Yamina Benguigui

Regisseur

Yamina Benguigui is regisseur.
Er zijn 3 films gevonden.

Inch'Allah dimanche

2001 | Drama

Frankrijk/Algerije/Marokko 2001. Drama van Yamina Benguigui. Met o.a. Fejria Deliba, Zinedine Soualem, Marie-France Pisier, Mathilde Seigner en Rabia Mokedem.

Ahmed werkt sedert 1964 in Noord-Frankrijk in een fabriek. Hij is getrouwd met met Zouina (Deliba) en af en toe bezoekt hij haar in Algerije. Het stel heeft drie kinderen, maar Zouina kent haar echtgenoot nauwelijks. Tien jaar later mogen Noord- Afrikaanse arbeiders hun familie laten overkomen. Zouina arriveert met haar kinderen en haar bazige schoonmoeder A[KA3]icha (Mokedem), die een giftige tong heeft. De buren aan de ene kant van het bescheiden bakstenen huurhuis, kijken met argwaan naar hen, maar de gescheiden, zelfstandige Briat (Seigner) aan de andere kant is nimmer te beroerd om te helpen. Behalve haar schoonmoeder, bepaalt vooral Ahmed hoeveel bewegingsvrijheid Zouina heeft. Bij de minste of geringste aanleiding slaat hij haar. Zouina ziet dat Franse vrouwen niet zo onder de plak zitten als hun islamitische collega`s. Haar pad wordt gekruist door Madame Manant (Pisier), de weduwe van een officier die het leven liet in de Algerijnse oorlog. Tezamen met anderen haar eveneens welwillend gestemd zijn, besluit Zouina `s zondags (zie de titel) er tussenuit te knijpen. Het scenario van regisseuse Benguigui is gedeeltelijk autobiografisch. De hoofdrollen worden zeer geloofwaardig ingevuld en de kijker krijgt een helder beeld van het onvrije leven van de vrouw uit de Maghreblanden in het koele, ongastvrije Europa. De heimwee die ze hebben naar hun zonnige geboorteland, voel je als het ware. De film werd meervoudig bekroond en kijkers die zich in dit onderwerp willen verdiepen, worden op hun wenken bediend. Het camerawerk is van Antoine Roch.

12 Regards sur le racisme: Pimprenelle

2001 | Korte film

2001. Korte film van Yamina Benguigui.

Ahmed werkt sedert 1964 in Noord-Frankrijk in een fabriek. Hij is getrouwd met met Zouina (Deliba) en af en toe bezoekt hij haar in Algerije. Het stel heeft drie kinderen, maar Zouina kent haar echtgenoot nauwelijks. Tien jaar later mogen Noord- Afrikaanse arbeiders hun familie laten overkomen. Zouina arriveert met haar kinderen en haar bazige schoonmoeder A[KA3]icha (Mokedem), die een giftige tong heeft. De buren aan de ene kant van het bescheiden bakstenen huurhuis, kijken met argwaan naar hen, maar de gescheiden, zelfstandige Briat (Seigner) aan de andere kant is nimmer te beroerd om te helpen. Behalve haar schoonmoeder, bepaalt vooral Ahmed hoeveel bewegingsvrijheid Zouina heeft. Bij de minste of geringste aanleiding slaat hij haar. Zouina ziet dat Franse vrouwen niet zo onder de plak zitten als hun islamitische collega`s. Haar pad wordt gekruist door Madame Manant (Pisier), de weduwe van een officier die het leven liet in de Algerijnse oorlog. Tezamen met anderen haar eveneens welwillend gestemd zijn, besluit Zouina `s zondags (zie de titel) er tussenuit te knijpen. Het scenario van regisseuse Benguigui is gedeeltelijk autobiografisch. De hoofdrollen worden zeer geloofwaardig ingevuld en de kijker krijgt een helder beeld van het onvrije leven van de vrouw uit de Maghreblanden in het koele, ongastvrije Europa. De heimwee die ze hebben naar hun zonnige geboorteland, voel je als het ware. De film werd meervoudig bekroond en kijkers die zich in dit onderwerp willen verdiepen, worden op hun wenken bediend. Het camerawerk is van Antoine Roch.

Mémoires d'immigrés

1997 | Documentaire, Drama

Frankrijk 1997. Documentaire van Yamina Benguigui. Met o.a. Khira Allam, Yamina Amri, Joël Dahoui, Jean-François Poncet en Rabéra.

Een beeld van de integratie van Noordafrikanen die destijds naar Frankrijk gelokt werden met beloftes van rijkdom. In het eerste deel komen de vaders aan het woord. Zij werden in de jaren 1950 als werkvee naar Frankrijk gehaald om het land mee herop te bouwen. De meesten kwamen van Algerije. Men dacht dat hun verblijf slechts tijdelijk zou zijn, dus werden ze onder miserabele omstandigheden gehuisvest. Niemand die eraan dacht dat deze mannen gezinnen hadden en dat die ook zouden moeten komen. Deel twee is voorbehouden aan de moeders, die zich beklagen over gedwongen huwelijken en hun isolement in het 'gastland' en in het derde deel is het woord aan de kinderen. Zij luchten hun frustraties over het stilzwijgen van hun vaders. Zij maken, in tegenstelling tot hun ouders, deel uit van de hedendaagse Franse cultuur en het vinden van werk wordt voor hen met de dag moeilijker, zodat velen zich met criminaliteit inlaten. Dit is het portret van mensen die zich op de breuklijn bevinden van twee culturen en eigenlijk tot geen van beiden behoren. Historisch beeldmateriaal wordt afgewisseld met getuigenissen, ook van Fransen die destijds de leiding hadden over de immigratie, zoals Joël Dahoui, die zonder franjes opmerkt dat deze mensen als vee naar een voor hen vreemd land gevoerd werden. Ze waren juist iets meer dan de slaven die een eeuw vroeger gevangen genomen werden: zij kwamen uit vrije wil. Benguigui maakt van haar film geen politiek pamflet, maar uit de 'kleine herinneringen' puurt ze wel voldoende materiaal om een politieke boodschap te brengen. De camera was in handen van Virginie Saint-Martin en Bakir Belaïdi. Ondertitel: L'HÉRITAGE MAGHRÉBIN.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Yamina Benguigui op televisie komt.

Reageer