André Dupon

Acteur

André Dupon is acteur.
Er zijn 14 films gevonden.

Les Insaisissables

2000 | Komedie, Familiefilm

Frankrijk 2000. Komedie van Christian Gion. Met o.a. Daniel Prévost, Dominique Guillo, Sébastien Thiery, Laurent Natrella en Andrée Damant.

Deze film, die de draak steekt met de Franse deurwaarders, bevat helaas veel te weinig substantie om leuk te zijn. Het idee was goed. Het is gebaseerd op een boek dat aan de kaak stelt wat voor grote schurken en schoften deurwaarders dikwijls kunnen zijn, door te werk te gaan als misdadigers, en oneigenlijk gebruik te maken van de wet, waarmee zij hun onkundige slachtoffers in de val lokken om ze van het laatste wat ze bezitten te beroven. Het is te lichtvaardig en te kluchtig uitgewerkt om geloofwaardig te zijn ondanks de behoorlijke spelprestaties. Grimbert (Pr[KA1]evost) is de meest gehate deurwaarder van de buurt en de zeer vindingrijke Basken Romain (Guillo), Alain (Thiery) en Philippe (Natrella) zijn hem meestal te vlug af. Soms worden ze een handje geolpen door wijkbewoners of vinden ze een maas in het net van de nieuwe Franse wetgeving (NCPP), die de schuldeisers meer ruimte biedt om de proces- en invorderingskosten te mogen verhalen op hun schuldenaars. Zelfs als karikatuur schiet de film tekort. Jammer, het had zo vermakelijk kunnen zijn, maar het scenario van regisseur Gion is gewogen en te licht bevonden, net zoals zijn film. Het camerawerk van Jean-Jacques Tarbès en de muziek van Francis Lai zijn met kennis van zaken gedaan, per saldo pure routine.

Passage interdit : Les égoïstes

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Michaël Perrotta. Met o.a. Brigitte Fossey, François Dunoyer, Alexandre Thibault, François Levantal en Jean-Michel Noirey.

Mathilde Auger (Fossey) heeft altijd in het steegje `Cent Pains` gewoond, evenals haar familie die het huis al sinds generaties betrekt. Ze heeft nooit de bedoeling gehad te vertrekken. Tot op de dag dat zakenman Jean Vannetti (Dunoyer), eigenaar van de hele steeg, van plan is om ze te slopen en er een winkelcentrum op te trekken. Het lijkt voor hem wel de zaak van de laatste kans, want iedereen laat hem in de steek. De zaken gaan slecht en zijn vrouw en zoontje zijn sinds een jaar spoorloos verdwenen. Maar Mathilde is niet bereid om zich zonder slag of stoot uit haar huis te laten verdrijven. Ze tracht de andere huurders te mobiliseren om zich te verzetten tegen de afbraak van hun huizen en de teloorgang van hun straat. De plannen van Vannetti en het verzet van Mathilde zaaien tweedracht onder de bewoners. Een bitterzoete kroniek van een gemeenschap die moet kiezen tussen eigenbelang en het belang van iedereen. Fossey en Dunoyer zijn subliem als de antagonisten. Het is een film met gewone mensen en hun kleine problemen, maar het werd geestig ingeblikt, met de nodige dosis dramatiek. Vincent Sollignac en regisseur Perrotta schreven het scenario. Fotografie is van Jean-Louis Sonzogni. De afloop van hun avonturen is te zien in PASSAGE INTERDIT : LES SABOTEURS.

Passage interdit : Les saboteurs

1999 | Komedie

Frankrijk 1999. Komedie van Michaël Perrotta. Met o.a. Brigitte Fossey, François Dunoyer, Alexandre Thibault, François Levantal en Jean-Michel Noirey.

Het verzet in het steegje `Cent Pains` groeit. Steeds meer bewoners gaan geloven in de acties van Mathilde (Fossey) en ze verenigen zich om hun belangen te verdedigen tegen Jean Vannetti (Dunoyer). Maar deze laatste stuurt een onderhandelaar, Arnaud Blagnac (Thibault) en dat blijkt een meester te zijn in de manipulatie van mensen. Het gaat hard tegen hard en velen weten niet meer wie ze moeten geloven, temeer daat Blagnac het gerucht verspreidt dat Mathilde dubbel spel speelt. Kunnen ze haar nog vertrouwen? En wat mogen ze geloven van de beloftes die Blagnac doet? Het vervolg van de strijd van de steegbewoners tegen het grote kapitaal, begonnen met PASSAGE INTERDIT : LES ÉGOÏSTES. De mengeling van humor en drama zit nog steeds even goed in elkaar en Fossey en Dunoyer blijven de show moeiteloos leiden en worden schitterend geholpen door een reeks uitstekende acteurs die alle mogelijke karakters moeten uitbeelden, een mozaïek van het leven, bij elkaar gehouden door de figuur van Mathilde. Vincent Solignac, die in de film het personage van Martin Payen uitbeeldt, schreef het scenario samen met regisseur Perrotta. Fotografie is van Jean-Louis Sonzogni.

Ma terre

1998 | Drama

Frankrijk 1998. Drama van Bernard Malaterre. Met o.a. Jean-Marc Thibault, Roger Souza, Agnès Torrent, Marie-Joséphine Crenn en André Dupon.

Saynac is een schilderachtig dorpje in de rotsachtige heuvels van het departement van de Lot. De zeventig-jarige schapenhouder Fernand (Thibault) die weduwnaar is, leeft al jaren in onmin met zijn buurman, de vijftig-jarige geitenkaasboer D[KA1]ed[KA1]e (Souza), een vrijgezel. Hun hoeves worden gescheiden door een leegstaand huis. Dan komt een alleenstaande moeder, de 35-jarige Yoyo (Torrent) met haar tien-jarige dochtertje Laura (Crenn) terug naar haar geboortegrond. Ze nemen hun intrek in Yoyo's ouderlijke huis, i.c. de leegstaande woning. Ze wil de pigeonnier ombouwen tot een vakantiehuisje en in het huis gastenverblijven maken met als gevolg dat de omheining, die de koppige Fernand en Dédé hadden opgetrokken, afgebroken wordt. Het duo heeft echter nog een veel grotere hekel aan toeristen, dus hebben ze een gemeenschappelijke zaak. Een Frans boerendrama zonder de minste complexen. De confrontatie tussen de twee boerenpummels en de stadse Yoyo is voldoende stof voor de nodige conflicten. Natuurlijk zal de kleine Laura in haar onschuld alles in vrede laten eindigen. De liefhebbers van dit soort films zullen vanzelfsprekend smullen, maar wie van wat minder ouderwets vertier houdt, walgt er ongetwijfeld van. Regisseur Malaterre schreef zelf het scenario. Het camerawerk is van Bernard Cassan.

Honorin et l'enfant prodigue

1994 | Komedie

Frankrijk 1994. Komedie van Jean Chapot. Met o.a. Michel Galabru, Yolande Folliot, Roger Carel, Franck Dubosc en Rosine Cadoret.

Het dorpje Sainte-Apolline in de Provence, begin jaren 1930. Borotra, een jong meisje dat even gewiekst is als mooi, komt naar het dorpje toe, en staat erop burgemeester Galabru te spreken. Onomwonden deelt ze hem mee dat het zeer wel mogelijk is dat hij haar vader is. Ongeveer twee weken geleden ontdekte ze dat de man bij wie ze opgroeide niet haar natuurlijke vader was. Na onderzoek kwam ze tot de conclusie dat haar moeder, ten tijde van haar conceptie, een relatie had met Galabru. Een lach en een traan liggen, zoals het spreekwoord zegt, niet ver uit elkaar. Dat wisten scenaristen Chapot en Nelly Kaplan maar al te goed en ze bouwden daar omheen een verhaal dat alle garanties biedt voor het losweken van beide emoties en daarbij gingen ze geen enkele cliché uit de weg. Alledaagse soap van de goedkoopste soort in nostalgisch-wazige beelden gehuld door Michel Carré.

Honorin et la lorelei

1991 | Drama, Komedie

Frankrijk 1991. Drama van Jean Chapot. Met o.a. Michel Galabru, Grâce De Capitani, Roger Carel, Jacques Serres en André Dupon.

Een jonge, Duitse vrouw komt op een goede dag met haar dochtertje in een Zuidfrans dorpje aan. Ze zoekt de vader van haar kind. Ze komt nog net op tijd om diens begravenis bij te kunnen wonen. De plaatselijke bevolking betoont zich niet erg toeschietelijk naar de frivole dame. Chapot, die werd geïnspireerd door de streek, toont de kijker veel zon en een verhaal dat bijna niet onderdoet voor de verhalen van de beste Provençaalse schrijvers. Daarin wordt hij bijgestaan door een handjevol talentvolle acteurs. Galabru doet zich gelden als dorpsburgemeester met een grote mond en een klein hartje. Carel is een heerlijke plattelandspastoor en De Capitani is een zeer overtuigende dame. Jammer dat het laatste kwart van de film gehinderd wordt door een onwaarschijnlijk en banaal plot. Speelt enige jaren na WO I.

Jofroi de la Maussan

1990 | Drama, Komedie

Frankrijk 1990. Drama van Marcel Bluwal. Met o.a. Jacques Dufilho, Jacques Serres, Ariane Ascaride, Pierre Ascaride en Jacques Bondet.

Een bewerking van de zich op het platteland afspelende zedenroman van Jean Giono. Een doorknede regie maar deze tv-film heeft vooral veel te danken aan het spel van Dufilho. Hij speelt de hoofdrol oftewel Jofroi de la Maussan. Verrassend is dat hij zijn carrière als landbouwer begon en de landbouw evenals veeteelt op ouderwetse wijze op zijn boerderij in Gascogne tussen twee draaidagen door beoefent! Hij is dan ook onvergetelijk als eigenzinnige boer.

Aldo tous risques

1990 | Misdaad, Komedie

Frankrijk 1990. Misdaad van Michel Wyn. Met o.a. Aldo Maccione, Charly Bertoni, Yolande Folliot, Michel Prud'homme en Gilles Gaston Dreyfus.

Een jet-setkoppel organiseert een luxueus diner in hun appartement, waarbij alle gasten verkleed moeten zijn als een bekend persoon. Plotseling verschijnen drie personen met een Landru-masker die met de juwelen van de gastvrouw aan de haal gaan. Maccione, expert van de verzekeringsmaatschappij, wordt met het onderzoek belast. Debiel als altijd, weet hij daarbij geen moment natuurlijk of geloofwaardig over te komen. Alleen wie zich niet stoort aan Maccione's overacting zal de film uitzitten zonder kwaad te worden. Het scenario van Christian François en Corinne Elizondo stelt al evenmin iets voor. Martial Thury stond achter de camera. Ook bekend als MASCARADE.

Retour à Malaveil

1989 | Actiefilm, Oorlogsfilm

Frankrijk 1989. Actiefilm van Jacques Ertaud. Met o.a. Frédéric Pierrot, Jean Franval, Françoise Christophe, Françoise Fabian en Isabelle Renauld.

Getrouwe en kundige bewerking van de roman van Claude Courchay, die zich afspeelt in een Frans dorp in de Haute- Provence en draait rond het thema wraak. Pierrot komt na twaalf jaar onschuldig gezeten te hebben uit de gevangenis. Hij vraagt zich af waarom de moordenaaar van een toerist de schuld op hem heeft geladen. En bovenal wié dat was. Gecompliceerde of ondoorgrondelijke karakters worden meesterlijk bestudeerd door de camera, die zeer gevoelig de nuances weet vast te leggen. De personages zijn degelijk ingepast in het fotogenieke landschap. De spanning wordt goed gedoseerd. Didier Cohen, Jacques Ertaud en Béatrice Rubinstein schreven het scenario.

Mais qui a tué Harry?

1989 | Mysterie, Misdaad

Frankrijk 1989. Mysterie van Jean Sagols. Met o.a. Agostina Belli, Marc Adjadj, Christian Rauth, Eddie Constantine en Jean Barney.

De drie medewerkers van het reisbureau moeten een reis naar Marseille organiseren, de geboortestad van een Amerikaanse miljardaire. De reis verloopt uitermate onrustig. De televisieregisseur die de opdracht voor deze film kreeg, heeft de titel van een film van Hitchcock gejat, hetgeen streng verboden zou moeten zijn. Voor het overige is het het bekende snel in elkaar gedraaide lopende band-vermaak.

Les saltimbanques

1989 | Oorlogsfilm

Frankrijk 1989. Oorlogsfilm van Maurice Faivelic. Met o.a. Jean-Pierre Delage, André Dupon, Patrick Depeyrat en Claude Lecat.

In mei 1944 wordt - met alle gevolgen vandien - in het bezette Frankrijk een klein rondtrekkend toneelgezelschap uitgenodigd door een Duitse officier, die dol is op operette. De film is met weinig middelen gemaakt en dat is iets te duidelijk te merken aan de aankleding en de kostuums. Knappe regie in ieder geval en geloofwaardige personages, ook al gaat het om een soms wat uitgerekte en langdradige film.

Balles perdues

1983 | Mysterie

Frankrijk 1983. Mysterie van Jean-Louis Comolli. Met o.a. Serge Valletti, Maria Schneider, Andréa Ferréol, Capucine en Charles Millot.

Een aspirant-detective raakt in een geheimzinnige moordzaak betrokken en moet het vege lijf redden te midden van fatale vrouwen en gevaarlijke Chinezen. Een onverwachte film-noir-parodie van de redacteur van de 'Cahiers du Cinéma', die daarvoor de vakmatige competentie meebrengt, maar weinig flair en een onvoldoende verrassend scenario heeft. De actrices hebben een aanstekelijk plezier in hun rollen, maar het sterkste element is de jazzbegeleiding van Michel Portal.

Les Chevaliers de la croupe

1975 | Erotiek

Frankrijk 1975. Erotiek van Eddy Naka. Met o.a. Jacques Ardouin, André Dupon, Muriel Joubert, Sandoz en Claudine Beccarie.

De voorzitter van een vereniging ter bevordering van de openbare zedelijkheid geeft [KA1]e[KA1]en van zijn leden opdracht een propagandafilm tegen de pornografie te maken. Daartoe dient deze laatste zo goed mogelijk te kijken naar een bonte reeks leerzame sc[KA2]enes. Het enige positieve aspect van deze soms (opzettelijk?) komische film is dat er al ranzigere staaltjes vertoond zijn. Zonder twijfel een opwindende film voor puistige pubers, maar verschrikkelijk saai voor de vaste kijkers en voor de ongelukkige criticus die net dienst heeft. Ook bekend als DE LA CROUPE AUX LÈVRES.

Comment se divertir quand on est cocu mais... intelligent

1975 | Erotiek

Frankrijk 1975. Erotiek van Pierre-Claude Garnier en Jean-Pierre Garnier. Met o.a. Christian Chevreuse, Cécile Carole, Samuel Zacharias, Any d' Orval en Odile Palombo.

De titel evenals de inhoud van deze film zijn gebaseerd op bepaalde grofkomische films. Onderwerp vormt een bizarre club die uitsluitend uit bedrogen echtgenoten bestaat. Om lid te worden van deze club moeten de kandidaten - in dit geval zijn het er drie - hun vrouwen een poets bakken. Een moeizame en vulgaire film met een klakkeloze montage en afzichtelijk camerawerk. Het pseudoniem van Pierre-Claude Garnier is Jean-Pierre Garnier. Ook bekend als LES MITEUSES.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer André Dupon op televisie komt.

Reageer