Pierre-Olivier Bardet

Producer

Pierre-Olivier Bardet is producer.
Er zijn 7 films gevonden.

La danse - Le ballet de l'Opéra de Paris

2009 |

Frankrijk 2009. Frederick Wiseman.

Portret van het befaamde ballet van de Parijse opera in La danse -- The Paris Opera Ballet.

Maria Bethânia: Música é Perfume

2005 | Documentaire, Muziek

Frankrijk/Zwitserland 2005. Documentaire van Georges Gachot.

Documentaire over de Braziliaanse zangeres Maria Bethânia. De film van Cachot is wat opbouw betreft braaf en voorspelbaar, maar de lage stem van Bethânia maakt heel veel goed.

La dernière lettre

2002 | Drama

Verenigde Staten/Frankrijk 2002. Drama van Frederick Wiseman.

Frederick Wiseman is een van Amerika's meest gelauwerde documentairemakers: de man van de cinéma vérité, de schijnbaar terloopse fly-on-the-wall observaties die films als Hospital en Public Housing opleverden. Met La dernière lettre maakte hij een zijstap naar de geconstrueerde, geregisseerde film. Catherine Samie, actrice van La Comédie Française, reciteert een stuk uit het boek 'Life and fate' van Vasili Grossman: een brief van een Oekraïense moeder aan haar zoon, ten tijde van de Duitse bezetting. Haar verwarde besef dat haar joods-zijn haar plotseling scheidt van buren en collega's levert een ontroerende monoloog op die Wiseman met veel schaduweffecten visualiseert.

La Comédie-Française, ou l'amour joué

1996 | Documentaire, Experimenteel

Verenigde Staten/Frankrijk 1996. Documentaire van Frederick Wiseman. Met o.a. Claire Vernet, Philippe Torreton, Coraly Zahonero, Michel Robin en Nicolas Silberg.

Nadat documentarist Wiseman zowat alle aspecten van de Amerikaanse samenleving blootgelegd heeft in een dertigtal opmerkelijke documentaires, richt hij nu zijn camera's op de achtenswaardige Comédie-Française, waar hij alles op pellicule vastlegt wat te maken heeft met het dagelijkse leven van een theatergezelschap: repetities, voorstellingen, bestuursvergaderingen, onderlinge ruzies, decorbouw, kaartenverkoop, hiërarchische verhoudingen. Het werd een schitterende hulde aan de eeuwenoude Comédie-Française

Madame Butterfly

1995 | Muziek, Drama

Frankrijk 1995. Muziek van Frédéric Mitterrand. Met o.a. Ying Huang, Richard Troxell, Ning Liang, Richard Cowan en Jing Ma Fan.

Butterfly (Huang) is een vijftien-jarige geisha, die trouwt met Benjamin Franklin Pinkerton (Troxell), een officier van de Amerikaanse marine die in Nagasaki met verlof is. Voor Pinkerton is het eigenlijk een grapje, want een dergelijk huwelijk is in Amerika ongeldig, maar de jonge bruid neemt het bloedserieus en bekeert zich zelfs tot het christendom. Havenmeester Sharpless (Cowan) waarschuwt Pinkerton voor lichtzinnigheid. Daarna licht Pinkertons oorlogsbodem het anker en Butterfly blijft achter met haar trouwe dienstmaagd Suzuki (Liang) en wacht op zijn terugkeer. Inderdaad komt Pinkerton drie jaar later terug, maar dan met zijn Amerikaanse vrouw. Het eindigt voor Butterfly in een diepe tragedie. Regisseur Mitterand`s tweede film is een geslaagde bewerking van de gelijknamige opera van Giacomo Puccini, waarvoor hij ook het scenario schreef. Er werd gedraaid in Tunesi[KA3]e dat moest doorgaan voor Japan in 1905 en dat is beslist gelukt. Hoofdrol Huang is een Chinese sopraan, die haar rol prachtig doet en een streling voor oog en oor is. Cowan zingt een indrukwekkende baritonpartij. De muzikale bewerking was in de vaardige handen van James Conlon. De fraaie kostuums zijn van Christian Gasc, de libretto`s zijn van Giusseppe Giacosa en Luigi Illica. Het camerawerk is van Philip Welt. Voor operaliefhebbers (zelfs op het kleine scherm) een regelrechte aanrader. Panavision widescreen en Dolby-geluid.

David Oïstrakh, artiste du peuple?

1994 | Documentaire, Biografie, Muziek

Frankrijk/Duitsland 1994. Documentaire van Bruno Monsaingeon. Met o.a. Igor Oïstrakh, Gidon Kremer, Guennadi Rojdestvensky, Yehudi Menuhin en Mstislav Rostropovitch.

Een opmerkelijk portret van de legendarische Russische violist David O[KA3]istrakh (1908-1974), die uiterlijk steeds de Russische vlag vertegenwoordigde, maar die innerlijk verscheurd werd door het feit dat hij steeds gebruikt werd als propagandamiddel voor de communistische partij. Hij kon er met niemand over praten, maar het was wel mede verantwoordelijk voor de hartziekte die zijn voortijdig einde veroorzaakte. De film is het resultaat van veertien jaar opzoekingswerk en langdurige interviews met mensen die hem intiem gekend hebben, zoals zijn zoon Igor en collega's Menuhin en Rostropovitch. De interviews worden afgewisseld met enkele op film bewaard gebleven pareltjes van de virtuositeit van Oïstrakh. We zien hem tevens bezig tijdens repetities met het orkest. Een schitterend kleinood dat liefhebbers van echte klassieke muziek niet mogen missen. Monsaingeon schreef het scenario. De tekst wordt gesproken door Danny Boon en Nicole Seres-Chamming's tekende voor de montage. Filmmateriaal werd geschoten door Eric Guichard, Eric Malinine en Alexandre Golovine.

Les morts de la Seine

1989 | Documentaire, Experimenteel, Historische film

Nederland/Frankrijk 1989. Documentaire van Peter Greenaway. Met o.a. Jean-Michel Dagory, Jim van der Woude, Hans Verbrugge, Denis Verkroese en Roos Peters.

In vroege de jaren na de Franse Revolutie van 1789 werden 306 lijken opgevist uit de Seine. Waarom ze gedood werden weet niemand. Twee citoyens uit de nieuwe jaartelling worden aangesteld om alle bijzonderheden over de doden te noteren en te trachten ze te identificeren. Zonder chronologische volgorde brengt Greenaway overdenkingen bij een aantal van de slachtoffers met alle details over hun dood en over wie ze zijn. Een filmisch essay, in 1988 in opdracht gemaakt, ter gelegenheid van de tweehonderdste verjaardag van de Franse Revolutie. Het is allesbehalve aantrekkelijk en mensen met een zwakke maag kunnen beter niet gaan kijken. De meeste acteurs op de aftiteling 'spelen' voor lijk! Indrukwekkend, maar griezelig met schitterende barokke decors van Ben van Os. Het scenario is van Greenaway, die zelf de teksten inspreekt van de Engelse versie, terwijl je in de Franse versie Alain Franco hoort en in de Nederlandse Emil Fallaux. Het camerawerk is van Jean Penzer.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Pierre-Olivier Bardet op televisie komt.

Reageer