Florence Thomassin

Acteur

Florence Thomassin is acteur.
Er zijn 26 films gevonden.

12 ans d'âge

2013 | Komedie

Frankrijk 2013. Komedie van Frédéric Proust. Met o.a. François Berléand, Patrick Chesnais, Anne Consigny en Florence Thomassin.

Onafscheidelijke Charles (Berléand) en Pierrot (Chesnais) gaan een gouden tijd tegemoet. Charles gaat met pensioen en dat betekent: nog meer tijd om met elkaar rond te hangen. Anderen kunnen hun bezigheden kinderachtig, puberaal of zelfs horkerig vinden, zelf hebben de krasse knarren een hoop schik. Lichtvoetig speelfilmdebuut van televisieschrijver Proust, waarin de vrouwelijke bijrollen er wat bekaaid afkomen, heeft zowel melige als geestige momenten maar onderstreept bovenal de waarde van hechte vriendschap.

57000 km entre nous

2008 | Drama

Frankrijk 2008. Drama van Delphine Kreuter. Met o.a. Florence Thomassin, Marie Burgun, Hadrien Bouvier en Pascal Bongard.

De veertienjarige Nat zit het liefst op haar kamer achter haar computer spelletjes te spelen of te chatten. Haar stiefvader is ook niet bepaald technofoob: hij filmt steeds iedereen en zet het resultaat op het net. Moeder helpt hem liever mee dan dat ze aandacht besteedt aan haar kinderen. Regisseur Kreuter is een heel goede fotografe, de beelden in haar film zijn sterk, soms uit de hand geschoten, soms zorgvuldig gekadreerd, maar haar boodschap over intimiteit en moderne communicatie is niet bepaald subtiel.

Poussière d'amour

2006 | Drama, Romantiek

Frankrijk 2006. Drama van Philippe Venault. Met o.a. Florence Thormassin, Élodie Navarre, Patrick Catalifo, Florence Thomassin en Elodie Navare.

De veertienjarige Nat zit het liefst op haar kamer achter haar computer spelletjes te spelen of te chatten. Haar stiefvader is ook niet bepaald technofoob: hij filmt steeds iedereen en zet het resultaat op het net. Moeder helpt hem liever mee dan dat ze aandacht besteedt aan haar kinderen. Regisseur Kreuter is een heel goede fotografe, de beelden in haar film zijn sterk, soms uit de hand geschoten, soms zorgvuldig gekadreerd, maar haar boodschap over intimiteit en moderne communicatie is niet bepaald subtiel.

Nuit noire, 17 octobre 1961

2005 | Drama, Documentaire

Frankrijk 2005. Drama van Alain Tasma. Met o.a. Thierry Fortineau, Florence Thomassin en Clotilde Courau.

De veertienjarige Nat zit het liefst op haar kamer achter haar computer spelletjes te spelen of te chatten. Haar stiefvader is ook niet bepaald technofoob: hij filmt steeds iedereen en zet het resultaat op het net. Moeder helpt hem liever mee dan dat ze aandacht besteedt aan haar kinderen. Regisseur Kreuter is een heel goede fotografe, de beelden in haar film zijn sterk, soms uit de hand geschoten, soms zorgvuldig gekadreerd, maar haar boodschap over intimiteit en moderne communicatie is niet bepaald subtiel.

Felix Leclerc

2005 | Biografie, Drama

Frankrijk/Canada 2005. Biografie van Claude Fournier. Met o.a. Daniel Lavoie, Florence Thomassin en Catherine Sénart.

2-delig biografisch drama over Félix Leclerc (1914-1988), Frans-Canadese zanger, dichter, schrijver en politiek activist.

Douches froides

2005 | Drama, Sportfilm

Frankrijk 2005. Drama van Antony Cordier. Met o.a. Johan Libéreau, Pierre Perrier, Salomé Stévenin, Florence Thomassin en Jean-Philippe Écoffey.

De 17-jarige Mickael is makkelijk in de omgang, heeft weinig aanleg tot melancholie en is aanvoerder van een judoteam. Een stabiele jongen, dus. Maar op een dag loopt een oefenpartijtje judo uit op trioseks met zijn vriendin en beste vriend Clément. Dan, te laat, ontdekt Mickael zijn jaloerse kant. Bovendien moet hij negen kilo afvallen voor de volgende judowedstrijd, zijn de examens op komst en kan hij thuis slechts koud douchen. Een open en originele kijk op de valkuilen van volwassenwording, fraaie sportscènes, overtuigende karaktertekeningen en knap acteerwerk, vooral van Libéreau die zonder acteerervaring een indrukwekkende prestatie levert.

Capone

2004 | Komedie, Drama

Finland/Frankrijk 2004. Komedie van Jean-Marc Brondolo. Met o.a. Florence Thomassin, Gérald Laroche, Serge Riaboukine en Olivier Loustau.

Halfzachte gangster Réno (Riaboukine) is dol op paardenrennen en gokken. Nu heeft hij het veelbelovende renpaard Capone gekocht, maar voordat hij dat kan inzetten dreigen zijn schuldeisers het beest te doden als hij niet gauw met het geldbedrag op de proppen komt. Daarop overreedt Réno taxichauffeur Alex (Laroche) hem met paard en al naar Lapland te rijden, waar zijn paardfokkende vriend Raskine woont. De situatie in tv-film Capone is net anders dan in de andere duizenden roadmovies, maar er zijn onderweg wel weer wat geheimpjes te ontrafelen en wederzijdse lesjes te leren. De bedreven acteurs worden goed ingezet en Frankrijk en Finland vinden elkaars ziel treffend onder muziek van Sibelius.

La maîtresse du corroyeur

2002 | Drama, Komedie

Frankrijk 2002. Drama van Claude Grinberg. Met o.a. Pascale Arbillot, Florence Thomassin en Marc Duret.

Halfzachte gangster Réno (Riaboukine) is dol op paardenrennen en gokken. Nu heeft hij het veelbelovende renpaard Capone gekocht, maar voordat hij dat kan inzetten dreigen zijn schuldeisers het beest te doden als hij niet gauw met het geldbedrag op de proppen komt. Daarop overreedt Réno taxichauffeur Alex (Laroche) hem met paard en al naar Lapland te rijden, waar zijn paardfokkende vriend Raskine woont. De situatie in tv-film Capone is net anders dan in de andere duizenden roadmovies, maar er zijn onderweg wel weer wat geheimpjes te ontrafelen en wederzijdse lesjes te leren. De bedreven acteurs worden goed ingezet en Frankrijk en Finland vinden elkaars ziel treffend onder muziek van Sibelius.

Une affaire de goût

2000 | Thriller, Drama

Frankrijk 2000. Thriller van Bernard Rapp. Met o.a. Bernard Giraudeau, Jean-Pierre Lorit, Florence Thomassin, Charles Berling en Artus de Penguern.

De gastronomische thriller is een smaakvol idee. Stijlvol dineren met elegante manieren en exquise voedsel terwijl er onderhuids iets onbeschaafds broeit en in de keuken iets aanbrandt. Regisseur Rapp dekt met deze elementen de tafel en laat de kijker proeven. Nicolas (Lorit) is een arme ober die door de excentrieke rijke zakenman Delamont (Giraudeau) gevraagd wordt om als zijn persoonlijke voorproever te werken. Er ontstaat een merkwaardige, afhankelijke relatie tussen beide mannen, die steeds onaangenamer wordt. De film kreeg vijf César-nominaties en was een filmhuiskraker in veel landen, ook in Nederland.

Les sagards

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Dominique Ladoge. Met o.a. Florence Thomassin, Samir Djama en Jean-Roger Milo.

Een jeugdige crimineel wordt op last van de rechter te werk gesteld in de bossen van de Auvergne. Dat is het begin van een enigszins clichématig verhaal waarin de stadse jongen zich aanvankelijk verzet tegen zijn nieuwe omgeving maar gaandeweg de geneugten van het kappen van bomen gaat inzien.

Rien à faire

1999 | Komedie, Romantiek, Drama

Frankrijk 1999. Komedie van Marion Vernoux. Met o.a. Patrick Dell'Isola, Sergi López, Florence Thomassin, Kelly Hornoy en Marion des Fachelles.

Marie (Bruni-Tedeschi) is al geruime tijd werkloos. Ze leest historische romans, ze wandelt wat en luistert veel naar de radio, `liedjes, verzoekjes, quizzen. Die houden me gezelschap.´ In de supermarkt ontmoet ze kettingroker Pierre (Dell´Isola). Pierre is ook werkloos. De chemie is ver te zoeken maar een gedeeld ledig bestaan is volgens regisseur/co-scenariste Vernoux voldoende voedingsbodem voor 100 minuten onhandig baltsgedrag. Enkele spitsvondigheden over Het Dagelijks Leven geven de blindganger nog enige impact. (VM/VPRO Gids)

Paddy

1999 | Komedie, Drama

Frankrijk 1999. Komedie van Gérard Mordillat. Met o.a. Marc Barbé, Julie Gayet, Julie Jézéquel, Florence Thomassin en Luc Thuillier.

Ben was de minnaar van Paddy (Gayet), maar tegelijkertijd ook van Jean (Barb[KA1]e). Ben wilde dat alles steeds sneller ging, hoe wilder hoe beter. Na een dodelijk ongeluk laat hij een leegte achter die ieder moment lijkt te kunnen exploderen. Paddy en Jean haten elkaar, maar beminnen elkaar eveneens. Ze leven in het halfduister, want sedert Bens dood hebben ze de luiken niet meer open gedaan. Jean werkt met zijn buurman Paul (Thuillier) bij een fabriek, waar men geleidewapens die met de laser worden aangestuurd, maakt. Op een kwade dag staan ze op straat en dat maakt het leven nog ingewikkelder. Dan komt Doroth[KA1]ee (Vaidis-Bogard), Bens jonge zus. Zo kan dan de duivelse cirkel weer van voren af aan beginnen. Regisseur Mordillat heeft een film over jongeren willen maken die snel willen leven, intens genieten, voordat alles voorbij is. Hij is zijn doel voorbij geschoten, omdat de kijker maar nauwelijks warm kan lopen voor de door hem opgevoerde personages. Het scenario van Jérôme Prieur en regisseur Mordilliat is gebaseerd op de klassieke roman van de Franse intellectuele schrijver Henri Thomas John Perkins, die in 1960 is verschenen. Het camerawerk is van Laurent Barèrs. Bevat zeer gewelddadige scène's.

Le plaisir (et ses petits tracas)

1998 | Romantiek

Frankrijk 1998. Romantiek van Nicolas Boukhrief. Met o.a. Vincent Cassel, Francis Renaud, Julie Gayet, Mathieu Kassovitz en Caroline Cellier.

Deze film is een raamvertelling, die uit liefdesgeschiedenissen bestaat. Een soldaat (Castel), die aan zijn gerief kwam bij een prostitueé, raakt erna evenwel gewond door een exploderende bom. Hij belandt in het bed van een veldhospitaal, waar hij in vuur en vlam raakt van een verpleegster. Na lang proberen krijgt hij haar in zijn bed. Zij is vol wroeging en haar man ontdekt haar ontrouw. Als zij naar de bar gaat waar haar man werkt, behoedt hij juist een vrouw voor zelfmoord door de liefde met haar te bedrijven. Deze vrouw gaat terug naar haar rijke man, die zich echter aangetrokken voelt tot een jongeman, wat uiteindelijk zijn dood veroorzaakt. De vurig beminde schandknaap duikt onder bij diens welgestelde zus die hem liefderijk verzorgt omdat hij gewond is geraakt toen hij onder haar balkon doorliep. Hij pikt haar spaarcenten, maar krijgt zijn verdiende loon als hij op de vlucht aangereden wordt door een auto. Hij belandt in een ziekenhuis en is verlamd. De zus bezoekt hem, maar raakt verkikkerd op Jack The Ripper, die in dubio geraakt of hij haar zal doden. Zij geeft Jack een zetje in de richting die hij zo hard nodig heeft, en hij gaat naar buiten om de straten onveilig te maken. Naar LA RONDE van Max Ophüls uit 1950 en nog eens overgedaan door Roger Vadim in 1964 valt bij deze bewerking van het oorspronkelijke toneelstuk van Arthur Schnitzler Reigen het accent op de hete liefdesdaad en de venerische ziekten. Scenarioschrijvers Nicolas Boukhrief en Dan Sasson hebben geprobeerd verfrissend te zijn, maar het resultaat is afstotend. Hun korte schetsen over het bedrijven van de liefde monden algauw uit op een verzameling van pretentieuze pamfletten. Niemand uit de rolverdeling krijgt ook maar één moment de kans om gestalte aan zijn personage te geven, en zo komt niemand veel verder dan een soort reclamefilmpje, dat soms vernieuwend en dan weer oudbakken is. Het camerawerk is van Jean-Max Bernard.

Terres étrangères : Inca de Oro

1997 | Actiefilm

Frankrijk 1997. Actiefilm van Patrick Grandperret. Met o.a. Yvonne Kerouedan, Florence Thomassin, Antoine Chappey, Julio Jung en Leonor Varela.

Alba (Kerouedan) is een jonge Chileense vrouw die in ballingschap woont in Parijs. Haar moeder werd gefolterd en vermoord door soldaten van Pinochet. Op een dag herkent Alba in een tv-reportage de beul van haar moeder. Ze reist naar Chili om de man op te sporen en zich te wreken. In het dorpje Inca de Oro ontmoet ze Max (Chappey) en diens vrouw France (Thomassin), die temidden een huwelijkscrisis zitten. Indrukwekkende, maar niet erg optimistische film over een vrouw die met haar verleden geconfronteerd wordt. Kerouedan is uitstekend in de moeilijke, emotioneel geladen titelrol. Het scenario over mensen op een beslissend keerpunt in hun leven is van de hand van Sylvie Blum, Carmen Castillo en Patrick Grandperret. Achter de camera stond Miguel Sanchez.

Dobermann

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Jan Kounen. Met o.a. Vincent Cassel, Monica Bellucci, Antoine Basler, Dominique Bettenfeld en Chick Ortega.

In het begin van de jaren 1980 waren de als pocket verschenen [KL]Dobermann[KLE]-verhalen over een misdadigersbende van Joel Houssin heel populair in Frankrijk. Houssin schreef voor deze film het scenario naar een nieuw verhaal in de serie. Het is snel verteld. De bende die aangevoerd wordt door Dobermann (Cassel), beraamt een overval op een bank in een Parijse voorstad. Om de politie af te leiden en bezig te houden zijn er allerlei incidenten zoals nepinbraken door de gehele Lichtstad. De list slaagt en de bende trekt zich terug met een vette buit ergens in een ontoegankelijk autokerkhof buiten de Franse hoofdstad. Er is een politieman, die in de kieren heeft wie achter de overval zat: inspecteur Christini (Karyo); hij is nog veel gemener dan al het schorem, waarop hij jaagt. In zijn uppie gaat hij er tegen aan. Het debuut van de 33-jarige Frans-Nederlandse regisseur Kounen is een uiterst gewelddadige film die de kijker geen enkel moment rust gunt. Het dialoog bestaat grotendeels uit schuttingtaal, het ultieme doel is drugs en de teneur is seksistisch. Bij liefhebbers van rauwe films een absolute voltreffer, die de status van cultfilm heeft verkregen. Net een stripverhaal van Heiki Bilal met Peckinpah-geweld in een computeromlijsting van de jaren 1990. Het camerawerk is van Michel Amathieu.

Vice vertu et vice versa

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Françoise Romand. Met o.a. Florence Thomassin, Anne Jacquemin, Marc Lavoine, Serge Dupire en Curtis Efoua Ela.

Alice Mercier (Jacquemin) en Barbara Franklin (Thomassin) zijn buren en lijken uiterlijk op elkaar. Verder zijn ze complete tegenpolen. Alice is een werkloze schrijfster die financieel aan de grond zit, waardoor ze de voogdij over haar zoontje dreigt kwijt te raken. Barbara is een eenzame ex-callgirl die achtervolgd wordt door haar verleden. Ze hebben geen contact met elkaar totdat Barbara op een avond de sleutels van haar appartement vergeten is. De twee worden dikke vriendinnen, maar de trotse Alice weigert geld of hulp van Barbara, die onwaarschijnlijk veel contacten lijkt te hebben. Op een dag besluiten ze van identiteit te wisselen voor een sollicitatiegesprek van Alice. Dit heeft even indringende als onverwachte gevolgen. Leuk gebracht portret van twee vrouwen die overhoop liggen met het leven. De twee hoofdrollen schitteren, terwijl de twee mannen die ze ontmoeten (zanger Lavoine en Dupire) niet in hun schaduw kunnnen staan. Het scenario van Charles Staub en regisseur Romand naar een verhaal van Alain Riou is niet erg waarschijnlijk, maar wel lekker ontspannend, ondanks een wat lang uitgesponnen start. Het camerawerk is van Mario Barroso.

Des nouvelles du bon Dieu

1996 | Komedie

Portugal/Zwitserland/Frankrijk 1996. Komedie van Didier Le Pêcheur. Met o.a. Marie Trintignant, Maria De Meideros, Jean Yanne, Michel Vuillermoz en Christian Charmetant.

Schrijver Alessandro Battavia is trouw aan de tragische held van zijn laatste roman en rijdt zich te pletter tegen een muur. Zijn lezers, zijn fans en het grote publiek zijn geschokt. De mening begint post te vatten dat hij de opstandige romanfiguur was in de reeks van een ander. Zijn weduwe Karenina (De Medeiros) is ontroostbaar en doet talloze zelfmoordpogingen, maar wordt bijna altijd gered door dezelfde brandweerman (Brillant). Taxichauffeuse Evangile (Trintignant) en haar broer Nord (Charmentant) horen van het nieuws en beginnen te denken dat ook zij romanfiguren zijn, die gemanipuleerd worden. Ze menen dat ze onkwetsbaar zijn en ongestraft hun gang kunnen gaan. Ze doen dat ook: ze rijden opzettelijk iemand aan en plegen een overval. Zij komen ook in opstand - net zoals Battavia - tegen hun schepper; ze denken dat die niemand minder is dan onze lieve heer, en wensen met hem in contact te komen. En waar kun je dit niet beter doen dan op een brug met zelfmoordenaars? Zo ontmoeten ze Karenina. Het debuut van Le Pêcheur, die 37 jaar is, is zeer beslist origineel. Het is de verfilming van zijn eigen roman, waarvoor hij met Artus De Penguern het scenario schreef. De rolprent, die eigenlijk heel bizar is, heeft een buitengewoon vlot tempo en wordt gesierd door uitstekende spelprestaties, vooral van Trintignant. Het camerawerk is van Gérard Simon. Een aanrader voor kijkers, die eens iets anders willen.

Élisa

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Jean Becker. Met o.a. Vanessa Paradis, Gérard Depardieu, Clotilde Courau, Sekkou Sall en Florence Thomassin.

Nadat haar moeder zelfmoord pleegde bracht Marie (Paradis) jaren door in een treurig weeshuis, sloot zich later in de straten van Parijs aan bij een bende boefjes, en besluit op zeventienjarige leeftijd op zoek te gaan naar haar vader (Depardieu) om eens een flink appeltje met hem te schillen; was hij immers niet in hoge mate verantwoordelijk voor de dood van haar moeder? Sterk acteerwerk van Paradis, Depardieu en de anderen zorgt dat Élisa blijft boeien. Regisseur Becker maakte in 1983 L'été meurtrier, waarin Isabelle Adjani ook al op zoek ging naar het verleden.

Le mas Théotime

1995 | Familiefilm, Drama

Frankrijk 1995. Familiefilm van Philomène Esposito en Philomène Espositio. Met o.a. Jean-Claude Adelin, Florence Thomassin, Michel Galabru, Raoul Billerey en Vittoria Scognamiglio.

De dertig-jarige Pascal (Adelin) is een discrete, ingetogen wijnbouwer, die woont en werkt op zijn landgoed Th[KA1]eotime in de Provence. De landerijen van zijn neef Clodius (Galabru) grenzen aan het zijne. Clodius is in alles het tegengestelde van Pascal: nors, zwijgzaam en haatdragend. Beide mannen kunnen elkaar niet luchten of zien. De emoties laaien hoog op wanneer Pascals nicht Genevi[KA2]eve (Thomassin) zich na jaren van afwezigheid op diens eigendom komt vestigen. Een Provençaalse familie raakt op wrede wijze verdeeld in een beklemmend boerendrama. Goed spel en knap opgebouwde sfeer. Regisseur Esposito bewerkte samen met Jacques Forgeas de streekroman van Henri Bosco tot scenario. Dit prachtige gebied is schitterend vastgelegd op de gevoelige laag door cameraman Emmanuel Machuel.

Catherine Courage

1995 | Drama, Biografie

Frankrijk/Italië/Duitsland 1995. Drama van Jacques Ertaud. Met o.a. Florence Thomassin, Tobias Hoesl, Josy Bernard, Maurice Barrier en Hélène Manesse.

Parijs rond 1890. Het zijn woelige tijden daar de arbeiders zich bewust worden van hun macht en door stakingen hun rechten opeisen. Betogingen worden door soldaten gewapenderhand neergeslagen. Tijdens een van die confrontaties wordt een kind dodelijk gewond. Catherine Quagebeur (Thomassin) is hiervan getuige en besluit op dat ogenblik om dokter te worden. Ze laat zich als eerste vrouw inschrijven op de Sorbonne. Deze moedige daad levert haar de bijnaam Catherine Courage op. De biografie van de eerste vrouwelijke chirurg van Frankrijk, geënsceneerd met grote middelen. Er wordt uiteraard veel aandacht besteed aan haar romance met Hoesl, die haar regelmatig bedriegt, waardoor ze zich nog meer aan haar werk gaat wijden. Het is allemaal mooi verpakt, maar het duurt toch wel erg lang. Béatrice Rubinstein en Jacques Duquesne schreven het feministisch getinte scenario, gebaseerd op de roman van Duquesne. Mooie fotografie van Roberto Venturi. Wordt uitgezonden in drie delen.

Mina Tannenbaum

1994 | Komedie, Drama

Frankrijk/België/Nederland 1994. Komedie van Martine Dugowson. Met o.a. Elsa Zylberstein, Romane Bohringer, Florence Thomassin, Nils Tavernier en Stéphane Slima.

Geslaagd regiedebuut van de eerder als scenariste gelauwerde Dugowson, over twee joodse meisjes. Zylberstein en Bohringer zijn in de jaren 1960 nog kinderen en pubers, die zich in de jaren 1980 ontwikkelen tot ervaren, wat belegen jonge vrouwen. Beiden zijn het product van sterke invloeden van hun respectievelijke joodse moeders en zij leren elkaar kennen als tien-jarige would- be ballerina`s op een dansschool. Elkaars tegenpolen in karakter en persoonlijkheid, worden zij vriendinnen om de eenzaamheid te overwinnen. Zij roken samen hun eerste sigaret en beleven hun eerste puberliefde. Het opbloeien tot fraaie tienermeisjes, levert de leukste, ontroerendste beelden op. Als volwassen vrouw gaat Bohringer de kunstenaars-en revolutionaire toer op, Zylberstein wordt een journaliste en bourgeoise. Snedige dialogen (van Dugowson zelf), authentiek aandoende personages, intens en sober acteerwerk. Camerawerk van Dominique Chapuis. Met Dolby- geluid. Meervoudig bekroond.

Odyssée Bidon

1991 | Drama

Frankrijk 1991. Drama van Don Kent. Met o.a. Antoine Duléry, Christian Charmetant, Olivier Martinez, Florence Thomassin en Max Morel.

In een chemische fabriek werd per vergissing 250 liter atraxine aangemaakt, een giftig product bestemd voor Afrika, via Marseille. Na enkele mislukte pogingen om het spul kwijt te raken, doet de cynische directeur Charmetant een beroep op een chauffeur om de atraxine te vervoeren. Met Martinez, een mislukte rockmuzikant die trucker werd, denkt men de ideale man te hebben gevonden om de vuile klus te klaren. Tot blijkt dat Martinez de broer is van Benureau, een ecologist en bovendien syndicaal afgevaardigde in de fabriek. Verzorgd odyssee over frauduleus gesjoemel met giftige stoffen, geschreven door Pierre Colin- Thibert en Jean-Claude Islert, vakkundig gefotografeerd door Jacques Audrain.

Le jeu du roi

1991 | Biografie, Historische film, Avonturenfilm

Frankrijk 1991. Biografie van Jean Raspail. Met o.a. Pierre Dux, François Marthouret, Grégoire Colin, Régis Royer en Florence Thomassin.

De koning van Patagoni[KA3]e, een grijsaard, woont alleen in een vervallen fort aan de kust van Ponant, met uitzicht op de oceaan, in afwachting van een erfgenaam die zijn droom en tegelijkertijd het (onbeduidende) koningschap krijgt. Hij kiest een kind waaraan hij dit Vuurland, een luchtspiegeling, schenkt waar hij waarschijnlijk nooit een voet heeft gezet. Raspail, die alleen af en toe voor de tv werkt, heeft zich slechts in de verte gebaseerd op zijn eigen succesvolle roman over Antoine Tounens, oftewel een echt bestaand persoon uit de XIXe eeuw, die dit avontuur meemaakte. Deze behoorlijke film bezit niet de opmerkelijke kwaliteiten van de stijl van zijn boeken, en de allesoverheersende aanwezigheid van een technisch adviseur is merkbaar, maar het gaat ook en vooral om een eerbetoon aan Dux die - dit is geen woordspeling - zijn lange carri[KA2]ere, die in 1932 (!) begon, bekroont met het neerzetten van dit personage. En dankzij hem

Annabelle partagée

1991 | Romantiek, Drama

Frankrijk 1991. Romantiek van Francesca Comencini. Met o.a. Delphine Zingg, François Marthouret, Jean-Claude Adelin, Florence Thomassin en Dominique Régnier.

De 25-jarige Annabelle (Zingg in haar eerste filmrol) is naar Parijs gekomen om ballet te studeren. Zij heeft een relatie met de vijftig-jarige Richard (Marthouret), een vriend van haar vader. Haar sterke seksuele verlangen naar deze afstandelijke man frustreert haar. Als ze de jonge Luca (Adelin) ontmoet hoopt ze bij hem eindelijk zichzelf te vinden. Hij straalt gevoel uit en geeft haar de illusie van echte liefde. Maar hij kan nooit de juiste woorden vinden, de juiste snaar treffen. Op een dag begrijpt Annabelle dat achter de waarheid van haar lichaam de waarheid van haar hart schuilgaat. Dit alles tegen de achtergrond van de grote stad, die haar overweldigt en opslokt, zoals ze wordt overweldigd door Richard. Een eerlijke film van schrijfster/regisseuse Francesca Comencini (dochter van Luigi), die haar eigen scenario schreef. Het camerawerk is van Michel Abramowicz. Werktitel: SI JE POUVAIS T'AIMER.

Les lendemains qui tuent

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van Daniel Duval. Met o.a. Daniel Duval, Fanny Bastien, Florence Thomassin, Roland Blanche en Albert Dray.

Getrouwe bewerking van de gelijknamige roman van Patrick Pesnot met als thema de zoektocht van een man naar het werkelijke verleden van zijn vader, die om het leven kwam tijdens de oorlog. De voorbeeldige regie is helaas slecht afgestemd op het verwarrende onderwerp, dat Duval wel bijzonder moet hebben aangesproken, want hij speelt tevens met veel overtuiging de hoofdrol.

Seconde, La

1989 | Drama

Frankrijk 1989. Drama van Christopher Frank. Met o.a. Anny Duperey, Jean Rochefort, Caroline Silhol, Sébastien Frank en Françoise Seigner.

Een bewerking van de roman van Colette door de regisseur zelf. Een toegewijde, zorgvuldige maar onvoldoende afgewogen regie, zoals altijd bij Frank. De evenwichtige Fanny Farou (Duperey) is getrouwd met schrijver Farou (Rochefort). Ze brengt de vakantie door op het land in gezelschap van Jane (Sihol) die in werkelijkheid de ma[KA4]itresse van haar man is. Verder is er nog de jonge Farou (S[KA1]bastien Frank) die tot over zijn oren verliefd is op Jane, maar hij maakt uiteraard geen schijn van kans. Als de relatie tussen Jane en Fanny's man uitkomt, raakt Fanny van haar stuk. Ze bedenkt echter een intelligente oplossing zonder zich al te zeer op haar echtgenoot te wreken. In de film volgen op werkelijk emotionele momenten lege stukken. Een sterke, creatieve persoonlijkheid wordt node gemist. Niettemin maakt de opmerkelijke acteerprestatie van de drie hoofdpersonen Duperey, Sihol en Rochefort een heleboel goed.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Florence Thomassin op televisie komt.

Reageer