Jean-Marie Sénia

1947 Acteur, Componist

Jean-Marie Sénia (1947) is acteur en componist.
Er zijn 131 films gevonden.

Pourquoi personne me croit?

2013 | Misdaad, Drama

Frankrijk 2013. Misdaad van Jacques Fansten. Met o.a. Batyste Fleurial, Bruno Wolkowitch, Caroline Proust, Mylad Chennifa en Bouzid Berkai.

Alsof je als twaalfjarige nog niet genoeg aan je hoofd hebt: Sébastien (Fleurial) wordt beschuldigd van de moord op zijn vader. Vingerafdrukken op het gebruikte jachtgeweer tonen het aan. Of toch niet? Met hulp van leeftijdgenoten moet de ondergedoken Sébastien zijn onschuld zien te bewijzen. Dit levert het merkwaardige effect op van een Truffauteske kinderdetectivefilm die eigenlijk gaat over egocentrische, verknipte, stompzinnige, soms misdadige volwassenen. Fansten, een kei in kinderregie, is hier bijna net zo op dreef als in het mooie La fracture du myocarde (1990).

Bas les coeurs

2011 | Drama

Frankrijk 2011. Drama van Robin Davis. Met o.a. Jérémie Duvall, Urbain Cancelier, Bruno Lochet, Popeck en Chloé Stefani.

Versailles, zomer 1870. Terwijl de Pruis Frankrijk eronder houdt, ziet de twaalfjarige Jean hoe zijn patriottistische vader gaandeweg met de vijand heult. Na Louis Malles fantastische Le voleur (1967) ziet deze pas tweede adaptatie van een Georges Darien-roman inhoudelijk ietwat bleekjes. De links-rebelse, politiek-maatschappelijke rafelranden, toch de kern van het kleine, pamflettistische oeuvre van de anarchist Darien (1862-1921), raken in deze iets te netjes aangeklede telefilm op de achtergrond. Gedraaid voor France 2 ter gelegenheid van de 140-jarige verjaardag van de kortstondige Commune de Paris.

Les diamants de la victoire

2010 | Drama

Frankrijk 2010. Drama van Vincent Monnet. Met o.a. Lorànt Deutsch, Julie Judd en Judith Davis.

Op 13 september 1792 poogde een mysterieuze groep Franse edelen en sympathiserende royalisten om uit het Parijse Garde-Immeuble aan het Place de la Concorde de grootste edelstenenschat ooit te roven: de bijouterieëncollectie van de voormalige koninklijke clan. Rond deze historische coup construeerde literator-scenarist Didier Decoin een spannend, soms komisch cape-en-degenavontuur waarin feit en fictie naar elkaar knipogen. De turbulentie wordt nog versterkt doordat de Pruisisch-Oostenrijkse legers het land in de tang hebben en de revolutionair Danton, dan nog minister van Justitie, wellicht achter het dievencomplot zit.

Comme un jeu d'enfants

2009 | Drama

Frankrijk 2009. Drama van Daniel Janneau. Met o.a. Fanny Cottençon, Patrick Raynal, Kerian Mayan en Yves Verhoeven.

In de Haute Provence wil Fanny van de hereboerderij die ze heeft geërfd een kinderopvang maken. Eerste gast: Léo, een twaalfjarige weesjongen. Al snel komt de knaap, die al een langer cv van pleeggezinnen heeft, erachter dat Fanny's echtgenoot Jacques haar en zoon Thomas terroriseert. De titel van deze inhoudelijk helaas pijnlijk relevante maar zoals vaak vormtechnisch oninteressante tv-film ('Net kinderspel') geeft al aan dat onrecht reacties uitlokt. Raynal heeft, o ironie, als brute pa de enige rol met tanden.

Le serment de Mado

2006 | Drama

België/Frankrijk 2006. Drama van François Luciani. Met o.a. Line Renaud, Alain Doutey, Jean-Claude Adelin en Gwendoline Hamon.

Mado (Renaud), de directrice van een ziekenhuis, staat op het punt met pensioen te gaan, na een carrière die in het teken stond van kankerbestrijding. Voor haar is het van het grootste belang dat een project rond een middel tegen een agressieve vorm van kanker wordt voortgezet. Maar haar opvolger is van plan het project wegens geldgebrek stop te zetten. Mado is niet van plan haar betrokkenheid te verliezen. Mooie hoofdrol van Line Renaud, eerder in bijrollen te zien in onder meer Chaos en Belle Maman.

Le procès de Bobigny

2006 | Drama

Frankrijk 2006. Drama van François Luciani. Met o.a. Juliette Lamboley, Anouk Grinberg, Sandrine Bonnaire en Nathalie Besançon.

Boeiende televisiefilm gebaseerd op een geruchtmakende rechtszaak uit 1972. In dat jaar werd de 16-jarige Marie-Claire (in de film Léa, gespeeld door Lamboley) zwanger na een verkrachting. Met hulp van haar moeder Michelle (in de film Martine, gespeeld door Bonnaire) en drie andere vrouwen onderging ze een clandestiene abortus. Op grond van een wet uit 1920 werden de vijf vrouwen opgepakt en aangeklaagd. Gesteund door een stoet van bekende Fransen (oa Simone de Beauvoir) werd het vijftal vrijgelaten en werd de wet aangepast. De pleitrede van advocaat Halimi (Grinberg) is de oorspronkelijke rede uit 1972.

Jeanne Poisson, Marquise de Pompadour

2006 | Biografie, Drama, Historische film

Frankrijk 2006. Biografie van Robin Davis. Met o.a. Hélène de Fougerolles, Vincent Perez, Rosemarie La Vaullée en Charlotte de Turckheim.

Stijve pruiken, gepoederde tronies, bonte kostuums en stenen pijpen: de tweedeler Jeanne Poisson is een waar genot voor de liefhebber van achttiende-eeuwse tierelantijnen. De geschiedenisfanaat komt ook aan zijn trekken met een keur van gedramatiseerde hofintriges en uiteraard de royale vrijages van titelheldin Jeanne (De Fougerolles) met haar officiële minnaar, koning Lodewijk XV (Perez), treffend bijgenaamd 'De welbeminde' (de man had naar verluidt een honderdtal kinderen). Onder een dikke deken van klavecimbel, viool en hobo paraderen de lieden over het helverlichte scherm en krijgt de kijker een glimp van de macht van Lodewijks diverse vrouwen. Dolletjes.

Une vie en retour

2005 | Drama

Frankrijk 2005. Drama van Daniel Janneau. Met o.a. Juliette Lamboley, Daphné Baiwir, Anny Duperey, Florence Pernel en Michel Aumont.

In 1944 komt het joodse meisje Lisa bij een pleeggezin terecht en blijft daar ook na de oorlog. Later komt daar ook de joodse Claire te wonen. Haar ouders hebben de oorlog overleefd maar kunnen niet voor haar zorgen. Een hechte vriendschap tussen Lisa en Claire ligt voor de hand, maar hun vergelijkbare achtergrond blijkt hen zowel te binden als te scheiden. Voor televisie gemaakt drama geschreven door Odile Barski, destijds ook verantwoordelijk voor het script van Violette Noziere (1978) met een heel jonge Isabelle Huppert.

Le soleil assassiné

2003 | Biografie, Drama

Frankrijk/Algerije/Tunesië/België 2003. Biografie van Abdelkrim Bahloul. Met o.a. Charles Berling, Mehdi Dehbi en Ouassini Embarek.

Op 30 augustus 1973 werd de Algerijnse radiopresentator en dichter Jean Sénac (1926-1973) vermoord in Algiers. Na de Algerijnse onafhankelijkheid in 1962 zette het regime een fel nationalistische koers in die niet strookte met het culturele gedachtegoed van de katholieke, homoseksuele, francofiele maatschappijcriticus Sénac. In Le soleil assassiné (Sénac signeerde zijn werk met een zonnetje) verhaalt regisseur/scenarist Abdelkrim Bahloul over het bewogen leven van de man die dankzij zijn radioprogramma Poésie sur tous les fronts uitgroeide tot een idool voor de jeugd en een paria voor de machthebbers. Bahloul maakte een geëngageerd portret van een zoekende natie die uit onmacht terugvalt op geweld en onderdrukking.

La faux

2003 | Drama

Frankrijk 2003. Drama van Jean-Dominique de La Rochefoucauld. Met o.a. Didier Menin, Yvon Back, Jean-Pierre Cassel, Katherina Marx en Marc Betton.

Een bazige topman uit de financiële wereld wordt verrast door een ongeneeslijke ziekte en verhuist van de stad naar Pyreneeën, waar zijn familie vandaan komt. Hier leert hij zichzelf te maaien met een zeis. In het Frans is dat leuker, want een 'faux' betekent niet alleen 'zeis' maar ook 'fout'. De oude man wil namelijk door van zijn sterfproces een mediacircus te maken, de fouten van de wereld blootleggen. Routinier Jean-Pierre Cassel (de vader van Vincent, die tegenwoordig terecht een populaire acteur is) speelt virtuoos de tegelijk vervelende en innemende stervende, in een decor met nog meer mooie contrasten.

Salut la vie

2001 | Drama

Frankrijk 2001. Drama van Daniel Janneau. Met o.a. Fanny Cottençon, François Marthouret, François-Régis Marchasson, Cécile Cassel en Alain Lahaye.

Al twintig jaar zijn Charlotte (een sterk spelende Fanny Cottençon) en Paul (François Marthouret) samen. Nog steeds hebben ze plezier met en liefdevolle aandacht voor elkaar. Na hun terugkeer van een langdurig verblijf in Afrika naar het Franse platteland krijgt Paul de verschrikkelijke boodschap dat hij ongeneeslijk ziek is. Ooit hebben ze elkaar beloofd zich zelfs door de dood niet te laten scheiden... Het zijn moeilijke levensvragen die regisseur Daniel Janneau behandelt in deze prachtige, goed gespeelde ode aan de liefde.

Pour l'amour d'Elena

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Maurice Frydland. Met o.a. Bernard Le Coq, Antonia Miklikova, Laure Killing, Alexandre Arbatt en Jenny Clève.

Pierre (Le Coq), ingenieur die veiligheid van kerncentrales moet controleren, wordt met collega-vriendin Marianne (Killing) naar Oost-Europa gestuurd voor herstellingswerken aan defecte centrale. Rokkenjager Pierre wordt er verliefd op jonge artse Elena (Miklikova), tot ongenoegen van jaloerse Marianne. Maar Elena blijkt kanker te hebben als gevolg van de kernramp in Tsjernobil. Tot ieders verbazing wordt Pierre Elena's verpleger tot haar dood. Dramatisch liefdesverhaal is geschreven door kwartet Georges Desmouceaux, Yvan Lopez, Olivier Szulzynger en Sylvie Bailly.

Les enfants du printemps : Les feuilles mortes

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Marco Pico. Met o.a. Pierre Arditi, Dominique Labourier, Michel Aumont, François Cluzet en Jean-Claude Dreyfus.

Na de beurscrash van 1987 wordt Jean (Arditi) verraden door zijn vennoot Fr[KA1]ed[KA1]eric Jiminez (Chatelais), die verliefd is op Virginie (Labourier), maar door haar werd afgewezen. Jean wordt beschuldigd van corruptie en belandt in de gevangenis. Ondertussen heeft ook het koor van Virginie te kampen met problemen te wijten aan ideologische meningsverschillen. Philippe (Simonet), het enige kind van Jean en Virginie, kan zijn draai niet meer vinden in de maatschappij die rond hem lijkt af te brokkelen. Al zijn zekerheden verdwijnen een voor een. Het derde en laatste deel van een schitterende trilogie die gelijktijdig een balans opmaakt van het culturele en financiële milieu in Frankrijk in de jaren 1980. De bekende componist van filmmuziek Jean-Marie Sénia speelt in deze mini-reeks de rol van de dirigent van het koor van 'de Lentekinderen'. Een serie die het verdient om er rustig bij neer te zitten en van te genieten. Naast de uitstekende vertolkingen zijn er het intelligent in elkaar gestoken scenario van Jean-Michel Gaillard en Jacques Kirshner en de prachtige decors en kostuums waar je in weg kan dromen. François Lartigue stond ook ditmaal achter de camera. Stereo.

Les enfants du printemps : Les copains d'abord

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Marco Pico. Met o.a. Pierre Arditi, Dominique Labourier, Michel Aumont, François Cluzet en Jean-Claude Dreyfus.

1989. De twintigjarige Philippe (Simonet) wordt naar het ziekenhuis gebracht. De jongeman heeft zelfmoord gepleegd. Het gaat om de zoon van Jean Charlet (Arditi), een bankier die wegens corruptie achter de tralies zit en Virginie (Labourier), de stuwende kracht achter een zangkoor in Evry. Arlette Brissac (Br[KA3]ucher), een journaliste wiens dochter de vriendin was van Philippe, tracht diens motieven te achterhalen. Ze neemt contact op met Commissaris Francis Gluckstein (Coutteure) en samen verdiepen ze zich in de geschiedenis van de Charlets en het koor. Dit voert hen terug naar het jaar 1981. Het eerste deel van een drieluik over de mannen en de vrouwen van uiteenlopende standen en rassen die verbonden zijn door een grote liefde voor het lied. In flashback zijn we getuige van de oprichting van het koor en hun eerste repetities. Dit gegeven is doorweven met het dramatische thema van menselijke relaties. De schitterende vertolkingen maken de film een lust voor oog en oor. Jean-Michel Gaillard en Jacques Kirshner schreven het scenario. Fotografie is van François Lartigue. Het tweede deel heeft als ondertitel EN HAUT DE L'AFFICHE. Stereo.

Les enfants du printemps : En haut de l'affiche

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Marco Pico. Met o.a. Pierre Arditi, Dominique Labourier, Michel Aumont, François Cluzet en Jean-Claude Dreyfus.

Arlette Brissac (Br[KA3]ucher) verdiept zich, samen met Commissaris Gluckstein (Coutteure), verder in de geschiedenis van de familie Charlet in de jaren 1980. Vader Jean (Arditi) heeft een nieuwe vennootschap opgericht en is opgeklommen tot een vooraanstaande, machtige zakenleider in de financi[KA3]ele sector. Zijn vrouw Virginie (Labourier) wordt volledig opgeslorpt door de activiteiten van haar koor. Geen van beiden bekommert zich om hun zoon Philippe (Simonet) en ze beseffen niet dat hij een kwetsbare, labiele persoonlijkheid ontwikkelt. Het tweede deel van de trilogie over de financiële en culturele werelden van het Frankrijk in de jaren 1980. Een strakke regie en schitterende acteerprestaties zorgen ervoor dat de film blijft boeien en dat de personages steeds weer verrassend uit de hoek komen. Vooral de Vlaming Coutteure, in zijn laatste rol, is aangrijpend goed. Ook nu weer werd het scenario geschreven door Jean-Michel Gaillard en Jacques Kirshner. Fotografie is van François Lartigue. Het derde deel kreeg als ondertitel LES FEUILLES MORTES. Stereo.

La ciudad de los prodigos

1999 | Thriller, Misdaad, Historische film

Frankrijk/Spanje/Portugal 1999. Thriller van Mario Camus. Met o.a. Olivier Martinez, Emma Suárez, François Marthouret, Joaquín Díaz en Héctor Colomé.

Voor de wereldtentoonstelling van 1888 in Barcelona stromen talloze werkloze landarbeiders naar de grote stad in de hoop werk te vinden. Tussen hen bevindt zich Onofre Bouvila (Martinez), maar zijn hoop zoals die van vele anderen, wordt niet vervuld. Via Delfina (Su[KA1]arez), de dochter van zijn kostbaas Braulio Marthouret, komt Onofre in contact met anarchisten, die sociale gelijkheid willen. De idealen lopen op niets uit, omdat anarchisten niet in staat zijn de eenheid te bewaren. Onofre, die Delfina hardhandig behandeld heeft (hij verkracht haar aanvankelijk), daalt af in de maffia van de Catelaanse hoofdstad. Hier stijgt zijn ster snel en hij belandt in invloedrijke politieke kringen. Onofre wordt een rijk man, maar één ding ontbreekt: een vrouw die van hem houdt. In de finale verleidt hij echter met zijn welstand de naar Frankrijk uitgeweken Delfina, die ondanks alles van hem blijkt te houden. De bewerking van de complexe roman van Eduardo Mendoza voor het scenario door regisseur Camus, Gustav Hernández, Esther Cases en Olivier Rollin is te veel een gedrocht. Bijgevolg zijn de personages tamelijk vlak en lukt het hoofdrol Martinez, die zijn best doet, na een uur niet meer om de aandacht vast te houden. Bovendien is deze veel te lange film door zijn oppervlakkigheid en de grote hoeveelheid van hoofd- en bijpersonages en subplots niet gemakkelijk meer te volgen als je even de aandacht laat verslappen. Hoewel de roman het potentieel voor een boeiende epische film heeft, is deze rolprent opgebouwd uit een groot aantal korte fragmenten, die soms niet goed op elkaar aansluiten. Het eerste halfuur en de laatste twintig minuten zijn het best. Het camerawerk van Acacio de Almeida is uitstekend en heel sfeervol. De versie die in Spanje circuleert, is 17 minuten langer en de Franse versie is 16 minuten korter.

La bascule

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Marco Pico. Met o.a. Rosemarie La Vaullée, Laurent Natrella, Thomas Jouannet, Gaspard Ulliel en Geneviève Fantanel.

Dertig-jarige lerares wiskunde, Mademoiselle Fanny Beaucart (La Vaull[KA1]ee), verlamd aan beide benen als gevolg van verkeersongeluk gaat in rolstoel weer aan de slag in college van buitenwijk in Bordeaux. Film, geschreven door Torri Leicester, Philippe Madral en Jean-Pierre Gallo, vertelt in eerste instantie hoe zij die eerste cruciale schoolmaand met succes het hoofd biedt aan vooroordelen van leerlingen, ouders, directie en collega`s. En er is ook haar ex-liefje Patrice (Natrella), die haar twee jaar eerder, als gevolg van het ongeval, in de steek liet, maar die - uiteraard - terugkeert... Vrij melodramatische toestanden, emotioneel in beeld gebracht met een schitterende La Vaullée, die zich ontpopt als prototype van alle gehandicapten die als volwaardige medemensen willen aanvaard worden.

Anibal

1999 | Drama

Frankrijk/Duitsland 1999. Drama van Pierre Boutron. Met o.a. Angelo Rosso-Aiguire, Enguerran Demeulenaere, Roger Hanin, Michel Duchaussoy en Bernhard Schir.

De tien-jarige Edgar (Demeulenaere) is de enige zoon van de welgestelde Lucas (Duchaussoy) en Lolly Saumane (G[KA1]elinas). Hij heeft maar een passie: plantkunde. De wereld van bloemen en planten is zijn geheime wereld waartoe hij alleen toegang heeft en die een vervanging is voor de ontbrekende affectie van zijn ouders. Maar dan komt er een indringer in Edgars wereldje: zijn ouders hebben besloten Anibal (Rosso-Aiguire), een vijfjarig Peruviaantje, te adopteren. Edgar is helemaal niet van plan deze nieuwkomer in zijn wereld toe te laten. Aangrijpend portret van een eenzaam, opgroeiend jongetje dat eensklaps geconfronteerd wordt met iemand die de 'veiligheid' van zijn persoonlijk universum in gevaar brengt. De twee jonge hoofdacteurs geven een verbluffend staaltje acteerkunst weer en enkel al voor hun prestatie is het de moeite om deze film te bekijken. Het verhaal is niet bepaald origineel en balanceert meermaals op het gevaarlijk randje van de goedkope sentimentaliteit, maar de twee jongeren slagen erin om de plot aanvaardbaar te houden. Regisseur Boutron bewerkte de gelijknamige roman van Anne Bragance tot scenario. Fotografie is van Dominique Brabant. Stereo.

Nguol thuà

1998 | Fantasy

Canada/Frankrijk/Vietnam 1998. Fantasy van Dai Sijie. Met o.a. Akihiro Nishida, Tapa Sudana, Nguyen Minh Chau, Nguyen Hoa Thuy en Trinh Nguyen Chan Cuong.

Een Chinees dorpje in de bergen wordt geteisterd door lepra. Volgens een oud volksgeloof kan de ziekte bestreden worden als een gezin met vijf zonen en vijf dochters de monsterachtige vis die in het nabij gelegen Hemelse Meer zou huizen, doodt. Tang de Elfde (Nishida) die een restaurant runt, gaat zijn broer Tang de Eerste (Sudana) die in het dorpje woont, opzoeken omdat hij ziek is. Het toeval wil dat de vrouw van Tang de Elfde in verwachting is en dat ze al vijf zonen en vier meisjes hebben. Dus Tang de Elfde is voorbestemd voor een hele bijzondere missie zonder dat hij het beseft. Het scenario van regisseur Dai en Nadine Perront is spanningsloos, onwerkelijk en staat ver van ons af. Het camerawerk van Guy Dufaux is heel mooi en de prachtige, weidse beelden van het landschap, noden om het land te bezoeken. Het is overigens niet China, maar Vietnam, waar gedraaid werd. Ondanks de behoorlijke spelprestaties, krijgt de kijker geen binding met het gebodene en laat de film hem tamelijk koud.

Le cocu magnifique

1998 | Romantiek

Duitsland/Frankrijk 1998. Romantiek van Pierre Boutron. Met o.a. Isabelle Carré, Sagamore Stévenin, Yves Pignot, Sebastian Koch en Philippe Morier-Genoud.

Eind jaren 1930. Bruno (St[KA1]evenin) komt weer thuis na zijn legerdienst. Zijn vrouw Stella (Carr[KA1]e) wacht hem vol liefde op. Eindelijk kunnen ze ten volle van elkaar genieten. Bruno pronkt met zijn beeldmooie vrouw en merkt met trots hoe andere mannen hem benijden. Maar hoe kan hij er zeker van zijn dat ze hem niet bedriegt? Bestaat echte trouw wel? Langzaam maar zeker wordt Bruno verteerd door een ziekelijke jaloezie. Als zijn legermakker Petrus (Krüger, Jr.) hen komt bezoeken duwt hij Stella praktisch in diens armen. Zo moet hij tenminste niet meer in onzekerheid leven. Tweede filmversie van het populaire toneelstuk van de Frans-Belgische schrijver Fernand Crommelynck en superieur aan deze uit 1947. Carré is een schitterende Stella, de speelbal van de liefde, die er toch in slaagt de mannen in haar leven om de vinger te winden. De plot komt nu wel ouderwets over, maar regisseur Boutron, die samen met Bertrand Poirot-Delpech het scenario schreef, weet er een nostalgisch boerendrama van te maken dat zeker over de nodige charme beschikt. Mooie fotografie van André Neau.

La femme du veuf

1998 | Romantiek

Frankrijk 1998. Romantiek van Michel Favart. Met o.a. Marthe Villalonga, Patrick Fierry, Agathe De Laboulaye, Catherine Aymerie en Romain Redler.

Op een avondcursus ontmoet schoenenverkoopster Anne (De Laboulaye) Vincent (Fierry) terug. Twee jaar geleden kocht zijn vrouw bij haar rode schoenen en dit is haar bijgebleven omdat de vrouw er erg ziek uitzag. Ze is inderdaad intussen overleden. De volgende les is Vincent afwezig. Ge[KA3]intrigeerd gaat ze hem opzoeken. Hij blijkt een boer te zijn en zijn drukke bezigheden verhinderen hem om nog langer les te volgen. Het klikt echter tussen hen en korte tijd later treden ze in het huwelijk. Het is voor het stadsmeisje niet eenvoudig om te wennen aan het boerenleven en bovendien moet ze het nog opnemen tegen haar voorgangster, wiens geest nog steeds rondwaart op het landgoed. Vincents moeder Odette (Villalonga) vergelijkt hen steeds en bovendien begint Vincent te veel interesse te vertonen voor Anne`s achterlijke zuster Jeanne (Aymerie), waardoor ze jaloers wordt. Een degelijk romantisch drama van een stadsmus die eensklaps een boerin moet worden en zich in het proces langs alle kanten geviseerd voelt. De Laboulaye verpersoonlijkt het dilemma van het meisje op aanvaardbare manier. Het einde geeft wel een pathetische nasmaak. Julie Jezequel baseerde het scenario op de roman Une femme empêchée van Henriette Bernier. Fotografie is van Houchang Baharlou.

L'examen de minuit

1998 | Romantiek, Drama

Frankrijk 1998. Romantiek van Danièle Dubroux. Met o.a. François Cluzet, Serge Riaboukine, Julie Depardieu, Danièle Dubroux en Jean-Christophe Bouvet.

Scenariste-regisseuse Danièle Dubroux (Après vous) heeft een modern sprookje verfilmd dat ze geschreven lijkt te hebben om het plezier van het vertellen. In romantisch mooie kaders reist de stadse Séréna (Depardieu, dochter van Gérard) naar het middeleeuws aandoende Dieulefit. Een oude edelman aldaar heeft gereageerd op haar contactadvertentie. Met hem wordt het niks, maar Séréna gaat wel in op de avances van stille boer Roland (Riaboukine), die een bank voor haar berooft. Maar hiermee is de film nog lang niet toe aan het 'En zij leefden nog lang en gelukkig'.

Un coup de baguette magique

1997 | Romantiek, Komedie

Frankrijk/Duitsland/Italië 1997. Romantiek van Roger Vadim. Met o.a. Marie-Christine Barrault, Ludmila Mikaël, Roger Van Hool, Michael York en Agathe De La Fontaine.

Jeanne Delvaux (Barrault), hertrouwt met Achille (Van Hool), verneemt dat haar eerste man in Brazili[KA3]e om het leven gekomen is. Ze moet dit trieste nieuws melden aan Arthur (St[KA1]evenin) en Marie (Beudaert), de kinderen uit dit huwelijk. Ook Achille heeft reeds een dochter uit zijn vroeger huwelijk met P[KA1]en[KA1]elope (Mika[KA3]el), die ondertussen nog een kind kreeg uit een andere relatie, die op zijn beurt een zoontje heeft bij een Vi[KA3]etnamese. Deze laatste wordt uit Frankrijk gezet en vertrouwt het kind toe aan Jeanne, die inmiddels kennis gemaakt heeft met de Duitse dirigent Ilya Kim (York). Een tragi-komische kijk op uiteengetrokken huwelijken die als een mozaïek in elkaar passen. Het pleit voor het meesterschap van Vadim dat hij al deze ingewikkelde relaties toch op een duidelijke manier in elkaar doet vloeien zonder dat het artificiëel aandoet. Hij schreef zelf het onderhoudende scenario, dat schitterend vertolkt wordt door een reeks uitstekende acteurs. Voor de fotografie tekende Roberto Ventura. Stereo.

Quand j'étais p'tit

1997 | Romantiek

België/Frankrijk 1997. Romantiek van Daniel Janneau. Met o.a. Catherine Frot, Didier Bezace, Cyprien Douais, Pierre-Quentin Faesch en Xavier Rothman.

Juli 1959. De elfjarige Jean-Michel (Douais) en zijn zevenjarige broertje Charles (Faesch) genieten van een zonnige zomervakantie. Ze spelen in de tuin met hun vriendje Fr[KA1]ed[KA1]eric, bijgenaamd Typhus (Rothman). Hun moeder Suzanne (Frot) is altijd thuis, hun vader Robert (Bezace) zelden. Hij doet herstellingen en is dikwijls tot laat 's avonds bezig. Op een dag, als Jean-Michel de verrekijker van Typhus leent, ontdekt hij wat die 'late herstellingen' inhouden. Hun vader gaat op herstelling bij vreemde vrouwen. Jean-Michel neemt Charles in vertrouwen, maar de jongen begrijpt de toestand niet helemaal. Op een avond willen ze hun vader thuis houden en gooien spijkers op het wegdek. Het draait echter anders uit dan ze verwacht hadden. Een weemoedige nostalgische kijk op het leven op het platteland eind jaren 1950. De regisseur weet de sfeer van die tijd treffend te scheppen en de jongeren - en hun kijk op de wereld der volwassenen - dragen enorm veel bij tot het welslagen van dit autobiografische jeugdportret van regisseur/scenarist Janneau. Mooie 'ouderwetse' fotografie van José Antonio Loureiro.

Marion du Faoüet : Chef de voleurs

1997 | Misdaad, Historische film

Polen/Frankrijk 1997. Misdaad van Michel Favart. Met o.a. Carole Richert, Laurent Malet, Bruno Todeschini, François Mathouret en Vincent Winterhalter.

In 1735 leeft de mooie jonge Marion Tromel (Richert) in miserabele omstandigheden in het Bretonse Le Fao[KA3]uet. Haar vader is overleden en haar broer is een nietsnut, dus is zij de kostwinner voor het gezin, dat ook nog bestaat uit haar moeder en een jonger zusje. Op een dag wordt ze op de markt ten onrechte van diefstal beschuldigd door een handelaar omdat ze niet op zijn avances wil ingaan. Ze wordt geholpen door Henri (Todeschini), een geslepen bedrieger met een gouden hart. Om aan dit ellendige leventje te ontsnappen vormt ze, samen met Henri, een bende struikrovers. Zij eist de leiding op, omringd door Henri en Olivier (Malet), haar jeugdliefde, als haar luitenants. Vijftien jaar lang maken ze Bretagne onveilig. Een luchthartige mengeling van thema's uit TOM JONES en THE WICKED LADY, gebaseerd op een waar gebeurd feit. Marion en haar trawanten werden trouwens in 1750 tot de strop veroordeeld en terechtgesteld. Richert speelt haar moeilijke rol met het nodige brio en in de eindscènes levert ze een sublieme prestatie. Het scenario van Catherine Borgella is wel wat aan de lange kant en de film zou aan impact winnen door er sterk in te knippen. Toch blijft het best de moeite waard. Gefilmd in Bretagne en Polen door Zdzislaw Najda.

Les rives du paradis

1997 | Komedie

Frankrijk 1997. Komedie van Robin Davis. Met o.a. Richard Bohringer, Bernard Verley, Coraly Zahonero, Diane Bellego en Elisabeth Kaza.

Tijdens een huwelijksfeest in het dorp geeft de koppige boer Raoul Peyrolle (Bohringer) burgemeester Philippe Saint-Brice (Verley) een vuistslag. Zojuist heeft Raoul vernomen dat hij het proces verloren is dat hij had ingespannen omdat het dorpsbestuur zijn boerderij wil onteigenen om er een sportcentrum te bouwen. Raoul, een weduwnaar, heeft nog drie dagen tijd om te verhuizen. Op de boerderij woont hij samen met zijn twee zonen, de advocaat Fran[KA10]cois (Boisselier) en Raouls opvolger Rick (Slagmulder) en zijn dochtertje Julie (Valette). Raoul verwijt de burgemeester ook een oogje te hebben op Agn[KA2]es (Bellego), de vrouw met wie hij wil trouwen. Rick volgt zijn vader, terwijl François tracht hem tot rede te brengen. Het was een eerlijk proces en zij hebben het verloren. De ruzie tussen vader en zoon wordt nog heviger als François opmerkt dat hij Agnès geen vrouw vindt voor zijn vader. Een familieruzie en een strijd tegen de overheid voor hun eigendom, een cocktail die een boeiende film waarborgt, temeer daar de acteurs zich uitstekend in hun rollen inleven. Erg origineel is het niet, maar het is zeker gelukt als ontspanning met een zeker niveau. Patrick Laurent en Davis schreven het scenario. Sfeervolle fotografie van Jimmy Glasberg.

Les parents modèles

1997 | Komedie

Frankrijk/België 1997. Komedie van Jacques Fansten. Met o.a. Jean-François Stévenin, Laurence Masliah, Clémentine Pasco, Bastien Prévosto en Hubert Saint-Macary.

Na twaalf jaar huwelijk besluiten Marc (St[KA1]evenin) en Sophie (G[KA1]elinas) te scheiden. Met wederzijdse goedkeuring, dus zonder al te veel problemen. Maar een reeks misverstanden beslist er anders over. Tot overmaat van ramp blijkt Marc een flat tegenover die van Sophie gehuurd te hebben. De kinderen Chlo[KA1]e (Pasco) en Arthur (Prévosto) spioneren zowel bij de ene als bij de andere. Als er een nieuwe vrouw opduikt in het leven van papa vrezen beide kinderen dat ze de hoop op een regulier gezinsleven mogen vergeten. De problemen van een gebroken gezin, maar dan gezien door de ogen van de kinderen. De film werd met veel tederheid, maar ook met een dosis gezonde humor in elkaar gestoken. Een teveel aan verwikkelingen doet het scenario van Dan Franck wat geforceerd overkomen. De kinderen stelen ongetwijfeld het hart van menig kijker. Fotografie was in handen van Jean-Claude Saillier.

La femme du pêcheur

1997 | Romantiek, Drama

Frankrijk 1997. Romantiek van Dominique Cheminal. Met o.a. Fanny Cottençon, Jean-Marc Thibault, Jacques Spiesser, François Mathouret en Robinson Stévenin.

De zestien-jarige Vincent (St[KA1]evenin) brengt zijn vakantie samen met zijn ouders door op een Bretoens eiland. Ze verblijven in het pension van Jeanne (Cotten[KA10]con), de weduwe van een visser. Bernard Papin (Thibault) en zijn gezin zijn de andere gasten. Bernards dochter Virginie (Le Fur) tracht de aandacht van Vincent te winnen, maar deze wordt vooral geïntrigeerd door de mysterieuze Jeanne, waarvan hij vermoedt dat ze gekweld wordt door een geheim dat ze aan niemand kan meedelen. Weinig opwindend beeld van gezinsvakanties aan de kust. Op de beste momenten lijkt het een aanbieding uit een of andere reisbrochure, voor de rest volgen we het ontwaken van een puber tot een jongeman die zich niet langer laat leiden door zijn ouders. Het goede spel van Cottençon kan geen leven brengen in deze matte, langdradige film over problemen die er geen zijn. Het scenario is van de hand van Mitchell Hooper. Wie toch kijkt kan tenminste genieten van de fraaie fotografie van Etienne Fauduet.

La femme d'un seul homme

1997 | Romantiek

België/Frankrijk 1997. Romantiek van Robin Renucci. Met o.a. Clémentine Célarié, Didier Sandre, Barbara Schulz, Robin Renucci en Julie Voisin.

De toegewijde lerares Frans Sabine (C[KA1]elari[KA1]e) is veertig en achttien jaar gehuwd wanneer ze ontdekt dat haar man Richard (Sandre), plastische chirurg, haar bedriegt. Sabine is niet van plan om zoals haar moeder een levenlang te weten dat ze bedrogen wordt, maar de ogen te sluiten voor de werkelijkheid. Ze speelt evenmin met de gedachte om Richard te verlaten. Ze vermomt zich als priv[KA1]e-detective en volgt elke stap van haar rivale, de achtentwintigjarige Barbara (Schulz). Buiten alle verwachtingen worden de twee vrouwen dikke vriendinnen. Dank zij de ongewone situaties en de schitterende tweedeplans-figuren wordt deze film een plezier om naar te kijken. Acteur Renucci maakt hier zijn regie-debuut en hij slaagt erin om het beste uit zijn acteurs te halen. De dialogen zijn soms erg leuk en we vallen van de ene verrassing in de andere. Hartverwarmende ontspanning voor een sombere winteravond. Jackye Fryszman schreef het inventieve scenario. Achter de camera nam Emmanuel Machuel plaats. Stereo.

D'or et de safran

1997 | Misdaad, Avonturenfilm

Spanje/Frankrijk/Duitsland 1997. Misdaad van Marco Pico. Met o.a. Corinne Touzet, Lucie Phan, Santha Leng, Wu Hai en Jean-Marie Winling.

Alex (Touzet), een persfotografe, arriveert in Myanmar, Birma, om haar jeugdvriendin Soon Yi (Phan) te zoeken die verdwenen is in de hel van de Birmaanse jungle. Soon Yi, die een bekende advocate is in haar land, werd na een schijnproces waarbij haar cli[KA3]ent ter dood veroordeeld werd, een geduchte tegenstandster van de militaire junta. Alex maakt kennis met Tong Chen (Hai), leider van de verzetsbeweging en vriend van Soon Yi. Ze slaagt erin exclusieve foto's te maken die, samen met de foto's en documenten die Soon Yi bezit, de dictatuur wereldwijd aan de kaak moeten stellen. Maar door haar toedoen wordt Tong Chen gearresteerd. Spannende politieke thriller met een schitterende Touzet in de hoofdrol. Dit is het soort politieke aanklacht die je verwacht van een Costa-Gavras, recht voor de raap en met het noemen van namen, maar de sentimentele trekjes die meegegeven worden in het verhaal zwakken het allemaal wat af. Toch ligt het ver boven de middelmaat van de typische Franse tv- film. Dominique Lancelot, Philippe Madral, Claude-Michel Rome, Fina Torres en regisseur Pico schreven het scenario. Knappe fotografie van François Lartigue.

Crime à l'altimètre

1997 | Thriller, Romantiek

Zwitserland/Frankrijk 1997. Thriller van José Giovanni. Met o.a. Michel Voïta, Claire Ha Duong, Rufus, Pascale Rocard en Gabriel Briand.

Tijdens werkzaamheden in Patagoni[KA3]e worden damwerkers en gezworen alpinisten Yvan (Voita) en Lucien (Abbet) ter hulp geroepen door Alicia (Ha Duong), die samen met een vriendin, een dode gevonden heeft tussen de rotsen. De twee brengen de geschokte meisjes terug naar huis. De sensuele Alicia blijkt gehuwd met de rijke, arrogante en veel oudere Octave (Rufus). Tussen Yvan en Alicia groeit een idylle. Yvan verneemt dat het meisje afkomstig is uit Viëtnam en dat Octave haar gekocht heeft van haar ouders. Hij is vastbesloten Alicia van Octave's juk te verlossen en als deze laatste vermoord wordt teruggevonden in zijn berghut is Yvan verdachte nummer een. Niet erg originele maar wel spannend en spectaculair gemaakte thriller met soms adembenemende beelden in de bergen. Het is trouwens in deze actiescènes dat Giovanni zich weer een meester toont in het creëren van ijzingwekkende suspense in een onherbergzaam landschap. Hij schreef zelf het scenario en voor de prachtige fotografie tekende Jacky Mahrer.

C'est pour la bonne cause

1997 | Komedie

Frankrijk/België 1997. Komedie van Jacques Fansten. Met o.a. Dominique Blanc, Antoine de Caunes, Loïc Freynet, Laurie Lefret en Gaspart Jassef.

De weg naar de hel is geplaveid met goede voornemens en helaas is het net zo gesteld met deze als vrolijk bedoelde film over racisme en vooroordelen. De twaalf-jarige Tonin (Freynet) zegt op school dat zijn ouders een Afrikaanse wees een maand lang onderdak zullen verschaffen tijdens de vakantie, maar als hij zijn overwerkte vader (De Caunes) die keukens ontwerpt, om toestemming vraagt, zegt hij vierkant nee, ondanks het ridderlijke initiatief. Tonin wil niet afgaan op school en neemt Moussa (Jassef) op sleeptouw. Op hun tocht als illegalen langs heg en steg ontmoeten ze nog veel meer huichelarij en ongegronde meningen. De film is veel te lang, heeft geen humor en vervalt algauw in een platte klucht met een schmierende rolverdeling. Dit ligt aan het magere scenario van regisseur Fansten, die zijn eigen verhaal bewerkte. Het camerawerk is van Laura Machuel.

Sapho

1996 | Drama, Komedie

België/Frankrijk 1996. Drama van Serge Moati. Met o.a. Mireille Darc, Arnaud Giovaninetti, Pierre Meyrand, Mathieu Delarive en Paul Barge.

Parijs in de jaren 1920. Jean Gaussin (Giovaninetti), een student van het platteland, arriveert in Parijs waar hij de nodige adelbrieven wil verdienen om evenals zijn vader consul te worden. Hij komt terecht in het bruisende artistenleven waar de vrije liefde gepredikt wordt. Tijdens een gemaskerd bal in de ateliers van de beroemde kunstschilder Dechelette (Barge) ontmoet hij de voluptueuze Sapho (Darc), een gezocht model. Ze worden tot elkaar aangetrokken, maar voor de gewone jongen wordt het duel tussen de losse zeden van dit wereldje en zijn eigen mondaine milieu teveel. Remake van Georges Farrels film uit 1970 doet de klassieker van Alphonse Daudet veel meer eer aan. De verdorven sfeer wordt hier niet enkel getekend door een opeenvolging van bedscènes, maar zit in alle handelingen van de personages, met als gevolg dat het scenario van Pierre Dumayet een beetje afstandelijk blijft. Darc in de tweeledige rol van Sapho en Fanny is mooi en overtuigend, wat meer is dan kan gezegd worden van haar timide partner Giovaninetti. Regisseur Moati is ook even te zien als de minnaar van Fanny. Nostalgische fotografie van Dominique Brabant. Nicam Stereo.

Mon père avait raison

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Roger Vadim. Met o.a. Claude Rich, Marie-Christine Barrault, Nicolas Vaude, Nathalie Roussel en Annie Savarin.

Neuilly 1908. Grootvader Adolphe Bellanger (Rich) wordt 72. Sinds zijn vijftigste is hij weduwnaar en dat heeft hij nog geen ogenblik betreurd. Volgens hem is de vrouw geschapen voor het huwelijk, maar de man moet vrijgezel blijven. Hij krijgt gelijk als blijkt dat zijn schoondochter Germaine (Barrault) zijn zoon Charles (Vaude) en hun zoontje Maurice in de steek heeft gelaten. Twintig jaar later komt Maurice (nu gespeeld door Vaude) zijn vader (nu Rich) vertellen dat hij gaat trouwen. Charles raadt hem deze stap af. Op dat ogenblik krijgt hij het bericht dat Germaine terugkomt. Haast gelijktijdig staat Loulou (Roussel), Maurice's liefje, eensklaps voor de deur. Wat ooit een best vermakelijke satirische boulevard-komedie was wordt in de handen van Vadim een weinig onderhoudende praatshow vol verwikkelingen die als enig voordeel heeft dat hij vertolkt wordt door enkele uitstekende acteurs die de scherpe dialogen nog best aanstekelig maken. Vadim bewerkte het toneelstuk van Sacha Guitry, maar de filmversie die deze er zelf van maakte in 1936 was uitermate superieur. Fotografie is van Pierre-William Glenn.

Le policier de Tanger

1996 | Misdaad

Frankrijk 1996. Misdaad van Stephen Whittaker. Met o.a. Donald Sumpter, Pastora Vega, Sean Chapman, Joe Shaw en David Shofield.

Ex-geheimagent Ahmed Yaasin (Sumpter) moet in Tanger in 1949 op bevel van plaatselijk politiechef, Colonel Claudel (Aufare), de jonge Amerikaan Eric Burns (Shaw) schaduwen. Deze is vaak in gezelschap van zijn trouwe lijfwacht Arthur (Chapman), met wie hij intieme relatie heeft. Rond die tijd wordt ook weduwe van een kunsthandelaar vermoord en haar dienstmeisje-minnares wordt vermist. Op de plaats van de misdaad treft Ahmed de mooie Mariannick (Vega) en haar dochtertje aan. Allen lijken op zoek naar vermiste Goya... Naar de in 1944 verschenen novelle Le policier d'Istanbul van Georges Simenon, die opgenomen was in de omnibus Signé Picpus. Zonder commissaris Maigret, maar wel met de zwoele sfeer van Istanbul, dat voor tv- film plaatsmaakte voor Tanger en enkele jaartjes later dan ook bij Simenon zelf. Het plot is ijzersterk en het spel van internationale cast feilloos.

Le journal du séducteur

1996 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1996. Komedie van Danièle Dubroux. Met o.a. Chiara Mastroianni, Melvil Poupaud, Mathieu Amalric, Hubert Saint-Macary en Danièle Dubroux.

Filosofiestudent Grégoire verleidt meisjes door ze een exemplaar van Kierkegaards 'Dagboek van een verleider' in handen te spelen. Ook bij Claire werkt de truc. Ze valt als een blok voor hem. Maar eerst heeft Claire nog een affaire met Sébastien die onzeker is over zijn seksuele voorkeur. Actrice/regisseuse Dubroux - die in Le journal du séducteur Claire's moeder speelt - liet in een VPRO Stardust-aflevering haar licht schijnen over de 'literaire constructie' van de film die losjes is gebaseerd op Kierkegaards Dagboek: 'Het is een soort film-boek of boek-film geworden. Kierkegaards hoofdfiguur heb ik in tweeën gesplitst: de romantische verleider zijns ondanks, en de leerling-verleider die de verleidingskunst beschrijft, die twijfelt over zijn seksuele geaardheid en naar travestie neigt. Hij zoekt zichzelf.'

La Mondaine : Marilyne

1996 | Misdaad

België/Frankrijk 1996. Misdaad van Marco Pico. Met o.a. Pierre Chesnais, Ilaria Borrelli, Bruce Myers, Sandrine Thomas en Thérèse Liotard.

In de buurt van het Bois de Boulogne, waar in enorm wordt getippeld, wordt het lijk gevonden van Lola, een Antwerpse transseksueel. Commissaris Anders Etchegoyen (Chesnais) laat de agent van het slachtoffer oppakken maar deze weigert alle medewerking. Het spoor leidt naar de travestie-club `125`, die uitgebaat wordt door een Antwerpenaar en waarvan de Belgische politie vermoedt dat het een draaischijf is van de internationale drugsmokkel. Hij ontmoet er Marilyne (Thomas), de vriendin van Lola en eveneens danseres in de nachtclub. Het meisje zal Anders helpen om de zaak op te lossen. Een duik in het rosse milieu van travestieten en drag-queens, een Parijs dat niet elke toerist te zien krijgt. De sfeer in dit wereldje wordt uitstekend weergegeven, maar het scenario van Philippe Madral verlaat nooit de gekende paden zodat het verhaal al te voorspelbaar wordt. Sombere fotografie van François Lartigue.

L'empire du taureau

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Maurice Frydland. Met o.a. Michel Galabru, Anouk Ferjac, Emilie Delaunay, Laurence César en Lionel Astier.

C[KA1]esar (Galabru), een oudere boer, is verknocht aan zijn land dat al generaties lang familiebezit is. Hij weigert dan ook in te gaan op het voorstel van zijn zoon om de boerderij te verkopen. Hij zet al zijn hoop op zijn kleindochter Mimine (Delaunay), die, ook al is ze nog maar twaalf, duidelijk dezelfde liefde koestert voor het land en de dieren als haar grootvader. Sentimenteel boerendrama dat dank zij de overtuigende vertolkingen van Galabru en de jonge Delaunay geen moerassig tranendal wordt. Het gaat er allemaal erg emotioneel aan toe in dit scenario dat Jacques Forgeas en Alain Moreau puurden uit de roman van Catherine Paysan. Strikt voor de liefhebbers. Poëtische fotografie van Jean Monsigny.

Halk-El-Wad

1996 | Komedie

Frankrijk/België/Tunesië 1996. Komedie van Férid Boughedir. Met o.a. Michel Boujenah, Claudia Cardinale, Gamil Ratib, Mustapha Adouani en Guy Nataf.

Drie vriendinnen uit resp. joods, christelijk en moslim-milieu willen - nog voor het feest van de Madonna van Trapani - maagd af zijn, om te voorkomen dat ze net als hun oudere zusters tegen hun zin worden uitgehuwelijkt. Un été à La Goulette is een komische hommage aan de havenwijk La Goulette (Tunis) waar joden, christenen en Arabieren aan het eind van de jaren ´60 soepel en vrijwel probleemloos samenleefden. Maar destijds kon niet alles door de beugel: gemengde huwelijken waren taboe, en maagdelijkheid was voor een huwbaar meisje een eerste vereiste. De filmmaker (die in 1990 debuteerde met Halfaouine) baseerde zijn film op herinneringen uit zijn middelbare schooltijd.

Flairs ennemis

1996 | Thriller, Komedie

Frankrijk 1996. Thriller van Robin Davis. Met o.a. Samuel Labarthe, Nadia Farès, Jean-Pierre Cassel, Yves Lambrecht en Claude Brosset.

Mathias (Labarthe), persfotograaf bij het agentschap `Ellipse`, is vooral succesvol bij zijn vrouwelijke collega`s. Hij heeft echter een groot nadeel: hij heeft een fobie voor honden. Op een dag verschijnt Karen (Far[KA2]es) op zijn kantoor, een bevallige stagiaire, die haar hond meebrengt. Hun eerste ontmoeting is dan ook geen groot succes. Karin zit in het midden van een moeilijke scheiding waarin de ruzie draait om het hoederecht over de hond. Zelfs haar vader, Jean-Charles Cuvelier (Cassel) weet geen raad meer met zijn dochter. Op vraag van een vriend (toevallig de ex van Karin, Philippe (Lambrecht)) moet Mathias op een afgelegen plaats een compromiterende foto nemen van een hooggeplaatst iemand. In plaats van die man verschijnen echter enkele moordenaars die met hun slachtoffer willen afrekenen. Mathias kan de moord verhinderen, maar verliest in de vlucht zijn papieren. Ondermaatse thriller-komedie die spannend noch plezierig is. De acteurs overacteren en de situaties worden met moeite uitgewerkt. Zeer zwak scenario van Jean-Jacques D'Alins, Michel Serf en Robin Davis. Fotografie van Bruno Privat.

Une page d'amour

1995 | Drama, Historische film

Frankrijk 1995. Drama van Serge Moati. Met o.a. Miou-Miou, Jacques Perrin, Félicité Chaton, Grace de Capitani en François Berléand.

Rond 1865 woont de weduwe H[KA1]el[KA2]ene (Miou-Miou) met haar dochter Jeanne (Chaton), die elf is, in een bescheiden etagewoning. Jeanne hangt aan haar moeder en zou er niet aan moeten denken dat iemand anders, in casu een man, te veel aandacht aan haar zou besteden. Als H[KA1]el[KA2]ene `s nachts last krijgt van hevige buikkrampen wordt hun buurman Docteur Derberle (Perrin) erbij geroepen. Hij verstoort de betrekkelijke rust van het tweetal en van hun teruggetrokken bestaan. Een vrij getrouwe, bekorte bewerking van de roman van Emile Zola over een hartstochtige driehoeksverhouding, waarin een tiener de eerste viool speelt. Het spel is sereen en de aankleding van de film (decors en kostuums) is schitterend, maar het scenario van Pierre Dumayet is oppervlakkig en gaat niet in op de sociale context van Zola. Het camerawerk van André Néau is mooi. 16:9.

Un amour aveugle

1995 | Thriller, Drama

Frankrijk 1995. Thriller van Michaëla Watteaux. Met o.a. Deborah Epstein, Arnaud Giovaninetti, Jacques Perrin, Véronique Silver en Clara Bellar.

Een veertien-jarig vrijgevochten meisje (Epstein) brengt haar vakantie door bij haar grootmoeder op een afgelegen landgoed. De enige buurman is een wereldvreemde ornitholoog die zijn verrekijker echter voor andere dingen gebruikt dan de bestudering van vogels. Een doorzichtige en voorspelbare psychologische thriller over een jong meisje en een psychopaat. Je voelt de enge gebeurtenissen al heel lang van te voren aankomen. De redelijke spelprestaties van de hoofdrollen zijn onvoldoende om de forse tekortkomingen in het scenario van regisseuse Watteaux en Guy- Patrick Sainderichin te camoufleren. Het camerawerk is van Elisabeth Prouvost.

Terres gelées

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Maurice Frydland. Met o.a. Henri Virlogeux, Aladin Reibel, Catherine Wilkening, Véronique Silver en Florence Giorgetti.

Bij een schermutseling tijdens een wegopstropping komt de jonge boer Arnaud Combarieux (Reibel) de mooie Olinka (Wilkening) ter hulp. Het kan natuurlijk niet uitblijven: de twee worden verliefd op elkaar. Probleem is echter dat Olinka in de stad opgegroeid is en dat minitel en computers haar meer zeggen dan koeien en graan. Arnauds moeder Paulette (Giorgetti) is niet erg ingenomen met deze vreemde eend in de bijt. Ze vreest dat deze het hoofd van haar zoon op hol zal doen slaan en dat deze het boerenleven vaarwel zal zeggen. Een weinig interessant Frans boerendrama dat vooral de nostalgische zielen die willen terugkeren naar de periode van kar en paard zal aanspreken. Wie wat met zijn tijd meegaat heeft weinig boodschap aan deze verdediging van de oude waarden. De acteurs geloofden duidelijk ook niet in wat ze moesten brengen en acteren vooral op automatische piloot. Serge Bercanau baseerde zijn scenario op de roman van Georges Coulonges. Prentkaartenfotografie van Jean Monsigny.

Samson le magnifique

1995 | Drama

Frankrijk/Duitsland 1995. Drama van Etienne Périer. Met o.a. Charlotte Rampling, Roger Hanin, Eléonore Hirt, André Valardy en Corinne Touzet.

Zakelijk is de zestig-jarige Hanin een kei, die zich door hard werken een aanzienlijk fortuin heeft weten te verwerven. Op het amoureuze gebied heeft hij minder succes. Behalve enkele oppervlakkige relaties, genoeg om zijn ego te strelen, is hij alleen. Tot hij op een dag toevallig de aantrekkelijke Rampling ontmoet, een meisje van goeden huize, die zich bezighoudt met humanitaire hulpverlening. Zij zal zijn leven grondig veranderen. Een drama dat heel wat thema's vluchtig behandelt, van de macht van het geld, over de confrontaties van sociale klassen tot de triomf van alles overheersende liefde. Vrij letterlijk bewerkt door Bertrand Poirot-Delpech naar het toneelstuk Samson van Henry Bernstein. De film vervalt nogal vaak in het theatrale acteren. Mooi in beeld gebracht door Martial Thury.

Mondaine : La madone de Lisbonne

1995 | Mysterie, Misdaad

Frankrijk 1995. Mysterie van Maurice Frydland. Met o.a. Patrick Chesnais, Ilaria Borrelli, Tania Da Costa, Florence Giorgetti en Philippe Rouleau.

Commissaris Anders Etchegoyen (Chesnais) helpt de dochter van een overleden collega uit de problemen, die is opgepakt wegens drugsbezit. Wat later wordt zij vermoord in haar appartement. Anders ontdekt al vlug dat het om een vergissing ging. Het eigenlijke doelwit was de mooie Braziliaanse Julia (Da Costa), die sinds kort de flat van het slachtoffer deelt. Julia is uit Lissabon weggevlucht omdat ze niet langer meer wilde tippelen. Haar pooier is echter niet van plan haar zomaar te laten gaan. Politie-avontuur zonder veel verrassingen, gemaakt naar bekend recept. Het scenario is van Jacques Labib en Franck Appréderis en producent Simon Michaël naar diens boek. Het camerawerk is van Dominique Brabant.

Les cinq dernières minutes : Deuil à Cognac

1995 | Misdaad

Frankrijk 1995. Misdaad van Jean-Jacques Kahn. Met o.a. Pierre Santini, Pierre Hoden, Nicole Courcel, François Chaumette en Philippe Morier-Genoud.

Commissaris Massard (Santini) wil eens een rustig avondje doorbrengen met een goede vriend die burgemeester van Cognac is. Zoals dat meestal gaat met politiemannen in hun vrije tijd, maakt een telefoontje een einde aan de voorgenomen rust. De eigenaar van de cognac-kelders van Vayrac is vermoord. Het is algemeen bekend dat het slachtoffer en keldermeester die zijn stiefvader opvolgde, steeds weigerde om de wijngaarden aan de bekende cognac-huizen te verkopen. Dat zou een motief kunnen zijn, maar verder staat commissaris Massard voor een raadsel. Een ontspannende policier waarin niets sensationeel gebeurt, maar die toch doorlopend blijft boeien met een interessante intrige, met de nodige onverwachte wendingen. Het scenario werd geschreven door France Bourgeois, Laurence Fructus en Pierre Pauquet. Fotografie is van Serge Palatsi. Om van te genieten bij een goed glas cognac.

Les Alsaciens ou les deux Mathilde

1995 | Historische film

Frankrijk/Duitsland 1995. Historische film van Michel Favart. Met o.a. Cécile Bois, Aurore Clément, Jean-Pierre Miquel, Sebastian Koch en Julien Lambroschini.

Vierdelige Frans-Duitse familiekroniek over de geschiedenis van een geslacht in de Elzas. In het eerste deel (1870-1894) huwt Mathilde (Bois), de enige dochter van baron Eug[KA2]ene-Victor Kempf (Miquel), graaf Charles du Tour (Coltelloni). Hun geluk is van korte duur want de Frans-Duitse oorlog breekt uit en de graaf sneuvelt op `het veld van eer`. De Elzas maakt voortaan deel uit van het Duitse keizerrijk, maar Mathilde houdt koppig vast aan haar Franse nationaliteit. Tot haar grote ergernis worden Straatsburg en de rest van de Elzas daarop steeds meer in de Duitse invloedssfeer getrokken. Twintig jaar later wordt de zoon van Mathilde, Louis de La Tour (Lambroschini), die rechten studeert in `klein Berlijn` (Straatsburg) verliefd op Frederike (Wanka), de dochter van een Pruisische generaal. Mathilde is de wanhoop nabij. In het tweede deel (1904-1919) trouwt Louis toch met de Duitse Frederike en gaat over naar het Duitse kamp. Zijn twee kinderen worden echter een schoolvoorbeeld van de gemengde gevoelens in de regio: de ene, Edouard (Tavel), studeert technische wetenschappen en kiest resoluut voor de Franse nationaliteit; de andere, Karl (Paul), studeert rechten in Heidelberg en wordt Duitser. Dan breekt WO I uit en staan Frankrijk en Duitsland tegenover elkaar. In 1918 triomfeert Mathilde want Frankrijk heeft gewonnen. Karl is gesneuveld en Mathilde verzoent zich met de vader van Frederike. In het derde deel (1927-1940) huwt Edouard met de mooie Alexandra Rheinhardt (Aymerie) en neemt de leiding van de zaak over. De Elzassers zijn niet te spreken over de tegen Duitsland gerichte maatregelen die Frankrijk neemt. Een beschermeling van Mathilde, Albert Laugel (Rossigneux) geeft de aanzet tot de oprichting van de Heimatbund, maar spoedig infiltreren pro-Duitse elementen in de organisatie, die spoedig daarop wordt opgeheven. Onderwijl bereidt het nazisme de machtsovername in Duitsland voor. In de vierde en slotaflevering (1943-1953) woedt WO II in alle hevigheid. Laugel is commandant in het verzet geworden. Zijn ex-vrouw Katel (Resca) blijkt een gezante van De Gaulle te zijn. De oorlog verdeelt de Elzas weer in twee kampen en de tragische gebeurtenissen volgen elkaar in snel tempo op. Families en familieleden staan weer tegenover elkaar. Gigantische miniserie, geschreven door Henri de Turenne en Michel Deutsch (met 124 acteurs en 2.500 figuranten, gedraaid in 107 dagen) schetst, soms wat te snel, een eeuw van de geschiedenis van de Elzas, een gebied waarvan de inwoners voor dilemma's kwamen te staan omdat het vier keer van nationaliteit veranderde. Passies, liefde, vaderlandsliefde, politiek en familiale drama's wisselen elkaar af. Gefotografeerd door Michaël Epp. Formaat 16/9.

Une femme dans la tourmente

1994 | Drama

Portugal/Frankrijk 1994. Drama van Serge Moati. Met o.a. Miou-Miou, Jeanne Herry-Leclerc, Maxime Leroux, Hubert Saint-Macary en Inès De Medeiros.

Miou-Miou wordt benoemd tot consul van Frankrijk in Porto Natale, waar ze arriveert in gezelschap van haar zestienjarige dochter Herry-Leclerc. Al vlug stelt ze vast dat de verkiezingen die weldra uitgeschreven zullen worden slechts een schijnvertoning zijn die het dictatoriale regime moet ondersteunen. Haar dochter, die niet ongevoelig is voor de charmes van de geadopteerde zoon van Leroux, cultureel raadgever van het consulaat, begint, samen met de jongeman, samen te zweren tegen het regime. Spannend gemaakte aanklacht tegen de Latijns- Amerikaanse dictators die nog steeds de plak zwaaien, meestal met steun van Amerika. Uitstekende vertolking van de jonge Herry- Leclerc. De eindscènes zijn zeer indrukwekkend. Moati, Emmanuelle Sardou en Philippe Dussau schreven het scenario. Zwierig gefotogafeerd in Lissabon door Roger Dorieux. Formaat 16/9.

Un drôle de cadeau

1994 | Komedie

Frankrijk 1994. Komedie van Daniel Losset. Met o.a. Roger Souza, Charlotte Maury, Brigitte Buc, Myriam Boyer en Michel Fortin.

Parijs 1949. In een vervallen, stoffig lokaal in een volksbuurt van het veertiende arrondissement komt wekelijks een groepje communistische militanten samen. Ze hebben zeer verschillende achtergronden en vormen samen de communistische cel van Elisa Verlet. De activiteiten staan op een laag pitje. Binnenkort is er voor hen een belangrijke gebeurtenis: de zeventigste verjaardag van Josef Stalin. Ze besluiten hem een geschenk te geven. Een met veel gevoel getekend portret van enkele zondagscommunisten in het na-oorlogse Parijs. De personages worden met een gezonde dosis humor benaderd, zonder dat ze karikaturen worden. Een nostalgische film naar het toneelstuk van Jean Bouchaud, die tevens het scenario met diep menselijk gevoel schreef. De overwegend geel-bruine fotografie van Gérard Vigneron geeft de juiste sfeer aan de film. Formaat 16/9.

The tale of the three lost jewels

1994 | Oorlogsfilm

België/Verenigd Koninkrijk 1994. Oorlogsfilm van Michel Khleifi. Met o.a. Ghassan Abu Libda, Hana'Ne meh en Mohammed Nahhal.

Film over een twaalfjarig Palestijns jongetje dat zich een modern sprookje droomt en daarmee ontsnapt aan de grauwe werkelijkheid van het vluchtelingenkamp waarin hij leeft. De twaalfjarige Yusef gebruikt zijn fantasie om te ontsnappen aan het leven in het vluchtelingenkamp op de Gaza-strook. Op een dag ontmoet hij de mooie jonge Aida en wordt een sprookje 'werkelijkheid'. Om met Aida te kunnen trouwen moet Yusef op zoek naar de drie missende juwelen van Aida's familieketting. Een zoektocht die zelfs in Yusefs fantasie niet ongevaarlijk is, laat staan in de werkelijkheid van alle dag.

Les vacances de l'Inspecteur Lester

1994 | Misdaad

Hongarije/Frankrijk/België 1994. Misdaad van Alain Wermus. Met o.a. Claude Rich, Agi Margitai, Clotilde de Bayser, François-Régis Marchasson en Maryvonne Schiltz.

In het onooglijke Wermusheim wordt de auto van politie- inspecteur Lester (gespeeld door Rich) gestolen. De dief heeft pech: hij rijdt zich te pletter. Rich vermoedt dat er meer achter de gebeurtenissen zit en zet een onderzoek op. Margitai, zijn buurvrouw in het hotel, bemoeit zich er van de meet af aan mee, en de inspecteur vraagt zich terecht af wat deze oude Hongaarse vrouw in Wermusheim van plan was of is. Dankzij de plaatselijke zuipschuit Ballet vindt de inspecteur een spoor van de dader. Wanneer Ballet wordt vermoord, gaat de bal pas echt aan het rollen en ontpopt Rich zich als een listige politie-inspecteur. Doordeweekse detective, geschreven door Pascal Laine.

Les cinq dernières minutes : Saisie noire

1994 | Misdaad

Frankrijk 1994. Misdaad van Alain Wermus. Met o.a. Pierre Santini, Pierre Hoden, Roland Bertin, Véronique Silver en Claude Evrard.

Fran[KA10]cois (Darroussin) is deurwaarder. Sedert de Franse revolutie van 1789 is dit beroep familietraditie. Hij werkt op het deurwaarderskantoor van zijn vader, maar hij heeft moeite met diens hardvochtige praktijken. Zijn bevallige assistente Sophie (Brunaux) heeft duidelijk minder scrupules dan hijzelf. Fran[KA10]cois is gescheiden en hij heeft na heel wat juridisch getouwtrek de voogdij over zijn tien-jarige dochtertje Am[KA1]elie (Martel) gekregen. Op een ochtend is Am[KA1]elie spoorloos verdwenen. Commissaris Massard (Santini) neemt de zaak ter harte. Doordeweekse politiefilm met zorg gemaakt door Warmus, die twintig jaar lang de assistent van Claude Chabrol was. Het scenario van Michelle O'Glor kabbelt rustig voort zonder echte verrassingen. Het camerawerk is Cyril Lathus. Aflevering nummer 76 van 81. Mono.

Les cinq dernières minutes : Fin de bail

1994 | Mysterie, Misdaad

Frankrijk 1994. Mysterie van Jean-Jacques Kahn. Met o.a. Pierre Santini, Pierre Hoden, Françoise Arnoul, Henri Marteau en Marina Rodriguez-Tome.

In een steeds meer in verval rakend appartementsgebouw in een Parijse buurt gaan de bewoners vastberaden in de clinch tegen snode projectontwikkelaars, die hen willen verdrijven. Er vallen zelfs doden. Le commissaire Massard (Santini) moet een eind maken dan dit onkieze gedoe, een delicate opdracht. Leuk om Arnoul eens terug te zien, inmiddels 64, in de jaren 1950 bekend door haar provocerende meisjesrollen, waarin ze tot veel bereid was, hier als Florence, een flatbewoonster die de strijd aanbindt tegen de gewetenloze zakkenvullers. Het scenario is van Colette Djidou en regisseur Kahn. Het camerawerk is van Serge Palatsi. Aflevering nummer 67 van totaal 82. Mono.

Roulez jeunesse

1993 | Misdaad, Komedie

Frankrijk 1993. Misdaad van Jacques Fansten. Met o.a. Jean Carmet, Daniel Gélin, Blanchette Brunoy, Grégoire Colin en Youssef Diawara.

De bewoners van een bejaardentehuis worden helemaal van hun stuk gebracht als er een overval bij hen plaatsvindt. Hoewel de twee dieven al snel worden opgepakt, voelen de oudjes sympathie voor hen, en doen er alles aan om ze weer vrij te krijgen. Charmant geacteerd, naar een scenario van de regisseur.

Les cinq dernières minutes: Scaramouche

1993 | Misdaad, Actiefilm

Frankrijk 1993. Misdaad van Jean-Jacques Kahn. Met o.a. Pierre Santini, Pierre Hoden, Danièle Lebrun, François Marthouret en Pierre Vernier.

In het Parijse Bois de Vincennes laat om vijf uur 's ochtends een dief zijn oog vallen op een prachtige Alfa Romeo. Hij rommelt wat aan het portierslot en vindt achter het stuur een man met opengesneden keel. De taak van commissaire Massard (Santini) en zijn assistent Antoine Barrier (Hoden) is niet gemakkelijk: er is geen enkel spoor, geen enkele aanwijzing, zelfs geen vingerafdruk. Wel valt hun oog op een button van de schermschool Gaillac in de revers van de jas van het slachtoffer. Deze button zo blijkt later, werd in zeer beperkte oplage geproduceerd ter gelegenheid van de honderdste verjaardag van de club. De commissaris ontrafelt na heel wat valse sporen een goed bewaard geheim, dat de huurders van een oud, bizar hotelletje langdurig heeft beschermd. Knappe schermsequenties in het goed opgebouwde scenario van regisseur Kahn, dat gebaseerd is op een idee van Marc Behm en Françoise Romand. Het camerawerk is van Jean- Bernard Aurouet. Aflevering nummer 79 van de serie 'Les cinq dernières minutes'. Er zouden er nog twee volgen. Daarna was het afgelopen met deze serie, die in 1975 was begonnen. Mono.

Les 5 dernières minutes: Fin de bail

1993 | Misdaad

Frankrijk 1993. Misdaad van Jean-Jacques Kahn. Met o.a. Pierre Santini, Pierre Hoden, Françoise Arnoul, Henri Marteau en Marina Rodriguez-Tome.

De bewoners van een oud vervallen gebouw in Parijs worden bedreigd door twee ongure types. Zij handelen in opdracht van een projectontwikkelaar die iedereen uit het huis wil verdrijven om het vervolgens met de grond gelijk te maken. Enkele dagen later wordt een Poolse vrouw dood aangetroffen op de binnenplaats. Commissaris Santini wordt aangesteld om de zaak te onderzoeken. Alledaagse politiefilm met enkele spannende momenten en onverwachte wendingen. Liefhebbers van het genre zullen echter weinig verrassingen aantreffen. Vlotte actie en goed spel. Kahn en Colette Djidou schreven het scenario dat naast het politiewerk ook nog wat maatschappijkritiek levert. Goed in beeld gebracht door Serge Palatski.

L'ordre du jour

1993 | Komedie

België 1993. Komedie van Michel Khleifi. Met o.a. Robin Renucci, Michael Lonsdale, Marianne Basler, Francine Blistin en Bernard Cogniaux.

Vierde avondvullende speelfilm van Palestijn Khleifi, die in Belgi[KA3]e woont en werkt. Hij heeft duidelijk met zijn gebruikelijke onderwerpen die over het Midden Oosten gaan, willen afrekenen en koos daarvoor het boek van Jean-Luc Outers, die meeschreef aan het scenario van Khleifi. Outers is een voormalige ambtenaar uit Brussel, die heel goed weet hoe dat wereldje eruit ziet. Er heerst beperkte chaos achter de schermen van de ministeries; op Openbare Werken bevinden zich dossiers over lekkende zwembaden, onafgemaakte bruggen van snelwegen, tunnels die nergens op uitkomen, etc., etc. Renucci is Martin K (dit is niet zonder toeval volgens de regisseur), een klein ambtenaartje die rapporten moet schrijven voor zijn baas Stark (Lonsdale). Hij leeft en werkt voor zijn zoon Jonas, omdat zijn vrouw hen in de steek heeft gelaten en naar Amerika is vertrokken. Af en toe heeft hij eens een onschuldig uitspattinkje met de aardige Basler, de secretaresse-ma[KA4]itresse van onderdirecteur Gosselin (Delcampe). Dat is het weinige vertier in zijn troosteloze bestaan. Een dappere, maar niet al te geslaagde poging van Khleifi om het wisselende fortuin van ambtenaren die een speelbal van de politiek zijn, te verfilmen. Het camerawerk was in handen van Jean-Claude Neckelbrouck.

L'instit: Tu m'avais promis...

1993 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1993. Drama van Michel Favart. Met o.a. Gérard Klein, Cathérine Aymerie, Victor Moati, Isabelle Renauld en Romain Deroo.

Klein is aangetrokken als leraar in een streek die zwaar getroffen is door de werkloosheid. Dit probleem uit zich ook in de klas, waar een grote kloof is tussen kinderen met werkende en werkloze ouders. De kleine Moati, wiens moeder werkloos is, heeft zijn karatelessen moeten opgeven en hij heeft geen geld om een warme maaltijd in de schoolkantine te kopen. Uit wanhoop gaat zijn moeder eerst bedelen, dan zelfs stelen. Klein neemt de zaak erg ter harte. Sentimenteel melo komt niet overtuigend over, maar het beeld dat van het dorpsleven is indrukwekkend realistisch. Stroperig scenario van Pierre Paquet, in beeld gebracht door Jean Rozenbaum.

L'homme de la maison

1993 | Drama

Frankrijk 1993. Drama van Pierre Lary. Met o.a. Fabienne Babe, Philippe Volter, Jean-Philippe Écoffey, Stanislas Forlani en Thomas Salsmann.

Babe voedt haar zoontje al sinds zijn geboorte alleen op. Nu vindt ze echter dat het tijd is om een nieuw leven te beginnen, te meer daar ze de man van haar dromen heeft gevonden. Haar zoontje voelt zich echter bedrogen en gaat op zoek naar zijn echte vader. Houd de zakdoek binnen handbereik, want er wordt weer heel wat op de traanklieren gewerkt. De acteurs doen hun best om het allemaal geloofwaardig en teder te doen overkomen, en zelfs Lambert verschijnt even ten tonele. Huguette Debaissieux, Lary en Franck Bertrand waren verantwoordelijk voor deze opeenstapeling van clichés, die in beeld werd gebracht door Cyril Lathus. Alleen voor de liefhebbers.

L'Honneur de la tribu

1993 | Drama, Komedie

Algerije/Frankrijk 1993. Drama van Mahmoud Zemmouri. Met o.a. Saïd Amadis, Magid Bouali, Marianne Caron, Djamel Dekkar en Edith Develeyne.

De stad Zitouna in Algerije heeft door het koloniale tijdperk zijn identiteit verloren. Omar el Mabrouk (Amadis) en Ourida (Kervoas) zijn er opgegroeid toen Algerije nog uit Franse departementen bestond en het vreemdelingenlegioen er gelegerd was. De strijd om de onafhankelijkheid van Frankrijk was in 1954 losgebrand. Omar doodt Paulo (Bellanti), een legionair, en moet onderduiken. Na de onafhankelijkheid van 1963 komt hij weer boven water en vertegenwoordigt het FLN, dat de sympathie van velen genoot. Helaas heeft de FLN haar beloftes nooit waargemaakt en is deze revolutionaire partij een oligarchie geworden, waar de corruptie hoogtij vierde. Dat duurde langer dan de bezetting van de Fransen. Het gekleurde scenario van regisseur Zemmouri is gebaseerd op de roman van Rachid Mimouni. Het camerawerk is van Mustafa Ben Mihoub. De film is interessant voor kijkers, die inzicht willen verkrijgen in een stukje Algerijnse geschiedenis. Tot stand gekomen met diverse culturele subsidies van de Franse overheid.

Hoffman's Honger

1993 | Drama

Nederland 1993. Drama van Leon de Winter. Met o.a. Elliott Gould, Jacqueline Bisset, Thom Hoffman, Gerard Thoolen en Huub Stapel.

Vierdelige tv-serie, door De Winter gemaakt naar zijn gelijknamige boek. Een politiek drama met in de hoofdrollen enkele internationaal bekende acteurs. De dialogen zijn overigens in het Engels. Gould arriveert in 1989 als Nederlandse ambassadeur in Praag. Hij is een ongewone antiheld, die nog treurt om zijn twee gestorven kinderen, lijdt aan slapeloosheid en zoekt naar de waarheid van de filosoof Spinoza. Zijn doorwaakte nachten vult hij met schranzen en zuipen. Zijn vrouw Bisset noemt zijn vraatzucht `Hoffman`s honger`, alsof het een ziekte betreft die een naam behoeft. In Praag belandt Gould in een wereld van politieke geheimen en dubbelzinnigheden. De CIA moet de waardevolle Tsjechische spionne Trintignant naar het Westen helpen vluchten, en ongemerkt vervult Gould een sleutelrol in die operatie. Te traag zet de Winter in zijn hoofdpersonage een joodse man neer, vanaf diens jeugd (flash-backs in zwart-wit) tot 1989. Ondertussen probeert hij hier de wereldgeschiedenis mee parallel te laten lopen. De acteur Hoffman (niet het hoofdpersonage!) speelt Sonnema, de rechterhand van de Nederlandse ambassadeur in Praag. Stapel is als levend geworden Spinoza de verteller van het verhaal, de Vlaming Leysen is een Amerikaanse CIA-baas en bovendien de vroegere minnaar van Bisset, die aardig haar best doet als ambassadeursvrouw beschaafd, keurig, welgemanierd, elegant en somber te zijn. Gould is indrukwekkend als de Nederlandse diplomaat die van alle regels durft af te wijken. Trintignant, als de Tsjechische spionne, is ongeloofwaardig door haar verschrikkelijke Franse tongval in de Engelse dialogen.

Elles n'oublient jamais

1993 | Thriller, Drama

Frankrijk 1993. Thriller van Christopher Frank. Met o.a. Thierry Lhermitte, Maruschka Detmers, Patrick Timsit, Umberto Orsini en Nadia Farès.

Lhermitte is directeur van een firma die zich bezighoudt met de vervolging van wanbetalers. Niet bepaald een eerbiedwaardig beroep, maar alles went. Hij is gelukkig getrouwd met Detmers, en ze hebben een zoontje. Op een dag ontmoet hij de sensuele, uitdagende Farès, die hem openlijk verleidt. Lhermitte laat zich meeslepen, ook al omdat vrouw en zoontje enkele dagen weg zijn. Na een romantische nacht blijft Farès hem lastigvallen. Zelfs wanneer hij haar zegt dat hij van zijn vrouw houdt, laat ze hem niet gaan. Spannende thriller, die veel gelijkenis vertoont met FATAL ATTRACTION maar zich afspeelt in de zo vertrouwde film noir-sfeer. Frank schreef zelf het scenario. Kort na de afronding van de opnamen stierf hij. Fotografie van Bertrand Chatry. Dolby Stereo.

Assedicquement Vôtre

1993 | Drama

Frankrijk 1993. Drama van Maurice Frydland. Met o.a. Patrick Chesnais, Pascale Rocard, Frédéric Tokarz, Pascale Nielsen en Ariele Semenoff.

Chesnais is veertig jaar en informaticus. Zijn carrière verliep voorspoedig totdat hij ontslagen wordt, als het bedrijf wordt overgenomen. Hij voelt zich vernederd en echtgenote Rocard zit ineens thuis met een verbitterde man. De vele vruchteloze sollicitatiegesprekken maken hem moedeloos en depressief. Alleen een werkloze muzikant en een vriend van zijn dochter kunnen hem nog opbeuren. Een sociaal drama dat op gevoelige wijze een van de grootste problemen van de maatschappij rond 2000 aan de kaak stelt: werkloosheid en onbegrip van personeelchefs wier voorkeur uitgaat naar jonge werkkrachten. Chesnais vond hier een rol naar zijn formaat. Een goed gedocumenteerd scenario van Claude Gutman en Jean-Michel Morel. Mario Barroso stond in voor de fotografie. Ook bekend als JEAN-BAPTISTE LE MAGNIFIQUE en VOGUE LA GALÈRE.

Amour fou

1993 | Drama

Duitsland/Italië/Servië en Montenegro/Frankrijk 1993. Drama van Roger Vadim. Met o.a. Marie-Christine Barrault, Andrea Occhipinti, Laetitia Legrix, Henri Virlogeux en Daniel Briquet.

Occhipinti is schrijver, veertig jaar oud en heeft een drankprobleem. Op verzoek van zijn echtgenote Barrault wordt hij in een psychiatrische instelling opgesloten. Op een morgen ontsnapt hij en trekt de bergen in waar hij het twaalf-jarige weesmeisje Legrix ontmoet. Ze zweren dat ze elkaar nooit in de steek zullen laten tot op een dag het meisje Barrault gaat zoeken. Poëtisch portret van de platonische liefde tussen een man op zoek naar zichzelf en een fris jong meisje getekend door een ongelukkige jeugd. Vadim is een meester in het inlassen van erotiek in de meest ongewone situaties. Hij is ook in deze film daar weer volop in geslaagd. Ook al gebeurt er niets tussen deze man en het meisje, toch is er sprake van een latente seksuele relatie. Vadim schreef zijn eiegen scenario dat hij baseerde op zijn roman Le fou amoureux. Voor het prachtige camerawerk tekende Pierre-William Glenn en de knappe score is het werk van Jean-Marie Senia.

Une famille formidable: Les parents disjonctent

1992 | Drama, Komedie, Familiefilm

Frankrijk 1992. Drama van Joël Santoni. Met o.a. Anny Duperey, Bernard Le Coq, Milena Vukotic, Cécile Caillaud en Roméo Sarfati.

Stormachtige tijden voor de familie Beaumont. Moeder Catherine (Duperey) is arts en haar man Jacques (Le Coq) is een bekend culinair criticus. Ze hebben drie kinderen, de 21-jarige Audrey (Caillaud), de achttien-jarige Nicolas (Sarfati) en de twaalf-jarige Fr[KA1]ed[KA1]erique (Lauret). Tussen vader en moeder botert het al enige tijd niet meer. Jacques heeft een verhouding met aantrekkelijke Nelly (Renauld) die een meester- banketbakkersdiploma heeft. Nelly wordt er gek van en stort haar hartje uit bij haar zus Paule (Vukotic), die astrologe is. Dochter Audrey ontdekt dat haar papa een ander is dan Jacques, als zij toevallig een stel brieven vindt in de slaapkamer van haar moeder Catherine. Een vriend van Jacques, Richard Mathis (Khosand) wordt in de steek gelaten door zijn vriendin, waarop Jacques hem voor onbepaalde tijd in huis haalt. De eerste aflevering van anderhalf uur van totaal negen van een in Frankrijk enorm populaire familie-soap-serie. In de eerste aflevering worden - hoe kan het ook anders - de diverse personages gepresenteerd, waarvan sommigen stout zijn, maar niemand echt slecht is. Een gaat het nog acht delen verder. Pascale Breugnot schreef het scenario voor deze pulp en Claude Robin deed het camerawerk.

Une famille formidable : Des vacances orageuses

1992 | Familiefilm, Komedie

Portugal/Frankrijk 1992. Familiefilm van Joël Santoni. Met o.a. Anny Duperey, Bernard Le Coq, Milena Vukotic, Cécile Caillaud en Roméo Sarfati.

Catherine en Jacques vertrekken met hun dochters Paule en Frédérique op vakantie naar Portugal. Nicolas blijft in Parijs waar hij een job als museumbewaker heeft gevonden. Bovendien wil hij van de afwezigheid van zijn ouders gebruik maken om zijn maagdelijkheid te verliezen en die kans krijgt hij tijdens een verjaardagsfeestje waarop hij een mooie Italiaanse ontmoet. Onschuldig amusement dat allerlei amoureuse verwikkelingen toont in Parijs maar ook in Portugal waar zowel de ouders als hun dochters met liefdesperikelen te maken krijgen. Scenario van Alain Layrac, Santoni en Sylvie Dervin, naar de personages van Pascale Breugnot. Claude Robin stond in voor het beeldmateriaal. Deel twee in de reeks.

Une famille formidable : Des jours ça rit, des jours ça pleure

1992 | Familiefilm, Komedie

Frankrijk 1992. Familiefilm van Joël Santoni. Met o.a. Anny Duperey, Bernard Le Coq, Milena Vukotic, Cécile Caillaud en Roméo Sarfati.

Nu ze de ex-verslaafde gaat ontmoeten met wie ze correspondeerde toen deze in de gevangenis zat is Ophélie erg zenuwachtig. Ondertussen bereidt Audrey zich koortsachtig voor op haar examens. Jacques is bereid de verslaafde vriend van Ophélie gratis rechtsbijstand te verlenen. Frédérique volgt een intensieve tennisstage, terwijl Nicholas en zijn vriendinnetje hun intrek nemen in de kamer van de dienstmeid. Weer heel wat verwikkelingen in de derde aflevering van deze reeks, die echter de frisse kwaliteiten van vorige delen mist. Het wordt allemaal meer episodisch en de personages worden niet meer uitgediept. Eve Deboise en Laurent Vachaud schreven het scenario, dat door Claude Robin verfilmd werd.

Single

1992 | Romantiek, Komedie

Frankrijk 1992. Romantiek van Michel Boisrond. Met o.a. Sabine Haudepin, Fanny Cottençon, Pierre-Loup Rajot, Yann Babilée en Lucienne Hamon.

Flauwe tragikomedie over een jonge vrouw, die vergeefs op zoek is naar de ware liefde. Na de zoveelste ruzie geeft Marie (Haudepin) haar vriend Philippe (Rajot) definitief de bons. Ze geniet met volle teugen van haar nieuwe bestaan als single. Althans zo doet zij zich voor tegenover haar hartsvriendin Claire (Cotten[KA10]con) en haar moeder (Hamon). In werkelijkheid lijdt ze onder de eenzaamheid en de onmacht iemand aan zich te binden. De vraag is wie er geïnteresseerd is in de relatieproblemen van Marie en waarom juist daarover een film gemaakt moest worden. Het scenario is van Annette Carducci, die hierop misschien antwoord kan geven. Het camerawerk is van Jacques Audrain. Ook bekend als SÉPARÉMENT VÔTRE.

Pris au piège

1992 | Misdaad

Frankrijk 1992. Misdaad van Michel Favart. Met o.a. Jean-Michel Dupuis, Didier Flamand, Henri Virlogeux, Patachou en Dominique Paturel.

Journalist Dupuis wordt tot vijf jaar gevangenisstraf veroordeeld wegens vermeende moord op zijn vrouw. Wanneer hij de gevangenis verlaat is het niet meteen duidelijk of hij zich wil wreken of hij zijn onschuld wil bewijzen. In eerste instantie zoekt hij politiecommissaris Flamand op, voor wie Dupuis destijds de ideale verdachte was. In de rol van een buurvrouw herkennen de liefhebbers van het Franse chanson een vergrijsde, gerimpelde Patachou. De sindsdien betreurde Virlogeux is de kroongetuige- garagist. Efficiënte 'polar' met het klassieke mengsel van rampzalige samenloop van omstandigheden, bonafide getuigen, of bewijsmateriaal dat op het slechtst gekozen moment verdwijnt. Naar de roman La poisse van Michel Contrucci. Scenario en dialogen van Pierre Moustiers, muziek van Jean-Marie Senia.

Les merisiers

1992 | Drama

Zwitserland/Frankrijk 1992. Drama van Pierre Lary. Met o.a. Annie Girardot, Françoise Christophe, Denise Chalem, Julien Cesbron en Victor Garrivier.

Kort nadat haar man bij een vliegtuigongeluk om het leven is gekomen, keert Christophe, na een jarenlang verblijf in het buitenland, samen met haar dochter Chalem en kleinzoon Cesbron terug naar het landgoed Les Merisiers. In de buurt woont verscholen in het bos, Girardot, eens de grote liefde van haar man. Tussen hen beiden ontstaat een gespannen verhouding, maar in Cesbron zien ze een soort reïncarnatie van de overleden geliefde die hen duidelijk lijkt te willen maken dat liefde sterker is dan de dood. Een ode aan de liefde gekoppeld aan een psychologisch portret van twee individualistische vrouwen, eerder oppervlakkig beschreven door Pierre Pauquet en Lary in een mierzoet scenario, naar een verhaal van Bernard Grangier. Het geheel wordt gedeeltelijk gered door de schitterende vertolkingen van Girardot en Christophe. Fotografie was in handen van Guillaume Schiffman.

Les enfants terribles

1992 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1992. Drama van Claude Timon Gaignaire. Met o.a. François Négret, Gérard Pradilles, Jean-Pierre Aumont, Moni Grégo en Herman Bonnin.

1942. De jonge leraar Negret wordt naar een afgelegen dorpje in Midden-Frankrijk gestuurd, waar hij vol goede moed aan het werk gaat maar meteen wordt geconfronteerd met twee vijandige clans. Hij kiest ook voor het verzet. Aumont speelt de rol van de pastoor en Pradilles die van de burgemeester. Best aardige tv- film maar in geen geval te vergelijken met gelijknamige film en gelijknamige roman van resp. Jean-Pierre Melville en Jean Cocteau. Ook bekend als LES ENFANTS DU DIABLE.

Meurtre avec préméditation : Le manège de Pauline

1991 | Thriller, Mysterie

Frankrijk 1991. Thriller van Pierre Lary. Met o.a. Fanny Cottençon, Alexandre Arbatt, Laura Martel, Isidore Muledi en Jean-Luc Orofino.

De titel moet hier niet letterlijk opgevat worden! Pauline is acht jaar oud en haalt droom en werkelijkheid graag door elkaar. Ze heeft haar vader, een Tsjechische geleerde die haar moeder ooit in Praag ontmoette, nooit gekend. Het geluk van haar ouders was van korte duur, want Pavel (Arbatt) verdween plotseling en Jeanne werd op het vliegtuig naar Parijs gezet. Acht jaar later gebeurt het wonder: de grenzen tussen Oost en West gaan open en Jeanne (Cotten[KA10]con) wacht op haar man. De titel van deze inventieve `thriller` verwijst naar een actiesc[KA2]ene met een draaimolen. Ook zien we een paar bijzondere dwergen optreden. Het script is tamelijk subtiel en de personages worden zeer levensecht neergezet, hetgeen ook voor de kleine Pauline (Martel) geldt. Een van de beste tv-films van deze zeer wisselvallige regisseur.

Marie Curie : une femme honorable

1991 | Biografie

Frankrijk 1991. Biografie van Michel Boisrond. Met o.a. Marie-Christine Barrault, Roger Van Hool, Jean-Luc Moreau, Piotr Machalica en Luigi Diberti.

Het priv[KA1]e-leven en het werk van Marie Curie (1867-1934), geboren Slodowska en Poolse, evenals van haar echtgenoot Pierre Curie (1859-1906), vanaf zijn kinderjaren in zijn vaderland via zijn universitaire studies in Parijs tot en met zijn beroemde jaren en zijn dood. Naar het gelijknamige en zeer succesvolle boek van Françoise Giraud. Een enigszins ironische titel want de 'weldenkenden' van haar tijd hadden juist grote kritiek op haar, vanwege haar privéleven. Knappe tijdsreconstructie maar de psychologische intensiteit van de roman komt er niet in terug. Het gaat meer om een reeks plaatjes dan om iets anders, hoewel Barrault zeer terecht prijzen heeft gekregen voor haar gevoelige en genuanceerde vertolking. Naast haar sterke aanwezigheid, kan Van Hool zich niet staande houden. Moreau is echter een perfecte professor Paul Langevin. Dankzij deze twee acteurs

Léon Morin, prêtre

1991 | Oorlogsfilm, Thriller

Frankrijk 1991. Oorlogsfilm van Pierre Boutron. Met o.a. Nicole Garcia, Robin Renucci, Denise Chalem, Nada Strancar en Brigitte Rouan.

In de Noord-Argentijnse Paraná-delta, een labyrint van eilandjes en riviertjes, verloopt het leven traditioneel en zonder opvallende gebeurtenissen. Tussen deze wereld en het vasteland betstaat slechts één link: het passagiersschip La León. De jonge Álvaro valt in deze volstrekt geïsoleerde wereld nogal uit de toon - hij geeft weinig om zijn vissersboot, houdt van boeken en valt niet op vrouwen. Vanwege zijn homoseksualiteit heeft Álvaro veel te verduren van de ruige en onverdraagzame El Turu, schipper van La León. El Turu, die zichzelf als de leider van deze wereld beschouwt, is ervan overtuigd dat Álvaro een bedreiging vormt voor de goede zeden van de bewoners van de delta. Op steeds brutere wijze intimideert hij Álvaro

Légende

1991 | Thriller

Zwitserland/Canada/Frankrijk 1991. Thriller van François Luciani. Met o.a. Jacques Perrin, Patrick Catafilo, Corinne Dacla, Edward Meeks en Edith Scob.

Een befaamd ornitholoog, Perrin, probeert een evenwicht te vinden tussen zijn gezin en de studie naar een zeldzame vogel, de stern van Dougall. De komst van Catalifo, fotograaf van een wetenschappelijk tijdschrift waaraan Perrin regelmatig zijn medewerking verleent, verstoort zijn eenzame rust. Bevreemdende thriller die zijn internationaal karakter eer aandoet. Goed spel van Perrin geeft de algemene sfeer een macaber tintje. Het scenario van Luciani en Didier Cohen bereikt echter niet het niveau van de uiterst mysterieuze roman Shadowcase van Martin Blank, waarop hij gebaseerd is. Daarvoor blijven de personages te oppervlakkig. Mooi fotografisch werk van Jean-Paul Schwartz.

Le miel amer

1991 | Drama

Frankrijk 1991. Drama van Maurice Frydland. Met o.a. Gilles Ségal, Gérard Desarthe, Jean Lescot, Francis Lemarque en Marcel Bluwal.

Parijs rond 1965. De joodse gemeenschap trekt naar de synagoge om pesach te vieren. Zoals elk jaar zal Ségal na de dienst deelnemen aan de feestelijke maaltijd bij zijn zoon. Maar eerst heeft hij nog een taak te vervullen. Sinds eind WO II begeeft hij zich jaarlijks op deze dag naar het station, waar hij de Messias hoopt te kunnen begroeten. Gehypnotiseerd door zijn verlangen wordt hij overhoop gereden door een electrisch bagagewagentje. In de eerste persoon die hij hierna ziet, de clochard Desarthe, herkent hij de verlosser. Bitter komisch, maar warm aangrijpend melodrama van een man die zijn droom kost wat kost in vervulling wil zien gaan. Gevoelig gespeeld door de hele cast en een unieke gelegenheid om de wereldberoemde violist Gitlis als acteur te zien. Het nostalgische scenario werd geschreven door Jean-Claude Grumberg in onvervalste Woody Allen- stijl. Oogstrelend camerawerk van Mario Barroso en een sentimentele score van Jean-Marie Senia.

Le dernier Lien

1991 | Thriller

Frankrijk 1991. Thriller van Joyce Buñuel. Met o.a. Christophe Malavoy, Olivia Brunaux, Judith Magre, Jean-Marie Winling en Jean-Louis Tribes.

Frank Orsini (Malavoy), die als onderhoudstechnicus op de Eiffeltoren werkt, wordt door zijn collega's 'de koorddanser' genoemd vanwege zijn kracht, zijn handigheid, zijn evenwichtsgevoel en zijn minachting voor hoogtevrees. Op een bleke herfstochtend ziet hij een totaal verwarde maar zeer knappe bezoekster. De vrouw intrigeert en verontrust hem tegelijkertijd. Hij besluit met haar op te trekken, waarna een reeks vreemde en onrustbarende verwikkelingen volgt. Het werk van deze regisseur is normaal gesproken niet meer dan een slap aftreksel van de prestaties van haar man Juan. Zij verbaast en verrukt ons deze keer door de mysterieuze sfeer die ze weet op te bouwen, door handig te manoeuvreren tussen droom en werkelijkheid waarvoor zelfs de grote Luis Bunuel zich niet geschaamd zou hebben. Terwijl Brunaux op subtiele wijze de rol van de verstrooide jonge vrouw speelt, vertolkt Malavoy een zeer aangrijpend personage, en hij is voor geen kleintje vervaard! Vervreemdende opnamen van Parijs onder heel wat merkwaardige invalshoeken. Meer opmerkelijk dan

Le compagnon secret

1991 | Avonturenfilm

Frankrijk 1991. Avonturenfilm van Philippe Condroyer. Met o.a. Frédéric Cuif, Yves Boonen, Jean Bollery, Jean de Coninck en Paul Minthe.

Een trouwe bewerking van de novelle van Joseph Conrad, zowel naar de letter als naar de geest, uit de serie die is gewijd aan zijn werk. Voor de eerste lange vaart onder zijn gezag als kapitein wordt Joseph (Cuir), dertig jaar, verdeeld tussen de blijdschap dat hem dat zo snel gelukt is, en de vrees of hij wel gehoorzaamd zal worden. Hij weet niets, noch van zjn schip noch van zijn bemanningsleden of de officieren. Het belang van deze tv-film van deze vroegere filmregisseur (zoals zovelen) schuilt in de scherpe psychologische beschrijving van de karakters en hun gedragingen. Met weinig middelen gemaakt en ondanks dat de film langdradiger lijkt dan het boek, wordt de gekompliceerde wereld van deze romanschrijver, voor wie het avontuur slechts een voorwendsel is om de mens te kunnen schetsen, goed weergegeven.

La femme de l'amant

1991 | Drama

Duitsland/Frankrijk 1991. Drama van Christopher Frank. Met o.a. Nicole Garcia, Jacques Perrin, Florence Pernel, Didier Flamand en Christine Pascal.

Garcia, veertig en nog steeds aantrekkelijk, is assistente van een bekende tv-presentator. Ondanks haar drukke bezigheden besteedt ze zoveel mogelijk aandacht aan haar twintig-jarige dochter Pernel, zodat tussen beiden een hechte band bestaat. Tot op de dag dat dochterlief haar moeder bekent dat ze verliefd is op haar baas. Die is 43 en bovendien gehuwd. Een tedere liefdesfilm, die alle stellen zouden moeten zien. In zijn visuele stijl vertelt Frank, die deze keer het scenario-schrijven overliet aan Danièle Thompson, het verhaal van passie en jaloezie. Je kijkt ernaar en laat je moeiteloos meeslepen. Schitterend spel. Uitstekend camerawerk van Michael Epp.

Vidéo meurtres

1990 | Misdaad

Frankrijk 1990. Misdaad van Michel Favart. Met o.a. Kader Boukhanef, Pierre Santini, Bernard Freyd, Corinne Touzet en Dominique Paturel.

Avonturen binnen het criminele milieu van Lyon rond een zeer compromitterende videocassette. Meer actie en geweld dan scenario en dialogen, in elkaar geflanst door René Belletto, een schrijver die in de 'Série Noire' van 'Gallimard' publiceert. Onevenwichtig maar verhit spel, dat past bij dit genre. Een efficiënt gemaakte film en het was een goed idee om nu voor de rol van politie-inspecteur en bestrijder van het onrecht eens een Noordafrikaan te nemen.

Une mer bleue de sang

1990 | Misdaad

Frankrijk 1990. Misdaad van Maurice Frydland. Met o.a. Jacques Debary, Marc Eyraud, Alexandra Stewart, François-Eric Gendron en Florence Giorgetti.

Het lichaam van een onbetrouwbare journalist (eigenlijk een pleonasme) wordt gevonden op het schiereiland van de C[KA4]ote d`Azur, waar de elite - miljardairs, sterren en consorten - veel komt. Het gaat om een moord en commissaris Cabrol (Debary), bijgestaan door zijn trouwe inspecteur M[KA1]enardeau (Eyraud), leidt het onderzoek. Hij ontdekt de uiteraard niet zo nette onderkant van een dergelijk milieu. Voor een keer is er niet als te zeer bezuinigd op de middelen, en dit is dan ook misschien wel de beste aflevering van deze serie tot nu toe, dankzij een levendige regie en het scenario van Emmanuel Errer, dat tamelijk harde dialogen bevat. Goede acteerprestaties, waarbij vooral Stewart in de rol van een ster, die verlegen zit om een come- back, eruit springt.

Une femme honorable, Maire Curie

1990 | Biografie

Frankrijk 1990. Biografie van Michel Boisrond. Met o.a. Marie-Christine Barrault, Jean-Luc Moreau, Roger Van Hool, Luigi Diberti en Monica Scattini.

Het leven van Maria Sklodowska, die bekend is geworden onder de naam Marie Curie (1867-1934), nauwgezet en trouw verfilmd naar het boek van Françoise Giroud. Boisrond, die een vakkundige maar van enige werkelijke persoonlijkheid gespeende filmregisseur is, levert hier een eerlijk, maar af en toe langdradig stukje werk af, dat tevens een goed beeld van die tijd geeft. Deze tv-film ontleent zijn glans echter vooral aan de uitstekende vertolkingen.

Un été alsacien

1990 | Oorlogsfilm

Frankrijk 1990. Oorlogsfilm van Maurice Frydland. Met o.a. Madeleine Robinson, Nathalie Nell, Jean-Michel Dupuis, Patrick Fierry en Mathieu Sissler.

Een dorp in de Elzas in 1944, bezet door de Duitsers, aan het einde van de oorlog. De centrale figuur is een jongen van negen jaar, Zeppi, die een vrij droevig bestaan leidt tussen zijn lompe vader, die een caf[KA1]e-restaurant drijft, en zijn ongevoelige moeder die alleen aandacht heeft voor haar geliefde, de casanova van het dorp. Gelukkig is daar nog zijn grootmoeder, Mathilde, met wie hij een goede verstandhouding heeft, en die hem al haar kennis wil overbrengen voor zij die met zich meeneemt in haar graf. Een gevoelige en zeer genuanceerde film, opgebouwd rond een goed script van Malcolm Leigh en Serge Raoul. Daarnaast dankt deze tv-film veel aan de voortreffelijke acteerprestatie van Robinson (74 jaar) als grootmoeder, alsmede aan die van Sissler in de rol van het jochie.

Renseignements généraux: Jeux dangereux

1990 | Misdaad

Frankrijk 1990. Misdaad van Philippe Lefebvre. Met o.a. Victor Lanoux, Anny Duperey, Sady Rebbot, Catherine Rich en Jean-Jacques Moreau.

Uit de serie Renseignements généraux met deze keer als mede-scenarioschrijver Victor Lanoux. Een somber verhaal over onenigheid in spelerskringen, inclusief sleutelmoord en bloedwraak. Op het visuele vlak schommelt de film heen en weer tussen de film noir en de niet minder zwarte humor. Degelijk geregisseerd en goede acteurs, die deze zeer ingewikkeld gemaakte geschiedenis bijna geloofwaardig weten te maken.

Notre Juliette

1990 | Familiefilm

Frankrijk 1990. Familiefilm van François Luciani. Met o.a. Véronique Jannot, Patrick Chesnais, Jean-Michel Dupuis, Jennifer Covillaut en Maurice Baquet.

Een tien-jarig meisje zwalkt tussen haar gescheiden ouders en weigert de rol te spelen van het pakje dat van A naar B wordt doorgegeven. Gelukkig kunnen haar ouders het goed met elkaar vinden. Ze hebben besloten om vrienden te blijven en Juliette (Covillaut) mag de ene week bij pappa en de andere week bij mamma blijven. Dat loopt dus als een trein en de mooie gevoelens druipen ervan af zoals honing van een taart. De jonge hoofdrolspeelster beschikt over een grote dosis natuurlijke charme en wil dat laten weten ook. Stereotiepe volwassenen.

Les Enfants de Lascaux

1990 | Familiefilm, Avonturenfilm

Frankrijk 1990. Familiefilm van Maurice Bunio. Met o.a. Benoît Magimel, Thierry Magnier, Alexis Loukakis, Bruce Lignerat en Jacques Serres.

Dit verhaal speelt zich af in 1940, in vrij gebied, waar de jongeren de geweldige grotten van Lascaux ontdekken met de geweldige tekening uit het stenen tijdperk. Helemaal ondersteboven betreden zij deze sinds 17.000 jaar ongeschonden onderaardse galerijen, terwijl het om hen heen indrukwekkend stil is. Het scenario houdt niet over.

Le roi mystère

1990 | Mysterie, Historische film

Frankrijk 1990. Mysterie van Paul Planchon. Met o.a. Christopher Bowen, Orazio Orlando, Philippe Bouclet, Pieral en Eva Mazauric.

Nauwgezette bewerking door Marcel Jullian van de gelijknamige roman van Gaston Leroux. Dit is geen schrijver die je serieus moet nemen: hij verdient beter dan dat! De zwakte van deze produktie is te wijten aan de vlakke verfilming en Paul Planchon zal zeker Roger Planchon niet kunnen doen vergeten. Ongeloofwaardige maar kostelijke avonturen, die zich afspelen in Parijs anno 1865 (applaus voor de anonieme decorbouwer!). Overtuigende opvoering.

La fracture du myocarde

1990 | Komedie, Drama

Frankrijk 1990. Komedie van Jacques Fansten. Met o.a. Jacques Bonnaffé, Sylvain Copans, Cécilia Rouaud, Nicolas Parodi en Lucie Blossier.

Een tiental kinderen, gedreven door een bizarre ingeving, slaagt erin voor de hele stad verborgen te houden, dat de moeder van een van hen plotseling is overleden. In [KA1]e[KA1]en klap krijgen ze te maken met de dood, onderlinge solidariteit en de domme streken van de volwassenen, die zij om de tuin leiden. Een scherpe en gevoelige schets van de jeugd, diepgeworteld in de alledaagse werkelijkheid. Fansten (LE PETIT MARCEL, APRÈS TOUT CE QU'ON A FAIT POUR TOI) maakt van de manier waarop jonge pubers waanzinnige situaties kunnen bedenken, en er afschuwelijke avonturen van maken, een heel aannemelijk verhaal. Het scenario is van regisseur Fansten en Jean-Claude Saillier, die ook het camerawerk deed.

La femme fardée

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van José Pinheiro. Met o.a. Jeanne Moreau, Jacqueline Maillan, Laura Morante, Anthony Delon en Jean-Marc Thibault.

Een (middelmatige) roman van Françoise Sagan plus een zwerm bewerkers levert een onverteerbare snertfilm op over bont gezelschap dat een pleziervaart op een schip gaat maken: Moreau is een voormalige diva, Maillan is door het huwelijk steenrijk geworden en vormt het middelpunt; ze heeft veel te veel belangstelling voor homo Khorsand; verder zijn er de hoofdredacteur van een linkse krant, die een rijke drankzuchtige, opzichtige burger juffer heeft getrouwd, een filmer met een aankomend actricetje, een gigolo en een oplichter. Zoiets levert stof op voor oninteressant dialoog. De film is onbeholpen geregisseerd en is bovendien slecht gecut en gemonteerd. Het camerawerk is banaal en de acteurs vervelen zich flink... en dat is te begrijpen! Pinheiro is het prototype van de opzichtige regisseur wiens misplaatste lef op geen enkele wijze serieus gerechtvaardigd wordt.

Julie de Carneilhan

1990 | Biografie

Frankrijk 1990. Biografie van Christopher Frank. Met o.a. Caroline Cellier, Jean-Louis Trintignant, Philippe Morier-Genoud, Bruno Madinier en Anne Canovas.

Bewerking van [KA1]e[KA1]en van Colette`s romans over de ouderdom (1941), die een dubbelportret is van de schrijfster en de man met wie ze ooit getrouwd was en van wie ze nog steeds houdt. Frank is een romanschrijver/regisseur in de stijl van de jaren 1970-1980, die geenszins getracht heeft de ambigue, heldere en subtiele leefwereld van Colette filmisch te herscheppen. Hij heeft zich ermee tevreden gesteld een getrouwe bewerking te maken, die gunstig beïnvloed wordt door het uitstekende acteerwerk van Cellier en Trintignant.

Geliebte Milena

1990 | Biografie

Duitsland/Canada/Frankrijk 1990. Biografie van Véra Belmont. Met o.a. Valérie Kaprisky, Gudrun Landgrebe, Stacy Keach, Philip Anglim en Nick Mancuso.

Boeiende film over het bewogen leven van Milena Jesenska (Kaprisky), die tegen de wil in van haar vader, de pen ter hand neemt om van te leven. Ze trouwt in Wenen met de joodse, avantgardistische criticus Polak (Gallagher). Door de rassenwetten van Neurenberg kan Polak niet meer de kost verdienen. Jesenska verdient voor beiden. Polaks trots raakt gekrenkt en hun huwelijk loopt stuk. Ze verkeert in de kringen van Max Brod (Jacques), Franz Werfel en Willy Haas en ze krijgt een bijzondere relatie met Franz Kafka (Anglim) wiens werk zij in het Tsjechisch vertaalt. Ze trouwt met een linkse architect, die als de druk van de nazi's steeds groter wordt, naar Moskou vlucht, terwijl Jesenska verkiest achter te blijven. Geleidelijk wordt ze het slachtoffer van depressies en drugs. Ze werd door de nazi's om haar uit de gratie geraakte geschriften gedeporteerd naar het concentratiekamp voor vrouwen in Ravensbruck. Naar de gelijknamige roman van Jana Cerna, door Belmont tot scenario bewerkt, die de film op vaardige en waardige wijze regisseerde. Ook bekend als LOVER.

Ennemonde

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van Claude Santelli. Met o.a. Jeanne Moreau, André Marcon, Valérie Alane, Catherine Alcover en Jean-Pierre Bagot.

De verfilming van een van de laatste novelles van Jean Giono, die hij in 1968 schreef. Het drama speelt zich af in een klein, afgelegen dorpje in de Haute-Provence, waar een ongelukkig getrouwde vrouw op haar retour voor het eerst in haar leven verliefd wordt en vastbesloten is van deze liefde wat te maken. Een tegelijk symbolische en realistsiche schets van een besloten wereldje, waarin verbittering zegeviert. De personages staan boven goed en kwaad, zoals Giono ze in al zijn werk beschrijft. Een zeer fatsoenlijke regie die, hoewel de novelle soms als een tragedie aandoet, daar niet in meegaat. De film dankt veel aan het grote talent van Moreau.

Embuscades

1990 | Misdaad, Oorlogsfilm

Frankrijk 1990. Misdaad van Peter Kassovitz. Met o.a. Claude Rich, Jean-Yves Barteloot, Bérangère Bonvoisin, Jean-Pierre Dérroussin en Philippe Morier-Genoud.

Niemand minder dan Régis Debray schreef scenario en dialogen, en hij putte rijkelijk uit zijn eigen ervaringen met dit verhaal over een jonge journaliste die in Nicaragua in een hinderlaag loopt en wordt vermoord door de guerillero's. Haar kameraad verneemt dat via de tv, en vertrekt om ter plekke navraag te doen. Hij stuit op de ene verrassing na de andere en zijn vriendin blijkt heel anders te zijn dan hij dacht. De tv-regisseur is hier niet de belangrijkste figuur, maar zijn film is degelijk van opbouw. Desalniettemin, en mede dankzij de zeer omstreden persoon van Debray, komen politiek en ideologie in deze film samen. Er moet dan ook kritisch naar worden gekeken!

Duo

1990 | Drama, Komedie

Frankrijk 1990. Drama van Claude Santelli. Met o.a. Pierre Arditi, Evelyne Bouix, Denise Gence, Matthias Habich en Jean-Jacques Moreau.

Een bewerking van de roman van Colette met inbegrip van de onnavolgbare sensuele sfeer die zij weet te scheppen, waarin het noodlot en de humor (Senia in de rol van gekke pianist mag niemand missen) het tegen elkaar afleggen. Het is de zorgvuldige regie die het mogelijk maakt deze sfeer - hoewel iets te nadrukkelijk aanwezig - over te brengen. Uitstekend spel en mooie plaatjes van Jean Monsigny.

De Hollywood à Tamanrasset

1990 | Komedie

Frankrijk/Algerije 1990. Komedie van Mahmoud Zemmouri. Met o.a. Mustapha El Anka, Mostefa Stiti, Larbi Zekkal, Driss Jahoui en Arezhi Nebti.

De Hollywood-mythe, in die zin dat de diverse personages Colombo, Barretta, Sue Ellen, Clint Eastwood, Rambo of Bud Spencer heten. In werkelijkheid niets anders dan een klucht, waarin de schade aan de kaak wordt gesteld, die de tv-zenders met hun overheersende verbeeldingskracht aanrichten in het menselijk brein, dat van zijn inhoud wordt ontdaan. Een meedogenloze aanval op deze subcultuur. De humormachine werkt niet altijd goed en de grappen zijn niet allemaal even leuk, maar in grote lijnen bereikt de regisseur-schrijver zijn doel. Camerawerk van Mustapha Belmihoub.

Condorcet: Un homme des Lumières

1990 | Biografie, Historische film

Frankrijk 1990. Biografie van Michel Soutter. Met o.a. Pierre Arditi, Pascale Rocard, Nadine Alari, Jacques Dufilho en Daniel Gélin.

Een trouwe bewerking van het boek van Elizabeth en Robert Badinter. De kindertijd, de jeugd en het debuut van de beroemde Franse filosoof en wiskundige (1743-1794). Deze eerste film loopt tot het jaar 1786, toen hij beroemd werd. Het was Alembert, die hem naar Parijs riep en introduceerde in de liberale gemeenschap van die tijd. Opmerkelijke tijdsreconstructie en talrijke boeiende personages. Er is grote zorg besteed aan de geloofwaardigheid, en de Zwitserse cineast brengt weet een groot deel van zijn talent voor zelfwaarneming op de tv over. Een enkel voorbehoud: Dufilho als Voltaire kan echt niet, alleen al vanwege zijn bouw!

Condorcet: Naissance d'un Républicain

1990 | Biografie, Historische film

Frankrijk 1990. Biografie van Michel Soutter. Met o.a. Pierre Arditi, Pascale Rocard, Daniel Gélin, Jacques Dufilho en Bulle Ogier.

Tweede deel van een trilogie, gewijd aan Condorcet (1741- 1794) oftewel de jaren van 1789 tot 1792, waarin hij zich voor de zaak van de Revolutie inzet, terwijl hij een gematigde opstelling inneemt. Hij stuit ditmaal echter op een eerste mislukking. Al zijn vrienden behalve hij worden gekozen, want in de ogen van de derde stand blijft hij de markies Condorcet. Getuigt van dezelfde kwaliteiten Un homme des Lumières plus dat er deze keer nieuwe personages opduiken.

Condorcet: Mort d'un républicain

1990 | Biografie, Historische film

Frankrijk 1990. Biografie van Michel Soutter. Met o.a. Pierre Arditi, Pascale Rocard, Nadine Alari, Jean-Marc Bory en Jacques Denis.

De laatste jaren van de filosoof Condorcet (1743-1794), ten tijde van de Revolutie. Ook zijn politieke rol als te gematigd republikein, ongetwijfeld om te ontsnappen aan de Terreur (en het 'voormalig markies'), tot aan zijn zelfmoord, komen aan bod. Een zorgvuldige en aandachtige regie van de Zwitserse cineast, die een hele boeiende Condorcet beschrijft, zeer genuanceerd gebracht door Arditi, op basis van het boek van Elizabeth en Pierre Badinter, met overigens eerstgenoemde als co-scenariste.

Témoin en péril

1989 | Misdaad

Frankrijk 1989. Misdaad van Philippe Lefebvre. Met o.a. Victor Lanoux, Marie-José Nat, Gérard Hérold, Catherine Rich en Benoît Robert.

Of hoe het auto-ongeluk waarbij een jongetje overreden wordt, en de moord op de echtgenoot van een tv-presentatrice ten slotte toch samenvallen. Hoewel er een aantal langdradige momenten in deze tv-film zitten, heeft de regisseur de in dit genre gebruikelijke open deuren en clich[KA1]es weten te vermijden. Bovendien is hij erin geslaagd een degelijk scenario in elkaar te zetten, dat hij bekwaam heeft geregisseerd (Victor Lanoux schreef mee aan de dialogen). Daarbij geeft hij zowel een sociologische als een kritische kijk op onze samenleving.

Papa est parti maman aussi

1989 | Familiefilm, Avonturenfilm

Frankrijk 1989. Familiefilm van Christine Lipinska. Met o.a. Sophie Aubry, Jérôme Kircher, Benoît Magimel, Anais Subra en Nicolas Neuhuys.

Vier kinderen worden enkele weken door hun ouders alleen gelaten. Zij leiden gedurende deze periode een geheel zelfstandig bestaan en maken talloze avonturen mee. Een mengsel van humor, onverwachtse gebeurtenissen en soms spanning. De regisseuse schotelt ons een film voor die wisselend van kwaliteit is, net als de roman van Reno Forlani, die overigens aan het scenario heeft meegewerkt. Knap in elkaar gezet maar oppervlakkig tijdverdrijf met overtuigend spel van de jonge acteurs die vijf, zes, veertien en zestien jaar oud zijn.

Libertés, Libertés

1989 | Avonturenfilm, Historische film

Frankrijk 1989. Avonturenfilm van Jean-Dominique de La Rochefoucauld. Met o.a. Sophie de La Rochefoucauld, Pierre Gérard, Aurélien Recoing, Didier Sandre en André Wilms.

Een verhaal over een liefde die op religieuze gronden en vanwege het bestaan van sociale verschillen niet geaccepteerd wordt in een klein stadje in het oosten van Frankrijk. Natuurlijk werd deze film gemaakt ter ere van de tweehonderdste verjaardag van de Franse Revolutie! Hij is echter nogal banaal en conventioneel en als hij al bedoeld is als familiefilm, dan moet het toch om een rare familie gaan! Hoewel zí[KA1]j een prachtige naam heeft is het produkt tamelijk bleekjes: Sandre redt zich aardig uit de brand, maar de genoemde Sophie zou een ander vak moeten kiezen.

Le parfait amour

1989 | Mysterie

Frankrijk 1989. Mysterie van Jean-Pierre Marchand. Met o.a. Pierre Arditi, Christine Citti, Danièle Lebrun, Jean-Marc Maurel en Jean-Paul Bonnaire.

Marion (Citti) is een jonge avontuurlijke vrouw uit de provincie, die zich als dienstbode aanbiedt op een kasteel waarvan de sfeer haar uitstekend bevalt: een (te) verleidelijke en hoffelijke heer des huizes, een echt kasteel met vervallen torens, een groot park, wenteltrappen en ontoegankelijke kamers en heel wat (echte of ingebeelde?) mysteries voor een amateurdetective. Prachtige decors, betoverende buitenopnamen, verontrustende sfeer, boeiende personages, fraai acteerwerk, kortom: een zeldzaam goede tv-film.

La photo de Paul

1989 | Misdaad, Mysterie

Frankrijk 1989. Misdaad van Michel Favart. Met o.a. Alexandra Stewart, Jean-Pierre Sentier, Bernard Waver, Cécilia Hornus en Nicolas Tronc.

De ouders van Paul wenden zich tot een bureau dat vermiste personen helpt opsporen en er komt een privé-onderzoek op gang. Deze film is eigenlijk niet meer dan een grove bewerking van een reeks boeken, verschenen bij de 'Librairie des Champs- Elysées'. Noch in goede noch in slechte zin valt er verder veel over op te merken maar het is altijd leuk om de mooie Stewart weer te zien.

La locandièra

1989 | Komedie, Avonturenfilm

Frankrijk 1989. Komedie van Jacques Lassalle en Yves-André Hubert. Met o.a. Jean-Paul Rousillon, Catherine Hiégel, Nicolas Silberg, Béatrice Agenin en Gérard Giroudon.

Een adaptatie van het meesterwerk van Carlo Goldoni (1707- 1793). Wat de vorm betreft gewoon simpel gefilmd toneel met toneelstelers van de Comédie-Française. Maar de kwaliteit van de tekst, de prachtige decors en vooral het schitterende acteerwerk doen dat gemakkelijk vergeten.

La Barbare

1989 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1989. Drama van Mireille Darc. Met o.a. Murray Head, Ángela Molina en Aurélie Gibert.

Een bewerking van de roman van Katherine Pancol. De actrice Darc stapte naar de andere kant van de camera over. Het resultaat overtuigt nauwelijks. Deze geschiedenis over een meisje, dat naar Tunesië terugkeert op zoek naar herinneringen aan haar overleden vader, weet amper belangstelling te wekken. Dat komt door het ingewikkelde en uitgeplozen verhaal, dat weinig samenhang vertoont en blunders op het vlak van de mise-en- scène bevat. Er komt geen einde aan. En waar is de humor van de actrice Darc gebleven? De dialogen zijn slecht, ondanks de hulp van Jean Curtelin bij het schrijven.

Cantique des pierres

1989 | Drama

Israël/België 1989. Drama van Michel Khleifi. Met o.a. Bushra Karaman en Makram Khouri.

Een Palestijnse keert terug naar Jeruzalem na vijftien jaar in de Verenigde Staten te hebben gewoond en een onderzoek te hebben geleid naar de opofferingsgezindheid bij de Intifada. Hij is ook Palestijn, heeft zestien jaar in een Israëlische gevangenis doorgebracht en werkt nu bij een hulporganisatie voor boeren. Ze vinden elkaar na 'eerst' de liefde te hebben bedreven. Een scenario van de cineast zelf, slechts in elkaar gezet om het dagelijks leven in de bezette gebieden te kunnen laten zien. Een film die dicht bij de werkelijkheid staat en doet denken aan de 'cinéma-vérité' met de bedoeling een getuigenis van een feitelijke toestand af te leggen. Geen uitgebalanceerd geheel maar met onwaarschijnlijk echt aandoend spel van de acteurs en van al die anonieme dorpelingen.

Mon ami le traître

1988 | Oorlogsfilm

Frankrijk 1988. Oorlogsfilm van José Giovanni. Met o.a. André Dussollier, Valérie Kaprisky, Thierry Frémont, Jean-Pierre Bernard en Jean-Jacques Moreau.

De regisseur bewerkte zijn eigen gelijknamige roman tot een levendige film. Een jonge collaborateur, hij hielp de Duitse politie, probeert huis en haard en zijn huid te redden in de chaotische periode vlak na WO II. Een groot aantal geloofwaardige en complexe figuren, op overtuigende wijze gespeeld, trekt aan het oog voorbij.

Cinéma

1988 | Drama

Frankrijk/Spanje/Italië 1988. Drama van Philippe Lefebvre. Met o.a. Alain Delon, Edwige Feuillère, Ingrid Held, Sergio Castellitto en Sunnyi Melles.

Een groots opgezet en duur epos over de wederwaardigheden van een familie in vier delen: LES PIANOS DE BERLIN, POUR MARGUERITE SEULE, MARGUERITE A DISPARU en MA PETITE MAMAN. Het speelt zich af binnen de wereld van de film. Een slap scenario dat niet helemaal klopt, afkomstig van de voortijdig van het toneel verdwenen Jean-Pierre Petrolacci. Wel kende hij het milieu door en door en daar wordt dan ook flink de draak mee gestoken. Het draait allemaal overigens iets te veel om de mannelijke ster Delon.

Carte de presse

1988 | Avonturenfilm, Komedie, Mysterie

Frankrijk 1988. Avonturenfilm van Michel Favart. Met o.a. Marc Chapiteau, Myriem Roussel, Anne Fontaine, Nicolas Silberg en Pascale Roberts.

Deze film bestaat uit vier episoden over de komische en dramatische belevenissen van een stel journalisten die zich opwerpen als amateur-detectives. Ze blijken echter professioneel genoeg om een moord op te lossen, een zeer gecompliceerde spionage-affaire te ontraadselen, een bende afpersers op te rollen etcetera. Kortom, wie avontuur wil, wordt op zijn wenken bediend. Het doet een beetje denken aan Kuifje, maar de scenario- en dialogenschrijver Besson weet handig een verhaaltje in elkaar te zetten. De journalisten zijn sympathiek en vooral de toon van de film is goed: niet somber maar ironisch en brutaal.

Berthe

1988 | Familiefilm, Drama

Frankrijk 1988. Familiefilm van Claude Santelli. Met o.a. Marie-Christine Barrault, Pierre Vernier, Michel Duchaussoy, Michel Aumont en Stéphane Jobert.

Verfilming van een van de verhalen van Guy de Maupassant uit Contes de la Bécasse. Maupassant schreef veel wrede en harde verhalen over de jeugd. In dit verhaal gaat het om een debiel meisje en een arts die probeert haar te helpen. Gevoelig en op een indringende manier verfilmd, zonder sentimentaliteit. De sfeer van het kasteel en het gedrag van de bewoners worden op een poe[KA3]tisch-realistische manier weergegeven.

Noce en Galilée

1987 | Drama

Verenigd Koninkrijk/België/Duitsland/Frankrijk 1987. Drama van Michel Khleifi. Met o.a. Ali M. El Akili, Bushra Karaman, Makram Khouri, Youssef Abou Warda en Anna Achdian.

De cineast van Palestijnse afkomst woont sinds 1970 in België. Op zeer trefzekere en niet minder virtuoze wijze beschrijft hij een bruiloft die plaatsvindt in de zeer gespannen sfeer van een door Israëliërs bezet Arabisch dorp, waar voor 24 uur het standrecht is ingesteld, omdat de Israëlische gouverneur en zijn officieren de ceremonie bijwonen. Ondanks deze explosieve situatie gebeurt er niets ernstigs. Maar de film beschrijft wel heel wat andere conflicten terwijl hij bijna tastbaar een ritueel analyseert, dat op ons ouderwets overkomt. Behalve dat de beelden ontroerend mooi zijn, hebben ze ook een sensuele lading. Bovendien is er tussen de regels door sprake van een les in verdraagzaamheid. Achter de camera stond Walter Van Den Ende en het scenario is van regisseur Khleifi.

Les noces de plomb

1987 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1987. Misdaad van Pierre Grimblat. Met o.a. Christine Boisson, Jean-Luc Boutté, Jean-François Stévenin, Jacques Dacqmine en Olimpia Carlisi.

De bewerking van een boek van Hillary Waugh door Jean-Patrick Manchette, zelf een gewaardeerd detectiveschrijver. Variaties op het thema van de verleiding. Een man die zojuist zijn vierde echtgenote heeft vermoord om de levensverzekering te innen, krijgt hiermee te maken wanneer zich een nieuwe 'verloofde' aandient. De levensverzekeringsmaatschappij, die na het uitkeren van enige miljoenen op levens van omgekomen getrouwde vrouwen een moorddadige oplichting vermoedt, zet een val door een aantrekkelijke jonge vrouw een huwelijksadvertentie te laten plaatsen. Een degelijke en heldere regie van een oudgediende in het genre, zowel op het bioscoopscherm als op de beeldbuis. Overtuigend spel.

La Brute

1987 | Thriller, Misdaad, Film noir

Frankrijk 1987. Thriller van Claude Guillemot. Met o.a. Xavier Deluc, Assumpta Serna, Jean Carmet, Rosette en Georges Claisse.

Verfilming van een roman van Guy des Cars. De film volgt het boek dat met deze namaakschrijver bijgenaamd 'Guy des Cares' heeft afgeraffeld. We kunnen deze film geen cijfer 0 geven als je let op het spel van Carmet. Ook Crauchet is altijd even doeltreffend in een onmogelijke rol. Deze debuutfilm doet het ergste vrezen voor de toekomst.

Fuegos

1987 | Drama, Film noir

Frankrijk 1987. Drama van Alfredo Arias. Met o.a. Vittorio Mezzogiorno, Catherine Rouvel, Ángela Molina, Valentine Vargas en Marilu Marini.

Een kleine misdadigster wreekt zich op haar afschuwelijke vader, die zo weggestapt lijkt te zijn uit NIGHT OF THE HUNTER van Charles Laughton. Ook van opzet en regie lijkt FUEGOS op deze klassieker. De plot is een vreemde mengeling van droomachtige werkelijkheid en onderdrukt geweld, doorspekt met humor à la Buñuel. Deze eerste film van voormalig toneelregisseur Arias geeft blijk van zijn zeer persoonlijke en soms provocerende benadering. Het camerawerk is van Raoul Coutard.

Un Amour à Paris

1986 | Drama, Romantiek

Frankrijk 1986. Drama van Merzak Allouache. Met o.a. Juliet Berto, Karim Allaoui, Sophie Vigneaud, Daniel Cohn-Bendit en Catherine Wilkening.

Een romance tussen een jonge joodse en een jonge Algerijn, die op tragische wijze onmogelijk wordt gemaakt. Het thema is mager en de bewerking onvoldoende, hoe goed de bedoelingen van de scenarioschrijver-regisseur ook zijn, wiens vorige films, zoals OMAR GATLATO, veel beter waren. Er is sprake van overdreven simplisme, nogal abstracte personages en zeer zwak uitgewerkte verwijzingen. Het resultaat is een banale liefdesgeschiedenis, waarvan de lokatie nergens duidelijk wordt aangegeven: de handeling zou zich werkelijk overal hebben kunnen afspelen. Het camerawerk is van Jean-Claude Larrieu.

Swing Troubadour

1986 | Drama

Frankrijk 1986. Drama van Bruno Bayen. Met o.a. Bérangère Bonvoisin, Philippe Clévenot en Robert Kramer.

Tijdens een bootreis wordt Luce verliefd op Emmerich maar deze passie kost haar het leven. Het originele van de film is dat die verteld wordt door de 8-jarige Iris, de dochter van Luce, en dat het heden en verleden elkaar continu doorkruisen. Een bittere en wrede fabel over de dood, en geregisseerd door een man uit de theaterwereld die de regie echter zodanig beheerst dat er bij de kijker een gevoel van onbehagen ontstaat.

Si t'as besoin de rien...fais-moi signe

1986 | Komedie

Frankrijk 1986. Komedie van Philippe Clair. Met o.a. Manuel Gélin, Riton Liebman, Elisabeth Sender, Henri Garcin en François Perrot.

Charles, een regisseur die (niet helemaal onbegrijpelijk) geen producenten kan vinden, breekt in bij een bank om zijn film te kunnen maken. Hij ontvangt hiervoor de Gouden Leeuw van Veneti[KA3]e (sic!). Hij verdient veel geld terwijl zijn vriendin Sylvie tot vedette wordt gebombardeerd en de bank heimelijk alles krijgt teruggestort. Dit zeldzaam smakeloze scenario wordt ondersteund door een regie van hetzelfde kaliber: lomp, onbeholpen, zonder enige eigenheid en met uitgekauwde grappen en niet te vergeten een opmerkelijke alledaagsheid. Ook is deze produktie een gemene, ondeugende, goedkope en hatelijke satire op het filmwereldje. Zonder twijfel troost de regisseur zich zo met het feit dat hij een mislukkeling in het vak is. Nooit ging het spreekwoord zo vader (René Clair) zo zoon zo slecht op!

Le bord des larmes

1986 | Drama

Frankrijk 1986. Drama van Jacques Fansten. Met o.a. Anny Duperey, Dimitri Peaucelle, Pénélope Schellenberg, Paul Barge en Jacques Denis.

Het rustige leventje van Duperey en haar twee tienerkinderen stort in, als haar echtgenoot, de plaatselijke veearts, onverwacht aankondigt dat hij hen gaat verlaten. Ze heeft geen middelen van bestaan. Om aan de kost te komen laat ze zich betalen voor de liefde. Ze wordt vals beschuldigd van diefstal, waardoor haar de ouderlijk macht wordt ontnomen en haar kinderen in een tehuis terecht komen. Ze komt op effectieve wijze in verzet, kidnapt haar kinderen en weet leugenjournalistiek aan de kaak te stellen en haar onschuld te bewijzen d.m.v. een tv- interview. Gesitueerd in de Bordelais, Z.W. Frankrijk.

Rouge baiser

1985 | Historische film, Documentaire

Frankrijk 1985. Historische film van Véra Belmont. Met o.a. Charlotte Valandrey, Lambert Wilson, Marthe Keller, Günter Lamprecht en Laurent Terzieff.

Toepasselijke titel voor het gekarikaturiseerde stalinisme van rond 1950, in het leven geroepen door een jonge aanhangster van Stalin die door een journalist van Paris Match en een uit Siberië teruggekeerde communistische jood teleurgesteld wordt. Goed en kwaad worden zo zwart-wit voorgesteld dat het grotesk wordt: alle aanhangers van Stalin zijn dom en kwaadwillig terwijl alle anderen buitengewoon aardig zijn. Teveel clichés, somber, simplistisch en boosaardig.

La dame des dunes

1985 | Mysterie

Frankrijk 1985. Mysterie van Joyce Buñuel. Met o.a. Anna Karina, Sophie Barjac, Maxime Mansion en Xavier Saint-Macary.

Mysterie rond een afgelegen huis aan de kust. Op een dag staat het te koop. Anne-Marie (Barjac) is nauwelijks van het bestaan van het huis op de hoogte. Tijdens de Paasweek, wanneer haar man voor een zakelijke bijeenkomst weg is, gaat ze er met haar zoon van zes heen. Ze ontmoet de vreemde dame uit de titel en beleeft haar verleden opnieuw. Het mysterie wordt bij gebrek aan regie-fantasie flink uitgesponnen. Zoals veel films van de schoondochter van Luis Buñuel, wekt deze tv-film een geïmproviseerde en onaffe indruk. Niettemin eensgezind en overtuigend acteerwerk.

Louise l'insoumise

1984 | Drama

Frankrijk 1984. Drama van Charlotte Silvéra. Met o.a. Catherine Rouvel, Roland Bertin, Myriam Stern, Joëlle Tami en Deborah Cohen.

Het verhaal speelt zich af in een buitenwijk van Parijs in 1961. De moeder van een Tunesisch-joodse gastarbeidersfamilie verplicht haar drie dochters als kluizenaars te leven en verbiedt hen enig contact met de Fransen. Op den duur gaat een van de dochters, Louise, zich verzetten tegen de tyrannie van haar moeder. Een uitstekend onderwerp, maar de film kan samengevat worden als een confrontatie tussen een karikaturale moeder en dochter. Traag en bovendien niets nieuws onder de zon: elk kind zou hetzelfde doen, ook bij moslims van de oude stempel. Het gevolg: de film verliest zijn aparte karakter.

La Femme ivoire

1984 | Drama, Experimenteel, Romantiek

Frankrijk 1984. Drama van Dominique Cheminal. Met o.a. Lucas Belvaux, Dora Doll, Sylvie Granotier, Roland Blanche en Céline Valérie.

Het verhaal speelt zich af in het Hotel des Voyageurs dat ergens midden in de Haute Savoie in Frankrijk staat. Het gaat over de uitzichtloze liefde tussen de 'ivoren vrouw', geheel in het wit gekleed, en de jonge Maurice die uiteindelijk een einde maakt aan zijn leven. Om hen heen zien we vreemde personages die net zo besluiteloos zijn als de hoofdpersonen. Dit is een voorbeeld van een lange film die bedoeld is als een poëtisch, droomachtig en verschrikkelijk romantisch werk in de trant van MARIANNE DE MA JEUNESSE of DOULOUREUSE ARCADIE. Een dergelijke film blijft moeilijk te verwezenlijken en deze poging is niet geslaagd.

L'homme au chapeau de soie

1984 | Historische film, Komedie, Documentaire

Frankrijk 1984. Historische film van Maud Linder.

Maud Linder brengt een eerbetoon aan haar vader Max, die zij nooit gekend heeft, met fragmenten uit zoveel mogelijk van zijn films (van de 300 die hij gemaakt heeft zijn er slechts tientallen bewaard gebleven, waarvan de meest bekende L'ETROIT MOUSQUETAIRE en SEPT ANS DE MALHEUR zijn). Een unieke gelegenheid om opnieuw kennis te maken met degene aan wie Charlie Chaplin deze lovende opdracht gewijd heeft: 'Aan Max, de enige en unieke, mijn leraar, van zijn leerling Chaplin'. Hij was een elegante, subtiele komiek in hart en nieren. Helaas miskend.

Les mots pour le dire

1983 | Drama

Frankrijk 1983. Drama van José Pinheiro en Jose Pinheiro. Met o.a. Nicole Garcia, Marie-Christine Barrault, Daniel Mesguich, Claude Rich en Jean-Luc Boutte.

Een niet bepaald getrouwe en gekunstelde bewerking van de uitstekende roman van Marie Cardinal, over de psychologische, lichamelijke, persoonlijke en gezinsproblemen van een dertigjarige vrouw. Het feit dat er maar liefst vier scenarioschrijvers, waaronder Suso Cecchi d'Amico en Cardinal zelf, aan deze film hebben gewerkt, mocht niet baten. De schrijfster betoonde zich zeer ontevreden over deze verfilming van haar werk. Tweede lange film van Pinheiro.