Jean Douchet

Regisseur, Acteur, Scenarist

Jean Douchet is regisseur, acteur en scenarist.
Er zijn 10 films gevonden.

Selon Matthieu

2000 | Drama, Actiefilm

Frankrijk 2000. Drama van Xavier Beauvois. Met o.a. Nathalie Baye, Benoît Magimel, Antoine Chappey, Fred Ulysse en Jean-Marie Winling.

Francis (Ulysse) en zijn zoons [KA1]Eric (Chappey) en Matthieu (Magimel) werken in dezelfde fabriek in Normandi[KA3]e. Francis rookt een sigaret tijdens het werk en wordt daarom ontslagen. Matthieu is ontsteld dat zijn vader om zo`n futiliteit de zak heeft gekregen, dat hij met [KA1]Eric een staking wil organiseren. [KA1]Eric is pas getrouwd en wil geen risico`s nemen. Ook lukt het Matthieu niet om de arbeiders te mobiliseren. Als Francis de weg oversteekt om zijn werkloosheidsuitkering op te halen wordt hij aangereden door een auto en sterft. Matthieu wil zijn vader wreken en vindt daarvoor een slachtoffer: Claire (Baye), de vrouw van de fabrieksdirecteur, die speelzucht heeft. Hij 'ontmoet' haar aan de speeltafel en knoopt een intieme relatie met haar aan om haar later te ontmaskeren, maar Claire ontdekt wie hij is en wat hij wil. Nu stort de hemel boven Matthieu in. De derde film van Beauvois begint intrigerend ondanks de trage ontwikkeling van het verhaal, maar het scenario van regisseur Beauvois, Cédric Anger en Catherine Breillat is veel te intelectualistisch, bevat te weinig dramatiek om de kijker de boeien en de scènes worden afgeraffeld zonder dat ze voldoening schenken. Baye speelt best goed, maar haar personage is onsympathiek zodat ze de kijker tenslotte koudlaat. Magimel doet enorm zijn best om van de complexe Matthieu een interessant personage te maken, maar dat ontspoort door het ongelukkig gekozen plan om wraak te nemen. De titel is veel te pretentieus en sociale drama's uit het noorden van Frankrijk zijn zo langzamerhand wel bekend. Het camerawerk van Caroline Champetier ziet er mooi uit. Panavision widescreen, Dolby Digital.

As bodas de Deus

1999 | Komedie, Experimenteel

Frankrijk/Portugal 1999. Komedie van João César Monteiro. Met o.a. João César Monteiro, Joana Azevedo, Rita Durão, José Airosa en Manuela De Freitas.

Te laat, te lang, niet grappig en onerotisch na COMEDIA DE DEUS (1995). Te veel dialoog, slapstick die nergens op slaat, een ijdelheidsproject van Monteiro met zichzelf weer in de hoofdrol als Jo[KA6]ao de Deus, die van gods boodschapper in militair uniform (Cintra) een koffer vol dollars krijgt, en het mag besteden aan Elena Gombrowicz (Azevedo). Tijdens een operavoorstelling begint het voorspel en zien we de blote borsten van de rolverdeling. Daar blijft het bij. Na twintig minuten is het niet meer uit te houden en wie een uur blijft zitten, is dapper. Natuurlijk zijn er mensen die deze schepping van Monteiro als een meesterwerk beschouwen - ze zien hem als de reïncarnatie van Jacques Tati of Woody Allen, maar die zijn op de vingers van één hand na te tellen. Het scenario is van regisseur Monteiro. Het camerawerk van Mário Barroso is verschrikkelijk mooi, maar de film is daardoor toch geen bioscoopkaartje waard, maar wel onze waardering, die anders nog veel lager zou zijn uitgevallen.

Sitcom

1998 | Komedie, Drama

Frankrijk 1998. Komedie van François Ozon. Met o.a. Evelyne Dandry, Fraçois Marthouret, Marina de Van, Adrien De Van en Stéphane Rideau.

Deze halfgare en zwarte komedie speelt zich af in een bourgeois gezin en ontwikkelt zich tot een zeer uitdagende sitcom. Het gezinshoofd, Jean (Marthouret), brengt een rat mee naar huis. De volwassen kinderen, Sophie (Marina de Van) en Nicolas (Adrien de Van), kijken hiervan op, maar de echte verrassing wacht hen nog als de nieuwe werkster Maria (Sanchez) `s avonds komt eten. Ze is in het gezelschap van haar zwarte vriend Abdu (Eyoum Deido), die tussen de lakens glijdt met Nicolas omdat die zegt homo te zijn. H[KA1]el[KA2]ene (Dandry), de moeder, besluit hierop Nicolas te ontmaagden en haalt hem in haar bed. Het hele gezin gaat naar de psychiater (Doucet), behalve Jean, die zich probeert te ontdoen van de rat. Hij komt op het lumineuze idee om het beest in de pot te stoppen en op te eten, maar hierdoor wordt hij zelf een kolossale rat, die zijn gezin wil verdelgen. Deze film is het provocerende tegenwicht van de dagelijkse sitcom, die de kijker afstompt. Hij neemt met de werkelijkeid een loopje en probeert met perverse ideeën opzettelijk te schokken. De draak steken met het abnormale gedrag van mensen is een dankbaar onderwerp tot algeheel vermaak en dat is in heel wat opzichten best gelukt, maar er zitten ook afmattende stukken in deze rolprent. Erger nog, de jonge rolverdeling speelt slecht en is niet geloofwaardig. Het idiote scenario van regisseur Ozon, die zijn naam alle eer aan doet, heeft hen natuurlijk niet alle ruimte geboden, want daar is het te bizar voor. Het camerawerk is van Yorik Le Saux. 35mm, Dolby SR.

Et B.B. créa la femme

1996 | Documentaire, Biografie

Frankrijk 1996. Documentaire van Michaëla Watteaux. Met o.a. Gérard Lefort, Christiane Rochefort, Jeffrey Robinson, Jean Douchet en Roger Vadim.

Aan de hand van archiefbeelden, fragmenten uit films en tv- shows, interviews en getuigenissen schilderen de auteurs de betekenis van het Franse statussymbool, actrice Brigitte Bardot. Vanaf haar prilste jeugd tot haar grote doorbraak met ET DIEU CREA LA FEMME in 1958. Het schandaal door deze film ontlokt in een groot deel van de wereld (o.a. in Spanje en Rusland werd de film verboden, in Amerika geboycot) en de invloed die deze film had op de rest van haar carrière. B.B. groeide uit tot de eerste vrijpostige, onafhankelijke vrouw die op film genoegen beleefde aan het uitdagen van mannen en die genoot van haar eigen lichaam. Fragmenten uit ET DIEU CREA LA FEMME, LA FEMME ET LE PANTIN, VIE PRIVEE en LE MEPRIS. Commentaren van een reeks mensen die met haar gewerkt hebben, w.o. haar ontdekker en eerste echtgenoot Roger Vadim. De documentaire sluit af bij het einde van haar filmcarriìere. Deborah Ford was verantwoordelijk voor de research en Marc Daquin monteerde alles tot een geheel. Het scenario is van Watteaux en Ursula Gauthier. Commentaar wordt gesproken door Marie-Odile Monchicourt. Fotografie van William Leroux.

N'oublie pas que tu vas mourir

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Xavier Beauvois. Met o.a. Xavier Beauvois, Chiara Mastroianni, Roschdy Zem, Bulle Ogier en Jean-Louis Richard.

Beno[KA4]it studeert kunstgeschiedenis. Hij komt uit een gegoed milieu en leeft er vrolijk op los. Er komt een oproep voor de militaire dienst, waarvoor Beno[KA4]it geen spatje voelt. Hij simuleert homo en verslaafd te zijn; hij veinst een zelfmoordpoging door een snee in zijn polsen, waardoor hij in het ziekenhuis belandt. Daar vertelt de dokter hem dat hij seropositief is (de kijker wist het allang) en dat zijn dagen geteld zijn.

A comedia de Deus

1995 | Komedie, Erotiek

Portugal/Italië/Denemarken/Frankrijk 1995. Komedie van João César Monteiro en Joao Cesar Monteiro. Met o.a. João César Monteiro, Claudia Teixeira, Raquel Ascensão, Manuela De Freitas en Max Monteiro.

De al wat oudere Joao de Deus is de manager van een goedlopende ijssalon in Lissabon. De zaken gaan zo goed dat men van plan is een keten te openen in Frankrijk, Italië en Spanje. Joao is vrijgezel, houdt van vrouwen, maar kan ze maar moeizaam veroveren. Hij heeft een vreemde hobby.

Joseph L. Mankiewicz

1989 | Documentaire, Biografie

Frankrijk 1989. Documentaire van Jean Douchet. Met o.a. Joseph L. Mankiewicz en Patrick Brion.

Portret van deze opmerkelijke Amerikaanse regisseur, eveneens scenarioschrijver en producent, geboren in 1909. Is vooral de moeite waard vanwege de keuze van filmfragmenten, waaronder uit JULIUS CAESAR en THE BAREFOOT CONTESSA, en de bedoelingen van de filmer. Een breedsprakig, vaag en onnatuurlijk commentaar van een filmcriticus.

Une Sale histoire

1977 | Experimenteel, Documentaire

Frankrijk 1977. Experimenteel van Jean Eustache. Met o.a. Michael Lonsdale, Jean Noël Picq, Jean Douchet, Jacques Burloux en Douschka.

Een man vertelt een schijnbaar waar gebeurd verhaal over hoe hij een gat in de muur van een damestoilet boorde, zodat hij op de grond liggend de bezoeksters kon begluren, nadat in de eerste helft van de film acteur Lonsdale hetzelfde verhaal vertelt aan collega's en een regisseur. Een bizarre film die de 'schunnige anekdote' tot discussie-onderwerp maakt over perversie, de vrouw- als-lustobject, seksuele prikkeling en door de tweevoudige presentatie óók interpretatie en registratie tegenover elkaar plaatst. Hoewel de film volledig steunt op de dialoog is het een provocerend en zinnig werk geworden van de op tragische wijze gestorven dwarsligger van de Franse cinema.

Le vieux pays où Rimbaud est mort

1977 |

Frankrijk/Canada 1977. Jean-Pierre Lefebvre en Jean Pierre Lefebvre. Met o.a. Marcel Sabourin, Anouk Ferjac, Miryam Poyer, Roger Blin en Germaine Delbat.

Abel uit Quebec gaat terug naar het land van zijn voorouders, Frankrijk. Hij wil weten in hoeverre de Fransen veranderd zijn. Hij ontdekt in eerste instantie het Frankrijk van de toeristenfolders maar daarna wordt hij er, mede dankzij allerlei ontmoetingen en liefdesrelaties, getuige van hoe het echte Frankrijk leeft, lijdt en liefheeft. Hij ziet dan in hoezeer de verre verwanten in het 'Nieuwe Frankrijk' verwijderd zijn geraakt van het 'oude land'. De kijk van deze regisseur uit Quebec op de Parijse zeden is spits, vlijmscherp en soms keihard maar hij vermengt dit met onmiskenbare melancholie; zodoende een film met een geheel eigen accent. Ook bekend als CE VIEUX PAYS OÙ RIMBAUD EST MORT, RIMBAUD EST MORT en RIMBAUD EST MORT - LE VIEUX PAYS.

Paris vu par...

1965 | Drama, Komedie

Frankrijk 1965. Drama van Jean Douchet, Jean Rouch, Jean-Daniel Pollet, Eric Rohmer en Jean-Luc Godard. Met o.a. Barbara Wilkind, Jean-Pierre Andréani, Nadine Ballot, Barbet Schroeder en Micheline Dax.

Een in zes verschillende wijken gesitueerde episodenfilm waarbij de 16mm-camera de regisseurs ongewone bewegingsvrijheid geeft en het low-budget hen bevrijdt van commerciële restricties. Er zijn sketches van wisselende toon en niveau - vooral Rohmers bijdrage valt tegen - met een uitschieter van Chabrol - ook als acteur - in een ongeremd venijnig beeld van een bourgeois huwelijk en de verrassende wraak van het zoontje. De in een doorlopende camerabeweging opgenomen sketch van Rouch waarin een jonge vrouw geconfronteerd wordt met een zelfmoordenaar is niet slechts een technisch hoogstandje, maar maakt zo de continuïteit van de emotie zichtbaar.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Jean Douchet op televisie komt.

Reageer