Louis-Do de Lencquesaing

1963 Regisseur, Acteur, Scenarist

Louis-Do de Lencquesaing (1963) is regisseur, acteur en scenarist.
Er zijn 10 films gevonden.

Francofonia

2015 | Documentaire, Drama

Frankrijk/Duitsland/Nederland 2015. Documentaire van Aleksandr Sokurov. Met o.a. Louis-Do de Lencquesaing, Benjamin Utzerath, Vincent Nemeth en Johanna Korthals Altes.

Prikkelende mix van archiefbeelden, nagespeelde scènes en bespiegelingen van Sokurov zelf over de zinloosheid van oorlog, de waarde van kunst en de noodzaak van musea. Zonder musea, zegt Sokurov, raakt een volk niet alleen zijn verleden, maar ook zijn toekomst kwijt. Centraal in de film staan de (nagespeelde) ontmoetingen tussen de Franse directeur van het Louvre in oorlogstijd Jacques Jaujard (De Lencquesaing) en de Duitse nazi-officier Franziskus Wolff-Metternich (Utzerath). Onder leiding van Jaujard zijn de belangrijkste kunstwerken uit het Louvre weggehaald en verstopt in kastelen.

Je vous souhaite d'être follement aimée

2015 | Drama

Frankrijk 2015. Drama van Ounie Lecomte. Met o.a. Céline Sallette, Anne Benoît, Elyes Aguis, Louis-Do de Lencquesaing en Françoise Lebrun.

Scheidende fysiotherapeute Elisa verhuist naar Duinkerke, waar ze drie decennia eerder werd geadopteerd. Vergeefs heeft ze getracht te achterhalen wie haar biologische moeder is. Introverte, alleenstaande Annette is schoonmaakster en kantinejuffrouw op de school van Elisa's getroebleerde, tienjarige zoon, die gepest wordt. Ziedaar de hoofdfiguren van een semi-autobiografisch scenario dat de sociaal-realistische treurnis torenhoog opstapelt. Alleen Sallette maakt dit doodvermoeiende, als een slak voortkruipende psychodrama kijkbaar. Dardenne-fans voegen een waarderingsster toe.

Au galop

2012 | Komedie, Drama

Frankrijk 2012. Komedie van Louis-Do de Lencquesaing. Met o.a. Marthe Keller, Valentina Cervi, Bernard Verley, Alice de Lencquesaing en Louis-Do de Lencquesaing.

Succesliterator Paul (De Lencquesaing) kampt met een zekere levensleegte en de soms gevaarlijke grillen van zijn geest. Wanneer hij de even aantrekkelijke als gelieerde Ada (Cervi) ontmoet en vervolgens zijn vader overlijdt, heeft hij ineens z’n handen vol. Regiedebuut van karakterspeler De Lencquesaing is, dwars tegen alle hedendaagse sociaalrealistische filmhuisgrimmigheid in, aangenaam meanderend drama waarin personages en dialoog belangrijker zijn dan het narratief. Verhaallijntje over Pauls dochter Camille (De Lencquesaings dochter Alice) had niet gehoeven, maar daarvoor garandeert de immer fascinerende Cervi weer kijkvreugde.

Le père de mes enfants

2009 | Drama

Frankrijk/Duitsland 2009. Drama van Mia Hansen-Løve. Met o.a. Louis-Do de Lencquesaing, Chiara Caselli, Alice de Lencquesaing, Eric Elmosnino en Sandrine Dumas.

In 2005 stapte de Franse producent Humbert Balsan uit het leven als gevolg van een verwaarloosde depressie. Zijn kracht was het produceren van commercieel moeilijke films, waaronder een nooit afgemaakt werk van cineast en Cahiers du Cinéma-filmcriticus Mia Hansen-Løve. Als eerbetoon aan Balsan maakte de toen 27-jarige Hansen-Løve enkele jaren later Le père de mes enfants, gebaseerd op Balsans publieke en privé leven. 'Neutraal', was steevast haar regie-aanwijzing, zodat de intensiteit van Balsans artistieke veldtocht zonder vals sentiment kon schitteren.

Un couple parfait

2005 | Drama

Japan/Frankrijk 2005. Drama van Nobuhiro Suwa. Met o.a. Valeria Bruni Tedeschi, Nathalie Boutefeu, Bruno Todeschini en Louis-Do de Lencquesaing.

Met zijn eerste Franstalige film (na oa de bescheiden festivalhit M/Other) maakt Suwa het de kijker niet makkelijk. Het verhaal over een Parijs' stel dat na vijftien jaar huwelijk een scheiding overweegt, wordt fragmentarisch verteld, vol lange, statische, curieus gekadreerde en onderbelichte shots. De dialogen lijken van weinig belang: de Japanse regisseur spreekt zelf geen Frans en liet zijn acteurs alles improviseren. Bruni Tedeschi speelde een jaar eerder een vergelijkbare rol in François Ozons 5x2, een laagdrempeligere film met vergelijkbare thematiek.

Cet amour-là

2001 | Biografie, Romantiek

Frankrijk 2001. Biografie van Josée Dayan. Met o.a. Jeanne Moreau, Aymeric Demarigny, Christiane Rorato, Sophie Milleron en Stanislas Sauphanor.

De Franse literaire schrijfster Marguerite Duras (Moreau) werd in 1905 geboren. In door de nazi`s bezet Frankrijk begon zij te schrijven. Eerst over haar jeugd in Vietnam ([KL]L`amant[KLE], succesvol en prachtig verfilmd in 1992, waarvan Duras afstand nam) en later ge[KA3]engageerde romans. Kort na de bevrijding werd zij lid van de communistische partij, maar zag binnen vijf jaar in dat de partij niet aan haar verwachtingen beantwoordde. Veel van haar werk werd verfilmd en in de beginjaren 1950 was haar reputatie als schrijfster definitief gevestigd. In 1975 maakt een jonge student, Yann Andr[KA1]ea (Demarigny), kennis met haar werk en is diep onder de indruk. Iedere dag, soms twee maal per dag, schrijft hij haar een brief, die onbeantwoord blijft. Duras heeft inmiddels een turbulent leven achter de rug, waaronder een m[KA1]enage [KA2]a trois. Ze rookt en drinkt veel (zij moest in een kliniek behandeld worden). In 1980 nodigt zij haar briefschrijvende fan uit om naar haar zomerappartement in een badplaats te komen. Yann was van plan na deze ontmoeting een einde aan zijn leven te maken, maar het liep anders. Het tweetal ontwikkelde een relatie - Duras was toen 66 en Yann 28 - die zou duren tot haar dood. Hij werd haar minnaar, vertrouweling en privé-secretaris. Dit alles was niet zonder berekening van de eenzaam geworden grande dame litéraire, wiens karakter gevoegelijk bekend was. Over de zestien jaar met Duras schreef Yann een boek dat hij met Gilles Taurand en Maren Sell tot scenario bewerkte. De 75-jarige Moreau levert een krachttoer als Duras, maar de dialogen staan bol van de literaire citaten, waardoor deze weinig dramatische film beperkt blijft tot Duras- adepten. Demarigny is vooral mooi, terwijl hij weggespeeld wordt door Moreau, die de egoïstische, drakerige diva met verve uitbeeldt. Het camerawerk is van Caroline Champetier.

Les destinées sentimentales

2000 | Romantiek

Frankrijk/Zwitserland 2000. Romantiek van Olivier Assayas. Met o.a. Emmanuelle Béart, Charles Berling, Isabelle Huppert, Olivier Perrier en Dominique Reymond.

Groots opgezet kostuumdrama van de regiseur die daarvoor uitsluitend films maakte die zich afspelen in het hedendaagse Parijs.

Les infortunes de la beauté

1999 | Drama, Komedie

Frankrijk 1999. Drama van John Lvoff. Met o.a. Arielle Dombasle, Maria de Medeiros, Thibault de Montalembert, Jean-Philippe Écoffey en Louis-Do de Lencquesaing.

Daphn[KA1]e (Dombasle) is verliefd op de steenrijke uitgever Vincent (De Montalembert). Zij is echter verlegen en onzeker van zichzelf, en hij zoekt zijn geluk bij mannequins. Daphn[KA1]e bedenkt een list door haar vriend Jacques ([KA1]Ecoffey) te vragen een naakt te schilderen dat Vincent op andere idee[KA3]en moet brengen. Met haar vriendin C[KA1]eline (De Medeiros) gaat ze op zoek naar het ideale model. Het wordt een lange tocht door Parijs. Het scenario van Laure Massenet, Frédéric Beigbeder en regisseur Lvoff is nog trager en prateriger dan een film van Éric Rohmer. Het camerawerk van Gilles Porte is onrustig omdat alles vanuit de hand of vanaf de schouder is genomen. Uitsluitend voor cinefiele kaviaar-eters.

Alissa

1998 | Thriller

Frankrijk 1998. Thriller van Didier Goldschmidt. Met o.a. Laurence Côte, Yvan Attal, Oleg Yankovsky, Elena Safonova en Vania Vilers.

Als Luc Kaufmann (Attal) zijn vader, een rijke uitgever, gaat opzoeken, ziet hij hoe twee smerissen neergemaaid worden. Hij schiet hen te hulp, maar voor een van hen is het al te laat. Zo raakt hij betrokken in een geheimzinnige zaak. Hij ontmoet een jonge vrouw uit Litauen, die Alissa (C[KA4]ote) heet. Aanvankelijk vertelt zij dat ze van de politie is, maar later blijkt het dat ze een zekere Rossanoff zoekt, een politiek commissaris uit de tijd van de Sovjetunie. Rossanoff noemt zich tegenwoordig Kosicz (Yankovsky) en publiceert als auteur bij Lucs vader. Het schijnt dat op de uitgeverij van Kaufmann senior zich een manuscript bevindt dat in werkelijkheid belastende documenten zijn, waaruit blijkt dat Rossanoff bloed aan zijn handen heeft. Alissa wil haar vader wreken en Luc begrijpt dat zijn vader in een onverkwikkelijke affaire terecht is gekomen. Meer inhoud dan het hierboven opgesomde bevat het scenario van Jérôme Tonnerre, Christian Sonderegger en regisseur Goldschmidt niet. De rest is vulling, wat je te zien krijgt, wat het verhaal wazig maakt. Omstreden hoofdrollen Côte en Attal doen hun best, maar kunnen behalve zichzelf heel serieus nemen, er niet meer van maken. De film begint warrig, de geschiedenis ontrolt zich traag en als de rolprent is afgelopen, weet je eigenlijk niet goed wat de bedoeling nu was. Het camerawerk is van Jeanne Lapoire en Patrick de Ranter.

Encore

1995 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 1995. Romantiek van Pascal Bonitzer. Met o.a. Jackie Berroyer, Natacha Régnier, Laurence Côte, Hélène Fillières en Michel Massé.

Abel Vichac (Berroyer) is een ego[KA3]istische, oudere professor in de filosofie en een schrijver met een goede reputatie. Zijn huwelijk met Aliette (Bruni-Tedeschi) is na tien jaar passieloos geworden. Hij probeert echter zijn jonge, vrouwelijke studentes het hof te maken en fladdert van de ene relatie naar de andere. Aliette heeft zich gewonnen gegeven. Abel is bezeten van vleselijke liefde en is in zijn eer gestreeld als hij over de tong gaat. De laatste tijd echter slaapt hij slecht en heeft weinig zin in zijn werk: de typische midlife-crisis. Een van zijn discipelen, Florence (C[KA4]ote), is zijn holle gebazel zat en zegt dat ze haar scriptie onder een andere mentor wil schrijven. Abel luistert niet goed naar haar, want hij wordt in beslag genomen door een afspraakje met Aurore (Filli[KA2]eres), die zich echter voordoet als haar vriendin Catherine (R[KA1]egnier). De film gaat over liefdesperikelen in de middelbare leeftijd en probeert een boekje open te doen over de `moderne` relatie (die natuurlijk over een paar jaartjes na het uitkomen van deze rolprent weer flink achterhaald is). De bitterzoete toon maakt het een tijdje leuk, maar op de duur gaat de overvloed aan dialogen stierlijk vervelen. De acteurs doen hun best, maar het scenario van debuterend regisseur Bonitzer belooft meer dan het in feite biedt. Camerawerk van Emmanuel Machuel.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Louis-Do de Lencquesaing op televisie komt.

Reageer