Pierre Aussedat

Acteur

Pierre Aussedat is acteur.
Er zijn 15 films gevonden.

Un ange

2001 | Drama, Misdaad

Frankrijk 2001. Drama van Miguel Courtois. Met o.a. Richard Berry, Elsa Zilberstein, Pascal Greggory, Bernard Le Coq en Vincent Martinez.

L[KA1]ea Pastore (Zylberstein) is ontslagen uit de gevangenis. Ze wordt afgehaald door haar broer Samy (Martinez). Hun hereniging is maar van korte duur, want Samy wordt gedood. Wat de kijker wel weet, maar L[KA1]ea niet, is dat smeris David Kokas (Berry) Samy heeft omgelegd. Kokas is een alleenstaande vader met een baby. Léa is verdrietig en wil Samy's dood wreken. Ze ontvoert de baby van Kokas en wil op deze manier de politieman te dwingen de indentiteit van de moordenaar prijs te geven. Kokas wordt door zijn superieuren van de zaak afgehaald. Als dat niet genoeg is, wordt hij aan de dijk gezet, maar dat lost zijn probleem met Léa niet op. Hij probeert op alle mogelijke manieren in contact te komen met haar. Het tamelijk banale scenario van Olivier Douyère, Pierre-Henry Salfati dat nog eens bewerkt werd door Denis Parent en Laurent Vivier, doet deze film de das om, ondanks het uitstekende spel van beide hoofdrollen. Met een beter script had de film zoveel boeiender kunnen zijn. Het camerawerk is van Dominique Bouilleret.

Oncle Paul

2000 | Drama

Frankrijk 2000. Drama van Gérard Vergez. Met o.a. Pascal Légitimus, Georges Du Fresne, Peter King Junior, Yaël Simion en Brigitte Auber.

Het gezin Amadou leidt een zorgeloos leventje in Niamey, Nigeria. De moeder, Mireille (Bagnou-Beido) is Parisienne, maar na haar eerste huwelijk trouwde ze met de Nigeriaanse apotheker Omar (M`Bo). Hun twee zoontjes zijn Adel (King Junior), tien, en Yamo (Simion), acht. Dan is er nog de twaalfjarige Franck (Du Fresne) uit Mireille`s eerste huwelijk. Franck droomt ervan te studeren aan de balletschool van de Parijse opera. Omar verkoopt zijn apotheek en het gezin trekt naar Parijs, waar ze opgevangen worden door hun oom Paul (L[KA1]egitimus). Maar dan moeten ze vaststellen dat zelfs in het hedendaagse moderne Parijs niet iedereen het gemakkelijk heeft met een gemengd huwelijk, zelfs Mireille`s moeder (Aubert) kan niet aan haar schoonzoon wennen. Het gevoelige portret van een gemengd gezin dat eensklaps geconfronteerd wordt met een vijandige wereld die hen niet kan aanvaarden. De acteurs zetten hun personages ontwapenend neer, zodat de film minder pessimistisch is als je zou verwachten. Vooral Légitimus als de onpartijdige observator is onvergetelijk. Regisseur Vergez schreef zelf het scenario. Fraaie fotografie van Philippe Lu.

Les frères Sœur

2000 | Komedie

Frankrijk 2000. Komedie van Frédéric Jardin. Met o.a. José Garcia, Denis Podalydès, Jackie Berroyer, Edouard Baer en Alexandra London.

De gebroeders Jacques (Podalyd[KA2]es) en Charlie (Garcia) hebben al een zekere leeftijd bereikt zonder al te veel succes. Jacques heeft nu een heel dik scenario (ruim 450 pagina`s) geschreven. Het is de bedoeling dat Charlie de film gaat regisseren, maar de producenten die ze benaderen, willen er niet aan beginnen. Op een party, waarvoor zij niet werden uitgenodigd, krijgen ze de kans om producent Francis France (Berroyer) op de videoband vast te leggen als hij zijn vrouw Marion (Nanty) bedriegt. Jacques en Charlie chanteren Francis om de film te produceren, maar Francis stuurt Darius (St[KA1]evenin) op het stel af om de band in te pikken. Darius is echter een grote klungel. Ondertussen hebben de twee broers Blaise (Baer), de vaste scenarioschrijver van Francis ontvoerd, en dwingen hem het draaiboek van Jacques bij te punten. Blaise is echter aan de heroïne verslaafd en dat stelt hen weer voor andere problemen. Het scenario is van regisseur Jardin, Adouard Baer en Fabrice Roger-Lacan, en ze hebben er aardig de vaart in gehouden. Hoewel de spelprestaties heel aanvaardbaar zijn, is de film oer- Frans en buiten zijn grenzen nauwelijks relevant. Het camerawerk is van Laurent Machuel.

Les Acteurs

1999 | Drama

Verenigde Staten 1999. Drama van Bertrand Blier. Met o.a. Pierre Arditi, Josiane Balasko, Jean-Paul Belmondo, François Berléand en Dominique Blanc.

In deze bijna plotloze film die aaneengeregen is met min of meer in elkaar overgaande episoden krijgen een keur van Franse acteurs en actrices de kans zichzelf te spelen, te parodiëren of andere te imiteren in scène's uit bekende of beroemde films. Wie niet op de hoogte is met de Franse cinema, ontgaat veel. Wie denkt dat hij flink wat af te lachen krijgt, wordt teleurgesteld omdat de spelers eindeloos lang over hun vak, hun angsten voor de toekomst en andere zaken praten. Sommige fragmenten duren veel te lang en herhalen zich. Toch moet gesteld worden dat de rolverdeling zijn uiterste best gedaan heeft, waardoor er hele boeiende stukken in de film zitten. Soms staat de fijnzinnige humor op een hoog niveau. Kortom een film voor echte cinefielen met een gedegen kennis van de Franse film. Het scenario is van regisseur Blier. Het camerawerk is van François Catonné. Hoe je het wendt of keert, het resultaat is een originele en verbluffende Blier.

Le Créateur

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Albert Dupontel. Met o.a. Albert Dupontel, Claude Perron, Philippe Uchan, Michel Vuillermoz en Nicolas Marié.

Toneelschrijver Darius (Dupontel) heeft succes met zijn eerste stuk. Dan krijgt hij last van het bekende gebrek aan inspiratie voor het tweede stuk, terwijl zijn producent de hoofdrol al heeft uitgekozen, de affiches laten drukken en de datum van de première al heeft aangekondigd. Darius grijpt naar de fles, terwijl de inleverdatum met rasse schreden nadert. Per ongeluk doodt hij de kat van de buren en de volgende morgen ontdekt hij op zijn computerscherm het begin van een nieuw stuk. Darius gelooft nu dat een volgende moord hem kan helpen aan verdere inspiratie en het ontstaan van zijn nieuwe blijspel trekt een spoor van dood en verderf. Hoofdrol/regisseur Dupontel, die met Gilles Laurent het scenario schreef, behandelt het thema van de persoonlijke beperking tegenover de prestatiedrang die de maatschappij verwacht. Hij heeft dat met bijzonder zwarte humor gedaan waardoor het resultaat gedurfd is. Bovendien is de film visueel sterk. De bijrollen zijn heel goed en MONTY PYTHON Jones speelt een verschrikkelijk aardige cameo als god. Waarschijnlijk niet ieders kopje thee, maar wel erg leuk. Het camerawerk is van Jean-Claude Thibault.

La vérité vraie

1999 | Drama

Frankrijk 1999. Drama van Fabrice Cazeneuve. Met o.a. Béatrice Dalle, Julien Rochefort, Christiane Cohendy, Mathias Labelle en Ariane Séguillon.

Cathy (Dalle) is een alleenstaande moeder van rond de dertig. Ze heeft een hechte band met haar negenjarig zoontje Lucien (Labelle), genaamd Lulu. Cathy is prostituée, maar de jongen lijkt niet te lijden onder de beroepsmatige bedrijvigheden van zijn moeder. Hij weet wat ze doet, maar niemand van de buren is ervan op de hoogte. Maar als dan door een stom toeval de waarheid bekend raakt dreigt Cathy het voogdij over Lulu te verliezen. Ze slaagt erin het kinderwelzijn te overtuigen en Lulu mag bij haar blijven. Dan krijgt Cathy te horen dat ze een tumor heeft en er haar nog slechts een drietal maanden resten. Ze tracht Lulu voor te bereiden op het afscheid. Een drama dat bol staat van de problemen. Je zou er een soap van honderd afleveringen van kunnen maken, maar scenarist Jean-Luc Seigle perst alles in een oversentimentele prent van anderhalf uur. Dalle levert een knappe prestatie, maar kan het verhaaltje toch niet boeiend maken. Weinig opbeurende ontspanning voor een koude winteravond in de reeks 'de ziekte van de week'. Fotografie is van Pierre Novion en Pierre-Laurent Chenieux.

Mary Lester : Marée blanche

1998 | Misdaad

Frankrijk 1998. Misdaad van Christiane Lehérissey. Met o.a. Sophie De la Rochefoucauld, Gérard Rinaldi, Matthieu Roze, Patrick Burgel en Cérise.

In de haven van Concarneau in Bretagne wordt het lichaam aangetroffen van een aan alcohol verslaafde visser. Alvorens te sterven werd de man zwaar gefolterd. Het lijk werd gevonden door Fine (C[KA1]erise), de uitbaatster van een hotelletje. Mary Lester (De la Rochefoucauld) van de misdaadbrigade wordt met het onderzoek belast. Ze vormt een team met de zwaar drinkende agent Louis Moisan (Rinaldi). Fine verklaart dat het slachtoffer de avond voor zijn dood nog een rondje heeft gegeven voor de hele zaak terwijl hij meestal platzak was. Mary gaat haar licht opsteken bij diens werkgever, de reder Le Maout (Aussedat). Routine-policier, voorspelbaar en zonder veel verrassingen. Liefhebbers van het genre zullen zich niet bekocht voelen, maar ze zullen het personage evenmin lang herinneren. Mary Lester zou het Bretoense zusje kunnen zijn van Julie Lescaut. Isabel Sebastian baseerde het scenario op de roman van Jean Failler. Fotografie is van Roberto Venturi. De pilot voor een serie tv- films die een speelduur hebben van 50m.

Les cachetonneurs

1998 | Komedie, Muziek

Frankrijk 1998. Komedie van Denis Dercourt. Met o.a. Pierre Lacan, Marc Citti, Serge Renko, Marie-Christine Laurent en Wilfred Benaïche.

Zes muzikanten die hun dagelijkse brood verdienen met lesgeven, krijgen de kans om weer eens een echte uitvoering te geven als ze bereid zijn hun oudejaarsavond op te offeren door op een kasteel in Normandi[KA3]e tijdens de nieuwjaarsnacht in een orkestje te spelen. Roberto (Lacan), de contrabassist, die het `zaakje` opgesnord heeft, moet op [KA1]e[KA1]en man na alternatieve leden zoeken, omdat de vaste spelers verhinderd zijn. Hij staat verbaasd te kijken als de kasteelheer voor het zesde orkestlid heeft gezorgd. Bovendien moeten ze repeteren in het bijzijn van de beroemde dirigent Heinz Svarowski (Garcin). Een kleine komedie die zich afspeelt in het muziekwereldje. De film bevat enkele poëtische fragmenten, maar het geheel valt veel te mager uit en heeft duidelijk te lijden gehad onder het zeer minimale budget. Weinig bekende acteurs slagen er niet in om constant overtuigend te spelen. Een filmpje dat buiten Frankrijk nauwelijks op een warm onthaal mag rekenen. Debutant Dercourt schreef zelf het onevenwichtige scenario. Het camerawerk is van Jérôme Peyrebrune. Muziek van Johann Strauss, Émil Waldteufel, Bratsch en Faudel, die zichzelf is als raïzanger. De titel slaat op schnabbelende musici die zich contant laten uitbetalen en in beginsel muziek uitvoeren, waarop de auteursrechtenorganisaties geen greep hebben, en bij welke organisaties ze zelf niet aangesloten zijn.

Deux flics : Les revenants

1998 | Misdaad

Frankrijk 1998. Misdaad van Laurent Heynemann. Met o.a. Daniel Ceccaldi, Pierre Cassignard, Brigitte Chamarande, Hubert Saint-Macary en Marie Henriau.

In Parijs wordt een voetbalstadion op commando-wijze overvallen door vier gemaskerde kerels. Julien Bradier (Ceccaldi) en zijn jonge partner Antoine Achard (Cassignard) worden met het onderzoek belast. Voor Julien is het zeker geen routineklus. Twintig jaar geleden werd zijn zoon, bij een gelijkaardige overval, gedood. Hij heeft het gevoel dat dezelfde gangsters zijn teruggekeerd en opnieuw hebben toegeslagen. Een niet bijster originele policier met het typische team: de oude brombeer en zijn overmoedige jonge collega. Alleen mist de film de actie en de knipoogjes van een LETHAL WEAPON en gaat het na een tijdje vervelen. Als pilot-film voor een nieuwe Franse tv-serie gaat het er weinig genuanceerd aan toe en er zal nog veel moeten gebeuren om de volgende afleveringen aantrekkelijker te maken. De twee hoofdacteurs hebben zeker het talent om er iets van te maken, maar dan hebben ze beter materiaal nodig dan het scenario dat hen overhandigd werd door Alain Moreau (die de reeks bedacht), Jean- Claude Baillon, Christophe Flamand en Pierre Tisserand. Fotografie is van Jean-Claude Saillier.

Mélanie

1996 | Drama

Frankrijk/België 1996. Drama van Emmanuel Finkiel. Met o.a. Michel Duchaussoy, Pascale Roberts, Marie Matheron, Marion Ducamp en Alexis Tomassian.

M[KA1]elanie (Ducamp) is dertien. Ze woont met haar zeventien-jarige broer Patrick (Tomassian) bij haar alleenstaande moeder Florence (Matheron) die een antiekwinkeltje heeft. Ze is een teer, maar vrolijk meisje dat erg aan haar moeder gehecht is. Ze is een redelijke leerling op school. Op een dag komt mamma haar niet van school halen en thuis is ze ook niet. Haar grootouders (Duchaussoy en Roberts) zeggen dat ze in het ziekenhuis ligt, maar later komt Mélanie achter de waarheid als haar broer zich verspreekt en die is hard: haar moeder is aangehouden en zit in de gevangenis. Alles, waarin ze geloofde, is nu kapot. Een integer drama over de gevolgen van de arrestatie van een moeder op een gevoelig kind dat groot wordt. Mélanie, schitterend gespeeld door de jonge Ducamp maakt een veranderingsproces door in enkele uren, waarover ze onder normale omstandigheden jaren gedaan zou hebben. Bij gevolg is ze totaal uit het lood geslagen. Knap uitgewerkt scenario van Paul Irrtum. Sombere fotografie van Hans Meier.

Le neuvième jour

1996 | Thriller, Drama

Frankrijk 1996. Thriller van David Delrieux. Met o.a. Michel Voïta, Jean-Paul Comart, Anne Jacquemin, Anne Coesens en Jean-Pierre Cassel.

Door het broeikasteffect beginnen de poolkappen te smelten. Zo komt het schip terug aan de oppervlakte dat tijdens een poolexpeditie in 1918 verdween. Het Europees Centrum voor Virologie, dat geleid wordt door Voïta en Comart, wil de lichamen van de bemanningsleden, die bijna tachtig jaar in het ijs goed bewaard bleven, onderzoeken. Ze ontdekken dat deze overleden zijn aan de beruchte Spaanse griep. Dit is voor hen de gelegenheid om een vaccin te ontwikkelen tegen deze ziekte. Een variatie op een populair thema, dat van virale epidemies. Het werd afstandelijk en koel behandeld waardoor de kijker er weinig voeling mee heeft. Het scenario van Philippe Madral is gebaseerd op een roman van Hervé Bazin. Erg klinisch in beeld gebracht door Jean-Claude Saillier. Formaat 16/9.

Les Alsaciens ou les deux Mathilde

1995 | Historische film

Frankrijk/Duitsland 1995. Historische film van Michel Favart. Met o.a. Cécile Bois, Aurore Clément, Jean-Pierre Miquel, Sebastian Koch en Julien Lambroschini.

Vierdelige Frans-Duitse familiekroniek over de geschiedenis van een geslacht in de Elzas. In het eerste deel (1870-1894) huwt Mathilde (Bois), de enige dochter van baron Eug[KA2]ene-Victor Kempf (Miquel), graaf Charles du Tour (Coltelloni). Hun geluk is van korte duur want de Frans-Duitse oorlog breekt uit en de graaf sneuvelt op `het veld van eer`. De Elzas maakt voortaan deel uit van het Duitse keizerrijk, maar Mathilde houdt koppig vast aan haar Franse nationaliteit. Tot haar grote ergernis worden Straatsburg en de rest van de Elzas daarop steeds meer in de Duitse invloedssfeer getrokken. Twintig jaar later wordt de zoon van Mathilde, Louis de La Tour (Lambroschini), die rechten studeert in `klein Berlijn` (Straatsburg) verliefd op Frederike (Wanka), de dochter van een Pruisische generaal. Mathilde is de wanhoop nabij. In het tweede deel (1904-1919) trouwt Louis toch met de Duitse Frederike en gaat over naar het Duitse kamp. Zijn twee kinderen worden echter een schoolvoorbeeld van de gemengde gevoelens in de regio: de ene, Edouard (Tavel), studeert technische wetenschappen en kiest resoluut voor de Franse nationaliteit; de andere, Karl (Paul), studeert rechten in Heidelberg en wordt Duitser. Dan breekt WO I uit en staan Frankrijk en Duitsland tegenover elkaar. In 1918 triomfeert Mathilde want Frankrijk heeft gewonnen. Karl is gesneuveld en Mathilde verzoent zich met de vader van Frederike. In het derde deel (1927-1940) huwt Edouard met de mooie Alexandra Rheinhardt (Aymerie) en neemt de leiding van de zaak over. De Elzassers zijn niet te spreken over de tegen Duitsland gerichte maatregelen die Frankrijk neemt. Een beschermeling van Mathilde, Albert Laugel (Rossigneux) geeft de aanzet tot de oprichting van de Heimatbund, maar spoedig infiltreren pro-Duitse elementen in de organisatie, die spoedig daarop wordt opgeheven. Onderwijl bereidt het nazisme de machtsovername in Duitsland voor. In de vierde en slotaflevering (1943-1953) woedt WO II in alle hevigheid. Laugel is commandant in het verzet geworden. Zijn ex-vrouw Katel (Resca) blijkt een gezante van De Gaulle te zijn. De oorlog verdeelt de Elzas weer in twee kampen en de tragische gebeurtenissen volgen elkaar in snel tempo op. Families en familieleden staan weer tegenover elkaar. Gigantische miniserie, geschreven door Henri de Turenne en Michel Deutsch (met 124 acteurs en 2.500 figuranten, gedraaid in 107 dagen) schetst, soms wat te snel, een eeuw van de geschiedenis van de Elzas, een gebied waarvan de inwoners voor dilemma's kwamen te staan omdat het vier keer van nationaliteit veranderde. Passies, liefde, vaderlandsliefde, politiek en familiale drama's wisselen elkaar af. Gefotografeerd door Michaël Epp. Formaat 16/9.

Le Malingot

1995 | Drama

Frankrijk 1995. Drama van Michel Sibra. Met o.a. Julien Guiomar, Alexandre Cros, Luna Sentz, Isabelle Sadoyan en Isabelle Renauld.

Een dorpje in La Dr[KA4]ome. De oude Malingowski (Guiomar), bijgenaamd Le Malingot, heeft het talent om te genezen door handoplegging. Ook zijn zoon Jules (Cros) bezit deze gave, maar wanneer deze aankondigt dat hij medicijnen wil studeren is Le Malingot hevig ontdaan. Jules zal zijn gave verliezen bij het aanvatten van zijn medische studies. De jongen zet echter door en het komt tot een breuk tussen vader en zoon. In Lyon trekt hij in bij zijn tante Anna (Loran), die al twintig jaar in ruzie leeft met haar broer. In het geheim maakt Le Malingot een afspraak met Jules` leraar, Ladislas Borowski (Ballet), die een oude vriend is van hem, maar die zijn onwettige praktijken afkeurt. Dan stoot Jules op een oude leugen van zijn vader en dat zal hun relatie helemaal de negatieve kant doen opslaan. Boeiend gemaakt familiaal drama dat rationalisme plaatst t.o.v. het paranormale (m.a.w. het moderne t.o.v. het traditionele). Guiomar is schitterend in zijn rol van kwakzalver en ook nadat de waarheid over hem bekend wordt mag hij blijven rekenen op een zekere sympathie van de kijker. De bijhorende idylle tussen Jules en het dorpsmeisje Mathilde (Sentz), die verstoord wordt door de komst van het stadsmeisje Marie (Sadoyan), werkt niet erg overtuigend. Sibra en Christian Rullier baseerden hun scenario op de roman van Gilbert Schlogel. Mooie fotografie van Paul Bonis.

Loulou Graffiti

1991 | Komedie

Frankrijk 1991. Komedie van Christian Lejalé. Met o.a. Anémone, Jean Reno, Jan Vancoillie, Jean Benguigui en Patrick Timsit.

Grappig avontuur met veel humor waarin Loulou Graffiti (Vancoillie), een jochie uit een gebroken gezin, probeert een paar te maken van Juliette (An[KA1]emone) een ontwerpster, en Pique-La-Lune (Reno) een dief, twee volkomen verschillende mensen. Grappig scenario van de regisseur. Camerawerk van Laurent Dailland.

The Waste Land

1986 |

Frankrijk/Griekenland 1986. Timon Koulmassis. Met o.a. Anna Achdian, Jerôme Keen, Gilles Lotthe, Pierre Aussedat en Anne Leroy.

THE WASTE LAND betekent woeste aarde, niet in cultuur gebrachte grond. Deze film bevat nauwelijks een intrige. Een jonge Griekse vrouw die aan de Franse Atlantische kust woont en samenleeft met haar vriend, een toneelregisseur, droomt van het land van haar jeugd. Daarachter schuilt haar eenzaamheid en wanhoop. Ze gaat naar Griekenland middels een lange omzwerving, doorweven met ontmoetingen, herinneringen en fantasie[KA3]en en stelt dan vast dat het niet is wat ze gedacht had. Een onbeholpen film (statische opnamen, langdurige beelden van wijde landschappen) waarin evenwel de invloed van Marguerite Duras en Alain Resnais en meer op de achtergrond die van de cineasten van de Newyorkse school, zoals Lionel Rogosin, merkbaar is. Een eentonige (het zwart-wit is grijs) en trage film, die voor heel weinigen toegankelijk is. Het debuut van de regisseur.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Pierre Aussedat op televisie komt.

Reageer