Rabih Mroué

Acteur

Rabih Mroué is acteur.
Er zijn 4 films gevonden.

Je veux voir

2008 | Documentaire

Frankrijk/Libanon 2008. Documentaire van Joana Hadjithomas en Khalil Joreige. Met o.a. Catherine Deneuve, Rabih Mroué en Julien Hirsch.

Wat authentiek is en wat geënsceneerd, is opzettelijk vaag gehouden in deze 'documentaire' roadmovie waarin Catherine Deneuve bij de Libanese acteur en schrijver Rabih Mroué in de auto stapt voor een tour door zijn door oorlog geteisterde land. De makers stond een poëtische kijkervaring voor ogen, waarin geen ruimte is voor politieke achtergronden en feitjes. We moeten het doen met naargeestige beelden van gebombardeerde landschappen, contemplatieve dialogen en een dromerige shoegazersoundtrack. Het resultaat is traag en een tikje pretentieus, maar ook hypnotiserend.

Terra incognita

2002 | Komedie

Frankrijk 2002. Komedie van Ghassan Salhab. Met o.a. Rabih Mroué, Abla Khoury en Carole Abboud.

Wat authentiek is en wat geënsceneerd, is opzettelijk vaag gehouden in deze 'documentaire' roadmovie waarin Catherine Deneuve bij de Libanese acteur en schrijver Rabih Mroué in de auto stapt voor een tour door zijn door oorlog geteisterde land. De makers stond een poëtische kijkervaring voor ogen, waarin geen ruimte is voor politieke achtergronden en feitjes. We moeten het doen met naargeestige beelden van gebombardeerde landschappen, contemplatieve dialogen en een dromerige shoegazersoundtrack. Het resultaat is traag en een tikje pretentieus, maar ook hypnotiserend.

Autour de la maison rose

2000 | Drama, Komedie

Canada/Frankrijk/Libanon 2000. Drama van Joana Hadjithomas en Khalil Joreige. Met o.a. Joseph Bon Nassar, Mireille Safa, Chadi El Zein, Hassan Mrad en Ziad Said.

Tijdens de Libanese burgeroorlog in de jaren 1970-80 vluchtten twee gezinnen van het platteland naar de hoofdstad Beiroet en streken neer in de wijk Matba`a, waar een paleis staat. Het staat bekend als het Roze Huis. Het stond leeg vanwege de schietpartijen. Na de oorlog komt de nieuwe eigenaar en geeft de bewoners tien dagen de tijd om het stadspaleis te ontruimen. Zij zijn eigenlijk niet meer dan krakers, maar ze wonen er al elf jaar. De nieuwe eigenaar wil het Roze Huis kaal slaan om plaats te maken voor een winkelcentrum. Hoewel de ontruimingstermijn verschrikkelijk kort is, is hij conform de wet. De bewoners zijn niet van plan om zonder meer te berusten in hun lot. Er ontstaan discussies over vooruitgang (het winkelcentrum) en monumentenzorg (de restauratie van het paleis). De bewoners hebben onderling tegenstrijdige belangen en vormen niet één front; sterker nog: ze zitten elkaar dwars, typisch Libanees. Dan krijgen ze aandacht van de media. Deze geschiedenis, die op een komische manier in een vlot tempo luchtigjes wordt opgediend, is natuurlijk symbolisch voor het afschuwelijke noodlot dat Libanon trof. De film is heel toegankelijk, gemakkelijk verteerbaar, maar je bent hem zo weer vergeten. Het scenario is van beide regisseurs Hadjithomas en Joreige. Het camerawerk is van Pierre David. Gedraaid met steun van de Franse, Libanese en Canadese culturele overheid.

Beyrouth Fantôme

1998 | Oorlogsfilm

Frankrijk/Libanon 1998. Oorlogsfilm van Ghassan Salhab. Met o.a. Darina Al Joundi, Rabih Mroué, Carol Abboud, Hassan Farhat en Younes Aoude.

Eind jaren '80. Tien jaar eerder ontvluchtte Khalil (Aouni Kawas) het oorlogstoneel van Beiroet. Zijn familie en vrienden gingen ervan uit dat hij was omgekomen tijdens de strijd en zijn stomverbaasd wanneer ze geruchten over de terugkeer van zijn 'geest' vernemen. De hereniging zorgt voor een wijd scala aan emoties. Men heeft om hem gerouwd als een dode en verder geleefd in een stad in oorlog. Op zoek naar de waarheid wisselen woede, onbegrip, twijfel en apathie elkaar af. Kort daarna is Khalil weer verdwenen. De analogie met de verloren identiteit van Beiroet en haar bewoners wordt voortreffelijk verbeeld in het speelfilmdebuut van Salhab. Zijn scenario schakelt soepel tussen feit en fictie met enerzijds de interviews met de acteurs die hun persoonlijke oorlogservaringen ventileren en anderzijds de terugkeer van Khalil. Met muziek van zangeres Asmahan en melancholische strijkcomposities van Gavin Bryars. In eigen land deed de film het niet best. 'Oorlogsmoeheid,' volgens de regisseur. In The Daily star voegde hij er nuchter aan toe: 'Er is geen markt in de [Arabische] regio.(è) Mensen circuleren niet. Ideeën circuleren niet. Waarom zouden films wel circuleren?' Originele versie met Duitse ondertiteling.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Rabih Mroué op televisie komt.

Reageer