Thierry Forte

Producer

Thierry Forte is producer.
Er zijn 8 films gevonden.

Valentín

2002 | Drama, Biografie

Argentinië/Nederland/Frankrijk/Italië/Spanje 2002. Drama van Alejandro Agresti. Met o.a. Rodrigo Noya, Julieta Cardinali, Carmen Maura, Stéfano Di Gregorio en Mex Urtizberea.

Weemoedig autobiografisch portret van een achtjarig jongetje dat in het Argentinië van begin jaren zestig bij zijn grootmoeder opgroeit. Hij droomt van een toekomst als astronaut, maar worstelt ondertussen met eenzaamheid, het gepest worden op school en de afwezigheid van zijn ouders. De Argentijns-Nederlandse Agresti, die zelf even verschijnt als de afstandelijke vader, maakt goed gebruik van de kleine Noya die met zijn korte beentjes en te grote bril steeds balanceert tussen kinderlijkheid en vroegvolwassenheid. Onderscheiden met een Gouden Kalf voor beste regie.

Lista de espera

2000 | Komedie, Romantiek

Cuba/Spanje/Frankrijk/Mexico/Duitsland 2000. Komedie van Juan Carlos Tabío. Met o.a. Vladimir Cruz, Thaimí Alvariño, Jorge Perugorría, Yaite Olmos en Roberto Viñas.

Lista de espera (wachtlijst) is een Cubaanse komedie met een gelukzalige afdronk rond een groepje lieden dat het lot - dagenlang wachten op de bus - in eigen hand neemt door het grauwe busstation om te toveren tot een mini-heilstaat. Regisseur Juan Carlos Tabío maakte eerder de wereldwijd bejubelde films Fresa y chocolate (1994) en Guantanamera (1995). Zijn gemoedelijke fabel Lista de espera won de publieksprijs in Cannes en werd zeer goed ontvangen door de internationale pers. Een aanrader vanwege de poëtische kijk op de dagelijkse beslommeringen van een verarmde natie. Internationaal uitgebracht als Waiting List.

El Coronel no tiene quien le escriba

1999 | Drama

Spanje/Frankrijk/Mexico 1999. Drama van Arturo Ripstein. Met o.a. Fernando Luján, Marisa Paredes, Salma Hayek, Rafael Inclán en Ernesto Yáñez.

Iedere week trekt de kolonel (Luj[KA1]an) zijn beste pak aan, zet zijn lichte hoed op, stropt zijn das en begeeft zich naar de waterkant, waar de rivierboot zal aanmeren. Al 27 jaar wacht hij op de postwissel met een klein tractement wegens drie[KA3]enhalf jaar actieve dienst in Mexico, waar hij in het wit van de ogen van de vijand gekeken heeft. Het hele dorp weet al jaren dat die uitkering nooit komt, maar de kolonel geeft niet op - het is zijn raison d`[KA4]etre. Zijn vrouw Lola (Paredes) lijdt aan astma, ze is ziekelijk en ze zijn beiden vel over been door ondervoeding. Hun zoon Agustin is overleden en heeft zijn ouders een haan nagelaten, die het grote geld zou kunnen winnen in een gevecht, maar dat komt ook niet. Agustin die in een circus was, stierf na een tweegevecht om het hoertje Julia (Hayek). Bij stukjes en beetjes wordt het verleden van het stel, de grote armoede, waarin zij leven, en hun wederzijdse liefde ontrafeld. Zij kunnen bijvoorbeeld de hypotheek van het schamele huis niet betalen, de advocaat (Y[KA1]a[KA6]nes) is meer ge[KA3]intereseerd in zijn declaraties dan in het verlenen van bijstand, dokter Pardo (Bichir) is te weinig nuchter een heeft te veel belangstelling voor jonge jongetjes om Lola met de juiste zorg te omringen en de pater [KA1]Angel (Incl[KA1]an) is een grote hypocriet. Desondanks proberen zij hun droevige lot aan de rand van de afgrond met waardigheid te dragen. De film is traag, maar mooi en Luj[KA1]an, die in geen twintig jaar meer voor de camera gestaan had, vertolkt zijn personage op een indrukwekkende manier. De Spaanse veterane Paredes laat zien dat zij haar vak beheerst en Hayek`s aanwezigheid is helaas nogal kort, maar zij speelt vol overgave. Het scenario van Paz Alicia Garc[KA1]iadiego naar het korte verhaal van Nobelprijswinnaar (Honderd jaar eenzaamheid) Gabriel García Marquez is zonder franje, terwijl regisseur Ripstein het vooral laat afhangen van de wisselwerkingen die de diverse personages op elkaar hebben. Het camerawerk van Guillermo Granillo is sfeervol en bevat mooie beelden in grandioze scènes. Ongeschikt voor de liefhebbers van snelle actie. Tot stand gekomen met gelden van Spaanse, Franse omroepen, de ministeries van cultuur, de filmmusea en filmfondsen uit die landen alsmede locale overheden uit Mexico en Columbia.

Entre las piernas

1998 | Thriller

Frankrijk/Spanje 1998. Thriller van Manuel Gómez Pereira. Met o.a. Victoria Abril, Javier Bardem, Juan Diego, Sergi López en María Adánez.

Een Spaanse film die 'Tussen de benen' heet, dan weet je het wel: pretentieuze erotiek. Op de succesgolven van Pedro Almodovars absurdistische sexy films maakte Manuel Gómez Pereira een genregenoot met erotisch filmicoon Victoria Abril (Atame!, Kika). Het verhaal wordt opgesmukt door supersmeuïg camerawerk en Hitchcockiaanse trekjes, maar heeft uiteindelijk te weinig bodem en ontpopt zich als reactionaire softporno. 0.20-1.45 (ZDF) Invisible child VS 1999. Tv-film van Joan Micklin Silver. (IdH/VPRO Gids)

El viento se llevó lo qué

1998 | Komedie, Experimenteel, Fantasy, Drama

Frankrijk/Spanje/Argentinië/Nederland 1998. Komedie van Alejandro Agresti. Met o.a. Vera Fogwill, Ángela Molina, Fabián Vena, Jean Rochefort en Ulises Dumont.

Het is 1972. Soledad is één van de drie vrouwelijke taxichauffeuses in Buenos Aires. Wanneer ze voor de zoveelste keer door een klant wordt lastiggevallen verlaat ze de stad en haar saaie leven. Met pech strandt ze tenslotte in een troosteloos stadje aan het einde van de wereld in Patagonië. Kranten, radio en televisie zijn er niet. Het enige amusement -en contact met de buitenwereld- vormt de plaatselijke bioscoop, waar filmkopieën worden vertoond die (na talloze vertoningen elders) beschadigd, verknipt, verminkt en incompleet zijn. Het gevolg is dat de bewoners al generaties lang deze wanorde als de werkelijkheid ervaren. Ze spreken, handelen en denken zonder enige vorm van logica, net zoals de mensen in de film. Soledad verblijft in het hotel van Dona Mirta en wordt verliefd op Pedro, de plaatselijke filmcriticus, wiens kritieken uiteraard ook net zo verknipt zijn als de films. Voor de bewoners is Edgar Wexley de beroemdste en meest geliefde acteur in de geschiedenis. De originele films waarin hij speelt zijn verschrikkelijk, maar door alle verdwenen stukken uit de kopieën en de niet bedoelde schnitts, zijn het ware meesterwerken geworden. De geliefde acteur wordt uitgenodigd in de kleine stad

Secretos del corazón

1997 | Komedie, Familiefilm, Drama

Portugal/Frankrijk/Spanje 1997. Komedie van Montxco Armendáriz en Montxo Armendáriz. Met o.a. Andoni Erburo, Silvia Munt, Vicky Peña, Alvaro Nagore en Iñigo Garcés.

Dromerige, poëtische film over de 9-jarige Javi die ontdekt dat er allerlei soorten geheimen zijn: geheimen die je bewaart ('in je hart,´ zegt moeder), geheimen die je uitschreeuwt (zoals de doden dat kennelijk doen in het 'verlaten huis´ aan de rand van het dorp); er zijn geheimen in de taal (een wip maken, wat is dat nou precies) en er is Een Familiegeheim dat steeds weer nieuwe vragen oproept. Wat is er gebeurd in de kamer waar Javi en broer Juan niet mogen komen. Waarom komt opa de deur nooit meer uit. Waarom moet moeder huilen als ze een brief krijgt van tante Rosa. En oomlief, wat heeft die man eigenlijk met moeder. Secretos del Corazón (Hartsgeheimen) is kijken naar de wereld (meer bepaald het Spanje van de jaren ´60) door de ogen van een kind. Armendáriz, documentairefilmer van huis uit, legt de constante verwondering van de jongen in prachtige close-ups vast. Jammer dat de kinderwereld gaandeweg z´n magie verliest, dat de geheimen worden ontrafeld, maar mooi dat het joch z´n kinderangsten overwint. Secretos del Corazón werd genomineerd voor een Oscar, en bekroond met een prijs voor de Beste Europese film op het filmfestival van Berlijn.

La cruz

1997 | Komedie

Argentinië 1997. Komedie van Alejandro Agresti. Met o.a. Norman Briski, Mirta Busnelli, Carlos Roffé, Laura Melillo en Silvana Silvari.

Snel-snel gemaakte rauwe komedie van Argentijns door Nederland geadopteerd `enfant terrible` Agresti, `om iets klaar te hebben voor het festival van Cannes in 1997...` Filmscribent Alfredo (Briski) wordt door zijn hoofdredacteur ontslagen omdat hij niet mild genoeg is voor de nationale filmindustrie. De volgende 45 min. zien wij hem door Buenos Aires razen, scheldend op de wereld en iedereen die naar hem wil luisteren. Alfredo`s vrouw Claudia (Melillo) heeft hem gedumpt voor schilder Pablo (Roffe). Alfredo belt alle ex-liefjes van Pablo op in de hoop iets te vernemen dat hem schade kan berokkenen. Hij ontmoet Eloisa (Busnelli), een oude vlam van Pablo, die zich de schilder nauwelijks kan herinneren en Alfredo doet zich voor als Pablo. Agresti overtreft zichzelf vooral qua verbaal geweld met een hoofdpersonage dat zo antipathiek is dat je nauwelijks kan lachen met zijn vermeende grollen en dat de hele bedoeling irriterend overkomt. Of is dat Agresti's bedoeling?

El amor perjudica seriamente la salud

1997 | Romantiek

Spanje 1997. Romantiek van Manuel Gómez Pereira. Met o.a. Penélope Cruz, Gabino Diego, Ana Belén, Juanjo Puigcorbé en Laura Conejero.

Diana (Cruz) is fan van The Beatles en probeert door te dringen tot de hotelkamer van John Lennon tijdens het bezoek van de Fab Four in Madrid in 1965. Bij deze gelegenheid ontmoet ze Santi (Diego), de etagewacht. Met hem beleeft ze onder Lennons bed een kortstondige affaire, die snel tot een hoogtepunt komt. Daarna gaat Diana door met het verzamelen van minnaars en het verkrijgen van echtgenoten. Santi kan haar niet vergeten. Dertig jaar later is Santi (Puigcorb[KA1]e) hoofd van de bewaking van de Spaanse koning Juan Carlos. Hij is getrouwd, maar leidt een saai leven zonder enige hartstocht. Bij een koninklijk bezoek aan Parijs kruist Diana (Belén) opnieuw zijn weg. Ze wil doordringen tot de slaapkamer van de koning. Ze halen oude herinneringen op en Diana probeert Santi ertoe over te halen om haar dochter toe te laten tot de koning. Aanvankelijk reageert Santi negatief op haar verzoek, totdat Diana hem uitlegt dat zij ook zijn dochter is. Deze suikerzoete romantische geschiedenis bevat alle genreclichés uit het boek en bijbehorende stereotiepe personages, en wordt met enthousiasme gespeeld door de rolverdeling. De fotografie van Juan Amoros is fraai en verhoogt de zoete vreugde van deze pure pulp. Het verrassingsloze scenario van Joaquín Oristrell, Juan Luis Iborra, regisseur Pereira en Yolanda Garcia Serrano, graaft niet erg diep en de personages hebben weinig gestalte. Dolby Digital.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Thierry Forte op televisie komt.

Reageer