Élodie Bouchez

Acteur

Élodie Bouchez is acteur.
Er zijn 31 films gevonden.

Réalité

2014 | Komedie

Frankrijk/België/Verenigde Staten 2014. Komedie van Quentin Dupieux. Met o.a. Alain Chabat, Jonathan Lambert, Élodie Bouchez, Jon Heder en Kyla Kenedy.

In zijn vijfde speelfilm laat surrealist Dupieux (alias Mr. Oizo, bekend van zijn electromuziek en de film Rubber) alle logica varen. In ruil daarvoor serveert hij een aaneenschakeling gortdroge sketches, waarin werkelijk niets betekenis heeft. Zo ontdekt een Franse regisseur in spe dat zijn in ontwikkeling zijnde horrordebuut al lang in de bioscoop draait. En raakt een meisje genaamd Reality geobsedeerd door een videoband in de maag van een everzwijn. Nihilistische komedie heeft een aantal aardige vondsten, maar is in z'n absurdisme eerder voorspelbaar dan origineel.

Douce France

2009 | Drama

Frankrijk 2009. Drama van Stéphane Giusti. Met o.a. Malik Zidi, Mehdi Nebbou en Élodie Bouchez.

2-delige tv-film. De familie Chaouche is een voorbeeld van geslaagde integratie: de vader is ondernemer, zoon Abel, is wereldkampioen boksen, zoon Mourad een succesvol politicus en dochter Leïla is advocate. Mourad wordt benoemd tot staatssecretaris en wil ook burgemeester worden van Bordeaux, zijn geboortestad. Abel verliest zijn wereldtitel. Hij raakt gewond, maar besluit toch door te gaan met boksen. De rivaliteit tussen de twee broers wordt steeds groter, bovendien zijn ze ook nog eens verliefd op dezelfde vrouw, Muriel. Deze rivaliteit brengt langzaam maar zeker de eenheid in het gezin in gevaar

Je déteste les enfants des autres

2007 | Komedie

Frankrijk 2007. Komedie van Anne Fassio. Met o.a. Élodie Bouchez, Valérie Benguigui, Axelle Laffont, Anne Fassio en Lionel Abelanski.

2-delige tv-film. De familie Chaouche is een voorbeeld van geslaagde integratie: de vader is ondernemer, zoon Abel, is wereldkampioen boksen, zoon Mourad een succesvol politicus en dochter Leïla is advocate. Mourad wordt benoemd tot staatssecretaris en wil ook burgemeester worden van Bordeaux, zijn geboortestad. Abel verliest zijn wereldtitel. Hij raakt gewond, maar besluit toch door te gaan met boksen. De rivaliteit tussen de twee broers wordt steeds groter, bovendien zijn ze ook nog eens verliefd op dezelfde vrouw, Muriel. Deze rivaliteit brengt langzaam maar zeker de eenheid in het gezin in gevaar

Héros

2007 | Thriller

Frankrijk 2007. Thriller van Bruno Merle. Met o.a. Michaël Youn, Patrick Chesnais, Raphaël Benayoun, Élodie Bouchez en Jackie Berroyer.

Tv-medewerker draait na zes slapeloze nachten volledig door en gijzelt in de woning waar hij opgroeide een zanger, die hij als kind adoreerde.

Après lui

2007 | Drama

Frankrijk 2007. Drama van Gaël Morel. Met o.a. Catherine Deneuve, Thomas Dumerchez, Guy Marchand, Élodie Bouchez en Luis Rego.

Après lui garandeert een stevige brok Téchinesk psychodrama de luxe, met Deneuve als gescheiden boekhandelaarster in Lyon die een obsessieve interesse ontwikkelt voor Franck (Dumerchez), de beste vriend van haar net verongelukte zoon. Franck zat achter het stuur van de auto toen een boom in de weg stond. Christophe Honoré, maker van onder andere de deprimerende Georges Bataille-adaptatie Ma mère, schreef ook nog mee aan het script: een gewaarschuwd kijker telt voor drie.

Too Much Flesh

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Pascal Arnold en Jean-Marc Barr. Met o.a. Rosanna Arquette, Ian Vogt, Ian Brennan, Sue Barr en Kim Burch.

Tweede deel van een trilogie over vrijheid na LOVERS uit 1999 van acteur Barr, die regisseur werd. In deze film speelt hij ook de hoofdrol. Het ongeloofwaardige scenario dat door hem en co- regisseur Arnold geschreven werd is een flinterdunne geschiedenis over een puriteinse gemeenschap in het Amerikaanse Midden-Westen, waar seks alleen voor de voorplanting dient. De film wordt verteld als [KA1]e[KA1]en grote flashback. Lyle (Barr), een landbouwer is getrouwd met de mooie, charmante weduwe Amy (Arquette), maar uit pi[KA3]eteit voor haar overleden echtgenoot en het ontbreken van de noodzaak, is er geen seks tussen het echtpaar. Dan keert schrijver Vernon (Vogt) terug naar zijn geboorteplaats, een soort Jan de Hartog die met zijn boeken over zijn bekrompen jeugd Jan Wolkers-achtige successen heeft, met in zijn kielzog, de wereldse Juliette (Bouchez) uit Parijs. Vernon is homo, een echte boekenwurm en heeft weinig behoefte aan seks. Juliette heeft snel door dat de 35-jarige Lyle nog ontmaagd moet worden. Ze bouwen na hun eerste rol tussen de ma[KA3]iskolven een liefdesnest in een caravan. Dat lekt gauw uit en wie ooit op een zondag de ingegooide ramen in Staphorst heeft gezien, omdat er wasgoed op het bleekveld lag, weet wat er gebeurt met mannen en vrouwen die buiten hun boekje gaan. Deze onbeholpen film is een ijdelheidsproject, dat volgens Dogma 95 beginselen (de huisvlijt uit Denemarken) gedraaid werd om geld te sparen. De film stelt artistiek niets voor en levert geen bijdrage aan de Zevende Kunst. Het camerawerk van co-regisseur Arnold werd digitaal gefilmd en later overgezet naar 35 mm, toen iemand bereid werd gevonden de film in een donkere zaal te tonen. Een behoorlijke digicam is uitgerust met Dolby, dus ook hier. Bouchez in d'r blootje is de moeite waard en de masturbatiescène van Barr in het open veld zal vrouwelijke kijkers wellicht het meest interesseren. De titel slaat op Lyle's pik. Een film die je overigens even snel vergeet, als je hem gezien hebt.

La faute à Voltaire

2000 | Drama, Romantiek

Frankrijk 2000. Drama van Abdellatif Kechiche. Met o.a. Sami Bouajila, Élodie Bouchez, Bruno Lochet en Aure Atika.

De jonge Tunesiër Jallel (Bouajila) weet precies welke thema's hij moet aansnijden bij de immigratiedienst: vrijheid, mensenrechten, Voltaire. Even later zit hij met een tijdelijke verblijfsvergunning in een opvangcentrum. Filmmaker Kechiche hanteert de losse, naturalistische stijl die hij ook zou toepassen in zijn latere filmhuishit La vie d'Adèle, voor dit intieme drama over mensen die in de franjes van de maatschappij proberen overeind te blijven. Mooie rollen van Bouajila en van Bouchez als een dwangmatig seksuele vrouw over wie de jonge immigrant zich ontfermt.

Premières neiges

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Gaël Morel. Met o.a. Stéphane Rideau, Aure Atika, Salim Kechiouche, Tony Baillangeat en Jean-Pascal Hattu.

Het is kerstavond. De jonge zwerfster L[KA1]ea (Bouchez) heeft zich laten opsluiten in een grootwarenhuis. Ze wacht op instructies van haar lesbische vriendin Juliette (Atika) om de winkel te plunderen. Maar Juliette laat niets van zich horen en de nachtwaker Eric (Rideau) ziet een vrouw in de gangen op zijn bewakingsscherm. Hij lokt haar in een hinderlaag. Voordat hij de politie kan waarschuwen moet Léa de zwakke plek ontdekken van Eric. Hij tracht haar te overtroeven. Zij tracht hem te provoceren. Een psychologisch duel in kamerspelvorm. Het geheel steunt op de vertolking van de twee jonge hoofdacteurs, die erin slagen om met een minimum aan middelen een haast ondraaglijke claustrofobische spanning op te wekken. Een 'tour-de-force' die niemand onberoerd kan laten en bovendien blijft de kerstgedachte alomtegenwoordig in deze tempel van de consumptie. Pierre Sauvil, Michel Grisolia en regisseur Morel schreven het scenario. Fotografie is van Michel Amathieu. Wordt ook vertoond als LÉA ET ÉRIC. Dolby Stereo.

Lovers

1999 | Romantiek, Drama

Frankrijk 1999. Romantiek van Jean-Marc Barr. Met o.a. Sergej Trifunovic, Geneviève Page, Dragan Nikolic, Philippe Duquesne en Thibault de Montalembert.

Vijfde Dogma 95 film waarin de liefde tussen Dragan en Jeanne centraal staat. Dragan is een schilder uit Joegoslavië en Jeanne een vrouw uit Parijs. De liefde wordt verstoord wannneer Jeanne erachter komt dat Dragan illegaal in Frankrijk verblijft en het land moet verlaten.

Zonzon

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Laurent Bouhnik. Met o.a. Pascal Greggory, Gaël Morel, Jamel Debbouze, Fabienne Babe en Véra Briole.

In een moderne gevangenis delen drie mannen een cel met elkaar. Francky is tot tien jaar veroordeeld en hoogst gefrustreerd nadat zijn vrouw er met een ander vandoor is gegaan, student Grandjean is naar eigen zeggen onschuldig en Kader een immigrant die vaker heeft gezeten. Regisseur Bouhnik maakt een grimmig, maar visueel gestileerd portret van drie zeer verschillende mensen met dezelfde wens: weg wezen.

Louise (Take 2)

1998 | Misdaad, Drama

Frankrijk 1998. Misdaad van Siegfried. Met o.a. Roschdy Zem, Gérald Thomassin, Antoine du Merle, Bruce Myers en Naguim Bendidi.

De jonge Louise hangt met haar vrienden rond in de Parijse metro en vermaakt zich met rotzooi trappen en kleine diefstallen. Het ideale leven wat haar betreft. Dan ontmoet ze een zwervend jongetje en een flamboyante jongeman. Opmerkelijk, levendig gefilmd en grotendeels geïmproviseerd debuut van de publiciteitsschuwe Siegfried, die zelf een deels zwervend bestaan leidt en zich overigens, ondanks de lof voor dit werk, eerder een musicus dan filmmaker beschouwt. (RdL/VPRO Gids)

Les kidnappeurs

1998 | Misdaad, Komedie

Frankrijk 1998. Misdaad van Graham Guit. Met o.a. Élodie Bouchez, Romain Duris, Isaac Sharry, Elie Kakou en Sacha Bourdo.

De zojuist uit de gevangenis ontslagen kluiskraker Armand bereidt samen met zijn broer, vriendin Claire en vriend Odysseus een overval voor op de villa van een rijke, Litouwse zakenman. Zijn kluis blijkt echter leeg. Zij nemen een prins uit Litouwen mee als gijzelaar uit de villa. In ruil voor hem verlangen zij de gewenste miljoenen. Daarmee begint een ingewikkelde zaak...

La vie rêvée des anges

1998 | Documentaire, Drama

Frankrijk 1998. Documentaire van Erick Zonca. Met o.a. Élodie Bouchez, Natacha Régnier, Jo Priesta, Patrick Mercado en Jo Prestia.

Op het filmfestival van Cannes werden Bouchez en Régnier als beste actrices onderscheiden voor hun hoofdrollen in dit intrigerende, ontroerende drama over twee jonge vrouwen die het beste van hun uitzichtloze leven in Lille proberen te maken. Isa en Marie ontmoeten elkaar op het werk en betrekken samen een appartement. Maar de keuze voor een man die Marie op een gegeven moment maakt, vormt een bedreiging voor hun vriendschap - en mogelijk voor Marie zelf. Het verhaal over Isa en Marie is een eigentijdse geschiedenis, zonder freudiaanse prietpraat of politiek getinte explicaties. Zonca zoekt grote woorden in kleine gebaren.

J'aimerais pas crever un dimanche

1998 | Komedie

Frankrijk 1998. Komedie van Didier Le Pêcheur. Met o.a. Élodie Bouchez, Jean-Marc Barr, Martin Petitguyot, Patrick Catalifo en Gérard Loussine.

Het lijkenhuis van de stad fungeert als bordeel en een debatingclub. De levenloze, voor dood verklaarde, T[KA1]er[KA1]esa (Bouchez) wordt binnengebracht na een overdosis aan ecstasy op een rave party. Ben (Barr), een der employees met vreemde seksuele voorkeuren, is weg van haar prachtige naakte lichaam, waardoor hij aan zijn drang om de liefde te bedrijven moet toegeven en het ongelooflijke gebeurt: T[KA1]er[KA1]esa wordt tot leven gewekt. Ze is zo dankbaar hiervoor, dat ze er niet over piekert om een aanklacht wegens verkrachting tegen Ben in te dienen. Ze wil meer van Ben weten en hem leren kennen, maar hij is niet gemakkelijk te benaderen, want hij zit erg in over het lot van zijn vriend Nico (F[KA4]ete), AIDS-pati[KA3]ent, die zijn laatste dagen op aarde in een huisje aan een idyllisch meer wil slijten. Om Ben te benaderen moet ze hem volgen naar SM-clubs en meedoen met de subcultuur van het sekswereldje (latex, tepelklemmen, vernederingen, enz.). Het scenario van regisseur Le Pêcheur dat hij met hulp van Arnold Arcandes, Lou Inglebert en Artus de Penguern schreef, is ongemotiveerd hoogdravend, nietszeggend en dodelijk vervelend. De film is onerotisch en het spel van Barr is afstotend. Bouchez die over talent beschikt, is hier verspild. Het camerawerk van Denis Rouden is OK en de technische uitvoering is goed. CineStereo/Dolby Digital.

Le ciel est à nous

1997 | Misdaad, Actiefilm

Canada/Frankrijk 1997. Misdaad van Graham Guit. Met o.a. Romane Bohringer, Melvil Poupaud, Jean-Philippe Écoffey, Élodie Bouchez en Jean-Claude Flamand.

Lenny (Poupaud) weet met een truc in Londen aan geld voor een beetje coke te komen, dat hij in Parijs weer met een truc voor veel geld aan een dealer wil verkopen. Zo komt hij in contact met de goed geklede Jo[KA3]el (Ecoffey), die dik betaalt voor een waardeloze partij. Als hij het bedrog ontdekt, stuurt hij zijn assistente en gelegenheidsminnares Juliette (Bohringer) op Lenny af om het geld terug te halen. Juliette verleidt Lenny door met hem tussen de lakens te glijden. Als ze haar missie voltooid heeft en Jo[KA3]el zijn geld terug heeft, krijgt ze spijt, want ze is inmiddels verliefd op Lenny geworden. Ze besluiten om bij Jo[KA3]el het geld weer terug te halen om vervolgens heel ver weg te gaan. Juliette steelt een koffer, waarvan ze gelooft dat het geld erin zit, maar hij zit vol met moeilijk te verkopen designerdrugs voor technomuziekliefhebbers, die op de ecstacy zijn uitgekeken. Voor de rest is het een gewelddadige actiefilm, waarin Jo[KA3]el met zijn gevaarlijke helper Sammy (Sharry) proberen de buit weer in hun bezit te krijgen. Hoewel de niet van talent verstoken Bohringer de centrale personage is, krijgt zij niet de kans om haar vaardigheden te tonen omdat ze gevangen zit in het stripverhaalachtige scenario van debuterend regisseur Guit en medeproducent Éric Névé. De tegenstelling tussen de keurig geklede schurk Ecoffey en de avontuurlijke held Poupaud komt niet echt van de grond. De bijrollen steken zeer gunstig af, maar hebben uiteraard veel te weinig te doen. Wat deze Tarantino-achtige film werkelijk overeind houdt is het snelle tempo en de talloze visuele verrassingen. Het camerawerk van Olivier Cariou is goed.

Flammen in Paradies

1997 | Drama, Avonturenfilm

Duitsland/Frankrijk/Zwitserland 1997. Drama van Markus Imhoof. Met o.a. Élodie Bouchez, Laurent Grévill, Bruno Todeschini, Svetlana Shönfeld en Sylvie Testud.

1912. Juliette (Bouchez, in de exportversie heet ze Georgette) verveelt zich, hoewel ze pas getrouwd is met Philipp Braun (Todeschini), de zoon van een rijke fabrikant. Tijdens een zeereis op een lijnboot ontmoet ze een jonge vrouw, Esther (Testud), die in de derde klasse op weg is naar Brits- Voorindi[KA3]e (tegenwoordig India) om zich bij haar toekomstige echtgenoot te voegen, die ze alleen kent van een foto. Hij heet Gustav (Gr[KA1]evill), is predikant en onlangs weduwnaar geworden. Esther aarzelt zeer of ze nog wel wil en Juliette haalt haar over om zich door haar te laten vervangen. Juliette treft Gustav in totale ontreddering aan over zijn taboerelatie met Hosannah (Naïr) en zijn gedrevenheid om de Indiërs zijn geloof op te leggen. Juliette als de onechte Esther maakt de situatie nog erger door vijandige gevoelens op te roepen als Gustav ontdekt dat ze niet bidden kan, en als huwelijksgeschenk een jonge slaaf vrij te kopen, waardoor de Indiërs in opstand komen. Als Philipp en de ware Esther komen opdagen zijn Juliette en Gustav gevlucht, terwijl het dorp veranderd is in een rokende puinhoop. Dit op zijn zachtst gezegd exotische avontuur is verschrikkelijk pretentieus en staat bol van beelden met ondergaande zonnen en passerende kuddes met olifanten. Om bij de kijker de algehele verontwaardiging op te laaien die nu eenmaal bij dit soort dik melodrama voor de thuisbuis hoort, zit er verder het nodige portie anti-kolonialisme in, zodat we geen kwaad geweten zullen overhouden. Het scenario van regisseur Imhoof, Judith Kennel en Jacques Akoti is hoogst onwaarschijnlijk, ondanks alle goede bedoelingen om realistisch te zijn en biografische elementen erin te verweven; bovendien wordt het niet gered door het middelmatige spel van de hoofdrollen. Het camerawerk is van Lukas Strebel.

À toute vitesse

1996 | Drama, Familiefilm

Frankrijk 1996. Drama van Gaël Morel. Met o.a. Élodie Bouchez, Stéphane Rideau, Pascal Cervo, Meziane Bardadi en Romain Auger.

Quentin (Cervo) is begin twintig en afkomstig uit een bescheiden arbeidersmilieu. Hij heeft een boek geschreven, dat is uitgegeven. Hij wil verder en is op zoek naar nieuwe stof. Hij ontmoet Samir (Bardadi) een jonge homo, die minder moeite heeft met seksuele voorkeur dan zijn Algerijnse afkomst. Hij besluit dat het (korte) levensverhaal van Samir de basis moet vormen voor zijn nieuwe boek. Julie (Bouchez) is Quentins vriendin; ze is afkomstig uit de kleine bourgeoisie in de provincie en studeert aan de universiteit, maar ondanks het niveau, dat men van haar mag verwachten, amuseert zij zich liever met leeftijdgenootjes. Die zijn er genoeg, en de kijker krijgt ze in alle maten en soorten te zien, met en zonder kleren in allerlei posities. Morel's portret van de early twens uit de provincie, waarvoor hij samen met Cathérine Corsini het scenario schreef, wordt dwarsgezeten door pretentieus dialoog, een slecht spelende jonge rolverdeling en een belachelijk verhaal, voor zover daar sprake van is. Toch biedt de film vernieuwende momenten en elementen, die wellicht na dit debuut behoorlijk uitgewerkt zouden kunnen worden in iets veel beters. Moraal van het verhaal: Morel is toch om te blijven volgen in de hoop dat het wat met hem of wordt: krijgt André Téchiné gelijk, toen hij hem in een bioscoop ontmoette en hem een rol aanbood en hem vervolgens ging protegeren? Het camerawerk met interessante shots is van Jeanne Lapoirie. Dolby.

La divine poursuite

1996 | Komedie, Actiefilm

Frankrijk 1996. Komedie van Michel Deville. Met o.a. Antoine de Caunes, Emmanuelle Seigner, Élodie Bouchez, Denis Podalydès en Richard Gotainer.

Op Mali in de Hoorn van Afrika wordt een beeldje gestolen, dat een dansende god voorstelt en waarvan de waarde geschat wordt op een miljoen dollar. Er zijn ook negen kopieën gegoten, die waardeloos zijn. Ze worden allen, inclusief het origineel, met grote omzichtigheid verstuurd naar Lyon in Frankrijk, maar door een ongelukkige samenloop van omstandigheden worden de verpakkingskistjes onderling verwisseld, waardoor een der leden van het Comité Squash Pour Tous zonder dat hij het beseft, in het bezit komt van het echte beeld. Niemand weet wie het echte beeldje heeft, maar er onstaat een hectische speurtocht naar het origineel dat, zonder dat de flater bekend wordt, zo snel mogelijk teruggevonden moet worden. Inspiratieloze variatie op het thema van de vermaarde film met Heinz Rühmann 13 STŸHLE van E.W. Emo uit 1938, dat ook door Mel Brooks in 1970 als THE TWELVE CHAIRS wellicht nog hilarischer verfilmd werd. In deze zeer vrije bewerking zit slechts sporadisch een goede grap. De rolverdeling schittert beslist niet door hun uitbundigheid en de regie was ook niet bepaald vindingrijk. Het scenario is van de veteraan-van-het-witte-doek Michel Deville en zijn echtgenote Rosalinde. Het is evenwel gebaseerd op het humoristische boek Dancing Aztecs van Donald Westlake, dat veel beter is dan de film. Het camerawerk is van Raymonde Guyot. Dolby Stereo.

Flammen in Paradise

1996 | Drama

Zwitserland/Duitsland/Frankrijk 1996. Drama van Markus Imhoof. Met o.a. Bruno Todeschini, Laurent Grévill en Élodie Bouchez.

Op Mali in de Hoorn van Afrika wordt een beeldje gestolen, dat een dansende god voorstelt en waarvan de waarde geschat wordt op een miljoen dollar. Er zijn ook negen kopieën gegoten, die waardeloos zijn. Ze worden allen, inclusief het origineel, met grote omzichtigheid verstuurd naar Lyon in Frankrijk, maar door een ongelukkige samenloop van omstandigheden worden de verpakkingskistjes onderling verwisseld, waardoor een der leden van het Comité Squash Pour Tous zonder dat hij het beseft, in het bezit komt van het echte beeld. Niemand weet wie het echte beeldje heeft, maar er onstaat een hectische speurtocht naar het origineel dat, zonder dat de flater bekend wordt, zo snel mogelijk teruggevonden moet worden. Inspiratieloze variatie op het thema van de vermaarde film met Heinz Rühmann 13 STŸHLE van E.W. Emo uit 1938, dat ook door Mel Brooks in 1970 als THE TWELVE CHAIRS wellicht nog hilarischer verfilmd werd. In deze zeer vrije bewerking zit slechts sporadisch een goede grap. De rolverdeling schittert beslist niet door hun uitbundigheid en de regie was ook niet bepaald vindingrijk. Het scenario is van de veteraan-van-het-witte-doek Michel Deville en zijn echtgenote Rosalinde. Het is evenwel gebaseerd op het humoristische boek Dancing Aztecs van Donald Westlake, dat veel beter is dan de film. Het camerawerk is van Raymonde Guyot. Dolby Stereo.

Clubbed To Death

1996 | Romantiek, Familiefilm, Drama

Frankrijk/Portugal/Nederland 1996. Romantiek van Yolande Zauberman. Met o.a. Élodie Bouchez, Béatrice Dalle, Roschdy Zem, Richard Courcet en Gerald Thomassin.

In losse camerastijl gedraaid sober drama volgt een jong meisje dat, nadat ze in een bus in slaap is gevallen, terecht komt in een onbekende buurt waar ze een club binnengaat. Daar wordt ze ondergedompeld in 't van pillen vergeven clubleven en ontmoet ze een aan drugs verslaafde Arabier. Weinig gestructureerde maar sfeerrijke, zij het niet al te opgewekte schets van een grootsteedse subcultuur. (JvB/VPRO Gids)

A toute vitesse

1996 | Drama

Frankrijk 1996. Drama van Gaël Morel. Met o.a. Stéphane Rideau, Pascal Cervo en Élodie Bouchez.

In losse camerastijl gedraaid sober drama volgt een jong meisje dat, nadat ze in een bus in slaap is gevallen, terecht komt in een onbekende buurt waar ze een club binnengaat. Daar wordt ze ondergedompeld in 't van pillen vergeven clubleven en ontmoet ze een aan drugs verslaafde Arabier. Weinig gestructureerde maar sfeerrijke, zij het niet al te opgewekte schets van een grootsteedse subcultuur. (JvB/VPRO Gids)

Les roseaux sauvages

1994 | Drama

Frankrijk 1994. Drama van André Téchiné. Met o.a. Élodie Bouchez, Gaël Morel, Stéphane Rideau, Frédéric Gorny en Michèle Moretti.

Het is 1962 en de Algerijnse oorlog lijkt ver weg op de provincieschool waar vier tieners opgroeien. Maar de oorlog komt dichterbij wanneer de broer van een van hen naar het front moet. Terwijl een communistische onderwijzeres hun politieke bewustzijn voedt hebben de jongeren ook allerlei persoonlijke zaken aan hun hoofd. Zo denkt François dat hij homoseksueel is, en verliefd op Serge. Maar Serge voelt iets voor Maïté (Bouchez), de dochter van de docente. Gevoelig drama van André Téchiné (Ma saison préférée, Les voleurs) werd onderscheiden met vier Césars.

Les Cordier, juge et flic : L'assassin des beaux quartiers

1994 | Misdaad

Frankrijk 1994. Misdaad van Alain Bonnot. Met o.a. Pierre Mondy, Bruno Madinier, Antonella Lualdi, Charlotte Valandrey en Tansou.

Een meisje vindt een lijk in een opslagplaats en ziet op hetzelfde ogenblik een jongeman wegrennen. Op de plaats van het misdrijf vindt Mondy, in de rol van ouderwetse politiecommissaris Pierre Cordier, een wapen dat hem naar een vrouw leidt. Commissaris Cordier wil haar zoon ondervragen, maar hij is plotseling onvindbaar. Een jaar eerder was de zoon betrokken bij softdrugs op een lyceum. Bruno Cordier (Madinier), de zoon van de commissaris, wordt tegelijkertijd als rechter-commissaris belast met een onderzoek naar een cocaïnehandel. Vader en zoon zullen de zaak als duo politieman en rechter oplossen in een aangename, maar wat banale politiefilm. Het scenario is van Alain Ray en Alain Page. Aflevering 1 van het tweede seizoen, nummer 2 van 63.

Le péril jeune

1994 | Drama, Komedie

Frankrijk 1994. Drama van Cédric Klapisch. Met o.a. Romain Duris, Élodie Bouchez, Vincent Elbaz, Nicolas Koretzky en Joachim Lombard.

Ver voordat de nostalgia over de jaren zeventig in alle kakelbonte hevigheid toesloeg, draaide Klapisch (L'Auberge espagnolle, Paris) voor Arte al zijn deels autobiografische film over de periode. Vier jonge kerels herbeleven, wachtend in een ziekenhuis, hun laatste lyceumjaar, 1975. De vijfde kompaan ontbreekt: had hij geen overdosis genomen, zou hij de vader zijn geworden van het kind dat op het punt staat om ter wereld te komen. Klapisch serveert sprankeldialogen, enthousiaste acteurs en een fijne seventiessoundtrack van Pink Floyd tot Maxime Le Forestier. Geen wonder dat de levendig flashbackende vriendschapskroniek alsnog een bioscoopcarrière kreeg en tot cultfilm uitgroeide.

Le plus bel âge

1994 | Familiefilm, Drama

Frankrijk 1994. Familiefilm van Didier Haudepin. Met o.a. Élodie Bouchez, Melvil Poupaud, Sophie Aubry, Gaël Morel en Marcel Bozonnet.

Vijftien dagen na het begin van het schooljaar in een groot Parijs lyceum is Delphine (Bouchez), een meisje van zeventien, de enige getuige van de zelfmoord van Claude (Aubry), een briljante leerlinge uit een van de hoogste klassen. De hele zaak, die snel in de doofpot wordt gestoken, wordt afgedaan als een daad van iemand met een overdreven temperament. Maar voor Delphine is deze uitleg onvoldoende, zij voelt zich bijna schuldig dat zij nog leeft. Twee voornamen, gekrast in een tafel, voeren haar naar de minnaar van Claude, die haar de ware redenen van haar suicide onthult door haar in te wijden in een pervers zaakje. Intimistische milieustudie (scenario van Claire Mercier) over verloren onschuld. Camerawerk van Jean-Marc Fabre.

Le plus bel age

1994 |

Frankrijk 1994. Didier Haudepin. Met o.a. Sophie Aubry, Élodie Bouchez en Melvil Poupaud.

Vijftien dagen na het begin van het schooljaar in een groot Parijs lyceum is Delphine (Bouchez), een meisje van zeventien, de enige getuige van de zelfmoord van Claude (Aubry), een briljante leerlinge uit een van de hoogste klassen. De hele zaak, die snel in de doofpot wordt gestoken, wordt afgedaan als een daad van iemand met een overdreven temperament. Maar voor Delphine is deze uitleg onvoldoende, zij voelt zich bijna schuldig dat zij nog leeft. Twee voornamen, gekrast in een tafel, voeren haar naar de minnaar van Claude, die haar de ware redenen van haar suicide onthult door haar in te wijden in een pervers zaakje. Intimistische milieustudie (scenario van Claire Mercier) over verloren onschuld. Camerawerk van Jean-Marc Fabre.

La lettre inachevée

1994 | Drama, Familiefilm

Frankrijk 1994. Drama van Chantal Picault. Met o.a. Nathalie Nell, Arnaud Giovaninetti, Marc Berman, Joséphine Serre en Delphine Zentout.

Tijdens een race georganiseerd door de motorclub, waarvan hij lid is, maakt St[KA1]ephane die een jaar of zeventien is, een fatale val. Een tijdje later brengt Marco (Giovaninetti) die de monteur van de club is, een jack van St[KA1]ephane naar zijn moeder Ir[KA2]ene (Nell). Ondanks het verdriet wordt hij vriendelijk ontvangen door Ir[KA2]ene, hoewel de oudste dochter Sandrine (Zentout) zich gereserveerd opstelt. Marco, die met zijn vader op een autosloperij woont, is liefdeloos opgegroeid; hij wordt aangenaam getroffen door die hartelijke, warme sfeer. Kort daarop brengt hij hen weer een bezoekje en gebruikt als smoes een onvoltooide brief die hij in de borstzak had gevonden. Langzamerhand neemt hij in het huis de plaats in van de verongelukte zoon, zijn vader in onbegrip achterlatend. Hoe vér moederliefde kan gaan wordt getoond in deze voorspelbare film die af en toe flink balanceert op het randje van goedkope sentiment. De acteurs leveren een routine prestatie. Picault schreef het scenario in samenwerking met Valérie Lumbroso, Bernard Skira, Thierry Bourcy en Philippe Muyl, zich baserend op een idee van Lumbroso en Skira. Luc Drion stond achter de camera.

L'écran témoin: Le plus bel age

1994 |

Frankrijk 1994. Didier Hautepin. Met o.a. Sophie Aubry, Élodie Bouchez en Melvil Poupaud.

Tijdens een race georganiseerd door de motorclub, waarvan hij lid is, maakt St[KA1]ephane die een jaar of zeventien is, een fatale val. Een tijdje later brengt Marco (Giovaninetti) die de monteur van de club is, een jack van St[KA1]ephane naar zijn moeder Ir[KA2]ene (Nell). Ondanks het verdriet wordt hij vriendelijk ontvangen door Ir[KA2]ene, hoewel de oudste dochter Sandrine (Zentout) zich gereserveerd opstelt. Marco, die met zijn vader op een autosloperij woont, is liefdeloos opgegroeid; hij wordt aangenaam getroffen door die hartelijke, warme sfeer. Kort daarop brengt hij hen weer een bezoekje en gebruikt als smoes een onvoltooide brief die hij in de borstzak had gevonden. Langzamerhand neemt hij in het huis de plaats in van de verongelukte zoon, zijn vader in onbegrip achterlatend. Hoe vér moederliefde kan gaan wordt getoond in deze voorspelbare film die af en toe flink balanceert op het randje van goedkope sentiment. De acteurs leveren een routine prestatie. Picault schreef het scenario in samenwerking met Valérie Lumbroso, Bernard Skira, Thierry Bourcy en Philippe Muyl, zich baserend op een idee van Lumbroso en Skira. Luc Drion stond achter de camera.

Le chêne et le roseau

1993 | Familiefilm, Komedie

Frankrijk 1993. Familiefilm van André Téchiné. Met o.a. Élodie Bouchez, Gaël Morel, Stéphane Rideau, Frédéric Gorny en Michèle Moretti.

1962. Terwijl Frankrijk moeilijkheden heeft met Algerije, worstelt de zeventien-jarige Morel met zijn gevoelens. Zijn vriendin en vertrouwelinge is Bouchez, maar eigenlijk voelt hij zich meer aangetrokken tot jongens en in het bijzonder tot Rideau. Na een eerste seksuele ervaring is de verwarring in hem enorm. De komst op het lyceum van een jonge, brutale 'pied noir' verstoort de rust in het besloten wereldje van het internaat. Goede schildering van de sfeer in die periode brengt het wankele scenario van Téchiné, Olivier Massart en Gilles Taurand toch nog op een zeker niveau. Dit onbenullige verhaaltje wordt bovendien nog goed geacteerd door voornamelijk jonge acteurs. Jeanne Lefoirie was verantwoordelijk voor de fotografie.

Le cahier volé

1992 | Drama

Frankrijk 1992. Drama van Christine Lipinska. Met o.a. Élodie Bouchez, Edwige Navarro, Benoît Magimel, Malcolm Conrath en Marie Rivière.

Lipinska schetst in deze bewerking van de roman van Régine Desforges de wreedheid van de verliefdheid van adolescenten. Het einde van de oorlog, een klein dorp ergens in het midden van Frankrijk. Een jongen, goed gespeeld door Magimel, komt broodmager terug uit concentratiekamp Buchenwald. De herinnering aan een jong blond meisje hield hem daar in leven. Voor de oorlog waren zij kinderen. Nu is alles anders. Lipinska filmt heel wisselvallig. Ze schept magische momenten, om pal daarop te vervallen in potsierlijkheid. De film blijft enigszins steken in de zoetelijkheden.

Stan the Flasher

1990 | Drama

Frankrijk 1990. Drama van Serge Gainsbourg. Met o.a. Claude Berri, Aurore Clément, Richard Bohringer, Élodie Bouchez en Lucie Cabanis.

Luis Buñuel en Gainsbourg zijn twee filmers die altijd willen provoceren. Eerstgenoemde gaat daarbij geniaal en creatief te werk. Laatstgenoemde levert gekunsteld werk af en past zich aan aan wat in is. Ziedaar het verschil. Bovendien wordt er weer raar omgesprongen met de Franse taal, de belachelijke titel in aanmerking genomen. Het werkwoord 'flasher' moet hier vertaald worden met zoiets als 'exhibitionist'. Om kort te zijn, het weinig smakelijke verhaal van een man in een loden jas, die daaronder poedelnaakt is en zich in het openbaar vertoont, bij voorkeur aan jonge middelbare scholieren. Geforceerd van begin tot eind. Geldt niet voor de acteurs, die het verder ook niet kunnen helpen.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Élodie Bouchez op televisie komt.

Reageer