Vanessa Guedj

Acteur

Vanessa Guedj is acteur.
Er zijn 16 films gevonden.

Vous êtes de la région?

2004 |

Frankrijk 2004. Lionel Epp, Lionel Epp en Lionel Epp. Met o.a. Vanessa Guedj, Jean-Noël Brouté en Patrick Chesnais.

Vous êtes de la région ?

2004 |

Frankrijk 2004. Lionel Epp. Met o.a. Vanessa Guedj, Jean-Noël Brouté en Patrick Chesnais.

Un amour de cousine

1998 | Romantiek

Frankrijk/België 1998. Romantiek van Pierre Joassin. Met o.a. Véronique Genest, Pierre Arditi, Henri Garcin, Philippe Mareuil en Christian Bujeau.

Op dezelfde dag betrapt Lucille Bernardeau (Genest) haar baas met een onwillige collega op het toilet en haar man met een andere vrouw in hun bed. Ze heeft er genoeg van en pakt haar koffers en trekt naar Parijs. Ze weet niet waar naartoe. Op een brug ontmoet ze zakenman Pierre Spontini (Arditi) die prompt over de reling springt. Ze redt de wanhopige man die zelfmoord wil plegen uit liefdesverdriet. Met deze briljante cynicus krijgt haar leven weer zin en wonder boven wonder het werkt wederzijds. Een amusante kijk op twee door het leven bedrogen mensen die in elkaar terug de nodige levenslust vinden. Het verhaaltje is alles behalve origineel en verloopt erg voorspelbaar, maar dank zij het ontspannen spel van beide hoofdacteurs wordt de film toch de moeite waard om te blijven kijken. De dialogen zijn op bepaalde momenten echt schitterend en zitten vol lekkere one-liners. Het scenario werd geschreven door Jean-Claude Islert en Pierre Colin- Thibert. Achter de camera nam Bruno Privat plaats. Stereo.

La cible

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Pierre Courrège. Met o.a. Daniel Russo, Sagamore Stévenin, Anémone, Hippolyte Girardot en Bernard Rosselli.

In deze ironische film gaat Chris (St[KA1]evenin), een jonge zeeman, op zoek naar Zelda, een leuke Russin, die hij heeft leren kennen toen hij ging stappen aan de Russische wal. Om haar terug te vinden meent hij dat een oproep in het tv-programma `Votre histoire d`amour m`int[KA1]eresse` van Jean-Pierre Bellac (Russo) de aangewezen weg is. In plaats het schrijven van een brief gaat hij regelrecht naar Bellac en dringt de studio binnen als koerier. Ondertussen gebeurt er een aanslag in een ernaast gelegen kantoor en men houdt Chris voor de dader. Bellac denkt dat hij met een gevaarlijk individu te maken heeft door de verdachtmakingen van een kinderoppas (Anémone), die de minnares is van de rechercheur, die belast is met het onderzoek. De echte boosdoeners kunnen worden aangehouden en Chris kan voordat hij opnieuw het ruime sop kiest Zelda in het licht van de schijnwerpers in zijn armen sluiten, terwijl Bellac gevierd wordt als de held van de dag. Je krijgt de indruk dat het scenario van Bertrand Roselli en Pierre Courrège al eens eerder gebruikt is, want in deze moeizame satire over de tv zie je de oubollige grappen al uren van te voren aankomen. De parodie op de tv- presentator was een verplicht nummertje, maar ondanks het feit dat de rollen verschrikkelijk hun best gedaan hebben, zijn zij er niet in geslaagd de film te redden; als het geheel nu eens minder pretentieus geweest zou zijn en luchtiger van aard dan zou dat een forse slok hebben kunnen schelen. Het camerawerk is van Yves Dahan.

La Gazelle

1997 | Komedie

Frankrijk/Duitsland 1997. Komedie van Detlef Rönfeldt. Met o.a. Marianne Sägebrecht, Marie-France Pisier, Gérard Klein, Vanessa Guedj en Joachim Jung.

Het wordt tijd dat de immer opgewekte Marguerite (S[KA3]agebrecht) iets aan haar lijn gaat doen. Door het overgewicht waarmee ze worstelt dreigt ze zelfs haar baan bij de post te verliezen. Ze meldt zich in een kuuroord waar ze de rijke erfgename Tony (Pisier) ontmoet, een anorexiapatiënte. Tony is onder de indruk van Marguerite's zangcapaciteiten en schrijft haar in voor een auditie bij de opera. Sprankelende satire over de lichaamsgesteldheid. De een te dik, de ander te mager, maar twee schitterend ingevulde rollen. De dialogen zijn steengoed en volgen elkaar ritmisch op. Soms lijkt het wel alsof Sägebrechts mentor Percy Adlon de leiding heeft. Het goed in elkaar gestoken scenario is van Françoise Dorner en achter de camera stond Michael Epp. Stereo.

Julie Lescaut : Cellules mortelles

1997 | Misdaad

Zwitserland/Frankrijk 1997. Misdaad van Charlotte Brandstrom. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

Bij een ontsnappingspoging in de gevangenis wordt een vrouwelijke cipier koelbloedig afgeslacht. De moordenares wordt op haar beurt gedood en haar gezellin wordt door Julie Lescaut (Genest) en haar medewerkers gegrepen. Ondanks het feit dat de bewakers represailles vrezen wordt de vrouw toch terug achter slot en grendel geplaatst. De volgende ochtend wordt ze dood in haar cel aangetroffen, zonder zichtbare tekens van geweld. Toeval of moord? Voor Julie geen eenvoudige opdracht want een politie- onderzoek in de gevangenis kan een oorlog ontketenen. Bij momenten gaat het erg spannend aan toe in deze aflevering die zich grotendeels in de gevangenis afspeelt. De sfeer van onbehagen wordt goed op de kijker overgebracht en zoals steeds wordt een geslaagd evenwicht gevonden in het tonen van het politiewerk en het privé-leven van de commissaris. Het scenario is van Paul Irrtum en Alexis Lecaye. Voor de fotografie werd beroep gedaan op Jean-Claude Larrieu. Stereo.

Eine Frau nach Maß

1997 | Drama, Komedie

Duitsland/Frankrijk 1997. Drama van Detlef Rönfeldt. Met o.a. Marianne Sägebrecht, Gérard Klein, Marie-France Pisier, Vanessa Guedj en Joachim Jung.

Margret (S[KA3]agebrecht) brengt de post rond. Ze is zeer lijvig en eigenlijk te dik. Ze is getrouwd met Arthur (Klein), een kunstschilder die haar aanbidt omdat ze een figuur heeft dat favoriet was bij de door hem zo bewonderde oude Italiaanse meesters. Margret maakt een onbelangrijke, kleine beschadiging aan haar gloednieuwe PTT-bestelwagentje en wordt bij de postdirectie geroepen. De zaak wordt flink opgeklopt en ze moet een vermageringskuur ondergaan, wil ze haar baantje niet verliezen. De gedwongen, zij het tijdelijke, scheiding van Arthur valt haar zwaar. Arthur bedriegt haar ondertussen vrolijk met de slankere plaatsvervangster Ingrid (Guedj). Margret is er zo kapot van dat ze in een opwelling met een verhitte kop haar woonplaats verlaat. Wonder boven wonder komt zij bij het rondtrekkende operettegezelschap van Tony (Pisier), waar ze carri[KA2]ere maakt en zang-collega Antonio (Schwarz) door haar gecharmeerd raakt. Ze mist Arthur echter nog steeds. Als het gezelschap in de buurt van haar dorp is, nodigt ze iedereen uit voor de première, maar Arthur komt niet opdagen. Heel verdrietig gaat ze voor een laatste keer naar het graf van haar vader, want ze wil haar dorp voorgoed vaarwel zeggen. Ze komt Arthur tegen en alles komt in kannen en kruiken. Pretentieloze, maar onderhoudende en charmante film over dik zijn en gediscrimineerd worden. Het kitscherige scenario is van Françoise Dorner naar een idee van Sägebrecht. Competent spel en goed camerawerk van Michael Epp. Gedraaid in en om Parijs en Normandië aan de Atlantische kust.

Lulu, roi de France

1995 | Komedie, Drama

Frankrijk 1995. Komedie van Bernard Uzan. Met o.a. Richard Bohringer, Corinne Touzet, Claire Nadeau, Vanessa Guedj en Maka Kotto.

Lulu Hastier (Bohringer) is een eenvoudige, tevreden slotenmaker, die behoorlijk de kost verdient en samen met zijn achttien-jarige dochter Sylvie (Guedj) in La Courneuve woont. Zijn vrouw heeft hem tien jaar geleden verlaten. Het grootste deel van zijn vrijetijd besteedt hij aan p[KA1]etanque, terwijl hij tevens actief lid van de plaatselijke communistische partij is. Zijn gezapige leventje komt heftig in beroering als notaris Pouilloux (Mirmont) hem vertelt dat hij een kasteel heeft geërfd in de Touraine. Aardige, maar volstrekt onwerkelijke satire over een eenvoudig mens die in de adelstand wordt verheven, wat eigenlijk tegen zijn verwachtingspatroon indruist. Hoewel het gebodene niet altijd even leuk is, blijft de film overwegend sympathiek met geloofwaardig spel van Bohringer. Het scenario is van Uzan en Nathalie Cartier. Het camerawerk is van Jimmy Glasberg. 16/9.

Les braqueuses

1994 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1994. Komedie van Jean-Paul Salomé. Met o.a. Catherine Jacob, Clémentine Célarié, Alexandra Kazan, Nanou Garcia en Annie Girardot.

Vier vrouwen hebben een lastig leven, met geldgebrek, relatieperikelen en ander ongemak. Op een dag zijn ze getuige van een overval. Terwijl de winkelier de dader achtervolgt halen de dames de kassa leeg. Het is het begin van een criminele carrière, die overigens met horten en stoten op gang komt. Om uit te zoeken hoe dat nou moet, een gijzelaar koeieneren of een pistool vasthouden, bekijkt het kwartet oude Jean-Paul Belmondofilms. De regisseur van deze aardige komedie leerde het vak bij Claude Lelouch.

Avocat d'office

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van Gabriel Aghion. Met o.a. Picciolli, Marlène Jobert, Hélène de Fougerolles, Vladimir Weiss en Bernard Verley.

Claire (Jobert) en Adrien Moretti (Verley) vormen een gelukkig paar. Zij is advocate en ze beleeft haar beroep als een roeping. Hun dochter Marie (De Fougerolles) viert haar twintigste verjaardag en haar ouders willen er een onvergetelijk feest van maken. Op het moment echter dat al haar vrienden van de unif haar willen feliciteren draait Marie zich om en vlucht weg. Het meisje zit met een zware depressie, sluit zich af van de buitenwereld en geeft haar studies op. Gelijktijdig moet Claire Denis (Weiss) verdedigen, een jongeman die dezelfde symptomen vertoont als haar dochter. Ze neemt de zaak erg ter harte en ontdekt het geheim van Denis en dit vult haar met de grootste angst. Een moedig drama dat vertolkt wordt door competente acteurs maar gebukt gaat onder een oppervlakkig scenario (van regisseur Aghion), dat duidelijk de mensen niet durft choqueren (de film werd gemaakt voor een commerciëel tv-station). Bovendien schrikt de maker er niet voor terug goedkoop sentiment over het scherm te smeren. Spijtig voor de acteurs want die hadden beter verdiend. Fabio Conversi stond achter de camera. Stereo.

Les feux de la Saint-Jean

1993 | Drama

Frankrijk 1993. Drama van François Luciani. Met o.a. Virgile Bayle, Anne Coesens, Vanessa Guedj, Jean-Pierre Bagot en Roland Blanche.

Twee Franse boeren, keuterboer Fernand (Blanche) en grootgrondbezitter Anselme (Bagot), die in 1939 al een tijdje in onmin leven, besluiten vrede te sluiten. Als kroon op de verzoening zullen hun resp. kinderen, de zoon van Anselme, Fran[KA10]cois (Bayle) en de dochter van Blanche, Claire (Guedj) met elkaar trouwen. Fran[KA10]cois is echter verliefd op Marie (Co[KA3]esens), de oudere zus van Claire. Komt daar nog bij dat Marie een onecht kind blijkt te zijn; ze werd in 1917 geboren uit een gepassioneerde verhouding tussen een Duitse krijgsgevangene en Fernand`s vrouw Yvonne (Arditi). Juist aan de vooravond van WO II, meldt de echte vader van Marie, Friedrich (Leysen) zich aan. Melodramatische toestanden stapelen zich op in een lange tv-film (in twee delen), geschreven door Sylvain Joubert (die ook voor de dialogen tekende) en Pierre Lary, naar een 'ideetje' van Roland Gritti. De Vlaamse acteur Leysen is wel overtuigend als de Duitse biologische vader, die nazi-Duitsland ontvlucht. Jean-Pierre Gallo produceerde het geheel.

Dis maman, tu m'aime?

1992 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1992. Drama van Jean-Louis Bertucelli. Met o.a. Eva Darlan, Bruno Pradal, Vanessa Guedj, Georges Staquet en Jean de Coninck.

Guedj is een uiterst gevoelige vijftien-jarige adolescente, die samen met haar gescheiden moeder en haar zes-jarig broertje in Quiberon aan de kust leeft. Haar verlangen om lief te hebben en geliefd te worden, projecteert ze op haar moeder. Haar jonge leven wordt dan ook overhoop gehaald wanneer een nieuwe man verschijnt in het leven van mama. Een variatie op het dubbele thema van de puberteit en het mislukte huwelijk, gezien door de ogen van een jong meisje. Het is allemaal braafjes verteld en mooi in beeld gebracht, maar veel nieuws wordt er niet gebracht. De zakdoek wel bij de hand houden. Sarah Romano, Daniel Boublil en François Effem schreven het scenario dat vakkundig in mooie plaatjes werd omgezet door Henri Decomps. Daniel Gutenberg bewerkte muziek van Ravel, Schubert en Debussy.

Edouard et ses filles

1990 | Komedie

België/Frankrijk 1990. Komedie van Michel Lang. Met o.a. Pierre Mondy, Valérie Karsenty, Nathalie Auffret, Sophie Carle en Christine Lemler.

In zijn films reduceert Lang de generatie van de jaren `70 - die in werkelijkheid bezield werd door een tragisch levensgevoel - tot een reeks clich[KA1]es van het boulevardtoneel (vgl. À NOUS LES PETITES ANGLAISES). Met deze tv-film over de generatie van de jaren '80 vervalt hij opnieuw in dezelfde fout: het is een samenraapsel van gebeurtenissen die aan de lopende band verzonnen zijn. Daarbij komt nog dat de acteurs een rommeltje van allerlei nationaliteiten vormen.

Les Maris, les Femmes, les Amants

1988 | Drama, Komedie

Frankrijk 1988. Drama van Pascal Thomas. Met o.a. Susan Moncur, Clément Thomas, Emilie Thomas, Olga Vincent en Michel Robin.

Een prettige verrassing, deze eerste film van Thomas sinds 1980. Een ironische en soms felle film over een groepje mensen dat de vakantie aan zee doorbrengt. Geen echt verhaal, maar een soort mozaïek à la Jacques Tati en Pierre Etaix. Hoewel de regisseur niet het niveau haalt van deze twee meesters, bevat de film een serie grappige scènes. De personages worden nooit echt belachelijk gemaakt, want Thomas voelt zich duidelijk met hen verbonden. Scenario van de regisseur en François Caviglioli. Camerawerk van Renan Polles.

Le grand chemin

1987 | Familiefilm, Komedie, Drama

Frankrijk 1987. Familiefilm van Jean-Loup Hubert. Met o.a. Richard Bohringer, Anémone, Antoine Hubert, Vanessa Guedj en Christine Pascal.

Met deze film wijkt regisseur Hubert qua stijl nogal af van zijn andere films. Een tien-jarig jongetje uit de stad logeert bij vrienden op het platteland. Die vrienden gaan uit elkaar en het vroegrijpe buurmeisje brengt hem zo het een en ander bij. Uiteindelijk keert hij verdrietig, maar een stuk ouder en wijzer naar de stad terug. Het spontane acteerwerk van de beide jeugdige spelers is opvallend en doet sterk denken aan het spel van Poujoly en Fossey uit JEUX INTERDITS (1951) van René Clément: men ziet dezelfde gelaatsuitdrukkingen, een dergelijk nostalgisch gevoel straalt van de jonge medespelers af. Een gelijksoortige realistische lyriek in de uitbeelding van het meisje: 'Het geluk bevindt zich op het land. Ren erop af anders ontglipt het'. Het eerlijke spel van het jonge duo is zeker niet tevergeefs. Scenario van de regisseur en het camerawerk is van Claude Lecomte.

Les feux de la Saint Jean

-1 |

. François Luciani. Met o.a. Roland Blanche, Vanessa Guedj en Virgile Bayle.

Met deze film wijkt regisseur Hubert qua stijl nogal af van zijn andere films. Een tien-jarig jongetje uit de stad logeert bij vrienden op het platteland. Die vrienden gaan uit elkaar en het vroegrijpe buurmeisje brengt hem zo het een en ander bij. Uiteindelijk keert hij verdrietig, maar een stuk ouder en wijzer naar de stad terug. Het spontane acteerwerk van de beide jeugdige spelers is opvallend en doet sterk denken aan het spel van Poujoly en Fossey uit JEUX INTERDITS (1951) van René Clément: men ziet dezelfde gelaatsuitdrukkingen, een dergelijk nostalgisch gevoel straalt van de jonge medespelers af. Een gelijksoortige realistische lyriek in de uitbeelding van het meisje: 'Het geluk bevindt zich op het land. Ren erop af anders ontglipt het'. Het eerlijke spel van het jonge duo is zeker niet tevergeefs. Scenario van de regisseur en het camerawerk is van Claude Lecomte.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Vanessa Guedj op televisie komt.

Reageer