Claude Rich

1929 Acteur, Scenarist

Claude Rich (1929) is acteur en scenarist.
Er zijn 94 films gevonden.

Cherchez Hortense

2012 | Drama, Komedie

Frankrijk 2012. Drama van Pascal Bonitzer. Met o.a. Kristin Scott Thomas, Jean-Pierre Bacri, Isabelle Carré, Claude Rich en Marin Orcand Tourrès.

Ongedwongen en op het rommelige af, maar met een flair zoals alleen Franse films die bezitten, laat Cherchez Hortense een groep volwassenen zien waarin niemand z'n emotionele leven op orde heeft. Kristin Scott Thomas is een overspelige theaterregisseur, haar man kan nog steeds niet tegen zijn vader op, en zijn vrienden zoeken toevlucht bij het schaakbord in het café. Bonitzer gebruikt niet plot maar atmosfeer om een generatie vijftigers te schetsen die doelloos maar frivool en op routine door het leven fietst. César-nominaties voor Bacri en Rich.

Tous Ensemble

2011 | Komedie

Frankrijk/Duitsland 2011. Komedie van Stéphane Robelin. Met o.a. Daniel Brühl, Geraldine Chaplin, Jane Fonda, Guy Bedos en Claude Rich.

Albert dementeert, Claude heeft hartproblemen. Dus inviteert idealist-pensionado Jean zijn oude boezemvrinden plus Alberts echtgenote Jeanne om bij hem en wederhelft in te trekken. Nevenplot met etnologiestudent (Daniel Brühl) is ballast en Fonda een Fremdkörper, maar gelukkig geeft regiedebutant Robelin in zijn sympathieke tragikomedie ruim baan aan veteranen Bedos, Rich en Richard. Laatstgenoemde ontroert als Albert, aimabele bourgondiër met afbrokkelend geheugen. Lichtvoetige, soms sketchachtige film herinnert aan de vaak eveneens een tikje melancholieke Franse zedenkomedies uit de jaren zeventig.

Bouquet final

2011 | Komedie

Frankrijk/België 2011. Komedie van Josée Dayan. Met o.a. Jeanne Moreau, Jean-Pierre Marielle, Claude Rich, Julie Depardieu en Jean-Luc Bideau.

De drie beginzeventigers Marie, Jean-Pierre en Jules bewonen een klein château nabij Angoulême in de kustregio Charente. Om de prachtplek te kunnen behouden moeten echter de pensioentjes aangevuld. Aldus biedt het trio op internet hun diensten aan als substituut-grootouders. Televisiefilm van uiterst productieve veterane Dayan dankt zijn lekkerwegkijkfactor aan het brille van Moreau, Marielle en Rich. Bijrollen van Julie Depardieu, Jean-Luc Bideau en Noémie Lvovsky. Moreaus opvallende mantel in violet met kunstbontkraag komt uit haar eigen garderobe: ze kocht hem in 1961.

Voltaire et l'affaire Calas

2007 | Historische film, Drama

Zwitserland/Frankrijk 2007. Historische film van Francis Reusser. Met o.a. Claude Rich, Barbara Schulz en François Germond.

Sec geregisseerde, op een historische misdaad gebaseerde tv-film die zich vrij strikt houdt aan de bekende feiten. 1761, Toulouse. Textielkoopmanszoon Marc-Antoine Calas wordt dood gevonden in zijn ouderlijk huis. In een juridisch volledig poreus snelrechtproces wordt vader Jean tot een gruweldood veroordeeld. Hij zou zijn oudste zoon hebben belet, zich tot het katholicisme te bekeren. Wanneer denker Voltaire zich met de zaak bemoeit, wasemt de lucht uit de sektarische beerput over heel Frankrijk uit. Hetzelfde gegeven inspireerde de Argentijnse meesterverteller Pablo de Santis tot de fantastische roman El calígrafo de Voltaire.

Galilée ou L'amour de Dieu

2005 | Drama, Historische film

Frankrijk 2005. Drama van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Claude Rich, Daniel Prévost, Jean-Pierre Marielle, Frédéric van den Driessche en Claude Allègre.

Verhaeghe specialiseert zich in ambachtelijke, goed geschreven televisiefilms en miniseries die vaak zijn gebaseerd op een Franse literatuurklassieker of historische casus. In de laatste categorie valt dit felle woordduel tussen astronoom-filosoof Galileo Galilei (1564-1642) en de Vaticaanse Inquisitie. Wetenschap versus dogmatische religie: immer actueel. Het script heeft met Buñuel-scenarist Jean-Claude Carrière en de Franse ex-minister van Onderwijs en Wetenschap Claude Allègre twee illustere auteurs. Zij smeedden voor karakterspelers Rich (Galilei) en Prévost (Groot-Inquisiteur) dialogen als degens, zoals Carrière dat eerder deed voor Verhaeghens soortgelijke La controverse de Valladolid. Allègre heeft een bijrolletje.

Le mystère de la chambre jaune

2003 | Mysterie, Komedie

België/Frankrijk 2003. Mysterie van Bruno Podalydès. Met o.a. Jean-Noël Brouté, Claude Rich, Denis Podalydès, Christophe Beaucarne en Michael Lonsdale.

In de vijfde filmadaptatie van Gaston Leroux' misdaadfeuilleton uit 1907 buigt reporter-speurneus Joseph Rouletabille (Podalydès) zich op Château du Glandier over de moordaanslag op Mathilde Stangerson (de immer verrukkelijke Azéma). De gele kamer waarin het delict heeft plaatsgegrepen blijkt van binnenuit hermetisch afgesloten en de dader spoorloos. Mysterie! Ondanks de lengte en de voor het genre nogal contraproducteve lolbroekerij biedt deze versie van de klassieke breinbreker topacteurs in fruitige rollen en fraaie 'Scope-composities van Christophe Beaucarne. Hetzelfde team tekende twee jaar later voor de evenwichtigere Rouletabille-film Le parfum de la dame en noir.

Papa Giovanni - Ioannes XXIII

2002 | Biografie, Drama

Italië 2002. Biografie van Giorgio Capitani. Met o.a. Edward Asner, Michael Mendl, Claude Rich, Sydne Rome en Roberto Accornero.

In 1958 sterft paus Pius XII, de kerkvorst die zweeg en nimmer protesteerde over de uitroeiing van de joden door de nazi`s. In het Vaticaan is het een gekonkel van jewelste over zijn opvolging. De Italiaanse kardinalen Tardini (Mendl) en Ottaviani (Rich) zijn behoudende geesten die zich verzetten tegen de vernieuwende stroming uit Frankrijk. Om witte rook uit de schoorsteen te krijgen, betekent dat men een tussenpaus moet kiezen, aanvaardbaar voor alle facties. De ideale figuur lijkt Angelo Roncalli (Asner), de patriarch van Venetië. Van zijn kant viel niet veel te vrezen. Hij wordt gekozen en noemt zich Johannes XXIII. Hij ontpopt zich als een behoedzame hervormer, die algauw heel populair is bij de pers. Hij organiseert het Tweede Vaticaanse Concilie en zou invloed gehad hebben bij het voorkomen van de dreigende kernoorlog tussen Oost en West toen de Sovjets op het Cuba van Fidel Castro kernrakketten wilden stationeren, die op Amerika gericht zouden worden. Tardini ziet in dat hij de paus onderschat heeft, en is voortaan diens loyaalste dienaar, maar voor de opening van het concilie sterft de paus aan maagkanker. Ottaviani gaat door met zijn verzet, maar krijgt op het sterfbed van de paus evenwel absolutie voor zijn zonden. Religieus georiënteerde kijkers kunnen hun hart ophalen aan deze fictieve blik achter de schermen, waarin de rollen zich onder de regie van de 75-jarige regisseur Capitani hebben kunnen uitleven. Opvallen doen name Mendl, Rich en de 58- jarige veterane Rome als Rada Chroesjtsjov, de vrouw van de eerste partijsecretaris Nikita Chroesjtsjov. Met in de oorspronkelijke versie de stemmen van Giancarlo Giannini, Cesare Barbetti, Sergio Di Stefano en Fabrizio De Flaviis. Het scenario voor dit docudrama is van Massimo Cerofolini en Francesco Scardamaglia naar een verhaal van Giancarlo Zizola. Het camerawerk is van Luigi Kuveiller. Om kosten te besparen werd er in een voormalig Oosteuropees land gefilmd en werden er veel bijrollen lokaal gerecruteerd.

Astérix & Obélix: Mission Cléopâtre

2002 | Komedie, Familiefilm

Frankrijk/Duitsland 2002. Komedie van Alain Chabat. Met o.a. Gérard Depardieu, Christian Clavier, Monica Bellucci, Alain Chabat en Jamel Debbouze.

De beeldschone Cleopatra (Bellucci) wedt met Caesar (scenarist/regisseur Chabat zelf) dat ze in drie maanden een paleis kan oprichten. Architect Numérobis ziet het niet gebeuren en roept de hulp in van Asterix & Obelix (Clavier en Depardieu) en hun vermaarde brouwer Panoramix. Cleopatra's vaste architect Amonbofis voelt zich gepasseerd en probeert de bouw te saboteren. Een magnifieke en peperdure productie, gebaseerd op de strip Astérix et Cléopâtre, en voorzien van leuke extra's als een dansnummer op 'Walk like an Egyptian'. Vervolg op het kassucces Astérix et Obélix contre César uit 1999.

Thérèse et Léon

2000 |

Frankrijk 2000. Claude Goretta. Met o.a. Florence Vignon, Dominique Labourier en Claude Rich.

De beeldschone Cleopatra (Bellucci) wedt met Caesar (scenarist/regisseur Chabat zelf) dat ze in drie maanden een paleis kan oprichten. Architect Numérobis ziet het niet gebeuren en roept de hulp in van Asterix & Obelix (Clavier en Depardieu) en hun vermaarde brouwer Panoramix. Cleopatra's vaste architect Amonbofis voelt zich gepasseerd en probeert de bouw te saboteren. Een magnifieke en peperdure productie, gebaseerd op de strip Astérix et Cléopâtre, en voorzien van leuke extra's als een dansnummer op 'Walk like an Egyptian'. Vervolg op het kassucces Astérix et Obélix contre César uit 1999.

Les Acteurs

1999 | Drama

Verenigde Staten 1999. Drama van Bertrand Blier. Met o.a. Pierre Arditi, Josiane Balasko, Jean-Paul Belmondo, François Berléand en Dominique Blanc.

In deze bijna plotloze film die aaneengeregen is met min of meer in elkaar overgaande episoden krijgen een keur van Franse acteurs en actrices de kans zichzelf te spelen, te parodiëren of andere te imiteren in scène's uit bekende of beroemde films. Wie niet op de hoogte is met de Franse cinema, ontgaat veel. Wie denkt dat hij flink wat af te lachen krijgt, wordt teleurgesteld omdat de spelers eindeloos lang over hun vak, hun angsten voor de toekomst en andere zaken praten. Sommige fragmenten duren veel te lang en herhalen zich. Toch moet gesteld worden dat de rolverdeling zijn uiterste best gedaan heeft, waardoor er hele boeiende stukken in de film zitten. Soms staat de fijnzinnige humor op een hoog niveau. Kortom een film voor echte cinefielen met een gedegen kennis van de Franse film. Het scenario is van regisseur Blier. Het camerawerk is van François Catonné. Hoe je het wendt of keert, het resultaat is een originele en verbluffende Blier.

La bûche

1999 | Komedie, Drama

Frankrijk 1999. Komedie van Danièle Thompson. Met o.a. Sabine Azéma, Emmanuelle Béart, Charlotte Gainsbourg, Françoise Fabian en Claude Rich.

De drie zussen Louba, Sonia en Milla komen elk jaar samen met Kerst. Alle drie hebben ze er andere gedachten over. Louba, de oudste, denkt dan weer aan haar fijne jeugd. Sonia vind Kerst een gelegenheid om een groot perfect feest te organiseren. Milla tenslotte, de jongste, vind het kerstfeest maar niks; toch komt ze ieder jaar weer uit plichtsgevoel ten opzichte van haar familie. De ouders van de drie vrouwen zijn vijfentwintig jaar geleden gescheiden, maar er zijn nog een aantal dingen die uitgesproken moeten worden. De hele familie ontmoet elkaar met Kerst.

Balzac

1999 | Drama, Historische film

Frankrijk/Duitsland/Italië 1999. Drama van Josée Dayan. Met o.a. Gérard Depardieu, Jeanne Moreau, Fanny Ardant, Virna Lisi en Katja Riemann.

Prestigieuze en door de Académie Balzac hemelhooggeprezen biopic van Balzac concentreert zich vooral op zijn literaire activiteiten en de vrouwen in zijn leven. De schrijver van 'Eugénie Grandet', 'Le Père Goriot' en 'Le Colonel Chabert' die is begonnen als een mislukte zakenman, houdt van het leven, van luxe, van mooie kleren, en vooral van vrouwen. De 'lastigste' vrouw in zijn leven, is zijn moeder Charlotte-Laure (Jeanne Moreau). Zij beschouwt haar zoon als een nietsnut, een dromer en een mislukkeling. Balzacs eerste liefde, in 1820, is Madame de Berny (gespeeld door de Italiaanse actrice Virna Lisa), die 20 jaar ouder is dan hij. Zij is een soort moederfiguur die hem volop steunt in zijn literaire ambities. Balzac flirt ondertussen ook met de jonge Laure d'Abrantès (Katja Riemann). Maar zijn grote liefde was de getrouwde Poolse gravin Evelyne Hanska (Fanny Ardant). Het scenario van Balzac werd geschreven door Didier Decoin, die eerder tekende voor Le Comte de Monte Cristo en Les Misérables, tv-series waarin hoofdrolspeler Gérard Depardieu ook acte de présence gaf.

Le derrière

1998 | Komedie

Frankrijk 1998. Komedie van Valérie Lemercier. Met o.a. Valérie Lemercier, Claude Rich, Marthe Keller, Dieudonné en Patrick Catalifo.

Provinciaal Frédérique (Lemercier) vertrekt na de dood van haar moeder naar Parijs om haar onbekende vader te vinden. De vader (Rich) blijkt een flamboyante homoseksueel. Om de omgang te vergemakkelijken vermomt ze zich als jongen en doet ze zich voor als Frédéric, de zoon die vader nooit heeft gekend. Actrice Lemercier regisseerde haar eigen scenario en kwam op de proppen met een verfijnde komedie waarin ze de humor van La cage aux folles combineert met de timing van Tati's Monsieur Hulot. Lemercier was bereid de titel van haar scenario (Mamam, j'ai sucé papa) te kuisen omwille van de marketing.

Lautrec

1998 | Biografie, Drama, Komedie

Frankrijk/Spanje 1998. Biografie van Roger Planchon. Met o.a. Régis Royer, Elsa Zylberstein, Anémone en Claude Rich.

Derde speelfilm van de Franse theaterregisseur Planchon maakt van Lautrecs korte leven een geforceerd vrolijke boel afgewisseld met in alcohol gedrenkte tragische momenten. En dat kan best kloppen, als je Lautrecs biografie erop naslaat. Planchon begint keurig bij pagina 1, Lautrecs geboorte tijdens een onweer, hij besteedt vervolgens aandacht aan z'n jeugd, en concentreert zich dan op Lautrecs kunstenaarschap en z'n gemankeerde relatie met zijn muze Suzanne Valadon (Zylberstein). Jammer genoeg is Planchon er niet in geslaagd om conform zijn ambitie 'in de ziel van de kunstenaar te schouwen'. Zijn film blijft te veel een conglomeraat van petit histoires over het bohémien bestaan in Montmartre. In de bijrollen zien we oa Jean-Marie Bigard als 'cabaret'-zanger Aristide Bruant en Karel Vingerhoets in de rol van kunstbroeder Vincent van Gogh.

Homère, la dernière odyssée

1998 | Drama

Italië/Frankrijk 1998. Drama van Fabio Carpi. Met o.a. Claude Rich, Valeria Cavalli, Grégoire Colin, Renée Faure en Jacques Dufilho.

VV.

Clarissa

1998 | Drama

Frankrijk/Duitsland 1998. Drama van Jacques Deray. Met o.a. Maruschka Detmers, Claude Rich, Stéphane Freiss, Wolfgang Gasser en Tobias Moretti.

De dochter van een hoge Habsburgse officier wordt verliefd op een Franse leraar. Ze raakt zwanger van hem, maar verliest hem tijdens de oorlog uit het oog. Als verpleegster redt ze het leven van een Oostenrijkse soldaat, die haar kind een vader wil geven en als tegenprestatie met haar trouwt

Le Rouge et le Noir

1997 | Romantiek, Historische film, Drama

Frankrijk/Duitsland/Italië 1997. Romantiek van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Carole Bouquet, Judith Godrèche, Claude Rich, Bernard Verley en Pierre Vernier.

De slim gecaste Kim Rossi Stuart - die de rol speelt van timmermanszoon Julien Sorel - is zo'n onmiskenbaar mooie jongen, denk aan het type prins William, dat het al vanaf het begin op z'n minst twijfelachtig is of hij ooit priester zal worden. Zelfs al lijkt iedereen, hijzelf incluis, daar van uit te gaan. Als onbedoeld rokkenjager heeft hij in ieder geval een gouden toekomst. Sorel zelf laat zijn ware kwaliteiten in deze eerste aflevering nog zo'n beetje in het midden. Wie 'Le rouge et le noir' nog helder 'op het netvlies heeft', weet wat er gaat volgen, al valt er hier en daar nog wel wat nieuws te beleven. Met fraai versneden beelden, geraffineerde close-ups en een muziekje op z'n tijd levert regisseur Verhaeghe appetijtelijk en eigentijds kostuumwerk af. Gebaseerd op de gelijknamige roman van Henri Stendhal.

Faussaires & assassins

1997 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1997. Drama van Peter Kassovitz. Met o.a. Claude Rich, Daniel Prévost, Catherine Rich, Claude Evrard en Götz Burger.

Winter 1941. De Parijse kunstschilder Robert Fouquet (Cl. Rich) en zijn vrouw Mathilde (Cath. Rich) begeven zich naar hun buitenhuis op het platteland. Het dorp is praktisch helemaal verlaten op een detachement Duitse soldaten na. Een van de weinige dorpelingen die achterbleven is Goudeloup (Prévost), een boer die na het verlies van zijn veestapel nog maar een doel voor ogen heeft: zich wreken op de Duitse bezetter. Gevoelige hulde aan de heldenmoed van de Franse burgers die zich niet gewilloos overgaven aan de overmacht der Duitsers, zelfs al moesten ze hun halsstarrigheid met het leven bekopen. Claude Rich levert een schitterende prestatie als de gekwelde kunstenaar die in conflict komt met de bezetters omdat hij geen onrechtvaardigheid duldt. Het scenario van Kassovitz, Claude Rich en Marc Guilbert is gebaseerd op Journal d'un solitaire van Alphonse Daudet. Sobere, maar aangrijpende fotografie van Bruno Privat.

Mon père avait raison

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Roger Vadim. Met o.a. Claude Rich, Marie-Christine Barrault, Nicolas Vaude, Nathalie Roussel en Annie Savarin.

Neuilly 1908. Grootvader Adolphe Bellanger (Rich) wordt 72. Sinds zijn vijftigste is hij weduwnaar en dat heeft hij nog geen ogenblik betreurd. Volgens hem is de vrouw geschapen voor het huwelijk, maar de man moet vrijgezel blijven. Hij krijgt gelijk als blijkt dat zijn schoondochter Germaine (Barrault) zijn zoon Charles (Vaude) en hun zoontje Maurice in de steek heeft gelaten. Twintig jaar later komt Maurice (nu gespeeld door Vaude) zijn vader (nu Rich) vertellen dat hij gaat trouwen. Charles raadt hem deze stap af. Op dat ogenblik krijgt hij het bericht dat Germaine terugkomt. Haast gelijktijdig staat Loulou (Roussel), Maurice's liefje, eensklaps voor de deur. Wat ooit een best vermakelijke satirische boulevard-komedie was wordt in de handen van Vadim een weinig onderhoudende praatshow vol verwikkelingen die als enig voordeel heeft dat hij vertolkt wordt door enkele uitstekende acteurs die de scherpe dialogen nog best aanstekelig maken. Vadim bewerkte het toneelstuk van Sacha Guitry, maar de filmversie die deze er zelf van maakte in 1936 was uitermate superieur. Fotografie is van Pierre-William Glenn.

Le bel été 1914

1996 | Historische film

Frankrijk 1996. Historische film van Christian de Chalonge. Met o.a. Claude Rich, Maria Pacôme, Hippolyte Girardot, Judith Henry en Marianne Denicourt.

Regisseur De Chalonge heeft een deel van de roman van Louis Aragon [KL]Les voyageurs de l`imp[KA1]eriale[KLE] verfilmd en wel de laatste vakantie van de familie Mercadier, vader Pierre (Girardot), moeder Paulette (Henry) en hun zoon Gabriel (Stevenin) op het kasteel van hun oom, de Graaf de Sainteville (Rich). Ze ontdekken dat hun berooide familielid een deel van het verblijf verhuurd heeft aan een bourgeoisie gezin uit Lyon dat bestaat uit vader Ernest (Torreton), moeder Blanche (Denicourt) en hun twee dochters Suzanne (Maraval) en Yvonne (De Boever). Tijdens die vakantie vlak voor het uitbreken van WO II (1914-18) bespieden de gezinnen elkaar, doen elkaar na en zijn soms naijverig. De kinderen zien het door hun eigen bril en beginnen aarzelend aan de eerste ervaringen, die hen naar de volwassenheid zal voeren. Traag, landerig drama en de zoveelste film die lijkt op [KL]Oom Wanja[KLE] van Anton Tsjechov. Rich is natuurlijk een uitstekend acteur, maar bijna twee uur is wel veel. Dominique Garnier schreef samen met regisseur De Chalonge het scenario en de fotografie voor deze nogal conventionele film (de Fransen noemen de aanpak 'classique') is van Patrick Blossier. Voor liefhebbers.

Le bel été

1996 |

Frankrijk 1996. Christian de Chalonge. Met o.a. Hippolyte Girardot, Maria Pacôme, Claude Rich, Marianne Denicourt en Judith Henry.

Regisseur De Chalonge heeft een deel van de roman van Louis Aragon [KL]Les voyageurs de l`imp[KA1]eriale[KLE] verfilmd en wel de laatste vakantie van de familie Mercadier, vader Pierre (Girardot), moeder Paulette (Henry) en hun zoon Gabriel (Stevenin) op het kasteel van hun oom, de Graaf de Sainteville (Rich). Ze ontdekken dat hun berooide familielid een deel van het verblijf verhuurd heeft aan een bourgeoisie gezin uit Lyon dat bestaat uit vader Ernest (Torreton), moeder Blanche (Denicourt) en hun twee dochters Suzanne (Maraval) en Yvonne (De Boever). Tijdens die vakantie vlak voor het uitbreken van WO II (1914-18) bespieden de gezinnen elkaar, doen elkaar na en zijn soms naijverig. De kinderen zien het door hun eigen bril en beginnen aarzelend aan de eerste ervaringen, die hen naar de volwassenheid zal voeren. Traag, landerig drama en de zoveelste film die lijkt op [KL]Oom Wanja[KLE] van Anton Tsjechov. Rich is natuurlijk een uitstekend acteur, maar bijna twee uur is wel veel. Dominique Garnier schreef samen met regisseur De Chalonge het scenario en de fotografie voor deze nogal conventionele film (de Fransen noemen de aanpak 'classique') is van Patrick Blossier. Voor liefhebbers.

Désiré

1996 | Komedie, Drama

Frankrijk 1996. Komedie van Bernard Murat. Met o.a. Jean-Paul Belmondo, Fanny Ardant, Claude Rich, Béatrice Dalle en Dominique Lavant.

D[KA1]esir[KA1]e (Belmondo) is een grijzende butler, die zich bij zijn vorige baan uit de voeten had moeten maken omdat hij buiten zijn boekje gegaan was door een relatie aan te gaan met zijn aantrekkelijke ma[KA4]itresse. Hij wordt in dienst genomen door Monsieur Montignac (Rich), minister van de posterijen, telefoon en telegrafie en zweert zijn nieuwe meester heilig nooit meer in een dergelijke fout te vervallen. Montignac wil voor de zomer naar de chique Normandische badplaats Deauville met zijn ma[KA4]itresse, Odette (Ardant). Eenmaal ter plekke begint bijna iedereen last te krijgen van erotische dromen en mompelt Odette in haar slaap de naam van D[KA1]esir[KA1]e tot grote ontsteltenis en ergernis van Montignac. Als Montignac wegens een regeringscrisis naar Parijs geroepen wordt, wordt de verleiding om woord te houden voor D[KA1]esi[KA1]e wel heel groot - om erger te voorkomen, smeert hij hem. Door Daniel Toscan du Plantier (wiens vrouw onder mysterieuze, nimmer opgehelderde omstandigheden in Ierland vermoord werd) mooi geproduceerde herverfilming naar de gelijknamige film van Sacha Guitry uit 1937 (met Guitry in de hoofdrol). Regisseur Murat bewerkte Guitry's oorspronkelijke scenario naar een eigentijdse versie, hetgeen heel goed gelukt is. De oorspronkelijke film is eigenlijk een toneelstuk en deze versie steunt daarom ook enorm op dialoog, wat voor flamboyante hoofdrol Belmondo en medehoofdrol Ardant, die beiden op een ruime toneelervaringen kunnen bogen, geen enkele hinderpaal is. De fotografie van Ricardo Aronvich is optimaal en doet de kijker af en toe vergeten dat hij met een toneelmatige film te maken heeft. Dalle als het dienstmeisje is enigszins asynchroon, maar lekker sexy in haar grofheid. De zeer fraaie kostuums van Dominique Borg verdienen een speciale vermelding. Zou op de persoonlijke complexen van Guitry geënt zijn, wat voor zijn tijd heel aannemelijk is. Voor liefhebbers.

Capitaine Conan

1996 | Oorlogsfilm, Experimenteel

Frankrijk 1996. Oorlogsfilm van Bertrand Tavernier. Met o.a. Philippe Torreton, Samuel Le Bihan, Bernard Le Coq, Catherine Rich en Yves Roan.

Na La vie et rien d'autre Taverniers tweede meesterwerk over '14-'18. In de chaosnadagen van De Grote Oorlog opereren op de Balkan kapitein Conan en zijn vijftig soldaten van de Armée des Orients. Als ouderwetse Sioux-krijgers doden ze de vijand met het mes. Wanneer een aantal van het peloton, het merendeel ex-bajesklanten, van plundering en moord wordt beschuldigd, verdedigt de bikkelharde doch bloedsbroederloyale Conan hen. In deze adaptatie van Roger Vercels roman uit 1934, door dialoogsmid par excellence Jean Cosmos, is Torreton groots als tragische barbaar. Briljante 'Scope-fotografie van Alain Choquart. Onder de vele onderscheidingen: Césars voor regisseur en hoofdrolspeler.

Un été brûlant

1995 | Historische film

Rusland/Frankrijk/Zwitserland 1995. Historische film van Jérôme Foulon. Met o.a. Claude Rich, Matthieu Rozé, Anne Roussel, Hélène de Fougerolles en Hélène Roussel.

Rusland 1905. De achttien-jarige Alexandre (Roz[KA1]e) is gezakt voor zijn eindexamen. Hij moet voor straf de zomervakantie doorbrengen bij zijn vader, graaf Ivan Petrov (Rich), op het buitenverblijf aan de Krim. Zo`n straf is dat ook weer niet, want tante Elena (H[KA1]el[KA2]ene Roussel) komt ook met haar twee knappe dochters Katia (Anne Roussel) en Natacha (De Fougerolles). Alexandre is heimelijk verliefd op zijn nicht Katia, maar krijgt tot zijn ontsteltenis te horen dat ze zich gaat verloven met Nicolai (Duléry). Na een tijdje begrijpt Alexandre dat het huwelijk geregeld werd door zijn vader, die al drie jaar de minnaar is van Katia. Een sfeervol beeld van de Russische aristocratie kort voor het uitbreken van de Russische revolutie. Opvallend is vooral de leegheid van het bestaan van de adel, die blijkbaar niets anders te doen heeft dan intrigeren. Rich domineert moeiteloos het beeld, maar de andere hoofdrollen leveren ook prima werk. Het scenario van Pascal Lainé, Laurent Dussaux, Rich en regisseur Foulon is gebaseerd op een roman van Eduard von Keyserling. Prachtige, nostalgisch stemmend camerawerk op locatie van Valéry Martynov.

Radetzkymarsch

1995 | Drama, Historische film

Oostenrijk/Duitsland/Frankrijk 1995. Drama van Axel Corti en Gernot Roll. Met o.a. Max von Sydow, Charlotte Rampling, Claude Rich, Julia Stemberger en Tilman Günther.

Het verlangen van schrijver Joseph Roth (1894-1939) naar vader en vaderland loopt als een rode draad door deze indrukwekkende verfilming van het boek dat de eeuwige reiziger in 1932 publiceerde. In Radetzkymarsch beschrijft Roth de opkomst en ontmanteling van de Oostenrijks-Hongaarse monarchie (1867-1918) aan de hand van drie generaties van de fictieve familie Trotta. Max von Sydow speelt de burgerlijke beambte Franz von Trotta und Sipolje, de zoon van een omhooggevallen boer en vader van een onwillige soldaat (Günther). Een prachtige verfilming dankzij solide acteerwerk, fraai camerawerk op locatie en aandacht voor historisch detail. Deze 255 minuten durende miniserie werd oorspronkelijk uitgebracht in drie delen.

La fête des pères

1995 | Komedie, Drama

Zwitserland/België/Frankrijk 1995. Komedie van Jean-Daniel Verhaeghe. Met o.a. Claude Rich, Dominique Labourier, Laure Duthileul, Henri Garcin en Pascal Elso.

De Franse schrijver Louis Galissier (Rich) moet in Duitstalig Zwitserland een lezing houden. Het is niet de eerste keer en Louis weet wat hem te wachten staat. Voor hem is het een ritueel. Maar ditmaal vergist hij zich, want niets verloopt zoals gebruikelijk. Een toevallige ontmoeting met Nicole (Duthileul), een vroegere liefde, doet zijn plannen in het honderd lopen. Het thema of óók schrijvers goede vaders kunnen zijn wordt in de waagschaal gelegd door Nicole, die Louis met zijn neus op de feiten drukt: hij heeft nooit tijd voor haar en haar kind willen maken. Dit klinkt goed en plausibel, maar het is daarom nog geen goede film. Verhaeghe slaat de plank mis: de personages werden te weinig gemotiveerd en missen diepgang. Dit laatste ligt aan het scenario van regisseur Verhaeghe, dat hij samen samen met Jean-Marc Roberts schreef naar de roman van François Nourissier. Het camerawerk is van Roland Dantigny.

Dis-moi oui...

1995 | Komedie

Frankrijk 1995. Komedie van Alexandre Arcady. Met o.a. Jean-Hugues Anglade, Julia Maraval, Claude Rich, Valérie Kaprisky en Patrick Braoudé.

Kinderarts dokter St[KA1]ephane Villiers (Anglade) is de benijdenswaardigste vrijgezel van Bordeaux. Hij is rond de dertig, succesvol en werkt in de chique priv[KA1]ekliniek van zijn vader, professor Villiers (Rich). Ooit zal dat alles aan hem toebehoren. Het leven in de stad aan de Gironde is mooi, iedereen bezit de nieuwste electronische speelgoedjes, luxe terreinwagens en fraaie appartementen. Tussen het rokkenjagen en het wagen van een gokje in een illegale speelhol, is er ook nog wat werk. Op een avond wordt St[KA1]ephane geconfronteerd met een meisje op zijn stoep, Eva (Maraval). Hij denkt dat het een scholiere is die de bus of de trein gemist heeft, maar het verleidelijke wichtje vertelt hem dat ze thuis mishandeld wordt. Hij wil haar wel voor de nacht onderdak verlenen, maar hij raakt niet meer van haar af. Om een lang verhaal kort te maken: ze lijdt aan een bijzondere hersentumor, die dokter Villiers moet verhelpen. Een dergelijke operatie is nog nooit uitgevoerd! De afloop laat zich raden. De kwaal is overigens authentiek, maar verder is de film volslagen ongeloofwaardig en het scenario van Olivier Dazat, Antoine Lacomblez en Arcady is ronduit slecht en oppervlakkig. Positief aan deze idiote, stroperige film zijn de volgende zaken die de waardering bepaald hebben: hunkerende ziekenhuispsychologe Nathalie, is lief, mooi en echt; Laforêt als moeder van Eva stelt haar oude fans niet teleur; de beelden van Robert Alazraki geven je zin om eens tijdens een vakantie Bordeaux te bezoeken en last, but not least, de muziek van Philippe Sarde beantwoordt aan de verwachtingen. Dolby-geluid.

Mort d'un gardien de la paix

1994 | Misdaad

Frankrijk 1994. Misdaad van Josée Dayan. Met o.a. Claude Rich, Claire Nebout, François Négret, Alain Fromager en Nathalie Cerda.

Femme-flic Fanny Labret (Nebout) meent dat de moord op een van haar teamleden, Pascal Fabre (Negret) buiten diensttijd te maken heeft met duistere zaakjes, waarin hij gewikkeld was. Een oudere kennis van Pascal, Victor (Rich), een ex-politieman, brengt haar op andere gedachten. Samen proberen zij de zaak die leidt naar het prostitutie- en travestietenwereldje, op te lossen. Weinig originele politiefilm naar een scenario van Mathieu Fabiani, Bob Swaim en Thierry Bourcy, die niet minder is dan een zeer middelmatige aflevering uit de serie TATORT.

Les vacances de l'Inspecteur Lester

1994 | Misdaad

Hongarije/Frankrijk/België 1994. Misdaad van Alain Wermus. Met o.a. Claude Rich, Agi Margitai, Clotilde de Bayser, François-Régis Marchasson en Maryvonne Schiltz.

In het onooglijke Wermusheim wordt de auto van politie- inspecteur Lester (gespeeld door Rich) gestolen. De dief heeft pech: hij rijdt zich te pletter. Rich vermoedt dat er meer achter de gebeurtenissen zit en zet een onderzoek op. Margitai, zijn buurvrouw in het hotel, bemoeit zich er van de meet af aan mee, en de inspecteur vraagt zich terecht af wat deze oude Hongaarse vrouw in Wermusheim van plan was of is. Dankzij de plaatselijke zuipschuit Ballet vindt de inspecteur een spoor van de dader. Wanneer Ballet wordt vermoord, gaat de bal pas echt aan het rollen en ontpopt Rich zich als een listige politie-inspecteur. Doordeweekse detective, geschreven door Pascal Laine.

Le colonel Chabert

1994 | Drama, Romantiek, Oorlogsfilm

Frankrijk 1994. Drama van Yves Angelo. Met o.a. Gérard Depardieu, Fanny Ardent, Fabrice Luchini, André Dussollier en Daniel Prévost.

Gesitueerd begin 1800. De titelpersonage komt uit een tehuis voor vondelingen in Parijs, neemt dienst in het leger van de Republiek, huwt met een jonge vrouw, verdient zijn strepen aan het front, wordt kolonel en blijft voor dood liggen tijdens de slag van Eylau. Hij ontwaakt tussen de lijken, is zijn geheugen kwijt, wordt door boeren opgevangen en door een arts verzorgd, en krijgt langzamerhand zijn geheugen terug.

Le Jardin des Plantes

1994 | Komedie

Frankrijk 1994. Komedie van Philippe de Broca. Met o.a. Claude Rich, Salomé Stévenin, Rose Thierry, Samuel Labarthe en Gert Burkhard.

In de lente van 1944 houdt Ferdinand Bonnard (Rich) zich rustig bezig met zijn plantjes en bloemetjes. Hij is directeur van de botanische tuin, Le Jardin des Plantes, nabij het Gare d`Austerlitz in Parijs. Bonnard is pacifist. De oorlog (WO II) en het verzet lijken ver weg. Zijn wereld stort echter plotseling in als zijn zoon door de nazi`s wordt ge[KA3]executeerd als represaille na een aanslag. Ferdinand Bonnard neemt Philippine (Stévenin), het acht-jarig dochtertje van zijn zoon, onder zijn hoede en verzwijgt voor haar de moord door de gehate bezetter op haar vader. Hij vertelt Philippine dat hij een verzetsheld is en het kind gaat steeds meer op in dit leugentje om bestwil. Ondanks de dramatische achtergrond schotelt De Broca, die ook het scenario schreef, een melange van humor en tederheid voor. Het hele jonge actricetje Stévenin steelt met haar spontaniteit de show.

La mort d'un gardien de la paix

1994 |

Frankrijk 1994. Josée Dayan. Met o.a. François Négret, Claire Nebout en Claude Rich.

In de lente van 1944 houdt Ferdinand Bonnard (Rich) zich rustig bezig met zijn plantjes en bloemetjes. Hij is directeur van de botanische tuin, Le Jardin des Plantes, nabij het Gare d`Austerlitz in Parijs. Bonnard is pacifist. De oorlog (WO II) en het verzet lijken ver weg. Zijn wereld stort echter plotseling in als zijn zoon door de nazi`s wordt ge[KA3]executeerd als represaille na een aanslag. Ferdinand Bonnard neemt Philippine (Stévenin), het acht-jarig dochtertje van zijn zoon, onder zijn hoede en verzwijgt voor haar de moord door de gehate bezetter op haar vader. Hij vertelt Philippine dat hij een verzetsheld is en het kind gaat steeds meer op in dit leugentje om bestwil. Ondanks de dramatische achtergrond schotelt De Broca, die ook het scenario schreef, een melange van humor en tederheid voor. Het hele jonge actricetje Stévenin steelt met haar spontaniteit de show.

La fille de d'Artagnan

1994 | Avonturenfilm, Actiefilm, Historische film

Frankrijk 1994. Avonturenfilm van Bertrand Tavernier. Met o.a. Sophie Marceau, Sami Frey, Jean-Luc Bideau, Raoul Billerey en Claude Rich.

De drie musketiers, de rechtschapen zeventiende-eeuwse helden van auteur Alexandre Dumas, keren terug in deze kleurrijke avonturenfilm. De dochter van de vierde musketier, D'Artagnan (Noiret), is opgegroeid in een klooster maar vindt nu haar roeping aan de zij van de inmiddels wat stramme, maar nog immer goedgemutste heren. De energieke Marceau in de titelrol heeft leuke schermscènes - én een nadrukkelijk uitgelicht decolleté - maar wordt toch een beetje overschaduwd door de veteranen. De muziek van Philippe Sarde werd genomineerd voor een César.

Le souper

1992 | Historische film, Drama

Frankrijk 1992. Historische film van Edouard Molinaro. Met o.a. Claude Rich, Claude Brasseur, Ticky Holgado, Yann Collette en Stéphane Jobert.

Na het stuk van Jean-Claude Brisville 600 keer in het theater te hebben gespeeld, zetten Brasseur en Rich hun personages Fauché en Talleyrand nu voor de camera neer: twee begaafde, machtige en moedige mannen uit de Franse geschiedenis. We zien ze op een avond in 1815, na Napoleons nederlaag bij Waterloo, in een adembenemend duel: ze nemen een beslissing over het lot van hun land. Een schitterend verbaal steekspel, sober en eenvoudig in scène gezet. Als Talleyrand sleepte Rich de César voor beste acteur in de wacht.

Le souper

1992 | Drama, Historische film

Frankrijk 1992. Drama van Edouard Molinaro. Met o.a. Michel Piccoli, Claude Brasseur, Claude Rich, Ticky Holgado en Yann Collette.

Na het stuk van Jean-Claude Brisville 600 keer in het theater te hebben gespeeld, zetten Brasseur en Rich hun personages Fauché en Talleyrand nu voor de camera neer: twee begaafde, machtige en moedige mannen uit de Franse geschiedenis. We zien ze op een avond in 1815, na Napoleons nederlaag bij Waterloo, in een adembenemend duel: ze nemen een beslissing over het lot van hun land. Een schitterend verbaal steekspel, sober en eenvoudig in scène gezet. Als Talleyrand sleepte Rich de César voor beste acteur in de wacht.

La vérité en face

1992 | Drama

Duitsland/Frankrijk 1992. Drama van Etienne Périer. Met o.a. Danielle Darrieux, Claude Rich, Catherine Rich, Jean-Yves Berteloot en Delphine Rich.

Rich in de rol van legerkapitein Dreyfus. Held van de Frans- Duitse oorlog en door iedereen gerespecteerd tot hij als lid van de generale staf beschuldigd wordt van hoogverraad en naar Duivelseiland verbannen. Zijn vrouw Lucie (Morante) en broer Mathieu (Volter) trachten zijn onschuld te bewijzen en worden daarbij geholpen door de pers. De ware schuldige, Esterhazy (Arditi), gaat vrijuit. Voor zijn versie van een der grootste schandalen uit de Franse juridische geschiedenis concentreert Boisset zich op de anti-semitische vooroordelen die ten grondslag lagen aan de veroordeling, die gebaseerd was op vervalste bewijzen. Voor hun scenario baseerden Boisset en Jorge Semprun zich op het historisch authentieke boek van Jean-Denis Brédin. Uitstekende prestaties van gerenommeerde karaktersplers. Yves Dahan en Robert-Jacques Loiseleux stonden in voor de fotografie. De film bestaat ook in een versie van 110m. Stereo.

L'accompagnatrice

1992 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1992. Drama van Claude Miller. Met o.a. Romane Bohringer, Richard Bohringer, Elena Safonova, Claude Rich en Samuel Labarthe.

Miller heeft de gebeurtenissen in de roman van Nina Berberova verplaatst naar het bezette Parijs van 1942. Centraal staat de aantrekkingskracht die een mooie, jonge zangeres op een adolescente uit een bescheiden milieu uitoefent. Als talentvol pianiste wordt zij de begeleidster van eerstgenoemde. Hoewel Miller laat merken niet wezenlijk geraakt te zijn door het onderwerp, herkent de kijker zijn muziek en vakmanschap, als het gaat om het vastleggen van een blik, een traan of een gebaar, niet onder woorden te brengen gevoelens en de ingehouden confrontaties tussen de personages. De uitstekende acteursregie dwingt bewondering af. Een opmerkzame vertolking van Richard Bohringer en Safonova. Romane Bohringer is een ware ontdekking. Scenario van Miller en Luc Beraud. Camerawerk van Yves Angelo.

Dentro la Piovra

1992 | Drama

Italië 1992. Drama van Anna Maria Bianchi. Met o.a. Michele Placido, Vittorio Mezzogiorno, Remo Girone, Patricia Millardet en Simona Cavallari.

Compilatie van de eerste vijf Piovra-tv-films, die in Italië en later in heel Europa een hit zijn geworden. In dit overzicht zien we een aantal scènes met Placido als Inspecteur Cattani, die in de vierde aflevering wordt vermoord, en met Mezzogiorno, die in vijfde serie als David Licata de misdaadbestrijding overneemt. We krijgen ook een paar scènes uit de zesde serie te zien, naast interviews met de hoofdrolspelers. De Italiaanse christendemocraten hebben steen en been geklaagd over deze series, omdat er wordt gesuggereerd dat politici bindingen zouden hebben met de mafia. Interessante, met zorg samengestelde special.

Orient-Express: Wanda

1991 | Avonturenfilm, Thriller

Frankrijk/Italië/Duitsland 1991. Avonturenfilm van Bruno Gantillon. Met o.a. Rada Rassimov, Claude Rich en Jean Dessailly.

Zesde en laatste film uit de serie [KL]Orient-Express[KLE]. De enige samenhang bestaat uit het feit dat ze zich voor de tweede wereldoorlog in de beroemde trein afspelen. Het is 1939 en de trein vertrekt uit Istanbul. Aan boord bevindt zich de beroemde Roemeense scheikundige Wiesner (Rich) die zijn land ontvlucht omdat hij niet voor een bondgenoot van het Nazi- Duitsland wil werken. Een `Europese` produktie: altijd even onpersoonlijk (wat goeds zou men ook kunnen verwachten van deze tv-cineast?), maar dit is wellicht de minst slechte film uit de serie, daar de vertolking zich er tenminste goed doorheen slaat.

Histoire d'ombres

1991 | Misdaad

Frankrijk 1991. Misdaad van Denys Granier-Deferre. Met o.a. Pierre-Loup Rajot, Ludmila Mikaël, Aurèle Doazan, Claude Rich en Thierry Fortineau.

Om te vergeten dat zijn boekhouder er met 600.000 Franse franken vandoor is trekt Antoine (Rajot) zich een paar dagen terug in een plattelandshotelletje. Daar komt hij een rijke visser tegen die de fout begaat tijdens het beoefenen van zijn geliefde sport om het leven te komen. De jonge mooie weduwe van laatstgenoemde wordt meteen verliefd op Antoine en bedankt hem voor het vermoorden van haar man, hetgeen hem natuurlijk in heel wat opzichten een hoop problemen bezorgt. Nauwkeurige bewerking van Herv[KA1]e Jaouen`s roman. Er moet gezegd worden dat de bewerkers/dialoogschrijvers (Pierre Fabre en Michel Grisolia) specialisten in hun vak zijn. Hoewel hij niet het talent van zijn vader Pierre heeft maakt de regisseur er een behoorlijke film met geloofwaardige personages van.

Stirn et Stern

1990 | Komedie, Oorlogsfilm

Frankrijk 1990. Komedie van Peter Kassovitz. Met o.a. Claude Rich, Jacques Dufilho, Danièle Lebrun, Dominique Blanchar en Roger Mirmont.

Parijs: 1944. De joodse familie Stern is verraden door z.g. `goede Fransen` en nu komt de politie hen arresteren. Die vergissen zich echter en komen op de verkeerde verdieping bij de katholieke familie Stirn terecht. Stirn is een overtuigd collaborateur, maar hij is echter een man van eer en weigert zijn joodse buren te verraden. Zo komt hij in een verschrikkelijk wespennest terecht. De film dankt zijn originaliteit aan het feit dat de regisseur dit onderwerp op een tamelijk luchtige manier behandelt: `De jood is misschien vervelend. De collaborateur is waarschijnlijk gestoord. Deze door een meedogenloos systeem meegesleurde personen interesseren mij, omdat het mensen zijn. Je kunt er maar beter om lachen.` Een even verbijsterende als originele produktie met als grote pluspunt het uitstekende acteerwerk. Kassovitz (zelf joods) heeft zijn geloofsgenoten al eens zeer nauwkeurig en gevoelig neergezet. Daarmee doelen we vooral op zijn nog steeds unieke film AU BOUT DU BOUT DU BANC (1979). Scenario van de regisseur en Michèle Dalbin naar een verhaal van Daniel Colmar.

Promotion canapé

1990 | Komedie, Erotiek

Frankrijk 1990. Komedie van Didier Kaminka. Met o.a. Grace De Capitani, Margot Abascal, Thierry Lhermitte, Michel Sardou en Patrick Chesnais.

Deze klucht geeft een uiterst grievend beeld van de (Franse) post en doet geloven dat het elders niet anders is. Dit volledig overtrokken, seksistische portret, waar carri[KA2]ere maken via de rustbank gaat, is evenwel goed voor af en toe een fikse brok leedvermaak. De post is een hele grote werkgever en de cynische makers hebben vast gedacht dat voldoende PTT-ers dom genoeg zouden zijn om zich aan deze banale karikatuur te spiegelen, waardoor de film rendabel zou zijn. Boertig spel, dito regie en scenario (van Didier Kaminka naar een idee van kolder-koning van de lach Claude Zidi - hoe kon het anders!) en alledaagse plaatjes van Claude Agostini.

Embuscades

1990 | Misdaad, Oorlogsfilm

Frankrijk 1990. Misdaad van Peter Kassovitz. Met o.a. Claude Rich, Jean-Yves Barteloot, Bérangère Bonvoisin, Jean-Pierre Dérroussin en Philippe Morier-Genoud.

Niemand minder dan Régis Debray schreef scenario en dialogen, en hij putte rijkelijk uit zijn eigen ervaringen met dit verhaal over een jonge journaliste die in Nicaragua in een hinderlaag loopt en wordt vermoord door de guerillero's. Haar kameraad verneemt dat via de tv, en vertrekt om ter plekke navraag te doen. Hij stuit op de ene verrassing na de andere en zijn vriendin blijkt heel anders te zijn dan hij dacht. De tv-regisseur is hier niet de belangrijkste figuur, maar zijn film is degelijk van opbouw. Desalniettemin, en mede dankzij de zeer omstreden persoon van Debray, komen politiek en ideologie in deze film samen. Er moet dan ook kritisch naar worden gekeken!

Piovra 4

1989 | Misdaad

Duitsland/Italië/Frankrijk 1989. Misdaad van Luigi Pirelli. Met o.a. Michele Placido, Patricia Millardet, Remo Girone, Simona Cavallari en Bruno Cremer.

Zeer geslaagde Italiaanse miniserie, met flitsen van de realiteit over de dodelijke strijd tussen de maffia en een moedige politiecommissaris. Sterke rolbezetting, uitstekend camerawerk en een hoog tempo in een film die de invloed van de maffia in de hoogste kringen van de financiële wereld en de politiek in kaart brengt. Prima acteerwerk, vooral van Placido als commissaris Cattani, Millardet als de vrouwelijke rechter, Girone als de gemene geldschieter en Cavallari als een tragisch personage. Een geweldige technische prestatie met mooie muziek van Morricone. Ook bekend als: OCTOPUS 4.

Les cigognes n'en font qu'à leur tête

1989 | Komedie

Frankrijk 1989. Komedie van Didier Kaminka. Met o.a. Marlène Jobert, Patrick Chesnais, Virginie Demians, Claude Rich en Roland Giraud.

Een echtpaar kan geen kinderen krijgen. Hun verzoek om een kind te mogen adopteren wordt afgewezen. Waarom blijft onduidelijk. Ze komen in contact met een jonge zwangere vrouw die geen kind wil, maar ook geen abortus. Dan begint de komedie van de (schijn)zwangerschap van de vrouw. Kaminka, slaagt erin de kijker te vermaken met enkele leuke grappen, maar het geheel hangt als los zand aan elkaar.

L'ours en peluche

1988 | Misdaad

Frankrijk 1988. Misdaad van Edouard Logereau. Met o.a. Claude Rich, Catherine Salviat, Anne-Marie Dréville en Patricia Elig.

Waarom veroorzaakt een gynaecoloog bijna een ramp bij een bevalling zonder complicaties? De getalenteerde acteurs dragen deze film, gebaseerd op een roman van Georges Simenon.

Haute Tension: Histoires d'ombres

1988 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1988. Misdaad van Denys Granier-Deferre. Met o.a. Pierre-Loup Rajot, Auréle Doazan, Claude Rich, Ludmila Mikaël en Thierry Fortino.

Verzekeringsmakelaar Rajot wordt door zijn accountant bedrogen. Als hij zijn wonden aan de Rivièra likt, maakt hij kennis met de oogverblindende echtgenote van een miljonair. Hij wordt tot over zijn oren verliefd op de feeks, die hem fataal wordt, als haar rijke man dood wordt aangetroffen. Hij hangt andermaal. Aardige film naar zeer bekend thema.

Monsieur Le P.d.g.

1986 | Komedie

Frankrijk 1986. Komedie van Jean Girault.

Verzekeringsmakelaar Rajot wordt door zijn accountant bedrogen. Als hij zijn wonden aan de Rivièra likt, maakt hij kennis met de oogverblindende echtgenote van een miljonair. Hij wordt tot over zijn oren verliefd op de feeks, die hem fataal wordt, als haar rijke man dood wordt aangetroffen. Hij hangt andermaal. Aardige film naar zeer bekend thema.

L'Enigme blanche

1985 | Thriller

Duitsland/Italië/Frankrijk 1985. Thriller van Peter Kassovitz. Met o.a. Jean Rochefort, Bulle Ogier, Claude Rich en Bruno Cremer.

De verfilming van de gelijknamige roman van Roger Gouze. De personages bevinden zich in een ingesneeuwde bergchalet waardoor ze zijn afgesneden van buitenwereld. In het begin komt een van hem om, meegesleurd door een lawine. Althans zo lijkt het. Maar twijfel en verdenking doen hun intrede. Kassovitz, die voornamelijk voor de televisie werkt (en slechts één film voor de bioscoop maakte), weet op knappe wijze suspense à la Hitchcock aan te brengen, de besloten ruimte van de handeling komt zeer beklemmend over. Bovendien wordt hij gesteund door prima acteurs.

Escalier C

1985 | Komedie

Frankrijk 1985. Komedie van Jean-Charles Tacchella. Met o.a. Robin Renucci, Jean-Pierre Bacri, Catherine Frot, Michel Aumont en Claude Rich.

Deze verfilming van de gelijknamige roman van Elvire Murail verhaalt van de dagelijkse beslommeringen van de bewoners van een appartementencomplex in Parijs die elkaar slechts in 'trappenhuis C' tegenkomen. Hoofdpersoon Forster Lafont (Renucci) is een onbeschofte, emotioneel ondoordringbare en rancuneuze kunstcriticus wiens cynisme wordt doorbroken wanneer een buurman zelfmoord pleegt. In het origineel werd de journalist uiteindelijk homoseksueel, een element dat in de film min of meer uit het zicht is verdwenen. Tacchella is ook de regisseur van het ontroerende Cousin, cousine uit 1975.

Les mots pour le dire

1983 | Drama

Frankrijk 1983. Drama van José Pinheiro en Jose Pinheiro. Met o.a. Nicole Garcia, Marie-Christine Barrault, Daniel Mesguich, Claude Rich en Jean-Luc Boutte.

Een niet bepaald getrouwe en gekunstelde bewerking van de uitstekende roman van Marie Cardinal, over de psychologische, lichamelijke, persoonlijke en gezinsproblemen van een dertigjarige vrouw. Het feit dat er maar liefst vier scenarioschrijvers, waaronder Suso Cecchi d'Amico en Cardinal zelf, aan deze film hebben gewerkt, mocht niet baten. De schrijfster betoonde zich zeer ontevreden over deze verfilming van haar werk. Tweede lange film van Pinheiro.

Un Matin rouge

1982 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1982. Drama van Jean-Jacques Aublanc. Met o.a. Claude Rich, Michel Duchaussoy, Maurice Garrel, Jacques Fabbri en Victor Garrivier.

Vier twaalfjarige schoolvrienden zweren in 1943 het verraad van een leraar aan nazi`s te zullen wreken. Veertig jaar later ontmoeten ze elkaar weer bij dorpsjubileum en zijn hun eed vergeten totdat ze van identiteit van de verrader op de hoogte worden gebracht. Een sterk gegeven - hoewel het veel lijkt op dat van de 25 jaar oudere MARIE OCTOBRE - loopt ondanks goede acteurs en een beroemde cameraman (Gerry Fisher) stuk op de onervarenheid van de debuterende regisseur, die de spanning steeds laat verslappen.

La revanche

1981 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1981. Komedie van Pierre Lary. Met o.a. Annie Girardot, Victor Lanoux, Claude Rich, Dominique Labourier en Catherine Alric.

Een schrijfster van misdaadromans is getrouwd met een politieman die de inspiratie voor haar boeken zelf opeist. Uit wraak beraamt ze met twee vriendinnen, die hun partners ook veel te verwijten hebben, een bankroof. Deze feministische komedie komt niet van de grond door de al te makkelijke effecten en de stereotiepe personages. Girardot en Lanoux maken nog iets van hun rollen, de overige acteurs zijn totaal ongeloofwaardig. Scenario van Jacques Kirsner.

La guerre des polices

1979 | Drama, Misdaad, Thriller

Frankrijk 1979. Drama van Robin Davis. Met o.a. Claude Brasseur, Marlène Jobert, Claude Rich, François Périer en Jean-François Stévenin.

Rivaliteit tussen politiecommissaris Jacques Fush (Brasseur) en een collega Ballestrat (Rich) van de anti-terreurbrigade leidt tot de ontsnapping van een terrorist en de dood van een agent, waarna ze van hogerhand bevel krijgen tot samenwerking. Niettemin blijven ze elkaar dwarszitten, tot een commissaris van deze brigade een staatsvijand weet te doden, alvorens zelf te sneuvelen. Gedegen, maar niet opmerkelijk scenario, dat op ware gebeurtenissen is geïnspireerd en daarbij kritische kanttekeningen plaatst, kreeg verrassend gespannen vormgeving met indringende beelden in een nerveuze montage, waardoor de film verfrissend afwijkt van de gemiddelde policier. Briljant spel van Brasseur en Rich als de rivalen. Het scenario is van Jean-Marie Guillaume, Jacques Labib, Patrick Laurent, Jean-Patrick Manchette en regisseur Davis. Het camerawerk is van Ramón F. Suárez. Eastmancolor, Mono.

Le Crabe-Tambour

1977 | Drama, Avonturenfilm

Frankrijk 1977. Drama van Pierre Schoendoerffer. Met o.a. Odile Versois, Jacques Dufilho, Jean Rochefort, Claude Rich en Jacques Perrin.

Een scheepskapitein, een arts en een machinist halen aan boord herinneringen op aan avonturen met een raadselachtige vriend in verschillende perioden, in Algerije en Indo-China. Deze uit tegenstrijdige flashbacks opgebouwde film geeft een boeiend beeld van mannenvriendschappen in woelige tijden met meer accent op de psychologie dan op het spektakel. Schoendoerffer verfilmde zijn eigen gelijknamige roman op een échte varende boot. De film werd genomineerd voor zes Césars, waarvan er drie werden verzilverd, voor beste hoofd- en bijrol en beste camerawerk.

Le futur aux trousses

1975 | Sciencefiction, Komedie

Frankrijk 1975. Sciencefiction van Dolorès Grassian. Met o.a. Bernard Fresson, Claude Rich, Andréa Ferréol, Michel Aumont en Rita Renoir.

De overvoerde consumenten kopen niets meer en de president- directeur van een gigantisch concern ziet de ondergang van het faillissement al voor zich opdoemen. Dan verschijnt opeens Borel (!), futuroloog, ten tonele. Hij redt de situatie door het droombeeld van iedereen te verwezenlijken: men kan een dubbele identiteit kopen. Een geweldig succes. Maar de chaos van geesten wordt zo groot dat het gezag het niet langer kan toestaan. Harde satire op consumptiemaatschappij die Dolor[KA2]es Grassian regisseerde en waarvoor zij scenario en dialogen schreef. Het geheel is wisselend van kwaliteit (sommige ideeën zijn slecht of onvoldoende uitgebuit) maar bepaalde scènes bieden leuke momenten vol onstuimige humor. De fotografie is van Alain Derobe en André Dubreuil.

Adieu poulet

1975 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1975. Misdaad van Pierre Granier-Deferre en Denys Granier-Deferre. Met o.a. Lino Ventura, Victor Lanoux, Claude Rich, Patrick Dewaere en Françoise Brion.

Generatie- en temperamentsconflicten tussen commissaris Ventura en inspecteur Dewaere zijn interessanter dan de neo- fascistische complotten die ze tijdens gemeenteraadsverkiezingen in Rouen proberen te ontrafelen. De film gaat al te voorzichtig hete politieke hangijzers uit de weg, maar heeft een mooi cynisch einde. Scenario van Francis Veber naar de roman van Raf Vallet.

Stavisky...

1974 |

Italië/Frankrijk 1974. Alain Resnais. Met o.a. Roberto Bisacca, Michael Lonsdale, Anny Duperey, François Périer en Claude Rich.

Generatie- en temperamentsconflicten tussen commissaris Ventura en inspecteur Dewaere zijn interessanter dan de neo- fascistische complotten die ze tijdens gemeenteraadsverkiezingen in Rouen proberen te ontrafelen. De film gaat al te voorzichtig hete politieke hangijzers uit de weg, maar heeft een mooi cynisch einde. Scenario van Francis Veber naar de roman van Raf Vallet.

Stavisky

1974 | Drama, Historische film

Frankrijk/Italië 1974. Drama van Alain Resnais. Met o.a. Jean-Paul Belmondo, Charles Boyer, Anny Duperey, François Périer en Michael Lonsdale.

De oplichter en lieveling van de jet-set Stavisky is betrokken bij een financieel schandaal en komt ook door het toenemende antisemitisme steeds meer alleen te staan. In dezelfde periode (1933) is Lev Trotsky een banneling aan de C[KA4]ote d`Azur. Meer dan in een politieke analyse is Resnais ge[KA3]interesseerd in de uitzonderlijk elegante reconstructie van de periode en het portret van een raadselachtig mens (Belmondo in zijn enige echt goede rol in jaren). Scenario van Jorge Semprun.

La race des seigneurs

1974 | Drama

Frankrijk 1974. Drama van Pierre Granier-Deferre en Denys Granier-Deferre. Met o.a. Alain Delon, Sydne Rome, Jeanne Moreau, Claude Rich en Jean-Marc Bory.

Een politicus kan minister worden in de nieuwe regering. Hij heeft er alles voor over om dat te bereiken. Hij vervreemdt van zijn gezin, verzaakt het programma van zijn partij en drijft zijn minnares tot zelfmoord. In de film wordt zo angstvallig mogelijk geprobeerd de held niet met een bestaande partij te associëren zodat er een karakterloze schildering van het milieu ontstaat. De satirische elementen van Félicien Marceau's roman Creezy zijn vervangen door melodrama, vooral in de romance met het fotomodel. Niettemin goed spel. De regisseur en Pascal Jardin bewerkten de roman tot scenario. Walter Wottitz keek door de camera.

La Femme de Jean

1974 | Drama

Frankrijk 1974. Drama van Yannick Bellon. Met o.a. France Lambiotte, Claude Rich, Hyppolite, Tatiana Mouhkine en Régine Mazella.

Vrouw wordt na 15 jaar door echtgenoot verlaten. Moeizame ontwikkeling van èchtgenote van ...' naar nieuwe zelfstandigheid met eigen werkkring, interesses en initiatieven worden met name gestimuleerd door laconieke puberzoon. Film verloopt nagenoeg identiek aan later gemaakte UNMARRIED WOMEN, maar is ingetogener en somberder in details en weet genezend effect van de tijd opmerkelijk duidelijk te maken. Zeer sterke hoofdrol van niet- actrice Lambiotte.

L' Ironie du sort

1974 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk 1974. Drama van Edouard Molinaro. Met o.a. Pierre Clémenti, Marie-Hélène Breilat, Jacques Spiesser, Claude Rich en Jean Desailly.

Molinaro werd vooral bekend om zijn komedies, maar zijn dramatische films zijn eigenlijk veel beter zoals deze variaties op het thema 'wat zou er gebeuren als...'. Een jongeman uit een verzetsgroep staat op het punt om een Feldwebel te liquideren en overweegt wat er zal gebeuren met hem, zijn meisje, zijn vriend en andere betrokkenen als hij wel of niet zal schieten. De parallelle mogelijkheden worden in kleur en zwartwit naast elkaar getoond.

Nini Tirabusciò, la donna che inventò la mossa

1970 | Komedie, Musical, Historische film

Italië 1970. Komedie van Marcello Fondato. Met o.a. Monica Vitti, Pierre Clémenti, Peppino De Filippo, Carlo Giuffré en Sylva Koscina.

Een actrice wordt verdacht van medeplichtigheid aan de moord op koning Umberto I, maar behaalt na haar celstraf roem in het variété door haar spraakmakende 'kurketrekkerdans', waarmee ze zowel verontwaardigde fatsoensrakkers aantrekt als reeksen minnaars, die ze aan de vooravond van WO I tot pacifisme tracht te bekeren. Deze pittoreske Belle Epoque-klucht slaagt er niet in sociale en politieke gebeurtenissen te combineren met revuescènes, zodat de film een overmatig lange one woman-show van Vitti wordt, die kan zingen noch dansen en dat drukdoenerig probeert te compenseren.

Une Veuve en or

1969 | Komedie, Misdaad

Italië/Duitsland/Frankrijk 1969. Komedie van Michel Audiard. Met o.a. Michèle Mercier, Claude Rich, Jacques Dufilho, Folco Lulli en André Pousse.

Een gelukkig getrouwde vrouw krijgt uit Amerika een erfenis van honderd miljoen dollar die ze pas kan incasseren wanneer ze weduwe is. Haar liefde voor de echtgenoot en de hebzucht naar het geld nemen afwisselend de overhand. De film is een rampzalige combinatie van een regisseur die niet kan filmen en een hoofdrolspeelster die niet kan acteren. Alle mogelijkheden tot een bizarre zwarte komedie worden daardoor gesaboteerd. Gebrek aan humor van Mercier moet gecompenseerd worden door haar dolzinnige toiletten, terwijl de gewoonlijk toch vakkundige tegenspelers zich moeten uitputten in bekkentrekkerij.

La Client de la morte-saison

1969 | Drama, Oorlogsfilm

Israël/Frankrijk 1969. Drama van Moshé Mizrahi. Met o.a. Claude Rich, Hans-Christian Blech en Hénia Suchar.

Ex-nazi heeft zich met nieuwe identiteit in Isra[KA3]el gevestigd, is getrouwd en een gewaardeerd herbergier. In cli[KA3]ent herkent hij een van vroegere slachtoffers die bedreiging vormt voor gerespecteerde status. Qua scenario sobere en sterke uitwerking van interessant gegeven en opmerkelijk acteren, maar debutant Mizrahi mist juiste greep op de stof (net als in latere films). Fraaie en boeiende opnamen van Eilat en omgeving.

Je t'aime je t'aime

1968 | Sciencefiction, Drama

Frankrijk 1968. Sciencefiction van Alain Resnais. Met o.a. Claude Rich, Olga Georges-Picot, Anouk Ferjac en Van Doude.

Na een zelfmoordpoging gaat Claude Ridder in op het aanbod van een mysterieuze organisatie om proefkonijn te worden in een tijdreisexperiment. De hachelijke onderneming zonder menselijk precedent verloopt niet conform verwachting: Claude raakt op drift, heen en weer geslingerd tussen heden en pijnlijk verleden. Wederhelft Catrine speelt daarin een al even tragische hoofdrol. Buiten alle clichés tredend sf-drama is een invoelend geacteerde, geraffineerde filmillusie van gefragmenteerde tijd, geheugenvertekening en allesverzengende liefde. Roerend, desoriënterend en waaghalzig origineel.

Oscar

1967 | Komedie

Frankrijk 1967. Komedie van Edouard Molinaro. Met o.a. Louis de Funès, Claude Rich, Claude Gensac, Mario David en Agatha Natanson.

Een zakenman is opgelicht door zijn secretaris die wil trouwen met zijn onwettige dochter, terwijl zijn wettige dochter zwanger is van de chauffeur. Zijn hebzucht strijdt met zijn vadergevoel tijdens één permanente woede-aanval van De Funès, in de verfilming van een toneelklucht die hij ook op de planken speelde. De film houdt een eenheid van tijd en plaats aan, net als het stuk, maar heeft zoveel vaart en vondsten dat hij een der meest geslaagde De Funès-vehikels is.

La mariée était en noir

1967 | Drama, Actiefilm, Film noir, Thriller

Frankrijk 1967. Drama van François Truffaut. Met o.a. Charles Denner, Claude Rich, Alexandra Stewart, Daniel Boulanger en Serge Rousseau.

Op de trappen van de kerk wordt een kersverse bruidegom dodelijk getroffen door een geweerschot. Zijn bruid zal haar leven wijden aan het vinden en doden van de schuldigen. Deze wraakfilm kreeg een episodische aanpak waarbij elk van de vijf schuldigen in zijn levenssituatie wordt getekend en Moreau zich in wisselende, aangepaste gedaantes daarin binnendringt. De delen zijn boeiender dan het geheel. Opmerkelijke muziek van Bernard Herrmann. Het scenario is van regisseur Truffaut en Jean-Louis Richard naar het boek van William Irish.

Monsieur le président-directeur général

1966 | Komedie

Frankrijk 1966. Komedie van Jean Girault. Met o.a. Jacqueline Maillan, Pierre Mondy, Claude Rich, Michel Galabru en Daniel Ceccaldi.

De president-directeur van een Europese koelkastenfirma nodigt een aantal filiaalhouders uit zich kandidaat te stellen voor het vice-presidentschap. Hun verblijf op een buitenhuis wordt verstoord door de komst van een beruchte gangster, die een van de echtgenoten als zijn advocate wil. Een boulevardklucht die wat verrassender dan gewoonlijk is. Bovendien is er een sterke rolbezetting, die de grappen meer animo geeft dan ze eigenlijk waard zijn.

Les Compagnons de la Marguérite

1966 |

Frankrijk/Italië 1966. Jean-Pierre Mocky. Met o.a. Claude Rich, Paola Pitagora, Francis Blanche, Catherine Rich en Michel Serrault.

Restaurateur van oude handschriften gebruikt zijn talent om zonder administratieve rompslomp van frigide echtgenote af te komen en zoekt echtpaar om mee te ruilen. Advertentie wekt wantrouwen van inspecteur van zedenpolitie die zelf mooie maar veeleisende vrouw heeft. Zoals vaker zijn Mocky's ideeën - ditmaal met valse papieren bekrachtigde partnerruil - beter dan regie en uitwerking, maar arsenaal van komische acteurs grijpt kansen tot venijnige karikaturen aan met graagte.

Un milliard dans un billard

1965 | Misdaad

Italië/Duitsland/Zwitserland/Frankrijk 1965. Misdaad van Nicolas Gessner. Met o.a. Claude Rich, Jean Seberg, Elsa Martinelli, Pierre Vernier en Elisabeth Flickenschildt.

Deze vermakelijke politiefilm speelt zich af in Genève. Namaak-inbrekers belazeren de echte inbrekers; de gestolen juwelen worden teruggevonden en verkocht, terwijl de politie in het duister tast en het gestolen goed gedijt. In het magere verhaaltje wordt flink de draak gestoken met de politie. Een groot aantal sympathieke personages kunnen het hoge tempo van de film goed bijhouden.

Paris brûle-t-il?

1965 | Oorlogsfilm, Experimenteel

Frankrijk 1965. Oorlogsfilm van René Clément. Met o.a. Jean-Paul Belmondo, Charles Boyer, Leslie Caron, Jean-Pierre Cassel en George Ghakiris.

Terwijl de geallieerden in augustus 1944 Parijs naderen, geeft Hitler opdracht aan generaal Von Choltitz voor een vernietigingsplan als de stad mocht worden bevrijd. Vertegenwoordigers in Frankrijk van De Gaulle komen erachter en nemen tegenmaatregelen. Ondanks de spectaculaire aanpak is de regie er niet in geslaagd met de historische reconstructie dramatische spanning te wekken, te meer omdat de bij voorbaat bekende goede afloop hieraan afbreuk doet. De vaak alleen als veredelde figuratie gebruikte sterbezetting ondermijnt de authenticiteit, maar geeft een cinefiel heel wat te herkennen.

L' Or du duc

1965 | Komedie

Frankrijk 1965. Komedie van Jacques Baratier. Met o.a. Claude Rich, Monique Tarbès, Pierre Brasseur, Annie Cordy en Danielle Darrieux.

Een adellijke dichter wordt door een deurwaarder met vrouw en tien kinderen op straat gezet, maar erft van een rijke oom een autobus waarin hij zijn gezin onderdak kan brengen. Pas na veel avonturen komt hij erachter dat het chassis van de bus van goud is. In plaats van het kansrijk gegeven met grappen uit te bouwen, zoekt de film het in een optreden van 'gaststerren' met wie het weerzien aangenaam is, zonder dat het tot verrassingen leidt.

Mata Hari, agent H21

1964 | Historische film, Drama, Romantiek, Thriller

Frankrijk/Italië 1964. Historische film van Jean-Louis Richard. Met o.a. Claude Rich, Jeanne Moreau, Franck Villard, Jean-Louis Trintignant en Henri Garcin.

Margaretha Geertruida Zelle, die tijdens WO I als exotisch danseres Mata Hari voor de Duitsers spioneert, wordt verliefd op een Franse officier, en besluit voor de andere kant te gaan werken. Een riskante keuze. Op maat gesneden vehikel voor regisseur Richards ex-echtgenote Moreau, gebaseerd op een half-ironisch, half-tragisch scenario van François Truffaut, de man die normaal gesproken juist de scenario's van Richard (Fahrenheit 451, La nuit américaine) verfilmde. Richard is een betere scenarist dan regisseur, maar toch wel de moeite waard.

Les Repas des fauves

1964 | Drama, Oorlogsfilm

Frankrijk/Italië/Spanje 1964. Drama van Christian-Jaque. Met o.a. France Anglade, Francis Blanche, Boy Gobert, Antonella Lualdi en Adolfo Marsillach.

Tijdens een verjaardagssouper in een provincieplaats in 1942 wordt op straat een Duits officier gedood. De Gestapo eist twee gegijzelden per woning die de bewoners zelf mogen uitkiezen. Angst en lafheid doen feestgangers hun ware gezicht tonen. Deze cynische karakterstudie wordt al te voor de hand liggend ontwikkeld, al houdt de situatie de spanning vast. Enkele zwakke acteursprestaties trekken in deze toneelmatige opzet meer negatieve aandacht dan in een andere samenhang het geval zou zijn.

La Chasse à l'homme

1964 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1964. Komedie van Edouard Molinaro. Met o.a. Françoise Dorléac, Bernadette Lafont, Micheline Presle, Francis Blanche en Noël Roquevert.

Jongeman, die op het punt van trouwen staat, wordt de huwelijkse staat door verhalen van vrienden z[KA1]o tegengemaakt dat hij zijn bruiloft ontvlucht en samen met een makker met vakantie gaat in plaats van op huwelijksreis. Uiteindelijk lopen alle drie toch (weer) in de val. Komedie onderscheidt zich van andere episodefilms door een verbindende lijn in het verhaal, maar afzonderlijke sketches zijn van zeer wisselend gehalte. Aardigste zijn Rich tussen Presle en Deneuve en Brialy met Dorléac. Verdere rolbezetting krijgt in onaangename en niet zeer geestige humor weinig kansen.

Les tontons flingueurs

1963 | Misdaad, Komedie, Actiefilm

Frankrijk/Italië/Duitsland 1963. Misdaad van Georges Lautner. Met o.a. Lino Ventura, Bernard Blier, Francis Blanche, Sabine Sinjen en Claude Rich.

Klassieke misdaadkomedie, volgens sommigen 'te Frans' om buiten Frankrijk op waarde geschat te kunnen worden vanwege alle verwijzingen en woordspelingen en vanwege de accenten die moeilijk te verstaan zijn. Niettemin is de film ook voor wie die nuances mist plezierig, vanwege de topacteurs en de bijzondere combinatie van criminaliteit, olijkheid en diepzinnigheid. Ventura speelt ex-gangster Fernand, die door zijn stervende, oude maffiabaas The Mexican (Dumesnil) wordt gevraagd om na diens dood wat touwtjes in handen te nemen. Andere maffiosi zijn daar uitgesproken tegen.

Les Copains

1963 | Komedie

Frankrijk 1963. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Philippe Noiret, Pierre Mondy, Claude Rich, Michael Lonsdale en Guy Bedos.

Zeven schoolvrienden - inmiddels van middelbare leeftijd - brengen samen hun vakantie door met drinkgelagen en practical jokes als in 'de goeie ouwe tijd'. Vriendschap tussen veertigers die zich nog gedragen alsof ze kleine jongens zijn, is een thema waarmee Robert met deels dezelfde acteurs later zijn grootste successen zou behalen. Deze vroege poging - naar een roman van Jules Romains - heeft al veel van de latere kwaliteiten, al weten niet alle acteurs de juiste toon te treffen. De grote uitzondering is Noiret, in een prachtig nummer in vermomming als een prelaat die op de kansel een schunnige preek houdt.

Constance aux enfers

1963 | Drama, Thriller

Spanje/Frankrijk 1963. Drama van François Villiers en Francois Vilkliers. Met o.a. Michèle Morgan, Dany Saval, Maria Pacôme, Claude Rich en Carlos Casaravilla.

Een weduwe is getuige hoe haar losbandige buurvrouw door een jaloerse minnaar wordt gedood. Ze verbergt de moordenaar en wordt zijn geliefde, maar ze krijgt al spoedig chantagebrieven terwijl de jongeman zich wel erg onbekommerd buiten zijn schuilplaats waagt. De film weet een zekere sfeer en spanning te wekken boven de voorspelbaarheid van het scenario uit, maar de standaard- rolverdeling maakt het geheel ook niet verrassender. Morgan blijft van begin tot einde een waardige dame, Saval is irritant als altijd zodat haar wurging zeer welkom is. Ook bekend als WEB OF FEAR.

Comment trouvez-vous ma soeur?

1963 | Komedie

Frankrijk 1963. Komedie van Michel Boisrond. Met o.a. France Anglade, Claude Rich, Jacqueline Maillan, Michel Serrault en Dany Robin.

Ongezeglijke scholier probeert zijn zuster aan een jonge leraar te koppelen in de hoop op betere cijfers. Misverstanden met de ouders en diens verhouding met een getrouwde vrouw zijn obstakels v[KA1]o[KA1]or het doel bereikt wordt. Vlot tempo en kleurrijke bijrollen wegen tegen de magere intrige op, al kan de talentloosheid van (de welgevormde) Anglade als de omworven zuster door niets gecompenseerd worden.

The Elusive Corporal

1962 | Experimenteel, Komedie

Frankrijk 1962. Experimenteel van Jean Renoir. Met o.a. O.E. Hasse, Jean-Pierre Cassel, Claude Brasseur en Claude Rich.

Ongezeglijke scholier probeert zijn zuster aan een jonge leraar te koppelen in de hoop op betere cijfers. Misverstanden met de ouders en diens verhouding met een getrouwde vrouw zijn obstakels v[KA1]o[KA1]or het doel bereikt wordt. Vlot tempo en kleurrijke bijrollen wegen tegen de magere intrige op, al kan de talentloosheid van (de welgevormde) Anglade als de omworven zuster door niets gecompenseerd worden.

Les sept péchés capitaux

1962 | Komedie

Frankrijk 1962. Komedie van Sylvain d' Homme, Jacques Demy, Philippe de Broca, Claude Chabrol en Edouard Molinaro. Met o.a. Jean-Pierre Aumont, Claude Brasseur, Jean-Claude Brialy, Jean-Pierre Cassel en Eddie Constantine.

Het nouvelle vague-antwoord op het onder dezelfde titel gemaakte zevenluik van de gearriveerde regisseurs uit de jaren vijftig geeft door het beperkt bestek de beroemde regisseurs, acteurs en schrijvers weinig speelruimte, waardoor het resultaat vlak en nauwelijks onderhoudend is. Een aardige sketch van Godard met Constantine, die zelfs te lui is om op de avances van een starlet in te gaan, en zowaar een uitschieter van Vadim, die een overspelrelatie laat stuk lopen op de verongelijkte hoogmoed van de gelieven ten aanzien van hun huwelijkspartners. Een gaaf klein verhaal dat de barokke ontsporingen van zijn lange films mist.

Les petits matins

1962 | Komedie

Frankrijk 1962. Komedie van Jacqueline Audry. Met o.a. Agathe Aëms, Fernand Gravey, Pierre Mondy, Bernard Blier en Lino Ventura.

De achttienjarige Agathe lift van België naar de Côte d'Azur en ontmoet onderweg uiteenlopende mannen. Lichtvoetige roadmovie van Audry, in naoorlogs Frankrijk als regisseuse een rariteit, die consequent vrouwelijke thema's belichtte (ze maakte in 1951 het lesbisch getinte Olivia). Vanuit Agathe's perspectief zien we hoe verschillend de mannen op de avontuurlijke reizigster reageren. De bonte cast omvat onder meer Lino Ventura, een jonge Claude Rich, en Arletty (Les enfants du Paradis) in een van haar laatste rollen. Hoofdrolspeelster Aëms maakte uitsluitend deze film: ze prefereerde een carrière als model.

Le Caporal épinglé

1962 | Oorlogsfilm, Komedie

Frankrijk 1962. Oorlogsfilm van Jean Renoir. Met o.a. Jean-Pierre Cassel, Claude Rich, Claude Brasseur, Jean Carmet en Guy Bedos.

Franse krijgsgevangenen doen talloze ontsnappingspogingen uit een Duits Stalag en weten, ondanks mislukkingen en strafmaatregelen, niet van opgeven tot het twee van hen uiteindelijk lukt Frankrijk te bereiken. De regisseur en de schrijver van LA GRANDE ILLUSION vertellen nu met lichtere toon over krijgsgevangenschap tijdens WO II, met jeugdiger personages. Naast humor ook tragische scènes en vooral een warm beeld van loyaliteit en doorzettingsvermogen.

Copacabana Palace

1962 | Komedie

Italië/Frankrijk 1962. Komedie van Steno. Met o.a. Walter Chiari, Mylène Demongeot, Sylva Koscina, Claude Rich en Franco Fabrizi.

Luxe-hotel tijdens carnaval in Rio is decor voor drie verhalen, over overspel, een geplande kraak en stewardessen die aan de man willen komen. Scenario varieert van flauw tot platvloers en acteurs hebben zich zichtbaar alleen laten strikken voor betaalde vakantie. Beelden van carnaval voegen niets aan film toe behalve lengte, maar zijn het enige bezienswaardige.

Tout l'or du monde

1961 | Komedie, Drama

Frankrijk 1961. Komedie van René Clair. Met o.a. Philippe Noiret, Claude Rich, Annie Fratellini, Colette Castel en Françoise Dorléac.

De bewoners van een afgelegen dorpje zijn recordhouders in het behalen van zeer hoge leeftijden. Een slimme ondernemer wil daarvan profijt trekken door van het dorp een toeristenoord te maken. De bewoners gaan enthousiast mee op één oude boer na; uitgerekend op zijn land bevindt zich de bron met het heilzame water. De erfgenaam van de boer wordt bewerkt met nationale roem en media-aandacht, maar alle inspanningen worden de overwerkte ondernemer fataal en alles blijft bij het oude. Deze satire verliest aan effectiviteit door de mechanische regie, die de humor en de spontaniteit vleugellam maakt, al weet Bourvil nog iets te maken van zijn drievoudige rol: de dwarse boer en zijn twee zonen. De andere acteurs zijn niet meer dan wezenloze pionnen.

Love And The Frenchwoman

1961 |

1961. Jean Delannoy en Michel Boisrond. Met o.a. Martine Lambert, Annie Girardot, Claude Rich, Dany Robin en Jean-Paul Belmondo.

De bewoners van een afgelegen dorpje zijn recordhouders in het behalen van zeer hoge leeftijden. Een slimme ondernemer wil daarvan profijt trekken door van het dorp een toeristenoord te maken. De bewoners gaan enthousiast mee op één oude boer na; uitgerekend op zijn land bevindt zich de bron met het heilzame water. De erfgenaam van de boer wordt bewerkt met nationale roem en media-aandacht, maar alle inspanningen worden de overwerkte ondernemer fataal en alles blijft bij het oude. Deze satire verliest aan effectiviteit door de mechanische regie, die de humor en de spontaniteit vleugellam maakt, al weet Bourvil nog iets te maken van zijn drievoudige rol: de dwarse boer en zijn twee zonen. De andere acteurs zijn niet meer dan wezenloze pionnen.

La Chambre ardente

1961 | Thriller, Horror, Komedie

Italië/Frankrijk/Duitsland 1961. Thriller van Julien Duvivier. Met o.a. Nadja Tiller, Jean-Claude Brialy, Claude Rich, Perrette Pradier en Walter Giller.

De voorouders van een bejaarde rijkaard zijn door een veronderstelde familievloek allen tragisch aan hun einde gekomen. Tijdens een vakantiebezoek van twee op de erfenis azende neven wordt hij vergiftigd. Naast de verdenking van de gasten zijn er aanwijzingen voor bovennatuurlijke krachten. De film wisselt niet steeds de overtuigende griezeleffecten af met de zwarte humor die doeltreffender is. De sfeervolle schilderachtige aanpak blijft boeiend tot aan een nogal teleurstellende ontknoping. Goed spel.

Ce soir ou jamais

1961 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1961. Komedie van Michel Deville. Met o.a. Anna Karina, Claude Rich, Jacqueline Danno, Anne Tonietti en Françoise Dorléac.

Een nauwkeurige en subtiele weergave van de verhouding tussen hart en verstand bij acht mensen, gefilmd in slechts één decor, zonder dat het ook maar een moment verfilmd toneel lijkt. De camera tast de gezichten af en registreert de geringste expressie. Alles heeft een betekenis in deze bittere maar tedere film.

La Française et l'amour

1960 | Komedie

Frankrijk 1960. Komedie van Henri Decoin, Michel Boisrond, René Clair, Jean Delannoy en Henri Verneuil. Met o.a. Jacqueline Porel, Darry Cowl, Sophie Desmarets, Pierre Mondy en Valérie Lagrange.

Zeven min of meer beroemde regisseurs en een reeks sterren in amoureuze ontwikkelingstadia van de (Franse?) vrouw, van een kind dat zijn geloof in de ooievaar verliest tot en met een oude vrijster die prooi is voor een huwelijkszwendelaar. De film wordt onderhoudender naarmate het onderwerp ouder wordt: de eerste drie episoden zijn leuk noch treffend. Clair maakt iets aardigs van een huwelijksreis - met - hindernissen. Meurisse domineert als bedrogen echtgenoot die wraak neemt in een overspelsketch. Papieren echtscheidings-rompslomp wordt satirisch aangevat en het laatste deel heeft een mooie rol van Montfort als een muurbloem die opbloeit van de attenties van een fortuinjager.

L' Homme à femmes

1960 | Drama, Thriller

Frankrijk 1960. Drama van Jacques-Gérard Cornu. Met o.a. Danielle Darrieux, Mel Ferrer, Claude Rich, Catherine Deneuve en Pierre Brice.

De moord op een jonge rokkenjager leidt tot een politieonderzoek in de welgestelde kringen waar het slachtoffer zijn connecties had. Na een reeks van verdenkingen leidt het spoor naar een vrouw, die gemotiveerd werd door sociale afgunst. Deze onevenwichtig gebouwde thriller - naar de roman van Patrick Quentin - is in de eerste helft een romantisch melodrama (met in het scenario relativerende ironische humor), terwijl daarna de misdaadintrige uitsluitend de aandacht krijgt. De regie is nogal vlak, maar er is een goede dubbelrol van Darrieux; de nagenoeg debuterende Deneuve speelt een dom blondje.

Ni vu, ni connu

1957 | Komedie

Frankrijk 1957. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Louis de Funès, Noëlle Adam, Claude Rich, Moustache en Pierre Mondy.

Een stroper zorgt voor goedkope voedselvoorziening in een dorpje, maar haalt zich daarmee de woede van de jachtopziener op de hals. Deze grijpt de eerste aanleiding aan om hem in de gevangenis te stoppen - al is hij dan toevallig net onschuldig - wat de romantische interesse wekt van de dochter van de kasteelheer die uit rebellie 'sterke mannen' idealiseert. Deze onderhoudende plattelandsklucht kreeg een hoog tempo mee en biedt de gelegenheid om de jongere De Funès te zien in een andere rol dan mopperkontige burger.

Ni Connu Ni Vu

1957 | Komedie

Frankrijk 1957. Komedie van Yves Robert. Met o.a. Noëlle Adam, Louis de Funès en Claude Rich.

Een stroper zorgt voor goedkope voedselvoorziening in een dorpje, maar haalt zich daarmee de woede van de jachtopziener op de hals. Deze grijpt de eerste aanleiding aan om hem in de gevangenis te stoppen - al is hij dan toevallig net onschuldig - wat de romantische interesse wekt van de dochter van de kasteelheer die uit rebellie 'sterke mannen' idealiseert. Deze onderhoudende plattelandsklucht kreeg een hoog tempo mee en biedt de gelegenheid om de jongere De Funès te zien in een andere rol dan mopperkontige burger.

C'est arrivé à Aden

1956 | Komedie

Frankrijk 1956. Komedie van Michel Boisrond. Met o.a. Dany Robin, André Luguet, Jean Bretonnière, Jacques Dacqmine en Elina Labourdette.

Een Frans theatergezelschap blijft tijdens een wereldtournee stagneren in de haven van een Victoriaans-Britse kolonie. Hun aanwezigheid en de wens om op te treden brengt de kolonialisten tot morele verontwaardiging maar de vedette verovert een woestijnprins die een politiek verdrag komt tekenen. In deze vlotte en (soms al te) uitbundig geacteerde komedie worden weinig overtuigende, maar wel vermakelijke, Engelse karikaturen door Franse acteurs neergezet. Robin speelt een charmante hoofdrol.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Claude Rich op televisie komt.

Reageer