Philippe Fretun

Acteur

Philippe Fretun is acteur.
Er zijn 8 films gevonden.

Le promeneur du Champ de Mars

2005 | Biografie, Drama

Frankrijk 2005. Biografie van Robert Guédiguian. Met o.a. Michel Bouquet, Jalil Lespert, Philippe Fretun en Anne Cantineau.

Regisseur Guédiguian, maker van sociaal-realistische arbeidersmilieukronieken die in Marseille spelen, verandert alleen ogenschijnlijk van register voor dit gedramatiseerde portret van de oude en zieke Franse president François Mitterrand. Een socialist van de oude generatie geportretteerd door een socialist van de nieuwe, veel kritische noten levert dat niet op, hoogstens wat onfortuinlijke beleidsmissers. Reddende engel in dit wel erg linksdraaiende project is veteraan-acteur Michel Bouquet, die de hoogmoedige staatsman in zijn nadagen treffend gestalte geeft en een César oogstte. Naar het boek Le dernier Mitterrand van Georges-Marc Benamou, weer gebaseerd op conversaties met Mitterrand en na diens dood gepubliceerd.

On appelle ça... le printemps

2000 | Komedie, Muziek

Frankrijk 2000. Komedie van Hervé Le Roux. Met o.a. Marilyne Canto, Maryse Cupaiolo, Marie Matherton, Bernard Ballet en Pierre Berriau.

Fanfan (Cupaiolo) laat haar vriendje Charles (Chappey) zitten om bij haar vriendin Joss (Matheron) in te kunnen trekken, maar Joss had haar man Paul (Berriau) en kind al voor haar laten zitten met als gevolg dat ze allebei op straat staan. Ze gaan naar Fanfans zus Manu (Canto) en hopen daar te mogen blijven, maar Manu`s vriend Mytch smijt ze alledrie de deur uit. Gelukkig is Claude (Ballet) na een toevallige ontmoeting bereid om ze op te vangen. Claude heeft een vriend, Jean (Szabo), en binnen de kortste keren ontstaat er een oorlog tussen de geslachten. Ondertussen willen Charles, Paul en Mytch hun vriendinnen en/of vrouwen weer terug. Dit maakt de oorlog compleet. Een bizarre film, waarin de diverse plotonderdelen worden afgewisseld door muziek met zang, die niets met het verhaal te maken hebben, maar wél het aardigst zijn. Hoewel we mogen aannemen dat het scenario van regisseur Le Roux feministisch bedoeld is, komt het vrouwvijandig over, ondanks de wellust van de drie heldinnen. Het optreden van Charles, Paul en Mytch als drie nichterige musketiers lijkt nergens naar, tenzij je valt op dit soort pompeuze verkleedpartijen. De kinderachtige 'humor' is grof, niet leuk en de rolprent als geheel is eentonig. Le Roux is filmcriticus bij het highbrow tijdschrift Cahiers du cinéma en zoals we weleens eerder hebben opgemerkt, voor hem geldt: schoenmaker houd je bij je leest. Het camerawerk van Pierre Milon ziet er fris uit. Super 16 mm opgeblazen tot 35 mm. Dolby SR.

Pour rire !

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Lucas Belvaux. Met o.a. Ornella Muti, Jean-Pierre Léaud, Antoine Chappey, Tonie Marshall en Philippe Fretun.

Het huwelijksbootje van Nicolas (L[KA1]eaud) en Alice (Muti) staat duidelijk op zinken. Door persoonlijke tegenslagen is Nicolas trouwens nog maar een schaduw van wie hij ooit was en dat is niet genoeg voor Alice. Ze vindt troost bij Gaspard (Chappey). Deze relatie neemt een andere wending als Nicolas voor de ogen van Gaspard in de Seine springt. Zonder te weten dat het de echtgenoot is van zijn minnares, redt Gaspard de wanhopige man en neemt hem mee naar zijn appartement. Een delicate film over passie, liefde en overspel. Een vaudeville van de tegenwoordige tijd waarin geluk maar al te dikwijls verward wordt met emotie. Een absurde driehoeksrelatie vol natuurlijk klinkende dialogen, gespeeld door enkele rasacteurs. Het ligt dus beslist niet aan hen dat de tweede film van de 35-jarige Belgische regisseur- scenarioschrijver Belvaux niet tot het einde kan boeien. Wat de rolprent op den duur doet stranden is ongekende opeenstapeling van banaliteiten. Jammer, want het was een interessant (en dus niet helemaal gelukt) experiment. Het camerawerk is van Laurent Barès.

Le secret de Julia

1996 | Mysterie, Romantiek, Drama

Frankrijk 1996. Mysterie van Philomène Esposito. Met o.a. Julien Guiomar, Chantal Lauby, Etienne Chicot, Agathe De la Fontaine en Jenny Clève.

Het platteland van Frankrijk, 1946. Vier maanden geleden verdween de man van Julia (Lauby) onder mysterieuze omstandigheden. Sindsdien staat Julia alleen voor de opvoeding van haar dochters L[KA1]eone (De la Fontaine) en Anna (Martel). Op een dag verschijnt Jean (Chicot), een oude vriend van Auguste (Guiomar), Julia's vader. Met lede ogen moet Léone toezien hoe deze vreemde man bij hen intrekt zonder dat er ook maar iemand bezwaar tegen heeft. Léone, die niet kan aanvaarden dat haar moeder haar vader bedriegt, eist een verklaring voor de verdwijning van deze laatste. Erg literair drama met oneindig veel dialogen, maar toch zit het sterk in elkaar. De jonge De la Fontaine is de revelatie van de film. Zij brengt haar uiterst moeilijke rol met de juiste dramatiek. De acteerprestaties liggen over de hele lijn op een zeer goed niveau en de sfeer op het na- oorlogse Franse platteland wordt met gevoel voor detail weergegeven. Esposito en Patrick Laurent baseerden hun scenario op de roman Le retour de Jean van Jacques Mazeau. Mooie fotografie van Emmanuel Machuel.

Le mas Théotime

1995 | Familiefilm, Drama

Frankrijk 1995. Familiefilm van Philomène Esposito en Philomène Espositio. Met o.a. Jean-Claude Adelin, Florence Thomassin, Michel Galabru, Raoul Billerey en Vittoria Scognamiglio.

De dertig-jarige Pascal (Adelin) is een discrete, ingetogen wijnbouwer, die woont en werkt op zijn landgoed Th[KA1]eotime in de Provence. De landerijen van zijn neef Clodius (Galabru) grenzen aan het zijne. Clodius is in alles het tegengestelde van Pascal: nors, zwijgzaam en haatdragend. Beide mannen kunnen elkaar niet luchten of zien. De emoties laaien hoog op wanneer Pascals nicht Genevi[KA2]eve (Thomassin) zich na jaren van afwezigheid op diens eigendom komt vestigen. Een Provençaalse familie raakt op wrede wijze verdeeld in een beklemmend boerendrama. Goed spel en knap opgebouwde sfeer. Regisseur Esposito bewerkte samen met Jacques Forgeas de streekroman van Henri Bosco tot scenario. Dit prachtige gebied is schitterend vastgelegd op de gevoelige laag door cameraman Emmanuel Machuel.

Grand bonheur

1993 | Komedie

Frankrijk 1993. Komedie van Hervé Le Roux. Met o.a. Charlotte Léo, Pierre Gérard, Pierre Berriau, Christine Vouilloz en Lucas Belvaux.

De vrolijke wederwaardigheden aan de hand van een aantal portretjes van zeven studenten aan de Parijse film- en tv- academie, hun liefdes, kameraadschappelijkheden en een eindrevue vlak voor de grote vakantie. Zo is er de romantische Caroline (L[KA1]eo) die haar bed nooit met dezelfde vent deelt; en verder de zachtaardige Judith (Canto) die op oudere mannen valt, Paul (Berriau) de eeuwige dromer en filmer, Charly (Richard), een blondje dat een ex-vriendinnetje van een kameraad bang maakt, de ironische Philippe (G[KA1]erard) en het stel Luc (Belvaux) en Nanou (Vouilloz), would-be scenarioschrijvers. Als ze zich niet in hun stamcafé bevinden, brengen ze de tijd door in de bioscoop of ze maken de buurt onveilig. Het debuut van Le Roux, die zijn eigen scenario schreef, mag zeker geslaagd genoemd worden al is het laatste uur teveel van het goede. In het jaar 2000 bracht de Frans-Duitse cultuurzender ARTE een opnieuw gemonteerde versie op de tv van 87m, die we van harte aanbevelen. De film is vooral geschikt voor cinefielen, theater-en filmstudenten en een ieder die een warm gevoel kan opbrengen voor het grote witte doek of de kleine huisbioscoop. Het camerawerk is van Antoine Roch.

Pierre qui roule

1991 | Komedie

Frankrijk 1991. Komedie van Marion Vernoux. Met o.a. Marianne Denicourt, Benoît Régent, Philippe Fretun, Serge Riaboukine en Fatbia Cheriguene.

De jonge Denicourt besluit na een jaar niet langer te treuren om de dood van haar man en weer in het leven te stappen. In een metrostation ontmoet ze de nette Régent, en ze dringt zich aan hem op. Ze gooit het geordende leventje van deze brave echtgenoot en vader duchtig overhoop, en wat hij ook onderneemt, of hij het nu tactisch of bruut aanpakt, ze laat niet meer los. FATAL ATTRACTION op z'n Frans en bekeken door een vrouw. Soms leuk, soms spannend. Romantiek en frivole perversiteit wisselen elkaar af. De twee hoofdpersonen schitteren in hun rol, ook al kan Vernoux haar scenario niet tot het einde toe hard maken. Knappe beelden van Parijs en een ludiek mozaïek van nevenpersonages maken de film toch de moeite waard. Pierre Boffety hanteerde de camera.

Ceux de la soif

1988 | Drama

Frankrijk 1988. Drama van Laurent Heynemann. Met o.a. Bruno Cremer, Mimsy Farmer, Sylvie Orcier, François Berléand en Catherine Arditi.

De rust van Cremer als moedeloze ethiek professor die met zijn onderdanige vriendin al vijf jaar op een verlaten vulkaaneiland verblijft wordt danig verstoord wanneer eerst een echtpaar met dement kind, maar vooral Farmer als excentrieke en onuitstaanbare gravin met twee rare individuen zich op het eiland komen vestigen om een hotel te gaan neerzetten. Trage, maar wel mooie verfilming van het gelijknamige boek van Georges Simenon.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Philippe Fretun op televisie komt.

Reageer