Katell Djian

Cameraman

Katell Djian is cameraman.
Er zijn 5 films gevonden.

El botón de nácar

2015 | Documentaire

Chili/Frankrijk/Spanje/Zwitserland 2015. Documentaire van Patricio Guzmán.

Essayistische documentaire van de regisseur van Nostalgia for the Light, over de betekenis van water (en twee knopen die op de bodem van de zee werden gevonden) in de Chileense geschiedenis. In première gegaan op het filmfestival van Berlijn, waar het de Zilveren Beer voor beste scenario won.

Barakat!

2006 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk/Algerije 2006. Drama van Djamila Sahraoui. Met o.a. Rachida Brakni, Fattouma Ousliha Bouamari en Ahmed Berrhama.

Treffend Algerijns drama over een vrouwelijke arts (Brakni) die tijdens de burgeroorlog in de jaren '90 de heuvels intrekt om haar ontvoerde man te zoeken, in weerwil van de constante dreiging van vechtlustige mannen. Debuterend regisseur en scenarist Djamila Sahraoui wilde met haar eersteling Barakat! (Genoeg) de geestdrift van Algerijnse vrouwen belichten. Om haar punt kracht bij te zetten wordt de vastberaden heldin bijgestaan door een dito oudere vrouw met ervaring in de oorlog tegen de Fransen. 'In mijn film geen onderdanige vrouwen,' aldus Sahraoui, die met haar werk negentien debuutfilms versloeg (van louter mannen) op het pan-Afrikaans filmfestival van Ouagadougou in de categorie Beste Debuut.

Le grand voyage

2004 | Drama

Marokko/Frankrijk 2004. Drama van Ismaël Ferroukhi. Met o.a. Nicolas Cazalé, Mohamed Majd en Jacky Nercessian.

'Waarom heb je niet gewoon het vliegtuig genomen?' vraagt Reda aan het eind van Le grand voyage aan zijn vader. De twee hebben dan een zware autorit van Frankrijk naar Saoedi-Arabië achter de rug. Reda's vraag illustreert de kloof tussen de generaties. Hij moet van z'n vader horen dat een pelgrimstocht naar Mekka de nodige moeite moet kosten. Maar de uitkomst van deze roadmovie is voorspelbaar: vader en zoon komen nader tot elkaar. De manier waarop dat gebeurt, ligt minder voor de hand. Goed kijken, en niet te snel oordelen, adviseert de regisseur. Dat geldt ook voor zijn film, die gaandeweg aan schoonheid en zeggingskracht wint.

Être et avoir

2002 | Documentaire

Frankrijk 2002. Documentaire van Nicolas Philibert.

Met prijzen overladen (en zeer goed bezochte) documentaire over een school op het Franse platteland. Georges Lopez bestiert in zijn eentje deze school van dertien leerlingen, die in leeftijd variëren van vier tot twaalf jaar. Regisseur Philibert draaide tien weken in het lokaal van Lopez, de zoon van een Spaanse immigrant. Hij begon midden in de winter en eindigde op de laatste schooldag. Op die dag neemt meester Lopez voorgoed afscheid van de kinderen. Hij gaat met vervroegd pensioen. Technisch bewonderenswaardig, inhoudelijk hartveroverend. Lopez spande later een (verloren) rechtszaak aan tegen Philibert. Als 'hoofdrolspeler en co-auteur' eiste hij een deel van de winst op.

For ever Mozart

1996 | Oorlogsfilm

Duitsland/Frankrijk/Zwitserland 1996. Oorlogsfilm van Jean-Luc Godard. Met o.a. Madeleine Assas, Bérangère Allaux, Ghalya Lacroix, Vicky Messika en Frédéric Pierrot.

Vier gegevens die op elkaar volgen en in elkaar haken: een theatergroep probeert in Sarajevo het stuk van Alfred de Musset [KL]On ne badine pas avec l`amour[KLE] ([KL]De liefde is geen spelletje[KLE]) op te voeren, maar de burgeroorlog in Bosni[KA3]e verhindert dat er een voorstelling wordt gegeven (de hoofdrollen worden gevangen genomen en gefolterd). Het strijdgewoel veroorzaakt chaos, niet alleen aan onze grenzen, maar ook ter plaatse bij het draaien van een film met de titel Le Bolero Fatal en in de Europese concertzaal aldaar tijdens een uitvoering van een muziekstuk van Mozart. Het schouwtoneel en het strijdtoneel symboliseren in de hand houden en uit de hand laten lopen. Een satire over het absurde van de oorlog, waarmee iedereen vroeger of later geconfronteerd wordt. De onverschilligheid van de mensen wordt tot uitdrukking gebracht door de beleefd luisterende concertbezoekers. Een typische Godard-film, die weer eens het probleem van de schepping, die de schepping vernietigt, aan de orde stelt. Tegen de achtergrond van de schitterende beelden van Christophe Pollock, Katell Djian en Ferizzi die nog lange tijd op het netvlies blijven nabranden en in het geheugen worden gegrift, worden we getracteerd op bijtende humor en horen we vreemde, poëtische en uitdagende uitspraken.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Katell Djian op televisie komt.

Reageer