Michel Schöpping

Regisseur, Scenarist, Producer, Componist, Geluidsman

Michel Schöpping is regisseur, scenarist, producer, componist en geluidsman.
Er zijn 15 films gevonden.

La cinquième saison

2012 | Drama, Mysterie

België/Nederland/Frankrijk 2012. Drama van Peter Brosens en Jessica Woodworth. Met o.a. Aurélia Poirier, Django Schrevens, Sam Louwyck en Gill Vancompernolle.

Na Khadak (2006) in Mongolië en Altiplano (2009) in Peru besloten Brosens & Woodworth het derde deel van hun trilogie in hun 'achtertuin' te draaien: het dorpje Weilen, op twee kilometer van hun Ardense huis. La cinquième saison is een apocalyptische film waarin de aarde de mens de wacht aanzegt. Vuur wil niet branden. De lente blijft weg. Bijen sterven. Bomen vallen om. Het prille geluk tussen Alice en Thomas raakt verstoord. Theatraal en sardonisch poëtisch realisme, dat haast tijdloos lijkt.

The Other Side of Sleep

2011 | Thriller

Ierland 2011. Thriller van Rebecca Daly. Met o.a. Antonia Campbell-Hughes, Olwen Fouere, Gina Moxley en Aaron Monaghan.

Thriller van Rebecca Daly over jonge vrouw die in bos wakker wordt naast een lijk.

Altiplano

2009 | Drama

België/Duitsland/Nederland 2009. Drama van Peter Brosens en Jessica Woodworth. Met o.a. Magaly Solier, Jasmin Tabatabai, Olivier Gourmet, Norma Martínez en Andreas Pietschmann.

Een oorlogsfotografe die haar vak heeft opgegeven wordt via haar man, een Belgische arts in Peru, geconfronteerd met onrecht jegens de bewoners van een bergdorp. Hun water is besmet door kwik, afkomstig uit een mijn. Een jonge vrouw verliest daardoor haar verloofde. Dit drama brengt, à la Babel op een wat zware manier, mensen van verschillende continenten bij elkaar, en raakt ondertussen aan diverse maatschappelijke, morele, religieuze en ecologische kwesties. De makers waren eerder verantwoordelijk voor Khadak, dat zich in Mongolië afspeelde.

Khadak

2006 | Drama

België/Duitsland/Nederland 2006. Drama van Peter Brosens en Jessica Woodworth. Met o.a. Batzul Khayankhyarvaa, Tsetsegee Byamba, Banzar Damchaa en Tserendarizav Dashnyam.

Omdat er een epidemie zou zijn uitgebroken onder de schapen op de Mongoolse steppen moet herder Bagi van de autoriteiten zijn tent opbreken en wordt hij samen met de andere steppebewoners gehuisvest in een grauw appartementenblok in een desolaat mijnstadje. Zijn opa kwijnt er helemaal weg, het plaatselijke ziekenhuis ligt vol mensen met trauma's ten gevolge van de abrupte verhuizing. Bagi besluit net als zijn voorvaderen sjamaan te worden en met zijn spirituele krachten iets te doen aan de situatie. Woodworth en Brosens, oorspronkelijk documentairemakers, vonden mooi naturel spelende, niet-professionele acteurs. In Venetië bekroond met de Luigi De Laurentiis-prijs.

Cristina Branco - A Minha Casa

2004 |

2004. Leendert Pot en Michel Schöpping.

Documentaire over de fado-zangeres Cristina Branco. De filmmakers Leendert Pot en Michel Schöpping gaan op bezoek bij Cristina Branco en haar man gitarist en componist Custodio Castello.

Ithaka

2000 |

Nederland 2000. Leendert Pot.

Documentaire over de fado-zangeres Cristina Branco. De filmmakers Leendert Pot en Michel Schöpping gaan op bezoek bij Cristina Branco en haar man gitarist en componist Custodio Castello.

Steen

1999 |

Nederland 1999. Erik Willems.

Documentaire over de fado-zangeres Cristina Branco. De filmmakers Leendert Pot en Michel Schöpping gaan op bezoek bij Cristina Branco en haar man gitarist en componist Custodio Castello.

Sprekende ogen

1999 |

Nederland 1999. Leendert Pot.

Documentaire over de fado-zangeres Cristina Branco. De filmmakers Leendert Pot en Michel Schöpping gaan op bezoek bij Cristina Branco en haar man gitarist en componist Custodio Castello.

Engelen des doods

1997 |

Nederland 1997. Leo de Boer.

Documentaire over de fado-zangeres Cristina Branco. De filmmakers Leendert Pot en Michel Schöpping gaan op bezoek bij Cristina Branco en haar man gitarist en componist Custodio Castello.

Eight Days a Week

1997 | Animatie

1997. Animatie van Erik Willems.

Documentaire over de fado-zangeres Cristina Branco. De filmmakers Leendert Pot en Michel Schöpping gaan op bezoek bij Cristina Branco en haar man gitarist en componist Custodio Castello.

Beyond Ultra Violence.. Uneasy Listening by Merzbov

1997 |

Nederland 1997. Ian Kerkhof (aka Aryan Kaganof).

Documentaire over de fado-zangeres Cristina Branco. De filmmakers Leendert Pot en Michel Schöpping gaan op bezoek bij Cristina Branco en haar man gitarist en componist Custodio Castello.

Naar de klote!

1996 | Drama, Muziek, Misdaad

Nederland 1996. Drama van Ian Kerkhof (aka Aryan Kaganof). Met o.a. Fem van den Elzen, Afke Reijenga, Mike Libanon, Hugo Metsers en Thom Hoffman.

De `verdienste` van Kerkhof, een angry young man, is dat hij de eerste, echte house-film heeft gemaakt: het portret van een subcultuur, waarin vriendschap, seks, roes, geweld en easy-money centraal staan. Jacqueline (debutante Van den Elzen) en Martijn (Gernandt in zijn speelfilmdebuut na de tv-serie [KL]Fort Alfa[KLE]) vormen een stel uit Tilburg dat verhuist naar Amsterdam. Zij zijn beiden negentien jaar. Jacqueline vindt er al snel werk en maakt twee vriendinnen, DD (debutante Reijenga) en Yoyo (debutante Moll), die alles op alles zetten om een hitsingle te maken. Zij nemen Jacqueline mee naar house-parties en wijden haar in in het gebruik van magic mushrooms. Martijns interesse gaat eerder uit naar het Internet, voetbal, weed kweken en blowen. Jacqueline en Martijn groeien uit elkaar. Op haar werk ontmoet Jacqueline de oudere, rijke JP (Metsers III), een sinistere boef annex drugshandelaar. Ze begint een geheime relatie met hem en als Martijn hierachter komt, gaat hij bij haar weg. Door haar contact met JP, het drugsgebruik en het heftige doorfeesten komt Jacqueline in de problemen. Zij wordt wanhopig en probeert van JP af te komen. Hij dreigt haar met geweld en als Jacqueline geen uitweg meer ziet duikt Martijn weer op. Het sluimerende conflict tussen JP en Martijn komt tot een gewelddadige ontknoping, die een `verrassende` wending krijgt doordat Martijn `onverwacht` hulp krijgt van een groep gabbers. Het onbenullige verhaaltje is van Kerkhof en Ton van der Lee (`zomaar even verzonnen, stoned als een garnaal` vertrouwde Kerkhof de pers toe). Het is tergend kinderachtig en bevat onwerkelijke dialogen, die bolstaan van dikdoenerij en aan alle kanten rammelen. De merendeels onervaren acteurs moeten van dit jongerendrama aanvaardbare spelprestaties leveren, maar worden gehinderd door ondermaatse clich[KA1]es. Bijzonder pijnlijk om te zien is de geroutineerde Hoffman als een bekende DJ met een spraakje uit de randstad. Dit is de eerste film in Nederland die van Dolby Digital-geluid (SRD) is voorzien, maar slechts house- adepten zullen de 'muziek', gaande van 'techno', 'house', 'trip- hop' tot 'trance' met de oorverdovende drum- en bass-partijen van The Party Animals, The Tribe of Issachar, Indian Vibes van King Bee en 'pure' Amsterdamse 'groove' waarderen. Voor alle andere kijkers is het een klote film, die een waardering verdient, die nog minder is dan nul.

De Passanten

1994 |

Nederland 1994. Annegriet Wietsma.

De `verdienste` van Kerkhof, een angry young man, is dat hij de eerste, echte house-film heeft gemaakt: het portret van een subcultuur, waarin vriendschap, seks, roes, geweld en easy-money centraal staan. Jacqueline (debutante Van den Elzen) en Martijn (Gernandt in zijn speelfilmdebuut na de tv-serie [KL]Fort Alfa[KLE]) vormen een stel uit Tilburg dat verhuist naar Amsterdam. Zij zijn beiden negentien jaar. Jacqueline vindt er al snel werk en maakt twee vriendinnen, DD (debutante Reijenga) en Yoyo (debutante Moll), die alles op alles zetten om een hitsingle te maken. Zij nemen Jacqueline mee naar house-parties en wijden haar in in het gebruik van magic mushrooms. Martijns interesse gaat eerder uit naar het Internet, voetbal, weed kweken en blowen. Jacqueline en Martijn groeien uit elkaar. Op haar werk ontmoet Jacqueline de oudere, rijke JP (Metsers III), een sinistere boef annex drugshandelaar. Ze begint een geheime relatie met hem en als Martijn hierachter komt, gaat hij bij haar weg. Door haar contact met JP, het drugsgebruik en het heftige doorfeesten komt Jacqueline in de problemen. Zij wordt wanhopig en probeert van JP af te komen. Hij dreigt haar met geweld en als Jacqueline geen uitweg meer ziet duikt Martijn weer op. Het sluimerende conflict tussen JP en Martijn komt tot een gewelddadige ontknoping, die een `verrassende` wending krijgt doordat Martijn `onverwacht` hulp krijgt van een groep gabbers. Het onbenullige verhaaltje is van Kerkhof en Ton van der Lee (`zomaar even verzonnen, stoned als een garnaal` vertrouwde Kerkhof de pers toe). Het is tergend kinderachtig en bevat onwerkelijke dialogen, die bolstaan van dikdoenerij en aan alle kanten rammelen. De merendeels onervaren acteurs moeten van dit jongerendrama aanvaardbare spelprestaties leveren, maar worden gehinderd door ondermaatse clich[KA1]es. Bijzonder pijnlijk om te zien is de geroutineerde Hoffman als een bekende DJ met een spraakje uit de randstad. Dit is de eerste film in Nederland die van Dolby Digital-geluid (SRD) is voorzien, maar slechts house- adepten zullen de 'muziek', gaande van 'techno', 'house', 'trip- hop' tot 'trance' met de oorverdovende drum- en bass-partijen van The Party Animals, The Tribe of Issachar, Indian Vibes van King Bee en 'pure' Amsterdamse 'groove' waarderen. Voor alle andere kijkers is het een klote film, die een waardering verdient, die nog minder is dan nul.

Dit Kan Harder

1993 |

Nederland 1993. Leendert Pot.

De `verdienste` van Kerkhof, een angry young man, is dat hij de eerste, echte house-film heeft gemaakt: het portret van een subcultuur, waarin vriendschap, seks, roes, geweld en easy-money centraal staan. Jacqueline (debutante Van den Elzen) en Martijn (Gernandt in zijn speelfilmdebuut na de tv-serie [KL]Fort Alfa[KLE]) vormen een stel uit Tilburg dat verhuist naar Amsterdam. Zij zijn beiden negentien jaar. Jacqueline vindt er al snel werk en maakt twee vriendinnen, DD (debutante Reijenga) en Yoyo (debutante Moll), die alles op alles zetten om een hitsingle te maken. Zij nemen Jacqueline mee naar house-parties en wijden haar in in het gebruik van magic mushrooms. Martijns interesse gaat eerder uit naar het Internet, voetbal, weed kweken en blowen. Jacqueline en Martijn groeien uit elkaar. Op haar werk ontmoet Jacqueline de oudere, rijke JP (Metsers III), een sinistere boef annex drugshandelaar. Ze begint een geheime relatie met hem en als Martijn hierachter komt, gaat hij bij haar weg. Door haar contact met JP, het drugsgebruik en het heftige doorfeesten komt Jacqueline in de problemen. Zij wordt wanhopig en probeert van JP af te komen. Hij dreigt haar met geweld en als Jacqueline geen uitweg meer ziet duikt Martijn weer op. Het sluimerende conflict tussen JP en Martijn komt tot een gewelddadige ontknoping, die een `verrassende` wending krijgt doordat Martijn `onverwacht` hulp krijgt van een groep gabbers. Het onbenullige verhaaltje is van Kerkhof en Ton van der Lee (`zomaar even verzonnen, stoned als een garnaal` vertrouwde Kerkhof de pers toe). Het is tergend kinderachtig en bevat onwerkelijke dialogen, die bolstaan van dikdoenerij en aan alle kanten rammelen. De merendeels onervaren acteurs moeten van dit jongerendrama aanvaardbare spelprestaties leveren, maar worden gehinderd door ondermaatse clich[KA1]es. Bijzonder pijnlijk om te zien is de geroutineerde Hoffman als een bekende DJ met een spraakje uit de randstad. Dit is de eerste film in Nederland die van Dolby Digital-geluid (SRD) is voorzien, maar slechts house- adepten zullen de 'muziek', gaande van 'techno', 'house', 'trip- hop' tot 'trance' met de oorverdovende drum- en bass-partijen van The Party Animals, The Tribe of Issachar, Indian Vibes van King Bee en 'pure' Amsterdamse 'groove' waarderen. Voor alle andere kijkers is het een klote film, die een waardering verdient, die nog minder is dan nul.

Anne Anders

1989 |

Nederland 1989. Leendert Pot.

De `verdienste` van Kerkhof, een angry young man, is dat hij de eerste, echte house-film heeft gemaakt: het portret van een subcultuur, waarin vriendschap, seks, roes, geweld en easy-money centraal staan. Jacqueline (debutante Van den Elzen) en Martijn (Gernandt in zijn speelfilmdebuut na de tv-serie [KL]Fort Alfa[KLE]) vormen een stel uit Tilburg dat verhuist naar Amsterdam. Zij zijn beiden negentien jaar. Jacqueline vindt er al snel werk en maakt twee vriendinnen, DD (debutante Reijenga) en Yoyo (debutante Moll), die alles op alles zetten om een hitsingle te maken. Zij nemen Jacqueline mee naar house-parties en wijden haar in in het gebruik van magic mushrooms. Martijns interesse gaat eerder uit naar het Internet, voetbal, weed kweken en blowen. Jacqueline en Martijn groeien uit elkaar. Op haar werk ontmoet Jacqueline de oudere, rijke JP (Metsers III), een sinistere boef annex drugshandelaar. Ze begint een geheime relatie met hem en als Martijn hierachter komt, gaat hij bij haar weg. Door haar contact met JP, het drugsgebruik en het heftige doorfeesten komt Jacqueline in de problemen. Zij wordt wanhopig en probeert van JP af te komen. Hij dreigt haar met geweld en als Jacqueline geen uitweg meer ziet duikt Martijn weer op. Het sluimerende conflict tussen JP en Martijn komt tot een gewelddadige ontknoping, die een `verrassende` wending krijgt doordat Martijn `onverwacht` hulp krijgt van een groep gabbers. Het onbenullige verhaaltje is van Kerkhof en Ton van der Lee (`zomaar even verzonnen, stoned als een garnaal` vertrouwde Kerkhof de pers toe). Het is tergend kinderachtig en bevat onwerkelijke dialogen, die bolstaan van dikdoenerij en aan alle kanten rammelen. De merendeels onervaren acteurs moeten van dit jongerendrama aanvaardbare spelprestaties leveren, maar worden gehinderd door ondermaatse clich[KA1]es. Bijzonder pijnlijk om te zien is de geroutineerde Hoffman als een bekende DJ met een spraakje uit de randstad. Dit is de eerste film in Nederland die van Dolby Digital-geluid (SRD) is voorzien, maar slechts house- adepten zullen de 'muziek', gaande van 'techno', 'house', 'trip- hop' tot 'trance' met de oorverdovende drum- en bass-partijen van The Party Animals, The Tribe of Issachar, Indian Vibes van King Bee en 'pure' Amsterdamse 'groove' waarderen. Voor alle andere kijkers is het een klote film, die een waardering verdient, die nog minder is dan nul.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Michel Schöpping op televisie komt.

Reageer