Alain Choquart

Scenarist, Cameraman

Alain Choquart is scenarist en cameraman.
Er zijn 11 films gevonden.

Holy Lola

2004 | Drama

Frankrijk 2004. Drama van Bertrand Tavernier. Met o.a. Jacques Gamblin, Isabelle Carré, Bruno Putzulu en Maria Pitarresi.

Een kind adopteren uit Cambodja is een hels karwei. En de Amerikanen krijgen overal voorrang. Dat lijkt de boodschap van adoptiedrama Heilige Lola van gearriveerd cineast Tavernier (Ça commence aujourd'hui). Tavernier volgt met de camera op de schouder een Frans echtpaar door een Cambodjaans doolhof van taaie instanties, corrupte functionarissen, enge kinderhandelaars en smoezelige weeshuizen. Acteurs Gamblin en Carré hebben geen enkele moeite met hun bakkeleiende personages en zetten samen een invoelbaar verward stel neer. Wat beklijft is het wrange beeld van een ontwikkelingsland als kweekvijver voor kinderexport.

Laissez-Passer

2002 | Oorlogsfilm

Spanje/Duitsland/Frankrijk 2002. Oorlogsfilm van Bertrand Tavernier. Met o.a. Jacques Gamblin, Denis Podalydès, Christian Berkel, Marie Gillain en Charlotte Kady.

Film over het dagelijks leven van filmmakers in het door Duitsland bezette Parijs tijdens de tweede wereldoorlog. Mensen vragen zich af of het in het hol van leeuw mogelijk is om op dezelfde voet verder te gaan. Men zit immers toch al in het hol, maar willen de filmmakers wel onder de Duitsers werken? Op verschillende niveaus worden belangrijke kwesties aan de kaak gesteld.

Mon père...

2001 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 2001. Misdaad van José Giovanni. Met o.a. Bruno Cremer, Vincent Lecœur, Rufus, Michelle Goddet en Nicolas Abraham.

De 78-jarige regisseur Giovanni zat tijdens WO II (1939-44) in het verzet, leerde overvallen plegen en met wapens omgaan. Na de oorlog belandde hij in de zware misdaad. Bij een hold-up liepen de zaken uit de hand, er vielen doden en hij belandde in de gevangenis. Hij werd in 1949 ter dood veroordeeld. In zijn autobiografische film, waarvoor hij het scenario met niemand minder dan Bertrand Tavernier schreef naar zijn eigen boek [KL]Il avait dans le c[KL21]ur des jardins introuvables[KLE] vertelt hij zijn belevenissen als een spannende thriller. Zijn leven heeft Giovanni te danken aan zijn vader, die in 1964 overleed en zich bijna vijf jaar tomeloos inspande om voor zijn zoon gratie te bewerkstelligen. Giovanni die van zijn vader vervreemd was, heeft hem nooit zijn dankbaarheid kunnen tonen. De film is dus een eerbetoon aan onbekende goede eigenschappen van zijn vader die hij nooit gekend had, maar die hij onder de invloed van zijn moeder (Goddet) vervloekte. Cremer is magistraal als Joe die neerstrijkt in het caf[KA1]e [KL]Mieux ici qu`en face[KLE] dat tegenover de gevangenis [KL]La Sant[KA1]e[KLE] gelegen is. Joe beweegt hemel en aarde en maakt een kruisgang om een brief te krijgen van de familie van het slachtoffer, waarin ze Manu (LeC[KL21]ur) vergeven. Intussen zien we Manu in de gevangenis als de ter dood veroordeelde; we proeven de ijzige sfeer aan de hand van bewaker Grinval (Rufus), die een redelijk mens is, hoe celgenoot Manouche (Defosse) behandeld wordt voor longklachten, terwijl ze weten dat zijn kop binnenkort onder valbijl van de guillotine zal rollen. Het spel staat op een hoog peil en de spanning is om te snijden. Aan de minzijde staan een zekere breedlopigheid en clich[KA1]es zoals het hoertje met een gouden hart en sentiment, zoals Joe die een gouden tand laat trekken voor de betaling van het honorarium van advocaat Hecquet (Abraham), die wroeging heeft dat hij zijn client indertijd niet heeft kunnen redden in de rechtszaal. Al met al een indrukwekkende film. Giovanni schreef in de gevangenis een boek over zijn mislukte uitbraakpoging, die zijn zaak er niet eenvoudiger op maakte. Dit boek, een bestseller, werd in 1960 door Jacques Becker op meesterlijke wijze verfilmd als LE TROU. Het camerawerk is van Alain Choquart, widescreen.

Tôt ou tard

2000 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 2000. Komedie van Anne-Marie Etienne. Met o.a. Philippe Torreton, Amira Casar, Laura del Sol, Anny Duperey en Jacques Weber.

Fransman [KA1]Eric (Torreton) werkt in de bouw in Praag en is daarmee niet helemaal gelukkig. Zijn grote liefde is niet zijn vrouw Anna (Savic), maar de cello, waarmee hij carri[KA2]ere wil maken en roem wil oogsten. Tegelijkertijd zien we Catherine (Casar) in Parijs worstelen met een zang- en songwriters loopbaan. Ze verknalt de ene auditie na de andere. Éric besluit naar de lichtstad terug te keren en Anna heeft het voor het nakijken. We begrijpen dit door de voice-over van het ongeboren kind in de schoot van Catherine. De rest afwachten, en vooral afzien tot de stukken in elkaar passen nadat de wegen elkaar diverse malen gekruist hebben. Het voorspelbare scenario van regisseuse Etienne is traag van tempo en de in eigen land populaire hoofdrollen Torreton en Casar zijn behoorlijk vermoeiend. Het camerawerk is van Alain Choquart.

Ça commence aujourd'hui

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Bertrand Tavernier. Met o.a. Philippe Torreton, Maria Pitarresi, Nadia Kaci, Véronique Ataly en Nathalie Bécue.

Dit werk van Bertrand Tavernier verbeeldt op ingetogen en bijna documentaire-achtige wijze het verhaal van een kleuterleraar (Torreton) in een armzalige Noord-Franse regio, die dagelijks probeert het ellendige bestaan van zijn kroost te verlichten. In de Angelsaksische media wordt de film driftig vergeleken met het volksrealisme van Ken Loach en Mike Leigh maar in tegenstelling tot zijn Britse collegae verliest Tavernier zich niet in komische typetjes. Ça commence aujourd'hui is grimmig, een aanklacht tegen het failliet van de staat door de ogen van verwaarloosde kleuters.

TGV

1998 | Drama, Komedie

Senegal/Frankrijk 1998. Drama van Moussa Touré. Met o.a. Bernard Giraudeau, Makena Diop, Philippine Leroy-Beaulieu, Al Hamdou Traore en Joséphine Zambo.

Tijdens een dagenlange bustocht van Dakar in Senegal naar Conakry in Guinee leren passagiers van verschillende afkomst elkaar kennen, van een gewezen minister van Financiën, tot vluchtelingen en Europese sociaalwetenschappers. TGV is de koosnaam van de kleurrijke personenbus die om de haverklap stilvalt, ondanks de liefdevolle verzorging van trotse chauffeur en eigenaar Rambo (Diop). Een bus als smeltpot werd al op grandioze wijze verkend in 1939 in John Fords Stagecoach. Touré's TGV is een waardige reïncarnatie, rijk doorspekt met politieke, maatschappelijke en sociaal-culturele tegenstellingen en verlucht met lichtvoetige terzijdes. Internationale festivalhit.

Capitaine Conan

1996 | Oorlogsfilm, Experimenteel

Frankrijk 1996. Oorlogsfilm van Bertrand Tavernier. Met o.a. Philippe Torreton, Samuel Le Bihan, Bernard Le Coq, Catherine Rich en Yves Roan.

Na La vie et rien d'autre Taverniers tweede meesterwerk over '14-'18. In de chaosnadagen van De Grote Oorlog opereren op de Balkan kapitein Conan en zijn vijftig soldaten van de Armée des Orients. Als ouderwetse Sioux-krijgers doden ze de vijand met het mes. Wanneer een aantal van het peloton, het merendeel ex-bajesklanten, van plundering en moord wordt beschuldigd, verdedigt de bikkelharde doch bloedsbroederloyale Conan hen. In deze adaptatie van Roger Vercels roman uit 1934, door dialoogsmid par excellence Jean Cosmos, is Torreton groots als tragische barbaar. Briljante 'Scope-fotografie van Alain Choquart. Onder de vele onderscheidingen: Césars voor regisseur en hoofdrolspeler.

L'appât

1995 | Misdaad, Drama, Thriller

Frankrijk 1995. Misdaad van Bertrand Tavernier. Met o.a. Marie Gillain, Olivier Sitruk, Bruno Putzulu, Richard Berry en Philippe Duclos.

Nathalie (Gillain) is nog geen 18. Ze werkt in een boetiek en gaat `s avonds naar chique gelegenheden, waar ze contacten zoekt met oudere heren die haar kunnen helpen bij haar carriere als tv-omroepster, filmactrice o.i.d. Haar vriendje Eric (Sitruk) is nauwelijks ouder en hangt rond met zijn simpele side-kick Bruno (Putzuhu) en droomt ervan om een keten met kledingzaken in de V.S. te openen.

Le ballon d'or

1994 | Sportfilm

Frankrijk/Guinee 1994. Sportfilm van Cheik Doukouré. Met o.a. Aboubacar Sidiki Soumah, Agnès Soral, Habib Hammoud, Salif Keita en Aboubacar Koita.

Een twaalf-jarige jongen is een grote fan van de Afrikaanse voetbalster Roger Milla en hij droomt ervan zelf een stervoetballer te worden. Maar hij moet thuis helpen bij het hoeden van het vee, en op school is ook geen tijd voor voetbal. Erger nog: als hij eindelijk een echte voetbal krijgt, schopt hij het ding onzacht tegen het hoofd van een dorpsgenoot. Hij vlucht, en de ontluikende voetbalster kan niet meer gestopt worden. Afrikaans-Frans voetbalsprookje met de jeugdige Sumah die een lust voor het oog is, en uiteraard zelf zijn voetbalstunts uitvoert. Aardige kinderfilm met mooie opnamen van de Westafrikaanse republiek Guinea.

L.627

1992 | Misdaad, Experimenteel, Thriller, Drama

Frankrijk 1992. Misdaad van Bertrand Tavernier. Met o.a. Jean-Roger Milo, Didier Bezace, Nils Tavernier, Charlotte Kady en Philippe Torreton.

Franse cineast Tavernier houdt van volksrealisme, getuige zijn docudrama's Ça commence aujourd'hui - over een bevlogen kleuterleraar - en L'appât - over gewetenloze tieners. In zijn 145 minuten durende politiefilm L.627 volgt de camera een in burgerkleding gestoken drugsagent in Parijs. De alledaagse sleur van het politiewerk staat centraal waarbij de nadruk ligt op de ellendige werkomstandigheden van de agenten (L.627 is een verwijzing naar een tijdrovend reglement). De actie komt er bekaaid af met een enkel opstootje, gefilmd op afstand. Politiewerk blijkt dweilen met de kraan open. Het draait om speurwerk en camaraderie, niet om misdaadbestrijding, volgens Tavernier. Aangenaam langdradig.

De force avec d'autres

1992 | Drama, Biografie, Experimenteel

Frankrijk 1992. Drama van Simon Reggiani. Met o.a. Serge Reggiani, Simon Reggiani, Elsa Zylberstein, Ferrucio Soleri en Pascal Vignal.

Het regiedebuut van Simon Reggiani getuigt van vastberadenheid. Zijn vader Sergio (Serge Reggiani) is zeventig en is in Frankrijk bekend als toneelspeler en zanger. Sergio, afkomstig uit Itali[KA3]e, dreigt te verzuipen in de drank en kapot te gaan aan zijn eigen onmacht. Aan zijn zoon Simon (Simon Reggiani) was hem nooit veel gelegen, omdat hij in de eindeloze strijd om zijn carri[KA2]ere en later de handhaving van zijn bestaan verwikkeld was. Simon schreef over deze desperate toestand een boek, getiteld [KL]La question se pose[KLE]. En alsof deze hartekreet niet genoeg was, draaide hij een korte film. Om zijn vader er weer boven op te helpen besluit hij hem te filmen, zijn verleden in Itali[KA3]e na te gaan en de therapie vast te leggen, die hij met jongere alcoholici moet ondergaan. Hij vraagt zijn vader de hoofdrol te spelen in zijn speelfilmdebuut - en het werkte. Zo ontstond er een tamelijk uniek geheel over een getraumatiseerd mens (de tragische dood van een broertje, die nog net geen peuter was en hem suïcide neigingen bezorgde), die uiteindelijk in de levensavond weer op beide benen weet te landen. Interessant voor wie zich in een dergelijk onderwerp wil verdiepen en naar aanleiding ervan wil discussiëren. Het scenario is van Simon Reggiani en de beelden zijn van Alain Choquart. Catherine Bonétat deed de montage die voor wat het totaal betreft geen geringe rol heeft gespeeld.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Alain Choquart op televisie komt.

Reageer