Ticky Holgado

Acteur

Ticky Holgado is acteur.
Er zijn 30 films gevonden.

Monsieur Batignole

2002 | Oorlogsfilm, Drama

Frankrijk 2002. Oorlogsfilm van Gérard Jugnot. Met o.a. Gérard Jugnot, Jules Sitruk, Jean-Paul Rouve, Michèle Garcia en Alexia Portal.

Parijs, 1942. Slager Batignole heeft een hekel aan Duitsers maar hij doet toch zaken met ze, mede dankzij zijn collaborerende schoonzoon. Als zijn joodse buren worden opgepakt, verhuist de slagersfamilie zelfs naar het ruime buurappartement. Maar Batignole's argeloosheid verandert terloops in verzet als hij besluit het ontsnapte buurjongetje te verbergen. Regisseur/scenarist/acteur Jugnot (Les choristes) is een kleine, gezette man die zijn alledaags voorkomen met chirurgische precisie inzet om een typische bonhomme neer te zetten. Monsieur Batignole heeft enkele melodramatische uitglijders richting de finale maar de film beklijft dankzij Jugnots authentieke portret van een tegen wil en dank herboren verzetsman.

And Now... Ladies and Gentlemen

2002 | Mysterie, Romantiek

Frankrijk/Verenigd Koninkrijk 2002. Mysterie van Claude Lelouch. Met o.a. Jeremy Irons, Patricia Kaas, Thierry Lhermitte, Alessandra Martines en Jean-Marie Bigard.

Valentin Valentin (Irons) is een internationale juwelendief, die met de hulp van zijn vaste partner en vrouw Fran[KA10]coise (Martines) in de afgelopen zeven jaar een klein fortuin heeft vergaard. Valentin wil er een punt achter zetten en koopt een jacht om de de wereld rond te varen. Fran[KA10]coise gaat niet mee. Tegelijkertijd merkt de internationaal bekende jazz-zangeres Jane Lester (Kaas) dat het tussen haar en de trompettist (Labarthe), die haar minnaar is, niet langer meer botert. Ook haar carri[KA2]ere lijkt te stagneren. Ze wil wel iets anders en laat zich overhalen om in Marokko te gaan zingen. Ze logeert in een hotel in Fez. Valentin is daar ook toevallig `voor zaken`. Ze bezorgt Valentin na een flirtpartij een alibi als de politie (Amidou) hem probeert te pakken voor een diamantdiefstal. Jane heeft last van black-outs en wacht op de uitslag van een hersenonderzoek. Tussen haar en Valentin is inmiddels de hartstocht hoog opgelaaid. Helaas is het scenario van regisseur Lelouch, Pierre Leroux en Pierre Uytterhoeven verschrikkelijk mager, ondanks het feit dat hij de plotgaten heeft getracht op te vullen met nevenintriges en uitstekende zangnummers. Kaas in haar speelfilmdebuut heeft beslist talent voor het grote witte doek, maar heeft toch iets beters verdiend. Irons doet zijn best, maar zit verzeild in een te stereotiepe rol. Lhermitte, hoog op de begintitel, heeft een te verwaarlozen rolletje als een would-be lover en hij werd waarschijnlijk gevraagd om zijn aantrekkingskracht als filmster in eigen land uit te oefenen. Daar liet de bioscoopbezoeker het tegen verwachting in flink afweten en in Amerika kwam de film niet verder dan driekwart miljoen dollar, hetgeen weinig is. Het camerawerk van Pierre- William Glenn is prachtig en hij heeft van de locaties, vooral in Marokko, zeer goed gebruik gemaakt. Fujicolor, widescreen, Dolby Digital/DTS Digital.

Meilleur espoir féminin

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Gérard Jugnot. Met o.a. Gérard Jugnot, Bérénice Béjo, Antoine Duléry, Sabine Haudepin en Mohamed Hicham.

Yvon Rance (Jugnot) is kapper in Bretagne. Hij is een vakman in hart en nieren en heeft maar [KA1]en[KA1]en wens: dat zijn dochter Laetitia (Bejo) haar eigen zaak opent in Quimper of Laval. Laetitia koestert hele andere ambities. Ze heeft een aardig snuitje en doet een auditie bij regisseur St[KA1]ephane (Duléry) in Parijs. Als pappa Yvon daar achter komt, breekt de hel los. Als Laetitia met zelfmoord dreigt, stemt Yvon toe, maar hij wil haar gage onderhandelen. Hij valt bijna flauw als hij ontdekt dat Laetitia in een paar weken net zoveel verdient als hij in één jaar. Op de set wordt hij te lastig en wordt hij snel weg gebonjourd. Eenmaal terug op honk ontdekt hij dat de sensatiepers Laetitia de achternaam France heeft gegegevn. Nu wordt het de hoogste tijd om in actie te komen. Als gebruikelijk zijn de films van Jugnot heel kluchtig en daar moet je van houden, want het scenario dat hij met Isabelle Mergault schreef, graaft niet erg diep. Bejo is een openbaring en een talent om in de gaten te houden en zij heeft grotendeels de waardering voor deze film bij elkaar verdiend. De bijrollen die door vijftig karakterspelers worden bezet, hebben bijgedragen tot deze waardering. Het camerawerk is van Pascal Gennesseaux.

Prison à Domicile

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Christophe Jacrot. Met o.a. Jean-Roger Milo, Ticky Holgado, Hélène Vincent, Marina Tomé en Elie Kakou.

VV.

Les Acteurs

1999 | Drama

Verenigde Staten 1999. Drama van Bertrand Blier. Met o.a. Pierre Arditi, Josiane Balasko, Jean-Paul Belmondo, François Berléand en Dominique Blanc.

In deze bijna plotloze film die aaneengeregen is met min of meer in elkaar overgaande episoden krijgen een keur van Franse acteurs en actrices de kans zichzelf te spelen, te parodiëren of andere te imiteren in scène's uit bekende of beroemde films. Wie niet op de hoogte is met de Franse cinema, ontgaat veel. Wie denkt dat hij flink wat af te lachen krijgt, wordt teleurgesteld omdat de spelers eindeloos lang over hun vak, hun angsten voor de toekomst en andere zaken praten. Sommige fragmenten duren veel te lang en herhalen zich. Toch moet gesteld worden dat de rolverdeling zijn uiterste best gedaan heeft, waardoor er hele boeiende stukken in de film zitten. Soms staat de fijnzinnige humor op een hoog niveau. Kortom een film voor echte cinefielen met een gedegen kennis van de Franse film. Het scenario is van regisseur Blier. Het camerawerk is van François Catonné. Hoe je het wendt of keert, het resultaat is een originele en verbluffende Blier.

Le sourire du clown

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Éric Besnard. Met o.a. Ticky Holgado, Vincent Elbaz, François Berléand, Bruno Putzulu en Pascale Arbillot.

De oude Roemeense clown van het Russische staatscircus Ian (Holgado) is levensmoe en wil zelfmoord plegen door zich een kogel door het hoofd te schieten in de kamer van een afgetrapt hotel (in Praag). Er verschijnt plotseling een man voor hem, zakt in elkaar en sterft. Dan komen er twee gewapende kerels binnen, en Ian moet hem smeren. Hij is geraakt, maar Lucas (Putzulu), een jonge seminarist, verbergt hem en verzorgt zijn wonden. Dan wordt duidelijk dat er huurmoordenaars op hem zijn afgestuurd vanwege een vermeende computerdiskette. Ondertussen zoekt de politie hem als een belangrijke getuige. Veel gehol en gedraaf tegen de achtergrond van de binnenstad van de Tsjechische hoofdstad. Het scenario van regisseur Besnard en Lionel Steketee is niet meer en niet minder dan het bekende verhaaltje dat men in de talloze actiefilms vindt, die er in omloop zijn. Er is echter een groot verschil: in deze rolprent wordt er tot vervelends toe gefilosofeerd over de klassieke oudheid, voetbal, romantiek en trouw. Besnard heeft talloze genres (spionage, thriller, circusfilm, western, de priester als held in een melodrama) met elkaar vemengd, maar het is geen van allen geworden. De spelprestaties zijn nauwelijks vermeldenswaard. Niet bepaald een film om aan te bevelen, tenzij je dit holle gedoe voor een nieuwe golf in de Franse misdaadfilm houdt. Nodeloos om op te merken dat deze clown nooit lacht. Het camerawerk is van Pierre Aim. Dolby.

Que la lumière soit !

1997 | Komedie, Fantasy

Frankrijk 1997. Komedie van Arthur Joffé. Met o.a. Hélène de Fougerolles, Tchéky Karyo, Ticky Holgado, Pierre Arditi en Sergio Castellitto.

In deze fantastische vertelling treedt god hoogst persoonlijk op, vermomd als een beschermengel, die nadat hij zijn scenario voltooid heeft, afdaalt naar de aarde om de ideale regisseur te vinden. Regelmatig van gedaante verwisselend ontmoet god een zekere Jeanne (De Fougerolles), aan wie hij zijn project voorlegt. Zij geeft het aan haar baas Harper (Karyo), die het aanvaardt op voorwaarde dat zij een aantal veranderingen doorvoert. Als god er achter komt, is het te laat. Hij voelt zich verraden en ontmaskert in Harper de duivel. Hij ziet er vanaf en legt de opnames stil. Jeanne is wanhopig, gaat op zoek naar de almachtige, dwaalt door de straten en laat zich insluiten in een psychiatrische inrichting. Ze ontsnapt met de hulp van een aantal geestelijke gehandicapte patiënten. Met de camera aan de schouder legt ze haar dromen vast op de gevoelige laag. De film wordt op deze manier voltooid en gaat in een kathedraal in première. De reacties zijn laaiend enthousiast. Op lichte toon behandelt het scenario van regisseur Joffé het thema van een film die nog gemaakt moet worden en een film die gedraaid wordt. Hij wisselt steeds van zijde om een ongrijpbaar onderdeel van de film uit te bannen: de succesfactor. De rolprent bevat cameo's van talloze coryfeeën uit de film- en glitterwereld, die de kijker vrolijke knipoogjes geven. Meesterfotograaf Philippe Welt heeft zijn taak heel inventief verricht, waardoor de enscènering uitblinkt, maar hij overtreft het eenmalige succes van god bij diens première uiteraard niet.

Le plus beau métier du monde

1996 | Komedie, Familiefilm

Frankrijk 1996. Komedie van Gérard Lauzier. Met o.a. Gérard Depardieu, Michèle Laroque, Souad Amidou, Ticky Holgado en Guy Marchand.

Laurent Monier (Depardieu) is leraar aardrijkskunde en geschiedenis en verbonden aan een gezapig lyceum in de provincie. Hij wil na zijn echtscheiding het contact met zijn kinderen niet verliezen. Hij accepteert daarom een baan op een collège, dat als moeilijk bekend staat, in een Parijse voorstad. Hij krijgt de vierde klas, afdeling techniek, onder zijn hoede. Hij betrekt een zit-slaapkamer appartementje in de Cité des Mûriers, een wijk vol werklozen en jeugdbendes die het voor het zeggen hebben. De misdaad viert er hoogtij. Op school moet hij iedere dag weer opnieuw een gevecht leveren om zich te doen gelden. Drie jongens slagen erin de boel op stelten te zetten, terwijl de rest van de klas best wil. Hierop had zijn leraaropleiding hem niet voorbereid! Een Franse BLACKBOARD JUNGLE voor de jaren 1990, verteld met een groot gevoel voor humor. Depardieu zit echter duidelijk in een rol die hem niet ligt en verricht slechts met grote moeite zijn taak. Het scenario van Lauzier is oppervlakkig, ondanks het feit dat zijn nicht die bij het onderwijs zat, hem het nodige verteld had en hij zelf ter plekke poolshoogte is gaan nemen in moeilijke buurten met gevaarlijke scholen. Jean-Yves Le Mener stond achter de camera. Dolby Stereo.

Pourvu que ça dure

1995 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1995. Komedie van Michel Thibaud. Met o.a. Jean-Pierre Bisson, Catherine Jacob, Olivier Pajot, Didier Benureau en Emmanuelle Seigner.

Dit is het avondvullende speelfilmdebuut van Thibaud, die het vak leerde bij regisseurs als Claude Sautet, Claude Pinoteau, Francis Veber en Diane Kurys. Als second-unit regisseur bij succesvolle kluchten-koning Jean-Marie Poir[KA1]e kreeg hij de smaak te pakken van de komedie. Thibaud haalde een motorrijdersduo, dat naam gemaakt had als stuntrijders, in de film als hoofdrollen. Darmon en Holgado spelen, resp. Victor Brulin en Joseph Ponty, die motorordonnance bij de politie zijn. Ze moeten in weer en wind adjunct-burgemeester Jacques Debreuil (Bisson) begeleiden op zijn verkiezingstoernee. Victor wordt verliefd op de lieftallige assistente van Debreuil, Julie Neyrac (Seigner), maar als Debreuil de twee tortelduifjes betrapt, schorst hij Victor voor onbepaalde tijd. Victor zich wil wreken en ontdekt toevallig dat Debreuil in smerige zaakjes verwikkeld is. De combinatie van het onbenullige scenario van Christian Biegalski en Philippe Isars met de twee motorrijders, die wel goed kunnen stunten, maar niet zo geweldig acteren, heeft ervoor gezorgd dat het een vederlichte film is geworden, die men gerust mag missen. De fotografie is van Bruno Delbonnel.

Les misérables

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Claude Lelouch. Met o.a. Jean-Paul Belmondo, Michel Boujenah, Alessandra Martines, Salomé Lelouch en Annie Girardot.

Lelouch die zijn eigen scenario schreef, verplaatste het epoque-verhaal van Victor Hugo naar de 20e eeuw. Belmondo speelt met verve een drievoudige rol: de chauffeur Henri Fortin die vlak na de eeuwwisseling in 1900 ten onrechte wordt veroordeeld, diens analfabete zoon Roger en verweerde Jean Valjean. De actie gaat dan naar de jaren 1930 en WO II (1939-45).

Les Milles

1995 | Oorlogsfilm, Historische film, Drama, Komedie

Polen/Frankrijk/Duitsland 1995. Oorlogsfilm van Sébastien Grall. Met o.a. Jean-Marie Marielle, Ticky Holgado, Philippe Noiret, Kristin Scott Thomas en François Berléand.

Les Milles is een gehucht tussen Avignon en Marseille, waar in 1940 een oude steenfabriek diende om een select gezelschap van vluchtelingen dat naar Frankrijk gevlucht was vanwege het nazi- regime (sommigen al in 1933) uit Duitsland, Oostenrijk en Tsjechoslowakije als niet-Fransen te interneren omdat er figuren bij zouden kunnen zijn die tot de vijfde colonne zouden kunnen behoren.

Gazon maudit

1995 | Komedie

Frankrijk 1995. Komedie van Josiane Balasko. Met o.a. Victoria Abril, Josiane Balasko, Alain Chabat, Ticky Holgado en Miguel Bosé.

Loli is niet tevreden met haar leven omdat haar man Laurent erg druk is met werken en weinig tijd voor zijn gezin vrijmaakt. De vrolijke Marijo zorgt echter voor afwisseling en voor plezier in bed. Als Laurent de twee vrouwen toevallig samen betrapt, is er meteen sprake van een huwelijkscrisis. Loli weet echter dat haar man ook vriendinnen gehad heeft en ze eist dat Marijo bij hen komt wonen. Dit staat garant voor emotionele toestanden en chaotische situaties.

Tombés du ciel

1993 | Komedie, Drama

Frankrijk/Spanje 1993. Komedie van Philippe Lioret. Met o.a. Jean Rochefort, Ticky Holgado, Marisa Paredes, Laura del Sol en Sotigui Kouyaté.

Het transitgedeelte van een vliegveld is zo'n plek waar iedereen vooral zo snel mogelijk weg wil. Zo ook Rochefort, een Canadees die Nieuwjaarsdag in Parijs wil vieren. Als op het vliegveld zijn paspoort gestolen mag hij Parijs niet in en moet hij in de transit zone blijven wachten tot hij de volgende dag terug kan vliegen. Hij wordt opgenomen door een groep lotgenoten, en met hen brengt hij de nacht door. Aardige film met interessante personages en een fikse scheut kritiek op de Franse bureaucratie en vreemdelingenhaat.

L'Honneur de la tribu

1993 | Drama, Komedie

Algerije/Frankrijk 1993. Drama van Mahmoud Zemmouri. Met o.a. Saïd Amadis, Magid Bouali, Marianne Caron, Djamel Dekkar en Edith Develeyne.

De stad Zitouna in Algerije heeft door het koloniale tijdperk zijn identiteit verloren. Omar el Mabrouk (Amadis) en Ourida (Kervoas) zijn er opgegroeid toen Algerije nog uit Franse departementen bestond en het vreemdelingenlegioen er gelegerd was. De strijd om de onafhankelijkheid van Frankrijk was in 1954 losgebrand. Omar doodt Paulo (Bellanti), een legionair, en moet onderduiken. Na de onafhankelijkheid van 1963 komt hij weer boven water en vertegenwoordigt het FLN, dat de sympathie van velen genoot. Helaas heeft de FLN haar beloftes nooit waargemaakt en is deze revolutionaire partij een oligarchie geworden, waar de corruptie hoogtij vierde. Dat duurde langer dan de bezetting van de Fransen. Het gekleurde scenario van regisseur Zemmouri is gebaseerd op de roman van Rachid Mimouni. Het camerawerk is van Mustafa Ben Mihoub. De film is interessant voor kijkers, die inzicht willen verkrijgen in een stukje Algerijnse geschiedenis. Tot stand gekomen met diverse culturele subsidies van de Franse overheid.

Justinien trouvé, ou le bâtard de Dieu

1993 | Avonturenfilm, Historische film

Frankrijk 1993. Avonturenfilm van Christian Fechner. Met o.a. Pierre-Olivier Mornas, Ticky Holgado, Bernard-Pierre Donnadieu, Bernard Haller en Patrice Valota.

De tribulaties van een vondeling, die voor een kloosterpoort gevonden wordt tijdens een verschrikkelijk onweer. Het kind, dat opgroeit in een pleeggezin, blijkt achteraf na heel wat belevenissen (bij zigueners, in de gevangenis) van hoge komaf te zijn. Het verhaal van Cyrano-zonder-neus, want de schurk die hem te vondeling had gelegd had een stukje van zijn neus afgehaald om een geboortevlekje weg te werken. Donnadieu als Martin Coutouly en Mornas als Justinien doen goed hun best. De uitstekende beelden zijn van Claude Agostini en het spel is genietbaar. Michel Folco en regisseur Fechner bewerkten de roman Dieu et nous seuls pouvons tot scenario. Het was de bedoeling iets te brengen dat het midden zou houden tussen THE NAME OF THE ROSE en INDIANA JONES; aan de kijker te beoordelen of dat gelukt is. Gesitueerd rond 1700.

Flics de choc - Le dernier Baroud

1993 | Misdaad

Zwitserland/Frankrijk 1993. Misdaad van Henri Helman. Met o.a. Pierre Cosso, Charlotte Kady, Ticky Holgado, Frédéric Gélard en Marie-Christine Rousseau.

Cosso, zijn vrouw Kady, Holgado en Gélard vormen een speciale politie-eenheid. Ze zijn gespecialiseerd in moeilijke zaken waar de officiële politie geen resultaat in boekt. Ze gaan incognito te werk en infiltreren regelmatig. Nu krijgen ze een zaak toegewezen die verband houdt met een reeks moordaanslagen op dure callgirls. De sporen leiden naar de private bewakingsfirma Baroud. Routinematige politiefilm gekenmerkt door een mengeling van humor, actie en spanning met een goede dosis stunts. Het scenario van Jean-Paul Lilienfeld, naar een verhaal van Alexandra Deman en David Lang, is gevuld met de bekende clichés en heeft weinig origineels te bieden. Een lichte ontspanningsfilm voor wanneer je niets beter te doen hebt. Gefotografeerd door Mario Barroso.

Drôles d'oiseaux

1993 | Komedie

Frankrijk 1993. Komedie van Peter Kassovitz. Met o.a. Bernard Giraudeau, Isabelle Gélinas, Patrick Chesnais, Ticky Holgado en Philippe Laudenbach.

Een metaalarbeider laat geloven, dat zijn vrouw tot de slachtoffers van een brand in een supermarkt behoort, terwijl hij haar heeft doen verdwijnen in de vuurzee van de hoogovens. De volmaakte misdaad. Bijna, want een vriendelijke tuinder geeft ook de verdwijning van zijn vrouw op. Dus is er na de ramp slechts één lichaam om te identificeren, terwijl er twee personen aanspraak op maken. Da's teveel van het goede! Deze ietwat vrouwenhaat-achtige intrige resulteert in een aardige komedie, geïnspireerd op het soms merkwaardige doen en laten van gewone mensen. Langdradige momenten en cliché's werden niet altijd vermeden, maar Kassovitz kan niettemin een decor neerzetten, sfeer scheppen, en alle personages tot leven brengen. Gezegd moet worden dat hij ondersteund wordt door een leuk stelletje acteurs die fantasievol en vindingrijk inhoud geven aan hun personages die soms uit de tijd zijn. Scenario van de regisseur en Pierre Geller. Camerawerk van Denis Lenoir.

Le souper

1992 | Historische film, Drama

Frankrijk 1992. Historische film van Edouard Molinaro. Met o.a. Claude Rich, Claude Brasseur, Ticky Holgado, Yann Collette en Stéphane Jobert.

Na het stuk van Jean-Claude Brisville 600 keer in het theater te hebben gespeeld, zetten Brasseur en Rich hun personages Fauché en Talleyrand nu voor de camera neer: twee begaafde, machtige en moedige mannen uit de Franse geschiedenis. We zien ze op een avond in 1815, na Napoleons nederlaag bij Waterloo, in een adembenemend duel: ze nemen een beslissing over het lot van hun land. Een schitterend verbaal steekspel, sober en eenvoudig in scène gezet. Als Talleyrand sleepte Rich de César voor beste acteur in de wacht.

Le souper

1992 | Drama, Historische film

Frankrijk 1992. Drama van Edouard Molinaro. Met o.a. Michel Piccoli, Claude Brasseur, Claude Rich, Ticky Holgado en Yann Collette.

Na het stuk van Jean-Claude Brisville 600 keer in het theater te hebben gespeeld, zetten Brasseur en Rich hun personages Fauché en Talleyrand nu voor de camera neer: twee begaafde, machtige en moedige mannen uit de Franse geschiedenis. We zien ze op een avond in 1815, na Napoleons nederlaag bij Waterloo, in een adembenemend duel: ze nemen een beslissing over het lot van hun land. Een schitterend verbaal steekspel, sober en eenvoudig in scène gezet. Als Talleyrand sleepte Rich de César voor beste acteur in de wacht.

Droles d'oiseaux

1992 | Thriller

Frankrijk 1992. Thriller van Peter Kassovitz. Met o.a. Ticky Holgado, Patrick Chesnais en Bernard Giraudeau.

Man die zijn echtgenote vermoordt, doet net alsof zij bij een publieke brand om het leven is gekomen. Deze ogenschijnlijk perfecte misdaad wordt echter lelijk gedwarsboomd, wanneer het lichaam, dat uit deze brand tevoorschijn komt, geclaimd wordt door een ander, die ook beweert hier met zijn vrouw van doen te hebben.

Une époque formidable

1991 | Komedie, Drama

Frankrijk 1991. Komedie van Gérard Jugnot. Met o.a. Gérard Jugnot, Richard Bohringer, Victoria Abril, Ticky Holgado en Chick Ortega.

Regisseur Jugnot zelf in de hoofdrol als een stafemployé van een matrassenfabriek, die van de ene dag op de andere ontslagen wordt. Hij durft thuis niets te vertellen en in plaats daarvan komt hij met kleine geschenken aanzeilen. Het water stijgt hem echter aan de lippen en hij duikt onder bij een kleurrijk stelletje thuisloze clochards. Ondanks de grauwe, realistische achtergrond van het verhaal, een originele, onderhoudende en leuke film over kameraadschap, tederheid en klein menselijk leed. Goed spel, overtuigend gebracht met een voorspelbaar, maar toch wat onwerkelijk happy-end. Het scenario is van Philippe Lopes-Curval en regisseur Jugnot. Fotografie van Gérard De Battista.

Mayrig

1991 |

Frankrijk 1991. Henri Verneuil. Met o.a. Claudia Cardinale, Omar Sharif, Isabelle Sadoyan, Nathalie Roussel en Cédric Doucet.

Regisseur Verneuil heette in werkelijkheid Achad Malakian (in de film is hij Azad Zacharian) en is afkomstig uit Armeni[KA3]e, waar hij in 1920 werd geboren. In 1915 maakten de Turken handig gebruik om in de luwte van WO I middels volkerenmoord zich van de lastige Armeni[KA3]ers te ontdoen. In 1921 gingen zijn ouders aan land in Marseille. Zijn vader was van beroep wapensmid, begon daar een overhemdenwinkeltje dat goed ging lopen en het hele gezin in het levensonderhoud kon voorzien. Verneuil kreeg een uitstekende schoolopleiding en belandde in het Franse filmvak, waarin hij beschouwd wordt als een regisseur van de betere amusementsfilms van Hollywood formaat. In 1985 schreef hij zijn (gelijknamige) autobiografie, die hij in twee delen verfilmde; het tweede deel is getiteld 588 RUE PARADIS en van het geheel maakte hij ook nog een zes uur durende miniserie. Er is veel moeite gedaan om de sfeer op te roepen van het tijdperk dat dankzij de fraaie decors van Oscarwinnaar (TESS) Pierre Guffroy gelukt is, hoewel een enkel speciaal effect zich verraadt. Het spel van de hoofdrollen is uitmuntend en de regisseur heeft veel warmte in zijn verhaal gelegd. Het Pagnol-achtige scenario is van Verneuil zelf en Edmond Richard verzorgde het camerawerk. Mayrig betekent moeder (gespeeld door Cardinale), die een paar goudstukken tot knopen had verwerkt, het startkapitaal voor de familie-onderneming.

Ma vie est un enfer

1991 | Komedie, Fantasy, Horror

Frankrijk 1991. Komedie van Josiane Balasko. Met o.a. Josiane Balasko, Daniel Auteuil, Richard Berry, Michael Lonsdale en Catherine Samie.

Niet al te grappig amusement over een muurbloem van 35 (Balasko), die een Faustiaans pact met een afgezant van de duivel Auteuil sluit en daarvoor in ruil het schitterende voorkomen van Forde krijgt. Algauw verbiedt de Aartsengel Gabriel (Londsdale) deze overeenkomst, maar als Balasko Auteuil enige weken op het rechte pad houdt, mag zij haar fraaie wensvorm behouden. Berry (in werkelijkheid haar zwager) is de psychiater, haar geile buurman wordt gespeeld door Benguigui. Balasko's echtgenoot Philippe en dochtertje Marilou zijn even te zien in piepkleine rolletjes. Niet verstoken van dure speciale effecten, en raspende muziek van de trendy Les Ritas Mitsouko, blijft het Franse lol à la de meester van de ongein, Claude Zidi. Scenario van hoodrolspeelster-regisseuse Balasko en fotografie van Dominique Chapuis.

Les secrets professionels du Dr. Apfelglück

1991 | Komedie

Frankrijk 1991. Komedie van Hervé Palud, Alessandro Capone, Mathias Ledoux, Stéphane Clavier en Thierry Lhermitte. Met o.a. Thierry Lhermitte, Christian Clavier, Josiane Balasko, Gérard Jugnot en Michel Blanc.

Vijf z.g. komische noten over de patie[KA3]enten van de dokter uit de titel, waarom nauwelijks te lachen valt. In de eerste sketch stopt vrachtwagenchauffeur Villeret, die op weg is naar psychiater Apfelgl[KA3]uck (Llhermitte) bij een herberg: waard Holgado heeft slechts [KA1]e[KA1]en oog, waardin Nadeau is exhibitioniste en samen mishandelen zij hun 75-jarige dienster Bayard. Het tweede verhaaltje gaat over de rondborstige Zabou, die bij een tv-quiz de vragen mag voorlezen. Quizmaster Chabat hoopt dat hij zijn grove racistische kandidaat Gireaud (hij spuwt, boert en laat winden) kan laten verliezen, maar wordt er zelf gek van. Het derde verhaaltje speelt in een filmstudio in Rome, waar een medewerker op de set moeite heeft met het uitblazen van een kaars; de spelers, crew en de regisseur gaan allen uit hun dak; in het vierde verhaaltje wordt door een groepje een kinderachtig gezelschapsspel gespeeld, waarbij je geen 'ja' of 'nee' mag zeggen; dokter Llhermitte stijgt op naar de hemel, terwijl de deelnemrs fouten maken en in gevaarlijke situaties belanden. Ten slotte gelooft Jugnot dat er een bril bestaat waarmee hij dwars door de kleren van zijn medemens kan kijken. Het geheel dat geregisseerd is door vijf verschillende regisseurs, wordt bijeen gehouden in de wachtkamer van dokter Lhermitte, die samen met Philippe Bruneau het scenario schreef. De fotografie was in handen van Jean-Jacques Tarbes, Roberto Girometti, Claude Agostini en Gérard Sterin. Over het algemeen mag gesteld worden, dat hier talent verknoeid is; maar ook geldt: eigen schuld, dikke bult, want het is veel te veel een onderonsje van een competente, maar zelfingenomen cast die nieuw talent niet velen kan. Pauvre France...

Les cravates léopard

1991 | Komedie

Canada/Frankrijk 1991. Komedie van Jean-Luc Trotignon. Met o.a. Raymond Aquilon, Jean-Marie Bigard, Michel Cremades, Pierre Curzi en Jacques François.

Monsieur Bergaux-Latour(François) is de directeur van een afvalverwerkend bedrijf in Parijs. Hij is van oordeel dat zijn personeel te weinig strijdvaardigheid aan de dag legt en besluit, ten einde hen te motiveren, voor zijn mensen een overlevingsweekend te organiseren. In deze tijd van crisis mag het echter allemaal niet teveel kosten, dus stelt de aangeworven coach voor om de verre jungle in te ruilen voor het maquis op Corsica, waar toch ook dieren huizen, ook al zijn deze tam. Infantiele komedie die ontdaan is van elke vorm van humor. De acteurs hebben blijkbaar een onderlinge wedstrijd afgesloten om te zien wie het slechtste kan acteren. Hopeloos tijdverlies dat zelfs niet goed gemaakt wordt door de kritiek op het gebrek aan contact tussen directie en arbeiders. Lullig scenario van Christian Dob en Trotignon. Fotografie van Jacques Audrain.

Delicatessen

1991 | Komedie, Sciencefiction, Horror, Fantasy

Frankrijk 1991. Komedie van Marc Caro en Jean-Pierre Jeunet. Met o.a. Dominique Pinon, Marie-Laure Dougnac, Karin Viard, Jean-Claude Dreyfus en Rufus.

In zijn nieuwe appartement realiseert Louison (Pinon) zich te laat dat de huisbaas, tevens slager, niet te vertrouwen is. Tegen die tijd is hij al verliefd op de blinde slagersdochter. Inventief vormgegeven, surrealistische komedie met een parade van maffe personages. Jeunet, Caro en scenarist Gilles Adrien kregen voor Delicatessen Césars voor het beste debuut en beste script. Ze werkten in 1995 nog samen aan La cité des enfants perdus voordat Jeunet met Le fabuleux destin d'Amélie Poulain allerlei records in de Franse filmgeschiedenis brak.

Retour à Malaveil

1989 | Actiefilm, Oorlogsfilm

Frankrijk 1989. Actiefilm van Jacques Ertaud. Met o.a. Frédéric Pierrot, Jean Franval, Françoise Christophe, Françoise Fabian en Isabelle Renauld.

Getrouwe en kundige bewerking van de roman van Claude Courchay, die zich afspeelt in een Frans dorp in de Haute- Provence en draait rond het thema wraak. Pierrot komt na twaalf jaar onschuldig gezeten te hebben uit de gevangenis. Hij vraagt zich af waarom de moordenaaar van een toerist de schuld op hem heeft geladen. En bovenal wié dat was. Gecompliceerde of ondoorgrondelijke karakters worden meesterlijk bestudeerd door de camera, die zeer gevoelig de nuances weet vast te leggen. De personages zijn degelijk ingepast in het fotogenieke landschap. De spanning wordt goed gedoseerd. Didier Cohen, Jacques Ertaud en Béatrice Rubinstein schreven het scenario.

Sans peur et sans reproche

1988 | Komedie

Frankrijk 1988. Komedie van Gérard Jugnot. Met o.a. Gérard Jugnot, Rémi Martin, Ann-Gisel Glass, Victoria Abril en Gérard Darmon.

De titel (zonder vrees of blaam) was het motto van de ridder Bayard (1476-1524), maar het gaat hier niet om zijn biografie. Regisseur Jugnot heeft een film gemaakt rond de komische acteur Jugnot. Een zeer vrije interpretatie van de geschiedenis. De Italiaanse oorlogen worden op een kluchtige manier in beeld gebracht, hoewel er om die periode in de geschiedenis weinig te lachen valt. Deze vrijheden zouden hem zeker vergeven zijn als hij zo talentvol was als de heren van Monty Python, maar dat is bepaald niet het geval.

Les Keufs

1987 | Komedie

Frankrijk 1987. Komedie van Josiane Balasko. Met o.a. Josiane Balasko, Isaach De Bankolé, Farida Khelfa, Jean-Maria Marion en Jean-Pierre Léaud.

De nieuwe politieagenten zijn jong en lijken meer op boeven dan op handhavers van orde en gezag. Meer een opeenvolging van sketches - die soms grappig zijn - dan voorzien van een sterk plot. Een vrouwelijke agent heeft tijdens de uitoefening van haar beroep in Parijs een liefdesaffaire met een inspecteur (van het zwarte ras) van een andere politietak. De regisseuse heeft naast het thema racisme verontrustende politiepraktijken aan willen roeren, maar heeft teveel hooi op de vork genomen. Alles blijft nogal onnatuurlijk en uiteindelijk weinig overtuigend, maar soms amusant.

Manon des sources

1986 | Drama, Komedie

Frankrijk/Zwitserland/Italië 1986. Drama van Claude Berri. Met o.a. Emmanuelle Béart, Yves Montand, Daniel Auteuil, Hippolyte Girardot en Elisabeth Depardieu.

In de voorganger Jean de Florette (1986) erft stadsmens Jean een boerderij in de Provence, waar zijn akelige buren hem het leven onmogelijk maken. Manon des sources begint een paar jaar later. De dochter van Jean (Béart) is inmiddels herderin in de heuvels. Bij toeval ontdekt ze de ware toedracht achter de dood van haar vader. Ze besluit wraak te nemen. Een van de prachtige elementen van Manon des sources is het decor: het ruwe, weidse, droge landschap van de Provence dat afwisselend mooi, lelijk, lieflijk en vijandig oogt en het gekonkel van de mensen nietig maakt.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Ticky Holgado op televisie komt.

Reageer