Stéphane Butet

Acteur

Stéphane Butet is acteur.
Er zijn 4 films gevonden.

Laissez-Passer

2002 | Oorlogsfilm

Spanje/Duitsland/Frankrijk 2002. Oorlogsfilm van Bertrand Tavernier. Met o.a. Jacques Gamblin, Denis Podalydès, Christian Berkel, Marie Gillain en Charlotte Kady.

Film over het dagelijks leven van filmmakers in het door Duitsland bezette Parijs tijdens de tweede wereldoorlog. Mensen vragen zich af of het in het hol van leeuw mogelijk is om op dezelfde voet verder te gaan. Men zit immers toch al in het hol, maar willen de filmmakers wel onder de Duitsers werken? Op verschillende niveaus worden belangrijke kwesties aan de kaak gesteld.

Confession d'un dragueur

2001 | Komedie

Frankrijk 2001. Komedie van Alain Soral. Met o.a. Saïd Taghmaoui, Thomas Dutronc, Catherine Lachens, François Levantal en Chloé Lambert.

De negentien-jarige Paul (Dutronc) uit de Franse provincie gaat in Parijs politieke wetenschappen studeren. Op straat ziet hij een hoop leuke vrouwen, die hij wel zijn bed in zou willen trekken. Met name [KA1]e[KA1]en meisje trekt zijn aandacht, al bijna een hele week lang, maar zij merkt hem niet op. Dan ziet hij hoe ze wordt aangesproken en ingepalmd door een jongeman. Hij spreekt hem naderhand aan en hij blijkt Fabio (Taghmaoui) te heten. Fabio gaat Paul inwijden in de kunst van het versieren. Enige tijd later is Paul heel wat wijzer en heeft de nodige trofee[KA3]en aan de muur hangen. Heel wat leuke dames passeren de revue: Sophie (Lambert), L[KA1]eonore (Villemagne), H[KA1]el[KA2]ene (Frenck), C[KA1]eline (Bevillard), Maryssa (Sopalovic), Valentine (Masini) e.v.a. Homo's moeten het ontgelden. Het scenario van regisseur Soral naar zijn roman Sociologie du dragueur is beslist vrouwvijandig en zijn seksistische grappen zullen door feministen niet gewaardeerd worden. Wie zich daar overheen kan zetten, kan best lachen en misschien nog wat leren. Het spel van de hoofdrollen is goed, Taghmaoui werd bekend door LA HAINE en Dutronc is de zoon van de zanger/acteur Jacques, die getrouwd is met Françoise Hardy, een plat popidool met een langwerpig en hoekig gezicht en sluik lang haar uit de jaren 1960/70. Het camerawerk is van Jean-Louis Bompoint.

On a très peu d'amis

1998 | Komedie

Frankrijk 1998. Komedie van Sylvain Monod. Met o.a. Michel Vuillermoz, Mathieu Amalric, Yvon Back, Dominique Reymond en Stéphane Butet.

Een aardige illustratie van het spreekwoord `wie een kuil graaft voor een ander, valt er zelf in`. Twee vrienden, Ivan (Amalric) en Serge (Vuillermoz), zijn op weg naar Aurillac om Ivans zus Maryse (Reymond) en een vriend Maxence (Back) een bezoekje te brengen. Onderweg worden ze verrast door een gewonde man, die gewapend is. Het is een zekere Richard (Butet) en hij dwingt het tweetal om hem mee te nemen. Ze moeten later zijn tas die vol met geld zit, begraven. Ze brengen Richard naar Maryse en hij maakt kennis met Maxence. Richard vraagt hen zijn vrouw op te sporen en haar de tas te geven. Kort daarop gaat Richard de pijp uit. Maxence haalt zijn maîtresse Evelyne over om zich uit te geven voor de vrouw van Richard. Zij haalt inderdaad de tas op, maar laat Maxence barsten. Maxence is woedend en gaat naar zijn vrienden met wie hij de avond doorbrengt dankzij enkele bankbiljetten die zijn maten tevoren al uit de tas hadden gehaald. De debuutfilm van Monod begint als een roadmovie, maar eindigt als een stichtelijke komedie. Het scenario van Nathalie Donnini, Philippe Rebbot, Gérald Sibleyras en regisseur Monod zit best goed in elkaar en wordt versterkt door leuk dialoog, maar helaas kan dit in zijn eentje de film niet dragen omdat de regie niet sterk genoeg is en de film pit mist. Hoewel er hele aardige momenten zijn, raakt het tandem Vuillermoz- Almaric ver voor de finish buiten adem. Het camerawerk is van Olivier Gueneau.

La belle vie !

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Gérard Marx. Met o.a. Jean Yanne, Danielle Evenou, Paulette Dubost, Christian Rauth en Vanessa Devraine.

Julius (Yanne) en zijn bonte familie leeft vredig aan het strand in de Camargue, ver weg van deurwaarders, belastingscontroleurs en andere parasieten van de samenleving. Aan hun onbekommerd, clandestien bestaan dreigt een einde te komen als Denise Gazan (Liotard), een verpauperde kasteelvrouw, en haar sluwe bankier van het verdwijnen van een bouwtoelating willen profiteren om een jachthaven aan te leggen, waardoor de strandhutjes tegen de vlakte moeten. Een idiote boulevard-komedie die zelfs niet gered kan worden door het aanstekelige spel van Yanne. De dialogen zijn ondermaats en de situaties voorhistorisch. Bestaat uit twee delen: LE JOUR OÙ TOUT EST ARRIVÉ, waarin de perikelen uit de doeken gedaan worden met Denise Gazan en LA VIE DE CHÂTEAU waarin Julius rijk geworden is, zijn intrek neemt in het kasteel van Gazan en ontdekt dat geld niet gelukkig maakt. Voor wie het nog niet wist. Ontgoochelend scenario van Tito Topin. Gefilmd in Portugal door Michel Mandero. Zo heeft de filmploeg toch nog een leuke vakantie gehad.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Stéphane Butet op televisie komt.

Reageer