Macha Méril

Acteur

Macha Méril is acteur.
Er zijn 63 films gevonden.

Climats

2012 | Drama, Romantiek

Frankrijk 2012. Drama van Caroline Huppert. Met o.a. Yannick Renier, Raphaëlle Agogué, Macha Méril, Philippe Laudenbach en Aurore Paris.

Ambachtelijke televisiefilm, naar de gelijknamige roman uit 1928 van André Maurois, is eerder een verzorgd tijdsbeeld dan een nu nog acuut relevant liefdesdrama. In het Angoulême van de jaren dertig ontmoet de jonge Philippe (Renier, broer van Jérémie) de mooie, levendige Odile (Agogué). Onmiddellijke wederzijdse smoorheid doet de tortelduiven snel huwen, tot misprijzen van Philippes hautaine bourgeois ouders. De immer elegante Ludmila Mikaël speelt de bijrol van tante. Eerder verfilmd in 1962 door Stellio Lorenzi, met jeune premier Jean-Pierre Marielle en de schalkse Marina Vlady.

René Bousquet ou Le grand arrangement

2007 | Oorlogsfilm, Drama, Biografie

Frankrijk 2007. Oorlogsfilm van Laurent Heynemann. Met o.a. Philippe Magnan, Ludmila Mikaël, Daniel Prévost en Macha Méril.

De gedramatiseerde documentaire over bankier René Bousquet, als politiechef van het Vichy-regime medeverantwoordelijk voor de grote jodenrazzia in Parijs op 16-17 juli '42, slaat een nachtzwarte bladzijde op uit de Franse WO II-historie. Technocraat Bousquet (hier vertolkt door veteraan Prévost) leverde korte tijd dodelijk effectieve assistentie aan de nazi's, maar bepleitte zijn leven lang zijn zaak: hij had niet-Franse joden geofferd om Franse te redden, dat was toch een patriottische verzetsdaad? In de film meldt zich na de oorlog een onbekende vrouw (de uiterst elegante theateractrice Mikaël) bij collaborateur Bousquet en beweert hem goed te kennen.

Mademoiselle Gigi

2005 | Drama

Frankrijk 2005. Drama van Caroline Huppert. Met o.a. Françoise Fabian, Juliette Lamboley, Macha Méril en Alexis Loret.

Parijs, 1900. Zestienjarige Gigi (Lamboley) leeft in een wereld van louter vrouwen. Haar moeder heeft een drukke carrière als music hall-zangeres en vertrouwt de opvoeding van haar dochter toe aan de oma en de tante van Gigi. De twee vrouwen proberen de jongedame goede manieren aan te leren met als doel een rijke man te schaken. Maar Gigi, geïnspireerd door Anna Karenina en Madame Bovary, wil zich niet overgeven aan de 'slavernij van een liefdeloos huwelijk' en stort zich in een passievolle liefde. Gebaseerd op de gelijknamige roman van Sidonie Cabrielle Colette.

Rien ne va plus!

2002 |

Frankrijk 2002. Michel Sibra. Met o.a. Darryl Cowl, Macha Méril, Jean-Marc Thibault en Darry Cowl.

Parijs, 1900. Zestienjarige Gigi (Lamboley) leeft in een wereld van louter vrouwen. Haar moeder heeft een drukke carrière als music hall-zangeres en vertrouwt de opvoeding van haar dochter toe aan de oma en de tante van Gigi. De twee vrouwen proberen de jongedame goede manieren aan te leren met als doel een rijke man te schaken. Maar Gigi, geïnspireerd door Anna Karenina en Madame Bovary, wil zich niet overgeven aan de 'slavernij van een liefdeloos huwelijk' en stort zich in een passievolle liefde. Gebaseerd op de gelijknamige roman van Sidonie Cabrielle Colette.

Belle grand-mère 2 - La trattoria

2002 | Komedie

Frankrijk 2002. Komedie van Marion Sarraut. Met o.a. Julie Sarraut, Victor Lanoux en Macha Méril.

Parijs, 1900. Zestienjarige Gigi (Lamboley) leeft in een wereld van louter vrouwen. Haar moeder heeft een drukke carrière als music hall-zangeres en vertrouwt de opvoeding van haar dochter toe aan de oma en de tante van Gigi. De twee vrouwen proberen de jongedame goede manieren aan te leren met als doel een rijke man te schaken. Maar Gigi, geïnspireerd door Anna Karenina en Madame Bovary, wil zich niet overgeven aan de 'slavernij van een liefdeloos huwelijk' en stort zich in een passievolle liefde. Gebaseerd op de gelijknamige roman van Sidonie Cabrielle Colette.

Bele grand-mère

2000 |

Frankrijk 2000. Marion Sarraut. Met o.a. Julie Sarraut, Victor Lanoux en Macha Méril.

Parijs, 1900. Zestienjarige Gigi (Lamboley) leeft in een wereld van louter vrouwen. Haar moeder heeft een drukke carrière als music hall-zangeres en vertrouwt de opvoeding van haar dochter toe aan de oma en de tante van Gigi. De twee vrouwen proberen de jongedame goede manieren aan te leren met als doel een rijke man te schaken. Maar Gigi, geïnspireerd door Anna Karenina en Madame Bovary, wil zich niet overgeven aan de 'slavernij van een liefdeloos huwelijk' en stort zich in een passievolle liefde. Gebaseerd op de gelijknamige roman van Sidonie Cabrielle Colette.

Belle grand-mère

1998 | Komedie

Frankrijk 1998. Komedie van Marion Sarraut. Met o.a. Macha Méril, Victor Lanoux, Julie Sarraut, Isabelle Guiard en Jérôme Pradon.

Gr[KA1]egoire, genaamd Pacha (Lanoux) en Jos[KA1]ephine, genaamd Babou (Méril) zijn jonge, dynamische grootouders die leven voor hun kinderen en een hele horde kleinkinderen. Te pas en te onpas komen ze bij hen over de vloer en eerlijk gezegd ze hebben niet liever. Op een dag wordt Babou bestolen door Tim, een van haar kleinkinderen. Ze wil hem niet onmiddellijk bestraffen, maar de reden zoeken waarom hij het deed. Zo ontdekt ze dat de jongen op school afgeperst wordt door een bende oudere studenten. Babou, die niet gauw bang is, besluit de schoften een lesje te leren. Grote en kleine problemen passeren de revue in deze tedere familiekroniek die het vooral moet hebben van de schitterende doorleefde vertolkingen van Lanoux en Méril, die het hoofd kunnen bieden aan de hoogtes en de laagtes in het leven. Een film die rustig voortkabbelt en die je als kijker ondergaat alsof het een portret is van je eigen familie. Pierre Uytterhoeven en Janine Boissard baseerden het scenario op de roman van Boissard. Sfeervolle fotografie van Bertrand Mouly.

L'inventaire

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Caroline Huppert. Met o.a. Ludmila Mikaël, Didier Bozace, Caroline Trousselard, Jean-Yves Gautier en Florence Hautier.

Na de dood van haar vader erft Melanie (Mika[KA3]el) het familiehuis dat reeds sinds vier generaties in hun bezit is. Haar jongere zus, Viviane (M[KA1]eril), is jaloers op de band die steeds bestaan heeft tussen Melanie en hun vader. Beide zussen hebben een totaal verschillend karakter. Melanie is een romanticus, gescheiden, maar ze heeft een verhouding met de gehuwde Georges (Bezace). Viviane daarentegen is een nuchtere zakenvrouw die, samen met haar dochter Hermine (Trousselard) een theesalon openhoudt. Deze laatste staat erop dat er zo vlug mogelijk een inventaris opgemaakt wordt van alles wat zich in het huis bevindt. De aanvankelijk gespannen verhouding tussen de zussen wordt alsmaar meer uitgesproken, tot het hatelijke toe. Een boeiend psychologisch drama dat vooral steunt op de sterke vertolkingen van beide protagonisten. Het uitgangspunt lijkt vervelend te zijn en werd bovendien erg literair uitgewerkt, maar toch blijf je er geboeid naar kijken. Huguette Desbaisieux baseerde haar scenario op de roman van Madeleine Chapsal.

Et si on faisait un bébé

1997 | Drama

Frankrijk 1997. Drama van Christiane Spiero. Met o.a. Tsilla Chelton, Patrick Chesnais en Macha Méril.

Na de dood van haar vader erft Melanie (Mika[KA3]el) het familiehuis dat reeds sinds vier generaties in hun bezit is. Haar jongere zus, Viviane (M[KA1]eril), is jaloers op de band die steeds bestaan heeft tussen Melanie en hun vader. Beide zussen hebben een totaal verschillend karakter. Melanie is een romanticus, gescheiden, maar ze heeft een verhouding met de gehuwde Georges (Bezace). Viviane daarentegen is een nuchtere zakenvrouw die, samen met haar dochter Hermine (Trousselard) een theesalon openhoudt. Deze laatste staat erop dat er zo vlug mogelijk een inventaris opgemaakt wordt van alles wat zich in het huis bevindt. De aanvankelijk gespannen verhouding tussen de zussen wordt alsmaar meer uitgesproken, tot het hatelijke toe. Een boeiend psychologisch drama dat vooral steunt op de sterke vertolkingen van beide protagonisten. Het uitgangspunt lijkt vervelend te zijn en werd bovendien erg literair uitgewerkt, maar toch blijf je er geboeid naar kijken. Huguette Desbaisieux baseerde haar scenario op de roman van Madeleine Chapsal.

Le crabe sur la banquette arrière

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Jean-Pierre Vergne. Met o.a. Macha Méril, Barbara Schultz, Bernard Dhéran, Alain Mac Moy en Samuel Labarthe.

Op haar vijftigste kan Catherine haar leven als geslaagd beschouwen. Ze heeft een leuke familie en een boeiend beroep. Ze staat trouwens op het punt om redactrice te worden van een reeks buitenlandse boeken bij een grote uitgeverij. Toch rust er een schaduwzijde op haar geluk: ze is al een tijdje in behandeling voor borstkanker en bij een nieuwe controle stelt de specialist vast dat er opnieuw uitzaaiingen zijn. Voor Catherine is dit zoveel als een doodsvonnis. Niet te versmaden melodrama voor liefhebbers van films over ziekten. Alle emoties worden tot in het extreme uitgeperst en de acteurs laten geen kans voorbij gaan om het idealisme van de film te benadrukken. Vergne en Béatrice Shalit bewerkten de autobiografische roman van Elisabeth Gille. Fotografie van Jean-Claude Aumont. Stereo.

Et si on faisait un bébé?

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Christiane Spiero. Met o.a. Macha Méril, Patrick Chesnais, Tsilla Chelston, Marina Foïs en Quentin Ogier.

De geboorte van hun kleinkind verandert het leven van vijftigers Lucille (M[KA1]eril) en Jean-Louis (Chesnais). Daar ze zelf geen kinderen konden krijgen hebben ze er destijds een geadopteerd. Nu de wetenschap verder staat en er veel meer mogelijk is verlangt Lucille naar een eigen kind, een droom die een vrouw van vijftig amper enkele jaren geleden niet kon realiseren. Een thema dat eind jaren 1990 erg actueel was. Mocht een oudere vrouw, zelfs na de menopauze, nog een kind krijgen? Wetenschappelijke mogelijkheid, maar hoe moet je er menselijk tegenover staan? De film brengt dit vraagstuk als een sentimenteel stationsromannetje dat eerder lachwekkend dan dramatisch ondersteund is. Méril en Chesnais doen hun best, maar dit zwak scenario van regisseur Spiero gaf hen niet de minste hulp. Fotografie van Jean-Claude Hugon.

Le fils de Gascogne

1995 | Komedie, Romantiek

Rusland/Frankrijk 1995. Komedie van Pascal Aubier. Met o.a. Jean-Claude Dreyfus, Dinara Droukarova, Grégoire Colin, Pascal Bonitzer en Gérard Cherqui.

De jonge Harvey (Colin) moet een groep Georgische zangers begeleiden die een drietal dagen in Parijs zal verblijven. Tussen hem en de achttien-jarige tolk Dinara (Droukarova) ontluikt een romance. Door een toeval ontmoet het stel Marco Garciano (Dreyfus), een werkloze acteur, die iedereen onder tafel kan praten. Marco beweert dat Harvey sprekend lijkt op een zekere Gascogne, een overleden dichter en musicus, die vooral bekend werd omdat hij een speelfilm gemaakt zou hebben die niemand ooit heeft gezien. Onder het mom dat Harvey de zoon van deze Gascogne is, gaan ze op zoek naar die legendarische film. Hun speurtocht brengt hen in contact met een resem bekende regisseurs, schrijvers, technici en acteurs, die allemaal hun eigen rol spelen. Op de manier van Robert Altman`s THE PLAYER (1992) werden veel mensen, die naam in de Franse film hadden gemaakt, bereid gevonden een rolletje te vertolken in deze sympatieke rolprent die ons een beeld van de hedendaagse Franse filmwereld geeft, gekoppeld aan een tournee van een zanggroep uit Georgië, waarin twee tegengestelde culturen met elkaar worden geconfronteerd. Het scenario is van regissieur Aubier en Patrick Mondiano. Het camerawerk is van Jean-Jacques Flori.

Le voyage en Pologne

1994 | Drama

Polen/Frankrijk 1994. Drama van Stéphane Kurc. Met o.a. Macha Méril, Sophie Aubry, Jacek Borkowski, Piotr Polk en Bertrand Farge.

Méril is een verleidelijke, zelfstandige vrouw van vijftig, die al lang een punt heeft gezet achter alle romantiek in haar leven. Haar enige obsessie is Aubry, haar dochter, die ze zulk een bezitterige liefde toedraagt dat dit tot spanningen binnen haar huwelijk leidt. Wanneer haar man haar uiteindelijk verlaat, wil het meisje zelfmoord plegen, maar haar moeder kan haar overtuigen samen met haar een ski-oord in Polen te bezoeken. Hier wordt Méril verliefd op een pianist die vijftien jaar jonger is dan zijzelf. Een vergezocht romantisch drama dat twee variaties geeft op een driehoeksverhouding tussen moeder, dochter en minnaar, waarbij Méril steeds centraal staat. Goed geacteerd, het scenario is van Huguette Debaisieux en Pierre Pauquet, naar een verhaal van Pascale Breton, dat weinig origineel is. Mooie beelden van Piotz Wojtowicz.

Le Tunnel

1994 | Misdaad

Spanje/Duitsland/Frankrijk/Italië 1994. Misdaad van Yves Boisset. Met o.a. Götz George, Macha Méril, Catherine Wilkening, Edgar M. Böhlke en Gérard Klein.

Karl Morlock (George) is inspecteur van de Duitse vertegenwoordigers van een Europees industriëel kartel dat de bouw financiert van een autotunnel in de Pyreneeën. Hij wordt naar de plaats van het project gestuurd omdat milieugroepen de bouw willen stilleggen. Dat levert volgens de opdrachtgevers onaanvaardbaar tijdverlies op. Morlock ontdekt dat de acties goed georganiseerd zijn en hij wil uitvinden wie erachter zit. Alledaagse misdaadfilm die de aandacht wil vestigen op de vernietiging van het milieu uit winstbejag. Boisset, die ook het scenario schreef, samen met Alain Scoff, was ooit een cynischer filmmaker. De acteurs leveren goed werk, vooral Méril als de politieke lijsttrekker van een groene partij. Yves Dahan stond achter de camera. In Duitsland uitgezonden als een aflevering van de tv-serie MORLOCK.

Le don

1993 | Drama

Frankrijk 1993. Drama van David Delrieux. Met o.a. Macha Méril, Sandrine Dumas, Dominique Guillo, Hélène de Saint-Père en Georges Ser.

Deze tv-film balanceert heel erg op het randje van goedkoop sentiment en het serieus behandelen van een onderwerp als (te?) ver gaande moederliefde. Een veelbelovende fotograaf (debuterend acteur Guillo in de rol van Marc) verliest door een naar (chemisch) ongeluk in de donkere kamer zijn gezichtsvermogen. Zijn hoornvlies is beschadigd en transplantatie kan hem redden, maar er zijn geen donors te vinden. Zijn moeder wil zich letterlijk voor hem opofferen. Het scenario is van Marie Sauvenat, en professor Pouliquen van het vermaarde ziekenhuis Hôtel-Dieu uit Parijs gaf adviezen waardoor details een authentiek karakter hebben gekregen. Deze film moet je zien om het te geloven.

L'éternel mari

1993 |

Duitsland/Frankrijk 1993. Denys Granier-Deferre. Met o.a. Macha Méril, François Marthouret en Roger Hanin.

Deze tv-film balanceert heel erg op het randje van goedkoop sentiment en het serieus behandelen van een onderwerp als (te?) ver gaande moederliefde. Een veelbelovende fotograaf (debuterend acteur Guillo in de rol van Marc) verliest door een naar (chemisch) ongeluk in de donkere kamer zijn gezichtsvermogen. Zijn hoornvlies is beschadigd en transplantatie kan hem redden, maar er zijn geen donors te vinden. Zijn moeder wil zich letterlijk voor hem opofferen. Het scenario is van Marie Sauvenat, en professor Pouliquen van het vermaarde ziekenhuis Hôtel-Dieu uit Parijs gaf adviezen waardoor details een authentiek karakter hebben gekregen. Deze film moet je zien om het te geloven.

Zuppa di pesce

1992 | Drama

Italië 1992. Drama van Fiorella Infascelli. Met o.a. Philippe Noiret, Chiara Caselli, Macha Méril, Andrea Prodan en Lucrezia Lante Della Rovere.

Isabella (Caselli) is de dochter van een briljante, lichtzinnige regisseur. We volgen haar ontwikkeling van kind tot vrouw. Vader en dochter zijn beiden onachtzame, jaloerse, verstrooide en bemoeizieke karakters. De tv staat nog in de kinderschoenen en vader maakt goedkope films. Het zijn moeilijke jaren, en de dochter droomt ervan ooit haar eigen film te maken. Heel persoonlijk, dit autobiografische verhaal van regisseuse Infascelli, dat aan elkaar hangt van herinneringen en zelfanalyse. Over de hele linie goed gespeeld.

Meeting Venus

1991 | Drama, Romantiek, Muziek

Verenigde Staten/Verenigd Koninkrijk/Hongarije/Frankrijk 1991. Drama van István Szabó. Met o.a. Glenn Close, Niels Arestrup, Moscu Alcalay, Macha Méril en Erland Josephson.

Arestrup speelt een Hongaarse dirigent die naar Parijs gaat om Wagners opera Tannhauser te dirigeren en dat leidt tot een aantal observaties over kunst en bureaucratie, kunstenaars en democratie, gekibbel, interventies van vakbonden en triviale afgunst. Eigenlijk een soort metafoor over wat er in het Europa van 1990 gaande is. Een dappere film waarin de opera meer als decor dient. Er is ook een mooi liefdesverhaal tussen Arestrup en een schitterende Close als de diva. Tot op zekere hoogte ook een alternatieve versie van Truffaut's LA NUIT AMÉRICAINE. Nederlandse Ter Steege, dé ontdekking van SPOORLOOS in de rol van Monique. De stem van Close is ingedubbed door niemand minder dan Kiri Te Kanewa. Scenario van regisseur Szabó en Michael Hirst. Camerawerk van Lajos Koltai.

Double Vision

1991 | Mysterie, Thriller, Horror

Duitsland/Canada/Verenigd Koninkrijk/Frankrijk 1991. Mysterie van Robert Knights. Met o.a. Christopher Lee, Kim Cattrall, Macha Méril, Gale Hansen en Naveen Andrews.

De goed ogende, modieus geklede Caroline (Cattrall) is een ernstige, evenwichtige jonge vrouw die met haar vader en verloofde in Amerika woont. Haar identieke tweelingzus Lisa (wederom Cattrall) heeft een uitbundig karakter, is losbandig en woont in Londen. Niemand weet dat ze een callgirl is. Op een nacht wordt Caroline plotseling wakker. Ze weet dat er zich een tragedie heeft afgespeeld met Lisa. Geleid door de telepathie besluit ze naar Londen te gaan om met haar zus te gaan praten. Op het adres waar zij woont is zij niet aanwezig. Caroline gaat haar zoeken, maar kan haar niet vinden. Ze past de kleren van Lisa en probeert achter de waarheid te komen. Veel geheimzinnig gedoe, vreemde personages en vooral heel veel gepraat en weinig actie. Lee als Mr. Bernard en Méril als Mrs. Perfect vormen in elk geval een niet alledaags echtpaar. Het scenario is van Tony Grisoni, die een zeer succesvol pulpverhaal van Mary Higgins Clark bewerkte. Het camerawerk is van Bruno De Keyzer. Stereo.

Les mouettes

1990 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1990. Komedie van Jean Chapot. Met o.a. Michel Galabru, Anaïs Jeanneret, Frédéric Deban, Cécile Auclert en Stephanie Murat.

In het kader van een reeks Provençaalse verhalen à la Marcel Pagnol speelt Galabru burgemeester Honorin van een nest in het arrière pays van de Provence. In deze episode wordt zijn dorp 'overvallen' door een viertal wufte dames, die in het gehucht aangezien worden voor meisjes van lichte zeden. Als een der zonen van het plaatsje verliefd wordt op een van meisjes, heeft burgemeester Honorin zijn handen vol om de gemoederen tot bedaren te brengen. Typisch tv-voer wat men zou kunnen bestempelen als een Franse heimatfilm. Te genieten, maar niets bijzonders. Het scenario is van Nelly Kaplan en regisseur Chapot. Het camerawerk is van Michel Carré.

Laura et Luis

1990 | Misdaad

DDDE/Frankrijk/Italië 1990. Misdaad van Frank Strecker. Met o.a. Coco Winkelmann, Jan Andres, Damien Lechevrel, Patrick Bach en Vanessa Gravina.

Laura en Louis zijn op heel jonge leeftijd bij hun familie weggehaald en door andere volwassenen klaargestoomd om te stelen, te bedelen en te werken voor Milanese misdadigers. Een jonge Duitse pater, hiervan op de hoogte gebracht, tracht hen uit dit wereldje vandaan te halen. Een internationale produktie waarin, zoals altijd in dat geval, vele moeilijke afwegingen gedaan moesten worden met uiteindelijk een onevenwichtig resultaat. Maar over het geheel genomen is er sprake van een knappe opbouw en komt de film geloofwaardig over. Zo ook maakt het overtuigde èn overtuigende spel veel goed.

Cogne et gagne

1990 | Avonturenfilm, Sportfilm, Komedie

Frankrijk/Canada 1990. Avonturenfilm van Jean-Claude Lord. Met o.a. Carl Marotte, Macha Méril, Yvan Ponton, Marc Messier en Sylvie Bourque.

De tegenspoed van twee amateur-ijshockeyers op sportief en liefdesgebied, die na een reeks verwikkelingen beroeps worden. Een mini-serie waarin het Canadese landschap en de sympatieke acteurs goed tot hun recht komen. Voor het overige gaat het, zoals gewoonlijk, nergens over. Is bezienswaardig dankzij de opsplitsing in dertien afleveringen.

La vouivre

1988 | Komedie

Frankrijk 1988. Komedie van Georges Wilson. Met o.a. Lambert Wilson, Jean Carmet, Suzanne Flon, Jacques Dufilho en Macha Méril.

Een mislukte bewerking van de roman van Marcel Aymé. De fantasie-dimensie is Wilson blijkbaar volkomen ontgaan. Dat blijkt al uit het feit dat hij zijn zoon Lambert de hoofdrol heeft gegeven. Deze speelt op een nauwelijks overtuigende manier de rol van Arsène Muselier. Wilsons regieopvatting lijkt te bestaan uit het registreren van decors waar af en toe een acteur langsschuift. Aymé's werk wordt hier verkracht. Carmet is goed in de rol van lyrische en dromerige dronkelap. Dat is echter niet genoeg om de film te redden.

L'homme de pouvoir

1988 | Misdaad

Frankrijk 1988. Misdaad van Maurice Frydland. Met o.a. Pierre Arditi en Macha Méril.

Op zijn veertigste wordt Pierre Cerf-Lebrun minister. Dan ontstaat er een schandaal, waardoor de mensen zich van hem afkeren. Hij wordt ervan beschuldigd gevangenen te hebben gemarteld tijdens de oorlog in Algerije. Dit nogal naargeestige scenario zit goed in elkaar en de personages zijn overtuigend. De echte feiten over de Algerijnse oorlog worden echter achterwege gelaten.

Duet for One

1986 | Drama

Verenigde Staten 1986. Drama van Andrey Konchalovskiy. Met o.a. Julie Andrews, Alan Bates, Max von Sydow, Rupert Everett en Margaret Courtenay.

De wereldberoemde violiste Andrews blijkt aan multiple sclerose te lijden. Haar leven stort ineen. Het bejubelde stuk voor twee mensen (artieste en psychiater) van Tom Kempinsky wordt opengebroken en daarmee verzwakt. Haar echtgenoot Bates, therapeut Von Sydow en de rebellerende protégé Everett zijn uitstekend, maar de film wordt leven ingeblazen door het gedurfde spel van Andrews. In Engeland opgenomen.

Vagabond

1985 |

1985. Agnès Varda. Met o.a. Marthe Jarnias, Elaine Cortadellas, Stéphane Freiss, Macha Méril en Sandrine Bonnaire.

De wereldberoemde violiste Andrews blijkt aan multiple sclerose te lijden. Haar leven stort ineen. Het bejubelde stuk voor twee mensen (artieste en psychiater) van Tom Kempinsky wordt opengebroken en daarmee verzwakt. Haar echtgenoot Bates, therapeut Von Sydow en de rebellerende protégé Everett zijn uitstekend, maar de film wordt leven ingeblazen door het gedurfde spel van Andrews. In Engeland opgenomen.

Sans toit ni loi

1985 | Drama

Frankrijk 1985. Drama van Agnès Varda. Met o.a. Sandrine Bonnaire, Macha Méril, Patrick Lepcynski, Stéphane Freiss en Laurence Cortadellas.

Een jonge zwerfster wordt dood aangetroffen door een Marokkaanse landarbeider; ze is gestorven van de kou. De vraag is hoe kon het zover komen. Varda probeert ter plekke een reconstructie te maken in haar hartverscheurende - en toch zeer afstandelijk gemaakte - drama Sans toit ni loi. Zwerfster Mona, die langzaam maar zeker de kracht en ambitie verliest om door te leven, wordt briljant vertolkt door de destijds achttienjarige Bonnaire. De film won in 1985 de Gouden Leeuw op het filmfestival van Venetië.

Les rois du gag

1985 | Komedie

Frankrijk 1985. Komedie van Claude Zidi. Met o.a. Michel Serrault, Gérard Jugnot, Thierry Lhermitte, Macha Méril en Mathilda May.

Ondanks zijn succes als tv-komiek, is Ga[KA1]etan (Serrault) niet erg gelukkig met zijn reputatie van populaire kluchtspeler, dat in tegenstelling tot zijn collega's. Hij doet dan ook zaken met een zogenaamd 'intellectuele' en pretentieuze cineast die bovendien middelmatig is. Het gevolg is een algehele mislukking en het scheelt weinig of Gaétan pleegt zelfmoord, maar hij wordt gered door zijn vroegere collega's en besluit weer als komiek te gaan werken. Zidi leek veelbelovend met LES RIPOUX maar hier vervalt hij weer in zijn gewoonlijke moeilijk verteerbare hansworsterijen. Verre van het niveau van Monty Python! Scenario van regisseur Zidi, Michel Fabre en Didier Kaminka. Camerawerk van Jean-Jacques Tarbes.

Les nanas

1985 | Komedie

Frankrijk 1985. Komedie van Annick Lanöe. Met o.a. Marie-France Pisier, Anémone, Dominique Lavanant, Macha Méril en Juliette Binoche.

Het leven van dag tot dag van een groep jonge sympathieke vrouwen die binnen en buiten hun huwelijk diverse avonturen beleven. Er is geen enkele man te bekennen in de hele film en het is de vraag of de cineaste hiervoor gekozen heeft uit originaliteit of uit eigen overtuiging. De soms grappige dialogen vormen het belangrijkste onderdeel en er is weinig aandacht geschonken aan het eigenlijke filmwerk. Er is weinig diepgang en aandacht voor de werkelijke problemen van de vrouw (rond 1985). Een mindere film dan LES BONNES FEMMES van Claude Chabrol (1960) die toentertijd (ook al) niet doordrong tot het filmpubliek.

Colette

1985 | Biografie

Frankrijk 1985. Biografie van Gérard Poitou-Weber. Met o.a. Macha Méril, Clémentine Amouroux, Jean-Pierre Bisson, Didier Flamand en Véronique Silver.

Lange dramatisering over het leven van de beruchte Franse romanci[KA2]ere Colette (1873-1954), haar jeugd, haar carrière als music-halldanseres en als schrijfster van 'heidense' genot-romans, haar bewogen privéleven, haar huwelijken, haar minnaars en haar bewonderaars. Knappe vertolking van Méril als Colette, Amouroux is de jonge Colette, Bisson haar eerste echtgenoot 'Willy', Flamand haar tweede echtgenoot, de bekende journalist Henry de Joevenel.

Les fauves

1984 | Film noir, Thriller

Frankrijk 1984. Film noir van Jean-Louis Daniel. Met o.a. Daniel Auteuil, Philippe Léotard, Gabrielle Lazure, Véronique Delbourg en Jean-François Balmer.

Deze film is een somber en bloederig drama dat zich afspeelt in het wereldje van stuntmannen. Incestueuze liefde, wraak en een duel dat leidt tot de dood van de held tijdens een confrontatie op het eind zijn typisch de ingredi[KA3]enten van de film noir (hij zit echter ook vol met allerlei cliché's, te danken aan een serieuze maar overdreven nauwgezette productie). Scenario van Jean-Louis Daniel, Philippe Setbon en Catherine Cohen. Camerawerk van Richard Andry.

Mortelle randonnée

1983 | Thriller, Drama

Frankrijk 1983. Thriller van Claude Miller. Met o.a. Michel Serrault, Isabelle Adjani, Guy Marchand, Stéphane Audran en Macha Méril.

L'Oeil, zoals privé-detective Beauvoir (Serrault) door collega's wordt genoemd, schaduwt een seriemoordenares in wie hij zijn eigen dochter herkent, of meent te herkennen. Eigenlijk zou hij haar moeten arresteren, maar in feite beschermt hij haar. Is die criminele dame (Adjani) echt zijn dochter, de kleine Catherine die hij alleen van een klassenfoto kent. Na een 'mortelle randonnée', een dodelijke zwerftocht die voert van Brussel naar Baden-Baden, van Monte Carlo naar Rome, en van Biarritz naar Bobigny, komt de akelige waarheid aan het licht. Een briljante bewerking van Eye of the beholder van Marc Behm door Michel Audiard. In deze bewerking wordt de actie van twintig tot anderhalf jaar gecomprimeerd en het verhaal wint daarmee aan helderheid.

Le grand carnaval

1983 | Drama, Komedie, Oorlogsfilm

Frankrijk 1983. Drama van Alexandre Arcady. Met o.a. Philippe Noiret, Roger Hanin, Peter Riegert, Gérard Darmon en Macha Méril.

Tegen de achtergrond van de invasie in Noord-Afrika door de geallieerden wordt het leven in een Algerijns stadje getoond en de vriendschap tussen de Algerijnse kroegbaas en de koloniale burgemeester, die tenslotte ontdekken halfbroers te zijn. De combinatie van sentimentele komedie en epische historische reconstructie (de invasie en de andere spectaculaire scènes werden geregisseerd door Luc Besson) werkt niet door de zwakke dramaturgie. De kleurrijk gespeelde rollen en de verzorgde vormgeving houden, ondanks de overmatige lengte, de aandacht vast.

Au nom de tous les miens

1983 | Oorlogsfilm, Biografie

Frankrijk/Canada 1983. Oorlogsfilm van Robert Enrico. Met o.a. Michael York, Brigitte Fossey, Jacques Penot, Helen Hughes en Jean Bouise.

Een Poolse jood weet het getto van Warschau in WO II te overleven, maar vervolgens verliest hij zijn gehele gezin tijdens een bosbrand. Deze uit een langere tv-serie samengestelde film is gebaseerd op de autobiografie van Martin Gray; hij schiet in de oppervlakkige tekening van de joodse folklore en de breed uitgemeten concentratiekampgruwelen zijn doel voorbij (een hommage aan de levensmoed-ondanks-alles). De film moet jammer genoeg als ergerlijke exploitatie beschouwd worden. De gebrekkige nasynchronisatie van de internationale cast ondermijnt de authenticiteit. Een goede rol van Penot als de jeugdige Gray, maar York kan in zijn dubbelrol als Gray sr. en de oudere hoofdpersoon weinig indruk maken. (Boedapest en Hongarije staan overigens overtuigend model voor Warschau en Polen)

Les uns et les autres

1981 | Musical, Drama, Komedie

Frankrijk 1981. Musical van Claude Lelouch. Met o.a. James Caan, Fanny Ardant, Geraldine Chaplin, Robert Hossein en Nicole Garcia.

Vier muzikale families, uit Frankrijk (variété), Amerika (jazz), Duitsland (klassiek) en Rusland (ballet), worden gevolgd van 1936 tot in 1980 als de diverse wegen en ontwikkelingen zich kruisen op een UNICEF-gala. Deze epische film neemt een hink-stap-sprong door de geschiedenis en maakt gebruik van bekende en onbekende ware incidenten. De pretenties worden lang niet allemaal waargemaakt en de overzichtelijkheid is met acteurs die zowel eerste als tweede generatie spelen vaak ver te zoeken. Muziek als bindmiddel en filmische lef van Lelouch heffen bedenkingen op zolang de film duurt. De finale toont Maurice Béjarts choreografie van Ravels Boléro.
In 2017 opnieuw uitgebracht in de bioscopen in de digitale restauratie.

Le Crime d'amour

1981 | Drama, Misdaad

Frankrijk 1981. Drama van Guy Gilles. Met o.a. Macha Méril, Richard Berry, Jacques Penot, Piéral en Manuel Gélin.

Een jonge paranoïapatiënt doet alsof hij een moord gepleegd heeft om de aandacht van de pers op zich te vestigen en een boek in de gevangenis te kunnen schrijven. Hij belandt uiteindelijk in een inrichting. Gilles heeft een film gemaakt die zich constant op de grens van droom en werkelijkheid bevindt, maar die niet tot een synthese kan komen zoals in de films van Buñuel of Saura. Hij is ijverig en nauwkeurig te werk gegaan, maar soms is het resultaat moeizaam. Een film die de kijker niet koud laat dankzij enkele intens lyrische momenten.

Beau-père

1981 | Drama

Frankrijk 1981. Drama van Bertrand Blier. Met o.a. Patrick Dewaere, Ariel Besse, Maurice Ronet, Nathalie Baye en Geneviève Mnich.

Na het verongelukken van zijn vriendin blijft een barpianist achter met de 14-jarige dochter van zijn vriendin, die hem verkiest boven haar echte vader, omdat ze hem - op grond van zijn relatie met haar moeder - de aangewezen man vindt om haar in de liefde in te wijden. Ondanks afweer en aarzelingen blijkt hij niet bestand tegen haar logica, tot zijn verliefdheid op een collega-musicienne de situatie ogenschijnlijk weer normaliseert. Deze psychologische komedie wordt door het gevoelige acteren van Dewaere en het natuurlijke spel van de jeugdige Besse, boven het niveau van enkel scabreuze situaties uitgetild, waarbij Blier zijn briljante scenario vorm geeft door een werkzame afstandelijkheid.

Tendres cousines

1980 | Drama, Erotiek

Frankrijk 1980. Drama van David Hamilton. Met o.a. Thierry Tevini, Anja Shüte, Elise Cervier, Jean-Yves Chatelais en Macha Méril.

Een vijftienjarige puber brengt in 1939 de zomervakantie buiten door zonder zich van de economische crisis en politieke beroeringen bewust te zijn. Hij is verliefd op een nichtje dat echter de verkering van een oudere zus verkiest, maar hij mag zich toch niet beklagen over gebrek aan aandacht van andere meisjes en jonge vrouwen. De prentbriefkaarten-aanpak van Hamilton met jonge meisjes in verschillende staten van ontkleding in dit `artistiek` wazige beelden, kreeg de steun van een iets minder wezenloos scenario (van LA DENTELLIERE-auteur Pascal Lainé) en redelijk spel van de oudere generatie, maar dat blijft bijzaak in het decoratieve prentenboek.

Le Rose di Danzica

1979 | Drama

Italië 1979. Drama van Alberto Bevilacqua. Met o.a. Franco Nero, Helmut Berger, Macha Méril, Olga Karlatos en Roberto Posse.

Duitse legerofficieren - vrienden sinds hun opleiding - zijn in 1919 tegenstanders geworden in hun opvattingen over Duitslands toekomst. De aristocraat doodt zijn linkse opponent, maar wreekt zich vervolgens op zijn familie, een broeinest van opkomend fascisme, die zijn ideeën fataal misvormd had. De film weet de omkeer bij de anti-held niet overtuigend te maken en steunt vooral op wijdlopige dialoog en verwarrende flash-backs. De hoofdrollen geven reliëf aan een troebele haat-liefde verhouding, maar het politiek tijdsbeeld komt nergens tot leven en wordt nooit aannemelijk Duits.

Rock 'n' roll

1978 | Musical

Italië 1978. Musical van Vittorio de Sisti. Met o.a. Rodolfo Banchelli, Rosaria Biccicia, Macha Méril, Giancarlo Puglisi en Carlo Monni.

Jongeren trainen voor een acrobatische-rockcompetitie, maar er ontstaat steeds onenigheid omdat het meisje haar partner te veel aandacht voor anderen verwijt. Een gevaarlijker rivale lijkt de jeugdige moeder van een medescholier, die de rock nog in de ontstaansperiode heeft leren dansen. Na oplossing van de misverstanden winnen ze in alle harmonie het nationale kampioenschap en het wereldkampioenschap. In dit Italiaanse plagiaat van SATURDAY NIGHT FEVER is het disco-ritme vervangen door muzikaal jeugdsentiment. De hoofdrolspelers zijn heuse Europese kampioenen, wat niet betekent dat ze het beetje acteren dat van hen verlangd wordt, óók kunnen opbrengen. De charme en het talent van Méril zijn aan de film verspild, al is haar moederrol het voornaamste lichtpunt. Veel muziek van Little Richard op de geluidsband.

Robert et Robert

1978 | Komedie

Frankrijk 1978. Komedie van Claude Lelouch. Met o.a. Charles Denner, Jacques Villeret, Jean-Claude Brialy, Macha Méril en Régine.

Twee naamgenoten, Robert Goldman (Denner) en Robert Villiers (Villeret) ontmoeten elkaar op huwelijksbureau. Hoewel de partner-koppeling per computer rampzalig uitpakt, sluiten ze door die ervaringen en over een groot leeftijdsverschil heen toch vriendschap. Uiteindelijk zal de oudste met de moeder van de ander trouwen. De ongeremde aanpak stelt kennismakingsfeestjes en -reisjes van partner-zoekenden wel erg bar en vulgair voor. Innigheid en ironie in de tekening van joodse familietradities bij de hoofdrollen contrasteert daarmee, zodat de film een afwisseling is van platte en treffende scènes. Het scenario is van regisseur Lelouch. Het camerawerk is van Jacques Lefrançois. Eastmancolor, Mono.

Va voir maman, papa travaille

1977 | Drama, Komedie

Frankrijk 1977. Drama van François Leterrier. Met o.a. Marlène Jobert, Philippe Léotard, Daniel Duval, Micheline Presle en Macha Méril.

Een romance tussen een getrouwde vrouw en gescheiden man loopt stuk, omdat haar zoontje zich opeens hevig aan zijn vader hecht. Ook haar vriendinnen worden in hun privéleven of carrière belemmerd door hun kinderen. De film een heeft onduidelijke strekking die alleen op een pleidooi voor géén kinderen lijkt neer te komen, maar houdt overwegend een lichte toon en er wordt innemend geacteerd.

Emmenez-moi au Ritz

1977 | Komedie

Frankrijk 1977. Komedie van Pierre Grimblat. Met o.a. Maurice Ronet, Macha Méril, Marsha Grant, Tina Aumont en Valérie Mairesse.

Méril, Grant en Aumont, de drie ex-echtgenotes die van Ronet een belangrijk projectontwikkelaar hebben gemaakt, ontmoeten elkaar op een begrafenis en vatten sympathie voor elkaar op. Een redelijk geslaagde komedie.

Perdutamente tuo...mi firmo Macaluso Carmelo fu Giuseppe

1976 | Drama, Komedie

Italië 1976. Drama van Vittorio Sindoni. Met o.a. Stefano Santa Flores, Macha Méril en Marisa Laurito.

Na vijftien jaar keert Carmelo terug naar zijn geboorteplaats op Sicilië met een Mercedes en veel geld. Onmiddellijk wordt hij de prooi van een hebzuchtige barones en een zekere Don Calogero, die hem zijn dochter aanbiedt. Een redelijke film over hebzucht en opportunisme in de provincie.

Chinesisches Roulette

1976 | Drama, Experimenteel

Frankrijk/Duitsland 1976. Drama van Rainer Werner Fassbinder. Met o.a. Andrea Schober, Alexander Allerson, Volker Spengler, Macha Méril en Ulli Lommel.

Een niet gemakkelijk te doorgronden drama over menselijke betrekkingen. Dochter Angela nodigt allerlei mensen uit op het landgoed van haar ouders, waarna het gezelschap 'Chinese roulette' speelt. Het scenario is van Fassbinder. Het camerawerk is van Michael Ballhaus.

Profondo rosso

1975 | Thriller, Horror, Misdaad, Mysterie

Italië 1975. Thriller van Dario Argento. Met o.a. David Hemmings, Daria Nicolodi, Gabriele Lavia, Macha Méril en Clara Calamai.

Legendarische horrorcineast Dario Argento (1940) brak in 1975 door tot de hoogste regionen van het drukbevolkte murder/horror-mystery giallo-genre met deze Deep Red. Multitalent Hemmings, later regisseur van The A-Team en Airwolf, speelt de opgejaagde pianist die tegen wil en dank wordt geconfronteerd met allerhande akelige hak- en steekmoorden. Actrice Daria Nicolodi is de reddende engel, ook buiten de set want zij zou een jaar later Argento's dochter Asia Argento op de wereld zetten. Beroemd vanwege de minutieus uitgewerkte moordscènes.

L' Ultimo treno della notte

1974 | Drama, Thriller, Erotiek

Italië 1974. Drama van Aldo Lado. Met o.a. Enrico Maria Salerno, Flavio Bucci, Macha Méril, Giacomo de Grassi en Marina Berti.

Twee zusjes komen van een Duits internaat naar huis voor de kerstvakantie en worden in de trein geterroriseerd door enkele psychotische junks, die worden opgehitst door een decadente dame. De daders krijgen op het station een lift van de nietsvermoedende vader, die zich daarna bloedig wreekt als hij achter de waarheid komt. Deze onzinnige en onzindelijke film vol opgeklopte camera- en montage-effecten en hysterisch spel is hooguit verbazingwekkend als men ziet in welke smakeloze toestanden zelfs bekwame acteurs soms belanden. (Hoewel men toch mag aannemen dat ze eerst het scenario gelezen hebben). Tot overmaat van ramp zingt Demis Roussos op de geluidsband.

L' Ultimo giorno di scuola prima delle vacanza di Natale

1974 | Oorlogsfilm, Drama

Italië 1974. Oorlogsfilm van Gian Vittorio Baldi. Met o.a. Macha Méril, Delia Boccardo, Lino Capolicchio, Riccardo Cucciola en John Steiner.

De laatste stuiptrekkingen van het Italiaanse fascisme tegenover de optrekkende gealliëerden in december 1944 leiden tot bloedige represailles jegens de plattelandsbevolking van de streek Emilia, waar partizanen verspreid zijn ondergedoken. Het geheel wordt gezien door de ogen van een idealistische middelbare scholier. Een voor Italië ongewone oorlogsfilm in die zin dat fascisten centraal in de aandacht staan. De film speelt zich overwegend af in een gegijzelde autobus, maar de spanningsboog wordt doorbroken door flash-backs en niet altijd waargemaakte formele pretenties van de regisseur.

L' Età della pace

1974 | Drama

Italië 1974. Drama van Fabio Carpi. Met o.a. O.E. Hasse, Macha Méril, Georges Wilson, Alberto Lionello en Lina Polito.

Een 80-jarige, die in de Spaanse burgeroorlog heeft gevochten, is verbitterd over zijn leven sindsdien en teleurgesteld over de burgerlijkheid van zoon en schoondochter, die op zijn dood wachten om zijn huis volledig te kunnen betrekken. Hij isoleert zich in zijn kamer en fantaseert zich een wat jongere dubbelganger, een bevrijd natuurmens met wie hij wél kan communiceren, om in diens gezelschap definitief 'op reis' te gaan. De film is een opmerkelijke tegendraadse studie van de ouderdom als existentieel probleem; hij wordt enigszins topzwaar gemaakt door de nadrukkelijke psychologische symboliek, maar heeft schitterend weerbarstig acteren van Hasse en van Wilson als zijn superego.

Les Chinois à Paris

1973 | Komedie

Frankrijk 1973. Komedie van Jean Yanne. Met o.a. Jean Yanne, Michel Serrault, Bernard Blier, Nicole Calfan en Macha Méril.

De Chinezen hebben Europa veroverd. Franse opportunist maakt van situatie gebruik om grootindustrieel van riksja's te worden, maar draagt vervolgens bij aan weer aan de macht helpen van Franse regering en trekt daar weer profijt van. Het bijeenbrengen van al het Chinees horeca-personeel van Parijs levert verrassende massascènes op, maar film is onduidelijk in verhaalsverloop, strekking en doelwit van satire. Geslaagde gags naast flauwe, grove en racistische grappen. Bij première dreigend politiek schandaal is film echter niet waard.

Nous ne vieillirons pas ensemble

1972 | Drama, Romantiek

Italië/Frankrijk 1972. Drama van Maurice Pialat. Met o.a. Marlène Jobert, Jean Yanne, Jacques Galland, Christine Fabréga en Maurice Risch.

Jean (Yanne), een documentairefilmer, getrouwd, heeft al zes jaar een relatie met een andere vrouw Catherine (Jobert) zonder verdere consequenties. Als hij haar meeneemt op een reportage en zijn professionele ergernis op haar verhaalt tekenen de eerste scheuren in de verhouding zich af zonder kans op herstel. Een autobiografisch liefdesdrama in kleine details geobserveerd, met een heftige emotionaliteit, tot het pijnlijke toe. Het gegeven van dertien in een dozijn leidde echter tot een uitzonderlijke film. Yanne werd gelauwerd op het festival van Cannes als Beste Acteur. Het scenario is regisseur Pialat naar diens roman. Het camerawerk is van Luciano Tovoli. Eastmancolor, Mono.

La Notte dei fiori

1971 | Horror, Erotiek

Frankrijk/Italië/Duitsland 1971. Horror van Gian Vittorio Baldi. Met o.a. Dominique Sanda, Hiram Keller, Macha Méril, Jürgen Drews en Micaela Pignatelli.

Een jonge romanticus probeert zijn zieke vriendin af te leiden door een verhaal te vertellen over een popster en haar aanhang, die elkaar in een luxe villa met bizarre spelletjes psychisch en uiteindelijk letterlijk afmaken. Deze op de Manson- moorden en op Sharon Tate geïnspireerde film over rijkdom en decadentie, die tot een fataal noodlot moeten leiden, kreeg een hypocriete raamvertelling mee met een pleidooi voor de ware liefde. Ook zonder referentie rammelt het scenario aan alle kanten, met sensationele scènes zonder samenhang, zodat de desinteresse van de kijker toeslaat. De actrices en acteurs zijn mooi evenals de fotografie.

Ne jouez pas avec les Martiens

1967 | Komedie, Sciencefiction

Frankrijk 1967. Komedie van Henri Lanoë. Met o.a. Jean Rochefort, Macha Méril, Haydée Politoff, André Valardy en Frédéric de Pasquale.

Een incompetent duo Parijse journalistenduo moet een artikel maken over de geboorte van een vijfling op een Bretons eilandje. Een door hun sarcasme geërgerde sociaal werkster verspreidt een gerucht over de landing van Marsmannetjes, waarna inderdaad wezens verschijnen van wie er één een zesling verwekt. De SF is niet meer dan een alibi voor een doorsnee-komedie over Parijzenaars en provincialen die tot voorspelbare situaties en contrasten leidt. Het aanstekelijk animo van de acteurs maakt de eenmalige regie-poging van de assistent van Philippe de Broca onderhoudend.

L' Horizon

1967 | Drama

Frankrijk 1967. Drama van Jacques Rouffio. Met o.a. Jacques Perrin, Macha Méril, René Dary, Monique Mélinand en Steve Gadler.

Een zwaargewonde soldaat keert in 1917 terug naar de boerderij van zijn ouders, en hoewel het ernaar uitziet dat de oorlog afgelopen zal zijn voor hij hersteld is, wordt hij geleidelijk aan steeds depressiever. Een oorlogsweduwe op wie hij verliefd wordt, probeert hem tot haar pacifisme, waar hij geen vertrouwen in heeft, te bekeren, hoewel de voorstanders van de oorlog heel andere dan patriottistische motieven blijken te hebben. Dit boeiende debuut naar LES HONNEURS DE LA GUERRE van Georges Conchon gebruikt een historische situering om de nog altijd actuele thematiek kritisch door te lichten. Niet zo best geacteerd door Perrin, wel door zijn tegenspelers.

Belle de jour

1967 | Drama, Erotiek, Experimenteel

Frankrijk/Italië 1967. Drama van Luis Buñuel. Met o.a. Catherine Deneuve, Jean Sorel, Michel Piccoli, Pierre Clémenti en Geneviève Page.

Jonge doktersvrouw Séverine (Deneuve) houdt van haar man maar niet van zijn liefkozingen en vlucht weg in sado-masochistische fantasieën. Om die in de praktijk te brengen gaat ze in een bordeel werken, maar stipt om vijf uur 's middags gaat ze naar huis, haar man mag het niet weten. Een jonge gangster wil meer worden dan een klant en dreigt haar geheim te onthullen. Rampspoed dient zich aan. Buñuel vermengde fantasie en werkelijkheid zo effectief dat hij ooit vertelde ze zelf aan het einde ook niet meer uit elkaar te kunnen houden. De mooie fotografie is van Sacha Vierny.

Rampage At Apache Wells

1966 |

1966. Harold Philipps. Met o.a. Macha Méril, Pierre Brice en Stewart Granger.

Jonge doktersvrouw Séverine (Deneuve) houdt van haar man maar niet van zijn liefkozingen en vlucht weg in sado-masochistische fantasieën. Om die in de praktijk te brengen gaat ze in een bordeel werken, maar stipt om vijf uur 's middags gaat ze naar huis, haar man mag het niet weten. Een jonge gangster wil meer worden dan een klant en dreigt haar geheim te onthullen. Rampspoed dient zich aan. Buñuel vermengde fantasie en werkelijkheid zo effectief dat hij ooit vertelde ze zelf aan het einde ook niet meer uit elkaar te kunnen houden. De mooie fotografie is van Sacha Vierny.

L'espion

1966 | Thriller

Frankrijk/Duitsland 1966. Thriller van Raoul Lévy. Met o.a. Montgomery Clift, Hardy Krüger, Roddy McDowall, Macha Méril en David Opathosu.

Professor James Bower reist tijdens de Koude Oorlog met een geheime opdracht naar Oost-Duitsland. Daar zal hij van een Russische collega een microfilm krijgen, die hij het land uit moet smokkelen. De Stasi zit hem echter op de hielen.

Der Ölprinz

1965 | Western

Duitsland/YU 1965. Western van Harald Philipp. Met o.a. Stewart Granger, Pierre Brice, Harald Leipnitz, Macha Méril en Antje Weisgerber.

Een onderhoudende Winnetou-film met Leipnitz als een olieprins, een man die oliebronnen verkoopt die er niet zijn. Zulke streken gaan fout op het moment dat de kopers de gekochte bronnen bereiken. Dat moet Leipnitz voorkomen, maar Winnetou en Old Surehand (Granger) beschermen de kopers. Philipp schreef met Fred Denger het scenario naar een roman van Karl May. Horst Wendlandt was aanvankelijk de producent van de serie. Terence Hill staat in de cast vermeld als Mario Girotti.

Une Femme mariée

1964 | Drama, Experimenteel

Frankrijk 1964. Drama van Jean-Luc Godard. Met o.a. Philippe Leroy, Bernard Noël, Roger Leenhardt, Rita Maiden en Christophe Bourseiller.

Redactrice van damesblad kan niet kiezen tussen echtgenoot, een vliegenier, en minnaar, een acteur, en weet niet van wie ze zwanger is. Godard noemde dit 'fragmenten van een film', een even vaak boeiende als irriterende vormgeving rond vrouw die zich door media en reclame niet anders kan zien dan seksobject. Reeks van uitvoerige liefdesscènes in gestileerde detailopnamen werkt bewust anti-erotisch.

La Vie conjugale

1963 | Drama

Frankrijk 1963. Drama van André Cayatte. Met o.a. Jacques Charrier, Marie-José Nat, Michel Subor, Macha Méril en Gianni Esposito.

Het verhaal van een mislukkend huwelijk in twee afzonderlijke films, vanuit de visie van de man Jean-Marc en vanuit de vrouw Françoise. De op papier interessante opzet faalt door de eenzijdigheid per deel. De vrouw is materialistisch ingesteld en heeft langs die weg een en ander bereikt en bedriegt hem uit armzalige oppervlakkigheid met mondaine heren, ofwel; de man is een verwende slappeling die zich niet door de vrouw laat stimuleren en een ongerechtvaardigd ziekelijke jaloezie ontwikkelt. De wisselwerking tussen beide visies functioneert niet door gebrek aan de èchte raakvlakken en de echtelieden hebben zo weinig zelfkritiek dat de interesse voor hen snel verslapt. Het Jean-Marc-deel is het boeiendst van de twee.

Adorable menteuse

1961 | Komedie

Frankrijk 1961. Komedie van Michel Deville. Met o.a. Marina Vlady, Macha Méril, Jean-Marc Bory, Michel Vitold en Jean-François Calvé.

Een kokette redactrice bij een damesblad brengt met haar fantasieverhalen haar talrijke aanbidders in de war en gaat voor de grap haar avances richten op een man van middelbare leeftijd, tot ze ontdekt echt verliefd te zijn. Ondanks de overmatige lengte is dit een aanstekelijke komedie met een verrukkelijke titelrol van Vlady, navenant gesecondeerd door M[KA1]eril als haar jongere zuster, die met minder raffinement haar voorbeeld probeert na te volgen. De tegendraadse [KL]casting[KLE] van de (schijnbaar kleurloze) mannenrollen draagt bij aan de oorspronkelijke toon.

Le Signe du lion

1959 | Drama, Komedie

Frankrijk 1959. Drama van Eric Rohmer. Met o.a. Jess Hahn, Michèle Girardon, Van Doude, Jean Le Poulain en Paul Bisiglia.

Een succesloze (en mogelijk talentloze) componist wordt uit zijn hotel gezet en vervalt passief tot de status van clochard, waardoor zijn vrienden hem aanvankelijk niet kunnen bereiken met de mededeling dat hij een grote erfenis heeft gekregen. Als hij daar uiteindelijk toch van hoort, laat hij zijn enige medestander in nood zonder bijgedachten in de steek.Dit is een cynisch einde van Rohmers - door Claude Chabrol geproduceerde - debuutfilm, die de omzwervingen van de anti-held gebruikt voor milieuschetsen van de Rive Gauche en van ironisch geportretteerde, alleen verbaal actieve kunstluizen. Conform andere nouvelle vague-films gastrolletjes voor filmcritici en collega-regisseurs, onder meer Jean-Luc Godard.

La Main chaude

1959 | Drama, Thriller

Italië/Frankrijk 1959. Drama van Gérard Oury. Met o.a. Jacques Charrier, Macha Méril, Franca Bettoja, Paulette Dubost en Alfred Adam.

Een vrouw van middelbare leeftijd geeft haar spaarduitjes aan haar vriend om de studie van zijn zoon te bekostigen, maar in plaats daarvan geeft hij ze aan zijn doortrapte jonge minnares, die voor haar profiterende vriendje een scooter koopt en zich daarmee ook weer in de nesten werkt. Dit regiedebuut van acteur Oury heeft een scenario vol kettingreacties die in de weinig strakke vormgeving elkaar niet onontkoombaar opvolgen. De rol van de intrigante - die voor Brigitte Bardot geschreven was - was Mérils filmdebuut.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Macha Méril op televisie komt.

Reageer