Rémy Chevrin

1963 Cameraman

Rémy Chevrin (1963) is cameraman.
Er zijn 13 films gevonden.

À la vie

2014 | Drama

Frankrijk 2014. Drama van Jean-Jacques Zilbermann. Met o.a. Julie Depardieu, Johanna ter Steege, Suzanne Clément, Hippolyte Girardot en Mathias Mlekuz.

Hélène, Lili en Rose zijn lotgenoten in het concentratiekamp Auschwitz. In de chaos aan het eind van WO II raken ze elkaar kwijt. Totdat de drie elkaar, dankzij een ieder jaar opnieuw geplaatste advertentie van Hélène, uiteindelijk in 1962 terugzien. Zilbermanns ode aan het leven is niets minder dan een hommage en laatste groet aan zijn moeder en haar twee vriendinnen die de Holocaust overleefden. Daarbij wordt het grote gebaar vermeden en spelen de actrices met de onuitwisbare gezamenlijke herinneringen van hun personages. De vakantie van het drietal in de badplaats Berck-Plage is een treffend tijdsbeeld.

Les bien-aimés

2011 | Drama, Musical, Romantiek

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk/Tsjechië 2011. Drama van Christophe Honoré. Met o.a. Chiara Mastroianni, Catherine Deneuve, Ludivine Sagnier, Louis Garrel en Milos Forman.

De tweede comédie musicale van Honoré (na Les chansons d’amour uit 2007) chroniqueert, met de jaren 1964 en 2008, Parijs en een paar elegante damesschoenen als start- en eindpunten, de woelige liefdeslevens van moeder Catherine (Sagnier en Deneuve) en dochter Vera (Mastroianni). Haltes op deze slingerroute van vier decennia zijn Praag, Londen en Montréal. Onderweg worden het leven, geluk en hartzeer bezongen in lichtvoetige liedjes van Alex Beaupain. Mastroianni ontroert in deze bitterzoete tractatie, Forman is aandoenlijk als Vera’s onverbeterlijk schuinsmarcherende vader.

La délicatesse

2011 | Romantische komedie

Frankrijk 2011. Romantische komedie van David Foenkinos en Stéphane Foenkinos. Met o.a. Audrey Tautou, François Damiens, Bruno Todeschini, Mélanie Bernier en Pio Marmaï.

Nathalie stort zich in haar kantoorbaan nadat haar echtgenoot tijdens een joggingronde is doodgereden. Op een dag geeft ze, als onder hypnose, de stomverbaasde Zweedse collega Markus een hartstochtelijke zoen. Waarom? Kernvraag in deze adaptatie van David Foenkinos' bestseller, waarin traag iets bloeit tussen twee ogenschijnlijk zo verschillende mensen. Damiens' allemanspersonage charmeert met onderkoelde geestigheden, Tautou speelt ingehouden een vogeltje met gebroken vleugel. Een lieve en subtiele film, waarvan de algehele lichtheid met tragische subtekst intrigeert.

Rue Mandar

2012 | Drama

Frankrijk 2012. Drama van Idit Cebula. Met o.a. Sandrine Kiberlain, Richard Berry, Emmanuelle Devos, Emmanuelle Bercot en Lionel Abelanski.

Wanneer maman haar echtgenoot naar gene zijde is nagereisd, vinden haar zoon Charles en dochters Rosemonde en Emma elkaar terug in Parijs voor de teraardebestelling op Père Lachaise. Het weerzien haalt een en ander overhoop. Levendige schets van post mortem-turbulenties binnen een Frans-Joodse familie worden gedragen door bovengemiddeld begaafde spelers. Pluspunt: Magere Hein heeft galgenhumor. Coscenariste-regisseur Cebula, van oorsprong actrice, verwerkte eigen begrafenisherinneringen in het verhaal. Berry is droogkomisch, Devos het neurootje de luxe en Kiberlain simpelweg prachtig.

Demain dès l'aube

2009 | Drama

Frankrijk 2009. Drama van Denis Dercourt. Met o.a. Vincent Perez, Jérémie Renier, Aurélien Recoing, Anne Marivin en Gérald Laroche.

Gedeprimeerde pianist Mathieu let tijdens een hospitaalverblijf van hun moeder op jongere en geestelijk instabiele broer Paul. Deze sleept hem mee in de vreemde wereld waar oorlogshistorisch verdwaasden fanatiek Napoleontische veldslagen naspelen. Regisseur en altviolist Dercourt, al op dreef met de subtiele pianothriller La tourneuse de pages, laat opnieuw grenzen tussen drama en psychothriller vervagen. Deze keer versmelten ook spel en realiteit. Kostuumscènes harmoniëren met klassieke klanken, stemmige fotografie vangt perfect het sinistere rollenspel in de nevelochtend. Filmtitel ('Morgen bij dageraad') verwijst naar een beroemd dodengedicht van Victor Hugo.

Les chansons d'amour

2007 | Musical, Romantiek, Drama

Frankrijk 2007. Musical van Christophe Honoré. Met o.a. Louis Garrel, Ludivine Sagnier, Clotilde Hesme en Chiara Mastroianni.

Wanneer auteur-oude-stijl Honoré en druiloor-nieuwe-stijl Garrel gemene zaak maken, ervaart de ene toeschouwerhelft cinefrancofiele extase en krijgt de andere indigestie. Met dit neuzelverhaaltje over een driehoeksverhouding waar Magere Hein gedag zegt, zet het duo nog een polariserend tandje bij: er wordt namelijk, de titel indachtig, ook gezongen. Ondanks de sensuele Sagnier (uit de oneindig superieure Une aventure en Pieds nus sur les limaces) werken deze liefdesliederen voornamelijk op de zenuwen. Of vertederen juist, zie bovenstaand. In dat geval telt men bij de waardering een sterretje op.

Va, vis et deviens

2005 | Drama

Frankrijk/Israël/België/Italië 2005. Drama van Radu Mihaileanu. Met o.a. Moshe Abebe, Yaël Abecassis, Roschdy Zem, Sirak M. Sabahat en Roni Hadar.

Soedan, 1984. Een zwarte christelijke moeder dwingt haar negenjarige zoon Schlomo zich voor te doen als het kind van een Ethiopisch-joodse vrouw die haar eigen zoon verloren heeft. Het is zijn enige kans aan de hongerdood te ontkomen. Regisseur Mihaileanu volgt Schlomo in drie belangrijke levensfasen: als hij in 1984 in Israël wordt geadopteerd door een liberaal Frans-joods gezin. In 1989 als hij in een kibboets gaat wonen, en vanaf 1993, als Schlomo naar Frankrijk vertrekt om te studeren. Met de politieke ontwikkelingen als achtergrond komt juist het kleine, persoonlijke verhaal van Schlomo goed uit de verf. Ontroerend en humaan.

Ils se marièrent et eurent beaucoup d'enfants

2004 | Komedie, Drama

Frankrijk 2004. Komedie van Yvan Attal. Met o.a. Charlotte Gainsbourg, Yvan Attal, Alain Chabat, Alain Cohen en Emmanuelle Seigner.

Veertiger Vincent (regisseur/scenarist Attal) is gesteld op zijn vrouw (Gainsbourg, ook in werkelijkheid zijn echtgenote), maar ook op z'n maîtresse. Zijn vrienden bakken er op romantisch vlak niet veel meer van: Georges is monogaam maar zit onder de plak, terwijl Fred er talloze scharrels op nahoudt. De sores worden uitvoerig besproken bij een potje bier. Je moet ervan houden, Franse praatfilms over mannen met een midlifecrisis, al bevat dit exemplaar de nodige rake observaties, prima acteerwerk én een cameo van Johnny Depp.

Monsieur Ibrahim et les fleurs du Coran

2003 | Komedie, Drama

Frankrijk/Turkije 2003. Komedie van François Dupeyron. Met o.a. Omar Sharif, Pierre Boulanger, Gilbert Melki, Lola Naymark en Anne Suarez.

Zo 'ziek' was grootheid Omar Sharif (Lawrence of Arabia) van zijn goedbetaalde bijrolletje in 'slechte film' 13th Warrior (1999), dat hij stopte met acteren totdat een schitterende film zich zou aandienen. Dat werd Monsieur Ibrahim et les fleurs du Coran. En Sharif speelt gelijk een van zijn beste rollen ooit, als de oude islamitische kruidenier Ibrahim. Meneer Ibrahim raakt bevriend met de jonge jood Momo (Boulanger), die genegeerd wordt door zijn verdrietige vader (Melki). Momo kan de vervang-vader wel gebruiken, die fijne dingen zegt als 'Traagheid, dat is het geheim van het geluk'. En Ibrahim komt weer eens achter zijn toonbank vandaan.

17 fois Cécile Cassard

2002 | Drama

Frankrijk 2002. Drama van Christophe Honoré. Met o.a. Jeanne Balibar, Romain Duris, Béatrice Dalle en Ange Ruzé.

Zeventien keer Cécile Cassard. En Cécile wordt neergezet door actrice Béatrice Dalle (37°2 le matin / Betty Blue). Regisseur Christophe Honoré - een begaafde fictieschrijver - volgt Cécile nadat haar man is verongelukt. Ze verlaat haar kind en wil zich vervolgens verdrinken. Haar volgende moment van bewustzijn is in een wereld van louter mannen. Een van hen is Matthieu (Duris), een man die haar nieuw elan geeft. In zeventien scènes wordt verhaald over hergeboorte na een trauma. Een verhaal van innerlijk sterven en uiterlijke wederopstanding. Meesterlijk.

Ma femme est une actrice

2001 | Komedie, Drama

Frankrijk 2001. Komedie van Yvan Attal. Met o.a. Charlotte Gainsbourg, Yvan Attal, Terence Stamp, Noémie Lvovsky en Laurent Bateau.

Yvan Attal is getrouwd met actrice Charlotte Gainsbourg. Hij schreef en regisseerde deze komedie over een man (gespeeld door Attal zelf) die getrouwd is met een beroemd actrice, Charlotte (Gainsbourg). Haar liefdesscènes met tegenspelers gaan hem steeds meer dwarszitten, helemaal wanneer zij tegenover een ster met een reputatie komt te staan. Scherp is anders, maar vermakelijk is deze film wel. Let vooral op Terence Stamp in een mooie, hoewel te kleine rol als de onweerstaanbare acteur wiens versierdersimago de neurotische Yvan de gordijnen in jaagt. Stamp is van dezelfde swinging sixties-generatie als Gainsbourgs ouders Serge Gainsbourg en Jane Birkin.

Princesses

2000 | Drama, Film noir

België/Frankrijk 2000. Drama van Sylvie Verheyde. Met o.a. Emma de Caunes, Jean-Hugues Anglade, Karole Rocher, Jeannick Gravelines en Johan Leysen.

Sophie (De Caunes) heeft haar vader al in geen tien jaar meer gezien. Ze is begin twintig en weet zich te handhaven en ze doet dat niet eens slecht. De politie laat haar naar het bureau komen, waar een gedeprimeerde inspecteur Lo[KA3]ic (Gravelines) haar vragen stelt over haar gewelddadige en drankzuchtige vader (Leysen), die onvindbaar is en gezocht wordt voor moord. De zaak heeft iets te maken met gestolen diamanten. Op het politiebureau ontmoet ze Virginie (Rocher), haar halfzus, waarvan ze het bestaan niet eens wist. Voor Virginie geldt natuurlijk hetzelfde en algauw wordt duidelijk dat de twee geen boodschap aan elkaar hebben. Hoewel ze geen van beiden iets met hun vader te schaften hebben, raken ze evenwel ge[KA3]intrigeerd door de gebeurtenis en gaan samen op onderzoek. Ze ontmoeten op verzoek van hun vader een zekere Simon (Anglade) in Amsterdam, in eerste instantie niet een bepaald aardige vent. De tweede film van regisseuse Verheyde, die met Alexis Galmot het ijzige scenario schreef, ontkomt niet aan een vergelijking met haar eerste film FRÈRE, waarin de heldin afrekent met de onderdrukking door haar grotere broer. In deze rolprent gaat het om een ongelukkige jeugd als gevolg van een gebroken gezin, een slechte vader en een onbekende halfzus. Helaas bevat de film weinig dialoog, maar wel de nodige gebaren en nauwelijks een ontroerend verhaal. De drie hoofdrollen met als eerste De Caunes, op de voet gevolgd door Rocher en Anglade doen het goed, maar het aantal boeiende scènes is te klein voor een mooie film. Het camerawerk is van Rémy Chevrin.

Docteur Chance

1997 | Romantiek, Thriller

Frankrijk/Chili 1997. Romantiek van F.J. Ossang. Met o.a. Elvire, Pedro Hestnes, Marisa Paredes, Joe Strummer en Féodor Atkine.

Angstel (Hestnes) is een jongeman die in een Zuidamerikaanse hoofdstad woont. Zijn emoties zijn erg extreem, van onverschilligheid tot totale inzet. Plannen maakt hij niet. Als hij op een avond op zijn liefje wacht en deze daagt niet op is dit voor hem een daad van verraad. Per toeval ontmoet hij Ancetta (Elvire), een nachtclubdanseres. Hij koopt haar gezelschap met vals geld en tijdens de stormachtige nacht die ze beleven vinden ze elkaar. Als de dageraad aanbreekt laten ze de stad achter zich. Ze ontvluchten hun verleden in een sportwagen vol wapens en vals geld, op naar een onbekende bestemming. Vervelende allegorie gegoten in de vorm van een romantische thriller. Erg veel passie vonkt niet uit de relatie van Angstel en Ancetta. De enige die opvalt is Joe Strummer, ex-zanger van The Clash, als rock-idool Vince Taylor. Holle symboliek en potsierlijke filosofie zijn de hoofdkenmerken van het scenario van Ossang. De chaotische achtergrond van de drukke Zuidamerikaanse stad en de prachtige Chileense natuur werden knap in beeld gebracht door Rémy Chevrin.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Rémy Chevrin op televisie komt.

Reageer