Börje Ahlstedt

1939 Acteur

Börje Ahlstedt (1939) is acteur.
Er zijn 18 films gevonden.

Percy, Buffalo Bill en ik

2005 | Familiefilm, Avonturenfilm

Zweden 2005. Familiefilm van Anders Gustafsson. Met o.a. Hampus Nyström, Felice Jankell, Daniel Bragderyd, Börje Ahlstedt en Niklas Hjulström.

De tienjarige Ulf gaat, zoals elk jaar, in de zomermaanden naar zijn opa en oma, die op het Zweedse platteland wonen. Dit jaar wordt hij voor het eerst verliefd - op de mooie maar eigenwijze Pia - en heeft zijn vriendje Percy zichzelf ook uitgenodigd. Ongewild wordt zijn beste vriend zijn grootste concurrent. En er zijn meer wolkjes aan de blauwe zomerhemel: opa gedraagt zich nog onvriendelijker dan gewoonlijk. Sympathieke, onschuldige jeugdfilm speelt in een onbepaald verleden, wat de enigszins ouderwetse toon verklaart - al ligt dat laatste ook aan de weinig spannende uitwerking van een bekend gegeven.

Saraband

2003 | Drama

Zweden 2003. Drama van Ingmar Bergman. Met o.a. Erland Josephson, Liv Ullmann, Börje Ahlstedt, Julia Dufvenius en Gunnel Fred.

Deze film pakt 32 jaar na de pijnlijke scheiding tussen Johan (Josephson) en Marianne (Ullmann) in SCENER UR ET [KA3]AKTENSKAP (1974) de draad weer op met wederom Josephson als Johan en Ullmann als Marianne. Van de twee dochters die Marianne en Johan samen hadden, bevindt zich een in het verre Australi[KA3]e en de ander wordt verpleegd in een psychiatrische inrichting. Marianne besluit dat het de hoogste tijd is om Johan, die inmiddels 86 is, een bezoek af te leggen voor wat misschien een eindafrekening is. Hij heeft goed geboerd en woont in het zomerhuis van zijn grootouders in Dalarna. Henrik (Ahlstedt), Johans zoon uit zijn eerste huwelijk, woont na de dood van zijn geliefde vrouw Anna, bij hem in met zijn negentien-jarige dochter Karin (Dufvenius). Henrik heeft zijn leerstoel aan het muziekconservatorium van de universiteit in Uppsala opgegeven en wijdt zich aan het schrijven van een boek over de Johannes Passion van de componist J.S. Bach. Henrik treurt nog steeds over Anna en bereidt Karin voor op een studie cello aan het conservatorium omdat zij grote aanleg heeft voor muziek. Karin en haar vader onderhouden een zeer nauwe band, maar de komst van Marianne opent voor Karin nieuwe mogelijkheden voor gesprekken en confidences over haar toekomst en de familierelaties. De film begint met een proloog en is opgebouwd uit tien hoofdstukken, die telkens bezet zijn door twee personages. De rolprent is grotendeels in de studio opgenomen, af en toe afgewisseld met wat buitenopnames. Hij kan zijn toneelafkomst, of beter gezegd de toneelmatigheid, niet verloochenen, maar Bergman, die een meester is in de enscènering, voorkomt in zijn scenario dat de echte liefhebber van zijn werk zich verveelt. Zijn personages hebben emoties, zo is bijvoorbeeld Johan gemeen en agressief, Karin is kwetsbaar als zij vertelt over haar meningsverschillen met haar grootvader wat de muziek aangaat, en dat zij in het gastenhuis het bed met haar vader deelt. Ze probeert moedig te zijn zodat ze ondanks haar nauwe relatie met haar vader overweegt in Helsinki te gaan studeren. Marianne is de geduldige toehoorster. De spelprestaties zijn subliem, met name van veteraan Josephson en veterane Ullmann. Bergman heeft verklaard dat deze film, die geproduceerd werd voor de tv, het sluitstuk van zijn carrière als filmer is. Hij vindt zichzelf met 85 jaar te oud en meent dat het werk nu aan een jongere generatie moet worden overgelaten. Wie de balans opmaakt van Bergmans werk, komt tot de conclusie dat deze film niet zijn beste prestatie is. Dat wil niet zeggen dat deze film zwak zou zijn - integendeel het werkt allemaal, maar er is beter. De film werd direct op video opgenomen en later overgezet op 35 mm, maar Bergman was ongelukkig met de kwaliteit en verbood daarom een release in de bioscoop. Het is niet uitgesloten dat die er toch nog komt. De titel slaat op een Zuidamerikaanse dans, die in de zeventiende eeuw populair werd in Europa, maar door het Spaanse hof als liederlijk werd beschouwd en door hen in de kiem gesmoord werd. De film is opgedragen aan Bergmans vrouw Anna, die in 2001 overleed. Het camerawerk is van Raymond Wemmenlov, Sofi Stridh, Per-Olof Lantto, Stefan Eriksson en Jesper Holmström. Stereo. Ook bekend als ANNA.

Larmar och gör sig till

1998 | Drama, Romantiek, Experimenteel

Zweden/Italië/Duitsland/Denemarken/Noorwegen 1998. Drama van Ingmar Bergman. Met o.a. Börje Ahlstedt, Marie Richardson, Erland Josephson, Agneta Ekmanner en Peter Stormare.

Dit psychologische verhaal is vlak na 1900 gesitueerd. Als de film begint, ziet de kijker een psychiatrische inrichting, waar Carl Akerblom (Ahlstedt) een gedwongen verpleging ondergaat, omdat hij zijn verloofde Pauline Thibault (Richardson) verkracht heeft. Hij lijdt aan incontinentie en heeft visioenen over de dood in de vorm van een witte clown (Ekmanner), die o.a. in de nacht aan zijn bed komt. Het noodlot van de overleden componist Franz Schubert achtervolgt hem en hij bedenkt een project om een sprekende film te maken, waarbij de acteurs zich achter het scherm bevinden; de film heeft als werktitel: `Het plezier van het meisje van plezier`. Wegens genezing uit de inrichting ontslagen in gezelschap van zijn kameraad Osvald Vogler (Josephson), wordt de film daadwerkelijk geproduceerd en Carl organiseert de premi[KA2]ere, waarbij Osvald en Pauline aanwezig zullen zijn. De kast, die elektrische apparaten herbergt, vliegt in brand en de filmvoorstelling gaat over in levend theater. In het bijzijn van enkele toeschouwers wordt de dood van Schubert opgevoerd. Vlak na de afloop van het toneelstuk sterft Carl in de armen van de door hem zo begeerde Pauline. De film werd aangekondigd als het testamentaire oeuvre van de grote filmer; Bergman schreef zelf het scenario, groef in zijn eigen verleden en draaide hem met geld van de tv; zijn boodschap is luid en duidelijk: de film is kwetsbaar en het toneel, slechts bijgelicht door een paar flakkerende kaarsen, is superieur. De grote filmmaker is bezeten van de dood (die aan hem knaagt in het gestalte van een witte clown) en van de angst voor het lichamelijke verval. De scènes volgen elkaar op zoals dat bij gefilmd toneel het geval is; alles heeft zijn eigen symbolische functie: het vuur, de dood, het publiek, het licht en donker van statische scènes, de nadrukkelijke dialoog, de tragiek en de bezetenheid van wellust. Geluid en belichting geven het gevoel van gekunsteldheid, afmatting en het definitieve einde. Deze bespreking betreft de op het filmfestival van Cannes gepresenteerde filmversie. Achter de camera stond Per Sundin.

Höst i Paradiset

1995 | Komedie

Zweden 1995. Komedie van Robert Hobert. Met o.a. Mona Malm, Sven Lindberg, Göran Stangertz, Camilla Lundén en Börje Ahlstedt.

Ragnar (Lindberg) is weduwnaar en heeft zijn kapperszaak opgegeven. Hij woont nu op zijn buitenverblijf en beleeft een tweede puberteit wanneer hij verliefd wordt op zijn buurvrouw Vendela (Malm). Zijn leven ziet er rooskleurig uit. Zoon Mikael (Stangertz) werd zojuist uitgeroepen tot `musicus van het jaar` en diens vrouw Catti (Lund[KA1]en) is zwanger. Wanneer hij echter getuige is van een flirt van Vendela met appelkeurder Hjenning (Ahlstedt) wordt hij jaloers. Ondertussen is Mikael een relatie begonnen met Suzanne (H[KA23]ojfeldt), Hjennings vrouw. Ragnar kondigt zijn verloving met Vendela aan en dan gaat Mikael dwars liggen. Een tedere liefdesgeschiedenis op oudere leeftijd. Het vervolg op GLÄJEKÄLLAN is ook weer een prent vol humor en romantiek, niet bijster origineel wel aanstekelig vertolkt. Hobert schreef zelf het scenario van deze, in Zweden, zeer populaire film, die in beeld gebracht werd door Lars Crépin. Dolby Stereo S.R. Digital.

Belma

1995 | Familiefilm, Korte film

Denemarken 1995. Familiefilm van Lars Hesselholdt. Met o.a. Simon Holk, Emina Isovic, Rade Serbedzija, Jess Ingerslev en Börje Ahlstedt.

Een Deense tiener, Rasmus (Holk) leert een een lief Bosnisch vluchtelingetje, Belma Papac (Isovic) kennen die met haar lotgenoten is ondergebracht in een drijvend pension in de haven van de Deense hoofdstad, Kopenhagen.

Söndagsbarn

1992 | Drama

Zweden 1992. Drama van Daniel Bergman en Daniel Bergman. Met o.a. Thommy Berggren, Henrik Linnros, Lena Endre, Jakob Leygraf en Anna Linnros.

Vader Ingmar schreef het scenario voor het regiedebuut van zijn dertig-jarige zoon Daniel. Het is gebaseerd op een hoofdstuk uit Ingmar's autobiografie Laterna Magica. Het gaat over een zomerse zondag, waarop Ingmar, gespeeld door Linnros de aangename en onaangename kanten van zijn vader leert kennen. Zijn vader wordt schitterend vertolkt door Berggren en zijn moeder door Endre. Hoewel het geheel wat aan de lange kant is, betreft het een fraai staaltje filmkunst. Onwillekeurig wil de kijker vergelijken met Ingmar Bergman's FANNY OCH ALEXANDER en Bille August's DEN GODA VILJAN die over hetzelfde onderwerp gaan. Die rolprenten zijn sterker. Dat wordt misschien wel veroorzaakt door het feit dat een aantal van dezelfde acteurs meedoen in andere rollen, waardoor je een en ander door elkaar gaat halen, terwijl het onderwerp enigszins verzadigd raakt. Het camerawerk is van Tony Forsberg. Geproduceerd o.a. met fondsen van de Zweedse tv en de filminstituten uit Noorwegen, IJsland en Finland.

Den goda viljan

1991 | Romantiek

Zweden 1991. Romantiek van Bille August. Met o.a. Samuel Fröler, Pernilla August, Max von Sydow, Ghita Nørby en Björn Kjellman.

Het script van Bergman en regie van August leveren een veelgelaagde en boeiende film op over Bergmans ouders Henrik en Anna. Als theologiestudent ontmoet Henrik Bergman in het Zweedse Upsalla van begin deze eeuw de rijke Anna Aakerbloom. Ze zijn op slag verliefd, maar het grote klassenverschil zit een relatie in de weg. Ondanks de tegenwerking van haar moeder zet de eigengereide Anna door en trouwt met Henrik. Ze volgt hem naar het noorden, waar hij predikant wordt voor een kleine gemeente. Anna houdt de armoede en het ruwe leven een paar jaar vol, maar dan begint ze toch haar luxe leven in Upsalla te missen. Sterk spel van Samuel Fröler als Henrik en Pernilla August als Anna. August won een Gouden Palm in 1992. Tegelijk met de drie uur durende film werd een zes uur durende tv-versie opgenomen.

Fallgropen

1989 | Thriller, Romantiek

Zweden 1989. Thriller van Vilgot Sjöman. Met o.a. Börje Ahlstedt, Maria Kulle, Ewa Fröling, Kajsa Reingardt en Duncan Green.

Liefdesthriller rond de dood van jonge theologiestudente Reingardt: zelfmoord of het werk van haar vriendje of van haar seksueel gefrustreerde prof Ahlstedt? Sjöman kan het spelen met taboes en symboliek niet laten: angst, schuldgevoelens en de complete schakering van psychopatisch gedrag. Sombere intrige en ontknoping, mooi gefotografeerd door Ralph Evers.

Skyggen af Emma

1988 | Familiefilm, Thriller, Jeugdfilm

Denemarken 1988. Familiefilm van Søren Kragh-Jacobsen. Met o.a. Line Kruse, Börje Ahlstedt, Henrik Larsen, Inge Sofie Skovbo en Ulla Henningsen.

De elfjarige Emma (Kruse) is het verwende kind van rijke ouders in het Denemarken van de jaren 30. Omdat haar ouders nooit tijd voor haar hebben loopt ze weg. Ze papt aan met de arme Zweedse putjesschepper Malthe (Ahlstedt), die ze vertelt dat haar familie vermoord is. Malthe neemt haar een tijdje in huis, en er ontstaat een band tussen het onwaarschijnlijke tweetal. Maar al dat gejokkebrok kan natuurlijk niet goed gaan. Regisseur Kragh-Jacobsen (Mifunes sidste sang) kreeg onder andere een Deense Oscar voor zijn film.

Ronja de roversdochter

1984 | Jeugdfilm, Avonturenfilm

Zweden/Noorwegen 1984. Jeugdfilm van Tage Danielsson. Met o.a. Hanna Zetterberg, Dan Håfström, Börje Ahlstedt, Lena Nyman en Per Oscarsson.

Gebaseerd op het boek van Astrid Lindgren, die zelf tekende voor het fraaie scenario, over Ronja, de dochter van een roverhoofdman die Birk het zoontje van haar vaders aartsrivaal ontmoet. Aanvankelijk haten ook Ronja en Birk elkaar, maar al snel sluiten ze vriendschap. Ronja's vader verbiedt haar met hem om te gaan. Dan moet Ronja kiezen tussen Birk en haar ouders. De film won in Berlijn een Zilveren Beer. Zou geregisseerd worden door Olle Hellbom, maar die overleed tijdens de voorbereidingen. Danielsson nam het karwei over dat, o ironie, zijn laatste zou zijn: hij overleed een jaar later.

Fanny and Alexander

1982 | Drama, Biografie

Zweden/Frankrijk/Duitsland 1982. Drama van Ingmar Bergman. Met o.a. Pernilla Allwin, Bertil Guve, Ewa Fröling, Jan Malmsjö en Börje Ahlstedt.

Twee kinderen groeien begin twintigste eeuw op in een liefdevolle, uitbundige Zweedse theaterfamilie. Maar na de vroegtijdige dood van hun vader trouwt hun moeder met een kille geestelijke die niets van levensvreugde moet hebben. Ontroerend mooi vormgegeven, autobiografische familiesage wordt verteld vanuit het perspectief van de kleine Alexander, een jongetje dat met zijn marionetten en laterna magica een geheel eigen wereld creëert. Met dit warme pleidooi voor levenslust en verbeeldingskracht maakte Bergman een einde aan zijn veertigjarige carrière als filmregisseur. Hij bleef echter wel televisiefilms schrijven en regisseren.
Fanny och Alexander was oorspronkelijk een vierdelige miniserie voor televisie van in totaal 312 minuten maar regisseur Bergman besloot het ook uit te brengen als bioscoopfilm van 188 minuten.

Barnens ö

1980 | Familiefilm, Drama

Zweden 1980. Familiefilm van Kay Pollack. Met o.a. Thomas Fryk, Anita Ekström, Ingvar Hirdwakk, Lars-Erik Berenett en Hjördis Pettersson.

Het verhaal van een jongetje dat, enerzijds op zoek naar echte vriendschap en anderzijds bang om zijn kinderlijke onschuld te verliezen, door zijn moeder naar een zomerkamp wordt gestuurd. Hij gaat er niet naar toe, net zo min als zijn moeder met vakantie gaat, maar bij haar vriend intrekt. Na veel omzwervingen leert hij dat het niet eenvoudig is om oprechte en eerlijke vriendschap in stand te houden. Naar het boek van P.C. Jersild.

Marmeladuppröret

1979 |

Zweden 1979. Erland Josephson. Met o.a. Erland Josephson, Marie Göranzon, Bibi Andersson, Jan Malmsjö en Kristina Adolphson.

Een professor van middelbare leeftijd begint na een echtelijk ruzietje over jam voor het ontbijt te twijfelen aan de waarden waarop zijn bestaan is gebouwd en geeft de brui aan alles. Daarmee haalt hij zich de media op de hals die hem symptomatisch voor zijn generatie zien. De regie van Josephson is als zijn acteren: uiterst bedachtzaam, niet de aangewezen stijl voor een satire, die zich in lange en op den duur vervelende dialoogscènes voltrekt, ondanks de zinnige inhoud.

Dante, akta're för hajen!

1978 | Familiefilm, Avonturenfilm, Misdaad, Komedie

Zweden 1978. Familiefilm van Gunnar Höglund. Met o.a. Jan Ohlsson, Ulf Hasseltorp, Christina Schollin, Börje Ahlstedt en Meg Westergren.

Avontuurlijke pubers assisteren ongevraagd de politie bij het oplossen van een serie ingewikkelde misdaden, wat hun zelden in dank wordt afgenomen. De toevallige vondst van een kostbare ring brengt hen op het spoor van een complot van juwelendieven en ze belanden in allerlei spannende situaties. Vlot gemaakte avonturenfilm op basis van een in Scandinavië zeer succesvolle reeks jongensboeken van Bengt Linder over de ondernemende Dante en zijn vriendje Tvärsan.

En kille och en tjej

1975 | Erotiek

Zweden 1975. Erotiek van Lasse Hallström. Met o.a. Mariann Rudberg, Börje Ahlstedt en Brasse Brännström.

Een futloze jongeman is een vrouwenversierder en die eigenschap gaat samen met zijn doelloosheid.

Troll

1972 | Erotiek

Zweden 1972. Erotiek van Vilgot Sjöman. Met o.a. Börje Ahlstedt, Solveig Ternström, Frej Lindkvist, Jan-Olof Strandberg en Acke Carlsson.

In plaats van een vroegere uitspraak dat seks doodzonde is, heeft een jong echtpaar het idee dat seks letterlijk dodelijk is. Na vijf jaar huwelijk met alleen masturbatie brengen nieuwsgierigheid en frustratie hen ertoe om het met eventueel dodelijk afloop toch maar te doen en ze merken, dat een stel dat ze in vergeefse hoop op een gezamenlijke zelfmoordactie hebben dronken gevoerd, de paring gezond overleeft. De bedoelde therapeutische humor in een pleidooi voor vrije seksbeleving komt ondanks de vitale inzet van de hoofdrollen niet echt van de grond, omdat Sjöman er wel in slaagt seks komisch te maken, maar nauwelijks aantrekkelijk. De roemruchte orgie in het bordeel met de echtgenoot en vier blote dikke operazangers die tijdens de daad RIGOLETTO galmen, is daarvoor kenmerkend.

Jag är nyfiken-blȧ

1967 | Drama, Documentaire, Experimenteel

Zweden 1967. Drama van Vilgot Sjöman. Met o.a. Lena Nyman, Börje Ahlstedt, Peter Lindgren, Marie Göranzon en Hans Hellberg.

Deze parallel-film van JAG [KA3]AR NYFIKEN-GUL volgt opnieuw in een kaleidoscopische benadering Lena Nyman, die op zoek is naar houvast (een vaderfiguur) en politieke ori[KA3]entatie in de Zweedse welvaartsstaat. Niet het schandaalsucces van Sj[KA3]omans eerder uitgebrachte GEEL-film, omdat de omstreden sekssc[KA2]enes hier grotendeels ontbreken. Door meer de nationale dan de internationale politiek als doelwit te nemen is het resultaat ook evenwichtiger (hoewel buiten Zweden minder interessant). Niettemin blijft het een vaak irritant ratjetoe, met enkele treffende scènes: Lena en haar vader en een interview met zangeres Lindgren.

Jag är nyfiken - en film i gult

1967 | Documentaire, Erotiek

Zweden 1967. Documentaire van Vilgot Sjöman. Met o.a. Vilgot Sjöman, Börje Ahlstedt en Lena Nyman.

Een twintigjarig meisje, Lena, onderzoekt het leven. Ze maakt een archief over haar experimenten met relaties, meditatie en haar politiek-extremistische bezigheden. Tegelijkertijd zien we de crew van de film als ze bezig zijn met filmen, hun relaties en ervaringen. Vol met sex en controversiele politieke standpunten.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Börje Ahlstedt op televisie komt.

Reageer