Roland Giraud

Acteur, Producer

Roland Giraud is acteur en producer.
Er zijn 44 films gevonden.

L'Italien

2010 | Komedie, Drama

Frankrijk 2010. Komedie van Olivier Baroux. Met o.a. Kad Merad, Valérie Benguigui, Roland Giraud, Philippe Lefebvre en Guillaume Gallienne.

Wie maakt sneller carrière bij een Maserati-dealer aan de Franse Rivièra? Een katholieke Italiaan uit Rome? Of een islamitische Fransman uit Marseille? Mourad, een Franse moslim uit Marseille, denkt de eerste, dus doet hij zich voor als L'Italien Dino bij zijn Maserati-baas. En zelfs bij z'n vriendin. Dat gaat goed, totdat hij zich door familieomstandigheden moet houden aan de Ramadan-voorschriften. Evenwichtige comédie de manières met minimale ernst en maximale verluchting, precies de sterke punten van bezige acteur Kad Merad, goed voor gemiddeld vier filmrollen per jaar.

Pas de panique

2006 | Komedie

Zwitserland/Frankrijk 2006. Komedie van Denis Rabaglia. Met o.a. Frédéric Diefenthal, Roland Giraud, Julie Judd en Natacha Koutchoumov.

Zwitserse dertiger Ludovic (Diefenthal) lijdt aan hevige paniekaanvallen sinds hij aan het hoofd staat van de familiewinkel. De diagnose is hypegiaphobia, oftewel extreme angst voor verantwoordelijkheid. Zonder medeweten van vader en vriendin gaat Ludo in groepstherapie waar hij vriendschap sluit met een curieus drietal: een antiquair die niet tegen rommel kan, een student die zichzelf niet kan uitstaan en een vrouw met een fobie voor aanraking. Pas de panique is een milde komedie die op goedmoedige wijze aan de haal gaat met behandelbare neuroses. Op het filmfestival van Genève kreeg de televisiefilm de publieksprijs en de bokaal voor beste tv-film.

18 ans après

2003 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 2003. Komedie van Coline Serreau. Met o.a. André Dussollier, Michel Boujenah, Roland Giraud, Madeleine Besson en Line Renaud.

Vervolg op de Franse Césarwinnende, kaskrakende komedie 3 hommes et un couffin uit 1985. Achttien jaar later is de kleine baby geslaagd voor haar eindexamen en gaat ze met haar drie vaders (gespeeld door dezelfde acteurs als in 1985), haar moeder, de nieuwe, stompzinnige Amerikaanse man van haar moeder, en diens twee zoons (onder wie James Thiérrée, de kleinzoon van Charles Chaplin) op vakantie in Zuid-Frankrijk. De kleine meid wordt voor de eerste keer verliefd, tot ontsteltenis van haar vaders. Verder biedt de film zouteloze grappen over viagra.

Y aura pas école demain

2002 |

Frankrijk 2002. Philippe de Broca. Met o.a. Bruno Slagmulder, Delphine Rich en Roland Giraud.

Vervolg op de Franse Césarwinnende, kaskrakende komedie 3 hommes et un couffin uit 1985. Achttien jaar later is de kleine baby geslaagd voor haar eindexamen en gaat ze met haar drie vaders (gespeeld door dezelfde acteurs als in 1985), haar moeder, de nieuwe, stompzinnige Amerikaanse man van haar moeder, en diens twee zoons (onder wie James Thiérrée, de kleinzoon van Charles Chaplin) op vakantie in Zuid-Frankrijk. De kleine meid wordt voor de eerste keer verliefd, tot ontsteltenis van haar vaders. Verder biedt de film zouteloze grappen over viagra.

Les ritaliens

2000 |

Frankrijk 2000. Philomène Esposito. Met o.a. Salomé Lelouch, Veronica Pivetti, Ennio Fantasichini, Roland Giraud en Ennio Fantastichini.

In 1955 verlaat een Italiaans gezin het vaderland. Ze krijgen onderdak in het pastorale Zuid-Frankrijk, maar ze moeten als tegenprestatie wel helpen bij het landbouwbedrijf. Door de inzichtrijke ogen van het Italiaanse dochtertje (Maraval) zien we dat de integratie tussen de simpele Italianen en de bourgois Fransen niet van een leien dakje gaat. De telefilm Les Ritaliens heeft een stel goede acteurs met ervaring in onder meer Kaos en Nelly & monsieur Arnaud.

Die Sekretärin des Weihnachtsmanns

1999 | Drama, Familiefilm

Duitsland/Frankrijk 1999. Drama van Dagmar Damek. Met o.a. Marianne Sägebrecht, Roland Giraud, Eric Prat, Thylda Bares en Birgit Doll.

Als de film begint, zien we een gezette vrouw in het historische centrum van een Frans stadje bijna een trap om ver lopen, waarop een man staat, die aan de gevelklok van een horlogezaak prutst. Het is de ongetrouwde Marl[KA2]ene (S[KA3]agebrecht) die het snoepwinkeltje van haar overleden moeder heeft opgedoekt, nadat zij haar tien jaar verpleegd had. Vlak voor de kerst wordt er weer eens gestaakt (typisch Frans) bij de post. Marl[KA2]ene, die op het brievencentrum van het postkantoor de post aan de kerstman sorteert, besluit zich over twee espistels te ontfermen. Eentje is van een zekere S[KA1]ebastien die om een olifant vraagt en werk voor zijn vader. De andere is van C[KA1]eline Rivi[KA2]ere (Bares), een verkeers- slachtoffertje. Ze ligt met een lelijke beenbreuk in het ziekenhuis en bij het ongeluk heeft ze haar moeder verloren. Ze moet weer leren lopen, maar weigert dit te doen totdat haar vader haar komt. Daarom moet de kerstman moet haar vader zoeken en hem vragen haar af te halen, want ze wil niet in een kindertehuis terecht komen. Marl[KA2]ene legt haar een bezoekje af en stelt zich voor als de secretaresse van de kerstman. C[KA1]eline gaat alvast proberen te lopen. Ze wil graag helpen, maar ontdekt dat niemand haar vader kent. Ze heeft intussen een grote olifant van papier en karton gemaakt. S[KA1]ebastien Roche (Giraud) blijkt echter helemaal geen kind te zijn: hij is een werkloze uurwerkmaker met de safari en olifanten als hobby; hij stuurt ieder jaar voor de grap een brief aan de kerstman. Ze besluiten om samen de olifant aan C[KA1]eline te brengen, maar het kind denkt dat de secretaresse van de kerstman is teruggekomen met haar eigen vader. De strenge hoofdzuster, die denkt dat Marl[KA2]ene van de kinderbescherming is, vindt dat het de hoogste tijd is geworden voor C[KA1]eline`s vader dat hij verantwoording op gaat nemen... Zo wordt het voor C[KA1]line een hele gelukkige kerst, maar eerst krijgt zij nog een forse teleurstelling te verwerken, ontvlucht het ziekenhuis en moet de voogdij voor de rechtbank worden behandeld - gelukkig sjoemelt de vrouwelijke rechter in C[KA1]eline`s belang. Ook de eenzame Marl[KA2]ene blijft niet meer alleen en `vader` Sebastien krijgt werk [KA21]en een gezin. Na de succesvolle samenwerking tussen de Franse en de Duitse regionale tv een tweede film met S[KA3]agebrecht in de hoofdrol en wederom bij de post. Opgenomen in Colmar in de Elzas aan de voet van de Vogezen, niet ver van de Duitse grens. Het suikerzoete, aarzelende scenario, dat soms bij het belachelijke af is (de losse moraal van Céline's welgestelde moeder, de illegale immigrant die in de verzegelde woning woont, de woedeuitbarstingen van Marlène, de seksuele frustraties van de oudere benedenbuur en moeders minnaar), van Françoise Dorner voor dit toch wel heel wat wat mindere Sägebracht-vehikel is te Frans en veel te weinig film. Uitstekend camerawerk van Michael Epp.

Quatre garçons, pleins d'avenir

1997 | Komedie, Familiefilm

Frankrijk 1997. Komedie van Jean-Paul Lilienfeld. Met o.a. Olivier Brocheriou, Stéphan Guerin-Tille, Oliver Sitruk, Eric Berger en Thierry Lhermitte.

Deze film zou je het Franse antwoord op AMERICAN GRAFFITI kunnen noemen. We maken kennis met vier jonge kerels die rechten studeren aan de universiteit Aix (en Provence)-Marseille. Ze worden getypeerd als de playboy, de gezellige dikkerd, de in zichzelf gekeerde zuiplap en de geboren verliezer. Ze werken zich doorlopend in de nesten en meestal is dat hun eigen schuld. Het enthousiasme waarmee de vier hoofdrollen spelen, laat de toeschouwer echter volkomen koud. De grappen zie je van mijlenver op je afkomen en zodra ze aangeland zijn, is de lol er allang af. Hoe het mogelijk is dat een acteur met talent als Lhermitte zich als co-producent en medehoofdrol zich met dit vervelende onding heeft ingelaten, is gewoonweg een raadsel. Een vermoeiend, lawaaierig en totaal oninteressant geval. Jean-Patrick Benes en Laurent Molinaro schreven het scenario. Fotografie is van Michel Cenet en Jacques Loiseleux.

La basse-cour : Le diable dans l'école

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Christiane Lehérissey. Met o.a. Roland Giraud, Anaïs Jeanneret, Gérard Rinaldi, Jacques Bouanich en Philippe Durand.

Instructeur Bartoletti (Giraud) wordt geconfronteerd met een pijnlijke situatie: bij een inbraak in het wapendepot van de politieschool wordt een van de leerlingen, die tussenbeide kwam, ernstig gewond. Bartoletti voelt zich persoonlijk verantwoordelijk voor dit drama. De inspecteur in spé handelde erg onhandig, dus neemt de instructeur aan dat hij te zachtaardig is omgesprongen met de studenten. Hij neemt zich voor zijn stijl te veranderen. Hij zal gehaat worden, dat wel, maar alles is beter dan inspecteurs te kweken die door kleine misdadigers eenvoudig afgeschoten kunnen worden. Hoe maak je harde politie-inspecteurs? Een handleiding in tien hoofdstukken. Een film voor de politiescholen, maar het grote publiek heeft weinig boodschap aan deze geschiedenis van een gewetensdilemma van een instructeur gemaakt voor de commerciële tv. Het scenario werd geschreven door Georges Desmouceaux, Olivier Szulzynger, Marie-José Malis em Dominique Roulet. De camera lag in handen van Patrice Payen.

La basse-cour

1997 | Misdaad

Frankrijk 1997. Misdaad van Christiane Lehérissey. Met o.a. Roland Giraud, Anaïs Jeanneret, François-Eric Gendron, Philippe Durand en Roland Marchisio.

Bartoletti (Giraud) is leraar in de hogeschool die de opleiding voor de officieren van de nationale politie verzorgt. Onder zijn studenten bevinden zich mannen en vrouwen van allerlei pluimage. Ze worden geselecteerd door een geheime eenheid die de 'basse-cour' genoemd wordt en die er prat op gaat alles over het leven van de geselecteerden te weten. Wat echter niemand beseft is dat zich bij de nieuwe lichting een gevaarlijke moordenaar bevindt die in dienst geweest is van de Franse Geheime Diensten. Hij beging een zware misdaad en voor hem is de school nu een dekmantel. Routine-politiefilm die moet dienen als de piloot voor een nieuwe reeks. Hopelijk verbetert de kwaliteit, want in dit scenario van Georges Desmouceaux, Olivier Szulzynger en Dominique Roulet, naar een idee van Olivier Marchal, is niets origineels te vinden en erg spannend is het al evenmin. Achter de camera stond Patrice Payen. Stereo.

Une leçon particulière

1996 | Komedie

Frankrijk 1996. Komedie van Yves Boisset. Met o.a. Roland Giraud, Clotilde Courau, Julien Rivière, Gabrielle Forest en Jean-Pol Dubois.

Nicolas (Rivi[KA2]ere), twaalf jaar, woont in een voorstad ten noorden van Parijs, samen met zijn moeder, een kuisvrouw, en zijn zuster, een kassierster. Veel geld hebben ze niet en hun leven loopt niet over een leien dakje. Zonder sociale controle of familiale verplichtingen vormt Nicolas samen met enkele vriendjes een bende die in Parijs kruimeldiefstallen pleegt. De jongen wordt in school ondergebracht in de afdeling met psychisch moeilijke leerlingen. Er komt een nieuwe leerkracht, Julie Larr[KA2]ere (Courau). Deze tracht Nicolas, die zeer verstandig is, te motiveren om zijn studies ernstig te nemen. Op een luchtige toon brengt Boisset ons een delikaat probleem over het leven in de voorstad en losgeslagen kinderen die wet noch gebod respecteren. De komische noot in dit eigenlijk intrieste drama maakt dat de film nog harder overkomt. Een knap gestructureerd scenario van Guy Lagorce, Guillaume Lagorce en Boisset. Nihilistische fotografie van Dominique Chapuis.

The Adventures of Smoke Bellew

1996 | Avonturenfilm, Familiefilm

Frankrijk/Canada 1996. Avonturenfilm van Marc Simenon. Met o.a. Wadeck Stanczak, Michael Lamport, Michèle-Barbara Pelletier, Charles Edwin Powell en Jean-Guy Bouchard.

Een viertal belevenissen van elk anderhalf uur met in de hoofdrol Smoke Bellew (Stanczak) en de belangrijkste bijrolspeler Shorty (Lamport). De oom van Chris `Smoke` Bellew uit San Francisco vindt dat zijn nietsnuttende neef, die zich journalist noemt, eindelijk maar eens iets moet zien te bereiken nu hij 27 jaar is. Zo trekt Chris naar Alaska om aan de Gold Rush in Klondike deel te nemen en een fortuin te vergaren. Het pakt natuurlijk geheel anders uit. Aanvankelijk is Smoke maar een slap groentje en moet hij zich bewijzen om een kerel te worden. Als hij een sterke vent geworden is, ontmoet hij Shorty en zij trekken dan samen verder. Na de nodige avonturen beleefd te hebben worden ze tenslotte gevangen genomen door de Indianen. Het blijkt dat hun opperhoofd (Kurtness) een Schot is en zijn dochter wordt verliefd op de beresterke Smoke. Het duurt niet lang voordat Smoke ook voor haar valt. De titels van de verschillende episoden zijn: STAKE YOUR CLAIM, GAMBLING ON PARADISE, THE GOLDEN EGG en THE MOTHERLODE OF THE YUKON. De scenario`s van Denis Heroux en Nicole Ricard zijn kronkelig en vormen in hun totaliteit geen eenheid en ze ontberen spanning en humor. De afleveringen duren te lang omdat er te weinig in gebeurt. De twee hoofdrollen doen heel behoorlijk hun best en worden gesteund door aardige bijrollen, maar de dialogen zijn redelijk belachelijk, vooral het [KL]Ik-Ali[KLE] Engels van de Indianen, met name de blanke Langedijk, die een roodhuid moet voorstellen (...) Wie een episode gezien heeft, heeft ze allemaal gezien. Naar het gelijknamige boek van van de toen 36-jarige Jack London uit 1912, dat hij vier jaar voor zijn tragische dood schreef. Het camerawerk van Eric Cayla is heel mooi. Wordt meestal in vier delen uitgezonden. Soms ook in acht.

Chercheurs d'or

1995 | Avonturenfilm

Frankrijk/Canada 1995. Avonturenfilm van Marc Simenon. Met o.a. Wadeck Stanczak, Michael Lamport, Michèle-Barbara Pelletier, Jean-Guy Bouchard en Richard Moll.

Charles Belliou (Stanczak), een jonge Franse schrijver, zet voet aan wal in het hoge Noorden van Canada om er de goudzoekers van dichterbij te leren kennen. Bij zijn aankomst wordt hij meteen bijna van zijn spaargeld beroofd door zijn gidsen Sprague (Houde) en Stine (Brass). Belliou wordt gered door de goudzoeker Shorty (Lamport), die hem ook onderdak aanbiedt. Belliou wordt verder verliefd op de mooie Joy (Pelletier), die hem ertoe aanzet ook op zoek te gaan naar goud. Haar vader wordt inmiddels vermist en samen met Belliou en Shorty gaat zij hem zoeken. Het trio vindt de oude man, zwaar gewond en bedekt met een dun stoflaagje aan goud. Hij heeft een ondergrondse goudader ontdekt...Let op Giraud als de hardnekkige Indiaan Cultus George en Gélin als Wildwater Bill, een ei-handelaar zonder scrupules. Simenon, de zoon van de bekende auteur Georges Simenon, maakte van Jack Londens goudzoekers-van-Alaska-verhalen een Franse westernstrip met Stanczak, de eeuwige belofte van de Franse cinema, die op 35- jarige leeftijd met élan de rol speelt van de achttienjarige Belliou. Gedraaid in Canada, waar deze miniserie een groot succes was. Scenario van Denis Heroux, Nicole Ricard, Michel Munz en Gérard Bitton.

Je t'aime quand même

1994 | Komedie

Frankrijk 1994. Komedie van Nina Companéez. Met o.a. Roland Giraud, Pierre Palmade, Danièle Lebrun, Gérard Hernandez en Delphine Rich.

Rokkenjager en operettezanger Ramon Nogrette (Giraud) keert na een lange afwezigheid terug naar Toulouse, naar zijn vrouw Betty (Lebrun) en zijn volwassen zoon Vincent (Palmade), die een baantje als ambtenaar probeert te krijgen. Ramon denkt dat hij zijn vrouw net zo moet inpalmen als de talloze reeks van vriendinnen. Dit tot zeer grote ergernis van Vincent, die hij in de armen van de kittige Pauline (Varela) probeert te duwen. Dat laatste lukt niet. Vader en zoon worden elkaars rivalen als Vincent belangstelling blijkt te hebben voor Douce (Rich), de masseuse en maîtresse van Ramon. Platte boulevardklucht der verwisselingen in filmvorm, die nauwelijks in de zalen kwam. Het scenario is van regisseuse Companeez en de plaatjes zijn van Claude Robin. Geproduceerd met geld van o.a. France 2, de officiële publieke omroep van Frankrijk, zodat de film tot vervelends toe aan kijkgeldbetalers vertoond wordt.

Chambre 108

1993 | Komedie

Frankrijk 1993. Komedie van Daniel Moosmann. Met o.a. Roland Giraud, Jean Carmet, Grace De Capitani, Jean Barney en Catherine Cyler.

Vrolijke ziekenhuisklucht met mopperpot Carmet, die door Giraud behendig de mond wordt gesnoerd. Maar Giraud is er zelf ook nog niet, want als hij eenmaal heeft geaccepteerd dat hij onder het mes moet, maakt hij zich zorgen over zijn vriendin De Capitani die een te wat innige band met de behandelende geneesheer onderhoudt. Dan is er Carmet nog... Zwanenzang van komediespeler Carmet, die op 20 april 1994 op 73-jarige leeftijd overleed na een lange, vruchtbare carrière die wat de film betreft, begon met LES ENFANTS DU PARADIS. Scenario van Gérald Aubert en camerawerk van Cyril Lathus.

Sup de Fric

1992 | Misdaad, Komedie

Frankrijk 1992. Misdaad van Christian Gion. Met o.a. Jean Poiret, Anthony Delon, Cris Campion, Roland Giraud en Valérie Mairesse.

Rijkeluis-zoontje Delon, een verschrikkelijke nietsnut, en Campion, een computerhacker die geweerd is van officiële instituten, proberen directeur Poiret een koekje van eigen deeg te bezorgen door zijn business-school op te kopen met de door hem onderwezen technieken. Poiret heeft het door en zint op wraak, na eerst gechanteerd te zijn over een computervirus. De locatie is adembenemend en de bijrollen van Leroy als geldmagnaat en Saint- Cyr als de adellijke dame met aandelen, zijn goed, maar wat een aardige eigentijdse komedie had kunnen zijn, wordt verpest door slappe regie en het slechte scenario van Gion. Chique Poiret, acteur van grote klasse, hier in zijn laatste film. Camerawerk van Bernard Joliot en Michel Thiriet.

Simple mortel

1991 | Fantasy, Thriller, Drama

Frankrijk 1991. Fantasy van Pierre Jolivet. Met o.a. Philippe Volter, Christophe Bourseiller, Nathalie Roussel, Roland Giraud en Maaike Jansen.

Taalwetenschapper Volter`s beheersing van het oud-Keltisch is uniek; vrijwel niemand buiten hem beheerst het. Aanvankelijk denkt hij aan een grap als hij over zijn autoradio boodschappen in die taal hoort, die rampen aankondigen en hem uitverkoren hebben voor geheimzinnige taken; als er daadwerkelijk nare dingen gebeuren (een natuurramp in Japan, een golf aardbevingen), neemt hij het serieus en gaat met zijn collega Bourseiller en zijn vriendin Roussel op zoek naar de hogere macht, die hier achter moet zitten. Zeer spannende, fantasierijke film met uitstekende speciale effecten en stunts van Roland Neureuther, Daniel Verite en Henry Villain. Scenario van regisseur Jolivet en uitstekend camerawerk Bertrand Chatry.

Mister Frost

1990 | Thriller, Horror, Drama

Roemenië/Verenigd Koninkrijk/Frankrijk 1990. Thriller van Philippe Setbon. Met o.a. Jeff Goldblum, Alan Bates, Kathy Baker, Roland Giraud en Jean-Pierre Cassel.

Goldblum is uitstekend gecast als de vriendelijke massamoordenaar die in een gekkenhuis wordt onderzocht. Zijn identiteit is onbekend, evenals zijn motieven. Hij zegt dat hij de duivel zelve is. Verschillende gebeurtenissen schijnen hem gelijk te geven. Een goed doordacht horrordrama, dat thuishoort in het rijtje ROSEMARY`S BABY (1968) en THE EXORCIST (1973), maar dat dit niveau niet haalt door gebrek aan durf en allure. Het scenario is van regisseur Setbon en Brad Lynch. Het camerawerk is van Dominique Brenguier. Ook bekend als THE DEADLY MISTER FROST, terwijl op de eindaftiteling van de Amerikaanse versie MR. FROST staat.

Périgord noir

1989 | Komedie

Frankrijk 1989. Komedie van Nicolas Ribowski. Met o.a. Roland Giraud, Jean Carmet, Odette Laure, Lydia Galin en Laurence Semonin.

Afrikaanse immigranten vestigen zich tijdelijk in een dorpje in de Périgord om snel veel geld te kunnen verdienen. Tegenover zich vinden zij de Franse autochtonen. De beide gemeenschappen proberen zo veel mogelijk van elkaar te profiteren. Hoewel de uitwisseling van gezichtspunten komisch en venijnig is haalt een overbodige liefdesgeschiedenis de film uit balans. Nicolas Ribowski, afkomstig van de televisie, bewijst dat hij een goed technicus is maar het ontbreekt hem en zijn film aan gevoel en persoonlijkheid. Scenario van Philippe Conil.

Palace

1989 | Komedie, Erotiek

Frankrijk 1989. Komedie van Jean-Michel Ribes. Met o.a. Pierre Arditi, Michel Blanc, Jean Carmet, Darry Cowl en Eva Darlan.

Dit gedrocht bestaat uit een aantal scenes waartussen de titel het enige verband vormt, aangezien ze zich in een etablissement met een aantal zeer gevarieerde en vooral seksueel provocerende attracties afspelen. De totale afwezigheid van een scenario kan niet goedgemaakt worden door de acteurs, die te goed zijn voor deze logge en vulgaire komedie. De auteur komt uit de wereld van het toneel of, om precies te zijn, het kleinkunsttheater, maar niets van wat hij op het witte doek of de TV geproduceerd heeft voegt ook maar iets aan zijn toneelwerk, dat hem terecht beroemd gemaakt heeft, toe. Daar komt dan nog eens de verschrikkelijk vlakke regie bij, waardoor de film meer weg heeft van een soort revue, waarin iedereen drie korte optredens doet om vervolgens weer te verdwijnen. Meer verbijsterend dan

Les cigognes n'en font qu'à leur tête

1989 | Komedie

Frankrijk 1989. Komedie van Didier Kaminka. Met o.a. Marlène Jobert, Patrick Chesnais, Virginie Demians, Claude Rich en Roland Giraud.

Een echtpaar kan geen kinderen krijgen. Hun verzoek om een kind te mogen adopteren wordt afgewezen. Waarom blijft onduidelijk. Ze komen in contact met een jonge zwangere vrouw die geen kind wil, maar ook geen abortus. Dan begint de komedie van de (schijn)zwangerschap van de vrouw. Kaminka, slaagt erin de kijker te vermaken met enkele leuke grappen, maar het geheel hangt als los zand aan elkaar.

Le provincial

1989 | Komedie

Frankrijk 1989. Komedie van Christian Gion. Met o.a. Roland Giraud, Gabrielle Lazure, Michel Galabru, Maurice Vaudaux en François Rollin.

Een rijke Parijse kaasboer (Galabru), afkomstig uit een dorp in de Pyreneeën besteedt zijn geld aan een reclamefilmpje over zijn geboortestreek. Stadskat en producente met een aardig snuitje Lazure gaat het spotje draaien en ze wordt in raad en daad bijgestaan door plaatselijke berggids en weerkundig correspondent Giraud, die prompt verliefd wordt op haar. Galabru komt te overlijden en Giraud krijgt de zaak, die hij in zijn dorp voortzet. Lazure met haar arrogante, jaloerse vriend in het kielzog komt voor hem werken. Onbenullig liefdesverhaaltje met zoutloze grappen, dat hooguit een beetje ironisch is. Winnaar van de film: de toeristische plaatjes. Jean-Louis Richard schreef het scenario met regisseur Gion en het camerawerk is van Jean-Jacques Tarbes.

L'invité surprise

1989 |

Frankrijk 1989. Georges Lautner. Met o.a. Victor Lanoux, Eric Blanc, Jean Carmet, Michel Galabru en Jacques François.

Een vage en verwarde spionagegeschiedenis, waarin de opgejaagde anti-held een jonge, zwarte Parijzenaar is. Lautner is datgene wat voor een scenario moet doorgaan niet meester. Zijn bedoeling was in de eerste plaats een satire op de media te maken, die de mist ingaat vanwege een gebrek aan scherpzinnigheid en inspiratie. Het gaat er in deze parodie allemaal veel te bot aan toe, terwijl Blanc in de hoofdrol zijn zaakjes niet in orde heeft en zich eigenlijk alleen maar aanstelt. Het trio Galabru- Carmet-Lanoux tracht nog wat van de regie te maken. Scenario van Didier Van Cauwelaert en Georges Lautner. Camerawerk van Yves Rodallec.

Corentin (ou les infortunes conjugales)

1988 | Drama, Historische film

Frankrijk 1988. Drama van Jean Marboeuf. Met o.a. Jean Poiret, Roland Giraud, Andréa Ferréol, Patrick Chesnais en Muriel Brener.

Een rijke Parijse burger (een slager behorende tot het rijkste vakgenootschap) omstreeks 1650 wordt geflankeerd door een aan lager wal geraakte markies en zijn jonge vrouw, de dochter van een actrice die betere tijden heeft gekend. Een venijnig portret van de betreffende periode met de dwaasheden, taboes, vooroordelen, dwaze kerkelijke gewoonten en het dagelijks bestaan van toen. Enkele schokkende scènes temidden van een wisselvallig geheel en fraai camerawerk van Jean Rozenbaum. Al doende vertelt de altijd overdrijvende maar originele Marboeuf ons ook over onze eigen tijd, die geen haar beter is.

Tant qu'il y aura des femmes

1987 | Komedie

Frankrijk 1987. Komedie van Didier Kaminka. Met o.a. Roland Giraud, Fanny Cottençon, Marianne Basler, Fionna Gélin en Martin Lamotte.

Scenario-schrijver Sam bedenkt verhalen die uiteindelijk minder gecompliceerd blijken dan zijn echte leven. Hij is namelijk verplicht om een verhouding te onderhouden met drie vrouwen tegelijk. Zoals men kan begrijpen voelt hij zich gemanipuleerd. Rond dit weinig bijzondere boulevardthema zou een begaafd regisseur (Michel Deville bijvoorbeeld) een sprankelende komedie kunnen maken. Maar dit vreselijke stuk is zonder enig belang. Het scenario is van regisseur Kaminka. Voor de fotografie tekende Eduardo Serra.

Promis...Juré!

1987 | Familiefilm, Komedie, Oorlogsfilm

Frankrijk 1987. Familiefilm van Jacques Monnet. Met o.a. Michel Morin, Roland Giraud, Christine Pascal, Stéphanie Legros en Marie Constant.

De dwaze streken van twee vlegels gedurende WO II in een kleine provinciestad. Een modieus onderwerp in de periode 1980- 90, waarmee regisseurs vanaf Louis Malle tot Jean-Pierre Denis (en talloze anderen) zich hebben beziggehouden. Monnet heeft gekozen voor een benadering vanuit het gezichtspunt van een realistische en zelfs naturalistische komedie. Maar zonder veel succes. Zijn film stelt niet veel voor vergeleken met AU REVOIR LES ENFANTS. Scenario en regie zijn onsamenhangend en vaak ook nietszeggend, terwijl de jonge acteurs - die goed spel leveren - lichamelijk en geestelijk lelijk zijn vergeleken met het jonge volkje dat Malle voor zijn film selecteerde. Verder is alles positief aan deze film. Scenario van de regisseur en Gérard Carré.

Le complexe du kangourou

1987 | Komedie

Frankrijk 1987. Komedie van Pierre Jolivet. Met o.a. Roland Giraud, Clémentine Célarié, Stéphane Freiss, Zabou Breitman en François Berléand.

De avonturen van een talentvol maar miskend schilder (met 35 jaar is dat niet zo verwonderlijk), Lo[KA3]ic (Giraud) die in gezelschap van zijn vriend Arthur, een Afrikaan, het bestaan van een bohemien leidt. Maar maakt u zich niet ongerust: hij is van goede familie en zijn zuster heeft een goed huwelijk met een `toffe` bankier (Berleand), die hem zal vragen een grote muurschildering voor zijn bank te maken. Afgezien van het feit dat er in werkelijkheid geen 'toffe' bankiers bestaan, bevat dit te hooi en te gras bij elkaar geraapte scenario geen enkele geloofwaardigheid, terwijl Giraud als schilder wel kan inpakken. Weer een film die de middelmatigheid van de Franse relatiekomedie van het decennium 1980-1990 bevestigt. Het scenario is van Olivier Schatzky en regisseur Jolivet. De fotografie is van Christian Lamarque.

La vie dissolue de Gérard Floque

1987 | Komedie

Frankrijk 1987. Komedie van Georges Lautner. Met o.a. Roland Giraud, Marie-Anne Chazel, Clémentine Célarie, Jacqueline Maillan en Jacques François.

De propvolle week van een reclame-ontwerper, gezien door de zéér kortzichtige blik van Lautner: de reclame, de tv- presentator, dealende middelbare scholiere, punktrio, lesbisch duo, afgestompte smerissen, dialogen in de stijl van Aap-Noot- Mies, etc. Van een zeldzame stompzinnigheid en een belediging voor de Franse film. Scenario van Jean-Jacques Tarbes en Christian Watton.

La petite allumeuse

1987 | Komedie, Romantiek

Frankrijk 1987. Komedie van Danièle Dubroux. Met o.a. Roland Giraud, Pierre Arditi, Tanya Lopert, Alice Papierski en David Léotard.

Jean-Louis is 37 jaar, leraar en directeur van het kamp waar Camille, veertien jaar, haar vakantie doorbrengt. Hij laat zich door haar verleiden. Hij wordt zo de rivaal van Samuel, een van zijn voormalige leerlingen. De vader van Camille moet tussenbeide komen. (Het zijn niet meer dan kinderen...). Van dit modieuze en makkelijke thema heeft Dubroux een oppervlakkig werkje gemaakt omdat het scenario niet voldoende is uitgebuit. Een slaperige, volkomen tamme tragi-komedie, hoewel de acteurs nog hun best doen.

Paulette

1986 | Komedie

Frankrijk 1986. Komedie van Claude Confortès. Met o.a. Jeanne Marine, Catherine Leprince, Luis Rego, Gérard Desarthe en Roland Blanche.

De avonturen en tegenslagen van een 'arme miljardaire' van twintig die van iedereen wint die belust is op haar erfenis. Zeker opwindend zijn de goed gemaakte achtervolgingen. Leprince is absoluut niet goed genoeg in de hoofdrol en deze derde komedie van Claude Confortès heeft dezelfde inhoud als de andere twee: die van de zeepbel.

Cross

1986 | Film noir, Misdaad, Thriller

Frankrijk 1986. Film noir van Philippe Setbon. Met o.a. Michel Sardou, Roland Giraud, Patrick Bauchu en Marie-Anne Chazel.

CROSS is als eerste lange speelfilm bepaald niet geslaagd te noemen. Het is de zoveelste variant op het verhaal van de opgewonden smeris die het recht in eigen hand neemt en Jan en Alleman in de pan hakt. Hij begint onmiddellijk hysterisch met revolver, granaten of machinegeweer te zwaaien. We zien alleen maar verdorven, verslaafde, zieke en bovendien idiote types! Niets dan cliché's in wat op een opeenvolging van shots lijkt. De maker is afkomstig uit het stripwereldje en dat is wel heel erg duidelijk te merken.

Vaudeville

1985 | Komedie

Frankrijk 1985. Komedie van Jean Marboeuf. Met o.a. Marie-Christine Barrault, Guy Marchand, Roland Giraud, Jean-Marc Thibault en Annie Jouzier.

Marboeuf, een getalenteerde cineast, heeft nooit een commercieel kassucces geoogst, vanwege het feit dat zijn werk niet in een bepaald hokje te duwen is. Deze film heeft ook weer een misleidende titel. De film heeft de gebruikelijke ingredi[KA3]enten van een vaudeville komedie (mannen, echtgenotes, minnaars) maar is vervormd om zodoende te komen tot een maatschappij van lichamelijk en geestelijk vermoeide veertigers, die tot een middelmatig leven gedoemd zijn. De regisseur drijft er geen spot mee, hij stelt zich eerder broederlijk op. Het resultaat is een trieste komedie met tragikomische elementen. Voor het grote publiek is de film echter verwarrend.

Liberté, Egalité, Choucroute

1985 |

Duitsland/Frankrijk/Italië 1985. Jean Yanne. Met o.a. Jean Poiret, Ursula Andress, Michel Serrault, Jean Yanne en Daniel Prévost.

Onder het mom van een historische fabel (de kalief van Bagdad en zijn vizier brengen een bezoek aan Parijs in 1789 om guillotines te kopen!) heeft Jean Yanne een scherpe satire gemaakt op het socialistische bewind van Mitterand. De socialisten, de immigranten en de buitenlanders worden allen afgekraakt, en dat nog wel door een cineast die niets meer te maken wil hebben met kortzichtigheid, die demagogisch is en zowel in het goed als in het kwade gelooft. Gezien tegen de huidige Franse achtergrond is de maker wel moedig geweest, maar het geheel is grof, niet bepaald komisch, middelmatig gefilmd en meer in de trant van cabaret.

3 hommes et un couffin

1985 | Komedie, Drama

Frankrijk 1985. Komedie van Coline Serreau. Met o.a. Roland Giraud, Michel Boujenah, André Dussollier, Philippine Leroy-Beaulieu en Dominique Lavanant.

Drie drukbezette vrijgezellen, woonachtig in een aanzienlijk Parijs' appartement, ontfermen zich broederlijk-vaderlijk over het baby’tje Marie, dat door een samenloop van omstandigheden op hun drempel is beland. Onbevangen potpourri van mild-progressief verhaaltje en burgermanskomedie wint op sympathiepunten dankzij de uitstekende acteurs, de immer innemende Dussollier voorop. Met drie Césars, een verlaat vervolg (18 ans après in 2003) en het Amerikaanse hermaaksel 3 Men and a Baby werd deze Franse kassakraker van ex-trapezewerkster, actrice en dramaturge Serreau een duurzame surprisehit. Marianne 'Eline Vere' Basler speelt een bijrolletje.

À nous les garçons!

1984 | Komedie, Drama

Frankrijk 1984. Komedie van Michel Lang. Met o.a. Sophie Carle, Valérie Allain, Franck Dubosc, Jean-Noël Brouté en Eric Elososino.

Deze film behandelt de liefdesperikelen van jonge en minder jonge mensen met de nodige misverstanden en ruzies, maar het eind is goed, dus alles is goed. Geen vuiltje aan de lucht en iedereen is even aardig. Werkeloosheid en andere sociale problemen horen hier niet thuis... De jongeren van nu zullen zich zeker niet herkennen in dit produkt.

Vive les femmes

1984 | Komedie, Erotiek

Frankrijk 1984. Komedie van Claude Confortès. Met o.a. Maurice Risch, Roland Giraud, Catherine Leprince, Michèle Brousse en Pauline Lafont.

Regisseur Confort[KA2]es bewerkte het gelijknamige stripalbum van (J.M.) Reiser, terwijl deze laatste de dialogen schreef. Het satirische feminisme van deze vooral in de jaren 1975-1985 zeer populaire strips, bleek een te grote opgave en het resultaat is een onbenullige seksklucht over jongens en meisjes op de versiertoer tijdens een vakantie. Met wisselend succes weet dan wel de ene of de andere zijde te domineren. Leprince springt er nog een beetje uit als de pittige Viviane, maar in het geheel bezien schreef deze bezetting geen filmgeschiedenis. Het camerawerk is van Renato Berta.

Signes extérieurs de richesse

1983 | Komedie

Frankrijk 1983. Komedie van Jacques Monnet. Met o.a. Claude Brasseur, Josiane Balasko, Jean-Pierre Marielle, Charlotte de Turckheim en Roland Giraud.

De confrontatie tussen een rijke mondaine dierenarts en een jonge belastinginspectrice. Een veel te mager thema voor een inconsequente en slappe komedie maar dat geldt voor alle films van deze regisseur tot nu toe. Bovendien speelt Balasko op een irriterende, aangezette manier en de overige acteurs slagen er evenmin in deze film van de onbeduidendheid te redden. Scenario van Alain Godard en de regisseur. Muziek van niemand minder dan Johnny Halliday in samenwerking met Pierre Billon en Eric Bouad.

Papy fait de la résistance

1983 | Oorlogsfilm, Komedie

Frankrijk 1983. Oorlogsfilm van Jean-Marie Poiré. Met o.a. Michel Galabru, Christian Clavier, Gérard Jugnot, Jacques Villeret en Jean-Claude Brialy.

Een uit beroemde musici bestaande familie krijgt tijdens WO II een nazi-hoofdkwartier op haar landgoed. Meer uit eigenbelang dan uit patriottisme gaat de familie in het verzet, maar de heldhaftige reputatie is dertig jaar later nog goed voor een talk-show op de tv. Een aaneenschakeling van leuke fragmenten - Villeret levert als Hitlers zingende halfbroer een gave parodie op Julio Iglesias - en minder leuke, met veel plezier in een hoog tempo gespeeld door een groot aantal prominenten.

Aéroport: issue de secours

1983 | Misdaad, Thriller

Frankrijk 1983. Misdaad van Joyce Buñuel. Met o.a. Maryvonne Schiltz, Pierre Santini, Roland Giraud, Sylvie Orcier en François Dyrek.

Elke dag vertrekken er op de luchthaven van Roissy, zoals op alle andere luchthavens, kinderen alleen op reis. Zo neemt ook deze ochtend de stewardess een serie kinderen onder haar hoede om ze naar hun vliegtuigen te brengen. Al gauw merkt ze dat er onderweg één verdwenen is. Het kind gedroeg zich al raar alsof het niet zo op zijn ouders gesteld was. Gevlucht? Ontvoerd? De politie komt in beweging en stelt met succes een onderzoek in: het gaat om een ontvoering. De vaart en de spanning zitten er goed in, maar daarnaast is deze film een subtiele maar ernstige bezinning op gescheiden en apart wonende ouders die maar wat heen en weer goochelen met hun kinderen. Eén van de beste tv-films van Luis Buñuels schoondochter.

Le maître d'école

1981 | Familiefilm, Komedie

Frankrijk 1981. Familiefilm van Claude Berri. Met o.a. Coluche, Josiane Balasko, Charlotte de Turckheim, Jacques Debary en Roland Giraud.

Een werkloze weet ondanks zijn gebrek aan opleiding, een aanstelling als hulponderwijzer te krijgen, en weet zijn collega's, die door depressie of ziekte geveld zijn, met goed gevolg te vervangen, tegen de bezwaren van de vakbond in. Deze simpele komedie laat de bekende theaterkomiek Michel Coluche met goedgehumeurde spontaniteit op de kinderen reageren en de regisseur heeft nauwelijks moeite om die scènes in een scenario in te passen. De subversieve stelling, dat iedereen met wat goede wil een betere pedagoog kan zijn, dan degene die ervoor gestudeerd heeft, krijgt van de luie film zo weinig overtuigingskracht, dat hij niet eens het aanvechten waard is. Scenario van de regisseur. Camerawerk van Colin Mounier.

Elle voit des nains partout

1981 | Komedie, Fantasy

Frankrijk 1981. Komedie van Jean-Claude Sussfeld. Met o.a. Philippe Bruneau, Marilyne Canto, Christian Clavier, Agnès Daems en Roland Giraud.

Een veelbelovend debuut naar een succesvol toneelstuk, dat nauwelijks terug te herkennen is. Opvallende buitenopnamen, mooie decors, aardig tempo, veel vindingrijkheid en de juiste toon. Een onmogelijk verhaal, komisch verteld. In een kasteel bevinden zich zowel Roodkapje als Sneeuwwitje, de koningen van Frankrijk en Engeland, Tarzan en vele anderen. Het klassieke sprookje uit onze jeugd moet het ontgelden. Een van de weinige goede Franse komedies van de laatste tien jaar.

Les Héros n'ont pas froid aux oreilles

1978 | Komedie

Frankrijk 1978. Komedie van Charles Nemes. Met o.a. Gérard Jugnot, Daniel Auteuil, Anne Jousset, Roland Giraud en Henri Guybet.

Twee vrijgezellen pikken tijdens een uitstapje naar zee een liftster op. Het klikt tussen de drie en het meisje neemt haar intrek in hun appartement. Alles loopt heel vlot, tot ze toevallig ontdekken dat het meisje minderjarig is, thuis is weggelopen en door de politie wordt gezocht. Deze mild-ironische film onderscheidt zich van het gros van de Franse komedies door zijn charmante lichtvoetigheid, een oprecht respect voor zijn hoofdpersonages en uitstekende vertolkingen van een ploeg jonge acteurs, die ondertussen bijna allemaal zijn uitgegroeid tot belangrijke vedetten. In kleine bijrollen herkennen we trouwens ook nog Gérard Lanvin en Christina Clavier.

Le pion

1978 |

Frankrijk/Duitsland 1978. Christian Gion. Met o.a. Henri Guybet, Claude Jade, Claude Piéplu, Claude Dauphin en Maureen Kerwin.

Timide hulpleraar annex surveillant (een 'pion') heeft geen overwicht op zijn leerlingen en wordt door zijn collega's geminacht. Een in het geheim geschreven roman wordt gepubliceerd en krijgt de prestigieuze Prix Concours, waarna hij opeens in aanzien komt bij iedereen, inclusief de door hem in stilte beminde lerares Frans. Hij verkiest echter de moeder van zijn lastigste leerling. De humor van de film komt vooral door de scènes met rebelse scholieren, de satire op literair snobisme blijft in voor de hand liggende clichés steken. Hoewel hij geen literaire begaafdheid weet te suggereren, heeft Guybet - meestal in flauwe bijrollen - genuanceerde charme in de titelrol. Scenario van regisseur Gion. Camerawerk van Lionel Legros.

Et la tendresse?...Bordel!

1978 | Komedie

Frankrijk 1978. Komedie van Patrick Schulmann. Met o.a. Bernard Giraudeau, Jean-Luc Bideau, Evelyne Dress, Anne-Marie Philippe en Régis Porte.

Onevenwichtige, maar bij momenten briljante satire over relaties, seks, tederheid en wat daar nog zoal bij komt kijken. Schulmann volgt de belevenissen van drie echtparen, en de drie anekdotische verhaaltjes zullen op het einde van de film samenkomen. Het tempo ligt erg hoog en er wordt uitstekend geacteerd, zodat deze opvallende en destijds erg succesvolle debuutfilm van ex-animatiefilmer Schulmann gerekend kan worden tot de interessantste én leukste Franse films van vlak voor 1980.

Vincent, François, Paul et les autres

1974 | Drama, Komedie

Italië/Frankrijk 1974. Drama van Claude Sautet. Met o.a. Yves Montand, Michel Piccoli, Serge Reggiani, Gérard Depardieu en Stéphane Audran.

Vincent, François, Paul en de anderen zijn goede vrienden. In de weekeinden komen ze regelmatig bij elkaar in Pauls landhuis in de Provence, op zondagavond keren allen weer terug naar de stad en naar hun eigen problemen. Fabrikant Vincent (Montand), heeft moeilijkheden met zijn bedrijf, zijn vrouw en zijn minnares. Arts François (Piccoli) wordt door zijn vrouw bedrogen. En Paul (Reggiani) is schrijver en gelukkig getrouwd, maar zijn boek zal wel nooit af komen. Mooi, optimistisch portret van drie vrienden die elkaar door hun mid-life crises helpen.

op televisie
0 uitzendingen

Maak een abonnement aan als u op tijd gewaarschuwd wilt worden wanneer Roland Giraud op televisie komt.

Reageer