Robert Boner

Acteur, Scenarist, Producer

Robert Boner is acteur, scenarist en producer.
Er zijn 6 films gevonden.

Max & Co

2007 | Animatie

Zwitserland/België/Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 2007. Animatie van Frédéric Guillaume.

De vijftienjarige vos Max gaat op zoek naar zijn onbekende vader. In het stadje Saint-Hilaire raakt hij betrokken bij een lokale sociale strijd: vliegenmepperfabriek Bzzz & Co, werkgever van een groot deel van de bewoners, ontslaat de helft van het personeel. Opgewekte, mooi gemaakte stop-motion-film vol dieren heeft enerzijds een negentiende-eeuwse sprookjessfeer en doet tegelijkertijd terloops uitspraken over kapitalisme en sociale misstanden. Op het animatiefestival van Annecy bekroond met de publieksprijs.

Garçon stupide

2004 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 2004. Drama van Lionel Baier. Met o.a. Pierre Chatagny, Natacha Koutchoumov, Rui Pedro Alves en Laurent Guido.

Vernuftig gesneden en gefilmd opgroeidrama met terloopse psychologische doorkijkjes, rond de omzwervingen van een homoseksuele Zwitserse jongeman. Het debuterend voormalig model Chatagny speelt de stoïcijnse 20-jarige Zwitserse fabrieksarbeider Loïc die 's nachts het internet en de straten afstruint op zoek naar seks. Een ontmoeting met een oudere man die intimiteit verkiest boven seks, stimuleert Loïc om zijn platvloerse activiteiten te verruilen voor een welhaast maniakale zoektocht naar heteroseksuele normaliteit. Naar verluidt baseerde regisseur/scenarist Baier de materie deels op het leven van Chatagny. Met expliciete seksscènes en dito kleidraaisessies.

Adultère, mode d'emploi

1995 | Komedie

Frankrijk/Zwitserland 1995. Komedie van Christine Pascal. Met o.a. Richard Berry, Karin Viard, Emmanuelle Halimi en Vincent Cassel.

Toen Pascal haar vijfde film ging draaien, moet ze in d`r hoofd gehad hebben dat ze een rolprent wilde maken over de ontrouw binnen het huwelijk. Ze was vastbesloten aan te tonen dat onder dergelijke omstandigheden vrouwen `het` uit liefde en mannen `het` voor de lol doen. Zo`n traditionele redenering is net zo lang als hij breed is. Toch heeft ze het erop aangestuurd. Architecten-echtpaar Fabienne (Viard) en Bruno (Cassel) vinden nog wel enige opwinding in hun werk (een bijna onhaalbare openbare inschrijving), maar niet meer in de liefde. Dus wordt een zekere Simon (Berry), een Libanese zakenman, tevoorschijn gehaald. Hij is een vriend van het stel, een playboy en een beetje louche, ouder maar zeker charmant en meer een oude kennis van Fabienne dan van Bruno. Terwijl Fabienne een affaire heeft met Simon, moet Bruno z`n geluk duur betalen in een swinger-club. Dat is eigenlijk niet eerlijk en in de finale komen de zaken dan weer voor elkaar, althans dat hangt er vanaf wat je gerechtigheid noemt. Bruno en Fabienne krijgen de inschrijving (maar het is minder spannend), Simons zaken gaan mis (een partij hasjies wordt ontdekt in zijn flat) en ons stelletje maakt alles weer koek en ei in een schuimbad. Hoewel Viard en Cassel goed spel leveren (Berry`s rol biedt hem de kans niet), is het erotische flut en zeker geen Franse FATAL OBSESSION (ook maar zo-zo). Het scenario is van regisseuse Pascal en producent Robert Boner (misschien hadden ze geld aan een echte scenarioschrijver moeten besteden en een echt verhaal moeten kopen, hoewel Pascal de nodige scenario's op haar naam heeft staan). Effeciënte fotografie van Renato Berta op ware Parijse locaties en mooie binnen-opnamen, die de regie dramatisch onvoldoende uitbuit.

Le petit prince a dit

1992 | Drama, Komedie

Zwitserland/Frankrijk 1992. Drama van Christine Pascal. Met o.a. Richard Berry, Anémone, Marie Kleiber, Lucie Phan en Mista Préchac.

Gevoelige en terughoudende film over een openhartig gesprek tussen een gescheiden vader en zijn tien-jarige dochtertje, dat aan een ongeneeslijke kanker lijdt. Haar vader ontvoert haar uit het ziekenhuis in Lausanne en vlucht via Milaan naar de Franse Provence om haar te ontrukken uit de snijgrage handen van de chirurgen, die haar toch niet van haar noodlot kunnen redden. Deze reis is een openbaring over houden van en durven te leven. Zonder enig vals sentiment geeft deze film een goed beeld van de angsten, emoties die de twee uitstekend spelende hoofdrollen moeten ondergaan, en geeft ons de boodschap dat de dood onder ogen gezien moet worden om het leven van het heden beter te kunnen waarderen en genieten. Scenario van Christine Pascal en Robert Boner.

Guns

1980 | Mysterie

Frankrijk 1980. Mysterie van Robert Kramer. Met o.a. Patrick Bauchau, Juliet Berto, Peggy Franckson, Keja Kramer en Robert Boner.

Deze Amerikaanse regisseur, die overal en nergens thuis is, heeft meerdere films gemaakt in Frankrijk. En als bij toeval is `het zwerven` het thema van deze film en niet, zoals men zou denken, de wapensmokkel die onderzocht wordt door een journalist, die van Parijs naar Marseille gaat en net als in het echte leven de meest uiteenlopende personages ontmoet. Een film over de op drift rakende en zijn eigen grenzen aftastende mens, die is opgebouwd uit ingewikkelde, opengewerkte en elkaar overlappende vertellingen, die bestaan uit fragmenten die enigszins doen denken aan Jean-Luc Godard in zijn begintijd. Het resultaat is een zeer aantrekkelijke film, die voortdurend aansluit bij de werkelijkheid. De film is echter ook verwarrend en dat verklaart waarom hij slechts bij een klein (maar hartstochtelijk) publiek is aangeslagen.

Video 50

1978 | Experimenteel

Duitsland/Frankrijk 1978. Experimenteel van Robert Wilson. Met o.a. Lucinda Childs, Philippe Chemin, Laura Condominas, Robert Wilson en Liba Rossi.

Sinds hij in 1976 de langste opera aller tijden ensceneerde met [KL]Einstein On The Beach[KLE] behoort de Texaanse avant- garde kunstenaar Robert Wilson (geboren in 1941) tot de belangrijkste experimentele theatermakers van zijn generatie. Met deze VIDEO 50 debuteerde hij als filmmaker. Het is een collage van vijftig mini-filmpjes van elk dertig sekonden. De wind die door een openstaande venster waait, een rinkelende telefoon, een vrouw die door een deur stapt, een rokende jongen die een lamp aansteekt, een man die evenwichtsoefeningen doet op een rotsblok aan de rand van een afgrond, enz. Soms zijn het stillevens, dan weer zit er heel wat dramatiek in het beeld. Realisme wisselt af met abstractie. De eenheid wordt verkregen tussen beeld en klank. Scènes worden herhaald, soms identiek, dan weer met een kleine of grote wijziging. Het is een spel van licht en geluid, dat je meer zintuigelijk moet ondergaan dan rationeel. Dit werk groeide uit tot een cultfilm in avant-garde kringen. Opnamen gebeurden in de studio's van het Institut National de l'Audiovisuel en het Centre Georges Pompidou in Parijs. Elizabeth Tavernier ontwierp de decors en Renato Berta stond in voor de belichting. Wilsons scenario heeft geen dialogen, maar wordt schitterend begeleidt door de surrealistische muziek van Allan Lloyd. Achter de camera stond Michel Grillet.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Robert Boner op televisie komt.

Reageer