Jean-Yves Gautier

Acteur

Jean-Yves Gautier is acteur.
Er zijn 24 films gevonden.

Marie Fransson : Un silence si lourd

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Jean-Pierre Prévost. Met o.a. Alicia Alonso, Pascale Roberts, Alberto Gimignani, Emmanuelle Meyssignac en François Toumarkine.

De 34-jarige Marie Fransson (Alonso) is, sinds de dood van haar man, een alleenstaande moeder met een acht-jarig zoontje, Thomas (Gauzy). Ze werkt als thuisverpleegster. Op een dag is ze bij Mireille Bouvier (De la Rochefoucauld), aan wie ze een inspuiting moet toedienen, getuige als het zoontje van haar patiënte geld steelt uit de brieventas van zijn vader. Ze ontdekt dat de jongen op school door enkele nozems afgeperst wordt. Deze schrikken er niet voor terug om de jongen af te ranselen. Ze besluit hier een einde aan te stellen, zeker nadat de jongen bijna onder een auto terecht gekomen is. De start van een nieuwe Franse tv-reeks rond een thuisverpleegster. Al is de film best onderhoudend toch slaagt hij er niet helemaal in om te overtuigen. Scenariste Claire Woloniewicz, die het personage tevens bedacht, tracht de kijker te doen inleven in het fysiek zware leven van deze dienstverleners, die tevens de sociale toestand van hun patiënten trachten te analyseren. Achter de camera stond Jean-Pierre Plichon.

Viagem ao principio do mundo

1997 | Drama

Frankrijk/Portugal 1997. Drama van Manoel de Oliveira. Met o.a. Marcello Mastroianni, Jean-Yves Gautier, Leonor Silveira, Diogo Dória en Isabel De Castro.

Semi-autobiografische film van de Oliveira, met Mastroianni in zijn laatste rol. Hij speelt de filmregisseur Manoel, op locatie aan het filmen ergens in Portugal. Een van zijn acteurs, een Fransman met een Portugese vader, wil op zoek naar de geboorteplaats van zijn vader. De filmploeg gaat naar het geboortedorpje van de man, dit doet Manoel terugdenken aan zijn eigen jeugd. Manoel de Oliveira kreeg de FIPRESCI-award bij de uitreiking van de Europese film-awards.

Le Grand Batre

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Laurent Carcélès. Met o.a. Marie-Christine Barrault, Jean-Claude Drouot, Jean-Yves Berteloot, Jean-Yves Gautier en Louis Velle.

Negendelige miniserie over het wel en wee tussen 1913 en 1983 van de familie Cabeyrolle d`Az[KA1]erac uit de Camargue. Het epos begint net voor WOI, het einde van de Belle Epoque. Centraal in het epos over paarden- en stierenfokkers staat de godmother Th[KA1]er[KA2]ese (Barrault), die stormen, familiedrama`s, twee wereldoorlogen, financi[KA3]ele rampen, verkrachtingen, verstandshuwelijken trotseert en overleeft. Zij wordt uiteindelijk 102 jaar oud en geeft de geest pas in voorlaatste aflevering. Naar roman van Fr[KA1]ed[KA1]erique H[KA1]ebrard, die ook scenario schreef in samenwerking met Louis Velle (speelt rol van dokter Rache) en Francois Velle. Net als in vorig romanesk epos van regisseur H[KA1]ebrard, CH[KA4]ATEAU DES OLIVIERS (1993), stoelt dit mega-project op een lach en een traan, degelijk spel en mooi in beeld gebrachte natuur. Hier en daar zakt tempo, maar plot heeft voldoende inhoud om niet echt te gaan vervelen. Niet minder dan 145 acteurs passeren de revue, samen met drieduizend figuranten.

L'inventaire

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Caroline Huppert. Met o.a. Ludmila Mikaël, Didier Bozace, Caroline Trousselard, Jean-Yves Gautier en Florence Hautier.

Na de dood van haar vader erft Melanie (Mika[KA3]el) het familiehuis dat reeds sinds vier generaties in hun bezit is. Haar jongere zus, Viviane (M[KA1]eril), is jaloers op de band die steeds bestaan heeft tussen Melanie en hun vader. Beide zussen hebben een totaal verschillend karakter. Melanie is een romanticus, gescheiden, maar ze heeft een verhouding met de gehuwde Georges (Bezace). Viviane daarentegen is een nuchtere zakenvrouw die, samen met haar dochter Hermine (Trousselard) een theesalon openhoudt. Deze laatste staat erop dat er zo vlug mogelijk een inventaris opgemaakt wordt van alles wat zich in het huis bevindt. De aanvankelijk gespannen verhouding tussen de zussen wordt alsmaar meer uitgesproken, tot het hatelijke toe. Een boeiend psychologisch drama dat vooral steunt op de sterke vertolkingen van beide protagonisten. Het uitgangspunt lijkt vervelend te zijn en werd bovendien erg literair uitgewerkt, maar toch blijf je er geboeid naar kijken. Huguette Desbaisieux baseerde haar scenario op de roman van Madeleine Chapsal.

Les mille et une recettes du cuisinier amoureux

1996 | Komedie

Duitsland/Frankrijk/Rusland 1996. Komedie van Nana Dzhordzhadze. Met o.a. Pierre Richard, Micheline Presle, Nino Kirtadze, Jean-Yves Gautier en Temour Kamkhadze.

Tijdens de voorbereidingen voor een tentoonstelling in Parijs over de Georgische schilder Pirosmani ontmoet Anton Gogoladze (Gautier) Marcelle Ichac (Presle), een nicht van de illustere kok, tevens tenor, avonturier en reiziger Pascal Ichac (Richard). De oude dame overhandigt hem diens nimmer gepubliceerde manuscript, waarin Ichac zijn reis in Georgi[KA3]e, in de jaren 1915-20, beschrijft. Anton herinnert zich dat zijn moeder Prinses Cecilia Abachidz[KA1]e (Kirtadzé) een ware cultus opbouwde rond Pascal, en diens boek 'De 1001 recepten van de verliefde kok' als haar bijbel beschouwde. Vol verwachting begint Anton het manuscript te lezen. Een film die als onderwerp de liefde heeft met een hoofdletter. Een onverwoestbare passie die als een rots in de branding staat. Richard, nu eens niet de gebruikelijke hansworst, is grandioos en geeft zijn personage een verfijnd allure mee. Het scenario van Irakli Kvirikadzé valt wat lang uit, waardoor verveling niet helemaal vermeden kan worden. Het camerawerk is van Guiorgui Beridzé. Meervoudig bekroond in Oosteuropa.

Les liens du c[KA21]ur

1996 | Historische film, Drama

Frankrijk 1996. Historische film van Josée Dayan. Met o.a. Tchéky Karyo, Florence Darel, Christopher Thompson, Caterine Wilkening en Julie Depardieu.

Het Britse plattelandsdorpje St.Martin in de 19e eeuw. De handwever Silas Marner (Karyo) wordt ten onrechte beschuldigd van diefstal en uit het dorp verbannen. Hij vindt onderkomen op een van de landerijen van Baron Godfroy (Thompson). Hier ontdekt hij dat Godfroy de vader is van de zesjarige Eppie (Serre), het onechtelijk kind van Melanie (Wickering). Het meisje aanbidt Silas alsof hij haar vader was. Een Franse bewerking van een typisch Britse literaire klassieker. Ondanks het feit dat Karyo een knap staaltje acteertalent weergeeft kunnen de Fransen toch onmogelijk die Britse Victoriaanse sfeer recreëren die uit de roman straalt. Je kan beter de Engelse versie uit 1985 met Ben Kingsley in de titelrol bekijken. Bernard Revon, Juliette Weiler en Eric & Christian Watton bewerkten de roman Silas Marner van George Eliot. Mooie fotografie van Romain Winding. Een prestige product dat niet aflevert wat het belooft.

Le bébé d'Elsa

1996 | Drama, Familiefilm

België/Frankrijk 1996. Drama van Michaël Perrotta. Met o.a. Corinne Touzet, Jean-Yves Gautier, Tiphanie Doucet, Olivia Capeta en Catherine Dery.

Elsa (Doucet) is pas veertien als zij Mauro (Sibony) leert kennen en zwanger wordt. Zij wil het kind houden en besluit, zonder medeweten van haar ouders, ver van huis en in het geheim de bevalling af te wachten, samen met haar vriendin Nathalie (Capeta). Overlopend van melodramatische clich[KA1]es (gescheiden ouders, die het te druk hebben om zich met dochter bezig te houden, vader die er minnares op na houdt) wordt toch vrij sober problematiek benaderd van adolescenten-in-de-problemen. Gelukkig knap spel van Touzet als de moeder en vooral van Doucet en Capeta.

Le fils de Paul

1995 | Komedie, Drama

Frankrijk 1995. Komedie van Didier Grousset. Met o.a. Bernard Yerlès, Anaïs Jeanneret, Jean-Pierre Cassel, Enzo Beule en Thierry Gibault.

Het gezin van dertigjarige Cl[KA1]ement (Yerles) bestaat uit zijn vrouw Alexandra (Jeanneret), hun zoontje Petit Bonheur (Beule) en... zijn vader Paul (Cassel). Vader en zoon hebben een sterke emotionele band, wat af en toe irritatie en jaloezie opwekt bij Alexandra. Na een hevige woordenwisseling met Petit Bonheur als inzet, verdwijnt Paul. Clément gaat op zoek naar zijn vader. Tedere, te melodramatische komedie op het thema van verhoudingen vader-zoon, geschreven door Clément Julien.

La rivière Espérance

1995 |

Frankrijk 1995. Josée Dayan. Met o.a. Manuel Blanc, Carole Richert, Claire Nebout, Pascal Greggory en Jean-Claude Drouot.

Tv-fresco in negen delen, naar de gelijknamige trilogie van Christrian Signol, met centraal het leven en de vele dramatische gebeurtenissen van een familie van binnenvaartschippers op de Dordogne, in de tweede helft van de 19e eeuw. Liefde, passies, haat, ambities, hoop, mislukkingen, menselijk lijden en min of meer avontuurlijke ondernemingen vormen de ingredi[KA3]enten van een familiekroniek [KA2]a la Fran[KA10]caise. De handeling begint in het jaar 1832 wanneer de dertien-jarige Benjamin Donnadieu (Wiik), net als zijn vader en grootvader, met een sleepboot hout gaat vervoeren van de bovenloop van de Dordogne naar de laagvlakte - precies te zijn van Souillac naar Libourne. De jongen hoopt later onder de knoet van Ars[KA2]ene Lombard (Verley), de grote baas, en voor eigen rekening te kunnen varen. Zeven jaar later slaagt de inmiddels volwassen Benjamin (nu gespeeld door Blanc) erin een nieuwe afzetmarkt voor het hout te vinden. De toekomst ziet er stralend uit en Benjamin stapt fier in de voetsporen van zijn vader. Hij heeft ook een `verboden` relatie met Marie Paradou (Richert) en hij wordt weggestuurd voor een harde opleiding bij de marine. De zwangere Marie is wanhopig en twijfelt tussen haar liefde voor Benjamin en een verstandshuwelijk (met materi[KA3]ele zekerheid) die de notarisklerk Alexandre Duthil (Gr[KA1]eggory) haar en haar kind kan bieden. Benjamin gaat zich later met het vervoer van ondermijnende republikeinse geschriften bezighouden. Een gepland trac[KA1]e van de spoorlijn tot Souillac betekent een nekslag voor de schippers. Opvallend mooie landschappen van de P[KA1]erigord, Corr[KA2]eze en vooral van de Dordogne maken dit lange epos van de Isra[KA3]elische generaalsdochter Dayan (zij speelt zelf een rolletje) het volgen waard. Zij liet zich duidelijk inspireren door het oeuvre van John Ford. Bij het geheel kwamen negentig acteurs, honderd figuranten en een technische ploeg van 45 personen te pas. Scenaristen zijn Jean- Pierre Sinapi en Daniel Tonachella, die eerder al voor de tv de hit JALNA maakten. Drouot - van oorsprong een Belg en waar is de tijd van THIERRY LA FRONDE, Frankrijks populairste serie! - is een robuuste vijftiger, de familiepatriarch Victorien en vader van Benjamin, met madame Depardieu als zijn tv-echtgenote Elina.

Das Versprechen

1995 | Romantiek, Drama

Duitsland/Frankrijk 1995. Romantiek van Margarethe von Trotta. Met o.a. Corinna Harfouch, Meret Becker, August Zirner, Anian Zollner en Jean-Yves Gaultier.

De film begint in 1961 als de Berlijnse Muur wordt opgetrokken. Een stel jongeren, w.o. Sophie en Konrad, willen hem smeren door de riolen, maar Konrad treuzelt omdat zijn schoenveter losraakt en versteent op het moment suprëme als een VOPO- patrouillewagen nadert. Een poging van Sophie om hem te laten op te laten halen door een passeur mislukt.

Passé sous silence

1994 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1994. Drama van Igaal Niddam. Met o.a. Marie-Sophie L. Berthier, Marie Matheron, Carlo Brandt, Aurore Clément en Jean-Claude Dreyfus.

C[KA1]ecile Arnoux (L. Berthier) wordt opgeroepen om zitting te nemen in een jury. Ze zal moeten oordelen over een vrouw die ervan verdacht wordt haar minnaar te hebben vermoord. De eerste confrontatie zorgt voor een schok. De verdachte was haar boezemvriendin toen ze allebei dertien waren. De vriendin doet niet de minste moeite zich te verdedigen, dus gaat ex-Madame Lelouch zelf op zoek naar haar motieven, zeer tot ongenoegen van echtgenoot S[KA1]ebastien Arnoux (Brandt). Alledaags drama over vriendschap en plichtsbesef, waarbij de moordzaak slechts een neventhema is. De acteurs leveren oppervlakkig werk. Het niet bepaald originele scenario is van de hand van Christian Biegalski, Bénédicte Popper, Joëlle Goron en Niddam. Claude Egger stond achter de camera.

Mort d'un gardien de la paix

1994 | Misdaad

Frankrijk 1994. Misdaad van Josée Dayan. Met o.a. Claude Rich, Claire Nebout, François Négret, Alain Fromager en Nathalie Cerda.

Femme-flic Fanny Labret (Nebout) meent dat de moord op een van haar teamleden, Pascal Fabre (Negret) buiten diensttijd te maken heeft met duistere zaakjes, waarin hij gewikkeld was. Een oudere kennis van Pascal, Victor (Rich), een ex-politieman, brengt haar op andere gedachten. Samen proberen zij de zaak die leidt naar het prostitutie- en travestietenwereldje, op te lossen. Weinig originele politiefilm naar een scenario van Mathieu Fabiani, Bob Swaim en Thierry Bourcy, die niet minder is dan een zeer middelmatige aflevering uit de serie TATORT.

Le cri du cœur

1994 | Drama, Komedie

Frankrijk 1994. Drama van Idrissa Ouedraogo. Met o.a. Richard Bohringer, Said Diarra, Felicite Wouassi, Alex Descas en Clémentine Célarié.

Ibrahim Sow (Descas), immigrant uit Mali is de trotse bezitter van een goedlopende garage in Parijs. Hij kan zich veroorloven zijn vrouw Saffi (Wouassi) en elf-jarige zoon Moctar (Diarra) te laten overkomen naar de lichtstad en hij hoopt dat zijn zoon het zal kunnen brengen tot dokter. Moctar past zich zonder al te veel problemen aan, ook al is de verandering van het kleine Afikaanse dorp naar de Europese metropool groot. Op een zekere dag ziet Moctar ineens onderweg naar school een hyena op de loer liggen die het op hem gemunt heeft. Als hij op school over zijn angstaanjagende avontuur vertelt, wil niemand hem geloven. De schoolleiding vindt eigenlijk dat hij maar onderzocht moet worden door een psycholoog. Toch is er iemand die wel geloof hecht aan zijn schokkende ervaring: de zonderlinge Paulo (Bohringer), een vijftiger met wie hij vriendschap heeft gesloten. Aardige film over de verschillen tussen de derde wereld en de Europese maatschappij, die nooit belerend of haatdragend wordt. Debutant Diarra speelt zijn rol met verve en regisseur Ouedraogo weet in de finale nog een aardige climax op te voeren. Het scenario van deze onderhoudende rolprent is van Robert Gardner, Jaques Akchoti en regisseur Ouedraogo. Het camerawerk is van Jean Monsigny.

L'exil du Roi Béhanzin

1994 | Drama, Historische film

Frankrijk 1994. Drama van Guy Deslauriers. Met o.a. Delroy Lindo, France Zobda, Robert Liensol, Jacques Mathou en Jean-Yves Gautier.

In 1894 wordt Behanzin (Lindo), koning van het Afrikaanse Dahomey, door de Franse kolonisten verslagen. De Franse regering besluit om hem, ten einde zijn macht te breken, te verbannen naar het eiland Martinique, waar hij eenzaam zal opgesloten worden. De enigen waarmee hij contact mag hebben zijn de enkele leden van zijn hofhouding die verkozen hem te vergezellen. Regina (Zobda), een plaatselijke schone, trekt zich het lot aan van de koning zonder land. Een droog, redelijk getrouw verslag van een van de grote misdaden van de Franse koloniale regering. Béhanzin zou tot aan zijn dood in 1906 in ballingschap en onder bewaking blijven leven. Eerst in 1928 werd zijn as overgebracht naar zijn geboorteland, waar hij nog steeds vereerd wordt als een van de belangrijkste vrijheidsstrijders. Er wordt geen verontschuldiging gezocht, maar de feiten worden weergegeven zoals ze zich hebben afgespeeld. Scenarist Patrick Chamoiseau baseerde zich op artikels en dossiers die destijds opgesteld werden. Cameramen Jacques Boumendil en Henri Habans maken dankbaar gebruik van de kleurrijke locaties.

R.S.V.P.

1992 | Romantiek, Komedie

Frankrijk/Verenigde Staten/België/Canada 1992. Romantiek van Paolo Barzman. Met o.a. Patrick Dempsey, Kelly Lynch, Gérard Rinardi, Catherine Alcove en Paul Bandey.

De internationaal befaamde Amerikaanse advocaat Dempsey zal in Parijs in het huwelijk treden met de mooie kunstschilderes Lynch, van adellijke afkomst. Hij rekent er dan ook op dat de kardinaal hun huwelijk zal willen inzegenen en hoopt dat de paus die juist op bezoek is in Frankrijk, de plechtigheid zal willen bijwonen. Het kan de toeschouwer geen bal schelen of kardinaal en paus toeschietelijk zijn of niet. De meesten zullen trouwens al lang afgehaakt hebben voor het zover is, want zoveel banaliteiten in [KA1]e[KA1]en film kom je niet zo gauw tegen. Bedoeld voor de bioscoop verdween de film dan ook binnen de week uit de zalen in Parijs om (vruchteloos) naar liefhebbers te zoeken op video of tv. Deze onzin werd geschreven door Tony Gilroy en in beeld gezet door Yves Dahan. Hoe Dempsey en Lynch hun faam voor dit onding op het spel hebben gezet is een onbeantwoorde vraag. Ook bekend als FOR BETTER AND FOR WORSE.

Point d'orgue

1992 | Drama

Frankrijk 1992. Drama van Pierre Vecchiali. Met o.a. Micheline Presle, Rüdiger Vogler, Béatrice Bruno, Dominique Lardenois en Maurice Tuech.

Op aanraden van zijn agent trekt de wereldberoemde klassieke pianist Vögler zich terug in een klein dorpje in de Haute- Provence. Daar logeert hij bij een oude vriendin van de agent, Presle, die hem uitstekend verzorgt. Hij komt er bij van een uitputtende wereldtoernee en een slopende echtscheiding. Gaandeweg leert hij de dorpelingen kennen en waarderen. Hij ontdekt dat de plaatselijke kapel over een uitzonderlijke akoestiek beschikt. Hij wil er een concert organiseren, bij wijze van liefdesverklaring voor een dorpje dat hij nooit zal vergeten. Een gevoelig portret van een haast verdwenen gemeenschap, een eenvoudig plattelandsleven zonder stress en drukdoenerij. Scenariste Danielle Chinsky tekent een prachtverzameling van typetjes met als uitgangspunt het concert in de kapel. Een film om rustig over je heen te laten gaan, met muziek om van te genieten. Met liefde in beeld gebracht door Georges Strouve.

Hot Chocolate

1992 | Romantiek, Komedie, Experimenteel

Frankrijk/Verenigde Staten 1992. Romantiek van Josée Dayan. Met o.a. Bo Derek, Robert Hays, François Marthouret, Patricia Millardet en Vincent Cassel.

Doorzichtige romantische klucht over Texaanse zakenvrouw Derek die in Frankrijk een fabriek wil kopen, waar chocolade truffels gemaakt worden. De eigenaar Marthouret is een vriendelijke maar excentrieke vent en zijn chauffeur Hays een vrouwenjager, die in Derek een nieuwe prooi ziet. Het scenario van Ginny Cerrella en Maryedith Burrell is flauw en heeft slechts sporadisch een komische inval. Het enige personage dat belangstelling kan wekken is Hesseman, die een kostelijke John Huston-persiflage ten beste geeft als Derek's vader. Derek zelf bewijst nogmaals van alle acteertalent gespeend te zijn. Gemaakt voor de bioscoop; verdwenen na enkele voorstellingen wegens begrijpelijk gebrek aan belangstelling en verbannen naar tv- en videocircuit. Scenario van Ginny Cerella en Maryedith Burrell. Fotografie van Jean- Pierre Aliphat.

Touch And Die

1991 | Actiefilm, Thriller

Duitsland/Frankrijk/Italië/Verenigd Koninkrijk/Verenigde Staten 1991. Actiefilm van Piernico Solinas. Met o.a. Martin Sheen, Véronique Jannot, Horst Buchholz, Renée Estevez en Luca Venantini.

De Amerikaanse journalist Sheen wordt naar Rome gestuurd om in het verleden te snuffelen van een presidentskandidaat van Italiaanse origine. Hij raakt echter gefascineerd door de moord op een zeeman, waarvan beide handen werden afgehakt. Diens compagnon werd zwaar gewond naar het ziekenhuis overgebracht. Sheen hoort van hem dat het slachtoffer besmet werd met een radio-actieve stof. Dit brengt hem op het spoor van een groots opgezette nucleaire smokkelzaak. Interessante spionagethriller die te lang duurt om te blijven boeien. De internationale acteurs zijn uitstekend op elkaar ingespeeld. Het scenario van John Howlett en Solinas is niet altijd even goed te volgen, maar dat wordt goed gemaakt door de opbouw van de spanning. Cameraman Michel Carré haalt alles uit zijn internationale locaties. Van deze tv-film bestaat ook een bioscoopversie van 108 minuten die helemaal onbegrijpelijk is.

Navarro : Billet de sang

1991 | Misdaad

Frankrijk 1991. Misdaad van Josée Dayan. Met o.a. Roger Hanin, Sam Karmann, Jacques Martial, Christian Rauth en Daniel Rialet.

Navarro (Hanin) heeft zijn vliegtuigticket al op zak om op vakantie te gaan als hij op de drempel van het politiebureau door zijn baas bij z`n lurven gegrepen wordt en voorlopig op het spoor van een (bijna perfecte) bende valsemunters gezet wordt. We hoeven niet uit te leggen in wat voor stemming deze speurtocht vol onverwachte wendingen van start gaat. Het uitgangspunt is klassiek en het verhaal wordt door de regisseur voortvarend in beeld gebracht, terwijl de hoofdrolspeler in deze B-film overtuigender overkomt dan in GORILLE en TIGRE op het witte doek. Zeer verteerbaar commercieel produkt.

Le masque

1991 | Misdaad

België/Frankrijk 1991. Misdaad van Patrick Saglio. Met o.a. Gérard Blain, Jean-Yves Gautier, Anne Jolivet, Clémentine Dautin en Gérard Sergue.

Eerste deel van de serie dat verwarrend genoeg de naam van de serie draagt. Het verhaal over (alweer) de ontvoering van een jonge tv-ster is allesbehalve origineel: een brave winkelier moet voor onbepaalde tijd een paar misdadigers en hun slachtoffer herbergen. Omdat de genoemde serie is opgezet voor mensen die niet weten hoe ze hun zondagmiddag door moeten komen, loopt alles uiteraard goed af, zonder bloedbaden. Hoewel Didier Daeninck normaal gesproken goede detectives schrijft, heeft hij zich niet echt ingespannen toen hij samen met een onbekende grootheid dit scenario op papier zette. De regie is aan de weke kant. Gelukkig komt Blain zeer overtuigend over in de rol van de winkelier. Hij speelt de andere acteurs er dan ook helemaal uit. Dankzij hem nog net

Le cri des hommes

1990 | Oorlogsfilm

Algerije/Frankrijk 1990. Oorlogsfilm van Okacha Touita. Met o.a. Miloud Ketib, Jean-Yves Gautier, Nadia Samir, Jean Benguigui en Yan Brian.

Mostaganem 1957: de onafhankelijkheidsoorlog breidt zich uit. Er worden over en weer valstrikken uitgezet. Aan beide zijden, zowel onder de F.L.N. als onder de Franse kolonisten, vallen doden. De Algerijnse cineasten van deze generatie lijken even getekend door deze lange oorlog, als hun Amerikaanse alter ego's door die van Vietnam. Een zeer dramatische film met een ondubbelzinnige regie, maar nogal schematisch aandoende karakters. Een sterke beschrijving en voortreffelijke beelden van Allal Yahyaoui.

Florence ou la vie de Château : Roman-photo

1990 | Komedie

Frankrijk 1990. Komedie van Serge Korber. Met o.a. Annie Girardot, Jean-Pierre Darras, Ginette Garcin, Jean-Yves Gautier en Giulia Salvatori.

Een ploeg die de opdracht heeft een 'fotoroman' te maken, bezoekt onverwachts het kasteel uit de titel. Het gaat om een aantal beklagenswaardige figuren. Variaties op het genre, en hoewel er soms sprake van humor is, geldt hetzelfde voor de cliché's. Dankt veel aan de bruisende Girardot, in een stereotiepe maar vooral grappige rol.

Le masque : La rançon de la gloire

1989 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1989. Misdaad van Patrick Saglio. Met o.a. Gérard Blain, Jean-Yves Gautier, Anne Jolivet, Clémantine Dautin en Gérard Sergue.

Naar de misdaadromans van Librairie des Champs-Elysées. Een brave middenstander uit de omgeving van Marseille raakt tegen wil en dank betrokken bij de ontvoering van een tv-sterretje. Bovendien moet hij haar en haar ontvoerders onderdak geven. Wat betreft thema en regie niets origineels, maar de moeite waard dankzij de scherpe beschrijving van de narcistische leegheid van de tv-scene en vooral dankzij het genuanceerde, gevoelige en intelligente spel van Blain, die de rustige burgerman speelt.

Marie Fransson: Un silence si lourd

-1 |

. Jean-Pierre Prevost. Met o.a. Jean-Yves Gautier, Sophie De la Rochefoucauld en Alicia Alonso.

Naar de misdaadromans van Librairie des Champs-Elysées. Een brave middenstander uit de omgeving van Marseille raakt tegen wil en dank betrokken bij de ontvoering van een tv-sterretje. Bovendien moet hij haar en haar ontvoerders onderdak geven. Wat betreft thema en regie niets origineels, maar de moeite waard dankzij de scherpe beschrijving van de narcistische leegheid van de tv-scene en vooral dankzij het genuanceerde, gevoelige en intelligente spel van Blain, die de rustige burgerman speelt.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Jean-Yves Gautier op televisie komt.

Reageer