Aleksej German (1938-2013) is regisseur en scenarist.
Er zijn 6 films gevonden.

Hard to Be a God

2013 | Drama, Sciencefiction

Rusland 2013. Drama van Aleksej German. Met o.a. Gali Abaydulov, Yuriy Ashikhmin, Remigijus Bilinskas, Valeriy Boltyshev en Aleksandr Chutko.

Laatste film en magnum opus van de in 2013 overleden Russische nonconformist Alexej German Sr.. Bronmateriaal is het gelijknamige scifi-boek van de gebroeders Stroegatski, een uit de jaren zestig stammende, in modder, stront en bloed gedrenkte maatschappijkritiek dat zich afspeelt op de planeet Arkanar. Daar heeft zich een parallelle beschaving gevormd die in de middeleeuwen is blijven steken, waar het recht van de sterkste geldt en wijsneuzen over de kling worden gejaagd. Duivels puike dronkemanstocht in zwart-wit, ogend als een schilderij van Hieronymus Bosch.

Khrustalyov, mashinu!

1998 | Komedie

Rusland 1998. Komedie van Aleksej German. Met o.a. M. Dementiev, Y. Yarvet, N. Rouslanova, Y. Tsourilo en A. Bachirov.

Het verhaal speelt zich af in de Sovjetunie in 1953 tijdens het witte boorden complot. De directeur-geneesheer van een groot ziekenhuis met de rang van generaal in het Rode Leger, Youri Glinski (Tsourilo), maakt zijn tijd nuttig tussen het ziekenhuis, thuis en zijn maƮtraisses. Hij moet hem snel smeren om te ontsnappen aan de vervolgingen van de witte boorden moordenaars. Hij wordt echter aangehouden en naar een goelag gestuurd. Omdat Stalin ziek wordt, is diens entourage verplicht Glinski te bevrijden, maar het mag niet baten. De verschrikkelijke dictator sterft nog dat jaar. Deze samenvatting geeft een zeker idee waarover de film gaat, maar er om heen gebeuren duizend-en-een dingen die onbegrijpelijk, zo niet duister en zeer moeilijk te volgen zijn. Het is een druk komen en gaan van allerlei personages zonder dat je weet waarom ze er zijn en wat ze komen doen. Het is een allegaartje en je weet niet wie belangrijk is of niet. Over het draaien deden de makers vier jaar, van 1992 tot 1996, waarbij er de nodige onderbrekingen waren. Het is zo'n janboel dat het de absurdistische maatschappij van die tijd haast wel moet weerspiegelen. Je kunt je in goede gemoede afvragen wat voor zin het heeft als je een bepaald tijdsbeeld wilt weergeven en je de kijker laat verzuipen in zo'n kakafonie van bonte beelden en vreemde gebeurtenissen. Het camerawerk in zwart-wit van Valdimir Ilyne bevat fraaie composities, die zorgvuldig gekozen zijn, maar zijn beelden zeggen niets. Wat de titel betreft zou het de eerste zin zijn die uit de mond van Beria kwam toen het bekend werd dat Stalin dood was. Nou, en?

Provjerka na dorogach

1986 | Drama, Oorlogsfilm

Rusland 1986. Drama van Aleksej German. Met o.a. Anatoliy Solonitsyn, Vladimir Zamanski en Rolan Bykov.

Het verhaal speelt zich af in de Sovjetunie in 1953 tijdens het witte boorden complot. De directeur-geneesheer van een groot ziekenhuis met de rang van generaal in het Rode Leger, Youri Glinski (Tsourilo), maakt zijn tijd nuttig tussen het ziekenhuis, thuis en zijn maƮtraisses. Hij moet hem snel smeren om te ontsnappen aan de vervolgingen van de witte boorden moordenaars. Hij wordt echter aangehouden en naar een goelag gestuurd. Omdat Stalin ziek wordt, is diens entourage verplicht Glinski te bevrijden, maar het mag niet baten. De verschrikkelijke dictator sterft nog dat jaar. Deze samenvatting geeft een zeker idee waarover de film gaat, maar er om heen gebeuren duizend-en-een dingen die onbegrijpelijk, zo niet duister en zeer moeilijk te volgen zijn. Het is een druk komen en gaan van allerlei personages zonder dat je weet waarom ze er zijn en wat ze komen doen. Het is een allegaartje en je weet niet wie belangrijk is of niet. Over het draaien deden de makers vier jaar, van 1992 tot 1996, waarbij er de nodige onderbrekingen waren. Het is zo'n janboel dat het de absurdistische maatschappij van die tijd haast wel moet weerspiegelen. Je kunt je in goede gemoede afvragen wat voor zin het heeft als je een bepaald tijdsbeeld wilt weergeven en je de kijker laat verzuipen in zo'n kakafonie van bonte beelden en vreemde gebeurtenissen. Het camerawerk in zwart-wit van Valdimir Ilyne bevat fraaie composities, die zorgvuldig gekozen zijn, maar zijn beelden zeggen niets. Wat de titel betreft zou het de eerste zin zijn die uit de mond van Beria kwam toen het bekend werd dat Stalin dood was. Nou, en?

Moj droeg Ivan Lapsjin

1984 | Drama

SUHH 1984. Drama van Aleksej German. Met o.a. Andrej Boltnev, Nina Ruslanova, Andrej Mironov, Aleksej Jarkov en Nina Roezlanova.

De Sovjetunie in de jaren dertig: Stalin heerst. De inspecteur van politie Ivan Lapsjin gelooft heilig in de idealen van de revolutie en jaagt meedogenloos op misdadigers. Merkwaardigerwijs woont hij in een gemeenschap van kunstenaars en intellectuelen, die we nader leren kennen. Een niet eenvoudige, maar boeiende film met een opmerkelijke, nerveuze cameravoering en apart kleurgebruik.

Twenty Days Without War

1976 |

1976. Aleksej German. Met o.a. Aleksei Petrenko, Ljoedmila Goertsjenko en Joeri Nikoelin.

Oorlogscorrespondent heeft vluchtige ontmoetingen met mensen in zijn stad tijdens 20 dagen verlof van het front.

Sed'moj sputnik

1968 | Drama, Oorlogsfilm

1968. Drama van Grigori Aronov en Aleksej German. Met o.a. P. Tsjernov, G. Sjtil, A. Anisimov en Andrej Popov.

Oorlogscorrespondent heeft vluchtige ontmoetingen met mensen in zijn stad tijdens 20 dagen verlof van het front.