Gérard Jugnot

Regisseur, Acteur, Scenarist, Producer

Gérard Jugnot is regisseur, acteur, scenarist en producer.
Er zijn 59 films gevonden.

Mes héros

2012 | Komedie, Drama

Frankrijk 2012. Komedie van Éric Besnard. Met o.a. Clovis Cornillac, Josiane Balasko, Gérard Jugnot, Pierre Richard en Magaly Berdy.

Aardige komedie met sympathieke oudgedienden. Bijna failliete ambulancebaas Maxime (Cornillac) is door zijn wederhelft belazerd. Zijn recalcitrante moeder Olga (Balasko) heeft een akkefietje met de sterke arm. Maxime komt een verzetje best gelegen en vertrekt naar Bordeaux, waar maman in voorarrest zit. Script had het uitstekend gered zonder het zieligheidszijlijntje over een zwart jochie dat uitgezet dreigt te worden. Regisseur Besnard maakte tot dusver vooral naam als (co)scenarist van gepeperde thrillers als Le convoyeur en Made in France. Bijrol van Pierre Richard.

La siciliana ribelle

2008 | Misdaad, Drama

Italië/Frankrijk 2008. Misdaad van Marco Amenta. Met o.a. Veronica D'Agostino, Gérard Jugnot, Marcello Mazzarella, Giulia Andò en Paolo Briguglia.

Nadat haar vader en broer zijn vermoord, neemt de zeventienjarige Siciliaanse Rita (uitstekende hoofdrol van D'Agostino) een ongebruikelijk besluit: ze besluit te getuigen tegen de maffiosi die verantwoordelijk zijn. Haar dagboeken staat ze af aan een aanklager. In Rome probeert ze, in een getuigenbeschermingsprogramma, met een nieuwe identiteit een eigen bestaan op te bouwen. Tikje sentimenteel drama, dat ook clichés niet uit de weg gaat, werd gebaseerd op ware gebeurtenissen in 1991. Regisseur Amenta maakte eerder over de werkelijke Rita een documentaire.

Faubourg 36

2008 | Drama, Muziek, Romantiek

Frankrijk/Duitsland/Tsjechië 2008. Drama van Christophe Barratier. Met o.a. Gérard Jugnot, Clovis Cornillac, Kad Merad, Pierre Richard en Bernard-Pierre Donnadieu.

Het Parijs van de jaren dertig van de vorige eeuw ligt al tientallen jaren in Praag. Althans, voor de filmindustrie. Ook Faubourg 36 werd daar gedraaid, een musicaldrama tegen de achtergrond van massale werkloosheid en het oprukkende fascisme in een buitenwijk van Parijs. Jugnot speelt de hondstrouwe toneelmeester van het lokale theater en hij probeert samen met gelijkgezinden de boel draaiende te houden, in weerwil van de tijdgeest. Regisseur Barratier koos voor vertier in plaats van diepgang of spektakel en het eindproduct - hoewel visueel aangenaam - werd daardoor ietwat slaapverwekkend.

L'Auberge Rouge

2007 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 2007. Komedie van Gérard Krawczyk. Met o.a. Josiane Balasko, Christian Clavier, Gérard Jugnot en Jean-Baptiste Maunier.

In het dorp Peyrebeille in de Ardèche werden in 1833 een herbergiersechtpaar en hun knecht geguillotineerd voor de roofmoord op een gast. Een en ander nam in de folklore groteske grand guignol-vormen aan en was aanleiding tot romans en verfilmingen. Deze in ieder opzicht valse kermiskluchtversie haalt het niet bij de inktzwarte komedie van Claude Autant-Lara uit 1951 met Fernandel. Ook de immer aimabele Jugnot - in de Fernandel-rol van geestelijke - is kansloos in deze tijd- en talentverspiller. De oorspronkelijke '(bloed)rode herberg' is tegenwoordig een toeristenattractie/museum.

Il ne faut jurer... de rien!

2005 | Komedie

Frankrijk 2005. Komedie van Eric Civanyan. Met o.a. Jean Dujardin, Mélanie Doutey en Gérard Jugnot.

In het dorp Peyrebeille in de Ardèche werden in 1833 een herbergiersechtpaar en hun knecht geguillotineerd voor de roofmoord op een gast. Een en ander nam in de folklore groteske grand guignol-vormen aan en was aanleiding tot romans en verfilmingen. Deze in ieder opzicht valse kermiskluchtversie haalt het niet bij de inktzwarte komedie van Claude Autant-Lara uit 1951 met Fernandel. Ook de immer aimabele Jugnot - in de Fernandel-rol van geestelijke - is kansloos in deze tijd- en talentverspiller. De oorspronkelijke '(bloed)rode herberg' is tegenwoordig een toeristenattractie/museum.

Trois petites filles

2004 |

Frankrijk 2004. Jean-Loup Hubert. Met o.a. Adriana Karembeu, Gérard Jugnot, Adriana Karembeu, Adriana Karembeu en Sabrina Ouazani.

In het dorp Peyrebeille in de Ardèche werden in 1833 een herbergiersechtpaar en hun knecht geguillotineerd voor de roofmoord op een gast. Een en ander nam in de folklore groteske grand guignol-vormen aan en was aanleiding tot romans en verfilmingen. Deze in ieder opzicht valse kermiskluchtversie haalt het niet bij de inktzwarte komedie van Claude Autant-Lara uit 1951 met Fernandel. Ook de immer aimabele Jugnot - in de Fernandel-rol van geestelijke - is kansloos in deze tijd- en talentverspiller. De oorspronkelijke '(bloed)rode herberg' is tegenwoordig een toeristenattractie/museum.

Les Choristes

2004 | Drama, Muziek, Romantiek, Komedie

Frankrijk/Zwitserland/Duitsland 2004. Drama van Christophe Barratier. Met o.a. Gérard Jugnot, François Berléand, Jean-Baptiste Maunier, Jacques Perrin en Kad Merad.

Razend populaire film - in en buiten productieland Frankrijk - over een muziekleraar die eind jaren 40 van de voorbije eeuw 'lastige' jongens van een kostschool probeert te interesseren in muziek. Acteur Gérard Jugnot speelt de ogenschijnlijk stijve leraar die ontdekt dat de harde aanpak op school averechts werkt. Koormuziek blijkt de sleutel naar de harten van de jongens, kinderen die hunkeren naar orde, regelmaat en vertrouwen. Les choristes deed talloze internationale festivals aan en viel meermaals in de prijzen voor onder meer de muziek, de regie en de productie. Filmproducent en musicus Christophe Barratier baseerde zijn regiedebuut op de film La cage aux rossignols (1945).

The Race

2002 | Komedie

Frankrijk 2002. Komedie van Djamel Bensalah. Met o.a. Hélène de Fougerolles, Roschdy Zem, Gérard Jugnot en Josiane Balasko.

Franse film met allochtone cast, vrij gemodelleerd naar recente kaskrakers van Luc Besson. Vier domme inbrekers worden aangezien voor huurmoordenaars en doen zich daarom voor als sporthelden.

Monsieur Batignole

2002 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk 2002. Oorlogsfilm van Gérard Jugnot. Met o.a. Gérard Jugnot, Jules Sitruk, Jean-Paul Rouve, Michèle Garcia en Alexia Portal.

Parijs, 1942. Slager Batignole heeft een hekel aan Duitsers maar hij doet toch zaken met ze, mede dankzij zijn collaborerende schoonzoon. Als zijn joodse buren worden opgepakt, verhuist de slagersfamilie zelfs naar het ruime buurappartement. Maar Batignole's argeloosheid verandert terloops in verzet als hij besluit het ontsnapte buurjongetje te verbergen. Regisseur/scenarist/acteur Jugnot (Les choristes) is een kleine, gezette man die zijn alledaags voorkomen met chirurgische precisie inzet om een typische bonhomme neer te zetten. Monsieur Batignole heeft enkele melodramatische uitglijders richting de finale maar de film beklijft dankzij Jugnots authentieke portret van een tegen wil en dank herboren verzetsman.

Le raid

2002 | Komedie, Avonturenfilm

Verenigde Staten 2002. Komedie van Djamel Bensalah. Met o.a. Josiane Balasko, Hélène de Fougerolles, Gérard Jugnot, Julien Courbey en Lorànt Deutsch.

Een blunderend inbrekerskwartet dat bestaat uit Sami (Zem), Kader (Courbey), Tacchini (Deutsch) en Yaya (Kelif), krijgt van hun opdrachtgever, Parijse nachtclubeigenaar Carlito (Jugnot) een laatste kans: zijn nieuwe ma[KA4]itresse Nathalie (Laffont) in Canada in de gaten houden en voorkomen dat ze een scheve schaats rijdt. In Montreal worden ze door Lino (Flamand) aangezien als de door hem ge[KA3]engageerde huurmoordenaars, die de steenrijke L[KA1]eonore de S[KA1]egonzac (De Fougerolles) moeten omleggen, zodat haar noodlijdende familie voor eens en altijd uit de zorgen is. Ze krijgen een honorarium van [KA1]e[KA1]en miljoen dollar de man, de helft bij vooruitbetaling, maar ze moeten L[KA1]eonore wel volgen naar Patagoni[KA3]e, waar zij deelneemt aan een puzzelrit met extreme hindernissen, zoals rafting, skydiven enz. Ondertussen arriveert het echte team moordenaars onder leiding van Madame Jo (Balasko). Het wordt een dolle rit van achtervolgingen en misverstanden. Toch is de film, die door cameraman Pascal Gennesseaux op exotische locaties werd gedraaid in Louisiana, Venezuela en de Franse Alpen, niet zo avontuurlijk en grappig als men zou mogen verwachten. Dat komt grotendeels door het magere scenario van regisseur Bensalah en Gilles Laurent, die zich beperkt hebben tot gekibbel van het viertal dat de ene flater na de andere zou moeten slaan. Veel slang in het dialoog beperkt de film voor buitenstaanders. In Frankrijk behoorlijk goed bezocht, maar onvoldoende om het budget van 17,6 miljoen euro terug te verdienen.

Oui, mais...

2001 | Komedie, Drama

Frankrijk 2001. Komedie van Yves Lavandier. Met o.a. Émilie Duquenne, Gérard Jugnot, Cyrille Thouvenin, Alix de Konopka en Vanessa Jarry.

Eglantine Laville (Duquenne) is zeventien, heeft een opdringerig ouder vriendje, S[KA1]ebastien Douglas (Thouvenin), die dingen wil waarvoor zij nog niet klaar is. Haar moeder Denise (De Konopka) kibbelt te veel met haar hardwerkende vader Andr[KA1]e (Bonnel), die veel te veel weg is. Eglantine mag van haar moeder veel te weinig, terwijl mama af en toe te diep in het glaasje kijkt. Kortom Eglantine heeft normale opgroeiproblemen. In zo`n geval gaan kinderen uit de betere gesitueerde milieus naar een psychiater. De keuze valt op een oddball, alleen de verschijning al, Moenner (Jugnot), maar hij loodst Eglantine vaardig door haar moeilijke periode en bereidt haar voor op het leven. Deze eersteling van Lavandier is minstens om twee redenen geslaagd, ten eerste: het scenario heeft hij met grote kennis van zaken geschreven (hij komt uit het vak en heeft daardoor onzin vermeden). Ten tweede: Duquenne is volledig geloofwaardig en speelt haar rol met verve. Ieder meisje van gelijke leeftijd met soortgelijke problemen kan zich moeiteloos met haar identificeren. Het camerawerk is van Pascal Caubère, die op locatie in Lyon draaide en het ziet er goed uit.

Meilleur espoir féminin

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Gérard Jugnot. Met o.a. Gérard Jugnot, Bérénice Béjo, Antoine Duléry, Sabine Haudepin en Mohamed Hicham.

Yvon Rance (Jugnot) is kapper in Bretagne. Hij is een vakman in hart en nieren en heeft maar [KA1]en[KA1]en wens: dat zijn dochter Laetitia (Bejo) haar eigen zaak opent in Quimper of Laval. Laetitia koestert hele andere ambities. Ze heeft een aardig snuitje en doet een auditie bij regisseur St[KA1]ephane (Duléry) in Parijs. Als pappa Yvon daar achter komt, breekt de hel los. Als Laetitia met zelfmoord dreigt, stemt Yvon toe, maar hij wil haar gage onderhandelen. Hij valt bijna flauw als hij ontdekt dat Laetitia in een paar weken net zoveel verdient als hij in één jaar. Op de set wordt hij te lastig en wordt hij snel weg gebonjourd. Eenmaal terug op honk ontdekt hij dat de sensatiepers Laetitia de achternaam France heeft gegegevn. Nu wordt het de hoogste tijd om in actie te komen. Als gebruikelijk zijn de films van Jugnot heel kluchtig en daar moet je van houden, want het scenario dat hij met Isabelle Mergault schreef, graaft niet erg diep. Bejo is een openbaring en een talent om in de gaten te houden en zij heeft grotendeels de waardering voor deze film bij elkaar verdiend. De bijrollen die door vijftig karakterspelers worden bezet, hebben bijgedragen tot deze waardering. Het camerawerk is van Pascal Gennesseaux.

Trafic d'influence

1999 | Komedie, Actiefilm

Frankrijk 1999. Komedie van Dominique Farrugia. Met o.a. Thierry Lhermitte, Gérard Jugnot, Aure Atika, Zinedine Soualem en Lionel Abelanski.

Op het moment dat een politicus veroordeeld wordt en naar de gevangenis wordt gereden, breekt een algemene staking uit

L'ami du jardin

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Jean-Louis Bouchaud. Met o.a. Jean-Yves Thual, Julie Marboeuf, Claire Nadeau, Yolande Moreau en Sylvie Jolie.

VV.

Marthe

1997 | Oorlogsfilm, Romantisch drama

Frankrijk 1997. Oorlogsfilm van Jean-Loup Hubert. Met o.a. Clotilde Courau, Guillaume Depardieu, Gérard Jugnot, Bernard Giraudeau en Thérèse Liotard.

In 1915 raakt de jonge soldaat Simon gewond aan het front. In het Bretonse kustplaatsje waar hij wordt verzorgd ontmoet hij de lerares Marthe. Hoewel zij al verloofd is met een andere soldaat ontstaat er een korte maar hevige romance. Wanneer Simon hersteld is, verzint Marthe een smoes om hem bij zich te houden. Beetje sentimenteel en zwaar op de hand, maar de strijd in de loopgraven wordt indringend verbeeld en hoofdrolspelers Courau en Depardieu (zoon van Gérard) doen goed hun best.

Fantôme avec chauffeur

1996 | Komedie, Fantasy, Horror

Frankrijk 1996. Komedie van Gérard Oury. Met o.a. Philippe Noiret, Gérard Jugnot, Jean-Luc Bideau, Béatrice Agenin en Sophie Desmarets.

Al vijftien jaar werkt Georges (Jugnot) als de toegewijde chauffeur van de steenrijke financier Philippe Bruneau-Tessier (Noiret). Door ongelukkige samenloop van omstandigheden verwisselen ze beiden binnen 24 uur het tijdelijke met het eeuwige. Ook in de 'andere wereld' blijkt er weinig sprake van broederlijkheid of gelijkheid. Voordat ze ten hemel mogen varen, moeten ze als schimmen in het rijk der levenden een en ander binnen twee dagen regelen. Rokkenjager Georges en egoïst Philippe hebben niets met elkaar gemeen, maar ze zullen moeten leren samenwerken om de ware toedracht van hun gewelddadige dood te ontrafelen en Philippe's zoon te beschermen tegen de moordenaar van zijn vader. Vergezochte en niet al te best gelukte zwarte komedie, die vooral de nadruk legt op het klassenverschil tussen de mensen, zelfs na de dood. Noiret was niet in zijn beste doen en Jugnot schmiert op storende wijze. Francis Veber schreef het scenario en het camerawerk is van Robert Fraisse. Dolby Stereo.

Fallait pas!

1996 | Komedie

Frankrijk/Spanje 1996. Komedie van Gérard Jugnot. Met o.a. Michèle Laroque, François Morel en Gérard Jugnot.

Al vijftien jaar werkt Georges (Jugnot) als de toegewijde chauffeur van de steenrijke financier Philippe Bruneau-Tessier (Noiret). Door ongelukkige samenloop van omstandigheden verwisselen ze beiden binnen 24 uur het tijdelijke met het eeuwige. Ook in de 'andere wereld' blijkt er weinig sprake van broederlijkheid of gelijkheid. Voordat ze ten hemel mogen varen, moeten ze als schimmen in het rijk der levenden een en ander binnen twee dagen regelen. Rokkenjager Georges en egoïst Philippe hebben niets met elkaar gemeen, maar ze zullen moeten leren samenwerken om de ware toedracht van hun gewelddadige dood te ontrafelen en Philippe's zoon te beschermen tegen de moordenaar van zijn vader. Vergezochte en niet al te best gelukte zwarte komedie, die vooral de nadruk legt op het klassenverschil tussen de mensen, zelfs na de dood. Noiret was niet in zijn beste doen en Jugnot schmiert op storende wijze. Francis Veber schreef het scenario en het camerawerk is van Robert Fraisse. Dolby Stereo.

Fallait pas ! ...

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Gérard Jugnot. Met o.a. Gérard Jugnot, François Morel, Jean Yanne, Martin Lamotte en Thierry Lhermitte.

Directielid Bernard Leroy (Jugnot) is niet bepaald dynamisch. Hij deed er onverstandig aan een survival-stage in de bergen te aanvaarden, temeer hij op het punt staat te trouwen met de dochter van de prefect. Na zijn commando-taak verricht te hebben, achtervolgt hem genadeloos de tegenslag. Op een verlaten weg in de sneeuw krijgt hij pech met zijn auto. In de hoop hulp te krijgen, klopt hij op de deur van een ge[KA3]isoleerde chalet, dat toevallig in de buurt lag. Zo raakt hij betrokken bij de voorbereidingen voor de Dag des Oordeels, in casu de collectieve zelfmoord, georganiseerd door Magic (Yanne), de goeroe van een sekte. Alleen S[KA1]ebastien (Morel) wil het tijdelijke niet met het eeuwige verwisselen. Samen gaan ze er vandoor, maar dan krijgt Bernard in de gaten welk stuk ongeluk hij heeft aangetrokken. Een alles behalve subtiele aanval op sekten en hun behoefte om af en toe gezamenlijk deze wereld te verlaten. Wie Jugnot een beetje kent, weet allang dat het uiterst flauwe, weinig subtiele loltrapperij wordt. Daarvan kom je beslist niet bedrogen uit. Een scenario vol grove grappen die zelfs een blinde ziet aankomen en die vervolgens zeer overdreven en zeer nadrukkelijk uitgewerkt worden. Geschreven door Jugnot en Philippe Lopes Curval. De camera was in handen van Gérard De Battista.

Les faussaires

1994 | Avonturenfilm, Komedie

Frankrijk 1994. Avonturenfilm van Frédéric Blum. Met o.a. Gérard Jugnot, Viktor Lazlo, Claude Piéplu, François Perrot en Daniel Prévost.

De jonge, briljante universiteitsstudent Barr gaat naar Tahiti om nieuwe gegevens te zoeken voor een biografie over Paul Gauguin. Op zichzelf een eenvoudige klus, maar hij moet oppassen niet verblind te worden door de schoonheid van dit stukje paradijs. Soms is het noodlot echter niet te ontlopen en dit dient zich voor Barr aan in de figuur van Jugnot, een mysterieus, kwaadaardig personage. Vlakke verfilming van de spannende, komische roman van Romain Gary. De scenaristen Blum, Pierre Chosson en Olivier Dazat zijn er niet in geslaagd de verfijnde satire van Gary op het scherm te toveren. Het werd een knappe (door Bernard Lutic en Sabine Lancelin) gefotografeerde documentaire waar het verhaaltje losjes bijhangt. Dolby Stereo.

Cycle Gérard Jugnot: Les faussaires

1994 | Komedie

Frankrijk 1994. Komedie van Frédéric Blum. Met o.a. Viktor Lazlo, Jean-Marc Barr en Gérard Jugnot.

De jonge, briljante universiteitsstudent Barr gaat naar Tahiti om nieuwe gegevens te zoeken voor een biografie over Paul Gauguin. Op zichzelf een eenvoudige klus, maar hij moet oppassen niet verblind te worden door de schoonheid van dit stukje paradijs. Soms is het noodlot echter niet te ontlopen en dit dient zich voor Barr aan in de figuur van Jugnot, een mysterieus, kwaadaardig personage. Vlakke verfilming van de spannende, komische roman van Romain Gary. De scenaristen Blum, Pierre Chosson en Olivier Dazat zijn er niet in geslaagd de verfijnde satire van Gary op het scherm te toveren. Het werd een knappe (door Bernard Lutic en Sabine Lancelin) gefotografeerde documentaire waar het verhaaltje losjes bijhangt. Dolby Stereo.

Cycle Gérard Jugnot: Casque bleu

1994 | Komedie

Frankrijk 1994. Komedie van Gérard Jugnot. Met o.a. Valérie Lemercier, Victoria Abril en Gérard Jugnot.

De jonge, briljante universiteitsstudent Barr gaat naar Tahiti om nieuwe gegevens te zoeken voor een biografie over Paul Gauguin. Op zichzelf een eenvoudige klus, maar hij moet oppassen niet verblind te worden door de schoonheid van dit stukje paradijs. Soms is het noodlot echter niet te ontlopen en dit dient zich voor Barr aan in de figuur van Jugnot, een mysterieus, kwaadaardig personage. Vlakke verfilming van de spannende, komische roman van Romain Gary. De scenaristen Blum, Pierre Chosson en Olivier Dazat zijn er niet in geslaagd de verfijnde satire van Gary op het scherm te toveren. Het werd een knappe (door Bernard Lutic en Sabine Lancelin) gefotografeerde documentaire waar het verhaaltje losjes bijhangt. Dolby Stereo.

Casque bleu

1994 | Komedie

Frankrijk 1994. Komedie van Gérard Jugnot. Met o.a. Victoria Abril, Gérard Jugnot, Valérie Lemercier, Jean-Pierre Cassel en Micheline Presle.

Om een klein moment van ontrouw in hun huwelijk weer goed te maken, bezoekt Jugnot met zijn vrouw Abril het hotelletje op een klein eiland in de Middellandse Zee, waar zij dertien jaar eerder hun wittebroodsweken doorbrachten. De hotelbaas is nog steeds Cassel en er verblijven enkele vreemde vogels: de gefrustreerde directiesecretaresse Lemercier, de aan video verslaafde gepensioneerde Piéplu met zijn echtgenote Presle, de ex- drugsverslaafde Brouté die onder de kalmeringspillen zit en de sportjournalist Saint-Macary. Het heterogene gezelschap belandt echter plotseling in een situatie van burgeroorlog, met gijzelnemingen en dreigende oorlogschaos. In zijn vijfde film als acteur-regisseur balanceert Jugnot weinig subtiel en gevaarlijk tussen slapstick en bittere ernst. Scenario van regisseur Jugnot en Christian Biegalski.

Voyage ê Rome

1992 | Komedie

Frankrijk 1992. Komedie van Michel Lengliney. Met o.a. François Périer, Gérard Jugnot en Suzanne Flon.

Om een klein moment van ontrouw in hun huwelijk weer goed te maken, bezoekt Jugnot met zijn vrouw Abril het hotelletje op een klein eiland in de Middellandse Zee, waar zij dertien jaar eerder hun wittebroodsweken doorbrachten. De hotelbaas is nog steeds Cassel en er verblijven enkele vreemde vogels: de gefrustreerde directiesecretaresse Lemercier, de aan video verslaafde gepensioneerde Piéplu met zijn echtgenote Presle, de ex- drugsverslaafde Brouté die onder de kalmeringspillen zit en de sportjournalist Saint-Macary. Het heterogene gezelschap belandt echter plotseling in een situatie van burgeroorlog, met gijzelnemingen en dreigende oorlogschaos. In zijn vijfde film als acteur-regisseur balanceert Jugnot weinig subtiel en gevaarlijk tussen slapstick en bittere ernst. Scenario van regisseur Jugnot en Christian Biegalski.

Voyage à Rome

1992 | Komedie

Frankrijk 1992. Komedie van Michel Lengliney. Met o.a. Gérard Jugnot, Suzanne Flon, François Périer, Cécile Paoli en Lucrezia.

Voor de moeder van Thierry (Jugnot) geldt voor echtscheiding geen bepaalde leeftijd. Op haar zeventigste besluit zij de echtelijke sponde te verlaten. Ze heeft echter nog nooit gereisd. Haar zoon, een veertiger die ook op het punt staat te scheiden, tracht haar dit uit het hoofd te praten. Als hij merkt dat zij het meent, neemt hij haar mee naar Rome... om de Paus te zien. Lengliney verfilmde een verrukkelijke, eerste reis van moeder en zoon. Hierdoor krijgen ze opnieuw de gelegenheid elkaar te leren kennen. Hoewel in de film een paar grappige en emotionele momenten zitten, bevat het scenario (van Isabelle Mergault en J.C. Islert en Lengliney) zwakke punten. Als Lengliney eenmaal zijn personages naar Rome heeft gebracht, weet hij niet meer hoe het verder moet. Gevolg: de film maakt pas op de plaats. Maar Jugnot en Flon ontroeren in hun respectievelijke rollen. De fotografie is van André Neau.

Une époque formidable

1991 | Komedie, Drama

Frankrijk 1991. Komedie van Gérard Jugnot. Met o.a. Gérard Jugnot, Richard Bohringer, Victoria Abril, Ticky Holgado en Chick Ortega.

Regisseur Jugnot zelf in de hoofdrol als een stafemployé van een matrassenfabriek, die van de ene dag op de andere ontslagen wordt. Hij durft thuis niets te vertellen en in plaats daarvan komt hij met kleine geschenken aanzeilen. Het water stijgt hem echter aan de lippen en hij duikt onder bij een kleurrijk stelletje thuisloze clochards. Ondanks de grauwe, realistische achtergrond van het verhaal, een originele, onderhoudende en leuke film over kameraadschap, tederheid en klein menselijk leed. Goed spel, overtuigend gebracht met een voorspelbaar, maar toch wat onwerkelijk happy-end. Het scenario is van Philippe Lopes-Curval en regisseur Jugnot. Fotografie van Gérard De Battista.

Les secrets professionels du Dr. Apfelglück

1991 | Komedie

Frankrijk 1991. Komedie van Hervé Palud, Alessandro Capone, Mathias Ledoux, Stéphane Clavier en Thierry Lhermitte. Met o.a. Thierry Lhermitte, Christian Clavier, Josiane Balasko, Gérard Jugnot en Michel Blanc.

Vijf z.g. komische noten over de patie[KA3]enten van de dokter uit de titel, waarom nauwelijks te lachen valt. In de eerste sketch stopt vrachtwagenchauffeur Villeret, die op weg is naar psychiater Apfelgl[KA3]uck (Llhermitte) bij een herberg: waard Holgado heeft slechts [KA1]e[KA1]en oog, waardin Nadeau is exhibitioniste en samen mishandelen zij hun 75-jarige dienster Bayard. Het tweede verhaaltje gaat over de rondborstige Zabou, die bij een tv-quiz de vragen mag voorlezen. Quizmaster Chabat hoopt dat hij zijn grove racistische kandidaat Gireaud (hij spuwt, boert en laat winden) kan laten verliezen, maar wordt er zelf gek van. Het derde verhaaltje speelt in een filmstudio in Rome, waar een medewerker op de set moeite heeft met het uitblazen van een kaars; de spelers, crew en de regisseur gaan allen uit hun dak; in het vierde verhaaltje wordt door een groepje een kinderachtig gezelschapsspel gespeeld, waarbij je geen 'ja' of 'nee' mag zeggen; dokter Llhermitte stijgt op naar de hemel, terwijl de deelnemrs fouten maken en in gevaarlijke situaties belanden. Ten slotte gelooft Jugnot dat er een bril bestaat waarmee hij dwars door de kleren van zijn medemens kan kijken. Het geheel dat geregisseerd is door vijf verschillende regisseurs, wordt bijeen gehouden in de wachtkamer van dokter Lhermitte, die samen met Philippe Bruneau het scenario schreef. De fotografie was in handen van Jean-Jacques Tarbes, Roberto Girometti, Claude Agostini en Gérard Sterin. Over het algemeen mag gesteld worden, dat hier talent verknoeid is; maar ook geldt: eigen schuld, dikke bult, want het is veel te veel een onderonsje van een competente, maar zelfingenomen cast die nieuw talent niet velen kan. Pauvre France...

Les clés du paradis

1991 | Komedie

Frankrijk 1991. Komedie van Philippe de Broca. Met o.a. Gérard Jugnot, Pierre Arditi, Philippine Leroy-Beaulieu, Fanny Cottençon en François Perrot.

Bekend schrijver Arditi zit zonder inspiratie en vrouwen. Hij moet daarentegen hoge alimentaties betalen. Van arren moede gaat hij zijn sullige broer Cavaillac in Bretagne bezoeken. Die is leraar Frans en woont in een huis dat aan Arditi toebehoort. Al jarenlang belazert Arditi zijn broer door met diens kort gekapte kindvrouwtje tussen de lakens de duiken. De uitgebluste auteur stelt zijn broer voor om radicaal van plaats te wisselen: beroep, vrouw(en), huis etc. Zo gezegd zo gedaan en het te verwachten resultaat blijft zeker niet uit: Cavaillac krijgt groot succes als literator en Arditi's problemen worden steeds groter. Een muffe film, waaraan alleen de zeelucht van de Bretonse kust verfrissend is. Kijkbuisvoer, waarbij je niet naar de logica moet zoeken. Alexandre Jardin schreef het scenario, waarvoor regisseur Philippe De Broca ook op de credits vermeld staat en Jean-Marie Le Menier, deed de fotografie, waarschijnlijk het enige pluspunt van de film.

Les 1001 nuits

1990 | Fantasy, Familiefilm

Italië/Marokko/Verenigd Koninkrijk/Frankrijk 1990. Fantasy van Philippe de Broca. Met o.a. Thierry Lhermitte, Gérard Jugnot, Stéphane Freiss, Vittorio Gassman en Catherine Zeta-Jones.

Een onconventionele bewerking van de fameuze 'Verhalen' door een filmer die altijd al een redelijk talentvol entertainer was. Het speelt zich enerzijds in Bagdad af zoals de traditie wil, maar ook in het 19e eeuwse Londen. Wat de strekking betreft beweegt de film zich ergens tussen het wonderlijke van de 'Verhalen' en de grimmige ironie van de 'Vertellingen van Voltaire' in. Als gevolg is een verrassende en uit de toon vallende mengeling van een sprookje en high-tech toverkunsten ontstaan, uiteraard met een hele reeks opzettelijke anachronismen. Voeg daar nog aan toe dat de speciale effecten-man Christian Guillon heeft kunnen beschikken over een budget van wel liefst acht miljoen Franse francs en het is duidelijk om wat voor weelderig spektakel het hier gaat, gemaakt voor kinderen van 7 tot 77 jaar. De originele kostuums zijn geïnspireerd op exotische 19e eeuwse schilderijen. Een uitermate vermakelijke film met vele vondsten op filmisch gebied. Ook bekend als: LES MILLES ET UNE NUIT en op video uitgebracht als SHEHERAZADE.

Les cigognes n'en font qu'à leur tête

1989 | Komedie

Frankrijk 1989. Komedie van Didier Kaminka. Met o.a. Marlène Jobert, Patrick Chesnais, Virginie Demians, Claude Rich en Roland Giraud.

Een echtpaar kan geen kinderen krijgen. Hun verzoek om een kind te mogen adopteren wordt afgewezen. Waarom blijft onduidelijk. Ze komen in contact met een jonge zwangere vrouw die geen kind wil, maar ook geen abortus. Dan begint de komedie van de (schijn)zwangerschap van de vrouw. Kaminka, slaagt erin de kijker te vermaken met enkele leuke grappen, maar het geheel hangt als los zand aan elkaar.

Sans peur et sans reproche

1988 | Komedie

Frankrijk 1988. Komedie van Gérard Jugnot. Met o.a. Gérard Jugnot, Rémi Martin, Ann-Gisel Glass, Victoria Abril en Gérard Darmon.

De titel (zonder vrees of blaam) was het motto van de ridder Bayard (1476-1524), maar het gaat hier niet om zijn biografie. Regisseur Jugnot heeft een film gemaakt rond de komische acteur Jugnot. Een zeer vrije interpretatie van de geschiedenis. De Italiaanse oorlogen worden op een kluchtige manier in beeld gebracht, hoewel er om die periode in de geschiedenis weinig te lachen valt. Deze vrijheden zouden hem zeker vergeven zijn als hij zo talentvol was als de heren van Monty Python, maar dat is bepaald niet het geval.

Tandem

1987 | Komedie

Frankrijk 1987. Komedie van Patrice Leconte. Met o.a. Jean Rochefort, Gérard Jugnot, Sylvie Granotier, Julie Jézéquel en Jean-Claude Dreyfus.

Een radiopersoonlijkheid op leeftijd (Rochefort) reist door het land voor zijn ooit zo populaire radioquiz. Hij wordt vergezeld door zijn producent tevens chauffeur (Jugnot), die als eerste hoort dat de show binnenkort zal worden stopgezet. Vroeg werk in het oeuvre van regisseur Leconte, die later naam zou maken met alom geliefde films als Monsieur Hire en Le marie de la coiffeuse, is een geestige, aandoenlijke Franse roadmovie met prima hoofdrolspelers en surrealistische kantjes. Film werd genomineerd voor zes Franse Césars.

Le Beauf

1987 | Komedie, Misdaad, Thriller

Frankrijk 1987. Komedie van Yves Amoureux. Met o.a. Gérard Jugnot, Gérard Darmon, Marianne Basler, Zabou Breitman en Didier Sauvegrain.

Een bescheiden employé bij de Banque de France, die al zijn idealen verloren heeft, leidt een eentonig en rustig bestaantje in zijn huisje in een voorstad. Dan komt een oude vriend uit Sydney langs. Deze sleept hem mee in het avontuur, met inbegrip van de 'inbraak' bij genoemde bank. De pech met deze debuutfilm is dat de regie het scenario en de opmerkelijke dialogen van Guy Beaumart niet waard is. De film schommelt namelijk onophoudelijk heen en weer tussen een komedie en een detective en wel zodanig dat het de intrige nadelig beïnvloedt. Maar het portret van deze 'boeven' en de visuele weergave bewijzen dat Amoureux een begenadigd regisseur is.

Scout toujours

1985 | Komedie, Drama

Frankrijk 1985. Komedie van Gérard Jugnot. Met o.a. Gérard Jugnot, Jean-Claude Leguay, Jean Rougerie, Jean-Paul Comart en Agnès Blanchot.

Een groep idioten probeert hun tijdelijke hopman gek te maken. Het vindt immers plaats bij de padvinders (voor de ongelovigen zij gezegd dat de film nogal duistere bedoelingen heeft). Zulke padvinders zijn er gewoon niet in het echt. Er is niet eens sprake van subversie van de regisseur-schrijver- scenarioschrijver-vertolker omdat de film getuigt van een zeldzame poverheid op alle gebieden. Een waardeloze verzameling van grove, afgezaagde, duistere en vuile moppen. Scenario van regisseur Jugnot, Pierre Geller en Christian Biegalski. Camerawerk van Gérard De Battista.

Les rois du gag

1985 | Komedie

Frankrijk 1985. Komedie van Claude Zidi. Met o.a. Michel Serrault, Gérard Jugnot, Thierry Lhermitte, Macha Méril en Mathilda May.

Ondanks zijn succes als tv-komiek, is Ga[KA1]etan (Serrault) niet erg gelukkig met zijn reputatie van populaire kluchtspeler, dat in tegenstelling tot zijn collega's. Hij doet dan ook zaken met een zogenaamd 'intellectuele' en pretentieuze cineast die bovendien middelmatig is. Het gevolg is een algehele mislukking en het scheelt weinig of Gaétan pleegt zelfmoord, maar hij wordt gered door zijn vroegere collega's en besluit weer als komiek te gaan werken. Zidi leek veelbelovend met LES RIPOUX maar hier vervalt hij weer in zijn gewoonlijke moeilijk verteerbare hansworsterijen. Verre van het niveau van Monty Python! Scenario van regisseur Zidi, Michel Fabre en Didier Kaminka. Camerawerk van Jean-Jacques Tarbes.

Cycle Gérard Jugnot: Scout toujours

1985 | Komedie

Frankrijk 1985. Komedie van Gérard Jugnot. Met o.a. Jean Rougerie, Jean-Claude Leguay en Gérard Jugnot.

Ondanks zijn succes als tv-komiek, is Ga[KA1]etan (Serrault) niet erg gelukkig met zijn reputatie van populaire kluchtspeler, dat in tegenstelling tot zijn collega's. Hij doet dan ook zaken met een zogenaamd 'intellectuele' en pretentieuze cineast die bovendien middelmatig is. Het gevolg is een algehele mislukking en het scheelt weinig of Gaétan pleegt zelfmoord, maar hij wordt gered door zijn vroegere collega's en besluit weer als komiek te gaan werken. Zidi leek veelbelovend met LES RIPOUX maar hier vervalt hij weer in zijn gewoonlijke moeilijk verteerbare hansworsterijen. Verre van het niveau van Monty Python! Scenario van regisseur Zidi, Michel Fabre en Didier Kaminka. Camerawerk van Jean-Jacques Tarbes.

Pinot simple flic

1984 | Misdaad, Komedie

Frankrijk 1984. Misdaad van Gérard Jugnot. Met o.a. Gérard Jugnot, Fanny Bastien, Patrick Fierry, Jean-Claude Brialy en Pierre Mondy.

Een eenvoudige en onhandige politieman is verzeild geraakt in een zaak van drugshandel op kleine schaal van een jonge dealer wiens vriendin hij aangehouden heeft en die hij vervolgens vrijlaat om verder op zoek te gaan. Na diverse perikelen houdt hij de jongeman aan. Het verhaal is heel dunnetjes, maar krijgt toch een extra dimensie door een documentaire-achtige presentatie die geloofwaardig overkomt. Realistisch, doorspekt met welkome grappen. Een succesvolle vondst, deze mengvorm. De hand van de producer van LE PÈRE NOËL EST UNE ORDURE is hier wederom duidelijk herkenbaar.

Papy fait de la résistance

1983 | Oorlogsfilm, Komedie

Frankrijk 1983. Oorlogsfilm van Jean-Marie Poiré. Met o.a. Michel Galabru, Christian Clavier, Gérard Jugnot, Jacques Villeret en Jean-Claude Brialy.

Een uit beroemde musici bestaande familie krijgt tijdens WO II een nazi-hoofdkwartier op haar landgoed. Meer uit eigenbelang dan uit patriottisme gaat de familie in het verzet, maar de heldhaftige reputatie is dertig jaar later nog goed voor een talk-show op de tv. Een aaneenschakeling van leuke fragmenten - Villeret levert als Hitlers zingende halfbroer een gave parodie op Julio Iglesias - en minder leuke, met veel plezier in een hoog tempo gespeeld door een groot aantal prominenten.

Le garde du corps

1983 | Komedie, Thriller, Drama

Frankrijk 1983. Komedie van François Leterrier en Francois Leterrier. Met o.a. Jane Birkin, Sami Frey, Gérard Jugnot, Nicole Jamet en Didier Kaminka.

Een employ[KA1]e op een huwelijksbureau wordt verliefd op een journaliste, die echter een aantrekkelijke weduwnaar verkiest boven hem. Hij ontdekt dat de eerdere vrouwen van zijn rivaal op verdachte wijze omkwamen met nalating van forse levensverzekeringen, en volgt zijn aangebedene op haar huwelijksreis naar Marokko om haar te beschermen. De thriller- komedie heeft een aardig scenario (Didier Kaminka en de regisseur), maar is met onvoldoende flair geregisseerd, terwijl Birkin en Jugnot de zoveelste varianten op overbekende typeringen brengen. Onderhoudend, maar nauwelijks verrassend, op Frey's rol als charmeur-killer na.

La fiancée qui venait du froid

1983 | Erotiek

Frankrijk 1983. Erotiek van Charles Nemes. Met o.a. Thierry Lhermitte, Barbara Nielsen, Gérard Jugnot, Alexandra Szpulska en Stephan Paryla.

Een cynische reclamefilmer stemt toe in een huwelijk met een Poolse dissidente om haar door de Franse nationaliteit voor represailles te beschermen. In Polen ontdekt hij dat ze al een verloofde heeft, terwijl ook de bekenden in zijn eigen omgeving het huwelijk meer gecompliceerd maken dan hij had voorzien, tot de liefde gaat meespelen. Een uitschieter in de reeks van recente op het 'café-théâtre' geïnspireerde filmkomedies die met charme en inventiviteit een toon van lichte ironie vasthoudt, zonder de ernst van de politieke situatie te negeren of te misbruiken.

Pour cent briques t'as plus rien

1982 | Misdaad, Komedie

Frankrijk 1982. Misdaad van Edouard Molinaro. Met o.a. Daniel Ateuil, Anémone, Gérard Jugnot, Georges Géret en Darry Cowl.

Een werkloze en zijn kamergenoot zijn toevallige toeschouwers van een bankroof-op-video en besluiten dit voorbeeld te volgen met speelgoed-machinegeweren. Na de eerste schrik sympathiseren de gegijzelden in de bank met de stuntelige rovers en zijn zelfs behulpzaam bij hun ontsnapping, op voorwaarde dat zij in zonniger streken ook van de buit kunnen profiteren. Een parodie op DOG DAY AFTERNOON, in een cafétheater-aanpak die clichématig begint te worden maar ditmaal een wat steviger regie kreeg van routinier Molinaro, en met een leuke rol van Anémone als een door de wol geverfde lokettiste. Scenario van regisseur Molinaro en Didier Kaminka.

Le quart d'heure américain

1982 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 1982. Romantiek van Philippe Galland. Met o.a. Gérard Jugnot, Anémone, Jean-François Balmer, Jean-Pierre Bisson en Michèle Moretti.

Ferdinand heeft verschillende tegenslagen, maar zonder die tegenslagen zou hij nooit de liefde hebben leren kennen. Een flauwe komedie, volkomen pretentieloos en met een zwakke regie. Toch nog genietbaar door het goede acteren.

Le Père Noël est une ordure

1982 | Komedie

Frankrijk 1982. Komedie van Jean-Marie Poiré. Met o.a. Thierry Lhermitte, Anémone, Marie-Anne Chazel, Gérard Jugnot en Christian Clavier.

Bewerking door acht scenarioschrijvers van het gelijknamige stuk van de Splendid-groep. Het onderwerp van dit waanzinnige stuk, een dronken, diefachtige en humeurige Kerstman die een zeer turbulente avond doorbrengt, is volkomen onbelangrijk. Er zitten geslaagde en minder geslaagde vondsten in, die soms uit boulevardstukken afkomstig lijken te zijn. Met sommige scènes worden heilige huisjes omver geworpen, zoals die waarin een lijk in stukken wordt gesneden en de lichaamsdelen worden verpakt als leuke cadeautjes met strik en die waarin 'handschoenen' worden gebreid voor lepralijders. Een vernieuwende Franse komedie tussen zijn banale soortgenoten en hij vervalt niet in de gebruikelijke schunnigheid, die de zogenaamde 'komische' Franse cinema zo vaak vergalt. En hoewel de humor het niveau van Monty Python niet haalt, is deze toch absurd, zwart, bijtend en vernietigend.

Pourquoi pas nous?

1981 | Komedie

Frankrijk 1981. Komedie van Michel Berny. Met o.a. Aldo Maccione, Dominique Lavanant, Florence Giorgetti, Henri Guybet en Maurice Biraud.

Een vanwege loensheid schichtige boekverkoopster - wier zuster haar vergeefs aan de man probeert te brengen - komt letterlijk in botsing met een simpele beroepsworstelaar die verliefd op haar wordt. Ondanks ontwikkelings- en mentaliteitsverschillen en conflicten wint de liefde. Deze bijna poëtische, volkse komedie over kneusjes, die óók aanspraak op liefde en geluk maken, mist de bevlogenheid van haar beroemde vooroorlogse voorbeelden van dit genre, maar de innemende aanpak geeft de in middelmatige kluchtigheid getypeerde acteurs verrassende menselijkheid en humor. Naar de roman van Patrick Cauvin.

Le père Noël est une ordure

1981 | Komedie

Frankrijk 1981. Komedie van Philippe Galand. Met o.a. Marie-Anne Chazel, Anémone, Christian Clavier, Gérard Jugnot en Thierry Lhermitte.

Het grootste nadeel van deze tv-film is dat zij een jaar later met dezelfde acteurs door Jean-Marie Poiré gedraaid werd. Beide films zijn weliswaar gebaseerd op hetzelfde stuk, dat door de voornoemde zes acteurs geschreven werd onder de vlag van Splendid (een kleinkunsttheater dat toentertijd in de mode was) en dat overigens in alle opzichten het grootste succes van dit collectief was, maar dat is nog geen excuus voor het feit dat de film met haar vlakke regie niet verder komt dan het niveau van op cellulose gezet toneel. De film lijkt dan ook overbodig, hoewel het talent van de acteurs een iets hogere waardering waard is:

Les Charlots contre Dracula

1980 | Komedie, Horror

Frankrijk 1980. Komedie van Jean-Pierre Desagnat. Met o.a. Les Charlots, Amélie Prévost, Andréas Voutsinas, Gérard Jugnot en Dora Doll.

Parodie op het Dracula-genre. Enkele goede vondsten, maar in het algemeen zeer flauw. De jonge zoon van Dracula, Dracounet is 35 jaar. Hem ontbreken de bovennatuurlijke krachten van zijn vader. Overbeschermd door zijn dominante moeder, is hij op zoek naar een vrouw. Hij schakelt de politie in. Aan het scenario werkten velen mee: Les Charlots, regisseur Desagnat, Olivier Mergault en Fernand Pluot; het idee hiervoor was van Véra Belmont en Jacques Dorfmann. Ramon Suarez was cameraman.

Le coup du parapluie

1980 | Komedie, Actiefilm

Frankrijk 1980. Komedie van Gérard Oury. Met o.a. Pierre Richard, Gert Fröbe, Valérie Mairesse, Christine Murillo en Vittorio Caprioli.

Een berooide acteur komt solliciteren voor een rol in een gangsterfilm, maar belandt per ongeluk op het kantoor van een mafioso. Deze verwacht een killer die een rivaal voor hem moet uitschakelen. Hij neemt nietsvermoedend de opdracht aan en blijft tot aan de bloedige afloop in de waan dat hij zich op een filmset bevindt. Dit aardige uitgangspunt kreeg een uitermate teleurstellende en flauwe uitwerking, waarbij iedere grap eindeloos wordt uitgekauwd (voorzover de film niet wordt stopgezet voor uitvoerige sluikreclame). Pogingen van Richard om leuk te doen zonder dat het scenario de kans ertoe geeft maakt het werk onuitstaanbaar. Scenario van regisseur Oury en Danièle Thompson. Camerawerk van Henri Decae.

Un si joli village

1979 | Drama, Mysterie, Thriller

Frankrijk 1979. Drama van Etienne Périer. Met o.a. Victor Lanoux, Jean Carmet, Valérie Mairesse, Michel Robin en Gérard Jugnot.

Een ondernemer heeft het in een klein dorpje helemaal voor het zeggen. Op een dag verdwijnt zijn vrouw en ook al vermoedt iedereen dat Bertin haar uit de weg heeft geruimd, niemand durft iets te ondernemen. Gealarmeerd door de dorpsroddel komt uiteindelijk rechercheur Carmet een onderzoek instellen, maar hij stoot op een muur van stilte. Het interessante scenario van deze thriller werd sober en verzorgd verfilmd en door met name Lanoux en Carmet boeiend vertolkt, maar lijdt onder wat langdradigheden en een geforceerd slot.

Retour en force

1979 | Misdaad, Komedie

Frankrijk 1979. Misdaad van Jean-Marie Poiré. Met o.a. Victor Lanoux, Bernadette Lafont, Pierre Mondy, Gérard Jugnot en Eva Harling.

Nadat hij zijn gevangenisstraf heeft uitgezeten, ontdekt de inbreker Adrien (Lanoux) dat zijn vrouw Teresa (Laffont) inmiddels samenwoont met buschauffeur Roger (Mondy), dat zijn zoon Gilles (Kl[KA1]eber) een kruimeldief is geworden, dat zijn dochter Odile (Harling) als hoer haar geld verdient. Toch probeert iedereen hem te helpen als hij het zijn oude handlangers betaald zet omdat die hem hebben opgelicht. In de film komt naar voren dat de in de Franse filmtraditie zo geromantiseerde trouw van het gangstermilieu eigenlijk helemaal niet bestaat. Om dat duidelijk te maken komen zoveel verschillende invloeden aan bod en wordt zoveel gebruik gemaakt van verwijzingen, dat de komedie ondanks geslaagde losse momenten nergens echt een eenheid wordt. Netzomin als de regisseur hebben de acteurs echt greep op dit allegaartje van verschillende stijlen en genres. Scenario van de regisseur en Josiane Balasko.

Les bronzés font du ski

1979 | Komedie

Frankrijk 1979. Komedie van Patrice Leconte. Met o.a. Josiane Balasko, Thierry Lhermitte, Michel Blanc, Gérard Jugnot en Marie-Anne Chazel.

Over de 2,3 miljoen bezoekers voor hun zomerfarce Les bronzés was de Parijse café-théâtre-groep Splendid zelf nog het meest verbaasd. Een jaar later schoof het komediecollectief er met Leconte een tweede bioscoopuitje achteraan. Ditmaal koldert de vriendengroep in het wintersportoord Val d'Isère iets filmsoepeler van de ene scène in de andere. In zijn autobiografie Je suis un imposteur meldt Leconte dat een vileine verdwaalepisode in de bergen uit de film werd gesneden: de producent vond de kannibalenhumor onkies. De 40 minuten pretcelluloid werden helaas nimmer meer gezien.

Les bronzés

1978 | Drama, Komedie

Frankrijk 1978. Drama van Patrice Leconte. Met o.a. Thierry Lhermitte, Josiane Balasko, Michel Blanc, Marie-Anne Chazel en Gérard Jugnot.

Filmdebuut van de roemruchte Parijse café-théâtre-troupe Splendid, naar hun gezamenlijke boulevardstuk Amours, coquillages et crustacés. De zonnige bioscoophit lanceerde de carrières van Lhermitte, Jugnot, Blanc, Josiane Balasko, Christian Clavier én regisseur Leconte. Het verhaal is een sketch-achtige collage van de al dan niet amoureuze avonturen van een vriendengroep in en om een Club Med-achtig resort in Ivoorkust. Blanc steelt veelvuldig de show als hilarische zielenpoot. Serge Gainsbourg droeg 'Sea, Sex and Sun' bij, een riedeltje zorgeloos dat deze Franse goedeluimklassieker heel best samenvat. Cultstatus, twee vervolgen.

Les Héros n'ont pas froid aux oreilles

1978 | Komedie

Frankrijk 1978. Komedie van Charles Nemes. Met o.a. Gérard Jugnot, Daniel Auteuil, Anne Jousset, Roland Giraud en Henri Guybet.

Twee vrijgezellen pikken tijdens een uitstapje naar zee een liftster op. Het klikt tussen de drie en het meisje neemt haar intrek in hun appartement. Alles loopt heel vlot, tot ze toevallig ontdekken dat het meisje minderjarig is, thuis is weggelopen en door de politie wordt gezocht. Deze mild-ironische film onderscheidt zich van het gros van de Franse komedies door zijn charmante lichtvoetigheid, een oprecht respect voor zijn hoofdpersonages en uitstekende vertolkingen van een ploeg jonge acteurs, die ondertussen bijna allemaal zijn uitgegroeid tot belangrijke vedetten. In kleine bijrollen herkennen we trouwens ook nog Gérard Lanvin en Christina Clavier.

Vous n'aurez pas l'Alsace et la Lorraine

1977 | Komedie

Frankrijk 1977. Komedie van Coluche. Met o.a. Coluche, Dominique Lavanant, Gérard Lanvin, Martin Lamotte en Jean Jacques.

Het regiedebuut van de Franse komiek Coluche, die ook de hoofdrol speelt van de vadsige koning 'Gros Pif'. De feestende vorst wordt door de samenzwerende adel van de troon gezet maar zal met behulp van een geheimzinnige Witte Ridder en de Koning van Vlaanderen toch opnieuw aan de macht komen. Een stuk leuker dan de doorsnee Franse komedie, en met een opvallende bijrol van de jonge Lanvin. Scenario van Coluche, camerawerk van Claude Agostini.

Si vous n'aimez pas ça, n'en dégoutez pas les autres

1977 | Komedie, Erotiek

Frankrijk 1977. Komedie van Raymond Lewin. Met o.a. Pierre Doris, Perette Souplex, Romain Bouteille, Gérard Jugnot en Thierry Lhermitte.

Een stikvervelende 'satire' waarin een aantal acteurs improviseren bij het zien van een pornofilm. Met één camera die amper beweegt worden de reacties geregistreerd. Goed voor vijf minuten, onvoorstelbaar saai daarna. Opmerkelijk is de aanwezigheid van de toen nog onbekende Jugnot en Lhermitte in deze ramp. Ze zijn, net als de rest van het gezelschap, niét leuk.

Pauline et l'ordinateur

1977 | Komedie

Frankrijk 1977. Komedie van Francis Fehr. Met o.a. Josiane Balasko, Martin Lamotte, Jean-Louis Lapasset, Eva d'Arlan en Gérard Jugnot.

Een sympathieke komedie over een meisje dat door de grillen van de informatica de ene tegenslag na de andere te verwerken krijgt. Het op zich niet onaardige idee is nogal mager voor een speelfilm en was misschien beter gediend geweest met een korte tv-bewerking. Balasko, in een van haar eerste filmrollen, is hoe dan ook indrukwekkend. Let ook op Jugnot in een gastrolletje als dokter.

La septième compagnie au clair de lune

1977 | Komedie, Oorlogsfilm

Frankrijk 1977. Komedie van Robert Lamoureux. Met o.a. Jean Lefebvre, Henri Guybet, Pierre Mondy, Jean Carmet en André Pousse.

Een melige soldatenkomedie waarin een stel Franse tweederangsacteurs grappig willen zijn door bijvoorbeeld Engels te spreken om zo een boer te doen geloven dat ze R.A.F.-piloten zijn. De maneschijnscènes werden overdag gedraaid en de militaire uitrusting is van plastic; dit om u duidelijk te maken dat het hier géén superproductie betreft. Scenario van Lamoureux en Jean Poiré. Camerawerk van Marcel Grignon.

Des Enfants gâtés

1977 | Drama

Frankrijk 1977. Drama van Bertrand Tavernier. Met o.a. Michel Piccoli, Christine Pascal, Michel Aumont, Arlette Bonnard en Gérard Jugnot.

Een filmer huurt een flat in een buitenwijk om rustig een scenario te kunnen schrijven, maar wordt gevraagd voor een actiecomité dat zich verzet tegen huurverhogingen. Er ontstaat een verhouding met een militante jonge vrouw, zo lang als de actie duurt en tot het script voltooid is. Ondertussen is hij wel losgekomen van het ivoren-torenkunstenaarschap. Taverniers vierde film - geschreven in samenwerking met actrice Pascal en regisseuse Charlotte Dubreuil - heeft een directer maatschappelijk engagement dan gebruikelijk en ook reportage-achtige aspecten; de optelsom echter van de op zichzelf rake maar zeer onderscheiden elementen maakt het resultaat nogal topzwaar.

On aura tout vu!

1976 | Erotiek, Komedie

Frankrijk 1976. Erotiek van Georges Lautner. Met o.a. Pierre Richard, Miou-Miou, Jean-Pierre Marielle, Henri Guybet en Renée Saint-Cyr.

Een fotograaf heeft samen met een vriend een scenario geschreven waarvoor een producent interesse toont op voorwaarde dat ze het omwerken tot pornofilm. Ze hebben echter alle vrienden en kennissen al rollen in hun 'kunst-film' beloofd. De opheffing van de Franse censuur resulteerde in een pornogolf in de bioscoop en vervolgens in een reeks satires waarvan dit de leukste is, maar nog altijd niet leuk genoeg. De zoveelste variant op de naïviteit van Richard wordt vervelend.

Le jouet

1976 | Komedie

Frankrijk 1976. Komedie van Francis Veber. Met o.a. Pierre Richard, Michel Bouquet, Fabrice Gréco, Suzy Dyson en Michel Aumont.

In zijn regiedebuut serveert Veber de ingrediënten die zijn daaropvolgende komedies tot kassuccessen zullen maken en Pierre Richard de sterstatus bezorgen. Laatstgenoemde bouwt zijn typische rol van aimabele schlemiel uit Le grand blond avec une chaussure noire gewiekst uit. Journalist François Perrin (een naam die Veber vaker voor een personage gebruikt) neemt noodgedwongen een ongemakkelijk baantje op zich: levend speelgoed voor het even verwende als ongelukkige zoontje van de miljardair in wiens zakenimperium Perrin een figurant is. Kleurrijke jaren zeventig-goedgevoelfilm voor het ganse gezin.

C'est pas parce qu'on a rien à dire qu'il faut fermer sa gueule

1974 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1974. Komedie van Jacques Besnard. Met o.a. Bernard Blier, Jean Lefebvre, Michel Serrault, Tsilla Chelton en Marion Game.

Kruimeldieven krijgen lucht van koffer vol geld in kluis op Gare de l'Est die aan toiletten grenst. In reeks snelle vermommingen moeten ze wc constant bezet houden om muur open te breken, maar ze hebben gerekend buiten slimheid van toiletjuffrouw. Idee van acteurs uit café-theatergroep Splendid werkt door één locatie en verkleedpartijen waarschijnlijk beter op toneel en kreeg filmbewerking en rolbezetting in traditioneler kluchttraditie. Spel van Blier en Serrault blijft echter leuk en een geestiger film waard.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Gérard Jugnot op televisie komt.

Reageer