Darry Cowl

1925 -2006 Acteur, Componist

Darry Cowl (1925-2006) is acteur en componist.
Er zijn 83 films gevonden.

Rien ne va plus!

2002 |

Frankrijk 2002. Michel Sibra. Met o.a. Darryl Cowl, Macha Méril, Jean-Marc Thibault en Darry Cowl.

Augustin, roi du kung-fu

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Anne Fontaine. Met o.a. Jean-Chrétien Sibertin-Blanc, Maggie Cheung, Darry Cowl, Bernard Campan en Paulette Dubost.

Augustin (Sibertin-Blanc) is bezeten van kung-fu-films. In zijn kamertje imiteert hij op amateuristische wijze de atletische sprongen en bewegingen van Bruce Lee en Jacky Chan. Hij is vastbesloten mee te spelen in een kung-fu-film, maar die worden in Frankrijk nauwelijks geproduceerd. Dus trekt hij per fiets naar China. Niet de veraf gelegen Chinese Volksrepubliek, maar het dertiende arrondissement van Parijs, ook bekend als de Chinese wijk. Hier ontmoet hij de mooie Ling (Cheung), die hem wel wil helpen. Augustin is een personage dat het midden houdt tussen Mr. Hulot en Buster Keaton. Dit is zijn tweede filmavontuur. Hier wordt het bewijs geleverd dat vooruitgang geen verbetering hoeft te zijn; trouwens de eerste film heette gewoon AUGUSTIN. De film schiet uit de startblokken, is sprankelend en origineel, maar zakt algauw als een pudding in elkaar. Sibertin- Blanc kan met zijn onorthodoxe personage het zwakke scenario van Fontaine, Jacques Fieschi en Gilles Taurand onmogelijk overeind houden en de film redden. We zitten beslist niet te wachten op nog meer avonturen van Augustin. Het camerawerk is van Christophe Pollock.

Marceeel!!!

1998 | Komedie, Fantasy

Frankrijk 1998. Komedie van Agnès Delarive. Met o.a. Michel Galabru, Philippe Clay, Darry Cowl, Isabelle De Botton en Michel Lagueyrie.

Vijftig jaar al ondergaat Marcel (Galabru) het gezeur van zijn vrouw Simone. Wanneer zij plots overlijdt, beseft hij dat hem een nieuw leven wenkt. Hij kan nu ongestoord kaarten met zijn vrienden D[KA1]ed[KA1]e (Clay) en Dominique (Cowl) en hij maakt zelfs plannen om op reis te gaan. Maar een kat kruist zijn pad. Het gaat om de reïncarnatie van Simone... En alleen Marcel hoort de kat praten. Pretentieloze gedoe over reïncarnatie, geschreven door Claude Cauwet, naar een ideetje van André Naudin. Lijkt wel op de huid van Galabru, tedere mopperaar, geschreven. Hij maakt er, samen met zijn gabbers Clay en Cowl, nog iets aanvaardbaar van ondanks de vele hiaten in verhaal zonder enige inspiratie. Pour la petite histoire: Galabru's dochter Emmanuelle speelt het rolletje van de bibliothecaresse.

Droit dans le mur

1997 | Romantiek

Frankrijk 1997. Romantiek van Pierre Richard. Met o.a. Pierre Richard, Véronique Genest, Caroline Silhol, Daniel Russo en Daniel Prévost.

Het snel gewonnen geld tijdens de carri[KA2]ere van gevierde acteur Romain (Richard) is even snel geronnen. Het gaat inmiddels bergafwaarts met zijn artistieke loopbaan. Romain moet de tot woning verbouwde molen verkopen om achterstallige belastingen te betalen. Zijn vrouw Elisa (Sihol) is er vandoor met hun woonboot op de Seine, zijn kinderen en zijn ma[KA4]itresse B[KA1]eatrice (Candelier) schreeuwen om aandacht, terwijl zijn schoonvader een priv[KA1]edetective (Russo) achter hem heeft aangestuurd om Romains ontrouw met compromitterende foto`s te bewijzen. Romain probeert in het theatertje van zijn zus Myriam (Genest) zijn comeback voor te bereiden als Cyrano de Bergerac in het gelijknamige stuk. De productie is gedoemd te mislukken, koren op de molen van Elisa en haar vader. Ze willen de première, waarbij Romain met zijn kop tegen de muur zal vliegen, voor geen goud ter wereld missen. Een chaotische, oubollige klucht naar een scenario van Olivier Dazat en regisseur-hoofdrol Richard. De rolverdeling is niet van talent verstoken, maar kan van dit materiaal, dat zwaar uit de tijd is, niet veel maken. Jammer, want Richard is best een kundige vent als scenarioschrijver en als komiek, maar Louis de Funès is hij beslist niet.

Ma femme me quitte

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Didier Kaminka. Met o.a. Michel Boujenah, Miou-Miou, Thierry Lhermitte, Line Renaud en Daniel Russo.

Joanna Martin (Miou-Miou) is presentatrice van het acht uur- journaal bij de regionale tv. Samuel Bousquier (Boujenah) is een succesvol advocaat. Joanna en Samuel leven al vijftien jaar samen, zonder met elkaar getrouwd te zijn. Ze houden veel van elkaar en zijn nog net zo verliefd als op het moment dat ze elkaar voor het eerst zagen. Joanna wordt gevraagd een reportage te maken over huwelijkszwendel, die zijn oorsprong heeft in Mali. Daarvoor moet ze de schijn ophouden met een dubieuze Hongaar, Pavel Kovacs (Lhermitte). De conci[KA3]erge van het gebouw, waar zij met Samuel woont, vraagt haar een stuk op te stellen, waarin ze echtscheiding aanvraagt, net voor het vertrek van haar reportage. `s Avonds leest Samuel de argumenten voor de concept- brief... Een ambtenares van de burgerlijke stand Margot Piquet (Renaud) gelooft niet dat Joanna en Pavel getrouwd zijn; ze achtervolgt het stel en Joanna is gedwongen voornoemde schijn een tandje bij te zetten... Redelijk flauwe komedie der misverstanden naar een oppervlakkig scenario van regisseur Kaminka, bijgestaan door Pierre Aknine, Stéphane Kaminka en Samuel Kaminka. Dit alles is gebaseerd op een idee van de Franse ongekroonde kluchten- koning der gulle lach, Claude Zidi. Onopvallende fotografie van Alain Choquart en Myriam Vinocour. Voor lieden die hun verstand op nul willen zetten en zich door een boulevardkomedie op de thuisbuis willen laten pakken.

Les misérables

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Claude Lelouch. Met o.a. Jean-Paul Belmondo, Michel Boujenah, Alessandra Martines, Salomé Lelouch en Annie Girardot.

Lelouch die zijn eigen scenario schreef, verplaatste het epoque-verhaal van Victor Hugo naar de 20e eeuw. Belmondo speelt met verve een drievoudige rol: de chauffeur Henri Fortin die vlak na de eeuwwisseling in 1900 ten onrechte wordt veroordeeld, diens analfabete zoon Roger en verweerde Jean Valjean. De actie gaat dan naar de jaren 1930 en WO II (1939-45).

Deux hommes dans une valise

1991 | Komedie

Frankrijk 1991. Komedie van Philippe Ducrest. Met o.a. Evelyne Grandjean, Darry Cowl, Rolande Kalis, Henry Guibet en Charlotte Leo.

Twee mannen maken vakantieplannen, zonder medeweten van hun vrouwen, die natuurlijk heel andere plannen hebben. Daar wordt de situatie uiteraard niet eenvoudiger op! Bewerking van een moeizaam toneelstuk van Peter Yeldham en Donald Churchill: ze zijn de Engelse humor vergeten óf er is iets mis met de vertaling - laten we het houden op het laatste. Loodzwaar camerawerk en klunzig acteerwerk maken de film eerder waardeloos dan

Le triple gagnant: L'assassin, s'il vous plaît?

1990 | Misdaad

Frankrijk 1990. Misdaad van Bernard Villot. Met o.a. Raymond Pellegrin, Darry Cowl, Pascale Pellegrin, Pascal Pistacio en Jean-Michel Martial.

Maakt deel uit van de kleurloze politieserie Le Triple Gagnant, op basis van een van de talloze romans van Roger Vilard. Ondermaatse literatuur, die haast automatisch leidt tot een onpersoonlijke rolprent, rond een moord en een geval van geheugenverlies. Met acteurs, die vroeger het bioscoopscherm bevolkten.

Palace

1989 | Komedie, Erotiek

Frankrijk 1989. Komedie van Jean-Michel Ribes. Met o.a. Pierre Arditi, Michel Blanc, Jean Carmet, Darry Cowl en Eva Darlan.

Dit gedrocht bestaat uit een aantal scenes waartussen de titel het enige verband vormt, aangezien ze zich in een etablissement met een aantal zeer gevarieerde en vooral seksueel provocerende attracties afspelen. De totale afwezigheid van een scenario kan niet goedgemaakt worden door de acteurs, die te goed zijn voor deze logge en vulgaire komedie. De auteur komt uit de wereld van het toneel of, om precies te zijn, het kleinkunsttheater, maar niets van wat hij op het witte doek of de TV geproduceerd heeft voegt ook maar iets aan zijn toneelwerk, dat hem terecht beroemd gemaakt heeft, toe. Daar komt dan nog eens de verschrikkelijk vlakke regie bij, waardoor de film meer weg heeft van een soort revue, waarin iedereen drie korte optredens doet om vervolgens weer te verdwijnen. Meer verbijsterend dan

Microbidon

1989 | Komedie

Frankrijk 1989. Komedie van André Halimi. Met o.a. Juliette Mills, Henri Guybet, Christine Delaroche en Darry Cowl.

Een doodgewoon jong stel. De vrouw is postbode en baalt er steeds meer van het brood voor twee op de plank te moeten brengen. Haar echtgenoot, werkloze van beroep, pluist sedert een jaar tevergeefs de kleine advertenties uit. Hoe zal dat aflopen? Het maken van een komedie rond werkloosheid is al een vrij smakeloos uitgangspunt, maar dermate oppervlakkig werk, vol clich[KA1]es, gemeenplaatsen en irre[KA3]ele personages afleveren, slaat helemaal nergens op. Om over de onwaarschijnlijkheden (mooi appartement met groot, zonnig terras en wat dies meer zij) maar te zwijgen. Het stereotiepe acteerwerk maakt het ook niet goed. Erger dan

Y a-t-il un otage dans l'immeuble?

1988 | Komedie

Frankrijk 1988. Komedie van Philippe Ducrest. Met o.a. Christian Alers, Darry Cowl, Rolande Kalis, Liliane Gaudet en Frank-Olivier Bonnet.

Een schrijver leidt een saai leven en heeft zo'n lage dunk van zichzelf dat hij besluit een kogel door zijn hoofd te jagen. Op het moment dat hij de trekker wil overhalen, krijgt hij bezoek van zijn even wanhopige en sukkelige vriend. Met zijn tweeën proberen zij uit het dal te klimmen. De film is alles behalve triest, want het gaat hier om een bewerking van een stuk van Alain Reynaud-Fourton, dat meer weg heeft van een boulevardklucht dan van een tragedie. Waardeloos scenario, flauwe telefoongags en dialogen, grijnzend acteerwerk van 'has been' Darry Cowl en een banale regie. Het resultaat is wat we in vaktermen een flop noemen. Ondanks de verdiensten van de andere acteurs:

Une nuit à l'Assemblée Nationale

1988 |

Frankrijk 1988. Jean-Pierre Mocky. Met o.a. Michel Blanc, Jean Poiret, Jacqueline Maillan, Roland Blanche en Darry Cowl.

De onverbeterlijke beeldenstormer van de Franse cinema behandelt het politieke wereldje, naar aanleiding van een lintjesregen die georganiseerd werd door de zwager van een minister. Zoals gewoonlijk trekt hij flink van leer. Hij beschrijft de politici als weinig scrupuleuze en inhalige schurken. Al dertig jaar lang roept Mocky de meest uiteenlopende reacties op bij de critici, maar ook enthousiasme bij het publiek, dat in hem de Moli ère van de Franse film ziet.

Les Saisons du plaisir

1988 | Komedie

Frankrijk 1988. Komedie van Jean-Pierre Mocky. Met o.a. Charles Vanel, Denise Grey, Jacqueline Maillan, Bernadette Lafont en Jean-Luc Bideau.

Een honderdjarige president-directeur (Vanel) laat in zijn kasteel zijn belangrijkste plaatsvervangers bijeenkomen voor de jaarlijkse seminar. Dit thema dient als voorwendsel, zoals vaak bij de onverbeterlijke Mocky, om een mooie verzameling verwrongen, seksueel geobsedeerde, perverse, streberige, hebzuchtige en belachelijke figuren neer te zetten. Mocky gaat er nooit keihard tegenaan en dat valt te betreuren want zijn marionetten worden soms zo onuitstaanbaar dat alleen de intense uitgelaten vrolijkheid van de marionettenspeler hen redt terwijl de toeschouwer bevrijdend kan lachen!

Suivez mon regard

1986 | Komedie

Frankrijk 1986. Komedie van Jean Curtelin. Met o.a. Richard Berry, Patrick Bruel, Tom Novembre, Dominique Pinon en Zabou Breitman.

Deze film is eigenlijk een unieke onderneming en zou ook EEN DAG IN PARIJS kunnen heten: een opstopping onderweg naar het werk en een opstopping onderweg naar huis. Wel honderd acteurs verschijnen op het scherm, variërend van 15 sekonden tot 2 minuten, hoewel het geen sketches zijn: er is een eenheid van toon en sfeer. Diverse situaties worden kil en afstandelijk bestudeerd. De film doet aan PLAYTIME van Jacques Tati denken. Sommigen zullen het fascinerend vinden, anderen afschuwelijk. Ook bekend als JE HAIS LES ACTEURS.

Zwei Supertypen in Afrika

1985 | Komedie, Oorlogsfilm

Frankrijk/Oostenrijk 1985. Komedie van Jacques Besnard. Met o.a. Pierre Tornade, Darry Cowl, Roger Dumas, Philipp Ricci en Heinz Reincke.

Tijdens WO II achtervolgen twee Franse gendarmen een luitenant in bezet Noord-Afrika op verdenking van diefstal van kippen. Ze worden alle drie gearresteerd door de Duitse overheersers, maar ze weten te ontsnappen naar Londen, waar ze de eerste (!) vrije Fransen van De Gaulle worden. Opgeleid voor werk achter de linies komen ze terecht in de woestijn midden in een mijnenveld, waar ze door een bedouïne uitgered worden. Domme WO II-klucht voor de tv, waar weinig om te lachen valt. Het scenario is van regisseur Besnard, Jacques-Henri Marin en Richard Balducci. Het camerawerk is van Marcel Grignon. Franse titel: GÉNÉRAL...NOUS VOILÀ !.

Le Téléphone sonne toujours deux fois

1984 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1984. Komedie van Jean-Pierre Vergne. Met o.a. Didier Bourdon, Seymour Brussel, Bernard Campan, Pascal Légitimus en Smaïm.

Een sadist doodt zijn (altijd vrouwelijke) slachtoffers door hen de telefoonschijf op het voorhoofd in te prenten. Van het [KA1]e[KA1]en komt het ander en uiteindelijk wordt de dader aangehouden: het is niemand minder dan de psychiater die tevens dierenschilder om de hoek is! Het heeft niets te maken met LE FACTEUR SONNE TOUJOURS DEUX FOIS (ook bekend als THE POSTMAN ALWAYS RINGS TWICE!) waarvan de titel verdraaid gebruikt is, omdat het hier gaat om een parodie. Goed bedoeld, maar iedereen lijkt hier zijn eigen act te willen opvoeren, ondanks het scenario en de leiding van de regisseur. Waar blijft de producer?

On l'appelle catastrophe

1983 | Komedie

Frankrijk 1983. Komedie van Richard Balducci. Met o.a. Michel Leeb, Carole Lixon, Darry Cowl, Michel Galabru en Ibrahim Seck.

Galabru vergooit nog maar eens zijn talent in deze zoveelste afschuwelijke Franse komedie, bedoeld om tv-komiek Leeb ook als filmleukerd te lanceren. Als Leeb ooit gelanceerd wordt, laat ons dan hopen dat het in een raket naar Venus is of, zo mogelijk, nog verder. Niet om aan te zien.

Ça va pas être triste

1982 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1982. Komedie van Pierre Sisser. Met o.a. Darry Cowl, Catherine Lachens, Hubert Deschamps, Philippe Castelli en Daniel Prévost.

Een logge klucht rond een drietal amateurgangsters, een burgemeester die zich verbeeldt dat hij een cowboy is, en andere stereotypen, w.o. een antiquair die het tegenzit en die zich tracht om te scholen tot bankrover. Een onzinnig scenario in de vorm van een parodie. Niets nieuws onder de zon. Een waardelozige regie en ontzettend klunzige acteurs.

Qu'est-ce qui fait craquer les filles?

1982 | Komedie

Frankrijk 1982. Komedie van Michel Vocoret. Met o.a. Guy Montagné, Georges Descrières, Gérard Hernandez, Katia Tchenko en Daniel Balavoine.

Een vakantiefilm over de rivaliteit tussen de eigenaar van een casino en de eigenaar van een luxe hotel in Deauville. Een waar monument van stompzinnigehid en vulgaire humor net als al het andere werk van Vocoret. Het is pijnlijk om te zien dat goede acteurs aan dergelijke rommel meewerken.

Pour cent briques t'as plus rien

1982 | Misdaad, Komedie

Frankrijk 1982. Misdaad van Edouard Molinaro. Met o.a. Daniel Ateuil, Anémone, Gérard Jugnot, Georges Géret en Darry Cowl.

Een werkloze en zijn kamergenoot zijn toevallige toeschouwers van een bankroof-op-video en besluiten dit voorbeeld te volgen met speelgoed-machinegeweren. Na de eerste schrik sympathiseren de gegijzelden in de bank met de stuntelige rovers en zijn zelfs behulpzaam bij hun ontsnapping, op voorwaarde dat zij in zonniger streken ook van de buit kunnen profiteren. Een parodie op DOG DAY AFTERNOON, in een cafétheater-aanpak die clichématig begint te worden maar ditmaal een wat steviger regie kreeg van routinier Molinaro, en met een leuke rol van Anémone als een door de wol geverfde lokettiste. Scenario van regisseur Molinaro en Didier Kaminka.

On s'en fout....nous on s'aime

1982 | Familiefilm, Komedie

Frankrijk 1982. Familiefilm van Michel Gérard. Met o.a. Ariel Besse, Didier Clerc, Michel Galabru, Darry Cowl en Colette Castel.

Een middelbare scholier wordt verliefd op zijn klasgenote, die sinds de scheiding van haar ouders mannen wantrouwt. Zijn doorzettingsvermogen heeft succes, waarna ze allerhande smoesjes moeten verzinnen om samen de nacht - platonisch - te kunnen doorbrengen. Wel een aardige puberkomedie met satirische trekjes. Het geheel blijft echter omzichtig binnen de bourgeois-normen en heeft een wel erg simpel scenario. De redding is de interessante persoonlijkheid van Besse (uit BEAU-PERE) die heel wat meer suggereert dan de verdere film waarmaakt.

Deux heures moins le quart avant Jesus Christ

1982 | Komedie

Frankrijk 1982. Komedie van Jean Yanne. Met o.a. Michel Serrault, Jean Yanne, Coluche, Mimi Coutelier en Françoise Fabian.

Julius Caesar heeft tijdens een vakantie in Noord-Afrika een geheim rendez-vous met Cleopatra, terwijl vakbondsleider Ben Hur een manifestatie leidt tegen de energiecrisis en de Purperen Brigades aanslagen organiseren. De zouteloze anarchistische humor werkt helemaal niet buiten Frankrijk, waar alle in de handeling opduikende tv-presentatoren onbekend zijn. Het spektakel is lamlendig, de aankleding foeilelijk en Serraults Caesar als relnicht is een aanfluiting voor zijn talent. Andere topacteurs weten evenmin wat ze met hun rol aanmoeten, zelfs (regisseur/schrijver/componist) Yanne niet.

T'es folle ou quoi?

1981 | Komedie

Frankrijk 1981. Komedie van Michel Gérard. Met o.a. Nicole Calfan, Fabrice Luchini, Aldo Maccioni, Darry Cowl en Catherine Lachens.

Een verlegen tv-journalist is de protégé van zijn directeur met wie hij een dubbele flat deelt. Dan komt hij door zijn werk in contact met een uitbundige gemeenteambtenares, die vervolgens verliefd op hem wordt en daarmee de jaloezie van zijn werkgever en mogelijke minnaar opwekt. Deze zonder kraak of smaak geregisseerde komedie die inhaakt op de onlangs populaire nichtenkluchtigheid, is binnen dat genre niettemin weinig vulgair en zelfs een beetje subtiel, vooral dank zij acteurs die hun rollen voor platte karikatuur behoeden en de normalisering van hun relatiepatroon betrekkelijk stellen: de held wordt tot heteroseksualiteit 'bekeerd' door een aantrekkelijke, maar zich uiterst mannelijk gedragende Calfan.

Le Bahut va craquer

1981 | Komedie

Frankrijk 1981. Komedie van Michel Nerval. Met o.a. Michel Galabru, Claude Jade, Dany Carrel, Darry Cowl en Robert Castel.

Een scholiere uit het arbeidersmilieu is zwanger gemaakt door een klasgenoot uit een bourgeoisgezin. De schoolleiding pleit de jongen vrij, maar wil het meisje verwijderen, wat resulteert in een protestactie van de leerlingen, die hun docenten gijzelen. Deze zoveelste Franse klucht over scholieren die hun leraren - terecht - het leven zuur maken, herhaalt de inmiddels overbekende grappen en typeringen, door steeds dezelfde acteurs. De aanzet tot een nog steeds funest doorwerkend standbewustzijn wordt onmiddellijk losgelaten voor een geïmproviseerd pop-concert en een algehele verzoening.

Voulez-vous un bébé Nobel?

1980 |

Frankrijk 1980. Robert Pouret. Met o.a. Jean-Pierre Marielle, Darry Cowl, Daniel Prévost, Patricia Lesieur en Dany Saval.

Kunstmatige inseminatie met een Nobelprijswinnaar als donor resulteert in een baby die direct na de geboorte al kan praten. Een professor laat zich uit ideële overwegingen met andere geleerden strikken voor een spermabank, maar de vraag blijkt spoedig groter dan het aanbod. Het uitgangspunt is al niet erg fris en geestig, maar zelfs voor de hand liggende grappen daarover zijn binnen twintig minuten opgebruikt, zodat ruim een uur amechtige verveling volgt.

Touche pas à mon biniou

1980 | Komedie, Erotiek

Frankrijk 1980. Komedie van Bernard Launois. Met o.a. Sim, Florence Blot, Henri Génès, Jeannette Batti en Gérard Croce.

Sim, een Franse komiek die enige gelijkenis vertoont met een rotte appel en in de waan verkeert alleen al daardoor leuk te zijn, speelt in deze werkelijk mensonterende debiele film een gepensioneerde zeeman die van zijn bazige en gierige vrouw geld probeert los te krijgen om te kunnen deelnemen aan een pokertoernooi in Parijs. Hij verstopt het kleine beetje geld wat hij heeft in een doedelzak, maar dat blijft niet onopgemerkt. Krullebol Cowl, vaste waarde in dit soort rotzooi, mag nog maar eens in het water vallen met een bakfiets, een zielige stunt die perfect zijn komische talenten samenvat.

Les Surdoués de la 1re compagnie

1980 | Komedie

Frankrijk 1980. Komedie van Michel Gérard. Met o.a. Bernard Lavalette, Philippe Brizzard, Ariane Carletti, Hubert Deschamps en Darry Cowl.

Een lompe soldatenkomedie die zich in niets onderscheidt van alle andere lompe soldatenkomedies en het begrip 'overbodigheid' spectaculaire nieuwe demensies geeft.

Les Borsalini

1979 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1979. Komedie van Michel Nerval. Met o.a. Robert Castel, Darry Cowl, Jean Lefebvre, Sacha Davidot en Billy Kearns.

Eén blik op de rolverdeling volstaat om te beseffen dat deze parodie op BORSALINO en aanverwante Franse gangsterfilms enkel de zoveelste platte, inspiratieloze Franse komedie is, vertolkt door de vertrouwde bende ondermaatse acteurs die hun affectie voor het genre herhalen door steeds opnieuw in dit soort boertige kluchten in het water te vallen, tegen deuren te lopen, taarten in het gezicht te krijgen en zich in het bijzijn van vrouwelijk schoon te gedragen als bronstige holenmensen.

Géneral...nous voilà!

1978 | Komedie

Frankrijk 1978. Komedie van Jacques Besnard. Met o.a. Darry Cowl, Roger Dumas, Henri Guybet, Pierre Tornade en Philippe Ricci.

Wat is er nóg dommer dan een Franse komedie? Antwoord: een Franse legerkomedie. In het genre gespecialiseerde zevenderangsacteurs, onder wie de werkelijk irritante Cowl, vechten nog maar eens tegen de nazi's en doen dat door regelmatig over voorwerpen te struikelen, tegen deuren te lopen, in modder te vallen en zich als Beotiërs te gedragen bij het zien van vrouwen. Vernederend voor alle betrokkenen, piijnlijk en vervelend voor de toeschouwer. Het scenario is van Jacques-Henri Marin, Richard Balducci en regisseur Besnard. Het camerawerk is van Marcel Grignon.

Un oursin dans la pôche

1977 | Komedie

Frankrijk 1977. Komedie van Pascal Thomas. Met o.a. Brigitte Gruel, Darry Cowl, Michel Duchaussoy, René Lefèvre en Bernard Menez.

Een meisje in geldnood komt in contact met een uitvinder van automatische muziekinstrumenten waarvan een wereldvreemde jonge miljonair met ambities als componist de voornaamste afnemer is. Een op bijna alle punten mislukte poging van Thomas om zijn observatie-humor te combineren met een aanpak van traditionele filmkluchtigheid. De grappen komen niet van de grond, de uiteenlopende acteurs harmoniëren niet. Slechts een paar aardige scènes en dan nog alleen in het begin van de film. Het scenario is van Jacques Lourcelles en regisseur Thomas.

Arrête ton char...bidasse

1977 | Drama, Komedie

Duitsland/Frankrijk 1977. Drama van Michel Gérard. Met o.a. Stéphane Hillel, Rémi Laurent, Fréderic Duro, Darry Cowl en Pierre Tornade.

Een viertal rekruten is in Duitsland gestationeerd. Op alle mogelijke manieren proberen zij zich te onttrekken aan de militaire discipline. Een zouteloze rats-kuch-en-bonenklucht, met onverdiende geestdrift die te danken is aan de jonge spelers, die in andere films bewezen beter te kunnen.

Le jour de gloire

1976 | Komedie, Oorlogsfilm

Duitsland/Frankrijk 1976. Komedie van Jacques Besnard. Met o.a. Jean Lefebvre, Pierre Tornade, Darry Cowl, Jacques Marin en Robert Rollis.

Een bedenkelijke, komisch bedoelde soldatenklucht waarin aan het einde van WO II een peloton Duitse soldaten zijn intrek neemt in een Frans plattelandsdorpje, met alle gevolgen vandien. Onfris, plat en dom. Scenario van Jacques-Henri Marin. De muziek is van Darry Cowl die de rol van meneer pastoor speelt.

C'est jeune et ça sait tout

1975 | Komedie

Frankrijk/Canada 1975. Komedie van Claude Mulot. Met o.a. Daniel Ceccaldi, Darry Cowl, Jean Lefebvre en Michel Galabru.

Gruwelijke Frans-Canadese komedie waarin pientere Franse meisjes van zestien vier semi-idiote Canadese vrijgezellen één en ander bijbrengen over de liefde. Ceccaldi, Cowl en Lefèbvre zijn pijnlijke spelingen van de natuur en horen thuis in een beschermde werkplaats, maar Galabru zou toch beter moeten weten.

Y a un os dans la moulinette

1974 | Komedie

Frankrijk 1974. Komedie van Raoul André. Met o.a. Michel Galabru, Daniel Prévost, Paul Préboist, Darry Cowl en Marion Game.

'Komische' voorvallen van twee komedianten die werkzaam zijn als detective. André, een goede technicus, heeft zich sinds lang verlaagd tot het maken van slechte komedies, waarin groffe woordspelingen, afgezaagde grappen en alledaagsheid en vooral tevredenheid met zichzelf en deze 'typisch Franse' slechte stijl hoogtij vieren. Klunzig.

Vertudieu

1974 | Komedie

Canada/Frankrijk 1974. Komedie van Claude Pierson. Met o.a. Catherine Rouvel, Jean-Marie Proslier, Gilles Latulippe, Marco Perrin en Roselyne Hoffman.

Deze vrije bewerking van enige passages uit [KL]Heptameron[KLE] van Marguerite de Navarre (1492-1549), op haar beurt geïnspireerd door de Decamerone van Bocaccio, opgenomen in de Parijse regio en in de omgeving van Montreal, spreekt met twee monden. Enerzijds slaagt zij er niet in de geest van de Renaissance op te roepen, anderzijds is zij net zo vrijgevochten als het origineel. Enkele kleurrijke scènes doen de aanstootgevende obsceniteiten vergeven.

Trop, c'est trop!

1974 | Komedie

Frankrijk 1974. Komedie van Didier Kaminka. Met o.a. Georges Beller, Didier Kaminka, Claudia Wells, Pierre Richard en Jean Carmet.

Vier personen (drie jongens, één meisje) worden op dezelfde dag in dezelfde plaats geboren. De jongens willen het meisje opvrijen, maar hun droom wordt pas werkelijkheid in het hiernamaals. Onsamenhangend, cynisch, soms vulgair, maar grappig.

La Gueule de l'emploi

1974 | Komedie

Frankrijk 1974. Komedie van Jacques Roulland. Met o.a. Evelyne Buyle, Jean Carmet, Darry Cowl, Georges Géret en Jacques Legras.

Twee mislukte komedianten die platzak zijn (ze hebben niet het juiste uiterlijk voor een baan), halen schurkenstreken uit, waarbij ze gebruik maken van hun ervaring als acteur. Om te beginnen geven zij zich uit voor beroemde fijnproevers (lachwekkende scène met Jean Carmet als kok) en zij eindigen als echte kopstukken. Eenmaal zeer rijk geworden, krijgen zij belangrijke functies in staatsdienst toebedeeld, aangezien ze 'er nu het juiste uiterlijk voor hebben'. Ongetwijfeld een film die onder vrienden is gemaakt, maar het is een vrolijke, fantasievolle komedie en een tamelijk scherpe satire op de hedendaagse samenleving.

Le concierge

1973 | Drama, Komedie

Frankrijk 1973. Drama van Jean Girault. Met o.a. Bernard LeCocq, Jean Carmet, Daniel Ceccaldi, France Dougnac en Michel Galabru.

Een werkstudent wordt conciërge in een sjieke appartementenwoning en werkt zich met charme en diverse talenten in de gunst van de diverse huurders om er maatschappelijk beter van te worden. De aanzet tot satire blijft steken in de reeks overbekende karikaturen door komische acteurs op herhalingsoefening. LeCocq - gewoonlijk in bijrollen te zien - is een goede en ongewone keus voor de titelrol, maar de film maakt hem vrijwel kansloos. Scenario van de regisseur en Jacques Vilfrid.

Elle cause plus...elle flingue

1972 |

Frankrijk 1972. Michel Audiard. Met o.a. Annie Girardot, Bernard Blier, Jean Carmet, Michel Galabru en Charles Southwood.

Rosemonde, de hoofdpersoon uit ELLE BOIS PAS..., is nu leidster van een misdaad-syndicaat dat van de stoffelijke overschotten van slachtoffers religieuze relikwieën maakt. Op de suggestie van een kardinaal wil ze met alle onderdelen van Christus op de markt komen. Een Amerikaanse beatnik voldoet qua uiterlijk geheel aan de gestelde eisen. In beginsel een venijnige satire op de religieuze commercie, maar lusteloos geregisseerd.

Le Bourgeois gentil mec

1969 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1969. Komedie van Raoul André. Met o.a. Jean Lefebvre, Francis Blanche, Darry Cowl, Georges Géret en Annie Cordy.

Een timide onderdirecteur wil om een vergeefse verliefdheid een stoere bink worden. Hij gaat daartoe in de leer bij een mondaine gangster, die hem enige geënsceneerde inbraken laat plegen met de bedoeling zijn pupil daarmee later te chanteren. Zeer vrij geïnspireerd op het klassieke toneelstuk LE BOURGEOIS GENTILHOMME; de zeer weinige goede scenariovondsten zijn rechtstreeks afkomstig van Molière. Lefèvres sullige personage is in zijn hele carrière verrassingsloos en eentonig, maar ditmaal al halverwege de film.

Ces messieurs de la gachette

1969 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1969. Komedie van Raoul André. Met o.a. Michel Serrault, Jean Poiret, Francis Blanche, Darry Cowl en Annie Cordy.

De dochter van een overwerkte groot-industrieel is verliefd op de zoon van een gangster, die na het huwelijk een grote kraak zet. Zijn excentrieke broer en zwager en de hulpvaardige huishoudster weten de buit te heroveren, waarna de gangster de verdenking van de politie op hen laadt. In deze vlot gemaakte en al te uitbundig geacteerde misdaadklucht gaat men over de schreef - kort na mei 1968 - door de grove karikatuur van het politieke activisme bij de jongere generatie. Het resultaat hiervan is dat de zelfgenoegzame burgermansmoraal weer flink over de bol wordt geaaid.

Salut Berthe

1968 | Komedie

Frankrijk 1968. Komedie van Guy Lefranc. Met o.a. Fernand Raynaud, Martine Sarcey, Rosy Varte, Darry Cowl en Roger Carel.

Een Franse industrieel uit Ivoorkust moet een handelsverdrag bespreken in Parijs en hoopt daar zijn jeugdliefde terug te zien. Op het laatste moment besluit zijn vrouw hem te vergezellen, terwijl de Parisienne inmiddels ook een wantrouwende echtgenoot heeft. Het is een boulevardklucht volgens het overbekende recept en zonder fantasie gefilmd. De actrices brengen het er het beste af, mét Darry-Cowl als de bevriende uitvinder die tot elke prijs zijn vindingen op de markt wil laten brengen.

Ces messieurs de la famille

1968 | Komedie

Frankrijk 1968. Komedie van Raoul André. Met o.a. Michel Serrault, Francis Blanche, Darry Cowl, Jean Poiret en Annie Cordy.

Deze dijenkletser gaat over verkoopmanager Gabriel Pelletier (Serrault), die Eric W. Strumberger (Blanche), een belangrijke Amerikaanse cli[KA3]ent onderdak verlenen moet. Er staan grote commerci[KA3]ele belangen op het spel. Mr. Strumberger is afkomstig uit het puriteinste gedeelte van Amerika en hij moet het juiste beeld krijgen van de ideale Franse familie Doorsnee. De ellende begint echter meteen goed: Madame Pelletier (Carr[KA2]ere) wordt door een misverstand opgepikt als tippelaarster; dochter Nicole (Gael) komt schijnbaar dronken thuis van een feestje, zoon Richard (Tribout) wordt van school gestuurd wegens het organiseren van illegale weddenschappen en monsieur Pelletier`s zwager Bernard (Poiret) zit met een lijk in de armen... Leutige boulevardklucht waarvan je de grappen al mijlen ver van te voren ziet aankomen, die nu gereduceerd is tot een nostalgische belevenis om de - vaak nog jonge - acteurs van toen aan het werk te zien. Het scenario is van Jacques Dreux en de beelden zijn van Didier Tarot.

Les bons vivants

1965 | Komedie

Frankrijk 1965. Komedie van Gilles Grangier en Georges Lautner. Met o.a. Bernard Blier, Frank Villard, Dominique Davray, Yori Bertin en Andréa Parisy.

Drieluik (UN GRAND SEIGNEUR, LA FERMETURE, AU TRIBUNAL) over de nasleep van de sluiting van een bordeel. Uiteindelijk wordt een burgerman die zich over een dakloze hoer heeft ontfermd door haar erkentelijke collega's gepromoveerd tot nieuwe bordeelhouder. Deze episodenfilm heeft het voordeel dat de sketches op elkaar aansluiten. Alleen de laatste bijdrage echter - van Lautner, met Darc en De Funès - heeft enige verve en sjeu. Scenario van Albert Simonin en camerawerk van Michel Magne.

Les Combinards

1965 | Komedie

Frankrijk/Italië/Spanje 1965. Komedie van Jean-Claude Roy. Met o.a. Darry Cowl, Jacques Bernard, Michel Serrault, Peppino De Filippo en Agnès Spaak.

Een berooid vriendenpaar probeert via contactadvertenties goedgelovige vrouwen geld afhandig te maken. Dit gaat goed tot [KA1]e[KA1]en van hen wordt gehouden aan zijn trouwbelofte, gedaan aan een meisje dat zelf de dochter van een huwelijkszwendelaar blijkt te zijn. Eens te meer worden de komische talenten van de acteurs onvoldoende benut door een slordig uitgewerkt scenario en ondermaatse regie (Roy zou na 1970 de maker van pornofilms worden)

La bourse ou la vie

1965 | Komedie, Misdaad

Frankrijk/Duitsland/Italië 1965. Komedie van Jean-Pierre Mocky. Met o.a. Fernandel, Heinz Rühmann, Jean Poiret, Marilù Tolo en Darry Cowl.

De kassier en de boekhouder van een aannemer moeten geld opnemen en aan hun werkgever overdragen voor een grote transactie. Door omstandigheden missen ze hun afspraak en voorkomen daarmee onbewust een grote zwendelzaak. De visuele gags zijn overbekend, maar de dialogen van Marcel Aymé zijn pittig. Hoewel de mogelijkheden van de ongewone combinatie Fernandel-Rühmann ongebruikt blijven, is dit een aardige komedie. Scenario van de regisseur, Fernand Marzelle en Alain Moury. Het camerawerk is van Jean Tournier.

La Tête du client

1965 | Komedie

Spanje/Frankrijk 1965. Komedie van Jacques Poitrenaud. Met o.a. Sophie Desmarets, Michel Serrault, Jean Poiret, Francis Blance en Caroline Cellier.

Een hoedenmaker drijft 's avonds met zijn zwager een clandestiene goktent. Niet alleen wil zijn dochter zich gaan verloven met de zoon van één van zijn gokklanten, hij wordt ook nog gechanteerd met zijn dubbelleven. Een typische vaudeville-komedie, met tamelijke vaart gemaakt en geacteerd door specialisten in het genre.

Les Gros bras

1964 | Komedie, Mysterie

Frankrijk 1964. Komedie van Francis Rigaud. Met o.a. Roger Pierre, Jean-Marc Thibault, Darry Cowl, Francis Blanche en Patricia Viterbo.

Een zakkenroller heeft in een vliegtuig de armband van een miljonairsvrouw gestolen en die voor de douane-controle in de tas van een fotomodel verborgen. Zijn latere pogingen om met haar in contact te komen wekken de jaloezie van haar verloofde en ondertussen zoeken politie en verzekeringsexperts ook naar de juwelen, die vals blijken te zijn, omdat de miljonair de echte diamanten aan zijn bijzit heeft gegeven. Het beproefde kluchtstramien geeft aanleiding tot enkele verrassende episodes en er wordt in vlot tempo en met animo in geacteerd.

Les Gorilles

1964 | Komedie

Frankrijk 1964. Komedie van Jean Girault. Met o.a. Darry Cowl, Francis Blanche, Béatrice Altarina, Patricia Viterbo en Maria Pacôme.

Kruiers op het vliegveld Orly maken een koffer met juwelen zoek. De speurtocht naar passagiers die hem per ongeluk of met opzet kunnen hebben meegenomen, brengt hen in uiteenlopende vermommingen in een reeks van dwaze situaties. Film uit de tijd dat Cowl en Blanche gelanceerd werden als komisch duo. Ze hadden daarvoor zeker mogelijkheden, maar scenario's en regie als deze lieten hen zakken.

La Bonne occase

1964 | Komedie

Frankrijk 1964. Komedie van Michel Drach. Met o.a. Francis Blanche, Claude Brasseur, Jacques Charrier, Darry Cowl en Edwige Feuillère.

Tweedehands DS wisselt voortdurend van eigenaar en is decor en aanleiding voor reeks van komische sketches. Cabaretachtige humor wisselt per sc[KA2]ene van toon en niveau (tien scenarioschrijvers), maar film heeft in elk geval tempo en laat naast overbekende komieken niet in dit genre gespecialiseerde acteurs zien met soms verrassend resultaat.

Déclic et des claques

1964 |

Frankrijk 1964. Philippe Clair. Met o.a. Philippe Clair, Mike Marshall, Annie Girardot, André Nader en Georges Blanes.

Verfilming van de roman van André Couteaux. In tegenstelling tot wijn wordt Philippe Clair er niet beter op naarmate hij ouder wordt. Zijn beste films maakte hij nog met technische man Pierre Granier-Deferre. Alhoewel boordevol flauwe en soms botte grappen, toch een meedogenloze schets van jonge Algerijnen, die in een grote Franse stad trachten te integreren. Er bevinden zich nogal wat luiwammesen en nietsnutten onder hen. De clichés liggen voor het oprapen. Teveel een opeenvolging van sketches in plaats van een helder verhaal, maar er zijn goede momenten.

Des pissenlits par la racine

1964 | Misdaad, Komedie, Drama

Frankrijk/Italië 1964. Misdaad van Georges Lautner. Met o.a. Louis de Funès, Michel Serrault, Mireille Darc, Francis Blanche en Maurice Biraud.

Een musicus heeft de vriendin afgetroggeld van een bookmaker met onderwereld-connecties, en doodt per ongeluk de `sterke man` die wraak kwam nemen. Het lijk wordt in de contrabas-koffer verborgen, maar verdwijnt evenals het ticket waarmee de musicus de paardenrennen heeft gewonnen. De misdaadkomedie houdt aangenaam het tempo vast, maar de regisseur laat de acteurs te veel ieder voor zich spelen waardoor de sc[KA2]enes wisselende solonummers worden (met Blanche als uitschieter). De muziek van Delerue is geestiger dan het scenario (van Clarence Weff, Albert Kantof, Michel Audiard en de regisseur). Camerawerk van Maurice Fellous.

Les Saintes nitouches

1963 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1963. Komedie van Pierre Montazel. Met o.a. Marie-France Pisier, Perrette Pradier, Bernard Blier, Fred Clark en Darry Cowl.

Een kleptomane dochter van een vooraanstaand antiquair blijkt aan de Côte d'Azur een uiterst behendige en niet te betrappen juwelendievegge, zodat een verzekeringsmaatschappij uit wanhoop een beroep doet op haar diensten. Verliefdheid blijkt de enige effectieve genezing van haar kwaal. Het aardige gegeven wordt door een flauw scenario en een houterige regie de mist in geholpen. Het geeft meer aandacht aan boulevardkluchterige pikanterieën dan aan de vingervlugheid van Pisier. Ook de verdere, goede rolbezetting blijft kansloos.

Le Bon roi Dagobert

1963 | Komedie, Historische film

Frankrijk/Italië 1963. Komedie van Pierre Chevalier. Met o.a. Fernandel, Gino Cervi, Marthe Mercadier, Pascale Roberts en Darío Moreno.

Een jongetje moet als strafwerk een opstel maken over Koning Dagobert en fantaseert dan avonturen van de vorst die echter de trekken aanneemt van zijn vader, en die ten strijde trekt tegen zijn verraderlijke broer die zich in Reims wil laten kronen. Gul denkt hij zijn vader vijf concubines toe. Deze anachronistische komedie - waarbij Mata-Hari opduikt in de zevende eeuw - blijft ondanks vijf scenarioschrijvers steken in de uitwerking van het kansrijke idee. De fantasieloze regie laat alles over aan typeringen van de beproefde komieken, maar alleen Cowl als pietluttige beul is in een te kort optreden ècht leuk.

Tartarin de Tarascon

1962 | Komedie, Avonturenfilm

Frankrijk 1962. Komedie van Francis Blanche. Met o.a. Francis Blanche, Jacqueline Maillan, Alfred Adam, Michel Galabru en Bourvil.

Een man die over allerlei denkbeeldige reisavonturen heeft opgeschept, moet zich tegenover zijn stadgenoten zien waar te maken door ècht in Afrika op leeuwejacht te gaan. Hij belandt in het moderne Casablanca in de meest onverwachte situaties. Deze eigentijdse verfilming van een roman van Alphonse Daudet schiet haar satirische doel voorbij en moet het vooral hebben van de gastrolletjes van bekende komieken in hun overbekende typeringen.

Les petits matins

1962 | Komedie

Frankrijk 1962. Komedie van Jacqueline Audry. Met o.a. Agathe Aëms, Fernand Gravey, Pierre Mondy, Bernard Blier en Lino Ventura.

De achttienjarige Agathe lift van België naar de Côte d'Azur en ontmoet onderweg uiteenlopende mannen. Lichtvoetige roadmovie van Audry, in naoorlogs Frankrijk als regisseuse een rariteit, die consequent vrouwelijke thema's belichtte (ze maakte in 1951 het lesbisch getinte Olivia). Vanuit Agathe's perspectief zien we hoe verschillend de mannen op de avontuurlijke reizigster reageren. De bonte cast omvat onder meer Lino Ventura, een jonge Claude Rich, en Arletty (Les enfants du Paradis) in een van haar laatste rollen. Hoofdrolspeelster Aëms maakte uitsluitend deze film: ze prefereerde een carrière als model.

Les Veinards

1962 | Komedie

Frankrijk 1962. Komedie van Philippe de Broca, Jean Girault en Jack Pinoteau. Met o.a. France Anglade, Francis Blanche, Blanchette Brunoy, Daniel Ceccaldi en Geneviève Cluny.

Een vijfluik waarin de personages respectievelijk een nertsmantel, een gastronomisch maal, een nacht met een filmster, een luxe-jacht en de loterij winnen, met onverwachte en tegenvallende gevolgen. Een sterke rolbezetting in deze episodenfilm die niet meer is dan een reeks zonder veel surprises uitgebouwde moppen. De anders geestrijker De Broca onderscheidt zich hier in niets van zijn in deze ongein gespecialiseerde collega's.

Les Bricoleurs

1962 | Komedie, Thriller

Frankrijk 1962. Komedie van Jean Girault. Met o.a. Darry Cowl, Francis Blanche, Valérie Lagrange, Jacqeline Maillan en Clément Harari.

De weinig succesvolle werknemers van een makelaarskantoor moeten onder bedreiging van ontslag een huis zien te verkopen, waarin ze een lijk vinden dat ze verstoppen om de transactie niet in gevaar te brengen. Bij het oplossen van de moord tonen ze meer bekwaamheid dan in hun eigen beroep. Nogal mat vehikel voor het duo Cowl-Blanche, is erg slap in de thriller-elementen, terwijl de grappen ook weinig oorspronkelijk zijn, al worden ze soms met animo gepresenteerd.

L' Abominable homme des douanes

1962 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1962. Komedie van Marc Allégret. Met o.a. Darry Cowl, Taina Be, Pierre Brasseur, Francis Blanche en Marcel Dalio.

Een Marseillaanse douanier wordt getipt over de aankomst van een beruchte Amerikaanse gangster. Deze tip is echter een afleidingsmanoeuvre van een smokkelaar die zich ondertussen de drugszending van een rivaal wil toeëigenen. Een reeks misverstanden leidt tot persoonsverwarring tussen de douanier en de smokkelaar. Het peil van de film ligt boven dat van de klucht dankzij het vernuftige scenario en de goede acteerprestaties. Ook de regie is beter dan gewoonlijk, maar soms wat traag.

Les lions sont lachés

1961 | Komedie

Frankrijk 1961. Komedie van Henri Verneuil. Met o.a. Claudia Cardinale, Michèle Morgan, Danielle Darrieux, Jean-Claude Brialy en Lino Ventura.

Een huisvrouw uit de provincie vlucht naar Parijs en is aanvankelijk een weerloze prooi voor snobs, schijn-flierefuiters en cynici. Een vooral op de dialoog betrekking hebbende satire kiest al te makkelijke doelwitten waardoor het gesproken venijn overdreven werkt en bovendien sterk gedateerd is. In tweedeplansrollen spelen de veteranes Morgan en Darrieux de jeugdige Cardinale met superieure ironie volledig weg.

Les Parisiennes

1961 | Komedie, Erotiek

Frankrijk 1961. Komedie van Jacques Poitrenaud, Michel Boisrond, Claude Barma en Marc Allégret. Met o.a. Dany Saval, Darry Cowl, Henri Tisot, Dany Robin en Christian Marquand.

Een episode-film. Een nachtclubdanseres ziet een filmproducent aan voor een toerist uit de provincie. Een sjieke dame probeert de weinig enthousiaste verhalen van haar ex-minnaar te logenstraffen. Een modeontwerpster heeft een te groot vertrouwen in de loyaliteit van haar vriendin en haar verloofde. Een jong meisje stelt tegenover haar opschepperige vriendin een minnaar van haar moeder als haar eigen aanbidder voor, maar verzwijgt de nachtelijke bezoeker als ze alleen thuis is. Het vierluik varieert van flauw tot wel aardig, maar de charme en het esprit van Robin, Arnoul en Brion redden deel 2 en 3. De vierde sketch is een bijna historisch document door de piepjonge Deneuve en Halliday.

Les Livreurs

1961 | Komedie

Frankrijk 1961. Komedie van Jean Girault. Met o.a. Darry Cowl, Francis Blanche, Claire Maurier, Patricia Karim en Robert Berri.

De bezorgers van een Parijs warenhuis komen door hun werk in steeds wisselende identiteitsverwarringen en proberen die rollen ook te spelen, met evenveel flair als catastrofaal resultaat. Deze ouderwetse gooi- en smijtklucht mist een onderlinge samenhang tussen de diverse, afgetrapte grappen en is zonder vaart gefilmd. Dit is een van de oorzaken waarom het duo Cowl-Blanche, ondanks hun eigen kwaliteiten, nooit echt is doorgebroken.

La Française et l'amour

1960 | Komedie

Frankrijk 1960. Komedie van Henri Decoin, Michel Boisrond, René Clair, Jean Delannoy en Henri Verneuil. Met o.a. Jacqueline Porel, Darry Cowl, Sophie Desmarets, Pierre Mondy en Valérie Lagrange.

Zeven min of meer beroemde regisseurs en een reeks sterren in amoureuze ontwikkelingstadia van de (Franse?) vrouw, van een kind dat zijn geloof in de ooievaar verliest tot en met een oude vrijster die prooi is voor een huwelijkszwendelaar. De film wordt onderhoudender naarmate het onderwerp ouder wordt: de eerste drie episoden zijn leuk noch treffend. Clair maakt iets aardigs van een huwelijksreis - met - hindernissen. Meurisse domineert als bedrogen echtgenoot die wraak neemt in een overspelsketch. Papieren echtscheidings-rompslomp wordt satirisch aangevat en het laatste deel heeft een mooie rol van Montfort als een muurbloem die opbloeit van de attenties van een fortuinjager.

Bouche cousue

1960 | Misdaad, Avonturenfilm

Frankrijk 1960. Misdaad van Jean Boyer. Met o.a. Darry Cowl, Judith Magre, Fernand Sardou, Jacques Hilling en Sacha Pitoëff.

Een man die bewusteloos en zwaar gewond op straat wordt aangetroffen, wordt met spoed geopereerd. Hij heeft geen papieren bij zich, en als hij ijlt praat hij over zeldzame juwelen. Verpleger Martin (Cowl) neemt alles op en gaat op jacht, maar hij is niet de enige! Parodie op het gangstergenre, met talrijke bekende wendingen en een serie gags die even mechanisch zijn als de zich herhalende, hakkelende humor van Cowl. Als Boyer (1901- 1965) al meer waard is dan zijn reputatie (CIRCONSTANCES ATTENUANTES) doet vermoeden, dan moet toch worden vastgesteld dat het werk uit de laatste periode van zijn leven ronduit povertjes is.

Vous n'avez rien à déclarer?

1959 | Komedie

Frankrijk 1959. Komedie van Clément Duhour. Met o.a. Jean Poiret, Pierre Mondy, Jacqueline Maillan, Jean Richard en Michel Serrault.

Een gedeputeerde heeft zijn dochter uitgehuwelijkt aan een rijke graaf. De op het meisje verliefde zangleraar verstoort vervolgens de huwelijksreis per trein zó dat de echtgenoot impotent wordt en van zijn psychiater herstel moet zoeken bij een andere vrouw. De vaudeville-klucht vol persoonsverwarringen kreeg een sterke rolbezetting van specialisten in het genre, maar de regie weet toneel-effecten niet naar film te vertalen.

Robinson et le triporteur

1959 | Komedie, Avonturenfilm

Frankrijk/Spanje 1959. Komedie van Jack Pinoteau. Met o.a. Darry Cowl, Béatriceq Altariba, Don Ziegler, Billy Kearns en Blanca de Silos.

Teneinde een oliemagnaat, die gekant is tegen het huwelijk met zijn dochter, te imponeren, maakt Darry-Cowl een wereldreis, waarbij hij uiteindelijk op een onbewoond eiland strandt. Deze nogal fantasieloos in beeld gebrachte komedie met af en toe wat oorspronkelijke grappen is bijna solo-vehikel voor Darry-Cowl, wiens repertoire daar te beperkt voor blijkt te zijn.

Les Pique-assiettes

1959 | Komedie

Frankrijk 1959. Komedie van Jean Girault. Met o.a. Darry Cowl, Francis Blanche, Béatrice Altariba, Rolande Ségur en Gérard Séty.

Een vriendenpaar gaat door een reeks uiteenlopende beroepen heen, van beursspeculanten tot hotelbedienden of vari[KA1]et[KA1]e-artiesten; ze zijn afwisselend schatrijk en straatarm. De mooie zuster van [KA1]e[KA1]en van hen zorgt met haar talrijke aanbidders voor extra complicaties; ten slotte zijn ze weer berooid maar tevreden. Kennelijk waren er eerst wat (afgetrapte) losse sketches en gags, die door een uiterst mager verhaal in onderling verband zijn gerangschikt. Het duo heeft kwaliteiten, maar de lamlendige regie maakt hen kansloos.

Les Affreux

1959 | Komedie

Frankrijk 1959. Komedie van Marc Allégret. Met o.a. Pierre Fresnay, Darry Cowl, Anne Collette, Louis Seigner en Jacques Charon.

Door misverstand uit verstrooidheid belandt modelboekhouder in gevangenis en jonge uitvinder in militaire dienst. Eenmaal ontslagen associ[KA3]eren ze zich om wraak te nemen voor de verloren tijd. Vriendelijk satirische komedie heeft geestige dialoog en een aantal geslaagde gags, maar regie houdt het al te tam. Goed spel, vooral van Darry-Cowl (die niet met dankbare rollen verwend is)

Archimède le clochard

1959 | Komedie

Frankrijk 1959. Komedie van Gilles Grangier. Met o.a. Jean Gabin, Bernard Blier, Darry Cowl, Julien Carette en Dora Doll.

Een clochard met een reuze hekel aan geluidsoverlast heeft een woning in aanbouw als onderdak gekozen omdat bouwvakkers zich daar zelden laten zien, tot de aanleg van het gas en de waterleiding zijn rust rumoerig verstoort. De gevangenis lijkt hem een ideaal, stil onderkomen, maar pogingen om zich te laten arresteren doen slechts een van zijn makkers achter de tralies belanden. Kleurrijke, maar door de regie onvoldoende afgeremde rol van Gabin die zelf het verhaal voor de film schreef. De scenario-uitwerking laat nogal wat kansen liggen (de regisseur, Michel Audiard en Albert Valentin). Henri Tiquet deed het camerawerk.

A pied, à cheval et en spoutnik

1958 | Komedie, Sciencefiction

Frankrijk 1958. Komedie van Jean Dréville en Jean Dreville. Met o.a. Noël-Noël, Denise Grey, Sophie Daumier, Gil Vidal en Darry Cowl.

De huisvader uit A PIED, A CHEVAL ET EN VOITURE kan nog steeds niet met auto's overweg en meent na een botsing in het verleden te leven. In de tuin van een buitenhuis waar hij moet herstellen maakt een Russische spoetnik een noodlanding en hij gelooft in een ruimtehond zijn overleden huisdier te herkennen. De weigering om het dier aan de Russen terug te geven leidt tot een politieke crisis. Deze redelijk vermakelijke vervolgfilm haakte in op de toenmalige actualiteit, maar die herkenningspunten werken nu niet meer, zodat de grappen vergezocht lijken.

Totò, Vittorio e la dottoressa

1957 | Komedie

Spanje/Italië/Frankrijk 1957. Komedie van Camillo Mastrocinque. Met o.a. Totò, Vittorio De Sica, Abbe Lane, Agostino Salvietti en Titina de Filippo.

Een advocaat uit Napels wordt tijdens een internationaal medisch congres verliefd op een Amerikaanse arts. Na hun huwelijk botst haar ge[KA3]emancipeerde gedrag met de behoudende opvattingen van zijn dominante tantes, terwijl ze in haar praktijk pati[KA3]enten krijgt met voornamelijk amoureuze kwalen en oogmerken. Het aardige gegeven over de botsende opvattingen en culturen krijgt een nogal flauwe en voor de hand liggende uitwerking, met een traditioneel einde als de zwangere heldin een braaf huisvrouwtje wordt. Zowel Tot[KA2]o als De Sica hebben ondanks de titel vrij kleine (maar kleurrijke) bijrollen.

Sois belle et tais-toi

1957 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1957. Komedie van Marc Allégret. Met o.a. Mylène Demongeot, Henri Vidal, Darry Cowl, René Lefèbre en Roger Hanin.

Een meisje is uit een opvoedingsgesticht ontsnapt en in een circus ondergedoken. Een politie-inspecteur wordt verliefd op haar en redt haar uit de problemen als een bevriende jeugdbende onwetend bij juwelensmokkel betrokken raakt. Deze levendige misdaadkomedie ter lancering van Demongeot heeft als curiositeit debutanten Delon en Belmondo als jeugdige criminelen.

Les trois font la paire

1957 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1957. Komedie van Sacha Guitry. Met o.a. Michel Simon, Sophie Desmarets, Philippe Nicaud, Darry Cowl en Christian Méry.

De beeltenis van een moordenaar is in het bezit van de politie en leidt tot de arrestatie van twee mannen die daar sprekend op lijken. De getuige weet de dader niet te identificeren. Publikatie van de foto brengt de opdrachtgevers van de moord in paniek zodat ze de echte dader zelf liquideren. Het gezochte scenario van regisseur Guitry voor deze misdaadkomedie kreeg een nogal amechtige filmvorm met een paar individueel aardige scènes dankzij Simon als commissaris in verwarring. Camerawerk van Philippe Agostini.

Les Lavandières de Portugal

1957 | Komedie, Muziek

Frankrijk 1957. Komedie van Pierre Gaspard-Huit. Met o.a. Anne Vernon, Jean-Claude Pascal, Paquita Rico, Darry Cowl en Jean-Marie Proslier.

Een populair liedje brengt een directeur van een reclamebureau op het idee een nieuw wasmiddel te gaan promoten met een zingende Portugese. Een vrouwelijke collega, die voor de concurrentie is gaan werken, vindt voor háár bureau het ideale meisje, dat echter niet naar Parijs wil komen. De held maakt haar het hof om haar tot andere gedachten te brengen. Een onderhoudend niemendalletje met veel Portugese folklore en een aardige rol van Vernon. Pascal is geen Cary Grant.

Le Triporteur

1957 | Komedie, Sportfilm

Frankrijk 1957. Komedie van Jack Pinoteau. Met o.a. Darry Cowl, Béatrice Altariba, Grégoire Aslain, Pierre Mondy en Jean-Claude Brialy.

Een onhandige broodbezorger wordt ontslagen en maakt van de gelegenheid gebruik om per bakfiets naar Nice te gaan voor een voetbalfinale. Door omstandigheden wordt hij genoodzaakt de keeper te vervangen en - onder de doping - het elftal tot de overwinning te brengen. Voornaamste kwaliteiten van deze komedie zijn het vlotte tempo waarmee de afgekloven grappen elkaar opvolgen. Het succes was groot genoeg om een vervolg te rechtvaardigen: ROBINSON ET LE TRIPORTEUR.

Le Naïf aux quarantes enfants

1957 | Komedie

Frankrijk 1957. Komedie van Philippe Agostini. Met o.a. Michel Serrault, Sylva Koscina, Jean Poiret, Darry Cowl en Henri Crémieux.

Een pas gediplomeerde leraar krijgt zijn eerste aanstelling aan een dorpsschool. Door zijn goede bedoelingen komt hij in conflict met het strak-traditionele systeem. Zijn verliefdheid op een getrouwde Italiaanse verzwakt zijn positie binnen de gemeenschap nog meer. Deze innemende maar weinig pittige komedie is vooral aardig om bekende acteurs aan het begin van hun carri[KA2]ere te zien. (Joyeux, een ster uit de jaren veertig, schreef mee aan het scenario.)

Fumée blonde

1957 | Komedie, Misdaad, Avonturenfilm

Frankrijk 1957. Komedie van Robert Vernay. Met o.a. Sophie Desmarets en Darry Cowl.

Nieuwe - en terechte - aandacht voor een vergeten `populaire` (1907-1981), een door de `intellectuele` critici van zijn tijd verguisde regisseur. Samen met Solange Terac schreef hij een scenario waarin het meer om de gags dan om het verhaal gaat. Een geheim agent die door huurlingen achtervolgd wordt belandt in een stadje waar de directrice van een particuliere politiedienst woont. Hij wordt op slag verliefd op haar en als hij een tijdje niets van zich laat horen, stuurt ze hem een pakje lichte sigaretten (vandaar de titel). Deze pretentieloze, maar geslaagde produktie is een slimme opeenvolging van kolderieke situaties die van begin tot eind op de lachspieren werken. Desmarets beschikt over voldoende talent (hoewel vaak verkeerd gebruikt), maar de nieuwkomer Cowl heeft zijn draai nog niet gevonden en maakt zich er uiterst goedkoop vanaf.

Assassins et voleurs

1957 | Misdaad

Frankrijk 1957. Misdaad van Sacha Guitry. Met o.a. Jean Poiret, Michel Serrault, Magali Noël, Darry Cowl en Clément Duhour.

Een man met zelfmoordneigingen vraagt een inbreker om hem te vermoorden en legt hem uit waarom: hij heeft ooit de echtgenoot van een minnares vermoord en daar een insluiper voor laten opdraaien, die inmiddels is vrijgekomen en wraak zal willen nemen. Hoewel de ontknoping zich laat voorspellen zijn er ondertussen genoeg verrassende verhaalswendingen en cynische dialogen om de aandacht geamuseerd vast te houden. De rolbezetting van cabaret- en theaterkomieken met (toen) te weinig filmervaring legt het er soms èrg dik op. Scenario van de regisseur. Camerawerk van Paul Cotteret.

A pied, à cheval et en voiture

1957 | Komedie

Frankrijk 1957. Komedie van Maurice Delbez. Met o.a. Noël-Noël, Denise Grey, Sophie Daumier, Gil Vidal en Darry Cowl.

Een werknemer in een begrafenisonderneming heeft een afkeer van auto's, maar koopt er toch een om indruk te maken op de sjieke schoonouders van zijn dochter. Veel pech bevestigt al zijn vooroordelen. Deze slechts bij vlagen grappige komedie biedt de gelegenheid bekende acteurs aan het begin van hun carrière te zien.

La Joyeuse prison

1956 | Komedie

Frankrijk 1956. Komedie van André Berthomieu. Met o.a. Michel Simon, Ded Rysel, Paulette Dubost, Lisette Lebon en Michel Roux.

Een goedmoedige hoofdcipier weet van alle gedetineerden zijn vrienden te maken. En nieuwe gevangene weigert deze verbroedering, maar gebruikt de cipier wel om te ontsnappen. Een op ware gebeurtenissen in een Normandische gevangenis gebaseerde komedie, waarin opgewekt wordt geacteerd; de regie is helaas niet meer dan routineus.

En effeuillant la marguérite

1956 | Komedie

Frankrijk 1956. Komedie van Marc Allégret. Met o.a. Brigitte Bardot, Daniel Gélin, Robert Hirsch, Darry Cowl en Luciana Paluzzi.

Degelijke generaalsdochter heeft een schandaalroman geschreven en vlucht voor de gevolgen naar Parijs, waar twee journalisten haar onder hun hoede nemen. Niettemin raakt ze onwetend in allerlei problemen en doet mee aan een strip-tease concours uit financiële nood. Door Vadim geschreven scenario doet pikante naïviteit van Bardot alle recht, terwijl haar tegenspelers de grappen moeten dragen.

Courte-tête

1956 | Komedie, Misdaad

Frankrijk 1956. Komedie van Norbert Carbonnaux. Met o.a. Fernand Gravey, Micheline Dax, Jean Richard, Darry Cowl en Jacques Duby.

Oplichters plegen een kleine zwendel rond het wedden op de paarderennen van Longchamps en kiezen een schijnbaar na[KA3]ieve provinciaal als doelwit. Deze ontpopt zich echter als de slimste en pikt zowel de buit als het vrouwelijk bendelid in. Onderhoudende filmklucht met een soms al te overvloedige dialoog en aardige rollen van komieken die pas jaren later belangrijk zouden worden (evenals de regie-assistenten Jacques Deray en Georges Lautner).

Ces sacrées vacances

1955 | Komedie

Frankrijk 1955. Komedie van Robert Vernay. Met o.a. Sophie Desmarets, Pierre Destailles, Julien Carette, Jean Carmet en Pauline Carton.

Een arbeidersgezin gaat met vakantie in een oude auto die ze onderweg voor veel geld verkopen aan een Amrikaanse verzamelaar. Hun onverwachte rijkdom wekt de verdenking van de politie en doet hen in de cel belanden. Deze simpele komedie is de aanleiding voor een losse reeks episodes die mede dank zij een uitgelezen reeks karakterspelers onderhoudend worden gepresenteerd.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Darry Cowl op televisie komt.

Reageer