Florence Loiret Caille

Acteur

Florence Loiret Caille is acteur.
Er zijn 15 films gevonden.

Pilules Bleues

2014 | Drama

Frankrijk 2014. Drama van Jean-Philippe Amar. Met o.a. Guillaume Gouix, Florence Loiret Caille en Benjamin Bellecour.

Tekenaar JB heeft altijd een oogje gehad op Laura en na haar scheiding bloeit er voorzichtig iets tussen de twee. Laura kan daarop haar grote geheim niet verzwijgen: ze is seropositief, net als haar zoontje Oscar. Na de eerste schok is JB echter vastberaden om met zijn nieuwe liefde verder te gaan. Acteur Gouix is niet de juiste gewichtsklasse tegenover natuurtalent Loiret Caille. Dit doet echter uiteindelijk weinig af aan deze subtiele adaptatie van de semi-autobiografische striproman van Frederik Peeters. Roerend op de millimeter.

L'hiver dernier

2011 | Drama

België/Frankrijk 2011. Drama van John Shank. Met o.a. Vincent Rottiers, Anaïs Demoustier, Florence Loiret Caille, Aurore Clément en Michel Subor.

Jonge Franse boer-idealist Johann ploetert zich op de van vader geërfde veehouderij solo door hongerbestaan. Met zijn halsstarrige houding om de kalveren – tegen een aantrekkelijkere prijs – niet aan Italiaanse handelaren door te verkopen oogst hij de wrevel van coöperatiecollegae en bezegelt zijn financiële lot. Nuanceloos deprimerend regiedebuut van de op het Amerikaanse platteland geboren Shank vermoeit met slechte fotografie en monotoon acteerwerk. Knikjes naar Terrence Malicks Badlands en postmoderne western getuigen van enige artistieke verwardheid. Opgenomen in het Midi-Pyrénées-departement Aveyron.

Queen of Montreuil

2012 | Komedie

Frankrijk 2012. Komedie van Sólveig Anspach. Met o.a. Florence Loiret Caille, Didda Jónsdóttir, Úlfur Aegisson, Samir Guesmi en Eric Caruso.

'Als een vrouw over de dood van haar man heen is, wordt ze koningin.' Et voilà, de verklaring van de titel van deze knusse Fransoos. Ingrediënten: een introverte flapuit (Caille), haar overleden man (in een urn), een depressieve zeeleeuw genaamd Fifi, plus twee IJslandse vluchtelingen van wie een met een snor. En Parijs kleedde zich voor deze zoveelste Amélie-dramady weer gedwee om als dorps stadje met gemeenschapszin. Al met al een alleraardigste opvoering over wat een eenling - de weduwe - kan bereiken in en dankzij onverwacht gezelschap.

La petite chambre

2010 | Drama

Zwitserland/Luxemburg 2010. Drama van Stéphanie Chuat en Véronique Reymond. Met o.a. Michel Bouquet, Florence Loiret Caille, Erik Caravaca, Fabienne Barraud en Valérie Bodson.

Acteur Michel Bouquet (1925) kwam speciaal voor dit drama uit retraite, vanwege het fijngevoelige scenario van duo Chuat en Reymond. Zonder al te veel tekst, maar met een scala aan kleine gebaren, zet Bouquet een oude man zonder levenslust neer. Getalenteerd actrice Caille trok zich op aan zijn genie, en speelt diens getraumatiseerde privé-verpleegster die door de omgang met de grijsaard zelf opkrabbelt. Een emotioneel meesterstuk, zonder bombast, over de weg naar en langs de dood. Geschoten aan de oevers van Lausanne in Zwitserland.

La dame de trèfle

2009 | Drama, Misdaad

Frankrijk 2009. Drama van Jérôme Bonnell. Met o.a. Malik Zidi, Florence Loiret Caille, Marc Barbé, Nathalie Boutefeu en Jean-Pierre Darroussin.

De verweesde broer en zus Aurélien en Argine wonen samen. Ze delen een oud huis, hun dagelijks leven en hun bed. Aurélien is bloemist, maar voor extra inkomsten handelt hij daarnaast in gestolen metaal. Als op een dag een maatje, gezocht door de politie, bij het tweetal aanklopt, gaat er van alles mis. In duistere tinten schetst regisseur Bonnell (Le chignon d'Olga) de toenemende chaos in het leven van twee kwetsbare zielen. Traag opgebouwd drama, mooi gespeeld door hoofdrolspelers Zidi en Caille.

Je l'aimais

2009 | Romantisch drama

Frankrijk/Italië/België 2009. Romantisch drama van Zabou Breitman. Met o.a. Daniel Auteuil, Florence Loiret Caille, Marie-Josée Croze en Christiane Millet.

Met Se souvenir des belles choses startte actrice Breitman, jarenlang kortweg als Zabou bekend uit voornamelijk lichtvoetig werk, in 2001 een parallelle carrière als scenarist-regisseur. Melancholie bepaalt de toon van haar eigen films, met het verloren of gemiste geluk als hoofdthema. Wondermooi harmonieert haar ingetogen mise-en-scène hier met Auteuils speelstijl. Als de emotioneel gereserveerde succesdirecteur Pierre tracht hij schoondochter Chloé (Loiret Caille) te troosten. Hij vertelt Chloé, ontredderd nadat haar echtgenoot haar heeft verlaten, over zijn eigen verloren grote liefde twintig jaar eerder. Stemmige, onthaaste verfilming overstijgt Anna Gavalda's semi-autobiografische roman die als scenariobasis diende.

Une aventure

2005 | Romantisch drama, Thriller

Frankrijk/België 2005. Romantisch drama van Xavier Giannoli. Met o.a. Ludivine Sagnier, Nicolas Duvauchelle, Florence Loiret Caille, Bruno Todeschini en Barbet Schroeder.

Wanneer Julien (Duvauchelle), na de avonddienst in een Parijs' videoarchief, in zijn appartementsgebouw staat, ziet hij een verwonde, verwarde jonge vrouw op blote voeten. Dit is de opmaat tot een vreemd avontuur: Gabrielle (een hypnotiserende Sagnier) blijkt een slaapwandelaarster met zoontje en geheimen. In het duistere drama met psychothrillertrekjes, in flashback verteld door Juliens vriendin (Loiret), scheppen suggestieve cameravoering en muziek een drukkende sfeer. Openingsscène met Sagniers verfomfaaide fantoomgestalte herinnert sterk aan Dario Argento's giallo-klassieker L'uccello dalle piume di cristallo (1970): iets klopt er niet aan het plaatje. Sagniers rol was oorspronkelijk bedoeld voor Charlotte Gainsbourg.

L'intrus

2004 | Drama

Frankrijk 2004. Drama van Claire Denis. Met o.a. Michel Subor, Grégoire Colin, Yekaterina Golubeva, Béatrice Dalle en Bambou.

Vervreemding en het ondefinieerbare staan centraal in dit drama naar motieven uit een kort autobiografisch werk van filosoof Jean-Luc Nancy. Na een illegale harttransplantatie wijzigt de bijna-70-jarige mysterieman Louis (Subor) zijn levenskoers. Hij verlaat zijn mensenschuwe bestaan in de Jura voor de zoektocht naar een zoon in Polynesië. Met hem verlaat durfal Denis vastberaden het traditioneel plotmechanisch narratief voor een karaktergerichte omzwerving, sfeerrijk in 'Scope gefotografeerd door Agnès Godard. De intrigerende nevenrollen van onder meer Béatrice Dalle, Bambou, Florence Loiret Caille en Lolita Chammah vormen een reis op zich.

Vendredi soir

2002 | Drama, Experimenteel

Frankrijk 2002. Drama van Claire Denis. Met o.a. Valérie Lemercier, Vincent Lindon, Hélène Fillières, Florence Loiret Caille en Grégoire Colin.

Claire Denis is als weinig andere Franse cineasten in staat om lyriek te 'mengen' met moderne, harde realiteit. Zie Vendredi soir, waarin Laure (Lemercier), die op weg is naar een etentje, vast komt te zitten in een forse Parijse file. Als een voetganger (Lindon) haar vraagt of hij naast haar mag komen zitten, begint de lyriek. Met mooie onderbelichte close-ups van zijn kraag, van sigarettenrook, van lome blikken; op de achtergrond stadse dramatafereeltjes die vanuit de comfortabele autozetel te volgen zijn. De kijker wordt meegenomen in deze grote mijmering. Er wordt wel gesproken, maar niet veel. De camera heerst, de sfeer vertelt.

Le chignon d'Olga

2002 | Drama, Biografie

Frankrijk/België 2002. Drama van Jérôme Bonnell. Met o.a. Hubert Benhamdine, Nathalie Boutefeu, Serge Riaboukine en Florence Loiret Caille.

Debutant Bonnell was 23 toen hij dit semi-autobiografische coming-of-age-verhaal filmde, over de tiener Julien die de dood van zijn moeder verwerkt, wat rondhangt met een jeugdvriendin en fantaseert over een verkoopster in de plaatselijke boekhandel (die Olga heet en d'r haar in een knotje draagt, om de titel te verklaren). We volgen ook de relatieperikelen van Juliens zus en vader, maar dit aangenaam voortkabbelende drama draait meer om sfeer dan plot. Met zijn losse stijl is Bonnell duidelijk een bewonderaar van nouvelle vague-godfather Eric Rohmer. Destijds goed voor een Tiger Award-nominatie.

Trouble Every Day

2001 | Horror, Experimenteel, Fantasy

Japan/Duitsland/Frankrijk 2001. Horror van Claire Denis. Met o.a. Vincent Gallo, Tricia Vassey, Béatrice Dalle, Alex Descas en Florence Loiret Caille.

Als de film begint zien we hoe de lonkende Cor[KA1]e (Dalle) een trucker aanhoudt langs de weg en met hem voor een vluggertje de bosjes induikt. We zijn er getuige van hoe zij haar slachtoffer openscheurt en opeet tijdens het bedrijven van de liefde. Als het kwaad geschied is en Cor[KA1]e onder het bloed zit, komt haar man L[KA1]eo op de motor. Hij neemt haar mee en sluit haar op in hun huis in de voorstad van Parijs. Tegelijkertijd zien we hoe Shane (Gallo), een medewerker van een Amerikaans farmaceutisch bedrijf, met zijn vrouw June (Vessey), op huwelijksreis gaat naar Parijs. Ondertussen wordt er bij Coré ingebroken door twee jonge mannen, die door haar te grazen worden genomen. Shane blijkt op zoek te zijn naar Léo, maar als hij in het laboratorium komt waar hij zou moeten werken, begrijpt Shane dat Léo is ontslagen wegens ongeoorloofd experimenteren. We weten inmiddels dat Léo thuis zijn werk voortzet. Het wordt duidelijk dat Léo indertijd geëxperimenteerd heeft met het opwekken van de libido en daarbij de hersenen beschadigd heeft van zijn proefkonijnen, Coré en Shane. Nu wil Shane de notities van Léo te pakken krijgen om van zijn kwaal te genezen. June weet van niets en in het chique hotel, waar zij verblijven, loopt niet alleen zij gevaar, maar ook het kamermeisje. Een soort pretentieuze vampierenfilm, die graaf Dracula verlegen zou maken, want het bloed vloeit rijkelijk. Het scenario van regisseuse Denis en Jean-Pol Fargeau bevat eigenlijk weinig verhaal en het was de bedoeling van Denis om een soort sequel van haar lichaamsverheerlijkende film BEAU REGARD over seks te brengen, maar het bloederige kannibalisme, de onerotische seksscènes en de afwezigheid van dialoog verstommen deze doelstelling, onbegrepen door gewone kijkers. Het camerawerk van Agnès Godard is indrukwekkend. De rolprent zorgde voor schandaal op het filmfestival van Cannes, waar hij in première ging. Vooral voor kijkers met een sterke maag, die dit inhoudsloze geprovoceer zeer goed kunnen verteren. Geen genrefilm in de ware zin des woords.

Sa mère, la pute

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Brigitte Roüan. Met o.a. Dragan Nikolic, Florence Loiret Caille en Brigitte Roüan.

ëMoi, ik ben pretentieus; ik heb de pretentie een morele film te maken,´ vertelde actrice/regisseuse Rouän over haar Sa mère, la pute. Zij infiltreerde ervoor met een kleine digitale camera in de rosse buurt van het 18de arrondissement in Parijs. Deze methode geeft haar film, wel degelijk fictie, een air van authenticiteit, waardoor de beoogde `moraal´ van Rouän harder aankomt. Zelf speelt ze Catherine. Haar dochter Coralie is dood aangetroffen. Nu wil Catherine ontdekken hoe haar dochter leefde en hoe en waarom zij stierf. Een en ander voert haar naar de Parijse onderwereld, waar zich ook voor Catherine verlokkingen en gevaren voordoen. (IdH/VPRO Gids)

Code Inconnu : Récit incomplet de divers voyages

2000 | Drama

Frankrijk/Duitsland/Roemenië 2000. Drama van Michael Haneke. Met o.a. Luminita Gheorghiu, Ona Lu Yenke, Maimouna Hélène Diarra, Alexandre Hamidi en Crenguta Hariton Stoica.

Door het bericht van actrice Juliette Binoche dat zij graag eens zou werken met de regisseur van films als Benny's Video en Funny Games, kwam de Oostenrijkse Michael Haneke in Parijs terecht. Daar speelt zich dit breed opgezette drama af, waarin verschillende mensen worden gevolgd. Binoche in een mooie rol speelt een aanstormende, ambitieuze actrice, die op straat haar jonge zwager tegen het lijf loopt. Die vernedert een Roemeense bedelaarster en wordt daarop aangesproken door een jonge Senegalees die werkt op een school voor doofstomme kinderen. Het is maar een klein, schijnbaar onbeduidend incident. Toch zal het voor de betrokkenen uiteenlopende gevolgen hebben. Haneke toont, ondanks (of misschien wel dankzij) de verbreding van zijn horizon, andermaal een sombere visie op de moderne, individualistische consumptiemaatschappij waarin intermenselijke communicatie tot mislukken gedoemd lijkt. Het beviel Haneke wel in Frankrijk: hij maakte er ook de (Frans-Oostenrijkse coproducties) La pianiste en Le temps du loup.

Le portret

1999 | Misdaad, Drama

Frankrijk 1999. Misdaad van Pierre Lary. Met o.a. Mireille Darc, Daniel Ceccaldi, José Fonseca Costa, Nino Gauzy en Frédéric Gorny.

Vijftigjarige Nicole Garrel (Darc), ex-oplichtster uit Parijs, is naar Portugal uitgeweken en heeft in Lissabon haar intrek genomen bij haar vriend Luis (Costa). Hij weet dat Nicole in het verleden niet steeds rechte pad bewandelde maar heeft daar geen problemen mee. Nicole wil een streep trekken onder haar verleden. Zij wil trouwen met Luis, een unief-prof, haar kleinzoon F[KA1]elix (Gauzy) grootbrengen en haar werk als gerante in speelhol opgeven. Nicole wordt er echter willens nillers opnieuw geconfronteerd met haar verleden wanneer zij er geduchte crimineel Simon Hardelot (Ceccaldi) tegen het lijf loopt die net vijf jaar gevangenis achter de boeg heeft. Darc herneemt met geestdrift haar rol van Nicole Garrel, de heldin uit haar vorige tv-film NI VUE NI CONNUE. Jammer dat aan scenario van regisseur Lary reliëf ontbreekt. Alles wordt op gedempte manier verteld, niet als stijl maar door onkunde.

Le septième ciel

1997 | Komedie, Drama

Frankrijk 1997. Komedie van Benoît Jacquot. Met o.a. Sandrine Kiberlain, Vincent Lindon, François Berléand, Francine Bergé en Pierre Cassignard.

Mathilde is ziek. Ze steelt speelgoed uit winkels. Van tijd tot tijd valt ze flauw. Ze gaat niet meer naar haar werk. Haar echtgenoot Nico kan - of wil - niet zien wat ze hem toont. Hij is een chirurg en dit soort symptomen ontgaan zijn waarneming. Mathilde ontmoet een dokter die haar met hypnose-sessies behandelt. Of is de dokter een fantasie van Mathilde, in het leven geroepen om zichzelf te redden? In tegenstelling tot Jacquots La désenchantée en La fille seule, handelt La septième ciel niet over jonge vrouwen die hun weg in de wereld zoeken, maar over een gesetteld echtpaar. De vorm van de film lijkt in eerste instantie veel conventioneler dan die van zijn voorgangers. Niettemin brengt Jacquot de toeschouwer van zijn stuk door in zijn humane, even subtiele als complexe portret van een huwelijk de machtsbalans tussen de echtelieden te laten wisselen. (RdL/VPRO Gids)

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Florence Loiret Caille op televisie komt.

Reageer