Graham Smith

Cameraman

Graham Smith is cameraman.
Er zijn 3 films gevonden.

Sex, the City and Me

2007 | Drama

Verenigd Koninkrijk 2007. Drama van Philippa Lowthorpe. Met o.a. Sarah Parish, Ben Miles, Daniel Lapaine, Corey Johnson en Sarah Lancashire.

Zakenvrouw Jess gaat na haar zwangerschap weer aan het werk. Al snel merkt ze dat haar machiavellistische baas haar eruit probeert te werken. Ze spant een proces aan tegen het bedrijf en zet zowel haar baan als haar huwelijk op het spel.

Death of a President

2006 | Fake documentaire, Thriller

Verenigd Koninkrijk 2006. Fake documentaire van Gabriel Range. Met o.a. Hend Ayoub, Becky Ann Baker, Brian Boland, Michael Reilly Burke en Malik Bader.

In Gabriel Ranges nepdocumentaire wordt George W. Bush neergeschoten op het moment dat hij in Chicago een hotel verlaat. Een man van Syrische afkomst wordt al snel hoofdverdachte. De moord is een aanleiding voor Bush' opvolger Cheney om de grenzen van de burgerlijke vrijheden op te zoeken. 'Ziek' en 'verachtelijk' vond Hillary Clinton de film, overigens zonder dat ze hem had gezien. Maar de, opmerkelijk realistische, fake-documentaire is zeker geen oproep om de president te vermoorden, wel worden er kritische kanttekeningen gezet bij het Amerikaanse veiligheidsbeleid én bij de houding van de media.

Smallpox 2002: Silent Weapon

2002 | Drama, Sciencefiction, Documentaire

Verenigd Koninkrijk 2002. Drama van Daniel Percival. Met o.a. Steven Crossley, John Harding, Edward Lewin, Sam Stockman en Linda McGuire.

In 2005 kijken de autoriteiten terug op een ramp die in 2002 plaatsvond, en zestig miljoen doden veroorzaakte. Een zelfmoordterrorist uit het Midden-Oosten, die besmet is met het variolavirus dat pokken veroorzaakt, had zich naar New York begeven, waar hij mensen had besmet. Het eerste slachtoffer in een Newyorks ziekenhuis, werd verkeerd gediagnosticeerd en men dacht te maken te hebben met iemand die met het Ebola virus was besmet. Niet onbegrijpelijk als men weet dat in 1977 pokken als ziekte overal officieel verdwenen was (in Nederland al in 1975 en Belgi[KA3]e in 1976). Ondertussen had een zakenman het virus meegenomen naar Engeland, vanwaar het zich gemakkelijk verspreidde in heel Europa en zijn weg door de rest van de wereld vond. Door terug te kijken zien we hoe er op gereageerd werd. Ten eerste leren we dat er geen antistoffen meer waren, omdat de ziekte was uitgeband en dat daarom een tegenaanval heel moeilijk was. Ten tweede leren we dat een biologische aanval veel gemakkelijker is uit te voeren dan we denken. Hoewel deze film in de vorm van een gedramatiseerde toekomst-documentaire heel realistisch in elkaar zit, heeft het uitbreken van de SARS in eind 2002, begin 2003 bewezen dat men het aantal slachtoffers beperkt kan houden als men, te weten de WHO, maar snel kan reageren. Eng blijft het evenwel. Voor wie het weten wil: pokken heeft een incubatietijd van ca twaalf dagen, uit zich in bloederige etterbuilen en is in vijftien tot dertig procent van de gevallen dodelijk. Deze film was een soort vreemde eend in de bijt op het Amsterdamse festival van de documentaire-film en werd er bekroond. Hij zou eveneens bekeken zijn op de bloederige, economische G7 (eigenlijk G8) bijeenkomst in Turijn door de regeerders van de machtigste landen ter aarde, die zich buigen over de strijd tegen het terrorisme. Wie denkt dat deze doomsday film werd geïnspireerd door de anthrax psychose, die volgde op 9/11 in 2001, heeft het mis want de rolprent was toen al voor de helft gereed. Zoiets zit in de lucht, letterlijk, maar laten we het toch niet hopen... De vertelstem is van Brian Cox. Het scenario is van Simon Chinn en regisseur Percival. Het camerawerk is van Graham Smith.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Graham Smith op televisie komt.

Reageer