Sophie Mounicot

Acteur

Sophie Mounicot is acteur.
Er zijn 13 films gevonden.

Frère et soeur

2012 | Drama, Komedie

Frankrijk 2012. Drama van Denis Malleval. Met o.a. Bernard Le Coq, Roxane Potereau, Jacques Sereys, Jean-Claude Dauphin en Christiane Millet.

Televisieregisseur Malleval is van vele genremarkten thuis. Voor deze lichtgewicht familiedramedie strikte hij veteraan Le Coq. Deze speelt de behoorlijk eigengereide advocaat Bruno Cellini, die plotsklaps wordt geconfronteerd met de terugkeer van zijn jaren eerder uit beeld verdwenen vader. Tot Bruno's stomme verbazing heeft pa zijn piepjonge dochter uit Polynesië op sleeptouw - een halfzusje van wie de nukkige jurist uiteraard geheel onkundig was. Dit verstrooiende anderhalf uurtje niks-aan-de-hand herinnert wel aan de oubollige tv-films waarmee ARD en ZDF al decennia hun vergrijsde doelgroep bedienen.

L'inconnue de la départementale

2006 | Mysterie, Thriller

Frankrijk 2006. Mysterie van Didier Bivel. Met o.a. Alexis Michalik, Eva Darlan, Anne Malraux, Sophie Mounicot en Nathalie Nell.

Een student neemt op een avond een liftster mee in zijn auto. Ze is mooi, maar ook een beetje vreemd... Even later krijgt hij een auto-ongeluk. Wanneer hij in het ziekenhuis weer bijkomt blijkt er helemaal geen vrouw in de auto te zijn aangetroffen. Routineus gemaakt televisiedrama volgt de mysterieuze zoektocht naar een vrouw die misschien niet bestaat door een jongeman die steeds verder wegglijdt in zijn eigen obsessie.

Sur un air d'autoroute

2000 | Komedie, Fantasy

Frankrijk 2000. Komedie van Thierry Boscheron. Met o.a. Sacha Bourdo, Aure Atika, Philippe Nahon, Marc Berman en Marie-France Pisier.

Jeff (Bourdo) heeft een baantje als papierprikker aan de Franse p[KA1]eage en hij hoopt daarmee dichter in de buurt te zijn van zijn ex-vriendin P[KA1]erinne (Atika), die in een tolhuisje zit, om haar hartje opnieuw te winnen. Als hij langs de kant van de snelweg aan het opruimen is, wordt er een muziekschijf uit een voorbijrijdende auto geworpen waardoor zijn oor wordt afgesneden. Jeff krijgt een vreemde sensatie: hij hoort muziek en allerlei andere geluiden op een afstand. Hij laat zich leiden door wat hij hoort en maakt een avontuurlijke tocht door het land, waarbij hij zelfs eventjes van Frankrijk in Zwitserland belandt. Dr. Rouget (Pisier), een wat curieuze verschijning, probeert hem in de finale een oor aan te naaien. De film is een aaneenschakeling van grappige en minder grappige schetsen, voldoende voor een goede moyen-m[KA1]etrage, onvoldoende voor een avondvullende speelfilm, die tenslotte onderuit gehaald wordt door het scenario van Philippe Donzelot, Philippe Charazenc, Xavier Mathieu en regisseur Boscheron, naar diens idee. De titel is een woordspeling op een melodie (air) en een parkeerplaats aan de Franse autoroute. Het camerawerk van Jérôme Israel is opgenomen met een digitale camera en ziet er tiptop uit.

La traversée du phare

1998 | Drama, Fantasy

België/Frankrijk 1998. Drama van Thierry Redler. Met o.a. Jim Redler, Kathy Loisel, Corinne Touzet, Thierry Redler en Luc Bernard.

Eric (Jim Redler) is een onhandelbare jongen van tien die van pleeggezin naar pleeggezin gezonden wordt, maar het nergens lang uithoudt. Nu werd hij opgenomen in het gezin Pertuis in Royan, een kleine vissershaven. Op school sluit hij vriendschap met het weesmeisje Marie (Loisel), dat opgevoed wordt door haar tante Corinne (Touzet) en haar oom Paul (Thierry Redler), de plaatselijke vuurtorenwachter. Marie kleedt en gedraagt zich als een jongen. De ontdekking van elkaar opent voor de kinderen een heel nieuwe droomwereld waarin ze zich volledig laten gaan in fantasieën die op de duur gevaarlijke vormen aannemen. Een origineel psychologisch drama dat echter op de duur verzinkt in de meligste sentimentaliteit. Spijtig van het verkwiste talent van de twee kinderen, want die zetten sterke personages neer. De volwassenen zijn echter heel wat minder geloofwaardig. Deze botsing tussen de droomwereld van twee kinderen en de zorgelijke wereld van de volwassenen had een betere behandeling verdient. Thierry Redler schreef zelf het scenario. Achter de camera nam Eric Faucherre plaats.

L'instit: Menteur !

1998 | Drama

België/Zwitserland/Frankrijk 1998. Drama van Christian Faure. Met o.a. Gérard Klein, Françoise Arnoul, Pierre Malet, Jim Redler en Florence Rougé.

De eerste dag dat invaller Victor Novak (Klein) voor zijn nieuwe klas staat, krijgt hij van een arrogant jongetje, Aymeric Lachesnay (Redler), te horen dat de wereld toebehoort aan de rijken en dat iedereen naar hun pijpen moet dansen. Victor, voor wie alle kinderen gelijk zijn, zet de jongen op zijn nummer. Wat Aymeric echter niet weet, is dat zijn vader Bernard (Malet) al twee jaar niet meer tot de 'rijken' behoort en dat zelfs het verhaaltje van diens hoge functie in Toulouse slechts een fabeltje is, ook al houdt Bernard dit geheim voor zijn gezin. De waarheid komt dan ook als een schok aan en dan staat Victor gelukkig klaar om vader en zoon duidelijk te maken dat wederzijdse genegenheid en begrip een groot goed is en dat de sport op de sociale ladder, waarop men staat, geen rol speelt. Zoals gebruikelijk hebben de 'edele gedachten' de overhand in deze serie en is het in de finale tijd om de zakdoek te pakken om een traantje weg te vegen of om een brok weg te slikken. Dankzij een uitstekende Arnoul heeft de film nog enig niveau. Het scenario van Pierre Pauquet en Alain Schwarzstein is gebaseerd op een verhaal van Richard Malbêqui. Het camerawerk is van Jacques Boumendil.

Julie Lescaut : Question de confiance

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Alain Wermus. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jennifer Lauret.

Commissaris Julie Lescaut (Genest) schiet dolleman neer in warenhuis om te voorkomen dat hij kassierster zou vermoorden. Wanneer het wapen van de wildeman onvindbaar blijkt, komt Julie in de problemen. Ze wordt geschorst en dient een psychiatrisch onderzoek te ondergaan. Commissaris Revel (du Janerand), inspecteur Mah[KA1]e (Sebastian) en psychiater Ducret (Magnan) leiden het onderzoek. Masker van onfeilbaar gewaande Commissaire Lescaut wordt verscheurd in bijzonder geslaagde episode, geschreven door Alexis Lecaye. Verzwakt door onderzoek op haar persoontje gedraagt onze heldin zich bijzonder abnormaal wat plot en suspense tot het einde ten goede komt. Aflevering van het seizoen, nummer van 72. Stereo.

Julie Lescaut : Question de confiance

1997 | Misdaad

Frankrijk/België 1997. Misdaad van Alain Wermus. Met o.a. Véronique Genest, Mouss Diouf, Renaud Marx, Alexis Desseaux en Jean-Paul Rouve.

Op het ogenblik dat Julie Lescaut (Genest) samen met haar dochters (Lauret en Serr[KA1]e) boodschappen doet in een supermarkt wordt deze overvallen door een gewapende kerel. De man is onberekenbaar en Julie is verplicht hem neer te schieten. Als haar collega`s ter plaatse zijn blijkt het wapen van de man spoorloos. Tijdens het onderzoek wordt Julie op non-actief geplaatst. Indien het pistool van de overvaller niet gevonden wordt kan Julie geen zelfverdediging inroepen en dat kan haar haar baan en reputatie kosten. Wat later wordt een jonge vrouw vermoord aangetroffen op een parking. Julie`s partners N`Guma (Diouf) en Kaplan (Marx) gaan ervan uit dat het gebruikte wapen wel eens dat van de supermarkt overval kan zijn. Spannende aflevering waarin Julie in nauwe schoentjes komt te zitten. Gelukkig laten haar partners haar niet in de steek. Niet origineel wel boeiend opgebouwd scenario van Julie's geestelijke vader Alexis Lecaye. Achter de camera stond Robert Venturi.

Docteur Sylvestre : D'origine inconnue

1996 | Drama

Frankrijk/Zwitserland 1996. Drama van Dominique Tabuteau. Met o.a. Jérôme Anger, Maria Pacôme, Charlotte Valandrey, Vania Vilers en Alexis Desseaux.

Wanneer in Vernanges een epidemie van melkerskoorts opduikt, laait de haat tussen twee landelijke families weer hoog op. Dokter Sylvestre (Anger) probeert het geheim achter die vete te ontsluieren. Aflevering van de Frans-Zwitserse doktersserie met goed opgebouwd landelijk drama, geschreven door Christian François, naar het originele idee van Elizabeth Rio. De aantrekkelijke personages worden flink in de verf gezet door gemotiveerde acteurs. Bevat enkele streepjes humor en een vleugje suspense.

Docteur Sylvestre : Condamné à vivre

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Dominique Tabuteau. Met o.a. Jérôme Anger, Maria Pacôme, Jean-François Stévenin, Clotilde Baudon en Francis Renaud.

De beroemde fotograaf Charly (St[KA1]evenin) bereidt een tentoonstelling voor in Marseille. Hij is de peetvader van Dr. Pierre Sylvestre (Anger) die hem voorstelt om een ernstig medisch onderzoek te ondergaan. Charly weigert echter want hij weet dat hij het slachtoffer is van Huntingtons chorea, een ziekte die hem onvermijdelijk naar de dementie leidt. Uiteindelijk besluit hij om openlijk met Pierre te praten en vraagt hem voor een einde aan zijn leven te stellen daar hij de aftakeling niet wil ondergaan. Dr. Sylvestre wordt geconfronteerd met een zwaar dilemma. Zal hij voor een man die hij al sinds zijn geboorte kent en waarvan hij houdt zijn medische ethiek overtreden, ook al is hij niet in staat hem te genezen? Goede vertolkingen maar een eindeloze waterval van dialogen zonder veel actie. Christian François en Laurence Condroyer schreven het scenario. Achter de camera stond Bernard Cassan.

Regarde-moi quand je te quitte

1993 | Komedie, Romantiek

Frankrijk/Zwitserland 1993. Komedie van Philippe de Broca. Met o.a. Patrick Chesnais, Elisa Servier, Marc Maury, Etienne Draber en Geoffroy Thiebaud.

Uitgerekend op de dag dat hij besloten had haar ten huwelijk te vragen, geeft Eve (G[KA1]elinas) aan Pierre (Chesnais) te kennen dat ze met hem wil breken. Er is een andere man in haar leven. Geheel overstuur zet hij het huis op stelten, waarna zij wegvlucht. Vastbesloten haar terug te winnen, gaat hij haar met een bos bloemen opwachten in het restaurant waar ze altijd eet. Maar daar verschijnt ze met haar nieuwe verovering, Bernard (Maury). Pierre wordt op straat gezet. Hij ziet een mooie dame, Ang[KA1]elique (Servier) die eveneens met bloemen op dezelfde tafel toestapt en op haar beurt een schandaal veroorzaakt. Voorspelbare komedie, geleid met vaste hand door De Broca en schitterend gespeeld door de vier hoofdrolspelers. Dat de situatiehumor en de dialogen niet steeds even geslaagd zijn, is te wijten aan het zwakke scenario van Philippe Le Dem. Bernard Zitzerman was verantwoordelijk voor de fotografie.

La Pagaille

1991 | Komedie

Frankrijk 1991. Komedie van Pascal Thomas. Met o.a. Rémy Girard, Coralie Seyrig, François Périer, Clément Thomas en Emilie Thomas.

Bij de familie Girard-Seyrig is het eigenlijk een zooitje. Moeder en vader hebben minnaars en minaressen; schoonvader Périer woont in en is een zuiplap en een gokker. Op een dag laat moeder Seyrig vader Girard zitten voor een ander. De kinderen zorgen voor vervanging en dan komt hupse Haudepin. Dat gaat eigenlijk heel goed totdat moeder weer besluit terug te komen. Typische klucht voor een gallisch beeldbuispubliek. Het broertje en zusje worden gespeeld door de kindertjes van de regisseur. Het scenario is van Age, Adriano Incrocci en regisseur Thomas. Renan Pollès zorgde voor de correctie fotografie.

Deux

1989 | Drama, Komedie

Frankrijk 1989. Drama van Claude Zidi. Met o.a. Gérard Depardieu, Maruschka Detmers, Michelle Goddet, Philippine Leroy-Beaulieu en Beata Tyszkiewicz.

Na uitsluitend komedies geregisseerd te hebben, maakte Zidi verrassend genoeg deze film over een moeizame, stormachtige en nogal sadomasochistische relatie tussen een wispelturige man, Marc Lambert (Depardieu) en een ordelijke vrouw, H[KA1]el[KA2]ene Muller (Detmers). De dialogen zijn van de romanschrijfster Catherine Rihoit, die samen met Zidi het scenario schreef. Er wordt ontzettend veel gepraat in deze film. Niet dat feit is irritant, maar wel de slordige wijze waarop de film in elkaar is gezet. Camerawerk van Jean-Jacques Tarbes.

Menteur

-1 |

Frankrijk. Christian Faure. Met o.a. Sophie Mounicot, Pierre Malet en Gérard Klein.

Na uitsluitend komedies geregisseerd te hebben, maakte Zidi verrassend genoeg deze film over een moeizame, stormachtige en nogal sadomasochistische relatie tussen een wispelturige man, Marc Lambert (Depardieu) en een ordelijke vrouw, H[KA1]el[KA2]ene Muller (Detmers). De dialogen zijn van de romanschrijfster Catherine Rihoit, die samen met Zidi het scenario schreef. Er wordt ontzettend veel gepraat in deze film. Niet dat feit is irritant, maar wel de slordige wijze waarop de film in elkaar is gezet. Camerawerk van Jean-Jacques Tarbes.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Sophie Mounicot op televisie komt.

Reageer