Christine Hakim

Acteur, Producer

Christine Hakim is acteur en producer.
Er zijn 7 films gevonden.

Daun di atas bantal

1998 | Drama

Indonesië 1998. Drama van Garin Nugroho. Met o.a. Kancil, Heru, Sugeng, Christine Hakim en Kabri Wali.

Jokjakarta is de hoofdstad van de koninklijke Javaanse traditie en tegelijk een oord van ellende voor de aan hun lot overgelaten straatkinderen. Drie van hen overleven door allerlei klusje, bedelen en drugshandel. Met Asih delen zij een krot waar zelfs de ratten uit wegvluchten. Asih probeert zo goed zij kan een moeder voor de kinderen te zijn. De kinderen kunnen ondanks hun inspanningen niet ontsnappen aan een tragisch noodlot. (IdH/VPRO Gids)

Nemuru otoko

1997 |

Japan 1997. Kohei Oguri. Met o.a. Ahn Sung-Ki, Christine Hakim, Kôji Yakusho, Masao Imafuku en Akiko Nomura.

Door een hevige val bij het bestijgen van een berg is Takuji (Ahn) in een comatueuze slaap geraakt. In het dorp gaat echter het leven gewoon door en de kijker maakt nu de belevenissen mee van zijn jeugdvriend Kamimura (Yakusho), die nu electricien is, zijn ouders die het land bewerken, het mooie Indonesische meisje Tia (Hakim), die in de bars van het plaatsje zingt en de middelbare scholieren die zich van hun ouderlijke woningen naar hun instituut begeven. Onderwijl wisselen de seizoenen. Ze brengen allen hun herinneringen aan Takuji te berde. Tia begeeft zich `s ochtends met Takuji`s jeugdvriend naar het bos en gaat een grot binnen, waar Takuji altijd kwam en waar zich een bron bevindt, waarvan het water opspuit. De geest van Takuji verschijnt er. Een schouwspel in de trant van N[KA4]o symboliseert het samengaan van de mens en de natuur. De film is een brok vreemdsoortige po[KA3]ezie, opgebouwd uit kleine laagjes, over het voortdurende proces van de afsterving dat meteen na de geboorte inzet. Een dergelijke trage vertelling is pure Japanse traditie, waarvan Yasujiro Ozu (1903-1963) wellicht de grootste en bekendste vertegenwoordiger was. Regisseur Oguri observeert de natuur, de stilte en de tijd die voorbij gaat; deze elementen zijn het ware onderwerp van zijn film. Dit alles bevindt zich in een soort fysiologische oplossing, die gepulseerd wordt door een mysterieus ritme en leidt van het leven naar de dood. Een boom, het maanlicht en een insect krijgen daardoor een symbolische betekenis, maar daardoor kan de verveling zich meester maken van de kijker, ondanks de prachtige beeldcomposities van cameraman Osame Maruike. Het scenario is avn Kiyoshi Kenmochi en regisseur Oguri.

Gordel van smaragd

1997 | Drama

Nederland 1997. Drama van Orlow Seunke. Met o.a. Piet Kamerman, José Rizal Manu, Bram van der Vlugt, Frans Tumbuan en Christine Hakim.

Door een hevige val bij het bestijgen van een berg is Takuji (Ahn) in een comatueuze slaap geraakt. In het dorp gaat echter het leven gewoon door en de kijker maakt nu de belevenissen mee van zijn jeugdvriend Kamimura (Yakusho), die nu electricien is, zijn ouders die het land bewerken, het mooie Indonesische meisje Tia (Hakim), die in de bars van het plaatsje zingt en de middelbare scholieren die zich van hun ouderlijke woningen naar hun instituut begeven. Onderwijl wisselen de seizoenen. Ze brengen allen hun herinneringen aan Takuji te berde. Tia begeeft zich `s ochtends met Takuji`s jeugdvriend naar het bos en gaat een grot binnen, waar Takuji altijd kwam en waar zich een bron bevindt, waarvan het water opspuit. De geest van Takuji verschijnt er. Een schouwspel in de trant van N[KA4]o symboliseert het samengaan van de mens en de natuur. De film is een brok vreemdsoortige po[KA3]ezie, opgebouwd uit kleine laagjes, over het voortdurende proces van de afsterving dat meteen na de geboorte inzet. Een dergelijke trage vertelling is pure Japanse traditie, waarvan Yasujiro Ozu (1903-1963) wellicht de grootste en bekendste vertegenwoordiger was. Regisseur Oguri observeert de natuur, de stilte en de tijd die voorbij gaat; deze elementen zijn het ware onderwerp van zijn film. Dit alles bevindt zich in een soort fysiologische oplossing, die gepulseerd wordt door een mysterieus ritme en leidt van het leven naar de dood. Een boom, het maanlicht en een insect krijgen daardoor een symbolische betekenis, maar daardoor kan de verveling zich meester maken van de kijker, ondanks de prachtige beeldcomposities van cameraman Osame Maruike. Het scenario is avn Kiyoshi Kenmochi en regisseur Oguri.

Nemuru otoko

1996 |

Japan 1996. Oguri Kohei. Met o.a. Yagi Masako, Nomura Akiko, Imafuku Masao, Kôji Yakusho en Christine Hakim.

Door een hevige val bij het bestijgen van een berg is Takuji (Ahn) in een comatueuze slaap geraakt. In het dorp gaat echter het leven gewoon door en de kijker maakt nu de belevenissen mee van zijn jeugdvriend Kamimura (Yakusho), die nu electricien is, zijn ouders die het land bewerken, het mooie Indonesische meisje Tia (Hakim), die in de bars van het plaatsje zingt en de middelbare scholieren die zich van hun ouderlijke woningen naar hun instituut begeven. Onderwijl wisselen de seizoenen. Ze brengen allen hun herinneringen aan Takuji te berde. Tia begeeft zich `s ochtends met Takuji`s jeugdvriend naar het bos en gaat een grot binnen, waar Takuji altijd kwam en waar zich een bron bevindt, waarvan het water opspuit. De geest van Takuji verschijnt er. Een schouwspel in de trant van N[KA4]o symboliseert het samengaan van de mens en de natuur. De film is een brok vreemdsoortige po[KA3]ezie, opgebouwd uit kleine laagjes, over het voortdurende proces van de afsterving dat meteen na de geboorte inzet. Een dergelijke trage vertelling is pure Japanse traditie, waarvan Yasujiro Ozu (1903-1963) wellicht de grootste en bekendste vertegenwoordiger was. Regisseur Oguri observeert de natuur, de stilte en de tijd die voorbij gaat; deze elementen zijn het ware onderwerp van zijn film. Dit alles bevindt zich in een soort fysiologische oplossing, die gepulseerd wordt door een mysterieus ritme en leidt van het leven naar de dood. Een boom, het maanlicht en een insect krijgen daardoor een symbolische betekenis, maar daardoor kan de verveling zich meester maken van de kijker, ondanks de prachtige beeldcomposities van cameraman Osame Maruike. Het scenario is avn Kiyoshi Kenmochi en regisseur Oguri.

Tod auf Bali

1992 | Drama, Horror

Duitsland 1992. Drama van Jörg Grünler en Jèrg Grnler. Met o.a. Judy Winter, Patrick Inderst, Katja Flint, Wolfram Berger en Christine Hakim.

Walter (Berger) en Hildegard (Flint) hebben een goedlopend hoveniersbedrijf in Hamburg. Hun zoon Martin (Inderset) lijdt plosteling aan mysterieuze aanvallen en nachtmerries. Doktoren weten hiermee geen raad, alleen psychologe Senta Frensdorff (Winter) durft een diagnose te stellen: re[KA3]incarnatie! Ze zegt dat de oorzaak op het (schitterende) eiland Bali gezocht moet worden.

De Onmacht

1991 |

Nederland 1991. Karim Traïdia. Met o.a. René Willings, Driss Guellai, Hakim Traïda, Farid Sbahi en Monique van Hinte.

Walter (Berger) en Hildegard (Flint) hebben een goedlopend hoveniersbedrijf in Hamburg. Hun zoon Martin (Inderset) lijdt plosteling aan mysterieuze aanvallen en nachtmerries. Doktoren weten hiermee geen raad, alleen psychologe Senta Frensdorff (Winter) durft een diagnose te stellen: re[KA3]incarnatie! Ze zegt dat de oorzaak op het (schitterende) eiland Bali gezocht moet worden.

Dibalik Kelambu

1982 | Drama

Indonesië 1982. Drama van Teguh Karya. Met o.a. Christine Hakim, Slamet Rahardjo, Nungky Kusumastuty en Maruli Sitompul.

De spanningen tussen een eenvoudige arbeider en zijn rijke schoonouders staan centraal in dit Douglas Sirk-achtige melodrama, dat vooral interessant is als kennismaking met de in Europa zo goed als onbekende Indonesische cinema. Ook al is de gehanteerde filmtaal stuntelig, het universele thema blijft boeien en zelfs ontroeren. Ook bekend als BEHIND THE MOSQUITO NET.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Christine Hakim op televisie komt.

Reageer