zou kunnen schaden, produceren door ambitieuze Couperin (Bannaf[KA1]e). Als regisseur trekt hij de middelmatige documentairemaker Vignault (Bezace) die weinig ervaring heeft, aan. Aanvankelijk verloopt de productie met de talentloze Lambert (Adelin) naar omstandigheden voorspoedig, maar twee dagen voordat de film klaar is, krijgen ze het verzoek van een medewerker van het Bureau voor Joodse Zaken die tevens filmcriticus is, om twee personages, w.o. de legendarische Antoine de Saint-Exupéry, te schrappen, omdat ze jodenvrienden zijn. De Saint-Exupéry wordt omgezet in een dichter en de film wordt clandestien na spertijd afgemaakt. Lambert blijkt wél over talent te beschikken, maar plotseling verdwijnt hij. Hij wordt teruggevonden in Drancy en nu moet de film gered worden - niet Lambert... Helaas is Bluwal toch een beetje zijn soepelheid kwijt om er een flitsende rolprent van te maken, die beantwoordt aan de verwachtingen van het publiek van het jaar 2000. Dat is jammer, want hij geeft ons te weinig bitterzoet materiaal over een meer dan twijfelachtige periode in Frankrijks culturele geschiedenis van het kaliber van LE DERNIER MÉTRO van François Truffaut dat inmiddels alweer dateert van 1980. De film die aan de lange kant is, ademt de geest van een sitcom uit en bevat geslaagde korte schetsen. Alle personages, behalve Lambert zijn bedacht. Het spel van de rolverdeling is heel goed, en vooral Lhermitte is geknipt voor zijn rol. Het camerawerk is van Philippe Pavans de Ceccatty.

Je veux tout

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Guila Braoudé. Met o.a. Elsa Zylberstein, Frédéric Diefenthal, Alain Bashung, Élisabeth Vitali en Sonia Vollereaux.

De 27-jarige Eva (Zylberstein) studeert nog architectuur als ze moeder wordt, een baantje heeft en voor het huishouden moet zorgen. Ze weet alle taken met succes en een glimlach uit te voeren en slaagt daarbij ook nog eens met haar afstudeerproject. Het scenario van de regisseuse Braoudé is optimistisch en ongeloofwaardig, maar dit wordt goedgemaakt door de energieke en talentvolle Zylberstein. Al is ze een beetje veel in het beeld, zij is de moeite waard in deze humoristische feelgoodfilm. Het scenario is van regisseuse Braoudé. Het camerawerk is van Philippe Pavans de Ceccatty. Ook bekend als MÈRE AGITÉE.

XXL

1997 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 1997. Romantiek van Ariel Zeitoun. Met o.a. Michel Boujenah, Gérard Depardieu, Elsa Zylberstein, Catherine Jacob en Gina Lollobrigida.

De ondertitel van XXL luidt: 'Een film met grote ideeën', waarop een Franse criticus schreef 'Ja, maar welke ideeën?' Wat precies groot is aan de film en waar de warrige, kluchtige verwikkelingen op slaan, is onduidelijk. Alain denkt geramd te zitten met zijn modewinkel en verloofde in Parijs. De poppen gaan echter aan het dansen vanaf het moment dat de dood van een oude vent allerlei mensen aantrekt, onder wie Jean die er met Alains verloofde vandoor gaat.

Hommes, femmes, mode d'emploi

1996 | Drama, Komedie

Frankrijk 1996. Drama van Claude Lelouch. Met o.a. Anouk Aimée, Bernard Tapie, Alessandra Martines, Pierre Arditi en Fabrice Luchini.

Boeiende komedie van Claude 'Une homme et une femme' Lelouche over verschillende soorten relaties, van pas ontluikende kalverliefde tot een vrouw die op haar tachtigste voor het eerst trouwt. In 1996 op het filmfestival van Venetië genomineerd voor een Gouden Leeuw. Lelouche, die in 1962 zijn eerste film regisseerde, maakte ook onder meer Les uns et les autres (1981). (IdH/VPRO Gids)

Les chiens ne font pas les chats

1995 | Komedie

Zwitserland/Frankrijk 1995. Komedie van Ariel Zeitoun. Met o.a. Christian Charmetant, Natacha Amal, Sophie Desmarets, Romain Legrand en Claire Maurier.

Paul Lejeune (Charmetant) is journalist in de krantengroep die uitgegeven wordt door zijn moeder Charlotte (Desmarets). Zijn leventje als vrijgezel wordt echter eensklaps verstoord wanneer Judith (Amal) bij hem aanklopt. Ze heeft een zoontje, Samuel (Legrand). Deze is tien en werd geboren na een vluchtige relatie van Judith met Paul. Voorspelbare tragi-komedie die goed gespeeld wordt, maar die inhoudelijk weinig te bieden heeft. De personages worden nauwelijks uitgewerkt en hun motivatie is onbestaande. Louise Cochard baseerde haar scenario zeer vrij op de roman Lorsque l'enfant parait van Françoise Dolto en de fotografie was in handen van Philippe Pavans de Ceccatty.

Le voleur et le menteuse

1993 | Romantiek

Frankrijk 1993. Romantiek van Paul Boujenah. Met o.a. Mathilda May, Gérard Darmon, Philippe Léotard, Nathalie Cerda en Jacques Bonnot.

Suzanne Henson (May) is costumi[KA2]ere bij de film; ze is op de set ontslagen. Paul Salomon (Darmon) is een dief, die ontsnapt is uit de bak. In een haventje aan Het Kanaal wacht hij op een bootje dat hem zal meenemen. Suzanne mist haar trein. Ze was Paul al eerder op die dag tegen het lijf gelopen. Hij gaat bij haar aan tafel zitten in het restaurant. Ze vindt het goed dat hij aanschuift en ze gaan samen eten. Paul begint te praten en vertelt over zijn leven als schurk - het is te erg om waar te zijn. Suzanne bedenkt een verhaal (uit de film) met haar in de hoofdrol dat zo echt klinkt, dat het wel waar moet zijn. Die twee liggen elkaar wel, vooral als Suzanne ontdekt dat Paul de waarheid sprak. Ze beleven een heerlijke, onstuimige romantische nacht, maar hun geluk is van korte duur, want smeris Jeff (L[KA1]eotard) zit Paul op de hielen. Verhaal zonder al te grote verrassing over man-ontmoet-vrouw, maar de vonk tussen beide hoofdrollen slaat beslist over en sleept de kijker geheel mee. Er is een aardig subplot over serveerster Solange (een schitterende Cerda) die met de plaatselijke commissaris van politie een buitenechtelijke relatie onderhoudt. De film is vlot van tempo (in achttien draaidagen geschoten) en het effectieve scenario is van regisseur Boujenah. De fotografie was in handen van Philippe Pavans De Ceccatty. Geproduceerd door niemand minder dan Claude Lelouche. Dolby-geluid en Widescreen.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Philippe Pavans de Ceccatty op televisie komt.

Reageer