Mathieu Busson

Acteur

Mathieu Busson is acteur.
Er zijn 7 films gevonden.

8 fois debout

2009 | Drama

Frankrijk 2009. Drama van Xabi Molia. Met o.a. Julie Gayet, Denis Podalydès, Constance Dollé, Marc Bodnar en Mathieu Busson.

Romanschrijver Molia (Bayonne, 1977) debuteert sterk als scenarist-regisseur met deze gevoelige vertelling over een jonge vrouw die moeite heeft om een zogenaamd 'volwassen' leven te leiden. Ondanks de telkens weer onsuccesvolle sollicitatiegesprekken ('Zeven keer vallen, acht keer opstaan') en dreigende uitzetting uit haar appartement blijft Elsa echter optimistisch. In buurman Mathieu vindt ze gaandeweg een geestverwant: ook hij lijkt niet voor de ademloze strebermaatschappij geschikt. Gayet en Podalydès zijn aandoenlijke buitenbeentjes, de scènes in het bos hebben een zowel poëtische als geestige kwaliteit.

Electrochoc

2004 | Thriller

Frankrijk 2004. Thriller van Gérard Marx. Met o.a. Jacques Perrin, Isabel Otero, Sandrine Le Berre, Guillaume Canet en Sylvie Granotier.

Castelain (Mottet), een van de leiders van de Franse neo- nazi`s, verklaart tijdens een grote bijeenkomst van sympatisanten dat de gaskamers een verzinsel zijn. Een groep anti-fascisten valt binnen en begint alles kort en klein te slaan. Fran[KA10]cois Leconte (Perrin) verneemt tot zijn verbazing dat zijn zoon Manu (Canet) tijdens deze rellen gewond werd. Aanvankelijk vermoedt hij dat Manu door een gezonde nieuwsgierigheid is gaan luisteren, maar dan verneemt hij dat de jongen een naaste medewerker is van Castelain. Fran[KA10]cois weet niet hoe hij hierop moet reageren, maar dan vraagt zijn ex- vrouw Sylvie (Granotier) om hun zoon in huis te nemen want hij is in gevaar. Een vader die in het reine moet komen met een zwaar dilemma. Perrin speelt zijn rol schitterend. Zijn vertwijfeling en zijn poging om zijn zoon te begrijpen weet hij zeer gevoelig uit te beelden. Het scenario van Eric Kristy is echter wat te naïef om echt aan te slaan. Er wordt weinig motivatie gegeven en je kan niet begrijpen dat ook maar iemand met een beetje intelligentie in die recht-extremistische slogans kan trappen. De werkelijkheid is veel minder eenvoudig. Fotografie van Jimmy Glasberg.

Chacun pour soi

1998 | Drama

België/Frankrijk 1998. Drama van Bruno Bontzolakis. Met o.a. Alexandre Carrière, Nicolas Ducron, Florence Masure, Dominique Baeyens en Manon Gillard.

De tweede film van regisseur Bontzolakis na FAMILLES JE VOUS HAIS uit 1997 is gedeeltelijk gebaseerd op zijn korte film VACANCES [KA2]A BL[KA1]ERIOT. Enkele personages komen in deze film terug en worden gespeeld door dezelfde personen. Nicolas (Carri[KA2]ere) en Thierry (Ducron) moesten voor hun nummer opkomen, bereikten de rang van korporaal en zouden willen bijtekenen, maar overal in Europa wordt de dienstplicht afgeschaft en beperkt men het leger tot beroepsmilitairen, die op een of andere manier specialisten zijn. Vanwege het gebrek aan diploma`s worden Nicolas en Thierry met groot verlof gestuurd. Ze zijn afkomstig uit arbeidersmilieus en weten maar al te goed wat werkloosheid betekent. Nog voordat ze aan een carri[KA2]ere in de burgermaatschappij kunnen beginnen, beseffen ze dat ze in hun land met een werkloosheidspercentage van elf procent kansloos zijn. Om met hun afgang thuis niet meteen te koop te lopen besluiten ze te gaan kamperen op een camping aan de Noordzeekust, niet ver van de Belgische grens. Twee leuke meiden die weliswaar wat ouder zijn, slaan hun tentje naast hen op. Tussen Fran[KA10]coise (Masure) en Nicolas wordt het meteen wat en het eindigt ermee dat dat ze gaan hokken en enige tijd later de trotse ongetrouwde ouders van een dochtertje zijn. Tot zijn grote vernedering is Nicolas afhankelijk van de inkomsten uit het baantje van Fran[KA10]coise. Annie (Baeyens) doet verwoede pogingen om Thierry in te palmen, maar hij heeft alleen oog voor de kameraadschap met Nicolas. Later vindt hij een baantje in een naburig stadje als nachtwaker om in de buurt van zijn vriend te zijn. Hij haalt Nicolas over een kleine kraak te zetten en als Nicolas een paar extra centen van de buit heeft, krijgt hij mot met Françoise, die dit terecht afkeurt. Regisseur Bontzolakis, die samen met Mélina Jochum het scenario schreef, is zorgvuldig te werk gegaan en heeft zijn personages mooi uitgebalanceerd. Terwijl hij hen goed in de hand hield, gaven zij hem het uiterste van hun kunnen met hun geloofwaardige spel en tracteren de kijker op een aannemelijke transformatie van loltrappers tot serieuze kerels, die daarbij niet altijd even verstandige keuzes maken omdat zij van zichzelf nog te weinig begrijpen. Fraaie sociaal getinte cinema in de trant van LA PROMESSE van Luc en Jean-Pierre Dardenne uit 1996 en LA VIE DE JÉSUS van Bruno Dumont uit 1997. Gelukkig zijn de economische omstandigheden in Frankrijk sedert het uitkomen van deze film sterk aan het veranderen, waardoor deze rolprent enigszins zal verbleken door zijn verlies van zijn actualiteit, maar regisseur Bontzolakis beschikt over voldoende talent om de kijker later weer een andere spiegel van de maatschappij voor te houden. Het camerawerk is van Miguel Sanchez Martin.

Les années lycée 1986 : Attention fragile

1995 | Romantiek, Familiefilm

Frankrijk 1995. Romantiek van Manuel Poirier. Met o.a. Aurélie Berrier, Mathieu Busson, Fanny Esteban, Micha Lescot en Fabien Thomann.

September 1986. Alice (Berrier) en Martin (Busson) groeiden samen op op het platteland. Ze trekken voor hun laatste schooljaar naar het Lyc[KA1]ee Montesquieu in Parijs. De geest van 1968 leeft nog steeds door op dit lyceum. Niet enkel zijn hun leraars overjaarse 68-ers, die weinig gemotiveerd de leerlingen alle mogelijke verwijten naar het hoofd slingeren, maar hun medestudenten trachten hun politiek bewustzijn te doen ontwaken. Alice, die dit alles moeilijk kan verwerken, voelt zich in de steek gelaten door Martin en zoekt steun bij Caroline (Esteban), die de hele klas op sleeptouw neemt. De zware weg naar de volwassenwording wordt hier nog complexer gemaakt door het te mengen met politieke waarden. Jonge mensen zouden voor minder van het dak springen. Dank zij de ongekunstelde acteerstijl van de overwegend jonge acteurs blijft dit jeugdportret boeien tot op het einde. De muzikale soundtrack is gevuld met hits van midden jaren 1980. Manuel en Céline Poirier schreven het scenario samen met Jean-François Goyet. Fotografie is van Nara Keo Kosal.

Pourquoi maman est dans mon lit ?

1994 | Familiefilm, Komedie

Frankrijk 1994. Familiefilm van Patrick Malakian. Met o.a. Gérard Klein, Marie-France Pisier, Jean-Michel Dupuis, Sophie Desmarets en Consuelo De Haviland.

Tijdens een stormachtige nacht ontwaakt de kleine Georges (Dupuis) met naast zich zijn moeder (Pisier). Waarom ligt mama in zijn bed? Omdat papa (Klein) niet in het zijne ligt. Drie weken geleden bleef hij weg. Georges peinst na over de oorzaak. Het begon allemaal ongeveer een jaar geleden toen hij betrapt werd op de diefstal van een leren jekker die zijn ouders niet konden betalen. Uit een soort schuldgevoel besluit mama V[KA1]eronique (Pisier) uit werken te gaan. Tot groot ongenoegen van papa Pierre (Klein) vindt ze een job als telefoniste. Hierdoor verandert er heel wat in de gezinssituatie. Onsamenhangende, verwarde komedie over gezinswaarden en kinder-en ouderliefde. Regisseur Malakian tracht de stijl te benaderen van TOTO LE HÉROS maar slaagt er niet in dit tot het einde toe vol te houden. Het scenario van Catherine Hertault en Jean-Luc Seigle wordt verteld vanuit het standpunt van de jongen wat tot enkele gemakkelijke komische situaties leidt. Fotografie van Régis Blondeau. Gedraaid in Panavision.

L'incruste

1994 | Komedie, Familiefilm

Frankrijk 1994. Komedie van Emilie Deleuze. Met o.a. Claire Keim, Benoît Magimel, Yann Boudaud, Mathieu Busson en Marcel Bozonnet.

Een groepje Parijse studenten houdt er een eigenaardige hobby op na. Ze doen niets liever dan ongenodigd binnenvallen op feestjes, er de boel op stelten zetten en de aanwezigen choqueren. Tot op de dag dat Keim, het enige meisje van de bende, bij haar thuis een party organiseert en ze bezoek krijgt van haar 'metgezellen'. Dan blijkt hoezeer ze zelf op orde en netheid gesteld is. Hard-rock, heibel, drinken, ruzie maken. Dat zijn de ingrediënten van deze film, vol personages waarvoor niemand sympathie kan voelen. Het scenario van Deleuze en Laurent Guyot geeft een beeld van de decadentie van een bepaald soort jongeren, eind jaren 1980. Antoine Heberle stond achter de camera.

Jeanne la pucelle

1993 | Historische film

Frankrijk 1993. Historische film van Jacques Rivette. Met o.a. Sandrine Bonnaire, André Marcon, Philippe Morier-Genoud, Jean-Louis Richard en Bernard Sobel.

In de 14e eeuw bevindt Frankrijk zich op het dieptepunt van een crisis. Door de eindeloze oorlogen heersen in het land ellende en hongersnood. Daarbij komt de pestepidemie van 1347, die de verzwakte bevolking dreigt uit te roeien. Wanneer ook nog koning Karel IV sterft zonder een mannelijke troonopvolger, is de malaise compleet. Dan staat er uit het volk een jonge vrouw - eigenlijk nog een tiener - op die beweert het land te zullen redden. Eindeloze geschiedenisles, gebracht op de eigenzinnige manier van Rivette die vooral de feministische kant van Jeanne d`Arc (gespeeld door Bonnaire) benadrukt. Hij ontdoet haar van haar aureool van heiligheid en brengt een klein, bleek, eenvoudig, gelovig meisje ten tonele. De film werd uitgebracht in twee delen, getiteld LES BATAILLES (160m) en LES PRISONS (176m). Drastische inkorting had de film ongetwijfeld veel goeds gedaan. Scenario van Pascal Bonitzer en Christine Laurent. Fotografie van William Lubtchansky.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Mathieu Busson op televisie komt.

Reageer