Antoine Perset

Acteur, Producer

Antoine Perset is acteur en producer.
Er zijn 7 films gevonden.

Un cadeau : la vie

1999 | Drama

België/Frankrijk/Zwitserland 1999. Drama van Jacob Berger. Met o.a. Carole Richert, Laurent Bateau, Bernard Verley, Edgard Givry en Noémie Kocher.

Paul (Bateau) en Genevi[KA2]eve Lesage (Richert) zouden dolgraag een kind hebben, maar elke poging is tot hiertoe mislukt. Na zeven jaar is het eindelijk zover: Geneviève is zwanger. De hele familie is dolgelukkig, maar dan dreigt een dom auto-ongeval een eind te maken aan dit geluk. Genevièves baarmoeder is gescheurd en de foetus kan dit niet overleven. Dit lijkt het einde van hun droom, want een nieuwe zwangerschap is uitgesloten. Bij de operatie blijkt de foetus onbeschadigd te zijn en de dokter besluit de vrucht in een kunstmatige baarmoeder verder te laten groeien. Maar is dit een verantwoorde beslissing? Kan een foetus zich harmonieus ontwikkelen buiten het lichaam van de moeder? Een ethisch probleem dat vragen oproept bij de vooruitgang van de wetenschap. Voor de enen schept dit een religieus dilemma, voor anderen wordt het een in vraag stelling van hoe ver de wetenschap mag gaan. In elk geval lijkt het ons in dit geval ver gezocht er een probleem van te maken, want vermits de foetus in goede gezondheid verkeert hoeven we ons toch de vraag niet te stellen of deze gered moet worden of niet. Goed gespeeld, maar de vraag is of het drama dit allemaal wel waard is. Chantal Renaud baseerde haar scenario op een verhaal van Gareth Jones, Fiona Howe, Nicolas Buri en Dominic Noble. Fotografie is van Claude Egger.

Chère Marianne

1999 | Drama

België/Frankrijk 1999. Drama van Pierre Joassin. Met o.a. Anny Duperey, Guy Bedos, Olivia Brunaux, Julien Boiselier en Frédéric van den Driessche.

Marianne Rivais (Duperey) is vijftig, maar nog steeds een knappe vrouw. Ze is een van de weinige vrouwelijke onderprefecten van het land en wordt regelmatig overgeplaatst. Haar man Jean (Bedos) doceert geschiedenis aan de Sorbonne, maar tracht toch steeds Marianne te volgen als deze weer eens naar een andere stad moet. Jean is een geboren charmeur, wat meermaals uitbarstingen van jaloezie teweegbrengt bij Marianne. Als ze weer eens wordt overgeplaatst komt het tot een conflict met Jean en met hun twintigjarige dochter Camille (Doutey), die haar allebei verwijten dat ze haar gezin verwaarloost voor haar carrière. Het beeld van een vrouw die zich geheel overgeeft aan haar werk, zowel grote zaken als kleine alledaagse geschillen. Dat ze hierdoor haar gezin tekort doet beseft ze eerst als het bijna te laat is. Dank zij de uitstekende vertolking van Duperey en Bedos is de film best waard om bekeken te worden. De wat goedkope tranerige momenten neem je er wel bij. Sylvie Chauvet, Anne Valton en regisseur Joassin baseerden het scenario op een idee van Xavier Matthieu. Fotografie is van Patrice Payen.

Interdit de vieillir

1998 | Komedie

Zwitserland/Frankrijk/België 1998. Komedie van Dominique Tabuteau. Met o.a. Ludmilla Mikhaël, Gérard Rinaldi, Marion Cotillard, Marie-Ange Dutheil en Vincent Grass.

Louis (Rinaldi), een kleine rijke uitgever, nadert de vijftig. De uitgeverij, die hij samen met zijn vrouw Dominique (Mika[KA3]el) runt, heeft zojuist de nieuwe roman van Abigail Dougnac (Cotillard) uitgebracht en dat werd het succes van het jaar. Hiermee voelt Louis dat hij nog steeds 'bij de tijd' is en de smaak van het publiek kan voorspellen. Toch voelt Louis zich ouder worden en dat doet hem paniekerig naar de eeuwige jeugd verlangen. Hij verneemt dat een professor aan een molecule werkt die het verouderingsproces zou afremmen. Deze zoekt enkele menselijke proefkonijnen. Louis stelt zich onmiddellijk kandidaat. Het probleem van het ouder worden verpakt in een tragi-komische context. Wie droomt er niet van om enkele jaren te kunnen weggommen? Wie hoopt niet in het geheim op de eeuwige jeugd? Voor het hoofdpersonage van deze film is ouder worden een nachtmerrie en hij is tot alles bereid om weer jong te zijn. Rinaldi speelt zijn rol met veel gevoel, maar kan toch niet verhinderen dat de film enkele langdradige momenten kent. Al bij al toch een ontspannend scenario van Marc Eisenchteter en Christian François, naar een idee van Patrick Cauvin, Jean- Louis Robert en Guy Vidal. Fotografie van Dominique Brenguier. Stereo.

Laura

1997 | Thriller, Horror

Oostenrijk/Frankrijk/Zwitserland 1997. Thriller van Bruno D. Kiser. Met o.a. Laura del Sol, Stefan Gubser, Daniel Legler, Sabine Berg en Hans Peter Hallwachs.

Journaliste Laura Tobler (Del Sol) probeert tijdens de kerstvakantie een bericht te schrijven over Pax Montana, de kliniek voor psychisch gestoorden van Dr. Paul Peterson (Legler), die met haar halfzuster Julia (Berg) getrouwd is. Laura`s vader, Dr. Friedrich Tobler (Hallwachs), heeft zonder het te weten de transformatie van het voormalige hotel naar het horrorziekenhuis gefinancierd. Paul verdenkt Laura ervan uit te zijn op de centen van haar vader, waardoor hij niet meer over ongelimiteerde fondsen voor zijn virtuele behandelingsruimte van schizofrenie kan beschikken. Het wordt een nare en tragische kerst, waarbij doden vallen: Dr. Li Wong (Do) en Laura's lieve hond, maar de krant ontvangt toch Laura's artikel met de waarheid over Bergvrede, het Gasthof der Verschrikkingen. Conventioneel gemaakte film naar een dito scenario van regisseur Kiser, die verder kosten nog moeite spaarde om een indrukwekkende tv-film af te leveren. Het camerawerk is van Philippe Cordey.

La passe montagne

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Jean-Marie Seban. Met o.a. Danièle Evenou, Jean-Jacques Moreau, Ludwig-Stanislas Loison-Robert, Daniel Kenigsberg en Terence Leroy-Beaulieu.

Mimi Servoz (Evenou) woont met haar zoontje C[KA1]edric (Loison-Robert) in een bergdorp. Ze wil haar landgoed La passe montagne ombouwen tot een toeristische verblijfplaats, maar een immobiliënmaatschappij wil er betonnen woningen neerpoten. Gesteund door de dorpelingen verzet Mimi zich met alle middelen tegen die plannen. Ze ijvert voor het behoud van de berg en het dorpje. De strijd van een vrouw tegen een machtige onderneming om haar idealen te behouden. Veel gepraat en af en toe spectaculaire beelden van een bergbeklimming moeten de kijker anderhalf uur lang boeien. Na een half uur ben je er al wel op uitgekeken. Seban werkt met een scenario dat aan elkaar hangt van de de clichés en de 'mooie plaatjes', want de fotografie van Daniel Guinand is het enige pluspunt van deze film.

L'enfant des Appalaches

1996 | Drama, Familiefilm

Canada/Frankrijk/Zwitserland 1996. Drama van Jean-Philippe Duval. Met o.a. Christine Boisson, Anne Dorval, Mirianne Brulé, Marc Messier en Catherine Bégin.

Op weg naar het ge[KA3]isoleerd gehucht Missisquoi, provincie Qu[KA1]ebec, in het Appalache-gebergte heeft de nieuwe dokter Claire Lacoste (Boisson) autopech. Ze zet haar tocht te voet verder en ontmoet onderweg het meisje Sara (Brul[KA1]e). Ze ontdekt al vlug dat het meisje aan een zeldzame ziekte lijdt en wil haar helpen, maar haar moeder Ma[KA3]ina (Dorval) leeft erg teruggetrokken en weigert contact met de rest van het dorp. Als Claire verneemt dat Sara postkaarten met bergzichten verzamelt lanceert ze een oproep via Internet. Dit initiatief heeft verregaande gevolgen voor het leven in het dorpje. Een positieve jeugdfilm die toont dat je met de nodige wilskracht de moeilijkste obstakels kunt overwinnen. De hele film is niet steeds even overtuigend en er wordt wat te veel gepraat, maar staat toch wel op een peil dat opgroeiende jongeren naar waarde zullen schatten. Het scenario is van Pierre Billon. Mooie fotografie van Pierre Mignot.

Paris vu par...20 ans après

1984 | Drama

Frankrijk 1984. Drama van Bernard Dubois, Philippe Garrel, Frédéric Mitterrand, Vincent Nordon en Philippe Venault. Met o.a. Agathe Vannier, Julien Dubois, Daniel Mesguich, Christine Boisson en Jean-Pierre Léaud.

Een herhaling van wat al gedaan werd in 1964 met PARIS, VU PAR... Het resultaat is wisselvallig. Het onderwerp dat Akerman koos voor J'ai faim, j'ai froid is onbetekenend. Nordons Paris-Plage is behoorlijk banaal. Venault geeft een bijzondere visie op euthanasie in Canal Saint-Martin. Wat betreft Dubois, hij slaagt erin de interesse te wekken, maar weet niet helemaal te overtuigen met Place Clichy. Mitterand maakte het pessimistische en provocerende Rue du Bac, maar al deze regisseurs vallen in het niet naast het talent van Garrel die ons in zijn Rue Fontaine een blik gunt in zijn gekwelde, obsessieve en zeer persoonlijke wereld.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Antoine Perset op televisie komt.

Reageer