Judith Henry

Acteur

Judith Henry is acteur.
Er zijn 16 films gevonden.

Les grandes personnes

2008 | Drama, Romantiek

Frankrijk/Zweden 2008. Drama van Anne Novion. Met o.a. Jean-Pierre Darroussin, Anaïs Demoustier, Judith Henry, Lia Boysen en Jakob Eklund.

Ieder jaar neemt Albert (Darroussin) zijn dochter Jeanne (Demoustier) mee naar een Europees land. Nu, voor haar zeventiende verjaardag, gaan ze naar Zweden. Daar blijkt hun zomerhuis al bezet door twee vrouwen. Terwijl Albert met zijn metaaldetector op zoek gaat naar een Vikingschat, raakt de wat timide Jeanne verliefd. Speelfilmdebuut van regisseuse Novion is een aandoenlijk drama met fraaie Scandinavische decors, over twee mensen wier levenspaden binnenkort uit elkaar zullen gaan. De jonge Demoustier kreeg in eigen land een César-nominatie voor veelbelovend talent.

L'homme qui marche

2007 | Drama

Frankrijk 2007. Drama van Aurélia Georges. Met o.a. César Sarachu, John Arnold, Judith Henry en Mireille Perrier.

Een Russische schrijver leeft vanaf de jaren 70 tot in de jaren 90 in Parijs en leidt daar een teruggetrokken bestaan.

Les enfants du miracle

2002 | Drama

Frankrijk 2002. Drama van Sébastien Grall. Met o.a. Judith Henry, Michel Vuillermoz, Bernard Le Coq, Anne Canovas en Christine Citti.

Nadat in 1978 in Engeland de eerste reageerbuisbaby is geboren, gloort in de hele wereld hoop voor steriele mensen met kinderwensen. In Parijs gaan bioloog Bardet (Vuillermoz) en gynaecoloog Daumier (Le Coq) aan de slag met drie proefpersonen. Lola (Broustal), Véronique (Citti) en Sylvie (Henry) zijn de gelukkigen, maar de technieken staan nog in de kinderschoenen en garanderen geen succes. Tv-film Les enfants du miracle is gebaseerd op de ervaringen van René Frydman, die de eerste in vitro fertilisatie-baby van Frankrijk 'ontwikkelde'. De toon is helder, bijna wetenschappelijk, en niet overgeromantiseerd.

Sade en procès

1999 | Experimenteel, Drama

Frankrijk 1999. Experimenteel van Pierre Beuchot. Met o.a. Anne De Broca, Evelyn Didi, Judith Henry, Maud Rayer en Alexia Stresi.

In 1956 wordt de rijke Franse uitgever van de werken van de Markies de Sade, Jean-Jacques Pauvert, voor de rechtbank gedaagd wegens schending van de goede zeden en publiceren van pornografie. Dit was zeker niet de eerste keer dat de Sade met het gerecht in aanraking kwam. Hij werd geboren in 1755 en reeds in 1778 werd hij veroordeeld tot een jarenlange gevangenis, die steeds weer door hemzelf verlengd werd wegens het schrijven van `schandalige` teksten. Hierdoor werd zijn leven gered na de Franse revolutie, maar al vlug kwam hij in conflict met Robespierre. In 1804 werd hij, zonder proces, terug opgesloten. Hij stierf in 1829 op 74- jarige leeftijd. Meer dan een derde van zijn leven bracht hij achter de tralies door. Een zeer literaire reconstructie van de processen rond de Sade, volledig gebaseerd op authentieke teksten van de Sade (gelezen door Andr[KA1]e Dussollier), gerechtelijke dossiers en journalistieke verslagen. Het `hedendaagse` gedeelte (1956) werd in zwart-wit gefilmd, terwijl voor het historische deel kleur gebruikt werd. Ondanks het didactische karakter toch een uiterst boeiende filmervaring. Jean-Jacques Pauvert en Pierre Beuchot baseerden het scenario op hun eigen, gelijknamig boek. Fotografie is van Jacques Bouquin.

Le nombre i

1999 |

Frankrijk 1999. Dominique Perrier. Met o.a. Audrey Kukulsky, Daniel Faivre en Judith Henry.

In 1956 wordt de rijke Franse uitgever van de werken van de Markies de Sade, Jean-Jacques Pauvert, voor de rechtbank gedaagd wegens schending van de goede zeden en publiceren van pornografie. Dit was zeker niet de eerste keer dat de Sade met het gerecht in aanraking kwam. Hij werd geboren in 1755 en reeds in 1778 werd hij veroordeeld tot een jarenlange gevangenis, die steeds weer door hemzelf verlengd werd wegens het schrijven van `schandalige` teksten. Hierdoor werd zijn leven gered na de Franse revolutie, maar al vlug kwam hij in conflict met Robespierre. In 1804 werd hij, zonder proces, terug opgesloten. Hij stierf in 1829 op 74- jarige leeftijd. Meer dan een derde van zijn leven bracht hij achter de tralies door. Een zeer literaire reconstructie van de processen rond de Sade, volledig gebaseerd op authentieke teksten van de Sade (gelezen door Andr[KA1]e Dussollier), gerechtelijke dossiers en journalistieke verslagen. Het `hedendaagse` gedeelte (1956) werd in zwart-wit gefilmd, terwijl voor het historische deel kleur gebruikt werd. Ondanks het didactische karakter toch een uiterst boeiende filmervaring. Jean-Jacques Pauvert en Pierre Beuchot baseerden het scenario op hun eigen, gelijknamig boek. Fotografie is van Jacques Bouquin.

Restons groupés

1998 | Komedie, Drama

Frankrijk 1998. Komedie van Jean-Paul Salomé. Met o.a. Emma de Caunes, Judith Henry, Hubert Koundé, Samuel Le Bihan en Estelle Larrivaz.

Vol enthousiasme begint een groep Franse toeristen aan een rondreis door het Westen van de V.S. In de groep bevinden zich o.a. kwieke journaliste Claire (De Caunes), filosofische sportleraar Aim[KA1]e (Kound[KA1]e), gemene gierigaard Jean- Michel (Le Coq), serieuze Gwena[KA3]el (Lochet) en ex-communist Raymond (Robin). De reis is georganiseerd door Dream Tours. Bij aankomst hoort de overijverige gids Mathias (Le Bihan) dat het reisbureau failliet is en dat het vooruitbetaalde geld gebruikt werd om schulden af te lossen. Hij besluit de gedupeerden in het ongewisse te laten en met geïmproviseer hun tocht door de V.S. toch nog aangenaam te maken. Jammer genoeg is Mathias onvoldoende opgewassen tegen dergelijke tegenslagen. Onderhoudende Amerika-satire die helaas de indruk wekt dat hij gemaakt werd om de rolverdeling en crew een snoepreisje door Californië, Nevada, Utah en Arizona te laten maken. Hij is net zo overbodig als een goedkope glanzende ansichtkaart. Een prettige film, die even snel bekeken als vergeten is. Salomé baseerde zijn voorspelbare scenario op een ware geschiedenis. Mooie breedbeeld fotografie van Jean-Claude Larrieu. Dolby Stereo. Panavision.

Le bel été 1914

1996 | Historische film

Frankrijk 1996. Historische film van Christian de Chalonge. Met o.a. Claude Rich, Maria Pacôme, Hippolyte Girardot, Judith Henry en Marianne Denicourt.

Regisseur De Chalonge heeft een deel van de roman van Louis Aragon [KL]Les voyageurs de l`imp[KA1]eriale[KLE] verfilmd en wel de laatste vakantie van de familie Mercadier, vader Pierre (Girardot), moeder Paulette (Henry) en hun zoon Gabriel (Stevenin) op het kasteel van hun oom, de Graaf de Sainteville (Rich). Ze ontdekken dat hun berooide familielid een deel van het verblijf verhuurd heeft aan een bourgeoisie gezin uit Lyon dat bestaat uit vader Ernest (Torreton), moeder Blanche (Denicourt) en hun twee dochters Suzanne (Maraval) en Yvonne (De Boever). Tijdens die vakantie vlak voor het uitbreken van WO II (1914-18) bespieden de gezinnen elkaar, doen elkaar na en zijn soms naijverig. De kinderen zien het door hun eigen bril en beginnen aarzelend aan de eerste ervaringen, die hen naar de volwassenheid zal voeren. Traag, landerig drama en de zoveelste film die lijkt op [KL]Oom Wanja[KLE] van Anton Tsjechov. Rich is natuurlijk een uitstekend acteur, maar bijna twee uur is wel veel. Dominique Garnier schreef samen met regisseur De Chalonge het scenario en de fotografie voor deze nogal conventionele film (de Fransen noemen de aanpak 'classique') is van Patrick Blossier. Voor liefhebbers.

Le bel été

1996 |

Frankrijk 1996. Christian de Chalonge. Met o.a. Hippolyte Girardot, Maria Pacôme, Claude Rich, Marianne Denicourt en Judith Henry.

Regisseur De Chalonge heeft een deel van de roman van Louis Aragon [KL]Les voyageurs de l`imp[KA1]eriale[KLE] verfilmd en wel de laatste vakantie van de familie Mercadier, vader Pierre (Girardot), moeder Paulette (Henry) en hun zoon Gabriel (Stevenin) op het kasteel van hun oom, de Graaf de Sainteville (Rich). Ze ontdekken dat hun berooide familielid een deel van het verblijf verhuurd heeft aan een bourgeoisie gezin uit Lyon dat bestaat uit vader Ernest (Torreton), moeder Blanche (Denicourt) en hun twee dochters Suzanne (Maraval) en Yvonne (De Boever). Tijdens die vakantie vlak voor het uitbreken van WO II (1914-18) bespieden de gezinnen elkaar, doen elkaar na en zijn soms naijverig. De kinderen zien het door hun eigen bril en beginnen aarzelend aan de eerste ervaringen, die hen naar de volwassenheid zal voeren. Traag, landerig drama en de zoveelste film die lijkt op [KL]Oom Wanja[KLE] van Anton Tsjechov. Rich is natuurlijk een uitstekend acteur, maar bijna twee uur is wel veel. Dominique Garnier schreef samen met regisseur De Chalonge het scenario en de fotografie voor deze nogal conventionele film (de Fransen noemen de aanpak 'classique') is van Patrick Blossier. Voor liefhebbers.

Les apprentis

1995 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1995. Komedie van Pierre Salvadori. Met o.a. François Cluzet, Guillaume Depardieu, Judith Henry, Claire Laroche en Marie Trintignant.

Vrolijke buddy-komedie over twee zeer verschillende mannen die met elkaar opgescheept zitten in een Parijs' appartement waar beiden 'tijdelijk' verblijven. Prima dialogen en charmante hoofdrollen van Cluzet als neurotische schrijver zonder inspiratie en Depardieu als ongecompliceerde, rokkenjagende jongeling. Gedreven door geldnood organiseren ze samen een overval. De in 1971 geboren zoon van Gérard Depardieu was eerder te zien in regisseur Salvadori's debuut Cible émouvante. Voor zijn rol in Les apprentis werd hij onderscheiden met een César voor meest veelbelovende jonge acteur.

...à la campagne

1995 | Komedie

Frankrijk 1995. Komedie van Manuel Poirier. Met o.a. Judith Henry, Sergi López, Benoît Régent, Jean-Jacques Vanier en Serge Riaboukine.

Lila (Henry), een jonge vrouw, is net ontslagen uit de gevangenis. Ze zoekt haar zuster op, die in Brionne in Eure (4.400 inwoners) in Normandi[KA3]e woont. Het is slechts 146 km van de hoofdstad, maar het ligt in de vallei van de Seine en het is daar echt het platteland. Terwijl haar zus haar werkgever voor zich tracht in te palmen om haar bedje te spreiden, ontmoet Lila Beno[KA4]it op straat in het stadje. Hij is afkomstig uit Parijs en maakt houten spellen, die hij aan een galeriehouder in de Lichtstad verkoopt. Het vormt zijn enige bron van inkomsten. Ze vinden elkaar sympathiek en bouwen samen een idyllisch bestaan op het land op, compleet met huisje, boompje en beestje(s) totdat Benoît problemen krijgt met zijn enige afnemer en geen inkomen meer heeft. Lila neemt de benen en verdwijnt daarop spoorloos. Benoît blijft verslagen achter. De film gaat over een generatie mensen, die het jachtige leven in de grote stad de rug hebben toegekeerd en genoegen nemen met minder. Via allerlei, overigens keurig afgeronde subplotjes, maken we kennis met de bonte vogels, die zich in het avontuur van het leven in enigszins achtergebleven gemeenschappen hebben gestort. De spelprestaties mogen er zijn, maar wie een dergelijk leven niet goed kent zal voor de film, ondanks zijn grote kwaliteiten niet echt warm lopen. Dat is jammer, want artistiek gezien heeft Poirier mooi werk afgeleverd. Hij schreef zijn eigen scenario en het camerawerk is van Nara Keo Kassel. Very French dus.

Germinal

1993 | Drama

Frankrijk/België/Italië 1993. Drama van Claude Berri. Met o.a. Gérard Depardieu, Jean Carmet, Renaud, Judith Henry en Jean-Roger Milo.

Na Albert Capellani (1913) en Yves Allégret (1963) waagde ook Claude Berri zich aan de verfilming van Zola's gelijknamige roman over de kommervolle arbeidsomstandigheden van mijnwerkers in het laat negentiende-eeuwse Frankrijk. De nuances uit Zola’s verhaal zijn in Berri's peperdure productie ver te zoeken. De meeste personages zijn weinig meer dan karikaturen waaraan de solide spelende acteurs te weinig eer konden behalen. Depardieu speelt een tekortgedane mijnwerker voor wie de maat nu echt vol is. Cameraman en inmiddels ook regisseur Yves Angelo deed vooral z'n best bij het in beeld brengen van de frequent langsmarcherende 'verworpenen der aarde'.

Cita con el cine Español

1991 |

Frankrijk/Spanje/Portugal 1991. Jorge Paixao da Costa. Met o.a. Judith Henry, Lydia Bosch en Miguel Molina.

Na Albert Capellani (1913) en Yves Allégret (1963) waagde ook Claude Berri zich aan de verfilming van Zola's gelijknamige roman over de kommervolle arbeidsomstandigheden van mijnwerkers in het laat negentiende-eeuwse Frankrijk. De nuances uit Zola’s verhaal zijn in Berri's peperdure productie ver te zoeken. De meeste personages zijn weinig meer dan karikaturen waaraan de solide spelende acteurs te weinig eer konden behalen. Depardieu speelt een tekortgedane mijnwerker voor wie de maat nu echt vol is. Cameraman en inmiddels ook regisseur Yves Angelo deed vooral z'n best bij het in beeld brengen van de frequent langsmarcherende 'verworpenen der aarde'.

Adeus princesa

1991 |

Spanje/Portugal/Frankrijk 1991. Jorge Paixao da Costa. Met o.a. Lydia Bosch, António Capelo, Miguel Molina en Judith Henry.

Na Albert Capellani (1913) en Yves Allégret (1963) waagde ook Claude Berri zich aan de verfilming van Zola's gelijknamige roman over de kommervolle arbeidsomstandigheden van mijnwerkers in het laat negentiende-eeuwse Frankrijk. De nuances uit Zola’s verhaal zijn in Berri's peperdure productie ver te zoeken. De meeste personages zijn weinig meer dan karikaturen waaraan de solide spelende acteurs te weinig eer konden behalen. Depardieu speelt een tekortgedane mijnwerker voor wie de maat nu echt vol is. Cameraman en inmiddels ook regisseur Yves Angelo deed vooral z'n best bij het in beeld brengen van de frequent langsmarcherende 'verworpenen der aarde'.

Notre imogène

1990 | Misdaad, Komedie

Frankrijk 1990. Misdaad van Sylvain Madigan. Met o.a. Dominique Lavanant, Jean Benguigui, Ginette Garcin, Riton Leibman en Béatrice Agenin.

Een nieuw avontuur van deze politieagente in de stijl van MISS CATASTROPHE, een creatie van de produktieve Charles Exbrayat, zeker niet te beschouwen als een geweldig detectiveschrijver. Hier grijpt zij in om onmogelijke liefdes mogelijk te maken, maar slaagt er slechts in de zaak alleen maar erger te maken. Uiteraard komt alles op zijn pootjes terecht. Een beetje gek, maar Lavanant getuigt nog altijd van dezelfde ongebreidelde fantasie en politiekomedies zijn nogal zeldaam, dus

La discrète

1990 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1990. Drama van Christian Vincent. Met o.a. Fabrice Luchini, Judith Henry, Maurice Garrel, Marie Bunel en François Toumarkine.

Met dit subliem geschreven en vertolkte literaire juweeltje oogstte Christian Vincent twee Césars (Beste Debuutregie, Beste Scenario) en vele loftuitingen. Arrogante boekenwijsneus, boulevard-Casanova en schrijver Antoine (Luchini op zijn sardonische best) is door zijn vriendin aan de dijk gezet en hij zint op wraak. Ziedaar het voorstel van de perverse antiquaar en uitgever Jean (Garrel): Antoine zal een willekeurig meisje inpalmen, na de Daad direct en onverbiddelijk met haar breken en het parcours in een dagboek voor publicatie vastleggen. Prooi in dit zieke plan is de lieftallige studente Catherine (Henry). De laatste won de César voor Beste Nieuwe Actrice.

L'amour

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Philippe Faucon. Met o.a. Laurence Kertekian, Julie Japhet, Nicolas Porte, Mathieu Bauer en Sylvain Cartigny.

De laatste vakantiedagen van een groep jongeren. Liefde en liefdesavontuurtjes, fantasieën en de minder leuke werkelijkheid, kortom, alles wat er in dit wereldje zoal gaande is, met gevoelige en waarachtige maar ook veel nietszeggende momenten, cliché's, een haperend tempo, en sympathieke maar beginnende, veel te veel aan zichzelf overgelaten acteurs. Een eerste speelfilm waarvan wordt gezegd dat hij 'beloften inhoudt'. Scenario van de regisseur. Camerawerk van Bernard Tiphine.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Judith Henry op televisie komt.

Reageer