Christian Fechner

1944 Regisseur, Producer

Christian Fechner (1944) is regisseur en producer.
Er zijn 23 films gevonden.

L'Auberge Rouge

2007 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 2007. Komedie van Gérard Krawczyk. Met o.a. Josiane Balasko, Christian Clavier, Gérard Jugnot en Jean-Baptiste Maunier.

In het dorp Peyrebeille in de Ardèche werden in 1833 een herbergiersechtpaar en hun knecht geguillotineerd voor de roofmoord op een gast. Een en ander nam in de folklore groteske grand guignol-vormen aan en was aanleiding tot romans en verfilmingen. Deze in ieder opzicht valse kermiskluchtversie haalt het niet bij de inktzwarte komedie van Claude Autant-Lara uit 1951 met Fernandel. Ook de immer aimabele Jugnot - in de Fernandel-rol van geestelijke - is kansloos in deze tijd- en talentverspiller. De oorspronkelijke '(bloed)rode herberg' is tegenwoordig een toeristenattractie/museum.

Les bronzés 3: Amis pour la vie

2006 | Komedie

Frankrijk 2006. Komedie van Patrice Leconte. Met o.a. Josiane Balasko, Michel Blanc, Marie-Anne Chazel, George Aguilar en Karine Belly.

In het dorp Peyrebeille in de Ardèche werden in 1833 een herbergiersechtpaar en hun knecht geguillotineerd voor de roofmoord op een gast. Een en ander nam in de folklore groteske grand guignol-vormen aan en was aanleiding tot romans en verfilmingen. Deze in ieder opzicht valse kermiskluchtversie haalt het niet bij de inktzwarte komedie van Claude Autant-Lara uit 1951 met Fernandel. Ook de immer aimabele Jugnot - in de Fernandel-rol van geestelijke - is kansloos in deze tijd- en talentverspiller. De oorspronkelijke '(bloed)rode herberg' is tegenwoordig een toeristenattractie/museum.

L'entente cordiale

2006 | Komedie, Actiefilm

Frankrijk 2006. Komedie van Vincent De Brus. Met o.a. Christian Clavier, Daniel Auteuil, Jennifer Saunders en John Cleese.

In deze dure actieklucht moeten een aristocratische ex-diplomaat (Clavier) en een tolkende vrouwenliefhebber (Auteuil) voor de Franse veiligheidsdienst in Londen de 'Exterminator' terughalen. Deze van de Russen gestolen chip onderdrukt na implantering bij een soldaat of geheim agent ieder pijngevoel, maar explodeert wanneer de persoon in kwestie niet na twaalf uur wordt gedeprogrammeerd. Holderdebolderscenario biedt, behalve het bekvechten van tegenpolen Clavier en Auteuil en bijrolletjes van 'Monty Python'-Cleese en 'AbFab'-Saunders, vooral veel enerverend gedoe. Denk aan Les visiteurs met toefjes OSS 117. Vanwege rampzalig weer in Londen moesten de opnamen worden stilgelegd; de film werd uiteindelijk in Franse studio's voltooid.

L'antidote

2005 | Komedie

Frankrijk 2005. Komedie van Vincent De Brus. Met o.a. Christian Clavier, Jacques Villeret, Agnès Soral en Thierry Lhermitte.

Jacques-Alain Marty (Clavier), de puissant rijke topman van een groot concern, is de vleesgeworden zelfverzekerdheid, totdat onverklaarbare paniekaanvallen hem wartaal doen uitslaan. Op zoek naar een antidotum stuit hij bij toeval op kleinaandeelhouder André Morin (Villeret), in wiens gezelschap Jacques-Alain ineens weer normaal praat. Jacques-Alain kan zijn geluk niet op en zorgt ervoor dat André altijd in zijn buurt blijft - wat voor komische situaties zorgt. De film is chic gemaakt en blijft mild amusant door de samenwerking tussen veelkunner Christian 'Astérix' Clavier en komiek Villeret. Regisseur De Brus vergeleek de komische tandem met het legendarische koppel Martin-Lewis.

Chouchou

2002 | Komedie

Frankrijk 2002. Komedie van Merzak Allouache. Met o.a. Merzak Allouache, Gad Elmaleh, Alain Chabat, Roschdy Zem en Claude Brasseur.

Travestietenkluchten vergen een speciaal gevoel voor humor; zowel van maker als publiek. Conférencier/filmacteur Elmaleh en regisseur Allouache (Bab El-Oued City) wisten blijkbaar waar ze met Chouchou ('Lievelingetje') aan begonnen, want de film kraakte in Frankrijk de kassa's. Elmaleh is de even Marokkaans-joodse als homoseksuele titelfiguur die in Parijs naar zijn neef gaat zoeken en zich aanvankelijk uitgeeft voor een politiek vluchteling uit Chili. Het gestuntel, de verkleedpartijtjes, innuendi en stroom van voornamelijk flauwe woordgrappen vormen het kruidenbuiltje in deze stevig doorgekookte soep van sketch-achtige scènes. Logisch, want Elmaleh speelde het personage Chouchou met groot succes in zijn one-man shows.

Un crime au Paradis

2001 | Komedie

Frankrijk 2001. Komedie van Jean Becker. Met o.a. Jacques Villeret, Josiane Balasko, André Dussollier, Suzanne Flon en Daniel Prévost.

In een interview zei scriptschrijver-regisseur Becker (Les enfants du marais) dat hij nogmaals wilde aantonen dat Jacques Villeret - met wie hij vaker werkte - een van de beste (komische) acteurs van Frankrijk is. Dat lukte met Un crime au Paradis, en op het nippertje, want Villeret stierf enkele films later. De zwarte komedie is gebaseerd op La poison (1951), maar de hoofdpersoon is minder cynisch, en dat beviel Villeret volgens eigen zeggen zeer. Jojo woont op de aftandse boerderij 'Paradis', met zijn helse vrouw Lulu, die hij haat. Een slim gestructureerd gesprek met een topadvocaat (Dussollier) licht Jojo in over moord zonder zware consequenties.

La Tour Montparnasse infernale

2001 | Actiefilm, Komedie

Frankrijk 2001. Actiefilm van Charles Nemes. Met o.a. Éric Judor, Ramzy Bédia, Marina Foïs, Serge Riaboukine en Michel Puterflam.

De Engelstalige Canadese titel luidt DON`T DIE TOO HARD! en de bijbehorende reclamekreet is: `When Dumb And Dumber meets Die Hard`. Een goed verstaander weet dan in welke richting deze actiefilm moet gaan. Als hij dan ook nog de Amerikaanse titel THE TOWERING MONTPARNASSE INFERNO kent, dan weet hij helemaal wat voor vlees hij in de kuip heeft. Hij mag dan alleen nog maar op een geslaagde parodie hopen. Eric (Judor) en Ramzy (Bedia) zijn de glazenwassers van de hoogste wolkenkrabber van Parijs, de Tour de Montparnasse. Ze lapzwansen met hun werk en flirten achter het glas tegen de dames die ze zien. Eric is hoteldebotel van Marie- Jo[KA3]elle Lanceval (Fo[KA3]is), de nicht van Lanceval (Puterflam), de groot aandeelhouder van de machtige industriële groep met de gelijke naam. Die avond komen ze bij elkaar, de familie en de oom, voor een belangrijke aandeelhouders vergadering, maar Marie-Joëlle heeft het voorzien op de brandkast. Daarvoor heeft ze een legertje ongeregeld ingehuurd dat door onze onnozele glazenwassers aangezien wordt voor terroristen. Eric wil Marie-Joëlle redden en haalt zijn maat Ramzy over om hem als spierbundel te assisteren. Ramzy doet aan bodybuilding. Wie voornoemde films gezien heeft weet wat er gaat gebeuren. Wie daarbij ook nog SPEED kent, begrijpt de opmerking van Marie-Joëlle die tegen het tweetal zegt: smeer hem en laat je tempo niet zakken, want als je minder dan dertig kilometer per uur loopt, ontploffen je schoenen. Weinig eisende kijkers vinden de humor en de actie OK, al zijn sommige grappen wel heel erg Frans. Een ongelijk stel dat je aan het lachen moet brengen, is al zo oud als de weg naar Rome, maar Eric Judor en Ramzy Bedia, die in eigen land populair zijn, kunnen ermee door. De speciale effecten zijn aanvaardbaar, de homo-vijandige bakken zijn minder. Het scenario is van Eric Judor, Ramzy Bedia, Kader Aoun en Xavier Matthieu. Het camerawerk is van Étienne Faudet. In sommige versies heet Marie-Joëlle Stéphanie.

La fille sur le pont

1999 | Romantisch drama

Frankrijk 1999. Romantisch drama van Patrice Leconte. Met o.a. Vanessa Paradis, Daniel Auteuil, Demetre Georgalas, Isabelle Petit-Jacques en Frédéric Pflüger.

Adèle (Paradis) staart levensmoe op een donkere brug naar het water. Dan klinkt de sonore stem van Gabor (Auteuil), een filosofisch aangelegde messenwerper, die haar vraagt zijn nieuwe assistente te worden. Gevaarlijk, maar wat heeft ze te verliezen? Het is het begin van een wonderlijke reis die de eenlingen voert langs de theaters en casino's van Parijs, San Remo, Istanboel en Athene. In het fraaie drama La fille sur le pont - gefilmd in stemmig zwart-wit en bevolkt door clowns, dwergen en slangenmensen - is Lecontes fascinatie met Fellini en Godard overduidelijk.

Les enfants du marais

1998 | Komedie

Frankrijk 1998. Komedie van Jean Becker. Met o.a. Jacques Villeret, Jacques Gamblin, André Dussollier, Michel Serrault en Isabelle Carré.

Riton (Villeret) en Garris (Gamblin) wonen bij een moerassig meer. Riton heeft drie kinderen uit een gestrand huwelijk. Hij is liever lui dan moe en hij drinkt zijn verdriet graag weg met een glas rode wijn. Garris is een vriendelijke vent die Riton regelmatig op sleeptouw neemt om een grijpstuiver te verdienen met kleine jobs zoals het zoeken van slakken, het vangen van kikkers of het plukken van lelietjes van dale als de eerste mei nadert. Twee maten uit de stad, Amed[KA1]ee (Dussollier) en P[KA1]ep[KA1]e (Serrault), komen regelmatig op bezoek. We krijgen een reeks onsamenhangende fragmenten te zien die met een dun verhaallijntje aan elkaar gelijmd zijn. Becker roept bij de kijker nogal nadrukkelijk het verlangen op naar een tijdperk, dat nooit bestaan heeft. Het lijkt wel een verhaal van een opa die zijn kleinkinderen vertelt over lang vervlogen, betere tijden, terwijl wij dondersgoed weten dat het niet waar is. Het spel valt tegen en uitsluitend Gamblin is geloofwaardig. Villeret beperkt zich tot zijn eeuwige potsenmakerij. Het resultaat is oubollige cinema waarop niemand zit te wachten. Het scenario is van Sébastien Japrisot naar de roman van Georges Montforez. Het camerawerk van Jean-Marie Dreujou bevat mooie natuuropnames. Panavision. Dolby Stereo.

1 chance sur 2

1998 | Avonturenfilm, Komedie, Actiefilm

Frankrijk 1998. Avonturenfilm van Patrice Leconte. Met o.a. Jean-Paul Belmondo, Alain Delon, Vanessa Paradis, Eric Defosse en Michel Aumont.

De twintigjarige Alice, vrij na acht maanden brommen voor luxeautodiefstal, weet niet wie haar vader is. Via een cassettebandje vertelt haar overleden moeder dat het Léo of Julien kan zijn. Dus gaat Alice dat uitvissen. En omdat je 27 jaar na Borsalino het legendarische duo Belmondo/Delon niet herenigt voor een theekransje, komt de Russische maffia stoorzenderen. Zondagmiddagscript doet de hoofdrolspelers tekort, al knalt de actie en parodiëren de veteranen jolig hun houwdegenimago. Leconte en dialoogschrijver Serge Frydman revancheerden zich met het prachtige La fille sur le pont, waarin Paradis sprankelt.

Un amour de sorcière

1997 | Fantasy, Romantiek

Frankrijk 1997. Fantasy van René Manzor. Met o.a. Vanessa Paradis, Gil Bellows, Jean Reno, Jeanne Moreau en Dabney Coleman.

Het tijdperk der heksen loopt ten einde. Er blijven er nog welgeteld zes over en vijf hiervan oefenen de witte magie uit. Alleen Molok (Reno) doet nog aan zwarte magie. Morgane (Paradis), een van de goede heksen, heeft een zoontje dat bijna [KA1]e[KA1]en jaar is. Voor het zover is moet het een peetvader hebben. Als ze die niet op tijd vindt zal het kind onder invloed komen van Molok en het kwaad dienen. De enige die in aanmerking komt is de wereldvreemde Amerikaanse uitvinder Michael Firth (Bellows), maar tijdens het ritueel waarmee ze Michael tracht te bezweren, wordt ze verliefd op hem. Als je denkt dat deze korte synopsis lullig is, wacht dan tot je de hele film hebt gezien. Al is Reno intrigerend en Paradis best leuk om naar te kijken, de geloofwaardigheid van het scenario van Manzor is nihil en een man die het métier geleerd heeft van George Lucas en Adrian Lyne totaal onwaardig. Fotografie van Pal Gyullay. Dolby Stereo.

Élisa

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Jean Becker. Met o.a. Vanessa Paradis, Gérard Depardieu, Clotilde Courau, Sekkou Sall en Florence Thomassin.

Nadat haar moeder zelfmoord pleegde bracht Marie (Paradis) jaren door in een treurig weeshuis, sloot zich later in de straten van Parijs aan bij een bende boefjes, en besluit op zeventienjarige leeftijd op zoek te gaan naar haar vader (Depardieu) om eens een flink appeltje met hem te schillen; was hij immers niet in hoge mate verantwoordelijk voor de dood van haar moeder? Sterk acteerwerk van Paradis, Depardieu en de anderen zorgt dat Élisa blijft boeien. Regisseur Becker maakte in 1983 L'été meurtrier, waarin Isabelle Adjani ook al op zoek ging naar het verleden.

Justinien trouvé, ou le bâtard de Dieu

1993 | Avonturenfilm, Historische film

Frankrijk 1993. Avonturenfilm van Christian Fechner. Met o.a. Pierre-Olivier Mornas, Ticky Holgado, Bernard-Pierre Donnadieu, Bernard Haller en Patrice Valota.

De tribulaties van een vondeling, die voor een kloosterpoort gevonden wordt tijdens een verschrikkelijk onweer. Het kind, dat opgroeit in een pleeggezin, blijkt achteraf na heel wat belevenissen (bij zigueners, in de gevangenis) van hoge komaf te zijn. Het verhaal van Cyrano-zonder-neus, want de schurk die hem te vondeling had gelegd had een stukje van zijn neus afgehaald om een geboortevlekje weg te werken. Donnadieu als Martin Coutouly en Mornas als Justinien doen goed hun best. De uitstekende beelden zijn van Claude Agostini en het spel is genietbaar. Michel Folco en regisseur Fechner bewerkten de roman Dieu et nous seuls pouvons tot scenario. Het was de bedoeling iets te brengen dat het midden zou houden tussen THE NAME OF THE ROSE en INDIANA JONES; aan de kijker te beoordelen of dat gelukt is. Gesitueerd rond 1700.

Les amants du Pont-Neuf

1991 | Romantiek, Drama

Frankrijk 1991. Romantiek van Leos Carax. Met o.a. Juliette Binoche, Denis Lavant, Daniel Buain, Klaus-Michael Grüber en Edith Scob.

Nadat kunstenares Michèle (Binoche) hoort dat ze langzaam maar zeker blind wordt gaat ze aan het zwerven. Ze vindt een plekje waar ze kan slapen onder Pont-Neuf, Parijs‘ oudste brug over de Seine, die juist gerestaureerd wordt. Ze raakt er verliefd op Alex (Lavant), een alcoholistische jonge zwerver, die de kost verdient als vuurspuwer. Romantiek in het Parijs van 1989, met als hoogtepunt een waterski-scène tegen de achtergrond van het vuurwerk ter ere van de tweehonderdste verjaardag van de Franse Revolutie. Destijds de duurste Franse film ooit gemaakt.

Camille Claudel

1988 | Biografie, Drama

Frankrijk 1988. Biografie van Bruno Nuytten. Met o.a. Isabelle Adjani, Gérard Depardieu, Danièle Lebrun, Laurent Grévill en Alain Cuny.

Ergens tussen haar hoofdrollen in Possession en La reine Margot in beweegt zich de bezeten vertolking van co-producente Adjani als beeldhouwster Camille Claudel (1864-1943). Camilles grote malheur is niet haar ijzeren wil om in een mannentijd als vrouw zelfstandig te zijn. Nee, de ontmoeting op 18-jarige leeftijd met mentor Auguste Rodin, wiens artistieke talenten gelijk opgaan met zijn egomaniakale karakter, zal haar geest breken. Voormalige stercameraman Nuytten ensceneerde classicistisch een uitmuntend staaltje Frans-biografische filmkunst met prachtige fotografie van Pierre Lhomme en dito decors van Bernard Vézat. Zeven Césars, waaronder eentje voor Adjani, haar derde.

Marche à l'ombre

1984 | Komedie

Frankrijk 1984. Komedie van Michel Blanc. Met o.a. Sophie Duez, Michel Blanc, Béatrice Camurat, Gérard Lanvin en Maka Kotto.

Michel Blanc; acteur, scenarist, regisseur, raadsel. Zo discreet en mediaschuw als hij is in zijn privéleven, zo uitzinnig en anarchistisch kan hij zijn in zijn films. Zijn regiedebuut Marche à l'ombre werd in Franstalige territoria meteen een kassakraker. Het verhaal is niets anders dan het blunderparcours van twee pipo's (Lanvin en Blanc zelf) die zich onder weinig florissante levensomstandigheden staande trachten te houden. Het tweetal struikelt van de ene idiote situatie (lees: sketch) in de andere, een erfenis van Blancs jaren met het fameuze komediegezelschap van het Parijse theater Le Splendid.

Papy fait de la résistance

1983 | Oorlogsfilm, Komedie

Frankrijk 1983. Oorlogsfilm van Jean-Marie Poiré. Met o.a. Michel Galabru, Christian Clavier, Gérard Jugnot, Jacques Villeret en Jean-Claude Brialy.

Een uit beroemde musici bestaande familie krijgt tijdens WO II een nazi-hoofdkwartier op haar landgoed. Meer uit eigenbelang dan uit patriottisme gaat de familie in het verzet, maar de heldhaftige reputatie is dertig jaar later nog goed voor een talk-show op de tv. Een aaneenschakeling van leuke fragmenten - Villeret levert als Hitlers zingende halfbroer een gave parodie op Julio Iglesias - en minder leuke, met veel plezier in een hoog tempo gespeeld door een groot aantal prominenten.

Circulez y'a rien à voir

1983 | Komedie

Frankrijk 1983. Komedie van Patrice Leconte. Met o.a. Michel Robbe, Gaëlle Legrand, Luis Rego, Dominique Faysse en Jean-Michel Ribes.

Een routineonderzoek brengt een politieman in contact met een aantrekkelijke weduwe die hij met allerlei verzonnen aanleidingen onder zijn permanente toezicht brengt, zonder door te krijgen dat ze betrokken is bij een aantal kunstdiefstallen. De charme van Birkin en Blanc's opvallende gebrek daaraan compenseren een ietwat slordig uitgewerkt scenario en matige grappen. Een tegenvaller na VIENS CHEZ MOI J'HABITE CHEZ UNE COPINE. Scenario van de regisseur en Martin Veyron.

La soupe aux choux

1981 | Komedie, Sciencefiction

Frankrijk 1981. Komedie van Jean Girault. Met o.a. Louis de Funès, Jean Carmet, Jacques Villeret, Christine Dejoux en Claude Gensac.

La soupe aux choux, koolsoep. Dat is wat oude Franse boeren Claude en Francis bindt (Louis de Funès en Jean Carmet). Beneveld door soep en wijn wordt het stel op een avond bezocht door een buitenaards wezen dat de winderigheid van de heren opmerkte. Het schepsel blijkt uitermate enthousiast over de soep en besluit de heren uitbundig te compenseren. La soupe aux choux, Funès' voorlaatste film, staat in de top tien van menig filmliefhebber en filmmaker vanwege de fabuleuze cast, de verbeelding van het Franse plattelandsleven, de speciale effecten en het wonderlijke scenario.

L'avare

1980 | Komedie

Frankrijk 1980. Komedie van Jean Girault en Louis de Funès. Met o.a. Bernard Menez, Anne Caudry, Michel Galabru, Claude Gensac en Frank David.

Deze klassieke komedie van Molière over gierigheid werd trouw naar de letter verfilmd. Een paar misplaatste filmische grappen nemen de indruk van de langdradigheid niet weg. Het spelen van de titelrol Harpagon betekende voor De Funès de vervulling van zijn jarenlang gekoesterde droom, maar omdat alleen de komische kanten van zijn personage het volle pond krijgen, wordt zijn spel eentonig. Galabru steelt als huismeester de show. Het scenario is van regisseur Girault en Jean Halain. Het camerawerk is van Edmond Richard.

La zizanie

1977 | Komedie

Frankrijk 1977. Komedie van Claude Zidi. Met o.a. Louis de Funès, Annie Girardot, Julien Guiomar, Maurice Risch en Jacques François.

De burgemeester van een klein plaatsje is tevens de fabrikant van bestrijdingsmiddelen voor milieuvervuilende stoffen. Een grote opdracht uit Japan noodzaakt hem tot snelle uitbreiding van zijn bedrijf tot in zijn woning en de plantenkas van zijn vrouw. Ze verlaat het huis en stelt haar tegenkandidatuur bij verkiezingen. De rumoerige klucht laat de meeste mogelijkheden van het gegeven liggen en geeft alleen de bekende driftbuien van De Funès alle kansen.

L'animal

1977 | Komedie, Actiefilm, Drama

Frankrijk 1977. Komedie van Claude Zidi. Met o.a. Jean-Paul Belmondo, Raquel Welch, Dany Saval, Jane Birkin en Johnny Hallyday.

De onuitstaanbare, verwijfde acteur Bruno Ferrari (Belmondo) doet zijn stunts niet zelf, daarvoor wordt stuntman Mike Gaucher (ook Belmondo) ingehuurd. Die is sympathiek maar niet erg capabel, krijgt niet erg veel betaald en heeft het mede daardoor helemaal verprutst bij vriendin Jane Gardner (Welch). Hij probeert haar terug te winnen. Iets gedateerde, weinig diepgravende slapstick waarin Belmondo zich op 44-jarige leeftijd helemaal kan uitleven, hij deed veel van zijn stunts zelf. De film deed het in Frankrijk goed aan de kassa. Welch is charmant en leuk. Gastrollen van Jane Birkin, Johnny Hallyday en Claude Chabrol.

L'aile ou la cuisse

1976 | Komedie

Frankrijk 1976. Komedie van Claude Zidi en Vladimir Cosma. Met o.a. Louis de Funès, Julien Guiomar en Coluche.

Culinaire satire, vader-zoondrama en situatiekomedie ontmoeten elkaar in deze vermakelijke Zidi-film. Waarin de gevreesde gastronomenpaus Charles Duchemin (De Funès) het opneemt tegen Jacques Tricatel (Guiomar), gewiekst poenschepper dankzij zelfbedieningsrestaurants met goedkope lopendebandkost. Duchemins andere kopzorg: zoon Gérard (Coluche) wil hem niet opvolgen, maar circusclown worden. Het hoofdthema kwaliteitsvoedsel versus instantprak, in een geestige fabriekscène stripachtig in beeld gebracht, wordt in de 21ste eeuw deprimerend actueler. Komiek grootmeester De Funès, tijdens de opnamen op streng dieet, heeft gouden momenten wanneer hij etablissementen gaat keuren.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Christian Fechner op televisie komt.

Reageer