Didier Vasseur

Componist

Didier Vasseur is componist.
Er zijn 85 films gevonden.

Julie Lescaut : Le secret de Julie

2000 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland/België 2000. Misdaad van Alain Wermus. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Daniel Ceccaldi en Alexis Desseaux.

Tot haar grote verbazing verneemt Julie Lescaut (Genest) van dochter Sarah (Lauret) dat die avond haar vader, Marc Vernet (Ceccaldi), bij hen komt dineren. Wat haar dochters niet weten is dat Julie sinds meer dan twintig geen contact meer gehad heeft met haar vader. Deze verliet haar en haar moeder toen Julie nog een kind was. Sindsdien kreeg hij nog een andere dochter, Marie (Hermelin). Wat ze geen van allen echter beseffen is dat Marie momenteel wegens moord in de gevangenis zit en Marc doet, ten einde raad, beroep op Julie om te trachten de onschuld van haar half-zuster te bewijzen. Julie gaat hier helemaal de melige toer op. Hou je zakdoek bij de hand, want er wordt duchtig op los geschmierd en dit allemaal met als doel de kijker aan het huilen te brengen. Het enige pluspunt aan deze aflevering is de ingehouden vertolking van Ceccaldi die we al veel te lang niet meer in films gezien hebben. De geestelijke vader van deze serie, Alexis Lecaye, schreef zelf het scenario voor deze eerste aflevering van het nieuwe millennium. Fotografie is van Jean- Claude Hugon. Dolby Stereo. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo.

Julie Lescaut : Destins croisés

2000 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland/België 2000. Misdaad van Alain Wermus. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Jennifer Lauret en Josephine Serré.

Op weg naar Julie Lescaut (Genest) voor het verjaardagsfeestje van Babou (Serr[KA1]e), wordt Franck (Sover), het vriendje van Sarah (Lauret), op zijn scooter aangereden door een onbekende, die doorrijdt na een ongevel. Toeval wil echter dat een getuige een deel van de nummerplaat kon noteren van de vluchtauto. Tot Julie`s grote verbazing is de auto van haar collega commissaris Moulinier (Collignon), die enkele uren na het ongeval aangifte deed van diefstal van zijn auto. Julie en haar medewerkers vernemen haast gelijktijdig dat een aantal onverantwoordelijke chauffeurs ware rodeo's organiseren in een industriële zone. Julie's dochters worden ditmaal helemaal betrokken in het onderzoek van mama naar jonge chauffeurs met gevaarlijk rijgedrag. Veel nieuws brengt de film niet en de 'chicken race' in REBEL WITHOUT A CAUSE was stukken opwindender, maar toch betreft het hier een ruim aannemelijke aflevering in deze serie die toch wel over haar hoogtepunt lijkt te zijn. Paul Irrtum en Béatrice Colombier schreven het weinig fantasierijke scenario. Fotografie is van Jean-Claude Hugon. Dolby Stereo. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo.

Joséphine, ange gardien : Le combat de l'ange

2000 | Komedie

België/Frankrijk 2000. Komedie van Laurence Katrian. Met o.a. Mimie Mathy, Éva Darlan, Samuel Labarthe, Julie Durand en Philippe Bizari.

Op onverwachte, ingenieuze manier kan beschermengel Jos[KA1]ephine (Mathy) zich opdringen bij de veertigjarige weduwe Armelle Langlois (Darlan), die het onderwerp uitmaakt van haar nieuwe opdracht. Armelle is al drie jaar lid van de sekte van goeroe Germain Dieuleveut (Labarthe), tot groot ongenoegen van haar 19-jarige zoon Simon (Bizari), student medicijnen. Haar 16- jarige dochter Chlo[KA1]e (Durand) reageert haar frustraties anders af: ze spijbelt, rookt weed en zit hele dagen in de kroeg. Joséphine heeft er geen idee van hoe ze dit verscheurde gezin terug kan herenigen. De deprogrammatie van een vrouw die al drie jaar gehersenspoeld wordt door een gemene sekteleider is geen klein bier. Zulk een vrouw is zowel naar lichaam als ziel compleet gehecht aan haar 'weldoener'. Er zijn heel wat mensen in deze situatie en die kunnen niet steeds beroep doen op een beschermengel om hen te redden. Een pijnlijk probleem dat op de gekende tragi-komische manier van de altijd genietbare dwergactrice Mathy menselijk en gevoelig benaderd wordt. Chantal Renaud en Lorraine Lévy schreven het scenario. Fotografie is van Dominique Brabant.

Julie Lescaut : Les surdoués

1999 | Misdaad

Frankrijk/België/Zwitserland 1999. Misdaad van Stéphane Kurc. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Anne Le Ny.

Terwijl Sarah (Lauret) in het midden van een schoolstaking zit en Babou (Serr[KA1]e) haar vriendje Joseph (Boujenah) helpt met de opening van een pizzeria wordt Julie Lescaut (Genest) opgezadeld met de dood van een onbekend jong meisje. Dank zij haar assistent Kaplan (Marx) komt ze de identiteit van het slachtoffer te kennen. Het is Natalie, de economiste in de school voor hoogbegaafden waar ook Kaplans zoon studeerde. Motta (Desseaux), archivaris in deze school, wil de zaak op eigen houtje uitpluizen, maar hij verdwijnt spoorloos. De volgende dag wordt hij teruggevonden, zwaar onder de drugs en lijdend aan geheugenverlies. Er is weer heel wat werk aan de winkel voor commissaris Lescaut en haar assistenten, maar vanzelfsprekend wordt uiteindelijk alles opgelost. Een intrigerend scenario van Laurence Condroyer en Alexis Lecaye wordt routineus uitgewerkt in typische Lescaut-stijl, met wat scènes uit de privé- sfeer, wat spanning en een vleugje sociale kritiek. Onderhoudend, maar weinig opmerkelijk. Fotografie is van Michel Cenet.

Julie Lescaut : La mort de Jeanne

1999 | Misdaad

Zwitserland/België/Frankrijk 1999. Misdaad van Daniel Janneau. Met o.a. Véronique Genest, Renaud Marx, Mouss Diouf, François Marthouret en Jennifer Lauret.

N`Guma (Diouf) is niet echt verrast als blijkt dat een van zijn vriendinnen Jeanne in een hotelkamer een einde gemaakt heeft aan haar leven. Ze kende de laatste tijd zoveel tegenslag dat de dood voor haar beslist een oplossing moet hebben geleken. De autopsie brengt echter aan het licht dat Jeanne gestorven is aan inwendige bloedingen die het gevolg waren van een welbewuste afranseling. De zelfmoord wordt moord. N`Guma wil de zaak uitspitten, maar zowel Julie Lescaut (Genest) als Kaplan (Marx) willen ten alle prijze verhinderen dat N'Guma zich met het onderzoek bezig houdt. Zoals meermaals het geval is in de reeks afleveringen van de tweede helft van 1999 is ook nu een van de vaste medewerkers van de reeks betrokken partij. Niet dat het allemaal fantastisch overkomt, maar het geeft er toch een persoonlijke toets aan. We hebben hier te maken met mensen van vlees en bloed en dat kan niet gezegd worden van alle tv-series. Niet steeds even onvoorspelbaar, soms wat clichématig, maar toch best onderhoudend amusement. Béatrice Colombier schreef het scenario. Fotografie is van Jean-Claude Hugon. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo.

Julie Lescaut : L'inconnue de la Nationale

1999 | Misdaad

Frankrijk/België/Zwitserland 1999. Misdaad van Daniel Janneau. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Jennifer Lauret en Joséphine Serré.

Aan de rand van de autostrade wordt het lijk aangetroffen van een jonge Afrikaanse vrouw. De resultaten van de autopsie zijn duidelijk: het slachtoffer werd verkracht en nadien aangereden door een auto. Geen eenvoudige klus voor Julie (Genest). Ze moet in de eerste plaats uitzoeken of de chauffeur en de verkrachter een en dezelfde persoon zijn. Bovendien werden er geen identiteitspapieren aangetroffen op de vrouw en werd ze nergens als vermist opgegeven. Als Julie denkt dat ze de dader opgepakt heeft moet ze vaststellen dat een al te gemakkelijk te ontdekken verdachte soms de echte schuldige kan verhullen. Geslaagde politiefilm die gelijktijdig het probleem van de illegale arbeidskrachten als thema heeft. Het spreekt vanzelf dat Julie uiteindelijk alles zal ophelderen, maar toch staan haar en haar medewerkers moeilijke momenten te wachten. Stéphane Kaminka schreef het scenario dat best te pruimen is zonder echt opmerkelijke plotwendingen te bevatten. Jean-Claude Hugon stond achter de camera. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo.

Julie Lescaut : L'ex de Julie

1999 | Misdaad

België/Frankrijk/Zwitserland 1999. Misdaad van Pascale Dallet. Met o.a. Véronique Genest, Renaud Marx, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en Joséphine Serré.

Het is voor commissaris Julie Lescaut (Genest) een hele verrassing als blijkt dat Boissier (Corraface) aangesteld werd als nieuwe directeur van de P.J.J., het tehuis voor jonge delinquenten. Boissier is namelijk haar ex-vriend en ze hebben heel wat gezamenlijke herinneringen op te halen. Daar krijgen ze echter niet de tijd toe want de buurtbewoners zijn niet te spreken over het tehuis, wat leidt tot geregelde incidenten. Op een ochtend wordt een van de burgers vermoord aangetroffen. De man had de avond voordien een meisje van het tehuis een flinke bolwassing gegeven. Boissier wil echter niet geloven dat de moordenaar een van zijn kinderen is. Aan Julie om het uit te zoeken. Voorspelbare policier die het opneemt voor kansarme jongeren. Ondanks hun verleden mag je hen niet op voorhand veroordelen. We leren tevens enkele elementen uit het vroegere leven van Julie, wiens oudste dochter (Jennifer Lauret) er voor een keer niet bij is daar ze op reis is. Routineus scenario van Charlotte Oubitza. Fotografie is van Jean-Claude Hugon. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo.

Julie Lescaut : Délit de justice

1999 | Misdaad

België/Frankrijk/Zwitserland 1999. Misdaad van Daniel Janneau. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

Het gaat er onrustig aan toe op het departement van Julie Lescaut (Genest). Het lijkt wel of het onmogelijk is er de orde te handhaven en Julie wordt met haar mensen ter verantwoording geroepen bij haar superieuren. In deze sfeer neemt Leveil (Rouve), die op rust gaat, afscheid van zijn collega`s. Dan krijgt Julie bovendien nog te horen van een inspecteur van belastingen dat haar man Paul (Marthouret) gezocht wordt wegens fraude. Maar waar is Paul ergens? Via buitenlandse betrekkingen komt ze te weten dat het vliegtuig naar Singapore, waarop Paul zou moeten zitten, gecrasht is in de jungle. Julie is ten einde raad. Is Paul een misdadiger of het slachtoffer van opgezet spel? Leeft hij nog of is hij verongelukt? Is haar eigen leven soms in gevaar? Heel wat vragen waarop de geroutineerde inspectrice binnen de 100 minuten een antwoord moet vinden. Zoals uit bovenstaande plot blijkt gebeurt er heel wat in deze aflevering. Niets dat aan het patroon van de serie veel zal veranderen, maar er zit wel heel wat vaart in en vervelen doe je je geen ogenblik. Julie's geestelijke vader Alexis Lacaye schreef zelf het scenario. Fotografie is van Jean-Claude Hugon. Dolby Surround. Aflevering van het seizoen, nummer van 72.

Joséphine, ange gardien : Une santé d'enfer

1999 | Komedie, Fantasy

België/Frankrijk 1999. Komedie van Henri Helman. Met o.a. Mimie Mathy, Elisabeth Vitali, Eva Mazauric, Gabrielle Forest en Yvon Back.

Engelbewaarster Jos[KA1]ephine (Mathy) arriveert in een textielfabriek waar de werkomstandigheden alles behalve gezond te noemen zijn. De bedrijfsarts Camille Monin (Vitali) stelt bij steeds meer werkneemsters een longziekte vast, maar deze weigeren immer weer verder onderzoek uit angst hun werk te verliezen. Camille is ervan overtuigd dat het oplosmiddel DH4, dat gebruikt wordt om textiel te verven, de oorzaak is. Al jaren voert ze een bittere strijd om dit te laten verbieden, temeer daar ze ervan overtuigd is dat de dood van haar moeder hieraan te wijten is. Maar steeds weer vangt ze bot, niemand wil naar haar luisteren. Tot Joséphine haar hulp aanbiedt tenminste. Een aartsengel werpt zich in de arena van de chemische vergiftiging. Een edele strijd in een warme, humane film met een hartveroverd personage in de hoofdrol. Je neemt enkele onlogische plotwendingen er gerust bij om de onbetaalbare Mathy aan het werk te zien. Als wat meer politiekers zich door zulk een personage zouden laten leiden zou onze wereld er veel mooier uitzien. Marie Hélène Saller en Hélène Woillot schreven het scenario. Fotografie is van Bernard Malaisy. Stereo.

Joséphine, ange gardien : Une nouvelle vie

1999 | Misdaad, Komedie

Frankrijk/België 1999. Misdaad van Philippe Monnier. Met o.a. Mimie Mathy, Didier Bienaimé, Valérie Stroh, Marie-Armelle Deguy en Nicolas Marais.

Pierre Castignac (Bienaim[KA1]e) heeft een auto-ongeval. Beschermengel Jos[KA1]ephine (Mathy) arriveert te laat om dit te verhinderen. Ze stelt zich voor als dokter, maar Pierre is zijn geheugen kwijt. Jos[KA1]ephine stelt vast dat de jongeman, die zelfs zijn naam niet meer kent, aan een psychomatische amnesie lijdt. Iets uit zijn verleden wil hij verdringen en zijn onderbewustzijn heeft van de schok van het ongeluk gebruik gemaakt om de onaangename herinnering te wissen. Het enige aanwijzingspunt dat ze hebben is een zeldzaam geldstuk dat in Pierre`s zak zit. Jos[KA1]ephine staat voor de haast onmogelijke taak de oorzaak van Pierre`s kwaal te achterhalen. Stukje bij beetje ontdekt ze Pierre`s identiteit. Zoals steeds zijn de avonturen van aartsengel Mathy best leuk om te volgen, ook al is het verhaaltje aan de magere (en sentimentele) kant. De grote kleine dame bezit het geheim om de kijker te charmeren en of je nu wilt of niet je blijft kijken en raakt in haar ban. Éric Taraud en Lorraine Lévy schreven het scenario. Fotografie is van Mario Barroso. Stereo.

Joséphine, ange gardien : Une mauvaise passe

1999 | Komedie, Drama

België/Frankrijk 1999. Komedie van Pierre Joasson. Met o.a. Mimie Mathy, Olivia Brunaux, Valérie Vogt, Patrick Catafilo en Laura Martel.

Aan de Belgisch-Franse grens verschijnt beschermengel Jos[KA1]ephine (Mathy) eensklaps in een vrachtwagen. Ze heeft een opdracht te vervullen in Brussel. Hier zit V[KA1]eronique Maillard (Brunaux) in de problemen. De zaak van haar man ging op de fles en hij verdween met de noorderzon. Daar ze zijn schulden niet kan betalen legt de deurwaarder beslag op haar meubelen. Dit wordt haar ten zeerste kwalijk genomen door haar dochtertjes Vanessa (Martel) en Chlo[KA1]e (Coesens). Tot overmaat van ramp wordt ze op haar werk op diefstal betrapt en aan de deur gezet. Heel wat werk aan de winkel voor Jos[KA1]ephine, maar door al haar tegenslagen staat V[KA1]eronique erg sceptisch t.o.v. deze mysterieuze beschermengel. Dank zij het ontwapenende spel van Mathy wordt ook deze in wezen in droeve sentimentele prent een plezier om naar te kijken. Ze staat in schrik contrast met alle ellende die hier getoond wordt (Véronique's vriendin is verplicht met prostitutie haar karig inkomen rond te maken) en zorgt ervoor dat er ook wat gelachen kan worden. Ontspanning zonder veel pretentie, geschreven door Joassin, Christine Miller, Sylvie Chauvet, Laurence Dubois en Quentin Lemaire. Fotografie is van Patrice Payen en Pierre Mertens.

Joséphine, ange gardien : Une famille pour Noël

1999 | Drama, Familiefilm

Frankrijk/België 1999. Drama van Nicolas Cuche. Met o.a. Mimi Mathy, Jean-Michel Dupuis, Christian Brendel, Stéphanie Pasterkamp en Isabelle Renauld.

De nieuwe opdracht van Jos[KA1]ephine (Mathy) belooft geen eenvoudig klusje te worden. Ze moet Sandrine (Pasterkamp) helpen, een puber die zich niet goed voelt in haar vel. Ze moet de kerstdagen, samen met haar broertje Julien (Fran[KA10]cois), doorbrengen bij haar vader Martin (Dupuis). Deze laatste is van haar moeder Christine (Renauld) gescheiden en leeft nu met een vriend, Thierry (Brendel). Joséphine biedt zich aan als meid bij Martin, maar weet niet goed waar te beginnen. Thierry is erg sympathiek en voor hem is Martin zijn leven. Sandrine heeft het moeilijk om te aanvaarden dat haar vader homo is. Zij legt de schuld hiervan bij Thierry. Deze opsomming van de synopsis maakt de film eigenlijk melodramatischer dan hij in werkelijkheid is. Door het spontane, luchtige spel van Mathy wordt alles gerelativeerd en bovendien baadt het geheel in een echte kerstsfeer. Toch is het moeilijk voor twee kinderen om te aanvaarden dat hun vader homoseksueel is, temeer daar nog heel wat volwassenen hiermee ook problemen hebben. Het gevoelige scenario werd geschreven door Jean-Luc Seigle. Fotografie is van Jean-Max Bernard.

Chère Marianne

1999 | Drama

België/Frankrijk 1999. Drama van Pierre Joassin. Met o.a. Anny Duperey, Guy Bedos, Olivia Brunaux, Julien Boiselier en Frédéric van den Driessche.

Marianne Rivais (Duperey) is vijftig, maar nog steeds een knappe vrouw. Ze is een van de weinige vrouwelijke onderprefecten van het land en wordt regelmatig overgeplaatst. Haar man Jean (Bedos) doceert geschiedenis aan de Sorbonne, maar tracht toch steeds Marianne te volgen als deze weer eens naar een andere stad moet. Jean is een geboren charmeur, wat meermaals uitbarstingen van jaloezie teweegbrengt bij Marianne. Als ze weer eens wordt overgeplaatst komt het tot een conflict met Jean en met hun twintigjarige dochter Camille (Doutey), die haar allebei verwijten dat ze haar gezin verwaarloost voor haar carrière. Het beeld van een vrouw die zich geheel overgeeft aan haar werk, zowel grote zaken als kleine alledaagse geschillen. Dat ze hierdoor haar gezin tekort doet beseft ze eerst als het bijna te laat is. Dank zij de uitstekende vertolking van Duperey en Bedos is de film best waard om bekeken te worden. De wat goedkope tranerige momenten neem je er wel bij. Sylvie Chauvet, Anne Valton en regisseur Joassin baseerden het scenario op een idee van Xavier Matthieu. Fotografie is van Patrice Payen.

Quai N[KA15]o 1 : Les Cobras

1998 | Misdaad

België/Frankrijk 1998. Misdaad van Patrick Jamain. Met o.a. Sophie Duez, Olivier Marchal, Raoul Billerey, François-Régis Marchasson en Christophe Hémon.

Om haar hachje te redden, nadat misdadigers haar gevangene doodden en collega Max (Marchel) zwaar verwondden, infiltreert politie-smeris Marie Saint-Georges (Duez) als 'criminele' in jongerenbende. Zij wordt er zwaar op de proef gesteld en moet zich bewijzen door steeds gevaarlijker opdrachten voor de bende uit te voeren. Scenario van Philippe Setbon is rommelig, omslachtig, ongeloofwaardig, te weinig logica. Formulewerk.

Quai N[KA15]o 1 : Jeu de massacre

1998 | Misdaad

België/Frankrijk 1998. Misdaad van Patrick Jamain. Met o.a. Sophie Duez, Olivier Marchal, Raoul Billerey, François-Régis Marchasson en Ann-Gisel Glass.

In ondergondse gangen van het Gare du Nord wordt spoorwegbeambte vermoord met het wapen van commissaris Marie Saint Georges (Duez). Onderzoek wordt uitgevoerd door politie- van-de-politie, het IGPN, onder leiding van commissaris Mich[KA2]ele Harris (Glass), die het echt gemunt heeft op Marie. Zij stapelt verdenkingen tegen Marie op. Marie heeft meteen in de smiezen dat zij zelf haar onschuld moet kunnen bewijzen. En dat doet ze uiteraard, zij het met veel moeite. Alles heeft te maken met diefstal van een Van Gogh in Amsterdam en de internationale crimineel Kali (Tribes) die met TGV vanuit Amsterdam in Parijs arriveert. Scenario van Francis Nief, Fabien Suarez en Didier Cohen. Vertrouwde spoorweg-politietoestanden, langzaam, drentelig opgebouwd. Ondermaats, mede door overdosering ongeloofwaardige elementen.

Manège

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Marc Angelo. Met o.a. Véronique Jannot, Jean Yves Bertelot, Michel Voïta, Jacques Dacqmine en Hélène Roussel.

Marine Dervin (Jannot) wil zich ontfermen over zeven-jarige Mathias (Ghoul), het zoontje van haar verongelukte broer die samen met zijn vrouw Eva omkwam. Marine wil de jongen meenemen naar stoeterij van haar ouders maar de ouders van Eva eisen het kind voor zich op. Ook Marine`s echtgenoot Xavier (Voïta) vindt zo'n adoptie riskant maar Marine is vastbesloten te vechten voor het levensgeluk van het knaapje. Die obsessie geeft ook een echte betekenis aan haar leven. Melodramatische toestanden, geschreven door hoofdrolspeelster Jannot in samenwerking met Nicole Jamet. Opeenstapeling van drakerig lief en leed maakt de plot onverteerbaar.

Julie Lescaut : Travail au noir

1998 | Drama, Misdaad

België/Zwitserland/Frankrijk 1998. Drama van Gilles Béhat. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

De dag begint niet al te best voor commissaris Julie Lescaut (Genest). Haar dochters maken weer eens ruzie en op het commissariaat staat een controleur te wachten. Haar assistent N`Guma (Diouf) is razend als hij merkt dat zijn jongere broer bij hen ondergedeeld werd zonder dat hij hiervan iets wist. Hij wil namelijk niet dat deze politieman wordt. Bovendien werd de echtgenoot van kuisvrouw Véronique, een vreemdeling, het land uitgezet. Bij navraag wordt duidelijk dat deze helemaal niet werd uitgewezen, maar hij zou bij een ongeval betrokken zijn. Hij bracht een gewonde in het hospitaal en verdween. Er blijkt echter geen enkele aangifte van dit ongeval te zijn binnengekomen. Julie onderzoekt de zaak verder en stoot op een net van zwartwerk in het bouwbedrijf. Goed uitgewerkt politiedrama dat handelt over illegale arbeid in Frankrijk. Julie krijgt de kans om er met al haar professionalisme tegenaan te gaan, zonder dat ze het menselijke aspect uit het oog verliest. Een van de betere afleveringen uit deze reeks, geschreven door Marie Guilmineau en Alexis Lecaye. Fotografie van Bernard Malaisy. Bij de eerste tv- voorstelling stond als titel op de generiek INTERDIT AU PUBLIC vermeld. Stereo.

Julie Lescaut : Piège pour un flic

1998 | Misdaad

België/Zwitserland/Frankrijk 1998. Misdaad van Pascale Dallet. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jennifer Lauret.

Bij de arrestatie van een dronken zwerver wordt N`Guma (Diouf) door deze laatste licht gekwetst. N`Guma wil hier geen zaak van maken, maar de volgende ochtend blijkt de man dood in zijn cel te liggen. Wanneer bij de autopsie blijkt dat het slachtoffer sporen vertoont van slagen wil Julie Lescaut (Genest) de zaak tot op het bot uitspitten. Ze vreest dat iemand van haar mensen hem, na de verwonding van N`Guma, te hardhandig heeft aangepakt. De zaak neemt onverwachte proporties aan als de dochter van de dode beweert dat haar vader nooit een druppel alcohol dronk. Zou er iemand een valstrik voor een van haar agenten spannen? Spannende aflevering van deze goede reeks, met steeds een aantal interessante neventhema`s. Ditmaal vreest Julies man Paul (Mathouret) dat hij wel eens ernstig ziek zou kunnen zijn. De vlotte dialogen maken het kijken naar deze in wezen doodgewone policier een aangenaam tijdverdrijf. Het scenario werd geschreven door Alexis Lecaye, de geestelijke vader van het personage. Achter de camera stond Jean-Claude Hugon. Stereo. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo.

Julie Lescaut : L'école du crime

1998 | Misdaad

België/Frankrijk/Zwitserland 1998. Misdaad van Alain Wermus. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jennifer Lauret.

Op een ochtend wacht het kindermeisje van de Grandets een onaangename verrassing. Bij het betreden van het huis vindt ze Jean Grandet en zijn vrouw dood op de divan. Julie Lescaut (Genest) en haar team komen in actie. Vreemd genoeg is er niets gestolen en de baby ligt ongedeerd in bed. De zestienjarige zoon David (Dupuy) is spoorloos. Julie vreest dat de jongen in gevaar is. Bovendien heeft hij ook moeilijkheden op school. Dank zij Julies dochter Sarah (Lauret) komen ze hem op het spoor. De jongen leeft in angst, want hij was getuige van de koelbloedige moord, gepleegd door twee hem onbekende mannen. Zonder ook maar een ogenblik origineel of verrassend te zijn slagen de makers erin om een boeiende politiefilm af te leveren, met zoals steeds een goede vertolking van Genest als commissaris en moeder, twee functies die ze onmogelijk van elkaar gescheiden kan houden. Haar dochters krijgen trouwens steeds meer inbreng in de reeks. Goede tv-ontspanning zonder meer, geschreven door Stéphane Kaminka. Achter de camera werd plaatsgenomen door Jean-Claude Hugon. Stereo. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo.

Julie Lescaut : L'affaire Darzac

1998 | Misdaad

Zwitserland/België/Frankrijk 1998. Misdaad van Alain Wermus. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouff, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

Een journaliste werd vermoord in het Grand-H[KA4]otel des Clairi[KA2]eres. Julie (Genest) wordt belast met het onderzoek en tot haar grote verbazing ontdekt ze dat het slachtoffer een lat- relatie onderhield met niemand minder dan Darzac (Rocca), haar directe baas. Hiermee geconfronteerd ontkent deze niet, maar volgens hem was het slechts een onschuldig slippertje. Verder onderzoek brengt echter aan het licht dat de twee elkaar al minstens twee jaar kenden en dat ze op de dag van de moord een hooglopende ruzie hadden over eventuele trouwplannen. Julie staat voor zowat de moeilijkste zaak uit haar rijkgevulde loopbaan. Een plot die erg actueel was ten tijde van het Clinton-schandaal waardoor het duidelijk ge[KA3]inspireerd werd. Voor de rest is alles zowat routine, met interventies uit het priv[KA1]e-leven van de commissaris en de humoristische one-liners van haar eeuwige assistenten N`Guma (Diouf) en Kaplan (Marx). Niet vervelend of ondermaats, maar consumptie-voer dat je vlug vergeten bent. Het scenario is van de hand van Thomas Saez en achter de camera nam Jean-Claude Hugon plaats.

Julie Lescaut : Interdit au public

1998 | Misdaad

België/Zwitserland/Frankrijk 1998. Misdaad van Gilles Behat. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jennifer Lauret.

V[KA1]eronique, de meid van het commissariaat, valt vol wanhoop binnen bij Julie Lescaut (Genest). Haar man Ahmed is spoorloos verdwenen en volgens V[KA1]eronique is het uitgesloten dat hij voor een nieuwe start in zijn leven koos. Ahmed is een ernstige werker voor een bouwonderneming, die nooit zijn verantwoordelijkheden ontlopen heeft. Ook al waren momenteel zijn papieren niet in orde, toch is er duidelijk iets mis. Julie komt al vlug een smerig zaakje op het spoor waarin verdachten en politiek verantwoordelijken klaarblijkelijk samenspannen. Weer een zaak met een sociaal tintje voor Julie die op een netwerk stuit van mysterieuze verdwijningen van illegale vreemdelingen. Zoals steeds wordt alles weer verteld met de nodige knipoogjes en met de huiselijke intermezzi waarin Julie`s dochters Sarah (Lauret) en Babou (Serré) zich steeds meer ontwikkelen tot onafhankelijke tieners. Weinig origineel, maar onderhoudend en ontspannend. Alexis Lecaye en Marie Guilmineau schreven het scenario volgens de nu wel heel bekende formule. Fotografie is van Bernard Malaisy. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo. Stereo.

Julie Lescaut : Bal masqué

1998 | Misdaad

Frankrijk 1998. Misdaad van Gilles Béhat. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

Het heeft er alles van om een leuke avond te worden. Sarah (Lauret), Julie Lescauts oudste dochter, organiseert een gemaskerde `rave party`. Op een kleine schermutseling na loopt alles gesmeerd, tot eensklaps een vijftiental jongeren ziek worden van giftige ecxtasy. Als kroon op de avond wordt dan nog een vriend van Sarah dood aangetroffen, vermoord. Julie (Genest) en haar ploeg kunnen in actie schieten. Tot overmaat van ramp is het liefje van het slachtoffer de dochter van substituut Ferral (Pater), de rechtstreekse overste van Julie. Hij meisje gaat blijkbaar gebukt onder een drukkend geheim dat wel eens de sleutel tot de hele affaire zou kunnen zijn, maar Julie krijgt weinig contact met haar. Een belangrijke zaak voor Julie (haar dochter is erbij betrokken), maar een routineklus voor de kijker. Het scenario van Thierry Wong, Pierre Forette en Alexis Lecaye loopt volledig lang bekende paden en heeft weinig verrassends te bieden. Goed gemaakt maar erg voorspelbaar. Achter de camera nam Bernard Malaisy plaats. Stereo.

Julie Lescaut : Arrêt de travail

1998 | Misdaad

Zwitserland/Frankrijk/België 1998. Misdaad van Pascale Dallet. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jennifer Lauret.

Sarah (Lauret), dochter van Julie Lescaut (Genest), wordt op stage gestuurd naar een fabriek. De meestergast let op het werk als een sadistische dictator, die steeds weer tracht de meisjes tot het uiterste te drijven. Op een dag, tijdens de middagpauze, pleegt een van de meisjes, die de zware druk niet meer aankan, zelfmoord. De volgende ochtend wordt de meestergast vermoord op de parking aangetroffen. Op de fabriek breekt een spontane staking uit. Aan Julie de moeilijke taak om uit te vissen wie voor de moord aansprakelijk is en tevens om haar verantwoordelijkheid als moeder van Sarah ten volle op te nemen. Een goed opgebouwde aflevering van deze serie die baadt in een broeierige, onvoorspelbare sfeer. Voor de eerste keer in haar carrière staat Julie voor een gewetensconflict: wie komt op de eerste plaats, de politiecommissaris of de moeder. Genest gaat hoe langer hoe meer op in haar rol en sinds haar dochters een belangrijkere rol in de serie kregen, lijken de verhalen beter gemotiveerd. Dit scenario is van de hand van Alexis Lecaye en Charlotte Oubitza. Fotografie van Jean-Claude Hugon. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo.

Quai N[KA15]o. 1 : Le tueur de la pleine lune

1997 | Misdaad

Frankrijk/België 1997. Misdaad van Patrick Jamain. Met o.a. Sophie Duez, Olivier Marchal, Raoul Billerey, François-Régis Marchasson en Pierre Malet.

Het is weer een drukke nacht op Quai nummer 1. Commissaris Marie Saint-George (Duez) ontvangt het bericht dat haar vriendin Edith op haar wacht in de brasserie van het station. Als ze daar aankomt is de vrouw verdwenen. Marie vindt haar op het toilet waar ze aangevallen werd door een blinde (Malet). Edith is zwaargewond en Marie beseft dat de moordenaar van de volle maan weer heeft toegeslagen. Ze is er ook van overtuigd dat de maniak haar gezien heeft en is bereid als lokaas te dienen om hem eindelijk buiten strijd te stellen. Het vooral in Amerika erg populaire thema van de seriemoordenaar deed hiermee ook zijn intrede in de Franse tv-film. De makers trachtten, buiten een spannend verhaal te vertellen, ook binnen te dringen in de psyche van de psychopaat en de kijker met hem te laten meevoelen. Ondanks het uitstekende spel van Malet als de moordenaar is dit niet helemaal gelukt. Didier Cohen schreef het scenario dat door Daniel Diot in beelden werd omgezet. Stereo.

Madame le Consul : Le bûcher des innocents

1997 | Thriller, Misdaad

Frankrijk 1997. Thriller van Joyce Buñuel. Met o.a. Véronique Jannot, Johan Leysen, Mario Saint-Amand, Dino Tavarone en Lucille Fluet.

Alice Beaulieu (Jannot), Frans consul, wordt overgeplaatst naar Montreal. Kort na haar aankomst verdwijnt jonge Franse studente in de rechten Christine Faurois (Fluet). Werd zij het slachtoffer van een seriemoordenaar? Plaatselijk politie- inspecteur John Bingleton (gespeeld door Vlaams acteur Leysen!) wordt met het onderzoek belast. Alice, de Franse consul, voelt zich wat verantwoordelijk voor het verdwenen meisje en biedt haar hulp aan, maar hierdoor wordt zij warempel het doelwit van de seriemoordenaar. Kat-en-muis-spel, geschreven door Gérard Carné en Alain Minier, heeft de allure van vrij spannende thriller. Door te veel psychologie van moordenaar te willen ontwikkelen en het te ingewikkeld maken van zijn doenwijze stikt deze tweede aflevering van MADAME LE CONSUL bijna. Zelfs het personage van energieke Jannot zorgt voor momenten van naïeve ondoorgrondelijkheid.

Julie Lescaut : Travail fantôme

1997 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland 1997. Misdaad van Alain Wermus. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jennifer Lauret.

In Clairi[KA2]eres wordt alles in gereedheid gebracht voor de jaarlijkse kermis. Julie Lescauts dochter Babou (Serr[KA1]e) wordt verliefd op de duivel-doet-al Teddy (Giardinelli), een vreemde jongeman die de gave heeft dat hij alles kan loskrijgen van zijn niet bepaald toegankelijke bazen. Het feest is amper begonnen of er wordt een lijk gevonden in de trein van het spookhuis. Niemand kent het slachtoffer. Enkel Teddy reageert eerder ongewoon. Geholpen door haar mensen ontdekt Julie (Genest) dat de verdwijning van een jonge journalist te maken moet hebben met de moordzaak op de kermis en met een corruptiezaak in het stadhuis. Een boeiende moordzaak voor de vrouwelijke inspecteur van het schilderachtige Clairières, die zich nu bovendien zorgen moet maken over haar opgroeiende dochters. Routine- scenario van Quentin Lemaire en Alexis Lecaye. Fotografie van Jean-Pierre Aliphat. Stereo. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo.

Julie Lescaut : Question de confiance

1997 | Misdaad

Frankrijk/België 1997. Misdaad van Alain Wermus. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

Op het ogenblik dat Julie Lescaut (Genest) samen met haar dochters (Lauret en Serr[KA1]e) boodschappen doet in een supermarkt wordt deze overvallen door een gewapende kerel. De man is onberekenbaar en Julie is verplicht hem neer te schieten. Als haar collega`s ter plaatse zijn blijkt het wapen van de man spoorloos. Tijdens het onderzoek wordt Julie op non-actief geplaatst. Indien het pistool van de overvaller niet gevonden wordt kan Julie geen zelfverdediging inroepen en dat kan haar haar baan en reputatie kosten. Wat later wordt een jonge vrouw vermoord aangetroffen op een parking. Julie`s partners N`Guma (Diouf) en Kaplan (Marx) gaan ervan uit dat het gebruikte wapen wel eens dat van de supermarkt overval kan zijn. Spannende aflevering waarin Julie in nauwe schoentjes komt te zitten. Gelukkig laten haar partners haar niet in de steek. Niet origineel wel boeiend opgebouwd scenario van Julie's geestelijke vader Alexis Lecaye. Achter de camera stond Robert Venturi.

Julie Lescaut : Mort d'un petit soldat

1997 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland 1997. Misdaad van Charlotte Brandstrom. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

Een geheimzinnig, gemaskerd commando overvalt het politiecommissariaat in Clairi[KA2]eres. Ze doden een clochard die in een reflex het masker een van hen aftrok. Het enige dat ze meenemen is een partij administratieve documenten zonder veel belang. Deze actie roept bij commissaris Julie Lescaut (Genest) herinneringen op aan een gelijkaardige inbraak, enkele dagen geleden, waarbij de dieven een aantal telefoontoestellen vernietigden. Kort daarop wordt een jonge militair gedood in een naburige kazerne. Volgens Julie is dit alles het werk van dezelfde bende. Een onderhoudende politiefilm zonder veel pretenties, niet slecht maar evenmin opvallend goed. Wat wel opvalt is dat het personage van Babou (Serré), de jongste dochter van Julie, steeds meer belang krijgt in het geheel. Eric Kristy en Natalie David-Weill schreven het scenario dat door Jean-Claude Larrieu gefilmd werd.

Julie Lescaut : Les fugitives

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Alain Wermus. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

Julie Lescaut (Genest) en haar mensen worden naar de plaats van een moord gezonden. In een openbare tuin werd het lijk gevonden van een man. Het lichaam werd half ontmand. Het spoor leidt naar een nabijgelegen huis voor jonge ongehuwde moeders. Een van hen, Marie (Sobel), het nichtje van het slachtoffer, is spoorloos. Tijdens het onderzoek staat Julie erg onder spanning, temeer daar haar beide dochters - en vooral Sarah (Lauret), de oudste - midden in een puberteitscrisis zitten. Redelijke aflevering van deze reeks waarin, naast het politiewerk, de jongste tijd ook het privé-leven van de titelfiguur erg centraal staat. Het scenario werd geschreven door Alexis Martin, Patrick Pessis en Alexis Lacaye. Voor de fotografie tekende Roberto Venturi.

Julie Lescaut : Cellules mortelles

1997 | Misdaad

Zwitserland/Frankrijk 1997. Misdaad van Charlotte Brandstrom. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

Bij een ontsnappingspoging in de gevangenis wordt een vrouwelijke cipier koelbloedig afgeslacht. De moordenares wordt op haar beurt gedood en haar gezellin wordt door Julie Lescaut (Genest) en haar medewerkers gegrepen. Ondanks het feit dat de bewakers represailles vrezen wordt de vrouw toch terug achter slot en grendel geplaatst. De volgende ochtend wordt ze dood in haar cel aangetroffen, zonder zichtbare tekens van geweld. Toeval of moord? Voor Julie geen eenvoudige opdracht want een politie- onderzoek in de gevangenis kan een oorlog ontketenen. Bij momenten gaat het erg spannend aan toe in deze aflevering die zich grotendeels in de gevangenis afspeelt. De sfeer van onbehagen wordt goed op de kijker overgebracht en zoals steeds wordt een geslaagd evenwicht gevonden in het tonen van het politiewerk en het privé-leven van de commissaris. Het scenario is van Paul Irrtum en Alexis Lecaye. Voor de fotografie werd beroep gedaan op Jean-Claude Larrieu. Stereo.

Julie Lescaut : Abus de pouvoir

1997 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland 1997. Misdaad van Alain Wermus. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

De zaken gaan weer goed zoals steeds op het politiebureau van Julie Lescaut (Genest). Ze zit volop in het onderzoek naar de dood van een loodgietersgast die vroeger deel uitmaakte van een straatbende. Gelijktijdig heeft Kaplan (Marx) de handen vol met een sadist die zijn vrouw mishandelt. N`Guma (Diouf) lijdt onder een depressie en Motta (Desseaux) maakt de ene fout na de andere omdat hij meer bezig is met zijn zieke moeder dan met zijn werk. Commissaris Val[KA1]erie Koster (Magnet) heeft uitgerekend dit ogenblik uitgekozen om Lescauts rangen te vervoegen, samen met twee van haar inspecteurs, om een studie te maken over de criminaliteit in de voorsteden. De botsing tussen twee vrouwen die best hun mannetje kunnen staan. Een redelijk geslaagde poging om eens iets anders dan de traditionele moordzaak met ingebouwde oplossing te brengen in een politieserie. De karaktertekeningen zijn echter uiterst zwak en de verwikkelingen niet erg interessant. Julie Lescauts geestelijke vader Alexis Lecaye schreef het scenario dat in beeld gebracht werd door Jean-Pierre Aliphat. Aflevering 2 van het zesde seizoen, nummer 22 van 72. Stereo.

Joséphine, profession ange gardien : Le miroir aux enfants

1997 | Komedie, Fantasy, Familiefilm

Frankrijk 1997. Komedie van Dominique Baron. Met o.a. Mimie Mathy, Julie Jézéquel, Tessa Seciniarz, Jean-Paul Comart en Henri Marteau.

Als Josephine (Mathy) `gered` wordt door de brandweer die denkt dat ze zelfmoord wil plegen beweert ze engelbewaardster te zijn. Hoofdschuddend laat men de kleine exentrieke dame gaan, niet beseffend dat ze de waarheid spreekt. Ze komt de tienjarige Alice (Seciniarz) ter hulp, een meisje dat door haar moeder Chantal (J[KA1]ez[KA1]equel) gedwongen wordt om zware kunstschaatstrainingen te volgen. Het meisje is triest en heeft alle levenslust verloren. Josephine stelt zich voor als dokter van de ijsfederatie en ontdekt dat Chantal zich mislukt vindt in het leven en dat ze daarom wil dat haar dochter een kampioene wordt. Tot overmaat van ramp wordt Alice`s grootvader Paul (Marteau), de enige waarbij ze begrip vindt, met een hersenbloeding in het hospitaal opgenomen. Er is heel wat werk aan de winkel voor de kleine engelbewaarder. Dank zij het ontwapenende spel van Mathy, die voordien reeds het hart van gans Frankrijk gestolen had als UNE NOUNOU PAS COMME LES AUTRES, sprankelt deze komedie van levensvreugde. Als Josephine brengt ze hoop in een wereld waarin nog weinig liefde te vinden is. Het niet bepaald origineel scenario, dat soms op het randje van het melodramatische balanceert, werd geschreven door Philippe Niang, naar een 'bijbel' van Laurent Chouchan, Michel Lengliney en Niang zelf. Achter de camera stond Hugues De Haeck. Stereo.

Joséphine, profession ange gardien : L'enfant oublié

1997 | Drama, Fantasy, Familiefilm

Frankrijk 1997. Drama van Alain Bonnot. Met o.a. Mimie Mathy, Patrick Fierry, Jessica Lecucq, Nadine Spinoza en Paul Guers.

Amper terug op aarde heeft engelbewaarder Jos[KA1]ephine (Mathy) al werk: ze verhindert een jonge vrouw zelfmoord te plegen uit liefdesverdriet. Haar opdracht ligt echter ergens anders: ze moet de negenjarige Emma (Lecucq) opzoeken. Sinds haar broertje een jaar voordien bij een ongeval om het leven kwam verblijft het meisje bij haar grootouders Pierre (Guers) en Valentine (Sola). Emma is erg triest en mist haar vader (Fierry) en moeder (Spinoza), maar die hebben alle levenslust verloren en laten hun dochter aan haar lot over. Er wacht Joséphine weer een zware klus. Voorspelbaar melodrama dat genietbaar blijft door het spontane en ontwapenende spel van Mathy, die, zoals ze in de film zegt als antwoord op een vraag van Emma, 'een volwassene is met de geest van een kind'. Af en toe wordt het wat te sentimenteel, maar dan volgt er gegarandeerd een leuke kwinkslag van Mathy die weer veel goedmaakt. Het scenario voor deze tweede 'Joséphine'-film werd geschreven door Laurent Dussaux en Lorraine Lévy. Achter de camera stond Gilberto Azevedo. Stereo.

Anne Le Guen : Fatalité

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Stéphane Kurc. Met o.a. Fanny Cottençon, Patrick Raynal, Wojtek Pszoniak, Dominique Sarrazin en Bruno Slagmulder.

Onder de oogluikende toelating van Burgemeester Charles Dubois (Raynal) wordt een circustent opgebouwd op het marktplein. Schepen Anne Le Guen (Cotten[KA10]con) weigert echter de autorisatie te tekenen daar ze haar twijfels heeft over het naleven van de veiligheidsvoorschriften. Een ruzie binnen een schepencollege is blijkbaar ook al voldoende stof om een film rond op te bouwen. Deze is dan ook even vlot en even boeiend als de door-de-weekse vergaderingen van dit college, waarbij zowat de helft van de aanwezigen met de ogen dicht (en snurkend) de debatten volgt. Geen opmerkingen over de acteerprestaties. De acteurs maken, ondanks de levenloze regie, nog het beste van wat er te maken is van het zwakke scenario van Isabel Sebastian. Het camerawerk is van Gérard Vigneron.

Quai no. 1 : Le cahier de Jeanne

1996 | Misdaad

Frankrijk/België 1996. Misdaad van Marc Angelo. Met o.a. Sophie Duez, Olivier Marchal, Jean-Pierre Bouvier, Raoul Billerey en Marc De Jonge.

Meester Pierre Barth[KA1]el[KA1]emy (Bouvier), een wegens corruptie gezochte internationale advocaat, wordt door Mexico, waar hij vijf jaar woonde, uitgeleverd aan Frankrijk. Na zijn landing in Roissy moet hij een vliegtuig nemen naar Mulhouse waar zijn dossier behandeld zal worden. Op het laatste moment worden de plannen om veiligheidsredenen gewijzigd. Barth[KA1]el[KA1]emy moet per trein verder. Commissaris Marie Saint-Georges (Duez) en haar collega Max Urt[KA1]eguy (Marchal) moeten hem begeleiden. Spannende policier die herinneringen oproept aan NARROW MARGIN, maar die er niet in slaagt de suspense even lang vol te houden. Het personage van Marie Saint-Georges werd geïnspireerd door Danielle Thiery, de eerste vrouwelijke commissaris van de spoorwegpolitie. Het scenario is van de hand van regisseur Angelo en Daniel Saint-Hamont. Fotografie van Jean Monsigny. Stereo.

Quai no. 1 : Compagnons de la Loco

1996 | Misdaad

Frankrijk/België 1996. Misdaad van Patrick Jamain. Met o.a. Sophie Duez, Olivier Marchal, Raoul Billerey, François-Régis Marchasson en Marion Game.

Marie Saint-Georges (Duez) is commissaris bij de spoorwegpolitie. Destijds vormde ze met drie vrienden het groepje [KL]Les compagnons de la Loco[KLE], dat de dure eer zwoer om weer bijeen te komen bij het eerste huwelijk. Nu, vijftien jaar later, is het zover, maar juist die dag heeft ze met haar collega Max Urt[KA1]eguy (Marchal) slechts enkele minuten om een zekere Villard (Myers) te arresteren die met de Eurostar arriveert. Diens advocaat werd de vorige avond dood aangetroffen en Villard is verdachte nummer een. Pilotfilm voor een nieuwe Franse politiereeks die zich afspeelt in en rond het treinstation. Vlot gemaakt en keurig gespeeld mist de film echter toch dat tikkeltje originaliteit om de kijker in de ban te houden. Didier Cohen baseerde zijn scenario op een verhaal van Isabelle Sébastien en personages gecreëerd door Danielle Thiery, Pierre Grimblat en Sylvain Saada. Fotografie van Daniel Diot. Stereo.

Petite sœur

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Marion Sarraut. Met o.a. Annie Girardot, Martin Lamotte, Camille Dos Santos, Natacha Régnier en Quentin Ogier.

Dos Santos is een twaalfjarige gymnaste die van de ene dag op de andere bekend wordt. Die plotse roem zal haar leven duchtig door elkaar schudden. Zij is de jongste dochter van Lamotte, die samen met zijn moeder Girardot een Italiaans restaurantje runt. Sinds de dood van Dos Santos' moeder is het vooral haar oudere zus Régnier, een briljante studente, die voor haar zorgt. Wanneer Dos Santos op het punt staat kampioene te worden, wordt vader Lamotte extatisch en Régnier is de enige die met beide voeten op de grond blijft, ook wanneer deurwaarders hun opwachting maken in de eettent van haar in financiële problemen zittende vader. Onderhoudende familiekroniek, met een lach en een traan, geschreven door Alain Leblanc. Jammer dat de plot te sterk als een karikatuur van het turn-sportmilieu overkomt. Gelukkig zijn er de acteurs die een en ander geloofwaardig maken. De kleine elite-turnster Dos Santos ontroert in haar eerste filmrol, Lamotte overtuigt in zijn eerste grote dramatische rol en La Girardot hoeft slechts zichzelf te zijn als de eeuwige mama en oma. Muziek van Didier Vasseur.

Julie Lescaut : Femmes en danger

1996 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland 1996. Misdaad van Jacob Berger. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Patrick Fierry en Alexis Desseaux.

Bij een brand in een Parijse woning komen een echtpaar en een kind om het leven. Het blijkt al gauw dat hier misdadig opzet in het spel is en het onderzoek brengt Lescaut (Genest) naar Gen[KA2]eve, waar ze aan de zaak werkt met de niet alledaagse inspecteur Fresco (Fierry). Hun speurtocht naar de mysterieuze moordenaar wordt doorspekt met twee liefdesverhalen: dat van het aanstaande huwelijk van Fresco en de ontmoeting van Lescaut met haar ex-man. Zoals gewoonlijk in deze reeks wordt naast het professionele leven van de hoofdfiguren ook veel aandacht besteed aan hun privé-leven. Dit is niet steeds bevorderlijk voor de opbouw van de spanning. Het routine-scenario is van Alexis Lecaye en Yves Mugny. Aan de camera stond Denis Jutzeler. Nicam Stereo.

Julie Lescaut : Double rousse

1996 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland 1996. Misdaad van Elisabeth Rappeneau. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en Claude Brécourt.

In Clairi[KA2]eres wordt een man opzettelijk door een auto doodgereden. Commissaris Julie Lescaut (Genest) kan met moeite haar partners Tr[KA1]emois (Anger) en N`Guma (Diouf) bereiken daar de politiezender gestoord wordt door een radiopiraat. Julie merkt al vlug dat het hier geen ongeval betreft, maar een afrekening. In de brieventas van het slachtoffer vindt ze foto`s van gemartelde vrouwen. Ze moet de daders dus meer dan waarschijnlijk zoeken in het porno-milieu en de daarbijhorende dealers in snuff-materiaal. Ondertussen moet ze ook nog de radiopiraat uit de ether halen. De man is trouwens razend populair bij jongeren en niet in het minst bij haar dochters Sarah (Lauret) en Babou (Serré). Een weinig opmerkelijke aflevering van deze serie, met de geijkte afwisseling van spanningsvolle momenten en meer intieme privé-toestanden en eeuwige woordenwisseling tussen moeder en dochters. Het zit allemaal degelijk in elkaar maar is toch te voorspelbaar. Mireille Lanteri schreef het scenario. Achter de camera nam Jean- Pierre Aliphat plaats.

Anne Le Guen : Du fil à retordre

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Stéphane Kurc. Met o.a. Fanny Cottençon, Patrick Raynal, Dominique Sarrazin, Olivier Granier en Léa Drucker.

Anne Le Guen (Cotten[KA10]con) is schepen en eerste adjoint van de burgemeester in een provinciestadje in het departement Nord. Wanneer een lokale weefspinnerij bedreigd wordt met sluiting breekt er een spontane staking los. Zij onderzoekt het dossier. Zo ontdekt ze dat de zaakvoerder, die beschuldigd wordt van wanbeheer, een jeugdvriend is van de burgemeester (Raynal) en vanuit de prefectuur wordt druk uitgeoefend om de fabriek zo vlug mogelijk te ontzetten. Gelijktijdig breekt er in een nabijgelegen rusthuis een hongerstaking uit, daar het eten van een minderwaardige kwaliteit is. Eerste aflevering van een reeks met sociale inslag of hoe een schepen zich inzet om de bevolking te helpen, in plaats van de politiek te laten primeren. Cottençon speelt haar rol ontwapenend. Marie Guilmineau, Philippe Le Dem en Frédéric Krivine schreven het scenario. Achter de camera stond Roberto Venturi. Formaat 16/9. Nicam Stereo.

Petite Sœur

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Marion Sarraut. Met o.a. Annie Girardot, Martin Lamotte, Camille Dos Santos, Marion Larguier en Emilie Capel.

Sinds de dood van haar moeder is de vijftienjarige Regnier de belangrijkste vrouw in het gezin van Lamotte. Zij moet de studies volgen van haar jonger zusje, Dos Santos, en voor het huishouden zorgen. Dos Santos is echter meer geïnteresseerd in turnen dan in studeren en ze ontpopt zich tot een eersteklas athlete. Tijdens een ontmoeting tussen liefhebbers wordt ze opgemerkt. Ze wordt uitgenodigd op een nationale competitie. Trots stemt haar vader toe. Een hulde aan familiale eensgezindheid die echter verzinkt in goedkope melodramatiek. Enkel het spontane spel van de jonge Dos Santos redt de film van de volledige ondergang. Alain Leblanc en Julien Gadé schreven het scenario. Aan de camera werd plaatsgenomen door Jean-Pierre Aliphat. Formaat 16/9. Dolby Surround.

Madame le Consul : Les disparues de la Sierra Madre

1995 | Drama, Misdaad, Mysterie

Mexico/Frankrijk 1995. Drama van Joyce Buñuel. Met o.a. Véronique Jannot, François Marthouret, Juanjo Puigcorbé, Jésus Ochoa en Maya Zapata.

Alice Beaulieu (Jannot), de Franse consul in Mexico, wordt naar Sierra Madre ontboden om er een Frans staatsburger te helpen. De man in kwestie, een zekere Pardo (Mathouret), werd achter de tralies gezet nadat hij een dodelijk verkeersongeval veroorzaakte. Ze laat hem overkomen naar Mexico, in gezelschap van een dertien-jarig meisje waarvoor hij, naar eigen zeggen, verantwoordelijk is. Ze ontmoet Emiliano (Puigcorbe), professor literatuur, die zijn twijfels heeft over de goede bedoelingen van Pardo. Hij vermoedt dat deze betrokken is bij de verdwijning van enkele minderjarige meisjes. Met als kader het mysterieuze Mexico wordt hier het milieu getoond van de kinderprostitutie, een drama dat niet enkel in Mexico actueel was in de periode van productie. Het geheel heeft echter meer weg van een sensationele fotoroman dan van een goed opgebouwde aanklacht tegen dit soort praktijken. Acteerprestaties en decors zijn goed, maar het scenario van Sylvain Saada en Bunuel is erg oppervlakkig. Achter de camera stonden Roger Dorieux en Angel Goded.

Julie Lescaut : Rumeurs

1995 | Misdaad

Frankrijk/Duitsland 1995. Misdaad van Marion Sarraut. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Jennifer Lauret en Joséphine Serre.

In de stad doet het gerucht de ronde dat een maniak drie slachtoffers gemaakt heeft. Een achttien-jarige halfbloed wordt aangewezen als de dader. Commissaris Julie Lescaut (Genest) tracht de gemoederen tot bedaren te brengen door het publiek ervan te overtuigen dat alles slechts op geruchten gebaseerd is. De volgende dag echter wordt het lijk van een verminkt meisje gevonden in het gemeentezwembad. Julie Lescaut heeft ditmaal een ongewone tegenstander: geruchten die de ronde doen bij de bevolking. Dit gegeven werd boeiend uitgewerkt door in het scenario van Thomas Saez, die van deze 'vermoedens' een sterke vijand maakt. Het spel staat op redelijk peil. Het camerawerk is van Jean-Pierre Aliphat. Aflevering 2 van het vierde seizoen, nummer 12 van 72. Stereo.

Julie Lescaut : Recours en grâce

1995 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland 1995. Misdaad van Joyce Buñuel. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en François Marthouret.

Twee voorvallen zorgen voor opschudding in Clairi[KA2]eres, waar Julie Lescaut (Genest) fungeert als politiecommissaris. In de eerste plaats ontsnapt een gevaarlijke geestesgestoorde uit de psychiatrische instelling waar hij opgesloten zat voor de moord op een meisje. Het feit dat hij ontoerekenbaarheid pleitte redde hem van een gevangenisstraf. Dezelfde nacht heeft Paul (Mathouret), de ex van Julie, een auto-ongeval. Hij ligt in coma en vecht voor zijn leven. Weer heel wat werk aan de winkel voor onze pientere politievrouw. Dat het allemaal wat overtrokken werd en niet erg geloofwaardig overkomt moet je er maar bij nemen. Het niet erg boeiende scenario van Eric Kristy hangt aaneen van de toevalligheden. De niet erg strakke regie helpt niet veel. Fotografie van Jean-Pierre Aliphat. Stereo. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo.

Julie Lescaut : Propagande noire

1995 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland 1995. Misdaad van Alain Bonnot. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Rufus.

Langs de spoorlijn wordt het zwaar verminkte lichaam gevonden van een jonge boekhouder die al drie dagen werd vermist. In zijn binnnenzak wordt een afscheidsbrief gevonden. Alles duidt op zelfmoord. Commissaris Lescaut (Genest) moet het droeve nieuws aan de jonge weduwe meedelen, maar deze weigert categorisch te geloven dat om het haar man gaat. Het paar hadden net plannen gemaakt om de eerste huwelijksverjaardag in Veneti[KA3]e te vieren en dachten erover kinderen te krijgen. Toch herkent ze duidelijk het handschrift van haar man, al kan de patholoog- anatoom de identiteit niet vaststellen. Er vallen nog meer doden en eventuele getuigen zwijgen uit angst. Lescaut moet het opnemen tegen een clandestiene, maar machtige misdaadorganisatie in deze redelijk spannende aflevering die steeds bekende paden blijft bewandelen. Ze wordt daarbij geholpen door een nieuwe inspecteur, David Kaplan (Marx). Het scenario is van Thomas Saez (naar de personages die bedacht werden door Alexis Lecaye) en aan de camera stond Pierre Morel. Formaat 16/9. Stereo.

Julie Lescaut : Le secret des origines

1995 | Misdaad

Zwitserland/Frankrijk 1995. Misdaad van Josée Dayan. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jeanne Marine.

Een bediende van de plaatsings- en adoptiedienst wordt vermoord. Een getuige heeft de moordenaar zien wegvluchten. De verdachte komt zich vrijwillig melden bij Julie Lescaut (Genest) en bekent. Dat maakt allemaal weinig indruk, als de verdachte niet een vriend zou zijn van Sarah, de dochter van Julie. De jongen werd geadopteerd en hij heeft zijn dossier gestolen om zijn te achterhalen waar hij vandaan komt. Redelijke story met een sociale achtergrond die goed uitgewerkt werd en die soms zelfs aangrijpend is. Van een beter niveau dan de meeste JULIE LESCAUT-plots, geschreven door Françoise Peroche en Alexis Lecaye. Fotografie van Denis Jutzeler. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo.

Julie Lescaut : La fiancée assassinée

1995 | Misdaad

Zwitserland/Duitsland/Frankrijk 1995. Misdaad van Elisabeth Rappeneau. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en Roland Amstutz.

Op de avond dat Lescaut (Genest) een hartig woordje wil spreken met de administrateur van het commissariaat, haar dochter naar haar eerste baby-sit gaat en haar assistenten Tr[KA1]emois (Anger), N`Guma (Diouf) en Motta (Desseaux) proberen om een mysterieuze telefoondief te grijpen, ontdekt een wandelaar langs de Seine het lijk van een jonge vrouw, die is gewurgd. Dit is de derde gelijksoortige moord in minder dan een jaar. Lescaut is vastbesloten deze seriemoordenaar te pakken. Doordeweekse politiesuspense met alle bekende ingrediënten, eigen aan het genre en een rolverdeling die ieder hun eigen nummertje opvoeren. Het scenario is van Alexis Lecaye en bevat geen verrassingen. Het camerawerk is van Jean-Pierre Aliphat. Aflevering nummer 31 van 68. Stereo.

Julie Lescaut : Crédit revolver

1995 | Misdaad

Zwitserland/Frankrijk 1995. Misdaad van Josée Dayan. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Roger Dumas.

Julie Lescaut (Genest) wordt geconfronteerd met een vervelende zaak: sinds kort dringen mannen, die zich uitgeven voor politie-agenten, de woningen binnen van bejaarde mensen om hun spaarcentjes te stelen. Tot op heden ging dit nog niet gepaard met geweld, maar hoelang zal dat nog duren? Het debat over de onveiligheid in de stad komt weer ter sprake en de nieuwe assistent van de burgemeester ziet hier zijn kans mooi om voor een aparte lokale politiemacht te pleiten, die Lescaut en haar mensen de duivel kunnen aandoen. Interessant gegeven dat goed uitgewerkt werd en gemixt met enkele boeiende neventhema's. Het scenario van Eric Kristy tracht het verzwakte imago van de reeks wat op te vijzelen. Aan de camera stond Jean Monsigny. Formaat 16/9. Nicam Stereo.

Julie Lescaut : Bizutage

1995 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland 1995. Misdaad van Alain Bonnot. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Romain Bouteille.

Bij een ontgroening kan het er dikwijls nogal wild aan toe gaan. Als op het internaat van Sainte-Agathe, een opleidingsinstituut voor toekomstige managers, het stoffelijke overschot gevonden wordt van een feut, is het toch danig uit de hand gelopen. Julie Lescaut (Genest) wordt met het onderzoek belast en komt terecht in een gesloten wereldje, waar zwijgplicht geldt. Ze ontdekt eveneens dat jongeren door de hoge studiedruk tot buitensporig gedrag worden aangezet. Wie daartegen niet bestand is, raakt verzeild in de drugs. De film schetst een onthutsend beeld van studenten die straks leiders in de maatschappij worden en het is niet bepaald flatteus. Commissaris Lescaut wordt geconfronteerd met behoorlijk agressieve individuen. Het scenario is van Laurent Vachaud en Alexis Lecaye. Het camerawerk is van Jean-Pierre Aliphat. Aflevering 6 van het vierde seizoen, nummer 16 van 72. Formaat 16/9, Stereo.

Anne Le Guen : Urgences

1995 | Komedie, Drama

Frankrijk 1995. Komedie van Stéphane Kurc. Met o.a. Fanny Cottençon, Patrick Raynal, Dominique Sarrazin, Paul Allio en Olivier Granier.

Eerste deel van vierdelige reeks over Anne Le Guen (Cotten[KA10]con), charmante raadgeefster van burgemeester Charles Dubois (Raynal) in Frans provinciestadje. Samen proberen ze een oplossing te vinden voor een aantal problemen. Weduwnaar Dubois heeft bovendien zijn lodderoog laten vallen op zijn bevallige assistente. Hier dient afgerekend met ontevreden lui die uit hun huizen werden gedreven voor de aanleg van een stuk autostrade en met dreigende sluiting van afdeling spoedgevallen. Anne ontdekt dat complot gesmeed wordt tegen de burgemeester. Scenario van Frédérique Krivine naar een idee van Jean- Pierre Guérin. Veel gescheer maar weinig wol.

Anne Le Guen : Les raisons de la colère

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Stéphane Kurc. Met o.a. Fanny Cottençon, Patrick Raynal, Dominique Sarrazin, Bruno Slagmulder en Paul Allio.

Cottençon speelt de titelpersonage, Anne Le Guen. Zij is locoburgermeester van een Franse stad. In een bepaalde wijk, waar veel werklozen en immigranten wonen, heerst grote sociale spanning. Anne heeft zich zeer ingespannen om er een cultureel jongeren centrum gevestigd te krijgen, ondanks de lankmoedige houding van de gemeenteraadsleden, die de politieke meerderheid vormen. Op de dag van de officiële opening loopt een eenvoudige tasjesroof uit de hand. Daarop verbiedt de prefect de opening. Anne maakt zich sterk op het centrum toch te laten opengaan omdat een geweldsexplosie onder de sociaal achtergestelde jongeren op ieder moment kan uitbreken. Ze ontdekt daarbij en passant ook nog even dat de burgermeester gesjoemeld heeft met de funderingen van het gebouw. Eigentijdse Franse tv- film, waarvoor je sociale problematiek in dat land wel wel moet kennen, hoewel dergelijke problemen zich in andere vormen ook in zich op eigen boedem voordoen. Het scenario is van Marie- Françoise Sepulchre en de fotgrafie werd verzorgd door Roberto Venturi.

Julie Lescaut : Week-End

1994 | Misdaad

Duitsland/Zwitserland/Frankrijk 1994. Misdaad van Marion Sarraut. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en François Mathouret.

Met halsbrekende toeren slaagt Julie Lescaut (Genest) erin om een oplichter-goochelaar in te rekenen. Ze hoopt op een welverdiend rustig weekend. Op vrijdagavond al blijkt deze hoop vervlogen. Dit is de schuld van een videotheekhouder. Hij bewees haar de ondienst zich te laten vermoorden. Julie`s baas Leturc (Amstutz) dringt er onder druk van zijn superieuren in Parijs erop aan, dat zij met haar trouwe ploeg de misdaad vlug oplost. Ondertussen stelt de officier van justitie de zo moeizaam ingerekende goochelaar weer op vrije voeten. Julie Lescaut krijgt fikse problemen om haar taak als moeder en haar werk als vrouwelijke speurder gescheiden te houden in een routine-scenario van Frédéric Krivine over een drugscircuit. Naar de personages van van Alexis Lecaye. Camerawerk van Jean-Pierre Aliphat.

Julie Lescaut : Tableau noir

1994 | Misdaad

Duitsland/Frankrijk/Zwitserland 1994. Misdaad van Josée Dayan. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en François Marthouret.

Er ontstaat de nodige beroering op de middelbare school in Clairi[KA2]eres als het levenloze lichaam gevonden wordt van een jongen uit de hoogste klas. Het slachtoffer was erg populair, want hij organiseerde regelmatig feesten en leek een onafhankelijke figuur. De leraren beoordeelden hem positief, al was hij lang niet altijd even serieus. Julie Lescaut (Genest) komt erbij en zij concludeert snel dat het om moord gaat. Naar het motief tast men nog heel even in het duister. Julie zit nu tussen de scholieren, waarvan de meesten nog nat achter de oren zijn. Ze ontmoet bij die adolescenten de nodige vijandigheid. Ze zwijgen ook nog, terwijl het toch om moord gaat. Sommige leraren zijn neerslachtig, want er blijkt toch heel wat gewelddadigheid te zijn. De directrice laat anonieme brieven zien die zij heeft ontvangen. Voorspelbare, maar degelijk gemaakte politiefilm, die echter geheel volgens een standaardformule in elkaar zit. Eric Kristy, Alexis Lecaye en Joëlle Goron schreven het scenario, dat door Jean-Pierre Aliphat in beeld werd gezet.

Julie Lescaut : Ruptures

1994 | Misdaad

Frankrijk/Duitsland/Zwitserland 1994. Misdaad van Josée Dayan. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en Maxime Leroux.

Een oude Chinese kruidenier is het slachtoffer van een moordaanslag. Wanneer de politie arriveert slaat zijn kok op de vlucht. In haar onderzoek stuit Julie Lescaut (Genest) op een huwelijksbureau met een clientèle die uitsluitend bestaat uit gefortuneerde Aziaten. Het hele zaakje riekt echter erg naar vrouwenhandel en hoe dieper Julie graaft, hoe meer ellende ze ontdekt. Een policier met centraal de bijna meest mensonwaardige misdaad: het smokkelen van vrouwen die de hoop koesteren op een nieuw bestaan, maar eindigen aan de rand van de maatschappij. Goede bedoelingen, naar een routineus, goed geacteerd, scenario van Alexis Lecaye. Voor de fotografie tekende Jean-Pierre Aliphat.

Julie Lescaut : L'enfant témoin

1994 | Misdaad

Duitsland/Frankrijk 1994. Misdaad van Bettina Woernle. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Joséphine Serre en Julie Marbœuf.

Een Duitse industrieel wordt in een Frans hotel afgemaakt door twee onbekenden. Een afrekening? Commissaris Lescaut (Genest) ontdekt dat de man niet alleen was. Hij schreef zich in samen met zijn negen-jarige zoontje, dat verdwenen is. Het getraumatiseerde kind wordt bij de politie afgeleverd, en al gauw merkt Lescaut dat ook de moordenaars beseffen dat er een getuige was. Kwaliteitsconfectie blijft confectie. Elk beeld in deze film heb je eerder in andere films gezien, en van een goed opgebouwde spanning is niet echt sprake. De acteurs spelen vooral op techniek, zonder echte betrokkenheid. Een allesbehalve verrassend scenario. Het scenario is van Reinhard Köcher. Aflevering 6 van het derde seizoen, nummer 10 van 72.

Julie Lescaut : Charité bien ordonnée

1994 | Misdaad

Duitsland/Zwitserland/Frankrijk 1994. Misdaad van Yvan Butler. Met o.a. Véronique Genest, François-Régis Marchasson, Caroline Gasser, Jean-Louis Tribes en Jean-René Clair.

Julie Lescaut (Genest) wordt door de Zwitserse tv uitgenodigd om deel te nemen aan een debat over vrouwelijke politie- functionarissen. De rechtstreekse uitzending wordt verstoord door een zekere Didier Fournier (Marchasson), die gezocht wordt wegens de moord op zijn vrouw. Hij ontvoert Julie met een getrokken revolver en neemt haar mee naar een onbekende plaats. Hij beweert dat zijn vrouw gedood werd door huurmoordenaars in opdracht van machtige zakenman M[KA1]elico (Godel) die bekend staat om zijn vrijgevigheid aan humanitaire instellingen. Mélico zou echter Didiers broer, rockzanger Rocky Malone, manipuleren door hem z.g. liefdadigheidsconcerten te laten geven, waarvan hij in werkelijkheid echter de recettes in eigen zak steekt. Onze charmante femme-flic uit Parijs staat er deze keer in een vreemd land alleen voor en bovendien is zij het slachtoffer van een kidnapping. Zo ondervindt ze dat deelnemen aan een talk-show net zo gevaarlijk kan zijn als het onderzoeken van een moordzaak. Alain Krief schreef het scenario, dat door Denis Jutzeler in beeld werd gebracht.

Near Mrs

1993 | Komedie

Frankrijk/Verenigde Staten 1993. Komedie van Baz Taylor. Met o.a. Muriel Combeau, Rebecca Pauly, Cecile Paoli, Casey Siemaszko en Judge Reinhold.

De jonge en ambitieuze manager Claude pendelt tussen twee huwelijken en daarom tussen twee steden. In Phoenix heeft hij de saaie Molly en in Los Angeles zijn tweede vrouw Maggie, de opvliegerige en bazige dochter van zijn baas. De vrouwen zijn niet van elkaars bestaan op de hoogte, laat staan van het bestaan van Claude's minnares Toni. De problemen beginnen wanneer hij collega Colin Phipps weet over te halen om zich voor te doen als hemzelf tijdens een businesstrip in Parijs, zodat Claude kan genieten van een ongestoorde vakantie met Toni. Colin wordt namelijk ontvoerd door de KGB die hem informatie over een Amerikaans satellietproject wil ontfutselen. Wanneer Claude dit verneemt breekt hij meteen zijn vakantie en reist af naar Parijs. Wanneer zijn twee echtgenotes Molly en Maggie hem ongerust achternareizen is de chaos compleet

Julie Lescaut : Trafics

1993 | Actiefilm, Misdaad

Duitsland/Frankrijk/Zwitserland 1993. Actiefilm van Josée Dayan. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Blanchette Brunoy, Alexis Desseaux en Jacques Rosny.

Een chauffeur (Aurignac), die internationale transporten rijdt, wordt vermoord aangetroffen in de cabine van zijn trekker. Alles wijst erop dat het om een afrekening tussen chauffeurs gaat. Lescaut (Genest) en haar medewerkers dringen door tot het besloten wereldje van de truckers en houden een verdachte man aan. Hij heeft echter moeite om zijn onschuld te bewijzen, want hij werkt voor de douane en is op het spoor van een belangrijke goudsmokkel uit Oost-Europa, waarbij het vermoorde slachtoffer was betrokken. Routinematig misdaadverhaal, vaardig geregisseerd, en vlekkeloos gespeeld, maar zal uitsluitend de liefhebbers van een doordeweekse politiefilm behagen. Het scenario is van Alexis Lecaye, de geestelijke vader van Julie Lescaut. Het camerawerk is van Jean-Pierre Aliphat. Aflevering nummer 60 van 68. Stereo.

Julie Lescaut : Rapt

1993 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland/Duitsland 1993. Misdaad van Elisabeth Rappeneau. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en François Marthouret.

Julie Lescaut (Genest) krijgt een heel vreemd telefoontje. Een babysitter meldt de verdwijning van het kind waarop ze moest passen. Het wordt nog vreemder als de ouders, de familie Beaudoin (Bujeau en Seyrig), onbewogen blijven en verklaren dat het om een misverstand gaat. Het kind is namelijk voor enkele dagen naar een tante in de bergen. Commissaire Julie die het zaakje niet vertrouwt, geeft haar assistent N`Guma (Diouf) opdracht de gangen van de babysitter na te gaan. Een van de betere afleveringen uit de serie die over de illegale handel in babies gaat en die opvalt door de mysterieuze sfeer met een handige spanningsopbouw. Het spel van de bijrollen is echter - zoals gewoonlijk - heel oppervlakkig. Alexis Lecaye schreef het scenario. Het camerawerk is van Flore Thulliez.

Julie Lescaut : La mort en rose

1993 | Misdaad

Duitsland/Zwitserland/Frankrijk 1993. Misdaad van Elisabeth Rappeneau. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Alexis Desseaux en Roland Amstutz.

Tijdens een routine surveillance `s nachts wordt een agente door een auto aangereden die doorrijdt na het ongeluk. Ze wordt in kritieke toestand naar het ziekenhuis gebracht. Julie Lescaut (Genest) begeeft zich op weg om de gewonde te spreken, maar die is al overleden voordat ze aankomt. De collega van het slachtoffer, Leveil (Rouve) heeft slechts de laatste twee cijfers van het nummerbord van de auto kunnen opschrijven: 61 (het nummer van het departement, Orne). In de haast opgezette wegversperringen en controles mochten niet baten. Diezelfde dag wordt een jonge Roemeense gewurgd aangetroffen in haar huis. Er is weer heel wat werk aan de winkel voor Lescaut en haar ondergeschikten. In deze sinistere moordzaak die leidt naar prostitutie op bestelling door middel van de Minitel en de handel in gestolen auto`s, krijgt de pittige commissaris met de steile rode haren een bijna volmaakte moordenaar tegenover zich. Spannend en goed gemaakt, maar met (te) weinig originele wendingen. Eric Kristy schreef het scenario, dat door Flore Thulliez in beeld gebracht werd.

A Business Affair

1993 | Komedie, Drama

Duitsland/Spanje/Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 1993. Komedie van Charlotte Brandstrom. Met o.a. Carole Bouquet, Christopher Walken, Jonathan Pryce, Sheila Hancock en Anna Manahan.

Britse bestsellerauteur Alec Bolton (Pryce) die gebruik maakt van een echte pen en inkt, zit al maanden zonder inspiratie. Zijn jonge, aantrekkelijke vrouw Kate (Bouquet) verdient bij als mannequin in een groot warenhuis. In haar vrije tijd tikt ze op haar laptop een damesroman.

Tattle Tale

1992 | Komedie, Romantiek

Frankrijk/Verenigde Staten 1992. Komedie van Baz Taylor. Met o.a. C. Thomas Howell, Ally Sheedy, Amanda Elwes, Catherine Rich en Pavel Douglas.

Bernard (Howell), een jonge acteur met meer ambitie dan geluk, krijgt eindelijk een rol. Hij moet product voor kinderen in een serie reclamefilmpjes aanprijzen. Als de opdrachtgevers lucht krijgen van een schandaalroman die zijn ex-vrouw Laura (Sheedy) gaat publiceren, annuleren ze de opdracht. In dit boek valt Laura ook de onlangs overleden hoge ambtenaar De Varenne aan en ze eist een deel van de erfenis op. De familie van deze laatste, in de persoon van Madame de Varenne (Rich), geeft een som geld aan Bernard om Laura in een val te lokken. Domme, idiote film die voor een komedie moet doorgaan. Het spelniveau staat op nul en de producenten denken waarschijnlijk hetzelfde over het I.Q. van de kijker. Het scenario dat vol romantiek en humor zou moeten zitten, maar infantiel overkomt, is van de hand van Charles Gale. Een belediging voor de kijker.

Julie Lescaut : Ville haute, ville basse

1992 | Misdaad

Frankrijk/Duitsland/Zwitserland 1992. Misdaad van Josée Dayan. Met o.a. Véronique Genest, Jérôme Anger, Mouss Diouf, Blanchette Brunoy en Claire Nebout.

Na een wilde achtervolging door Julie (Genest), Tr[KA1]emois (Anger) en N`Guma (Diouf) wordt een op hol geslagen Porsche tot staan gebracht. De chauffeur blijkt Carole Vermer (Nebout) te zijn, een schoolvriendin van Julie. De vrouw zit in een depressie, ook al is ze gehuwd met Vincent Vermer (Flamand), de rijkste industriëel uit de streek. Liefde is totaal vreemd aan haar huwelijk en ze maakt er geen geheim van dat ze enkel getrouwd is voor het geld. Julie vraagt haar de volgende dag op het commissariaat te verschijnen voor het proces-verbaal. Zover komt het echter niet, want de volgende dag is Carole dood. Is het een ongeval, moord of zelfmoord? De afgezaagde, typische formule van dit soort politiefilms wordt gevolgd zonder veel verrassingen. Het is onderhoudend, naar je hebt doorlopend een 'dénà vu'-gevoel daar het scenario van Alain Schwarzstein en Alexis Lecaye gespeend is van elke vorm van originaliteit. Het einde is dan ook lang op voorhand voorspelbaar. Achter de camera nam Jean-Pierre Aliphat plaats. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo.

Face The Music

1992 | Musical, Komedie, Drama

België/Frankrijk/Verenigde Staten 1992. Musical van Carol Wiseman. Met o.a. Molly Ringwald, Patrick Dempsey, Lysette Anthony, Boris Bergman en Rebecca Potok.

Een populaire Amerikaanse zangeres (Ringwald) vertelt tijdens een tournee door Frankrijk aan een journalist hoe alles enkele jaren ervoor in Parijs begon. Hier ontmoette ze componist Dempsey die haar enkele van zijn melodieën voorspeelde. Zij maakt er teksten bij en dat is het begin van een stormachtige relatie, want Dempsey heeft nog een verhouding met Anthony. Een onbenullig verhaaltje zonder de minste fantasie in beeld gebracht. Gelukkig is er de spontaniteit van mollige, charmante Ringwald die nog wat goed maakt en die ook nog heel aardig blijkt te kunnen zingen. Randée Russell en Laurie Craig schreven het verhaaltje dat Russell in scenariovorm goot. Yves Dahan stond achter de camera. Te verwaarlozen, zelfs op een regenachtige zondagmiddag; alleen wie van Ringwald houdt, moet kijken.

The Maid

1991 | Komedie, Romantiek

Frankrijk/Verenigde Staten 1991. Komedie van Ian Toynton. Met o.a. Martin Sheen, Jacqueline Bisset, Victoria Shalet, Jean-Pierre Cassel en James Faulkner.

Financieel wonder Sheen krijgt een job aangeboden bij een grote Parijse bank. Om wat in te burgeren trekt hij enkele weken voor hij moet beginnen naar Parijs. Hier merkt hij de mooie Bisset op, en hij wordt op slag verliefd op haar. Hij volgt haar naar haar appartement, en zij denkt dat hij de nieuwe oppas is voor haar dochter. Hij speelt mee en bereikt wonderen met het onmogelijk verwende kind. Moeder noch oppas beseffen dat ze weldra voor dezelfde baas zullen moeten samenwerken. Sympathieke romantische komedie, geschreven door Timothy Prager. Voorspelbaar, maar Sheen en Bisset zijn bijzonder zwierig en ontspannen, zodat de film bruist als een glas champagne - dat echter weinig nasmaak heeft. Parijs werd liefdevol in beeld gebracht door Yves Dahan.

Near Mrs.

1991 | Komedie

Verenigde Staten/Frankrijk 1991. Komedie van Baz Taylor. Met o.a. Judge Reinhold, Casey Siemaszko, Rebecca Pauly, Cecile Paoli en Kashia Figura.

Wetenschappelijk onderzoeker en rokkenjager Reinhold heeft het helemaal gemaakt. Hij is niet alleen getrouwd met twee schatten van vrouwen (van wie één de dochter van zijn baas), maar hij heeft ook een zalige verhouding met zijn secretaresse. De zorgeloze bigamist moet op herhalingsoefening. Hij stuurt eenvoudig zijn ambitieuze medewerker Siemaszko, zodat hij met zijn liefje naar Rio kan. Maar de KGB steekt hier een stokje voor. Reinhold is betrokken bij een top-secret operatie, maar omdat zijn uiterlijk hen onbekend is, ontvoeren de Sovjets Siemaszko. Seniele boulevard-komedie die naar het einde toe helemaal doorslaat. De acteurs presteren op het laagste niveau, wat niet verwonderlijk is met dit scenario van Peter I. Baloff en David W. Wollert, dat een belediging is voor het intelligentiepeil van elke toeschouwer. Zelfs als karikatuur kan dit niet meer door de beugel. Yves Dahan stond achter de camera. Ook bekend als NEAR MISSES en LAST TANGLE IN PARIS.

La Contre-Allée

1991 | Komedie

Frankrijk 1991. Komedie van Isabel Sebastien. Met o.a. Jennifer Covillault, Caroline Cellier, Jacqueline Maillan, Jacques Perrin en Massimo Ghini.

De twaalf-jarige Marie (Covillault) voelt zich niet thuis in het enorme appartement aan de Avenue Foch, dat haar ouders zojuist hebben betrokken. Gelukkig dat een vriendin van haar leeftijd en een vriend van haar vader haar met het wereldje van de buurt laten kennismaken. Eigenlijk geen wereldje, want de Avenue Foch is het symbool zelve van de negen grote avenues die naar de Arc-de-Triomphe leiden. Het gaat dus om de duurste vierkante meters van Parijs; de woonomgeving van de miljardairs. Geen zedenstudie maar een reeks clich[KA1]e`s en wat inhoudsloos gebabbel. Het acteerwerk varieert van boeiend (Covillault) tot hinderlijk (Maillan), via de rol die de kijker totaal onverschillig laat (Perrin). Kortom, veel chique gedoe zonder inhoud.

Ascension express

1991 | Drama, Avonturenfilm

Frankrijk/Zwitserland 1991. Drama van Nicolas Ribowski. Met o.a. Antoine Duléry, Samuel Labarthe, Eric Prat, Jean-Noël Brouté en Pierre-Marie Escourrou.

Vijf Parijse kaderleden worden door hun firma op een overlevingsstage gezonden in de woeste bergen. Labarthe, een van hen, voelt zich op zijn gemak in de natuur wat niet gezegd kan worden van zijn metgezellen. Zijn enthousiasme koelt echter af wanneer blijkt dat zijn ex-vriendin Hofmann aan het groepje werd toegevoegd. Verknochte stadsmensen moeten overleven in de bergen. Niet bepaald een origineel onderwerp, dat al dikwijls heel wat beter behandeld werd. Op bepaalde momenten wel spannend, maar de expeditieleden blijven veel te beschaafd. Het verhaal van Patrick Dewolf werd bewerkt door Philippe Le Guay, Pierre Colin-Thibert en Jean-Claude Islert. De Ardèche werd mooie gefotografeerd door Jacques Boumendil.

Une femme parfaite

1990 | Komedie

Verenigde Staten/Frankrijk 1990. Komedie van Charlotte Brandstrom. Met o.a. Carrie Fisher, Rosanna Arquette, John Sessions, François-Eric Gendron en John Hargreaves.

Als advocate van een groot Amerikaans kantoor in Parijs (waar zich deze hele film afspeelt), bereidt Linda met zorg haar eigen echtscheiding voor. Ze laat zichzelf daardoor helemaal uitkleden, want ze heeft in het begin van haar huwelijk beloofd haar man financieel te zullen onderhouden, zodat deze romans kan gaan schrijven na zijn rechtenstudie. Dus moet ze alimentatie gaan betalen. Heerszuchtig als ze is houdt ze niet van verliezen. Ze huurt een werkeloze actrice in, die ze in de 'volmaakte vrouw' verandert voordat ze haar in de armen van haar man werpt. Alles lijkt goed te gaan, maar dan komt er onvermijdelijk een kink in de kabel. Het is het thema van Pygmalion dat Bernard Shaw in 1913 zo fortuinlijk inspireerde. Een zeer slim stukje amusement dat volgens een perfect mechanisme verloopt en waarin de overvloedige humor meer Engels dan Frans of Amerikaans overkomt. Bovendien spelen enkele zeer bijzondere komieken mee.

Sweet Revenge

1990 | Komedie, Actiefilm, Romantiek

Frankrijk/Verenigde Staten 1990. Komedie van Charlotte Brändström. Met o.a. Rosanna Arquette, Carrie Fisher, John Sessions, François-Eric Gendron en John Hargreaves.

Advocate Fisher moet aan haar ex-echtgenoot een fikse alimentatie betalen en dat is haar teveel. Ze bedenkt een list, en stuurt actrice Arquette op hem af, om hem te verleiden in de hoop dat ze verliefd worden en gaan trouwen; wie echter een kuil graaft voor een ander wordt niet alleen moe, maar valt er ook nog bijna zelf in. Een zeer onleuke komedie.

La discrète/The maid

1990 | Komedie, Romantiek

Verenigde Staten/Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 1990. Komedie van Ian Toynton. Met o.a. Victoria Shalet, Jacqueline Bisset, Martin Sheen, James Faulkner en Jean-Pierre Cassel.

De New Yorkse bankier Anthony Wayne gaat naar Parijs, waar hij een nieuwe baan heeft. Hij wordt hier halsoverkop verliefd op de mooie Nicole, die aanvankelijk niets van hem moet hebben. Om Nicole beter te leren kennen laat Anthony zich door haar aannemen als 'kindermeisje' voor haar dochter Marie, die bepaalt niet makkelijk is. Uiteindelijk wint hij Marie's hart en is ook Nicole enthousiast, maar zij heeft meer oog voor een andere man

L'autrichienne

1990 | Historische film

Frankrijk 1990. Historische film van Pierre Granier-Deferre en Denys Granier-Deferre. Met o.a. Ute Lemper, Patrick Chesnais, Daniel Mesguich, Jean-Pol Dubois en Frédéric van den Driessche.

Marie-Antoinette (Lemper), bijgenaamd l'Autrichienne, wordt beschuldigd van samenzwering, landverraad en een losbandig leven. Voldoende om haar na een proces van twee dagen en een nacht te veroordelen tot de guillotine. In haar cel vraagt ze om papier en een pen, smeekt god om vergeving voor haar zonden en die van de wereld. Statisch, serieus historisch drama met mooie Duitse entertainster Lemper in de hoofdrol. Het scenario is van Alain Decaux en André Castelot. Camerawerk van Pascal Lebegue.

If the Shoe Fits

1990 | Drama

Verenigde Staten/Frankrijk 1990. Drama van Tom Clegg. Met o.a. Rob Lowe, Jennifer Grey, Elisabeth Vitali, Rebecca Potok en Sacha Briquet.

Modekoning Lowe zit zonder inspiratie. Zijn nieuwe shows waren een miskleun. Een van zijn kleedsters, Grey, ontwerpt zelf in haar vrije tijd, maar mist de moed om Lowe te benaderen. Op een party merkt hij haar op, door haar gedurfde creatie, niet beseffend dat ze voor hem werkt. Gray, die het hem nog steeds niet durft te zeggen, gaat dan maar een dubbelleven leiden. Totaal oninteressant gegeven werd reeds zo dikwijls, en veel beter bewerkt. Het scenario van Timothy Prager staat op het peil van een slechte boulevard-komedie en Lowe is nog nooit zo miscast geweest. Achter de camera stond Henri Habans. Puur tijdverlies.

Does This Mean We're Married?

1990 | Romantiek, Komedie

Verenigde Staten/Frankrijk 1990. Romantiek van Carol Wiseman. Met o.a. Patsy Kensit, Stéphane Freiss, Mouss Diouf, Anne-Marie Pisani en Joseph Mimo.

Kensit is Amerikaanse, platzak, woont in Parijs en droomt van een toekomst als actrice. Er is maar één probleem: haar visum loopt af en dientengevolge moet ze terug naar huis. Ze knoeit met haar credit card om voldoende geld bij elkaar te krijgen om een papieren huwelijk aan te gaan zodat ze in het land mag blijven. Ze trouwt met de ambitieuze musicus Freiss, die ook een centje gebruiken kan. Na het huwelijk wil ze hem niet meer zien, maar het lot beslist er anders over. Schaamteloze imitatie van GREEN CARD, met dat verschil dat Wiseman geen Peter Weir is en dat het scenario van Grant Morris en Nancy Heikin-Pepin niet half zo geestig en ontroerend is als voorgaande. Kensit is de enige die de film levendig houdt, de rest speelt ondermaats. Wel geeft de film een betrekkelijk goed beeld van de mengelmoes aan rassen vertegenwoordigd in Parijs. Mooie fotografie van Yves Dahan.

Suivez cet avion

1989 | Komedie

Frankrijk 1989. Komedie van Patrice Ambard. Met o.a. Lambert Wilson, Isabelle Gélinas, Claude Piéplu, Clovis Cornillac en Maria Meriko.

De diverse wederwaardigheden van een al te perfectionistische werknemer. Zijn vrouw heeft hem verlaten en hij is het slachtoffer van een bezitterige moeder die hem laat volgen door een detective, terwijl ook één van zijn vrouwelijke collega's achter hem aanzit. Een tamelijk onbeduidende komedie, opgebouwd rond een te mager gegeven waaraan bovendien een onsamenhangend scenario ten grondslag ligt. Een paar goede ideeën die visueel niet altijd even goed benut werden.

Orages d'été

1989 | Drama

Frankrijk 1989. Drama van Jean Sagols. Met o.a. Annie Girardot, Marc Duret, Claire Nebout, Gérard Klein en Elisa Servier.

Een vrouw van een jaar of vijftig keert het leven, dat ze tot dan toe heeft geleid in een circus, de rug toe en gaat terug naar La Commanderie, de boerderij uit haar jeugd. Deze is verwilderd, en haar drie volwassen kinderen begroeten haar zonder veel enthousiasme. Gaat zij weg of slaagt zij erin hen voor zich te winnen? Aldus het plot van deze zoals gewoonlijk wat onevenwichtige televisiefilm, die langdradig is en holle of nietszeggende scènes bevat. De sfeer en de observaties vertonen wel enige kwaliteit, evenals het spel.

Visage de chien

1986 | Drama

Frankrijk 1986. Drama van Jacek Gasiorowski. Met o.a. Hugues Quester, Anna Alvaro, Roland Blanche, Gérard Lorin en Martin Travières.

Denis, werkloos en soms `dealer`, wordt gevolgd door drie kleine sjofele handelaars omdat hij zijn schulden aan hun niet kan aflossen. Gedurende een hele dag probeert hij vergeefs aan geld te komen, terwijl zijn achtjarig zoontje toekijkt. Het ontbreekt de regisseur niet aan kunde (Pools van origine, assistent van Wajda voor DANTON) maar waarom interesseert hij zich voor een dergelijke hoofdpersoon? De zoon is wel sympathiek, maar hij heeft een overbodige rol.

L'enfant de colère

1986 | Oorlogsfilm

Frankrijk 1986. Oorlogsfilm van Jean Sagols. Met o.a. Rebecca Pauly, Thierry Vachon, Stéphane Aznar, Michel Galabru en Jean-Pierre Darras.

Een kroniek die aan het einde van de oorlog, in 1944, speelt in een afgelegen landhuis midden in de wijngaarden waar de familie Peyrac noodgedwongen boven op elkaar gepropt met een heleboel vluchtelingen woont. Het verhaal concentreert zich vooral op de moeizame verhouding tussen een adolescent en zijn moeder. Met weinig middelen is de sfeer van destijd goed weergegeven en hetzelfde geldt voor de indruk die de kijker krijgt van de verstikkende hitte alsmede de laatste oprispingen van de oorlog. Een nauwkeurige schets van tegelijk gecompliceerde en ontroerende personages. Goede, speciaal voor de film gemaakte, muziek.

Blackout

1978 | Misdaad, Komedie, Thriller

Canada/Frankrijk 1978. Misdaad van Eddy Matalon. Met o.a. Jim Mitchum, Robert Carradine, Belinda Montgomery, June Allyson en Jean-Pierre Aumont.

Gewelddadig verhaal over misdadigers die de bewoners van een appartement terroriseren tijdens de elektriciteitsstoring in New York in 1977. Gecombineerd met zwartgallige humor. Niet om over naar huis te schrijven. Het scenario is van John C.W. Saxton naar een verhaal van John Dunning en Eddy Matalon. Het camerawerk is van Jean-Jacques Tarbès. Mono. Ook bekend als NEW YORK BLACKOUT.

Une si gentille petite fille

1977 | Horror

Frankrijk/Canada 1977. Horror van Eddy Matalon. Met o.a. Sylvie Lenoir, Randi Allen, Michel Paulin, Cathy Gimble en Evelyne Selena.

Een ironische titel voor een onge[KA3]inspireerde plagiaat van THE EXORCIST van William Friedkin (1973). Het enige verschil is dat de duivel niet in een antiek beeldje zit maar in een pop. Wanneer de ogen uitgestoken worden, wordt een meisje dat er behagen in schept mensen en beesten af te maken, bevrijd van de hekserij. Groots aangezette effecten. Een komisch geheel, kortgezegd, vanwege alle overdrijving. De muziek laten we voor wat die is.

Males Hard Corps

1977 | Erotiek

Frankrijk 1977. Erotiek van Norbert Torasso. Met o.a. Johannes Fleur, Jean-Etienne Siry (Jean Estienne), P. van den Huis, Michel Henri en Jules Amanantsoa.

Nexus, een zogenaamde professor in een psychiatrische inrichting is de hoofdpersoon van deze homopornofilm. Een fraaie jongeling masturbeert op de muziek van Lulli, twee beeldschone Adonissen bevechten elkaar geheel naakt. Ook nog leer-fetisjisme en sadomasochistische gevechten. Torasso gebruikte het pseudoniem Norbert Terry.

Y a un os dans la moulinette

1974 | Komedie

Frankrijk 1974. Komedie van Raoul André. Met o.a. Michel Galabru, Daniel Prévost, Paul Préboist, Darry Cowl en Marion Game.

'Komische' voorvallen van twee komedianten die werkzaam zijn als detective. André, een goede technicus, heeft zich sinds lang verlaagd tot het maken van slechte komedies, waarin groffe woordspelingen, afgezaagde grappen en alledaagsheid en vooral tevredenheid met zichzelf en deze 'typisch Franse' slechte stijl hoogtij vieren. Klunzig.

La Kermesse érotique

1974 | Komedie, Erotiek

Frankrijk 1974. Komedie van Jean le Vitte. Met o.a. Jean Amadou, Anne Libert, Monique Vitta, Alain Saury en Alain Tissier.

Een kunstschilderes denkt een hogere prijs voor haar werk te krijgen door haar schamele atelier tijdelijk te verruilen voor het appartement van haar afwezige hospita. Ze weet echter niet dat dit een luxe-bordeel is. Alle afgetrapte clichés en grappen van de boulevardklucht worden gesausd met de nodige seksscènes en dubbelzinnige dialogen. De actrices zijn aantrekkelijk, maar bieden onvoldoende compensatie voor de lamlendige ongein.

Avec quoi soulèves-tu l'édredon?

1974 | Erotiek

Frankrijk 1974. Erotiek van Jean Le Vitto. Met o.a. Monique Vita, Jean-Michel Dhermay, Anne Libert, Olivier Mathot en Sylvie Solar.

Het aloude verhaal van een stel waarvan het seksuele vuur is gedoofd. Ze vinden dat weer terug dankzij een zeer speciale en zeer pikante verzorging in een gespecialiseerde kliniek.

Serre moi dans tes bras

1973 | Erotiek

Frankrijk 1973. Erotiek van Jean Levitte. Met o.a. Jean-Michel Dhermay, Monique Vita, Anne Libert, Olivier Mathot en Silvie Solar.

Na twee jaar (!) huwelijk ontdekt de echtgenoot dat hij zijn vrouw niet kan verzadigen. Hij hoopt dat in een sekskliniek de problemen opgelost kunnen worden. Belachelijke seksfilm die een sleets decor (de kliniek) uit de kast haalt en met opgezegde teksten zich een air van film tracht aan te meten. Indertijd werd er door de censuur heftig ingesneden zodat er ook versies in omloop zijn waarin het paar maar kort getrouwd is, zich algauw seksueel verveelt en in de kliniek weer tot inspiratie gedreven moet worden. Hoe het ook zij, het is en blijft een wanproduct, welke montage- of snijmaatregelen er ook genomen werden. Scenario van Miche Lebrun en regisseur Levitte. Camerawerk van Robert Le Febvre.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Didier Vasseur op televisie komt.

Reageer