Valérie Loiseleux

Editor

Valérie Loiseleux is editor.
Er zijn 11 films gevonden.

Rhino Season

2012 | Drama

Iran/Turkije 2012. Drama van Bahman Ghobadi. Met o.a. Behrouz Vossoughi, Monica Bellucci, Yilmaz Erdogan en Belçim Bilgin.

De Iraanse dichter Sahel (Vossoughi) en zijn echtgenote (Bellucci) worden tijdens de Islamitische Revolutie opgepakt omdat Sahels gedichten te opruiend zouden zijn. Na enkele jaren wordt de echtgenote vrijgelaten en ten onrechte verteld dat Sahel dood is. Verstild drama van Ghobadi (A Time for Drunken Horses, Turtles Can Fly) is gebaseerd op een waargebeurde geschiedenis, aangevuld met eigen ervaringen van de regisseur, die in 2009 Iran ontvluchtte. Zwaar, traag en abstract, maar hier en daar ook beeldschoon en poëtisch.

The Strange Case of Angelica

2010 | Drama

Portugal/Spanje/Brazilië/Frankrijk 2010. Drama van Manoel de Oliveira. Met o.a. Pilar López de Ayala, Leonor Silveira, Filipe Vargas en Ricardo Trepa.

De jonge fotograaf Isaac wordt in het holst van de nacht door een rijke familie opgetrommeld om het laatste portret te maken van hun beeldschone dochter Angelica, die kort na haar huwelijk is overleden. Als Isaac scherpstelt opent ze haar ogen en verschijnt er een betoverende glimlach op haar gezicht, in deze even intieme als secure, tikje surrealistische fabel over (onmogelijke) liefde en obsessies, dromen en het lot.

Gentille

2005 | Drama, Komedie, Romantiek

Frankrijk 2005. Drama van Sophie Fillières. Met o.a. Emmanuelle Devos, Lambert Wilson, Bruno Todeschini, Michael Lonsdale en Bulle Ogier.

Anesthesiste Fontaine heeft het maar moeilijk met mannen. Een patiënt is verliefd op haar, ze beschuldigt een man op straat er verontwaardigd van haar te volgen (om hem vervolgens voor een drankje uit te nodigen) en ondertussen laat haar geliefde herhaaldelijk weten nou eens te willen trouwen. Met lichte tred en ironie volgt scenariste-regisseuse Fillières in de straten van Parijs de romantische perikelen van een jonge vrouw die enigszins op drift is geraakt. Gentille ('braaf meisje') is even grillig en licht absurdistisch als de liefde zelf. Devos speelde eerder de dove secretaresse in Sur mes lèvres.

Un couple épatant

2002 | Komedie, Experimenteel, Romantiek

Frankrijk/België 2002. Komedie van Lucas Belvaux. Met o.a. François Morel, Ornella Muti, Gilbert Melki, Dominique Blanc en Lucas Belvaux.

Alain (Morel) en Cécile (Muti) zijn een hecht koppel totdat hypochonder Alain het in zijn hoofd haalt dat hij spoedig zal sterven. Zijn drang naar isolement wordt door nietsvermoedende Cécile opgevat als bewijs dat hij vreemd gaat. Ten einde raad vraagt ze bevriende politieman Pascal (Melki) om Alain te schaduwen, niet wetende dat Pascal verliefd is op haar. Un couple épatant maakt onderdeel uit van Belvaux' trilogie - samen met Cavale en Après la vie - over het wankele fundament van liefde. Elke film is gemaakt in een ander genre met de hoofdpersoon in de ene film als figurant in de ander. Net echt.

A Carta

1999 | Romantiek, Drama

Spanje/Portugal/Frankrijk 1999. Romantiek van Manoel de Oliveira. Met o.a. Chiara Mastroianni, Pedro Abrunhosa, Antoine Chappey, Leonor Silveira en Françoise Fabian.

Mademoiselle De Chartres (Mastroianni) wordt heen en weer geslingerd tussen romantische liefde en maatschappelijke deugdzaamheid. Haar moeder (Fabian) brengt haar het belang van bescheidenheid en trouw bij, en de angst voor onwaardige, oneerlijke mannen. Een rijke man van vlekkeloze reputatie dient zich aan: Jacques de Clèves (Chappey). In de ogen van moeder De Chartres is hij de ideale kandidaat, en haar dochter trouwt ook met hem, maar ze kan haar ogen niet afhouden van popster Pedro Abrunhosa (gespeeld door echte Portugese popster Pedro Abrunhosa). Net als mevrouw De Lafayette, op wier roman 'La Princesse de Clèves' La lettre gebaseerd is, richt regisseur De Oliveira zich niet primair op emoties, maar op moraal. De roman 'La Princesse de Clèves' dateert van 1678, maar De Oliveira laat zijn film in het nu spelen. Dat de ethiek van die tijd in zijn film anachronistisch is, vond de regisseur alleen maar interessant, zo verklaarde hij. In feite volgt hij daarmee schijfster De Lafayette, die in haar' La Princesse de Clèves' de tijd van een eeuw eerder gebruikte als excuus om haar eigen tijd te onderzoeken.

Inquetude

1998 |

Zwitserland/Frankrijk/Spanje/Portugal 1998. Manoel de Oliveira. Met o.a. José Pinto, Irene Papas, Diogo Doria, Luis Miguel Cintra en David Cardoso.

VV.

Viagem ao principio do mundo

1997 | Drama

Frankrijk/Portugal 1997. Drama van Manoel de Oliveira. Met o.a. Marcello Mastroianni, Jean-Yves Gautier, Leonor Silveira, Diogo Dória en Isabel De Castro.

Semi-autobiografische film van de Oliveira, met Mastroianni in zijn laatste rol. Hij speelt de filmregisseur Manoel, op locatie aan het filmen ergens in Portugal. Een van zijn acteurs, een Fransman met een Portugese vader, wil op zoek naar de geboorteplaats van zijn vader. De filmploeg gaat naar het geboortedorpje van de man, dit doet Manoel terugdenken aan zijn eigen jeugd. Manoel de Oliveira kreeg de FIPRESCI-award bij de uitreiking van de Europese film-awards.

O convento

1995 | Drama

Frankrijk/Portugal 1995. Drama van Manoel de Oliveira. Met o.a. Catherine Deneuve, John Malkovich, Luís Miguel Cintra, Leonor Silveira en Duarte D'Almeida.

De Amerikaanse professor in de letteren Michael Padovic (Malkovich) werkt in Parijs aan een theorie dat William Shakespeare in werkelijkheid een Spaanse jood geweest zou zijn, die door de Inquisitie werd vervolgd. In het kader van zijn onderzoek moet hij daarvoor naar het klooster van Arrabida in Portugal. Hij besluit zich te laten vergezellen door zijn vrouw H[KA1]el[KA2]ene (Deneuve), een voor haar leeftijd zeer mooie verschijning. Ze worden door Baltar (Cintra) ontvangen, die het klooster onder zijn beheer heeft. Baltar gaat onmiddellijk voor de aantrekkelijke H[KA1]el[KA1]ene door de knie[KA3]en, terwijl Michael in de stoffige boeken van de bibliotheek duikt. Om Michael af te leiden, geeft Baltar Michael een jonge, schone assistente, Piedale (Silveira). Wat dan verder volgt is een Faustiaanse allegorie over goed en kwaad. De 87-jarige De Oliveira geldt als een ontoegankelijke literaire filmer en deze film wordt als zijn meest doorgrondelijke werk beschouwd, maar het is [KA1]e[KA1]en cerebraal festijn zonder actie of gewoon drama. Het scenario is van De Oliveira zelf naar een idee van Agustina Bessa-Lu[KA1]is, dat ontstond tijdens een telefoongesprek. Deneuve is mooi en genietbaar, maar ondanks het feit dat zij er op stond met De Oliveira te willen werken in een film vol Bu[KA6]nuel-achtige symboliek, is zij met haar rol niet de drijvende kracht. Malkovich past beter in het decor, maar de film is en blijft De Oliveira. Passende fotografie van M[KA1]ario Barroso en gedraaid voor een bescheiden budget van (vijf-en-een- half miljoen dollar, ca vijf miljoen Euro). Filmkunst, die uitsluitend voor cinefiele kaviaareters geschikt is.

A caixa

1994 | Komedie, Drama

Portugal/Frankrijk 1994. Komedie van Manoel de Oliveira. Met o.a. Luis Miguel Cintra, Beatriz Batarda, Diogo Dória, Isabel Ruth en Filipe Cochofel.

Bewerking voor de film van het toneelstuk Prista Monteiro met een scenario van regisseur De Oliveira. Het is een statisch geheel: het speelt in een typisch Zuideuropees achteraf straatje dat in de vorm van een trap steil omhoog gaat. De ideale plaats om theaterachtig drama te laten gebeuren. In het middelpunt zit een oude blinde man (Cintra) die garen verkoopt en bedelt vanuit zijn deurpost. De opbrengsten bewaart hij in een doos. Zijn getrouwde dochter (Batarda) is een ontevreden stuk vreten, die de kost een beetje verdient met strijken, terwijl haar echtgenoot een nietsnut is. Ze zijn wantrouwig, want de doos van de oude was al eens gestolen - hun inkomen is er afhankelijk van. De film is een stuk bitter-ironische maatschappijkritiek met komische noten. Uitsluitend voor de fans van De Oliveira. Het camerawerk is van Mario Barosso.

O Dia do desespero

1992 | Drama

Portugal 1992. Drama van Manoel de Oliveira. Met o.a. Ruy de Carvalho, Canto e Castro, Diego Doria, Luis Miguel Cintra en Mrio Barroso.

Bewerking voor de film van het toneelstuk Prista Monteiro met een scenario van regisseur De Oliveira. Het is een statisch geheel: het speelt in een typisch Zuideuropees achteraf straatje dat in de vorm van een trap steil omhoog gaat. De ideale plaats om theaterachtig drama te laten gebeuren. In het middelpunt zit een oude blinde man (Cintra) die garen verkoopt en bedelt vanuit zijn deurpost. De opbrengsten bewaart hij in een doos. Zijn getrouwde dochter (Batarda) is een ontevreden stuk vreten, die de kost een beetje verdient met strijken, terwijl haar echtgenoot een nietsnut is. Ze zijn wantrouwig, want de doos van de oude was al eens gestolen - hun inkomen is er afhankelijk van. De film is een stuk bitter-ironische maatschappijkritiek met komische noten. Uitsluitend voor de fans van De Oliveira. Het camerawerk is van Mario Barosso.

A divina comedia

1991 | Komedie

Portugal/Frankrijk 1991. Komedie van Manoel de Oliveira. Met o.a. Maria de Medeiros, Miguel Guilherme, Luis Miguel Cintra, Mario Viegas en Leonor Silveira.

De elfde film van de grootmeester van de Portugese cinema bestaat uit een mozaïek van komediestukjes rond bijbelse voorvallen of rond romanpersonages met als centraal thema de dood en de verrijzenis. Gesitueerd in een moderne, hedendaagse kliniek met schizofrenen, paranoïden en verplegend personeel die toneelstukjes opvoeren, in de stijl van middeleeuwse mysterie- spelen. Bij momenten een goddelijke tragikomedie met aardig wat godsdienstige, politieke en filosofische bedenkingen.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Valérie Loiseleux op televisie komt.

Reageer