Nicolas Boukhrief

1963 Regisseur, Scenarist, Producer

Nicolas Boukhrief (1963) is regisseur, scenarist en producer.
Er zijn 8 films gevonden.

Valentino

2013 | Komedie

Nederland 2013. Komedie van Remy van Heugten. Met o.a. Najib Amhali, Elise Schaap, Johnny de Mol, Yolanthe Sneijder-Cabau en Derek de Lint.

Dino Valentino is Marokkaan, maar doet zich voor als Italiaan. Dat klinkt nu eenmaal beter, voor een Maserati-verkoper. Onhandig is het wel: zijn geliefde (Schaap) weet van niks, zijn baas (De Lint) ook niet. Dat kan niet lang goed gaan. Deels via crowdfunding gefinancierde komedie, naar de Franse comedy of errors L'Italien, heeft een geestige titelrol van cabaretier-acteur Amhali die zich met espresso's, maatpakken, glimmend goud en pastareclame-Italiaans door het leven probeert te bluffen. Voor het overige biedt de eerste speelfilm van regisseur Van Heugten weinig verrassingen.

L'Italien

2010 | Komedie, Drama

Frankrijk 2010. Komedie van Olivier Baroux. Met o.a. Kad Merad, Valérie Benguigui, Roland Giraud, Philippe Lefebvre en Guillaume Gallienne.

Wie maakt sneller carrière bij een Maserati-dealer aan de Franse Rivièra? Een katholieke Italiaan uit Rome? Of een islamitische Fransman uit Marseille? Mourad, een Franse moslim uit Marseille, denkt de eerste, dus doet hij zich voor als L'Italien Dino bij zijn Maserati-baas. En zelfs bij z'n vriendin. Dat gaat goed, totdat hij zich door familieomstandigheden moet houden aan de Ramadan-voorschriften. Evenwichtige comédie de manières met minimale ernst en maximale verluchting, precies de sterke punten van bezige acteur Kad Merad, goed voor gemiddeld vier filmrollen per jaar.

Gardiens de l'ordre

2010 | Misdaad, Drama

Frankrijk 2010. Misdaad van Nicolas Boukhrief. Met o.a. Fred Testot, Cécile De France, Julien Boisselier en Stéphane Jobert.

Na het ijskoude Le convoyeur en de complexe Alzheimerthriller Cortex houdt cinefiel Boukhrief het scenariotechnisch simpel, maar voert spanning plus tempo op. Agenten Simon en Julie verwonden een doorgedraaide jongeman met invloedrijke pa, waarop schorsing volgt. Vastberaden duikt het tweetal in het nachtleven en encanailleert zich met het drugsmilieu. Niet uit escapisme, maar om de leveranciers van de Sphinx-amfetamine die de rijke junk in moordmodus heeft gebracht, op te sporen. Al snel wordt hun schaduwleven spitsroeden lopen. Testot en De France zijn sterk, decors, cameravoering en gepeperde finale eveneens.

Cortex

2008 | Thriller, Mysterie, Misdaad

Frankrijk 2008. Thriller van Nicolas Boukhrief. Met o.a. André Dussollier, Claire Nebout, Chantal Neuwirth, Marthe Keller en Aurore Clément.

Dussollier heeft een fijne kluif aan de lastige hoofdrol in deze sinistere thrillerpuzzel. Hij vertolkt de gepensioneerde rechercheur Charles Boyer, die zich in een Alzheimer-kliniek laat opnemen. Wanneer om hem heen patiënten op raadselachtige wijze sterven gaat Boyer, gehandicapt door zijn versneld afbrokkelende geheugen, op onderzoek uit. Boukhrief begaf zich eerder op soortgelijk terrein: hij schreef met Mathieu Kassovitz diens zwartgallige Assassin(s), waarin Michel Serrault een huurmoordenaar met Alzheimer speelt. Cortex is bezet met een keur aan kundige (Claire Nebout, Pascal Elbé, Aurore Clément) acteurs.

Le convoyeur

2004 | Drama, Thriller

Frankrijk 2004. Drama van Nicolas Boukhrief. Met o.a. Albert Dupontel, Jean Dujardin, François Berléand en Claude Perron.

De laatste tijd is er al drie keer een geldtransportwagen van de firma Vigilante overvallen, waarbij de chauffeurs werden doodgeschoten. In deze situatie komt de nieuwe medewerker Alex terecht, een sfeer van wantrouwen verergert de situatie.

Le plaisir (et ses petits tracas)

1998 | Romantiek

Frankrijk 1998. Romantiek van Nicolas Boukhrief. Met o.a. Vincent Cassel, Francis Renaud, Julie Gayet, Mathieu Kassovitz en Caroline Cellier.

Deze film is een raamvertelling, die uit liefdesgeschiedenissen bestaat. Een soldaat (Castel), die aan zijn gerief kwam bij een prostitueé, raakt erna evenwel gewond door een exploderende bom. Hij belandt in het bed van een veldhospitaal, waar hij in vuur en vlam raakt van een verpleegster. Na lang proberen krijgt hij haar in zijn bed. Zij is vol wroeging en haar man ontdekt haar ontrouw. Als zij naar de bar gaat waar haar man werkt, behoedt hij juist een vrouw voor zelfmoord door de liefde met haar te bedrijven. Deze vrouw gaat terug naar haar rijke man, die zich echter aangetrokken voelt tot een jongeman, wat uiteindelijk zijn dood veroorzaakt. De vurig beminde schandknaap duikt onder bij diens welgestelde zus die hem liefderijk verzorgt omdat hij gewond is geraakt toen hij onder haar balkon doorliep. Hij pikt haar spaarcenten, maar krijgt zijn verdiende loon als hij op de vlucht aangereden wordt door een auto. Hij belandt in een ziekenhuis en is verlamd. De zus bezoekt hem, maar raakt verkikkerd op Jack The Ripper, die in dubio geraakt of hij haar zal doden. Zij geeft Jack een zetje in de richting die hij zo hard nodig heeft, en hij gaat naar buiten om de straten onveilig te maken. Naar LA RONDE van Max Ophüls uit 1950 en nog eens overgedaan door Roger Vadim in 1964 valt bij deze bewerking van het oorspronkelijke toneelstuk van Arthur Schnitzler Reigen het accent op de hete liefdesdaad en de venerische ziekten. Scenarioschrijvers Nicolas Boukhrief en Dan Sasson hebben geprobeerd verfrissend te zijn, maar het resultaat is afstotend. Hun korte schetsen over het bedrijven van de liefde monden algauw uit op een verzameling van pretentieuze pamfletten. Niemand uit de rolverdeling krijgt ook maar één moment de kans om gestalte aan zijn personage te geven, en zo komt niemand veel verder dan een soort reclamefilmpje, dat soms vernieuwend en dan weer oudbakken is. Het camerawerk is van Jean-Max Bernard.

Assassin(s)

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Mathieu Kassovitz. Met o.a. Michel Serrault, Marc Berman, Robert Gendreu, Mathieu Kassovitz en Danièle Lebrun.

Op een avond bellen twee huurmoordenaars aan bij de oude Monsieur Vidal aan. Ze mishandelen hem. M. Wagner (Serrault) is een oude rot in het vak, de ander, Max (Kassovitz) een beginneling. Ze werden onder contract genomen door Vidals zoon (Gendreu). De geroutineerde, oudere killer wil dat zijn jonge collega Vidal senior koud maakt. Max raakt door de zenuwen in paniek. Derhalve vraagt Max een jonge tiener, Mehdi (Benoufa) hem te helpen. Wagner is hiervan niet op de hoogte. Het gemak, waarmee de beroepsmoordenaar zijn 'werk' doet laat de koude rillingen over de rug van de kijker lopen; het is duidelijk dat de ander dezelfde weg opgaat. Kassovitz, die zelf het scenario met Nicolas Boukhrief schreef, heeft met deze film zijn court- métrage uit 1991 omgewerkt tot een avondvullende film met dezelfde personages. Hij is veel te lang, overdreven en het feit dat de tv de hoofdschuldige van al dat geweld is, is verre van origineel; hij had het bij zijn korte film moeten laten. Het camerawerk is wederom van Pierre Aim. DTS/Dolby Digital.

Va mourire

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Nicolas Boukhrief. Met o.a. Marc Duret, Jules Nassah, Roland Marchisio, Florence Madec en Georges Blaness.

De gebeurtenissen spelen zich in vier achtereenvolgende dagen af in twee delen. De plaats van handeling: de Franse Rivi[KA2]era tussen Nice en Cannes, Antibes. De tijd: van 31 augustus tot en met 3 september, aan het eind van het vakantieseizoen dus. De personages: een drietal nietsnuttende klaplopers die op de zak van een vriendin leven, een grootmoeder, en de WW als zakcentje gebruiken. Wat ze tekort komen rollen of snollen ze zonder al te kieskeurig te zijn bij elkaar; vooral Duitse toeristes zijn het slachtoffer. Komt op het toneel de oogverblindende Madeleine, de dochter van Maurice (Blaness), een Pied-noir met een armzalig caf[KA1]etje aan de waterkant. Zowel Yoyo (Duret), die zijn vrouw met een koter liet zitten, Marcel (Nassah), een Harki die met zijn familie gebrouilleerd is als Raoul (Marchisio) van Italiaanse origine, hebben een oogje op femme-fatale Madeleine, die hen echter netjes voor haar karretje spant en een bloederige wraakactie tegen de locale gangsterkoning laat ondernemen. Met snelle, soms springerige, maar afwisselende beelden van Jean-Max Bernard wordt dit verhaal vlotjes aan de kijker verteld naar een scenario van regisseur Boukhrief, al moet je niet teveel op details gaan letten. Deze eerste avondvullende speelfilm is aardig, maar zeker niet meer dan dat, al is het Boukhrief niet gelukt zijn gestelde ambitie te vervullen: een stuk Pagnol te maken - gelukkig maar. Een noot voor vrouwelijke kijkers: meer mannelijk bloot dan vrouwelijk bloot! Een pre, misschien?

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Nicolas Boukhrief op televisie komt.

Reageer