Claude Goretta

Regisseur, Scenarist

Claude Goretta is regisseur en scenarist.
Er zijn 26 films gevonden.

Sartre, l'âge des passions

2006 | Biografie

Zwitserland/Frankrijk/Italië/België 2006. Biografie van Claude Goretta. Met o.a. Anne Alvaro, Denis Podalydès, Maya Sansa en Frédéric Gorny.

De Zwitserse regieveteraan Claude Goretta (La dentellière, La provinciale) had 7 miljoen euro voor deze fraaie tv-tweedeler over de hoogtijperiode 1958-1964 in het leven van filosofen Jean-Paul Sartre en Simone de Beauvoir. Mooie dramaturgische vondst: in de stormachtige verhouding van het existentialistenpaar van middelbare leeftijd spiegelt zich de romance van twee jonge mensen. Co-scenaristen Michel-Antoine Burnier en Michel Contat kenden Sartre goed; Contat was een tijdlang diens secretaris. Naast acteur-duizendpoot Podalydès als Sartre is de uitmuntende theateractrice Anne Alvaro (Le goût des autres) te zien als De Beauvoir. Beide spelers lijken bovendien fysiek verbazingwekkend op de originelen.

La fuite de monsieur Monde

2004 | Misdaad

Frankrijk/Zwitserland 2004. Misdaad van Claude Goretta. Met o.a. Nathalie Nell, Nozha Khouadra en Bernard Le Coq.

'Het was vijf uur 's middags, of een beetje later, de grote wijzer leunde enigszins naar rechts - op 19 januari, toen mevrouw Monde het politiebureau instoof, een vlaag ijskoude lucht meevoerend.' Aldus begon Georges Simenon zijn roman 'La fuite de monsieur Monde' en de toon was gezet. Mevrouw Monde komt de verdwijning van haar man aangeven. Het boek, en ook deze tv-verfilming, volgt voornamelijk Lionel Monde zelf, een gegoede zakenman die schijnbaar om niets huis en haard verlaat en richting het zuiden reist. Simenon wist obsessies accuraat te treffen en regisseur Goretta, die al een aantal Simenon-verfilmingen op zijn naam heeft staan, volgt de veelschrijver zo goed en kwaad als dat gaat zonder diens mooie zinnen.

Thérèse et Léon

2000 |

Frankrijk 2000. Claude Goretta. Met o.a. Florence Vignon, Dominique Labourier en Claude Rich.

'Het was vijf uur 's middags, of een beetje later, de grote wijzer leunde enigszins naar rechts - op 19 januari, toen mevrouw Monde het politiebureau instoof, een vlaag ijskoude lucht meevoerend.' Aldus begon Georges Simenon zijn roman 'La fuite de monsieur Monde' en de toon was gezet. Mevrouw Monde komt de verdwijning van haar man aangeven. Het boek, en ook deze tv-verfilming, volgt voornamelijk Lionel Monde zelf, een gegoede zakenman die schijnbaar om niets huis en haard verlaat en richting het zuiden reist. Simenon wist obsessies accuraat te treffen en regisseur Goretta, die al een aantal Simenon-verfilmingen op zijn naam heeft staan, volgt de veelschrijver zo goed en kwaad als dat gaat zonder diens mooie zinnen.

Le dernier été

1997 | Drama, Biografie, Oorlogsfilm

Duitsland/Frankrijk 1997. Drama van Claude Goretta. Met o.a. Jacques Villeret, Catherine Frot, Jean Davy, Hanns Zischler en Jean Dautremay.

Georges Mandel (Villeret) is een toegewijde Franse journalist en deput[KA1]e (kamerlid) uit de Gironde (Bordeaux en omgeving) die er omstreeks 1935 in slaagt om als jood Minister van Posterijen te worden. Hij maakt zich niet erg geliefd omdat hij het postwezen reorganiseert van een log bureaucratisch apparaat naar een publieksvriendelijke dienstverlening. Hij strijdt tegen het opkomende fascisme, maar ondanks de bescherming die hij heeft van Georges Clemenceau, wordt hij enorm tegengewerkt in het parlement. Bij het uitbreken van WO II (1939-44) kan hij niet op een voorkeursbehandeling rekenen, al wilde Churchill de `Allereerste Franse verzetsstrijder` tegen Hitler in 1940 naar Engeland halen. Mandel wilde echter zijn land ter plekke blijven dienen. Zo werd hij het eerste kamerlid dat door de met de nazi`s collaborerende fascistische Vichy-regering van P[KA1]etain gearresteerd werd. Aangrijpend drama waarin de mens belangrijker is dan het aanstormende, gruwelijke oorlogsgeweld. Villeret schittert in zijn vertolking van de legendarische politicus die in juli 1944 (één maand voor de bevrijding door generaal De Gaulle) op laffe wijze door de militie van Vichy vermoord werd. Knap uitgewerkt scenario van Jean-Michel Gaillard die zich baseerde op de biografische roman Georges Mandel: le Moine de la Politique van Nicolas Sarkozy, voormalige Minister van Begroting en de derde man in de Gaulistische partij, RPR. Het camerawerk is van Dominique Brenguier.

Vivre avec toi

1996 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1996. Drama van Claude Goretta. Met o.a. Garance Clavel, Frédéric Pierrot, Frédédrique Meininger, Ségolène Point en Hélène Surgère.

De 25-jarige Nora (Clavel) verliest haar ouders in een vliegtuigongeluk. Zij verlaat Zuid-Amerika en keert terug naar Frankrijk, haar geboorteland, om haar indtrek te nemen in het ouderlijk huis. De aanpassing aan het leven in het provinciestadje verloopt niet van een leien dakje. Psychologische spanningen, dik in de verf gezette gevoelens van naijver, haat, liefde en krankzinnigheid, eigen aan het werk van de Russische maestro Dostojevski vieren hoogtij. Geen wonder, want het scenario werd door Pascal Lain[KA1]e en Goretta herschreven naar het verhaal `Krotkaja` (De zachtmoedige) van Dostojevski. Met gevoel gespeeld door Clavel en Pierrot maar het geheel is voor sommige kijkers allicht te hard of te sober.

Maigret et le port des Brûmes

1995 | Thriller

Frankrijk 1995. Thriller van Charles Nemes en Claude Goretta. Met o.a. Jeanne Marine, Claude Dauphin en Bruno Cremer.

De 25-jarige Nora (Clavel) verliest haar ouders in een vliegtuigongeluk. Zij verlaat Zuid-Amerika en keert terug naar Frankrijk, haar geboorteland, om haar indtrek te nemen in het ouderlijk huis. De aanpassing aan het leven in het provinciestadje verloopt niet van een leien dakje. Psychologische spanningen, dik in de verf gezette gevoelens van naijver, haat, liefde en krankzinnigheid, eigen aan het werk van de Russische maestro Dostojevski vieren hoogtij. Geen wonder, want het scenario werd door Pascal Lain[KA1]e en Goretta herschreven naar het verhaal `Krotkaja` (De zachtmoedige) van Dostojevski. Met gevoel gespeeld door Clavel en Pierrot maar het geheel is voor sommige kijkers allicht te hard of te sober.

Maigret : Maigret a peur

1995 | Misdaad, Mysterie, Thriller

Frankrijk/Servië en Montenegro/Zwitserland/België 1995. Misdaad van Claude Goretta. Met o.a. Bruno Cremer, Jean-Paul Roussillon, Raymond Gérôme, Didier Flamand en Maurice Aufair.

Naar in 1953 verschenen gelijknamige roman van Georges Simenon waarin commissaris Maigret (Cremer), op bezoek bij zijn vriend-onderzoeksrechter Chabot (Roussillon), bij ingewikkelde zaak wordt betrokken. In provinciestadje Fontenay worden drie moorden gepleegd. De hoofdverdachte, dokter Vernoux (Flamand), wordt nadien dood aangetroffen...Maigret blijkt (eens te meer) een aandachtig observator van de karakters der personages. Zwitsers bekend regisseur Goretta zorgt voor nauwkeurige en doeltreffende film met acteurs in topconditie. Alles draagt bij tot een knappe Maigret-episode. Beter dan eerdere (1989) gelijknamige tv-film met Jean Richard als Maigret.

Le dernier chant

1995 | Komedie, Oorlogsfilm

Zwitserland/Frankrijk 1995. Komedie van Claude Goretta. Met o.a. Michel Duchaussoy, Frédérique Meininger, Nathalie Quenard, Jean-François Balmer en Hélène Vincent.

1943. Toen Alberi (Duchaussoy), een oudere weduwnaar, de mooie jonge Emma (Quenard) voor de eerste maal ontmoette merkte hij haar nauwelijks op. Toch was het dank zij hem dat het meisje een baan aangeboden kreeg in de zoo van de stad. Dan wordt hij smoorverliefd op Emma waardoor hij zijn leven en zijn relatie met het meisje in vraag gaat stellen. Aangrijpend verhaal van een oude man die verliefd wordt op een jong meisje. Hoe moeten ouderen staan tegenover de jongeren, zeker wanneer deze confrontatie emotionele omvang krijgt? Duchaussoy speelt zijn rol met veel gevoel en kan door zijn charme overtuigen in dit personage van een Don Juan op zijn retour. Goretta en Pascal Lainé bewerkten de roman Le bon vieux et la belle enfant van Italo Svevo. Mooie fotografie van Dominique Brenguier. Stereo.

Het verdriet van België

1994 | Drama

Nederland/Frankrijk/België 1994. Drama van Claude Goretta. Met o.a. Mathias Engelbeen, Ronny Cuyt, Hilde Wils, Yvette Merlin en Greta Van Langendonck.

Niet helemaal geslaagde verfilming van Hugo Claus` gelijknamige monumentale bestseller uit 1983, tot een tv-serie gemaakt van 3 x 90m of 5 x 60m. Net als het boek is de lange tv- film gesitueerd in de periode 1939-1947, met delen die in elkaars verlengde liggen. Het is het verhaal van de jonge Louis (Engelbeen als kind, Cuyt als jongeman), die overeind blijft ondanks leugens, oorlog, hypocrisie, repressie, collaborerende vader van Uffelen en verbitterde moeder Basler, die het aanlegt met een Duitse officier. Speelt in een afgesloten, katholiek, Vlaams milieu vol tantes en ooms, nonnen en priesters, buurvrouwen, caf[KA1]ekameraden, oude bekenden en bekende vijanden. De centrale figuur heeft een beetje talent om de leugen te formaliseren (en wordt schrijver). Hij leert afstand te nemen en te glimlachen. Het is godgeklaagd dat een buitenlandse cineast, al is het dan de getalenteerde Zwitser Goretta, de roman van Claus (die zelf het scenario en de dialogen schreef) mocht, kon en wilde verfilmen. De beelden van Dominique Brenguier ogen mooi maar de personages blijven afstandelijk. Het geestige van de taal waarin het boek werd geschreven gaan door de harkerigheid van de meeste acteurs (Van Uffelen uitgezonderd) de mist in. De oppervlakkige anekdote onthult een aantal fundamentele zaken, maar in de mini-serie blijft het een plat verhaal over een Vlaams gezin dat fout was in WO II.

Maigret et les caves du Majestic

1993 | Misdaad, Thriller

Frankrijk/België/Zwitserland 1993. Misdaad van Claude Goretta. Met o.a. Bruno Cremer, Jérôme Deschamps, Michel Caccia, Maryvonne Schiltz en Marilu Marini.

Derde verfilming van in 1942 verschenen Georges Simenon-roman 'Les caves du Majestic' met, na Albert Préjean (in 1945) en Jean Richard (in 1991), haviksneus Cremer in de rol van commissaris Jules Maigret die de moord op een Amerikaanse dame in het Parijse Majestic-hotel onderzoekt en oplost. Geslaagde, gemoderniseerde plot (scenario van Santiago Amigorena en Goretta) en professionele regie van Zwitsers cineast Goretta die voor indrukwekkende sfeerschepping zorgt.

Goupi Mains-Rouges

1993 | Misdaad, Film noir

Zwitserland/Frankrijk 1993. Misdaad van Claude Goretta. Met o.a. Maurice Barrier, Jean-Philippe Écoffey, Séverine Vincent, Josiane Lévëque en Sylvie Herbert.

Na jarenlange afwezigheid keert Goupi (Ecoffey) terug naar zijn geboortedorp, waar zijn ouders hem willen koppelen aan een nicht, S[KA1]everine Vincent. Hij wordt uiterst koel ontvangen door zijn oom Mains-Rouges (Barrier), die duidelijk zijn neef uit Parijs op de proef wil stellen. De terugkeer van Goupi valt samen met de diefstal van een aanzienlijke som geld. Getrouwe remake van de klassieker uit 1942 van Jacques Becker. Goretta, die ook het scenario schreef dat gebaseerd is op de roman van Pierre Véry, slaagt er niet in dezelfde zwoele en verderfelijke sfeer te benaderen. Redelijk spel van de hoofdacteurs. Achter de camera stond Dominique Brenguier.

L'ombre

1992 | Thriller

Zwitserland/Frankrijk/Duitsland 1992. Thriller van Claude Goretta. Met o.a. Pierre Arditi, Jacques Perrin, Maurice Garrel, Gudrun Landgrebe en Julie Jézéquel.

Goretta verdiepte zich in de weinig glorieuze hedendaagse realiteit van Zwitserland, en had een vechtfilm op het oog. Het resultaat staat ver af van de hooggestemde verwachtingen van de kijker. Het scenario trapt onvermijdelijke open deuren in omtrent corruptie en macht en ontbreekt het in het bijzonder aan fijnzinnigheid. De kijker steekt niets op van dit verhaal over een prominent journalist en een brave documentaliste, die geconfronteerd worden met een gewelddadige werkelijkheid. Ondanks hun talent als acteurs, lijken Arditi en Perrin in deze armoedige politieke en maatschappelijke beschouwing op marionetten, die niet in staat zijn tot genuanceerd denken. Scenario van regisseur Goretta, Muriel Teodori en Efrem Camerin.

Les chemins de l'exil ou les dernières années de Jean-Jacques Rousseau

1991 | Biografie, Historische film

Verenigd Koninkrijk/Frankrijk/België/Zwitserland 1991. Biografie van Claude Goretta. Met o.a. François Simon, Didier Haudepin, Martine Chevalier, Dominique Labourier en Roland Bertin.

Het licht ontvlambare duo Hill/Spencer wint in een autorace in Spanje een pompeuze strandbuggy. Lastig delen maar voordat ze eruit zijn (de klassieke Hill/Spencer bier+hotdog wedstrijd) wordt het ding vernield door mafiosi. Voldoende reden voor de vechtjassen om flink kwaad te worden en een nieuwe wagen te eisen van de Don, die wordt bijgestaan door een geniale Pleasence als geflipte Duitse adviseur. Veel te weinig op de buis, deze onvolprezen rechttoe, rechtaan spaghetti knokfilms van Terence Hill en Bud Spencer.

Le rapport du gendarme

1990 | Misdaad

Frankrijk 1990. Misdaad van Claude Goretta. Met o.a. Marie Collins, Fred Ulysse, Anouk Grinberg, Jean-Pierre Bagot en André Lecombe.

Als op een avond na een onweer het slachtoffer van een aanrijding op een landweg een afgelegen boerderij wordt binnengedragen, en de plaatselijke politieman een onderzoek instelt, ontrafelt deze in een dieptragisch familiedrama van jaloezie, misdaad en vernedering dat regelrecht in verbinding staat met de dodelijk gewonde man. Een zoveelste verfilming voor de tv van een roman met een gelijknamige titel van Georges Simenon.

Si le soleil ne revenait pas

1987 | Komedie

Zwitserland/Frankrijk 1987. Komedie van Claude Goretta. Met o.a. Charles Vanel, Philippe Léotard, Catherine Mouchet, Claude Evrard en Jean-Marc Roulot.

In een klein bergdorpje voorspelt een grijsaard (een tovenaar en profeet) dat de zon niet meer terug zal komen en dat het dorpje veroordeeld is tot eeuwige duisternis. De film beschrijft de reacties en het gedrag van iedereen. Van dit bijzondere thema wordt een vaak heldere en een beetje langdradige (op het menselijke gebied) komedie gemaakt. Goretta, opmerkzaam waarnemer van zeden, heeft een onregelmatig maar fijn en gevoelig werk gemaakt. Het secnario van Goretta is naar een roman van Charles Ferdinand Ramuz. Geweldig camerawerk van Bernard Zitzerman en vooral een ontzettende goede Vanel in de hoofdrol, op de leeftijd van 95 jaar!

Orfeo

1985 | Muziek

Zwitserland/Italië/Canada/Frankrijk 1985. Muziek van Claude Goretta. Met o.a. Gino Quilico, Audrey Michael, Carolyn Watkinson, Eric Tappy en Danielle Borst.

De film is gebaseerd op een meesterlijke opera, die in het begin van de 17e eeuw geschreven werd door Claudio Monteverdi, onder de titel La Favola d'Orfeo. De Zwitserse regisseur Goretta volgt nauwgezet het origineel door de natuurlijke omgeving uit te sluiten en zijn aandacht te beperken tot het verhaal. Deze spectaculaire verfilming van Monteverdi's opera van de Griekse mythe over het huwelijk van een halfgod met een nymf heeft twee inspirerende positieve punten: het optreden van de Lyon Opera en het spel van Gino Quilico als Orpheus.

La mort de Mario Ricci

1983 | Drama

Zwitserland/Frankrijk/Duitsland 1983. Drama van Claude Goretta. Met o.a. Gian Maria Volonté, Magali Noël, Heinz Bennent, Mimsy Farmer en Jean-Michel Dupuis.

De beroemde journalist Bernard Fontana (Volonté) reist af naar het platteland om voedseldeskundige Henri Kremer (Bennent) te interviewen. Vlak voor hij aankomt wordt het op het eerste gezicht zo ordentelijke dorp waar het gesprek zal plaatsvinden, opgeschrikt door de dood van de jonge Italiaanse gastarbeider Mario Ricci. De omstandigheden zijn verdacht, de journalist gaat op onderzoek uit. Sterk drama van Goretta (La dentellière, L'invitation) met een mooie hoofdrol voor Volonté (For a Few Dollars More), die er in Cannes de prijs voor de beste acteur voor kreeg.

La Provinciale

1980 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1980. Drama van Claude Goretta. Met o.a. Nathalie Baye, Angela Winkler, Bruno Ganz, Patrick Chesnais en Dominique Paturel.

Een industrieel tekenaarster gaat van de provincie naar Parijs om werk te zoeken, maar merkt dat al haar sollicitaties ook andere 'gunsten' veronderstellen. Ze bewaart haar zelfrespect ten koste van werkeloosheid, in tegenstelling tot een jonge actrice met wie ze vriendschap sluit. De eenvoud van Bayes acteren en Goretta's minitieuze aandacht voor zogenaamde kleurloze mensen wegen niet altjd op tegen de schematische voorspelbaarheid van het scenario, al zijn er en passant treffende en genuanceerde mannenportretten die stikken in hun rolpatroon. Als Bayes tegenpool zet Winkler haar rol veel te zwaar en melodramatisch aan.

Les Chemins de l'exil

1978 | Biografie

Verenigd Koninkrijk/Zwitserland/Duitsland/Canada/Frankrijk 1978. Biografie van Claude Goretta. Met o.a. François Simon, Dominique Labourier, Didier Haudepin, Roland Bertin en Michel Berto.

Na een schandaal rond de publikatie vanEmile wordt de filosoof Jean-Jacques Rousseau uit Frankrijk verbannen en brengt hij zijn oude dag door in Pruisen, Engeland en Zwitserland, waar zijn conflicten met de kerk en zijn levensstijl en concubinaat geleidelijk resulteren in achtervolgingswaan. Deze helder gemaakte, didactische film in de stijl van Rossellini's latere werk heeft een opmerkelijk oog voor detail. Het spel van Simon en Labourier, als zijn levensgezellin, is genuanceerd maar het trage tempo en het uitleggerige commentaar over Rousseau's socialistische maatschappijvisie zullen niet ieders aandacht weten vast te houden.

La dentellière

1977 | Drama, Romantiek

Frankrijk/Zwitserland/Duitsland 1977. Drama van Claude Goretta. Met o.a. Isabelle Huppert, Yves Beneyton, Florence Giorgetti, Monique Chaumette en Jean Obé.

Huppert speelt een gesloten kapstertje dat verliefd wordt op een verlegen student die er niet in slaagt om door haar stilte heen te breken of te herkennen hoe veelzeggend die eigenlijk is. Het romanpersonage van Pascal Lainé (die samen met regisseur Goretta voor het scenario tekende) leek geschreven voor Huppert die bij haar rolkeuze vaak opteert voor non-conformistische vrouwen. In een interview zegt ze: 'Het zijn vooral vrouwen die zich in stilte proberen los te maken. Ik zoek naar de frictie tussen vrijheid en afspraken. Het tussengebied waarin zekerheden worden losgelaten zonder dat er concreet iets nieuws voor in de plaats komt.' Subtiele film.

Pas si méchant que ça

1974 | Komedie, Drama, Romantiek

Zwitserland/Frankrijk 1974. Komedie van Claude Goretta. Met o.a. Gérard Depardieu, Marlène Jobert, Dominique Labourier, Philippe Léotard en Michel Robin.

Komedie met rasacteur Gérard Depardieu die met zijn befaamde gevoel voor urgentie een jonge erfgenaam van een sukkelige meubelhandel neerzet op het verstilde Zwitserse platteland. Om zijn personeel te kunnen betalen slaat hij aan het roven. Tijdens deze helft van zijn dubbelleven loopt hij postlokettiste Nelly (Jobert) tegen het lijf die haar saaie bestaan maar al te graag inlevert voor een leven van criminaliteit. Gebaseerd op ware gebeurtenissen.

L' invitation

1973 | Drama

Zwitserland/Frankrijk 1973. Drama van Claude Goretta. Met o.a. Jean-Luc Bideau, François Simon, Neige Dolsky, Jean Champion en Cécile Vassort.

Een onopvallende kantoorbediende krijgt na de dood van zijn moeder een grote erfenis en koopt een buitenhuis waar hij op zondagmiddag zijn collega`s inviteert. De ongewone situatie, gecombineerd met drank, brengt jaloezie en wrok naar buiten die in de werksituatie verzwegen blijft, maar de volgende dag is alles weer bij het oude op het ontslag van een al te spontane typiste na. Deze schijnbaar simpele, maar minutieus geobserveerde film heeft een met het werk van Tsjechow vergelijkbare kwaliteit en betekende de internationale doorbraak van de (Franstalige) Zwitserse cinema. De regissuer schreef het scenario met Michel Vialla. Jean Zeller verzorgde het camerawerk.

Le Jour des noces

1971 | Komedie

Zwitserland 1971. Komedie van Claude Goretta. Met o.a. Arnold Walter, Dora Doll, Martine Garrel, André Schmidt en Maurice Garrel.

Een Zwitsers gezin trekt voor de zondagse picknick naar buiten en installeert zich in de nabijheid van een bruiloftsgezelschap, dat met grote uitbundigheid in de open lucht dineert. De oudste zoon en de bruid ontmoeten elkaar en gaan er samen vandoor. Deze op Maupassants Partie de campagne geïnspireerde tv-film, waarin de ironie van de observatie de warme betrokkenheid bij de diverse personages niet uitsluit, is een voorstudie op Goretta's L'INVITATION, maar heeft ook een belangwekkend eigen bestaansrecht.

Maigret et la grande perche

1970 |

Duitsland 1970. Claude Goretta. Met o.a. Michael Lonsdale, Anne Bellec en Bruno Cremer.

Een Zwitsers gezin trekt voor de zondagse picknick naar buiten en installeert zich in de nabijheid van een bruiloftsgezelschap, dat met grote uitbundigheid in de open lucht dineert. De oudste zoon en de bruid ontmoeten elkaar en gaan er samen vandoor. Deze op Maupassants Partie de campagne geïnspireerde tv-film, waarin de ironie van de observatie de warme betrokkenheid bij de diverse personages niet uitsluit, is een voorstudie op Goretta's L'INVITATION, maar heeft ook een belangwekkend eigen bestaansrecht.

Le Fou

1970 | Drama

Zwitserland 1970. Drama van Claude Goretta. Met o.a. François Simon, Camille Fournier en Arnold Walter.

Hoewel de gepensioneerde hoofdpersoon een handige inbreker lijkt te zijn blijft hij een kleine crimineel die uit wraak voor hem aangedaan onrecht op het dievenpad raakt. De politie vervolgt hem echter met groot materieel zodat hij, gewapend met een speelgoedpistool, op heterdaad betrapt wordt en tijdens zijn vlucht neergeschoten wordt. Goretta toont hoe rechtlijnig denken mensenlevens kan kosten.

Le chagrin des Belges

-1 |

. Claude Goretta. Met o.a. Ronny Coutteuree.a, Marisa Benson en Marianne Basler.

Hoewel de gepensioneerde hoofdpersoon een handige inbreker lijkt te zijn blijft hij een kleine crimineel die uit wraak voor hem aangedaan onrecht op het dievenpad raakt. De politie vervolgt hem echter met groot materieel zodat hij, gewapend met een speelgoedpistool, op heterdaad betrapt wordt en tijdens zijn vlucht neergeschoten wordt. Goretta toont hoe rechtlijnig denken mensenlevens kan kosten.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Claude Goretta op televisie komt.

Reageer